Dodaj do ulubionych

Rodzice wlatujacy w swoje uklady

04.06.17, 18:48
Jest to dla mnie ciezka sytuacja, gdyz jest 'na styku'.
Od lat rodzice zala sie na siebie do mnie nawzajem, co samow sobie jest dla mnie niekomfrotwe, jednak szczytem jest to, ze oboje (choc bardziej matka) oczekuja mojej 'interwencji', proboja wmanipolowywac w poczucie winy 'ze nic nie robie choc widze' itp.
Problem numer jeden jest taki, ze nie da sie nic zrobic, bo kiedys probowalem. Wlasne 'terapie' pomijam i tlumaczenia, proponowalem rozwod albo terapie malzenska. Ale widac wola gonic kroliczka.
Problem numer dwa jest taki, ze oni wydaja sie byc przekonani, ze obowiazkiem moim jest byc ich mediatorem- a nawet nie mediatorem, ale adwokatem, bo- istne kuriozum- oboje uznaja za stronniczosc bycie neutrealnym. Tzn.- jak za mna 'nie obstajesz' to jestes przeciw mnie.

Nie potrafie przetlumaczyc im, ze sa dorosli, i ze moja niechec do ingerencji to nie jest wrednosc czy obojetnosc, tylko normalna sprawa, bo po pierwsze nie od tego jestem, po drugie to dla mnie emocje negatywne, trzy- mam swoje zycie i prawo sie na nim koncentrowac, a nie zyc ich zyciem. Nie rozumieja nic.

A ostatnio w ogole matka wymyslila sobie, ze ja jako syn powinienem wziac ojca do siebie zeby mieszkal u mnie przez jakis czas, bo ona chce od niego odpaczac. Pomijam, ze nie mam ku temu warunkow, ale gdybym nawet mial- czy to normalna propozycja, ze jeden rodzic upycha drugiego 'po dzieciach' bo sie z nim nie dogaduje?

Pomijam, ze ich podejscie bylo takie, ze jak najszybciej z dou rodzinnego won i pracowac, bo przeciez dorosli ludzie sami musza sie utrzymywac radzic sobie, czy bylem bezrobotny czy na skraju bezdomnosci- na starcie niezaleznego zycia, ze emigrowalem- nikogo to nie obchodzilo.

A tutaj nagle pojawiaja sie pomyslu tego typu- gdzie dorosli ludzie, malzenstwo, wciagaja mnie w swoje trwajace od 45 lat problemy, wymagaja, bym swoje zycia poswiecal dla uciszania ich ciaglych awantur.


Obserwuj wątek
    • verdana Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 04.06.17, 19:06
      Rodziców nie zmienisz, siebie możesz.
      Jedyne, co możesz zrobić w tej sytuacji, to otwartym tekstem powiedzieć "To są wasze sprawy, nie będę się w nie wtrącał. Nie chcę mieszkać z ojcem i nie będę z nim mieszkał. " Zaczynają znowu rozmowę - mówisz "Przepraszam, o tym nie będę rozmawiał i odkładasz słuchawkę". Regularnie i systematycznie. Jesteś dorosły - ja zaczną krzyczeć - odkładasz po raz kolejny. Pora powiedzieć sobie, ze jak rodzice będą Cię traktowali zależy w dużym stopniu od Ciebie.
    • tt-tka Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 04.06.17, 19:11
      Napisales "uciszania ciaglych awantur" i to jest sedno. Oni chca strazaka na ciaglym ostrym dyzurze, mediator im zbedny, adwokat w sumie tez.
      Mieszkasz w tym samym miescie/kraju, co rodzice ? masz swoja rodzine (zone, dzieci) ? Pytam, bo odleglosc i obecnosc innych osob pomaga lagodnie(j) splawic rodzicow, gdy domagaja sie Ciebie/Twoich dzialan.

      Jesli nie chcesz/nie mozesz byc lagodny, WSZELKIE takie proby ucinaj natychmiast "dorosli jestescie, sami zalatwiajcie swoje sprawy". Nie tlumacz (juz wiesz, ze to bezcelowe), po prostu deklaruj stanowisko - to nie moja rzecz. Kocham was, ale nie jestescie moimi dziecmi, duzi jestescie.
    • heniek.8 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 04.06.17, 19:13
      sorki że tak piszę, ale myślę że twoja matka jest jebnięta
      i ty tego nie widzisz bo też jesteś jebnięty bo nasiąkałeś schematami przez dziesięciolecia.

