Kobiety, które kochają za bardzo

[tow.stalin]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Kobiety kochające za bardzo

[freya12]

Mam na imię Ania i chyba jestem kobietą kochającą za bardzo...

[lena575]

Obawiam się,że spora część tych kobiet "kochających za mocno" wcale
nie kocha za mocno ale boi się życia bez faceta. Trzyma się kurczowo
portek bo z domu wyniosła przekonanie,że bez faceta to ani życie ani
prestiż i "nniechyb pił i bił ale był". Facet musi jej mocno dać w
kość (albo rzucić), żeby zrozumiała,że bez niego może byc tylko
lepiej.

[dori112233]

To nie jest taki proste, jak myslisz. Ze bezbronne kobietki boja sie
samodzielnego zycia i sie trzymaja portek.
Kocham za bardzo, kocham niezdrowo, kocham obsesyjnie. I jestem
kobieta ktora odnosi sukcesy zawodowe, samodzielna finansowo i dla
swiata jestem odwazna, nowoczesna i zdecydowana w swych dzialaniach
osoba.
Ale nie potrafie zdrowo kochac, jeszcze nie. Nie wynioslam z domu
bezwarunkowej milosci, o ktorej wspomina sie w artykule.
Nie wierze ze mozna mnie kochac za to jaka jestem. Musze na milosc
zalsuzyc. A wiec otaczam mezczyzne "opieka", robie wszystko zeby
mnie docenil. A to prowadzi do odwrotnych skutkow. Albo jestem
wykorzystywna, albo mezczyzna odchodzi bo boi sie tej
obsesyjnej "milosci".
Zalosne, co? Ale niestety bardzo czeste i trudne do przezwyciezenia.
Mam nadzieje, ze kiedys mi sie uda.

[najwiekszyfrajerswiata]

dori, podpisuję się pod tym, co napisałaś.
ja też jestem samodzielna zawodowo i finansowo, odnoszę sukcesy w
pracy, jestem postrzegana jako bardzo silna kobieta. zarabiam więcej
od mojego męża. ale kocham go za bardzo. wiem, że muszę od niego
odejść, bo zranił mnie nieprawdopodobnie, ale jeszcze tego nie
potrafię.
pracuję nad sobą, nad wyleczeniem się z tak pojmowanej miłości. i to
bardzo trudne. kochając za bardzo, trudno się odkochać, nawet jeśli
ta ukochana osoba bardzo nas krzywdzi.
kochanie za bardzo polega na tym, że kocha się kogoś bardziej niż
siebie samego. to wynika z dzieciństwa i jest bardzo mocno
zakorzenione, stąd tak trudno z tego wyjść.
codziennie rano powtarzam sobie, że jestem dla siebie najważniejsza.
mam nadzieję, że kiedyś poczuję to absolutnie do końca.

[lena575]

Dokładnie dlatego co napisałaś uważam,ze takie kobiety wcale nie
kochaja za bardzo, one nie potrafią kochać, one wyłacznie potrafią
walczyć o miłość, starać się o miłość, żebrać o miłość. Nie kochają
siebie bo kochać nikt ich nie nauczył. One chcą być akceptowane.

[dori112233]

Jakkolwiek brutalnie i smutno brzmi Twoj post to w pewnym sensie
masz racje. Ja walcze o akceptacje, o milosc, o bycie docenionym
poza praca, krota jest jedynym terytorium gdzie odnosze sukcesy.

Caly czas jednak nie zgadzam sie z twierdzeniem, ze powodem tkwienia
w chorym zwiazku sa malomiasteczkowe kompleksy i przekonania, ze bez
portek to glod, wstyd i popsute krany.
Tutaj wieksza role odgrywa warstwa emocjonalna, pierwotna potrzeba
akceptacji i milosci. W moim, i mysle ze w przypadku wielu osob, ta
potrzeba pozostala bez odzewu kiedy bylismy dziecmi.

Ucze sie siebie i chyba znam juz glowne mechanizmy wedlug ktorych
dzialam. Mam nadzieje, ze uda mi sie je z czasem zmenic.

[lena575]

Związek ludzi z któych jedna osoba żebrze o miłość a druga która
tego ani nie widzi ani nie jest w stanie na to odpowiedzieć
pozytynie to związek dwóch osób chorych na to samo. Obie takie osoby
nie dostały prawdziwej miłości. Jedna nie dostała jej wcale a druga
dostała wypaczoną, zwichrowaną. Dwie chore na to samo osoby nie są w
stanie się wyleczyć. Odejść powinna ta która pierwsza to zrozumie i
zacznie się leczyć sama.

Facet kochający za bardzo

[bla_bla_blablabla]

Nie wiem czy ten test działa też w drugą stronę ale wyszło mi, że jestem
mężczyzną kochającym za bardzo. I co teraz Lena? Powinienem odejść i znaleźć
sobie kogoś innego? To pomoże tylko jednej osobie.

[dori112233]

Pelna prostych rozwiazan i jedynie slusznych opinii, tracacych dla
mnie banalem. Pelno tu ocen i spojrzenia z gory na Was-chorych
biedakow, kiedy ja wiem jak to wszystko powinno wygladac bo jestem
taaaka madra. I jakos brak mi jasnego nawiazania do tego co pisalam
wczesniej. Co chcialas mi przekazac swoim komentarzem do mojego
postu?

Swoja droga, pokaz mi kochana naprawde zdrowy zwiazek dwojga w pelni
swiadomych, doroslych ludzi ;)

A jesli dwoje ludzi dojdzie do wniosku ze cos jest z ich relacja nie
tak, to jak najbardziej powinni cos z tym zrobic. Zawsze pojawia sie
pytanie, czy jak zaczna w sobie samych "grzebac" to czy zwiazek
przetrwa. Z doswiadczenia znajmych, przyjaciol wiem, ze niestety
rzadko sie to udaje.

P.S. Nie jestem w zwiazku, staram sie teraz "przepracowac" moje
problemy. Nie fair byloby wiklac druga osobe w moje poplatane
emocje, skoro jestem ich juz swiadoma.

[makornela]

tak, wynika z dziecinstwa, kiedy np dla matki rezygnowalo sie z wlasnych potrzeb i otrzymywalo profity (nikle, ale zawsze to nagroda. ja tak robilam), z silnego uzaleznienia od opinii innych, z obecnosci, ktora jest, poki zyjemy. po moich ostatnich doswiadczeniach, rowniez jako w miare niezalezna kobieta, widze, ile mi jeszcze brakuje zebys siebie kochac bardziej niz kogos, zeby stawiac na swoim i zeby z soba czuc sie dobrze. niestety, podkopane poczucie wartosci, w tym z chorobliwym lekiem o pozostanie sama, trzeba leczyc. jestem ja i tylko ja stanowie o sobie. pozdrawiam

[psoldack]

Czy mogę spytać jak Cię skrzywdził? Czy Cię uderzył? Czy coś zabrał?

[klaudia12121970]

zanim przeczytałam o kobietach kochających za bardzo,pomyślałam,że
znalazłam się tu przypadkiem. Teraz wiem,że tak miało
być,zdecydowanie jestem taką kobietą ale nie miałam pojęcia,że to
tak wygląda,nie wiedziałam też,że źródłem może być
dzieciństwo.Przeanalizowałam swoje życie i muszę się podpisać pod
tym co napisałaś.
Gratuluję pracy nad sobą i życzę sukcesu,"każdy korzeń jest do
wyrwania" tego akurat jestem pewna

[monikalion]

dori, twoi mezczyzni odchodza nie z twojego powodu - twojej
obsesyjnej milosci, czy opieki. Bedac z toba - nie musza sie starac.
Pamietaj mezczyzni to lowcy, musza zdobywac, nawet bedac w
dlugotrwalym zwiazku. Gdy sie nie musza starac - wkrada sie nuda, i
odchodza.
Jestem w dlugoletnim interesujacym zwiazku - kiedy czuje ze on jest
zbyt pewny mnie - pakuje walizke i wyjezdzam na weekend z
kolezankami - nie ma mnie po prostu.
Facet wyczuwa czy kobieta jest szczesliwa ze soba - czy ma
zainteresowania, pasje, czy lubi ze sama soba spedzac czas - jesli
myslisz ze to facet i jego zycie okresla cie kim jestes - blad,
wielki blad, bo to jest jego terytorium - i tak powinno zostac.
Niewielka role gra tu niezaleznosc finansowa, inteligencja czy urok -
mezczyzni szukaja partnerek do zwiazku w ktorym moga miec miejsce
dla siebie, swoj obszar niekontrolowany przez kobiety. Kobiety nie
kochaja za bardzo lecz chca zdobyc ten obszar, i wtedy co robi
mezczyzna - cala wstecz.
Ah jeszcze jedno, na milosc nie trzeba sobie zasluzyc - kazdy na nia
bezwarunkowo zasluguje - pokochaj siebie za to kim jestes, a to
pozwoli ci docenic siebie i sprawi ze mezczyzna bedzie sie musial o
ciebie postarac, a nie odwrotnie.

[psoldack]

Ale co takiego dobrego robisz dla faceta obdarzając go obsesyjną miłością?
Czy jest mu lepiej niż zanim się z Tobą zwiąże? Czy coś mu zabierasz?
Czego od niego oczekujesz?