      Nie potrafie przetlumaczyc im, ze sa (.....) Nie rozumieja nic.

      twoja misja to nie jest przetłumaczyć i dopilnować żeby zrozumieli i jeszcze potwierdzili że rozumieją i że będą działać inaczej
      twoja rola, tyle co możesz zrobić, jeżeli nie chcesz się w to gmatwać to odciąć się od nich, jeżeli wzbudza to poczucie winy to znaczy że "własne terapie" nie pomogły i dla wzmocnienia może i dobrze żebyś się wybrał na jakąś
      • aqua48 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 04.06.17, 20:44
        heniek.8 napisał:

        > twoja misja to nie jest przetłumaczyć i dopilnować żeby zrozumieli
        > twoja rola, tyle co możesz zrobić, jeżeli nie chcesz się w to gmatwać to odciąć
        > się od nich, jeżeli wzbudza to poczucie winy to znaczy że "własne terapie" nie
        > pomogły i dla wzmocnienia może i dobrze żebyś się wybrał na jakąś

        Całkowicie się zgadzam. Wdawanie się w tłumaczenia czegokolwiek są bezcelowe. Mówisz "nie bo mi to nie odpowiada" "to wasze życie i wasze problemy - wy musicie podejmować decyzje", "wiesz, nie chcę o tym słuchać","jestem twoim synem, nie koleżanką, nie będę doradzał" i kończysz rozmowę/wychodzisz.
        A nad własnym poczuciem winy/niespełnionego obowiązku/poczuciem, że jesteś niewystarczająco dobrym dzieckiem pracujesz ze swoim terapeutą.
    • alam.kota Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 04.06.17, 19:42
      Nie powiem ci nic nowego czego sam byś nie wiedział - tylko obsesyjnie nie chcesz w swoim życiu zastosować:
      odetnij się od rodziców całkowicie. To ludzie zaburzeni i zwykli szantażyści tobą manipulujący.
      A ty się dajesz wrabiać, ciągle jak to małe dziecko....
      Matce powiedz raz a dobrze (możesz dla wzmocnienia efektu rzucić mięsem) żeby przestała na tobie żerować i jak sobie sama takiego męża wzięła to sama się z nim buja i z nim rozwodzi albo napieprza do woli, a nie miesza w to dzieci. Chce zmian to niech idzie na policję i do adwokata a tobie wreszcie da święty spokój.
      Zdrowa osoba tak by zrobiła.
      Niestety ty sam jesteś już chory na to samo co rodzice. I zamiast zdroworozsądkowego odcięcia się od osób które nie umieją żyć bez manipulacji i awantur, ty orbitujesz ciągle przy nich jak niewolnik, by ciągle być częścią i uczestnikiem tego bagna i płakać później , że się starałeś a oni znowu nie docenili i jeszcze zjebkę dostałeś...
      Czy widzisz, że powielasz ten sam schemat emocjonalny co oni?
      Tylko, że tym sposobem tobie nigdy się nie uda założyć rodziny, bo mimo lat nie wyszedłeś emocjonalnie z rodziców domu... za 20 lat ty nie będziesz miał możliwości zagonienia szantażem swojego dziecka by robiło za worek na twoje problemy... Rodzice umrą tacy jacy są - jako patologiczni awanturnicy. A ty zostaniesz sam, z nienawidzącą cię z wzajemnością siostrą, wpadniesz w depresję że sens twojego życia się skończył bo już nie masz kogo "ratować".. I co? Strzelisz samobója? Bo do tego dążysz ciągle zajmując się sprawami innych dorosłych ludzi - twoich durnych rodziców.
      • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 09:51
        No tak to sie moze skonczyc,rodzice to skrajni egoisci, moje zycie ich nie obchodzi, tylko ich wlasne.
        To niby wszystko oczywiste, i proste, zasadniczy problem to wtloczenie do glowy kiedys podwalin pod niezdrowe poczucie winy, i zasadniczo chodzi o to, ze po takich telefonach czy kontaktach o tym mysle, analizuje, trace czas, energie i zdrowie.
        Odbieraja radosc i chec zycia swoim zachowaniem, tznja sobie pozwalam odbierac.
        Fizycznie odciac sie moge, rzadko sie widujemy, moge rzadziej dzwonic, ale problem jest w mej glowie- ze dalem sie w to wmanipulowac. W dziecinstwie, mlodosci- kiedy bylem bezbronny- zasialo sie cos, czego nie potrafie od lat znalezc, mimo wiedzy psychologicznej i swiadomosci.