To są konkretne pytania, bo czasami ludzie traktują miłość jak handel lub grę.
Ja Ci dam to, więc Ty musisz mi dać to. A nie tak powinno być. Powinno się dać
to co się ma i chce dać i nie oczekiwać nic w zamian. Brać to co druga osoba
chce dać. A jeśli daje za mało to trudno. Przecież nikt nie obiecywał, że da więcej.

[mizai]

Grupa wsparcia dla Kobiet Kochających Za Bardzo (Warszawa)

Od kwietnia w PSYCHOCENTRUM rusza nowa grupa wsparcia dla Kobiet Kochających Za Bardzo. Spotkania odbywały będą się w środy, w godzinach 19:00 – 20:15, a poprowadzi je psychoterapeutka i założycielka PSYCHOCENTRUM – Sylwia Krajewska.
Koszt: 50zł za spotkanie.

www.psychocentrum.pl

Serdecznie zapraszamy!

Kobiety kochające za bardzo

[marooszka]

Ojej, ta Pani Eugenia musi mieć rzeczywiście straszne doświadczenia,
skoro stworzyła tak morderczą organizację terapeutyczną. Zapomniała
tylko, że aby pomagać innym, należy najpierw uporać się z własnymi
problemami. Ten tekst o dwóch owocach jest jednak straszny: wizja
związku jako nieustannej walki, aby partner nie obsikał naszego
terytorium... Strasznie stresujące. Już ja wolę te dwie połówki.

[jedwab1]

jeśli nie rozumiesz tego co czytasz to po co czytasz ? A tym bardziej
po co zabierasz głos ? Chyba ,że chciałaś popisać się swoją ignorancją ?...
jeśli tak to udało się - gratuluję :)

[radziecka_czolgistka]

Eugenia jest ciepłą ,mądrą, wspaniałą kobietą, potrafi pomóc innym , bo przede
wszystkim POMOGŁA SOBIE. Nie feruj opinii o osobie, której nigdy nie widziałaś
na oczy, z która nie rozmawiałaś. Twój tekst dowodzi poza tym, że nie
zrozumiałaś o czym jest ten artykuł. Kazdy człowiek powinien umiec postawić
zdrowe granice- w życiu prywatnym, w pracy. Niektórzy tej umiejętności nie mają,
a wtedy zaczynają się problemy. Sformułowanie"obsikiwania terytorium" jest
dosadne, ale przez to obrazowe i wielu kobietom , które dotąd nie ośmielały się
nawet pomyśleć o prawie do chronienia siebie , daje dużo do myślenia. Kiedy będą
zdrowe granice po obu stronach - nie będzie walki. :-)pozdrawiam

Kobiety kochające za bardzo

[jaremaben]

Osmielam sie twierdzic, ze ten artykul wywola duzy odzew. Mnie
poruszyl od razu, bo w przeszlosci stanowczo nie potrafilam stawiac
granic i gdybym wytrwala w poprzednim zwiazku - dzisiaj bylabym
cieniem czlowieka. Mnie pomogla, podobnie jak Eugenii, pomoc innym.
Zajmowalam sie uzaleznionymi, wspoluzaleznionymi i DDA. Pomagalam
innym, ale pomoglam tez sobie. Jestem przekonana, ze czlowiek
dojrzewa i uczy sie przez cale zycie. Nie zaluje kilkunastu lat
malzenstwa, nie uwazam, ze to stracony czas. Potrzebowalam tego
doswiadczenia, zeby zbudowac swoje obecne JA i moja obecna relacje z
ukochanym (nowym) mezczyzna. Z czystym sumieniem odpowiedzialam
teraz NIE na wszystkie testowe pytania i odetchnelam z ulga.
Niepokoj wzbudza we mnie tylko to, ze moja 16-letnia corka swoje
pierwsze zakochanie na powaznie tez traktowala "za bardzo" - i czuje
sie za to odpowiedzialna. Bo skupiajac sie na jej ojcu przez wiele
lat, nie dalam jej odpowiedniej dawki milosci i wsparcia.

Kobiety kochające za bardzo

[bursztynowe]

Cześć, jestem facetem kochającym za bardzo. Mam nadzieję, że już wyleczonym,
choć nie mam pewności.
Został uraz i lęk, potworny lęk przed ponownym zaangażowaniem się.

Pozdrawiam wszystkich kochających za bardzo.
Zacznijcie od zakochania się w sobie. Takim zdrowym zakochaniu się.
Spójrzcie w lustro i powiedzcie "kocham cię"

[buenas-emociones]

No tak. Tylko tak trudno pozbyć się nawyku przeglądania się w
czyichś oczach.. Szukania w nich akceptacji... Jestem po dwóch
związkach, które spowodowały, że chyba nie mam siły na więcej. Tak.
Kochałam bardzo za bardzo.

Zadnych parytetów,ba pozbawic prawa do glosowania

[helguera]

o kandydowaniu nie mowiac.Tekst głupszy od tych popelnianych przez dyżurne feministki gazety,jest dowodem na to by kobiety pozbawic tego o czym pisze powyzej.

[jedwab1]

grunt to mieć dobre mniemanie o sobie ... :) Pogratulować błyskotliwego tekstu :)))

Nie ma obowiązku posiadania

[elsby]

potrzeby miłości.Jeśli ktoś bez tego dobrze zyje, staje się prawie przestępcą haha

[jedwab1]

a przecież nikt nie mówił tu o obowiązku czegokolwiek ,tym bardziej nie mogło
być mowy o obowiązku miłości ... potrzeba miłości jest w każdym i jest tak
naturalną jak oddychanie . Jeśli ktoś ją wypiera to bardzo prawdopodobne ,że ma
z tym spore problemy ...
Chcesz żyć bez miłości ? Twój wybór nikt tego nie neguje ....
Masz do tego prawo ... A ten artykuł dotyczył czegoś zupełnie innego ... Nie
mogłeś właściwie go odebrać bo nie masz potrzeby miłości i jest Ci dobrze bez
uczuć ........ :)

Kobiety kochające za bardzo

[jedwab1]

Bardzo się cieszę ,że poruszyłaś ten temat . "Ziarno zostało zasiane i miejmy
nadzieję ,że zacznie kiełkować " . Pomijając ignorantów jest przecież rzesza
ludzi myślących ,czujących ,zwyczajnie wrażliwych ,poszukujących rozwiązań dla
swoich problemów .Myślę ,że ten tekst rzuca światło na dość powszechny problem
, dla wielu może stać się drogowskazem pozwalającym iść we właściwym kierunku
celem zrozumienia własnych problemów ...Jak też może stać się impulsem do
własnego wzrostu ... czyli samopoznania ,zrozumienia siebie i samorozwoju .
Tekst jest wart przeczytania ,daje podstawowe kompendium wiedzy na temat ...co
z tą wiedzą uczyni czytający to już zależy od niego.

nie wiem , co Ci daje ton poczucia wyższości

[elsby]

czy politowania, mnie to nie przeszkadza, ale może rzuca jakieś światło na Twój stan? jeśli niezdolnośc do konfrontacji z samotnością ktoś kompensuje sobie iluzją ucieczki w zależnośc od kogoś, to jego wybór.co nie zmienia prostej prawdy,że zawsze jesteś samotna/y. pzdr

[jedwab1]

oczywiście zawsze jest jakiś wybór ...każdy ma prawo do swoich wyborów ... Twój
wybór ,Twoje konsekwencje... :)

Niezdolność konfrontowania się z rzeczywistością powinno się leczyć ...ale wybór
znowu należy do Ciebie :)
Oczywiście można jeśli ktoś bardzo chce żyć iluzjami i całe życie uciekać przed
czymś lub w coś i być nieszczęśliwym i unieszczęśliwiać innych ....tylko po co ?
Może lepiej by było popracować nad sobą i tym samym mieć większy wpływ
/dojrzalszy/ na jakość swojego życia ? W końcu jesteśmy sami odpowiedzialni za
swoje życie . Nasze wybory ,decyzje,zachowania ,myślenie ,podejście do ludzi i
spraw to wszystko kreuje naszą osobistą rzeczywistość .
Samotność w ujęciu egzystencjalnym jest nieunikniona fakt ...nikt za Ciebie nie
cierpi , nie przeżywa ,nie będzie umierał itd.
Ale samotność w potocznym rozumieniu nie musi być naszym udziałem
... jeśli jednak ona nas dotyka to znaczy ,że coś z nami jest nie tak ... to
znaczy ,że pora by zajrzeć w głąb siebie ...
Nikt z nas nie jest doskonały ja też ... :) Im więcej wiem tym bardziej
pokornieję bo czuję ,że nic nie wiem ,że to ciągle zbyt mało i poszukuję dalej .
Nie chciałam Cię urazić .Chciałam jedynie zmusić do myślenia ,do głębszej
refleksji byś nie spłycała ... i jednak skonfrontowała się z rzeczywistością ...
pozdrawiam :)

[jedwab1]

Małe sprostowanie ... nie mam poczucie wyższości . Znam swoja wartość i nie
muszę jej udowadniać na każdym kroku :) Pozdrawiam serdecznie :)

[anulka1950]

< Kochałam za bardzo. Odeszłam. Cierpię równiemocno jak kochałam:(

[anulka1950]

< nadal i cierpie za bardzo

[psoldack]

Znaczy się, że to cierpienie wewnętrzne niezależne od świata zewnętrznego. Będąc
w związku takie cierpienie możesz jedynie częściowo przelewać na drugą osobę. A
w samotności musisz sobie radzić z cierpieniem samodzielnie. Ale cały czas
przyczyna jest wewnątrz.