        • tt-tka Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 10:11
          To moze terapia - nie taka, ktora da Ci wiedze JUZ posiadana - ktora nauczy Cie technik psychicznego, emocjonalnego odcinania sie ? Da pewna doze zdrowego egoizmu, nauczy samoobrony ?
          • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 17:29
            Probowalem kilkunastu terapetow i terapii, niby wiele sie dowiedzialem, niby wszystko rozumiem, niby kazdy teraputa mnie rozumial, ale nikr do konca nie potrafi znalezc klucza by calkiem wyjsc z tej pulapki
            Wydaje mi sie, ze jestem trudnym przypadkiem, bo patologia mojej rodziny byla wyjatkowo perfidna, wielopoziomowa i gleboka.
            • pade Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 18:49
              Ale jakiego klucza?
              Żaden terapeuta nie powie za Ciebie: nie wciągajcie mnie w swoje kłótnie, nie chcę o tym rozmawiać. Żaden terapeuta nie odłoży za Ciebie słuchawki. Żaden terapeuta nie zmusi Cię do przekierowywania myśli na inne tematy niż rodzice.
              Sam to musisz zrobić.
              Wiedza to za mało. Trzeba w końcu wdrożyć działanie.
        • aqua48 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 11:54
          kropidlo5 napisał:

          > No tak to sie moze skonczyc,rodzice to skrajni egoisci, moje zycie ich nie obch
          > odzi, tylko ich wlasne.

          Jesteś dorosły, dlaczego Twoje życie ma ich obchodzić? Tak samo Ty - ma Cię przede wszystkim obchodzić Twoje życie, Twój dobrostan i Twój spokój, nie ich problemy oraz jak je rozwiązać. Nie ma już między wami bezwarunkowej zależności rodzic - dziecko. Jest tylko taka jaką obie strony zaakceptują. Musisz zacząć stawiać granice choćby odkładając słuchawkę podczas rozmowy telefonicznej jeśli zmierza ona w kierunku, który sprawia ci przykrość. Naucz się na początku mówić: ktoś dzwoni do drzwi, muszę kończyć, za chwilę wychodzę/wchodzę/podchodzę do kasy, muszę kończyć. Woda w wannie mi stygnie/ziemniaki kipią muszę kończyć. A potem przejdziesz do - wiesz, ale ja nie umiem nic Ci poradzić. Musicie sami się z tym uporać. Nie chcę wchodzić w wasze sprawy. Ćwicz "na sucho" przed lustrem z wyłączoną słuchawką w dłoni, wyobrażaj sobie że po drugiej stronie masz rodzica i mów takie formułki na głos. To jest do zrobienia. dobrym i praktykowanym sposobem na powtarzające się telefoniczne pretensje i żale jest odsuwanie słuchawki od ucha na jakiś czas w trakcie rozmowy i rzucanie tylko co pięć minut "rozumiem, masz rzeczywiście problem".

          > Fizycznie odciac sie moge, rzadko sie widujemy, moge rzadziej dzwonic, ale prob
          > lem jest w mej glowie- ze dalem sie w to wmanipulowac.

          Nie ma w tym żadnej Twojej winy. Po prostu nikt nie nauczył Cię innego rodzaju kontaktów z rodzicami, nie masz dobrych wzorców. Nie wiesz JAK realnie stawiać granice bez poczucia winy. Musisz je sam sobie wypracować, ewentualnie z pomocą terapeuty i tyle.
          • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 17:23
            Nie obchodzi w tym sensie, ze nie szanuja mojego czasu, potrzeb i prawa do spokoju, do rego mam prawo.
            A nie wymagam juz nawet zainteresowania jak w zdrowych relacjach- ciekawowsci, co sie dzieje u drugiego
            • pade Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 18:59
              No i nie szanują. Ale czy to oznacza, że Ty jesteś bezbronny i bezwolny?
              Nie jesteś już dzieckiem. Odetnij wreszcie pępowinę.
              Wiesz jak to się robi?
              Wysyłasz smsa: od dziś potrzebuję spokoju by zająć się swoimi sprawami, proszę do mnie nie dzwonić. Odezwę się za jakiś czas. I nie dzwonisz. Wyznaczasz sobie termin następnego smsa lub telefonu np. za miesiąc i dzwonisz pytając wyłącznie o zdrowie. W razie pretensji, wyrzutów mówisz: nie mów do mnie w ten sposób, jeśli jeszcze raz to zrobisz odłożę słuchawkę. I robisz to jeśli zajdzie potrzeba. W między czasie zajmujesz się pracą, hobby, relaksacją i może jeszcze wolontariatem, albo czymkolwiek co spowoduje, że zajmiesz się czymś innym niż analizowanie własnego życia i życia rodziców.
              Na natrętne myśli polecam gumkę recepturkę, pstrykasz się nią, gdy zaczynasz się nakręcać, albo metodę "pomyślę o nich, czy o sobie o 17" i natychmiast zaczynasz myśleć o czymś innym. O 17 przez 15 minut biczujesz się myślami o swoim związku z rodzicami do woli.
              Zrozum, że nie jesteś bezwolnym narzędziem w rękach swoich rodziców, ani beznadziejnym przypadkiem. Masz swój własny rozum, umysł, nad którym można zapanować, skierować myśli na inne tory. To się da zrobić, tylko trzeba to wyćwiczyć i przede wszystkim tego chcieć.
        • pade Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 14:17
          "i zasadniczo chodzi o to, ze po takich telefonach czy kontaktach o tym mysle, analizuje, trace czas, energie i zdrowie."
          Na to jest jedna rada: nie myśleć
          tzn. o nich nie myśleć
          Ile lat będziesz się od nich uwalniał? Chcesz tego w ogóle? Bo nie wygląda na to.
          • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 17:24
            Moze i nie wyglada, besztania nie potrzebuje, to nie jest kwestia lenistwa.
            • napis_z_obrazka Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 17:40
              Czyli potrafisz powiedziec ,,nie''. Rodzicom trudniej,wiadomo. Ale tez mozliwe...
            • aqua48 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 17:43
              kropidlo5 napisał:

              >besztania nie potrzebuje, to nie jest kwestia lenistwa.

              Pade Cię nie beszta, tylko próbuje wskazać, że skoro żaden środek z dotychczas przez Ciebie nie pomógł, to potrzebne jest radykalne cięcie, ale tylko Ty sam możesz podjąć taką decyzję, nawet założywszy sobie, że to na próbę - na rok, dwa lata żeby zobaczyć jak się czujesz z kompletnym brakiem informacji o rodzicach i poczuciem, że oni nie mogą się z Tobą bezpośrednio skontaktować.
              • pade Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 18:46
                Dokładnie.
                Poza tym, moim zdaniem Kropidło ma swoją wyidealizowaną wizję rodziców i nie chce zerwać kontaktu, bo wciąż wierzy, że stanie się cud. I nagle rodzice przestaną go wciągać w swoje kłótnie, manipulować nim, oskarżać go, zaczną się nim interesować i będą szanować jego granice.
                Od kilku lat tłumaczymy mu, że to nigdy nie nastąpi. I co? I nic.
                Jest świadomy, że wciągają go w swoje gierki, zna koszt ale i tak w tym tkwi.
                Pytanie: co z tego ma?
                • zuzi.1 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 18:57
                  Moze po prostu inaczej nie potrafi. Niedaleko mnie mieszka starsza juz pani w tej chwili po 60, poświęciła życie opiece nad mama, mama zmarla a ona została sama, nie zalozyla własnej rodziny, bo dotrzymywala towarzystwa mamie. Kropidlo Ty tez kręcisz sie wokół rodzicow i tez możesz skończyć jak ta pani... Rodzicow masz zaburzonych i tego nie zmienisz. Jesli chcesz życie zmarnować na orbitowanie wokół nich, to wolna wola... Mi by bylo szkoda zycia. A rodzicom powiedz, żeby swoje problemy rozwiązywali we własnym zakresie.
                • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 19:08
                  Nic z tego nie ma pozytywnego- ma natomiast redukcje objawow negatywnych- poczucia winy, a glownie wpajanego latami leku przed smiercia rodzicow z wpajanym jednoczesnie obwinianiem za smierc.
                  • napis_z_obrazka Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 20:49
                    Redukcja leku i poczucia winy jest ogromna korzyscia. Kwestia, czy lek i poczucie winy sa uzasadnione. Z lekiem przed smiercia rodzicow KAZDY musi sobie radzic, nie ma innej mozliwosci, bo rodzice odchodza. Nie tylko Twoi. U Ciebie byc moze leki silniejsze, bo brak nadziei, ze wreszcie i w koncu dzieki Twoim staraniom bedziesz mial dobrych rodzicow, ,,normalna rodzine'', bo uratujesz ,,rodzicow wlatujacych w swoje uklady''. Gdybys zmienil cel i chcial zalozyc swoja rodzine, to latwiej ,,puscilbys'' rodzine pochodzenia. Tak czy siak Twojej winy nie widze.
                    Bardziej zrozumialy bylby dla mnie Twoj lek przed zalozeniem swojej rodziny, bo brak dobrego wzoru i wymaga to pracy nad soba, nowych celow, byc moze zmiana otoczenia. Duzo zmian nieznanych;) A obecne zlo znane...
                    • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 22:13
                      Tak, im mniej gadek tym lepiej
                      Ja juz ktorys raz tak mam dosc, ograniczam kontakt, potem daje sie nabrac na ' zmiane', wziac na litosc, szantaz itp i wkrotce znow to samo.
                      A jeszcze im starsi tym wiecej mozliwosci szantazy, straszenia smiercia, uzywania chorob i starosci do jazdy na poczuciu winy.

                      Zarazem w dupie kompletnie maja, ze ja np nie mam rodziny. Jedyne co w tym ich martwi to wstyd przed rodzina i sasiadami, ze syn 40 na karku, bez kobiety, bez potomstwa.
                      Wiec tyljo o siebie i sasiadow opinie sie troszcza. O siebie w ogole.