[margaret.atwood]

To tak jak ja, Anulko. Też odeszłam i też w dalszym ciągu cierpię. Wiem, że to
była słuszna decyzja. Ale i tak cierpię. Może nawet bardziej niż wcześniej. Bo
wtedy miałam chwile cierpienia i chwile szczęścia (przynajmniej tak to czułam),
teraz mam tylko to cierpienie.

[bszalacha]

To wszzstko bierze sie z religijnosci.Kosciol dalej stoi
dogmatycznie na stanowisku,ze popęd jest grzechem.Czlowiek udaje
swietego, az dostanie depresji.zdrowy czlowiek-facet tez!woli
grzeszyc niz byc swietym.
Innymi slowy,szczescie jest antykatolickie.
mam nadzieje,ze to sie da przeczytac, bo klawiatura nawala.

Kobiety kochające za bardzo

[kakatoniczka]

bardzo dziękuję za ten artykuł...dał wiele do myślenia...szkoda, że moja mama
nie miała szansy przeczytania czegoś podobnego, 30 lat temu...

za mocno

[nonoa]

Moja mama też kochała za mocno. Myślę ze teraz to wie.

Kobiety kochające za bardzo

[lisamarykate]

Kobiety! Ogarnijcie sie! Szkoda zycia... Kochac za bardzo moglabym
tylko siebie.

Po co przeginac w druga strone?

[nett1980]

> Kochac za bardzo moglabym
> tylko siebie.

"cechą patologii jest albo nadmierna chęć.. albo jej całkowity brak"

Kobiety kochające za bardzo

[zanciam]

Koleżanka przesłała mi ten artykuł i zrozumialam że ja jestem taka kobietą
2miesiace temu odszedl ode mnie chlopak a ja nie umiem bez nieego żyć nie wiem
co robić proszę o pomoc

[wayward.son]

Przejdzie ci - serio. Albo znajdziesz sobie następnego, albo przejdzie ci ochota
na cały ten cyrk.

Kobiety kochające za bardzo

[gryg74]

Książka "Kobiety kochające za bardzo" jest o tym, że często kobiety z syndromem Dorosłego Dziecka Alkoholika lub pokrewnych tworzą toksyczne związki...Warto ją przeczytać bo opisuje stan bezsensownego trwania w złej niedojrzałej relacji. Tytuł jest zwodniczy bo ukazuje 2 przeciwstawne sytuacje ofiary kobiety i kata mężczyzny, tymczasem książka jest to o tym, że to kobieta powinna brać odpowiedzialność za siebie i jakość swoich relacji. Co więcej znacząca część książki jest o tym jak DDA niszczą swoich partnerów i związki.
Nie przeczę, że historie opisane w książce czy artykule są prawdziwe. Jednak czytając je pojawia się jeden zasadniczy wspólny element wypowiadających się kobiet - syndrom ofiary: Ja jestem ok, on nie jest ok. - Ja byłam taka dobra, a ten gnój mnie zostawił!
W wielu, ba większości sytuacji (może nie tych w artykule) kobiety z syndromem ofiary kobiety DDA niszczą związki i wpędzają same siebie i swoich partnerów w nieszczęście. Trudno bowiem wytrzymać bycie oskarżanym, podejrzewanym, sledzonym, molestowanym psychicznie - trudno na taka sytuację odpowiedzieć z pełną empatia i dojrzałością - jeżeli tak jak ja nie było się w pełni dojrzałym. takie zachowanie partnera skłania do zachowań reaktywnych ucieczek, upijania się, nielojalności... słowem pogłębiania problemu. Nie można samodzielnie za wszystko brać odpowiedzialności i zmieniać się bez zmiany tej drugiej strony - a dokładnie wzięcia odpowiedzialności za swoje czyny.
Kiedy czytam opowieści kobiet w artykule słyszę swoją dziewczynę która opowiada naszą historię swoim koleżankom. Nigdzie nie ma słowa o tym, że którakolwiek z nich reagowała nie właściwie - jest tylko świadectwo ich niezwykłego poświęcenia dla miłości. I może w ich przypadku jest to prawda, lecz w moim kłamstwo po prostu. Świadectwo koncentracji nie na miłości, lecz na swoich lękach obawach, na sobie, swoim zranieniu, na swojej mikrutkiej samoocenie.
Nie usprawiedliwiam działań mężczyzn. Zachowywali się oni źle podobnie jak i często ja. Przeszliśmy przez wiele różnych prób, terapii par, rozmowy, chwile dobre a potem złe. I nic nie udało się zmienić bo każda rozmowa o nas dotyczyła tylko mnie... ode mnie wszystko zależało wszystko się zaczynało i kończyło.
Kobiety kochające za mocno nie kochają bowiem mężczyzny lecz swoje toksyczne uczucia z nim związane. Kochają swoje trwanie w tym i swoje samooceny z tym związane. Bycie dobrą - bo przecież każda ofiara nią jest z definicji, nawet pomimo oczywistych dowodów skrajnej nierównowagi psychicznej, nie poszanowania partnera, braku wsparcia dla niego. Na tym budują swoją samoocenę, która z przyczyn często tkwiących w dzieciństwie jest bardzo mała.

Naiwny

[buhaj_z_rogiem]

Człowiekuuu, nie wiedziałeś, że kobiety nigdy nie są niczemu winne? One są niewinne z definicji. Za całe zło tego świata odpowiadają tylko i wyłącznie mężczyźni. A zwłaszcza za wszystko, co złe w relacjach między kobietami i mężczyznami.

[naiwna24]

Akurat Ty Naiwny masz racje.

[bszalacha]

Nie trzeba być dzieckiem alkoholika,wystarczy być bez ojca,z
matka,która sobie nie umie poradzić ,albo z innych żródeł przejać
taki wzór,że bez mężczyczny ani rusz.Kościół to umacnia w
Was,pobozne kobitki.

Kobiety kochające za bardzo

[caterpillar931]

Znam ten problem. Jestem młoda, mam 23 lata, kocham szalenie.
Zaczęłam zauważać to całkiem niedawno. Jestem z Nim w związku rok
czasu, wiem, że to krótko, ale znałam Go wcześniej, zaprzyjaźniliśmy
się, później przyszła miłość.
Dni mają sens gdy Go zobaczę, chciałabym aby spędzał przy mnie każdą
wolną chwilę. Gdy Go nie ma, to tak jakby wszystko pozbawione było
sensu. Nie uwięziłam Go, robi co tylko chce, kiedy chce i jak chce.
Nie przekracza granic tak jak mężczyźni z artykułu powyżej, choć
zdarzają się drobiazgi, przez które płyną mi łzy. Jestem pewna, że
okres zauroczenia już minął. Boję się tego... Nie chcę aby było tak,
że całkowicie zatracam swoją tożsamość, choć zauważam, że to
następuje. Ostatnio... wszystko stało mi się obojętne, praca,
studia. Nie zależy mi na tym by rozwijać siebie. Mam marzenia, ale
nie potrafię zebrać swojego tyłka i ruszyć do ich realizacji. Nie
wiem już czy to wina mojej wielkiej miłości bo mam też poważne
problemy ze zdrowiem, może to jakaś chwilowa depresja... Jestem
świadoma tego, że moja wypowiedź jest pełna słabości...

[netkarol]

chciałbym być Twoim mężczyzną:)

[wayward.son]

Zapewniam cię, że nie chciałbyś.

[psoldack]

To typowy przypadek nadmiaru oksytocyny, która odpowiada za potrzebę budowania
więzi międzyludzkich. I wtedy się człowiekowi wydaje, że miłość jest bardzo
ważna, a to przecież nie prawda.

[caterpillar931]

ależ miłość jest bardzo ważna... Przynajmniej dla mnie. Bez miłości
bym nie istniała, myślisz, że to choroba? Nie mam obsesji, po prostu
pragnę kochać i byc kochaną.

Kobiety kochające za bardzo

[alina2482]

Zdrowa miłość moim zdaniem bardzo rzadko występuje. Albo jedna strona kocha za
bardzo albo druga. Za bardzo kochają kobiety, które boją się samotności a
przez tą cechę i tak w końcu zostają samotne. Podobno można określić czas
zakochania...trwa to dwa lata. A co po tych dwóch latach..czy chora miłość
przechodzi sama i staje się uczuciem na dłużej. Ciężko nabrać do tego dystansu
ze swojej własnej perspektywy. Ale najlepszym sposobem na nieszczęsną miłość
jest kolejne uczucie do kolejnego mężczyzny..i cała historia zaczyna się od
początku i w tym tkwi cały paradoks.