                      W ogole zdalem sobie sprawe, ze w rozmowach z matka od ok 20 lat 1/4 czasu rozmow to oczernianie ojca.
                      Z ojcem od 5 lat to samo,oczernianie matki.

                      Jakbym zsumowal, to wysluchalem kilka tysiecy godzin o tym, jakim okropnym ch... jest ojciec i kilkaset, jaka jedza jest matka..

                      Pomijajac wszystko inne samo to jest skraina patologia.
                      • napis_z_obrazka Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 22:24
                        A my za jakie grzechy;) mamy wyczytywac, jakich okropnych rodzicow ma 40latek?;)

                        Zalozenie swojej rodziny, to tylko sugestia. Tu akurat specjalistki od zycia rodzinnego;)
                        Mozesz wybrac inny sposob na zycie, ale miej!
                        • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 22:36
                          Czytac nie trzeba, ja nie stosuje szantazy na nikim, ani by to czytal, ani by odpowiadal, nie groze, nie strasze.
                          Poza tym pisze anonimowo nieuwiklanym ludziom.
                          Po trzecie, to, o czym ja pisze, to patologia, po to jest to forum.
                          • napis_z_obrazka Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 23:48
                            kropidlo5 napisał:

                            > Czytac nie trzeba, ja nie stosuje szantazy na nikim, ani by to czytal, ani by o
                            > dpowiadal, nie groze, nie strasze.

                            Jeszcze tego by brakowalo;)

                            > Poza tym pisze anonimowo nieuwiklanym ludziom.

                            Wiekszosc jednak swoich uwiklan doswiadczyla...

                            > Po trzecie, to, o czym ja pisze, to patologia, po to jest to forum.
                            Moim zdaniem forum jest po to, zeby pomoc problemy rozwiazywac a nie tkwic. Tu wyrazamy swoje opinie. Kazdy zakladajacy watek decyzje zyciowe w koncu podejmuje sam. No i ponosi konsekwencje wybranej opcji.





                            • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 06.06.17, 00:54
                              Rozumiem, nudzi Cie i irytuje, ze narzekam na nich- mozesz wszak nie czytac. Pewnie sporo latwiej przestac sledzic czyjs watek niz zerwac ze starymi kontakty.
                              Mozesz probowac rownac moje pisanie na forum z oczernianiem sie nawzajem moich rodzicow przede mna, ja jednak widze koloslne roznice, podobienstwo widze tylko jedno- w tym, ze narzekanie nie wiaze sie z podjeciem dzialan.

                              No i nie chodzi tu, ze maja sie nade mna wszyscy pochylac jak nad jakims uposledzonym dzieckiem, na forum wymienia sie opinie na poziomie partnerskim, a nie ' glupi skoro pyta'
                              • napis_z_obrazka Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 06.06.17, 11:02
                                kropidlo5 napisał:

                                > Rozumiem, nudzi Cie i irytuje, ze narzekam na nich- mozesz wszak nie czytac. Pe
                                > wnie sporo latwiej przestac sledzic czyjs watek niz zerwac ze starymi kontakty
                                > .
                                Masz racje:)

                                > Mozesz probowac rownac moje pisanie na forum z oczernianiem sie nawzajem moich
                                > rodzicow przede mna, ja jednak widze koloslne roznice, podobienstwo widze tylko
                                > jedno- w tym, ze narzekanie nie wiaze sie z podjeciem dzialan.
                                >
                                Nie zawsze masz racje;)
                                Twoja matka wpadla w koncu na pomysl separacji z Twoim ojcem. A ze Twoim kosztem? Coz, nic nowego. Ty masz prawo powiedziec NIE bez poczucia winy, a matka szukac innego rozwiazania swojego problemu.

                                > No i nie chodzi tu, ze maja sie nade mna wszyscy pochylac jak nad jakims uposle
                                > dzonym dzieckiem, na forum wymienia sie opinie na poziomie partnerskim, a nie '
                                > glupi skoro pyta'
                                Ja nie uwazam, ze pyta glupi. Pyta ciekawy, bo nie wie jak, bo jego dotychczasowe sposoby nieskuteczne. Kazdy ma jakas dziedzine niekompetencji;) i koniecznosc pomocy fachowca.
                                Jesli swoj problem rozwiazesz cudzymi rekami ( lub cudza wiedza ) za oplata, bez wykorzystywania innych, to wtedy jest OK.
                                No i kazdy popelnia bledy, na bledach sie uczymy.
                                Rzeczywiscie glupio, jesli bledy sie powtarza...
                                I z tym problemem przyszedles na forum.Sam napisales, ze juz wiesz teoretycznie, co masz robic, ale kolejny raz wykonanie ,, po staremu''.