[mahadeva]

co za bzdury, zwiazki sa sola zycia
jak moze istniec dozywotnie malzenstwo z dziecmi, podstawowa
komorka, bez milosci, w ogole jak moga istniec zwiazki

[vv_g]

dokładnie! nie przeginajcie w drugą stronę! przecież to normalne, że
szukamy u drugiej osoby akceptacji, docenienia nas samych. Owszem,
trzeba polubić swoje własne towarzystwo, dostrzegać i dbać o
zaspokajanie własnych potrzeb, zgadzam sie z tym. Ale nawet jeśli
mamy poczucie własnej wartości, kochamy siebie takimi jacy jesteśmy
i zostaliśmy w dzieciństwie obdarzeni zdrową miłością to miłe gdy
możemy przeglądać sie w oczach swego partnera i nic patologicznego w
dążeniu do tego, by takiego partnera znaleźć, nie ma. Nie żyjemy
sami dla siebie na tym świecie! To dotyczy wszystkich relacji
międzyludzkich, nie tylko kobieta-mężczyzna

[psoldack]

Bo ludzie mylą miłość z zakochaniem. Albo w chęcią posiadania.
Co to za miłość, gdy chce się mieć kogoś na wyłączność. Przecież prawdziwa
miłość polega na tym, że się chce czyjegoś dobra.
Tak jak np. matka chce dobra swoich dzieci. I nie martwi się tym, że ktoś inny
ma z nimi podobną relację.

Ale i tak to wszystko to są mechanizmy w mózgu, sterowane hormonami, które
utrzymują strukturę społeczną i pomagają w opiece nad dziećmi.

Kobiety kochające za bardzo

[mahadeva]

e tam, jak zwykle bzdury, to juz nawet kochac nie mozna? a co niby
jest wiecej warte w zyciu? praca? dzieci? ktos probuje nam chyba
wmowic, ze kochanie to strata energii tak potrzebnej do budowania
ojczyzny

[psoldack]

Miłość jest ważna. Tak samo jak jedzenie, spanie, seks, praca, pieniądze,
potrzeba samorealizacji i inne ludzkie potrzeby. Miłość jest elementem potrzeb
społecznych i przynależności do grupy, a więc nie jest najważniejsza.

Rada dla feministek z WO

[three-gun-max]

Znajdźcie sobie dziewczyny to was tak ci niedobrzy faceci nie będą krzywdzić :D

[mahadeva]

PODPISUJE SIE, nikt mi nie zabroni kochac mojego faceta

Kobiety kochające za bardzo

[naiwna24]

Ja tez kocham za bardzo.
Milosc ta jest glupia i zbędna. Nikt jej nie chce. 4 lata temu poznalam
Michała. Po kilku tygodniach nie mislismy sobei nic do powiedzenia, tzn on nei
mial, potrzebowal nowych wrazen. W kwietniu tego roku poznalam Adama. Adas
pierwszy powiedzial, ze kcoha. Ja po tych wszystkich latach platonicznych
milosci, nei chcialam w to uwierzyc. Az w koncu uwierzylam. I to był błąd.
Adas zostawil mnie dla mojej kolezanki, o czym zapomnial mi powiedziec i
dowiedzialam sie od niej. Teraz mam depresje, staram sie nie wychodzic z domu
. Nie chce juz zyc.

[mahadeva]

dlatego ja regularnie pytam chlopa, czy kogos ma :)

[psoldack]

I co? Odpowiada, że ma czy nie ma? ;)

[psoldack]

A czy oprócz miłości nie masz innych zainteresowań? Jakiegoś hobby?

[chwila-moment]

Nie chcesz juz zyć bo jakis facet Cię zostawił?? Polecam wolontariat
np. hospicjum, tam są ludzie którzy chcą żyć, bardzo chcą i nie maja
na to szans. Zastanow sie nad powagą swojego problemu.
Żyj dalej, wybierz mądrze następny obiekt westchnien, a zobaczysz
ile jeszcze szczęścia Cię czeka. Tylko nie biadol i nie rozpamiętuj
chwil spędzonych z tym dupkiem który tak Cie załatwił, pora iść
dalej, nie był Ciebie wart.

Kobiety kochające za bardzo

[anulkana102]

Sama przeszłam przez podobny scenariusz. Odeszłąm od mojego męża po
26 latach małżeństwa, ale nie dla tego że miałam juz dość, że
zrozumiałam że nic nas nie łączy poza toksycznym małżeństwem,
odeszłam bo mnie pobił,dziś juz wiem że przez 12 lat ratowałam to co
z góry stało na pozycji straconej. dziś wiem ze gdybym wtedy podjęła
decyzje o odejściu, dziś miałabym w pełnym tego znaczuniu udane
życie, nowy związek. Nie potrawie już zaufać facetowi. Każdego
oceniam po przez pryzmat byłego męża. No cóz za popełnione błędy
przyszło mi zapłacić. Niestety jak dla mnie to zbyt wysoka cena.Anna

[mahadeva]

co za bzdura, ze nie ufasz, bo maz Ci cos zrobil. dobrze wiesz, ze
nei akzdy jest takii wystarczy zachowac ostroznosc, a zwiazku chce
kazdy

[psoldack]

Stare powiedzenie: "Nie ufaj nikomu, nie będziesz zawiedziony"

[wayward.son]

Czy przez takie podejście czegoś się w życiu nie traci?

Kobiety kochające za bardzo

[rosalia_alpina]

Problem pojawia się wtedy, kiedy po takim przejściu chcesz się znowu normalnie zakochać... Strach przed zaangażowaniem jest niesamowity. Bo już nie chcesz pozwolić nigdy nikomu, żeby Cię tak bardzo skrzywdził, upokorzył i zniszczył całe Twoje poczucie własnej wartości. Więc się bronisz przed zaangażowaniem rękami i nogami... A przecież nie można kogoś kochać z dystansem, asekuracyjnie... Można??

[mahadeva]

no to jest chyba alternatywa dla 'kochania za bardzo' :)

[psoldack]

Jasne, że można. A co to znaczy się zaangażować? Zaangażowanie nie oznacza
przecież poświęcenia. Jak się ktoś poświęca to znaczy, że związek już się nie
udał i można go zakończyć. Jeśli ktoś cierpi z powodu związku to tak samo.
Przecież chodzi o to, żeby sobie coś dawać a nie zabierać.

Kobiety kochające za bardzo

[karim1972]

Bzdety.... Czytam takie glupoty (w sumie juz nie czytam, na
szczescie) od ponad 20 lat, wciaz te same historie i wciaz te same
pseudopsychologiczne porady, i wkolko sie to samo powtarza. No, i
oczywiscie winni sa zawsze mezczyzni..... Jak wam sie nie podoba, to
sie musicie wiazac.... Mam po dziurki w nosie takich bzdur,
stwarzania wrazenia, ze my jestesmy bezdusznymi "wykorzystawaczami",
a moze tak artykul o zdradzajacych zonach? o zonach znikajacych na
cale noce? o takich , ktore manipuluja dziecmi przeciw ojcom??
Oczywiscie, zrozumiec trzeba kobiety... ;/

[margaret.atwood]

Karim, dla Twojej wiadomości: na stronie Fundacji Kobiece Serca znajdziesz listę
książek, które mogą pomóc w zrozumieniu, czym jest owo kochanie za bardzo. Z ich
lektury wynika, że kochać za bardzo mogą zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Nikt
nie stawia tam tezy, że kobiety to biedne, skrzywdzone ofiary, a mężczyźni
wszyscy jak leci - oszuści i oprawcy. Kochać za bardzo mogą i jedni i drudzy.

Kobiety kochające za bardzo

[karim1972]

Jeszcze jedno: ten sam portal, ktory sie rozwodzi nad biednymi
paniami, w tym samym miejscu, na glownej stronie portalu zamieszcza
zdjecie polnagich tylkow siatkarek, rzeczywiscie we wspanialy sposob
uczycie szacunku dla kobiet. Co takie zdjecie mowi??? Ze
najwazniejsza czesc kobiety to jej zadniastrona.... Troche
konsekwencji!

[psoldack]

"Zadnia strona" jest najważniejszą częścią nie tylko kobiety, ale również
mężczyzny :)

Kochac to nie znaczy ubostwiac

[aikiboshinko]

Milosc czesto sie splata z cierpieniem ale kochac nalezy rozumnie i
wymagac - od siebie i od partnera bo partner to nie moze byc
rozkapryszone dziecko. W bardzo powaznych przypadkach uznaje
separacje

Kobiety kochające za bardzo

[keradk]

ciąg dalszy artykułów majacych na celu stworzenie pokolenia zimnych
suk.

Kobiety nie wierzcie GW i kochajcie bardzo! bez tego jesteście tylko
bezrozumnymi powiłokami, manekinami z wystawy a nie ludźmi. GW
pragnie zniszczyć człowieczeństwo i stworzyc homo-sovieticus.
juz to mielismy. dziękujemy i nie skorzystamy!

Czterdziestolatka rzuca męża i odchodzi z

[w.i.l]

dwudziestoparolatkiem...
Kocha go szalenie. Dogadza mu.
Ta biedna ofiara miłości potem stanowi obiekt głębokiego współczucia
gdy facet robi to samo co ona przedtem.
Rzuca ją i odchodzi z dwudziestoparolatką...
Cha, cha...
Ludzie, zdrowego rozsądku!

b. trafne spostrzezenie.

[zayed]

/pzodr