                                Ja sie nie czuje winna;)
                        • napis_z_obrazka Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 22:44
                          W sumie dobrze, ze nie ozeniles sie, zeby matka byla wreszcie zadowolona.
                          Z drugiej strony nie zakladac swojej rodziny na zlosc matce, tez slaby powod. Ty masz wiedziec, czego chcesz. Po co marnujesz czas na dociekanie i analizowanie oczekiwan rodzicow?
                          • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 22:54
                            Nie wnikam w ich oczekiwania, sami sie z nimi narzucaja, jak ze wszystkim.
                            Ja od nich nic nie oczekuje poza swietym spokojem. Dobrze im zycze, niech zyja dlugo i szczesliwie, ale z dala ode mnie
                            Chyba to nie sa wielkie oczekiwania?
                            Tym bardziej, ze matka wyganiala mnie z domu od 12 roku zycia, zabraniala przyjezdzac na weekedy na studia itp, wiec niech ma co chce?
                            • napis_z_obrazka Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 06.06.17, 00:13
                              Ty masz sobie swiety spokoj sam zapewnic a nie oczekiwac od rodzicow. Tu masz problem...
                              Kazdy Cie tu wspiera w separacji.
                              Dopoki nie zauwazysz roznicy pomiedzy ,,jak odseparowac sie od rodzicow, bo mam dosc'' a ,,moi rodzice nie rozumieja, ze nie daja mi spokoju, jak im wytlumaczyc'' to bedzie ciezko cos doradzic. Ja na drugi problem nie znam odpowiedzi.
                              • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 06.06.17, 01:05
                                Zwal jak zwal, sam sobie musze ostatecznie zapewnic, owszem, jak kazdy, chodzi o to, ze w relacach z ludzmi ma sie jakies oczekiwania.
                                Im mniejsze tym lepiej, najlepiej takie podstawowe- szacunek, uczciwosc i tyle.

                                No ale bez tego minimum sie nie da, niestety.

                                Brak tego minimum oczekiwan to wlasnie moj problem z nimi, a tez w ogole z ludzmi, bo noe raz zdarzylo mi sie pozwolic komus za duzo.

                                Wiec tak, egzekucja jest naszym obowiazkiem, wiadomo, ja natomiast mialem na mysli tu, ze moje oczekiwania wobec nich sa minimalne.

                                Ich wobec mnie- wielkie. I tu tkwi problem. Drugi- ze ich wobec siebie nawzajem. Choc to nie moja sprawa

                                • ola_dom Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 06.06.17, 09:33
                                  kropidlo5 napisał:

                                  > Zwal jak zwal, sam sobie musze ostatecznie zapewnic, owszem, jak kazdy

                                  O nie nie - to jest właśnie ta zasadnicza i kluczowa różnica. A nie tylko nic nie znacząca różnica w nazewnictwie.
                                  Może w tym problem - że jej nie dostrzegasz?
                                  Oczekujesz, że rodzice sprawią, że będziesz spokojniejszy i "zwolnią" Cię z myślenia i poczucia winy.
                                  No więc zapewniam Cię, że będzie dokładnie odwrotnie.
                                  Co jednak nie znaczy, że masz żyć umęczony i umrzeć z poczuciem winy po śmierci rodziców - z jakiegokolwiek bądź powodu, a z pewnością jakiś "twardy powód" do zadręczania i poczucia winy łatwo sobie znajdziesz.

                                  Bardzo polecam zastosowanie się do rady Verdany kilka postów niżej. Z tą uwagą, że półroczna separacja może nie wystarczyć. Mi pomógł rok. Ale oczywiście każdy ma inne uwarunkowania, choć jak Cię czytam, to sądzę, że rok to minimum.

                                  I powtórzę - tylko Ty sam możesz przestać mieć takie, a nie inne myśli. Nikt Ci nie wejdzie do głowy i ich nie pozmienia. Tylko Ty możesz cokolwiek z tym zrobić. Okoliczności, rodzice, świat się nie zmienią, nie zechcą Cię wspierać ani pomagać.
                                • aqua48 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 06.06.17, 09:42
                                  kropidlo5 napisał:

                                  >chodzi o to, ze w relacach z ludzmi ma sie jakies oczekiwania.
                                  > Im mniejsze tym lepiej, najlepiej takie podstawowe- szacunek, uczciwosc i tyle.
                                  > No ale bez tego minimum sie nie da, niestety.

                                  Tyle, że to wcale nie są minimalne oczekiwania...To są oczekiwania z najwyższej półki :)
                                  A zamiast spodziewać się CZEGOKOLWIEK po ludziach, a przede wszystkim tego że tak ot sami z siebie dadzą Ci spokój, kiedy tak łatwo sam się podkładasz, lepiej nauczyć się skutecznie stawiać granice i eliminować tych którzy stają się w kontaktach z Tobą nieznośni i tyle. To jest moim zdaniem minimum.
                                  >
                                  > Brak tego minimum oczekiwan to wlasnie moj problem z nimi, a tez w ogole z ludz
                                  > mi, bo noe raz zdarzylo mi sie pozwolic komus za duzo.

                                  Nie to nie to jest Twoim głównym problemem. Twoim problemem jest to, że nie stawiasz ludziom granic. Oraz że stawiasz punkt ciężkości zamiast na siebie i swój komfort, na komfort innych ludzi.

                                  A poczucie winy wobec rodziców, natrętne myśli itp. najlepiej przepracować z psychologiem.


                                  • mapt Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 06.06.17, 11:01
                                    "Nie to nie to jest Twoim głównym problemem. Twoim problemem jest to, że nie stawiasz ludziom granic. Oraz że stawiasz punkt ciężkości zamiast na siebie i swój komfort, na komfort innych ludzi."


                                    To jest sedno. Autor musi zrozumieć, że rodzice nie są ważniejsi niż on. Że żaden inny człowiek z otoczenia nie ma prawa być dla niego "ważniejszy niż on sam". To co autor prezentuje to klasyczne współuzależnienie, gdzie narkotykiem po który uparcie sięga mimo wielkich strat są rodzice - a wymówką "to przecież rodzice i ja muszę być przy nich".
                                    Jak z leczeniem nałogu - póki używka krąży w żyłach to wszelkie decyzje będą li jedynie kombinacją jak sobie używki dolać więcej i podtrzymać chory stan.
                                    Rodzicom zależy by chory stan trwał. Autorowi rozsądkowo zależy na czym innym, ale że ciągle używka krąży w żyłach to usadowił się w pozycji "to rodzice sa odpowiedzialni za mój stan" i nie buduje w sobie przestrzeni do prawdziwego zajęcia się sobą. Bo naturalnie lepiej się czuje gdy zajmuje się nimi (to umie i czuje się dobrze jako ten który ich ratuje i chce dobrze) niż gdyby miał się zająć wyłącznie sobą i jeszcze zadbać o swój osobisty sukces (co robić jak ja taki samotny, bez rodziny, nie umiem tworzyć relacji, boję się życia, wiem że jestem nikim, umiem tylko wykonywać polecenia rodziców a bez tego jestem jak porzucone dziecko).

                                    To o granicach jest bardzo ważne. Nie stawia się ich rodzicom , nie stawia się ich innym osobom (choć z innymi już bywa łatwiej). Nie miało się prawa do własnego zdania, było się poniżanym i ignorowanym w efekcie jest się rasową zaprogramowaną ofiarą innych, bo nawet się nie zauważa, że ktoś ci s.r na głowę , zamiast strzelić mu z liścia z automatu przeganiając agresora , staje się w kącie i płacze i latami skarży do innych "czemu on taki niedobry".

                                    Kropidło- pogoń rodziców. Zerwij kontakt. Nic dobrego z niego nie masz. Nie jeździj tam na święta, niech robią sobie co chcą bo nic im się nie dzieje innego nadzwyczajnego, robią to samo co 20 lat temu i im z tym dobrze. Kop się w kostki jeśli cię będzie ciągnęło by znowu do nich lecieć.
                                    Życie masz jedno, nie dostaniesz drugiej szansy. Jeśli nie będziesz sam siebie szanował to je sobie zniszczysz. Jak odetniesz używkę (rodziców) to powoli zacznie ci wracać potrzeba równowagi i wypełnienia sobie życia jakimś towarzystwem, związkiem, pasją życiową...nagle twój świat zrobi się duży i otwarty. Ale to musisz zrobić TY SAM. Rodzice tego nie zrobią. Jak nie postawisz wyraźnych granic to każdy ci wlezie z butami i zaśmieci życie.
                                    • mapt Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 06.06.17, 11:11
                                      Albo! I propozycję mam nie do odrzucenia :) Załóż rodzicom niebieską kartę na policji. Po każdym telefonie matki która jęczy jak ojciec ją źle traktuje - dzwoń do lokalnej policji żeby jechała tam na interwencję . Zgłoś do lokalnego Mops, że w domu rodziców jest przemoc i agresja, żeby tam monitorowali sytuację bo są wobec siebie agresywni i się martwisz czy się nie pozabijają podczas awantury. Zobaczysz, że ta metoda zadziała błyskawicznie i rodziciele szybko sami wykopią cię z rodziny jako tego co zagraża jej stałości :) Bądą próbować robić ci za to awantury, ale gdy nie ustąpisz i podtrzymasz że jak mają tak źle jak się skarżą to ty im interwencjami pomożesz - to szybko się obrażą i uznają, że nie jesteś ich synem. Będziesz miał patologię z głowy i zrobi ci się miejsce na zajęcie się własnym życiem.
                                • napis_z_obrazka Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 06.06.17, 12:17
                                  Ale ponizej godnosci jest oczekiwac od kogos czegos, czego ktos Ci nie chce dac, albo nie potrafi. Szacunek i uczciwosc sa konieczne w zdrowej relacji. Bez tego nie ma dobrej relacji.
                                  Z rodzicami jest trudniej. Ale bez odciecia pepowiny i podjecia odpowiedzialnosci za wlasne zycie, bez ogladania sie na pomoc rodzicow, ktorzy nie potrafia i/ lub nie chca, zmarnujesz sobie zycie.
                                  Pociesz sie, ze na nadopiekunczych rodzicow Twoi rowiesnicy tez narzekaja...
                          • kropidlo5 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 22:57
                            Ja nie nie zalozylem rodziny ' na zlosc.
                            Nie zalozylem, bo mialem b niska samoocene, b gleboko nieufnosc, lek przed bliskoscia plus w mlodosci ciagle problemy finansowe i mieszkaniowe.
                            • mapt Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 06.06.17, 11:13
                              Ale wiesz, że to dlatego, że boisz się być bogaty, boisz się wycenić się na dobrą pensję, boisz się być szefem... Bo założę się, że wiedzę i umiejętności masz. Tylko w głowie ci szumi "nie nadajesz się, nic nie jesteś wart, nie poradzisz sobie"..
            • ola_dom Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 22:09
              kropidlo5 napisał:

              > Moze i nie wyglada, besztania nie potrzebuje, to nie jest kwestia lenistwa.

              Pewnie, że nie lenistwa, jednak:
              NIKT ZA CIEBIE TEGO NIE ZROBI.

              Co gorsza - jak już będziesz TO robił, to na pewno będzie ciężko i trudno, a rodzice mogą dostawać szału. I z całą pewnością nie będą Ci tego ułatwiać :D
    • triss_merigold6 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 04.06.17, 20:13
      Zorganizuj sobie własne życie i własną rodzinę.
      • alam.kota Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 04.06.17, 20:18
        Potwierdzam. To często (choć nie zawsze, ale wtedy traci się związek) pomaga się odciąć od takich rodziców, na zasadzie, że ma się inny cel "rodzinny" i swoje problemy do rozwiązywania więc nie ma czasu żyć ich życiem, łatwiej się roszczeniowych manipulujących rodziców pogoni w trzy diabły bo ma się do wyboru albo oni, albo żona/mąż/własne dzieci
        i łatwiej zauważyć jak absurdalne są rodziców pomysły.
    • koronka2012 Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 21:23
      Wiem po sobie, że łatwo rzucić słuchawką, ale znacznie trudniej wyłączyć myślenie, tę gonitwę i analizowanie każdego słowa.

      Ale trening czyni mistrza (choć nadal daleko mi od tego poziomu). W sytuacjach, które sprawiają, że się nakręcam staram się po prostu znaleźć antidotum. Idę do kina na wymagający film, biorę za wciągającą książkę, ćwiczę jogę (im bardziej wyrafinowane figury tym lepiej - utrzymanie równowagi wymusza oczyszczenie głowy), robię skomplikowane zestawienie w excelu - cokolwiek co przekieruje myśli na inne tory. Kiedy łapię się na nawrotach - świadomie zmuszam do myślenia o czymś innym, zaczynam sprawdzać gdzie by tu wyjechać na wakacje, robić przegląd sprzętu foto itd. A przed snem łykam sobie melatoninę.

      Nie wiem czy kiedyś osiągnę stan, kiedy po prostu odetnę myślenie - nie wiem czy to w ogóle jest osiągalne. Ale wiem jedno - im więcej słów usłyszysz tym trudniej będzie uciąć galopadę myśli w głowie. Dlatego tak istotny jest krótki komunikat "nie chcę tego słuchać, to wasze sprawy" i odłożenie słuchawki ZANIM nasłuchasz się tyle, że nie zdołasz zapanować nad myślotokiem. Im mniej do ciebie dotrze, tym większa szansa na opanowanie sytuacji i poczucia winy.
      • verdana Re: Rodzice wlatujacy w swoje uklady 05.06.17, 22:33
        Masz bardzo niewiele czasu.
        Gdy rodzice będą naprawdę starzy i będą potrzebowali pomocy, nic juz nie zrobisz. A oni uznają,z ę masz byc wyłącznie na ich usługi. Wtedy na bunt będzie za późno.
        Potrzebujesz pomocy psychologicznej i - na moje oko- co najmniej pół roku przerwy w kontaktach z rodzicami.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka