Zawalidroga

[kamalaska]

smutne,ale prawdziwe, ciekawe czy wie pani, ze ja tez uciekałam z przedziału,
w którym siedziało dziecko?po 10 godzinach przebywania w pracy wracałam do
domu pociągiem, miejsc mało,ludzie źli, każdy zły- a tu nagle wjechał wózek i
dziecko zaczęło płakać:( głośno, uciekłam do kibla i paliłam 10 petów byle
stamtąd nie wychodzić!!! nikt mnie nie zapytał, że tego dnia usłyszałam wynik
negatywnie zdanego egzaminu
innym razem usiadłam przy oknie zadowolona, że jest ciepło i ludzi mało, nagle
weszła jakas kobieta z dzieckiem, które tak skakało, że spodnie na kolanach
miałam bardzo brudne, szkoda mi i spodni i tego,że ta kobieta patrzyła na mnie
z zawstydzeniem,przykro jej było, ale to ja musiałam w domu prać spodnie,
dzieciak potem zasnął, ale wpierw musiałam przerwać lekturę ksiązki:(
no dzieci są cięzkie, ja dzieci nie mam,nie chce

wozek zawalidroga

[asiazlasu]

na tyle cie dzieciak pobrudzi i zdenerwuje na ile pozwolisz.

We Francji, tym "strasznym kraju rozpusty i obojetnosci" rzucaja sie
do kazdej osoby z wozkiem aby pomoc w kazdej okolicznosci.
Ale ze chodniki cieniutkie i ruch dziki to zawsze wychodzilam z
dzieciakiem w nosidelku. Wozek jest zawalidroga, nie praktyczny. Te
dzieciary w wozkach (nawet do samolotu sie z nim ludzie pakuja !) to
taka amerykanska moda - nie pomysla czy to przydatne, woza te bébés
wszedzie i zawsze. I to powyzej dwoch lat ! dziwne...

[isterus]

Nosidełko czy chusta są OK - myślę, że będę często używać, jak już się odziecę.
Ale to nie jest opcja dla każdego. Problemy z kręgosłupem czy nogami wymuszają
wózek. Tym bardziej u starszych dzieci, bo kobieta może nie mieć możliwości
podniesienia i dłuższego noszenia tych kilogramów. Poza tym, nie wyobrażam sobie
spaceru, podczas którego muszę jeszcze zrobić zakupy (czasem może nie być opcji,
że ktoś po to pójdzie lub popilnuje dziecka) z dzieckiem na nosidełku/chuście?
Na brzuchu dzieciak, w rękach po torbie i hajda - matka Polka w akcji ;)

[miliwati]

isterus napisała:

> Nosidełko czy chusta są OK - myślę, że będę często używać, jak już
się odziecę.
> Ale to nie jest opcja dla każdego. Problemy z kręgosłupem czy
nogami wymuszają
> wózek. Tym bardziej u starszych dzieci, bo kobieta może nie mieć
możliwości
> podniesienia i dłuższego noszenia tych kilogramów. Poza tym, nie
wyobrażam sobi

Przecież te "kilogramy" same chodzą, po co to nosić albo wozić?

> e
> spaceru, podczas którego muszę jeszcze zrobić zakupy (czasem może
nie być opcji
> ,
> że ktoś po to pójdzie lub popilnuje dziecka) z dzieckiem na
nosidełku/chuście?

A zakupy z dzieckiem to problem?

> Na brzuchu dzieciak, w rękach po torbie i hajda - matka Polka w
akcji ;)

A co w tym dziwnego? To bardzo wygodne, lepsze niż wózek.

[maga164]

Człowieku... Dziecko szybko się męczy (bo musi zrobić kilka kroczków gdy mama
robi jeden), poza tym jest bardzo powolne. Jak ty to sobie wyobrażasz - że pół
godziny do sklepu obok będą iść?

[miliwati]

maga164 napisała:

> Człowieku... Dziecko szybko się męczy (bo musi zrobić kilka
kroczków gdy mama

Może obejrzyj sobie kiedyś jakieś dziecko, co?

> robi jeden), poza tym jest bardzo powolne. Jak ty to sobie
wyobrażasz - że pół
> godziny do sklepu obok będą iść?

No jasne, jasne, bo do sklepu trzeba biegiem z rozwianym włosem.
Przecież w domu czekają dzieci.
Zaraz, jakie dzieci? Dzieci idą ze mną. To gdzie ja się mam spieszyć?

[halandmore]

Ostatnio pobilam rekord i do sklepu ktory jest 10 minut od domu i z powrotem
szlam z dwulatkiem 1.5h Oczywiscie ze nie mialam rozwianego wlosa i dziecko
ogladalo kazda pryzme ze sniegiem a potem na nia wchodzilo bawiac sie swietnie.
Ja nie mam nic przeciwko. Ale wracajac z plecakiem z zakupami "troche" juz
wolalam isc szybciej. A tez nie bardzo sie dalo, bo nadal bylo arcyciekawie...
Nie kazdy jednak na pewno ma tyle cierpliwosci, wiem. I ja tez nie mam jej
zawsze. Ale jak sie postaram zobaczyc swiat oczami mojego dziecka, jakie to
fascynujace wszystko, to wtedy mi latwiej

[kanna]

> Na brzuchu dzieciak, w rękach po torbie i hajda - matka Polka w
akcji ;)

A co w tym dziwnego? To bardzo wygodne, lepsze niż wózek.


No chyba żartujesz??
Wygodniejszy jest wózek, gdzie możesz wrzucic dziecko, zakupy i
zimową kurtkę.. po co to nosić wszystko?
Choc gdzybym MUSIAŁA jeździc miejską z dzieckiem, pewnie bym chuste
rozważyła. Ale zakupy już nie :)
Dojeżdąam, gdzie musze, wracam do domu, biore wózek i dopiero na
zakupy.

[winniepooh]

Na rozkładzie oznaczono pojazdy niskopodłogowe. Warto skorzystać.
Lepiej by było gdyby jeździły tylko takie, ale to nie sprawa innych
pasażerów.

[dominika.budzynska]

winniepooh napisała:

> Na rozkładzie oznaczono pojazdy niskopodłogowe. Warto skorzystać.
> Lepiej by było gdyby jeździły tylko takie, ale to nie sprawa innych
> pasażerów.


Hmmm... widać, że winniepooh nie podróżowała z wózkiem autobusami - autobusy niskopodłogowe czesto podjężdżają za daleko od krawężnika i wózek i tak trzeba wnieść a nie nim wjechać

Zawalidroga

[b3ata]

Ciekawe sformułowanie:"żądac pomocy"...Czyżby pomoc komukolwiek "się
należała"? Zawsze byłam przekonana, że o pomoc się prosi biorąc pod
uwagę, że nikt nie ma "obowiązku" pomagania, bo pomaga się z dobrej
woli...

[pannaizabela]

Bardzo dobrze powiedziane- o pomoc mozna innych ludzi poprosic, a nie 'zadac'.
Ja zawsze chetnie pomoge (z reguly sama oferujac pomoc bez czekania na prosbe),
ale nie czuje sie w obowiazku pomagac tylko dlatego, ze ktos zdecydowal sie na
dziecko. pozdrawiam

[echtom]

> Ciekawe sformułowanie:"żądac pomocy"...

Sądzę, że po prostu niezręczne, bo list nie jest napisany w tonie
roszczeniowym. Są sytuacje, kiedy pomoc jest normalnym przejawem
dobrego wychowania i należy ją zaproponować, nie czekając
na "żądanie" strony zainteresowanej. Pomoc przy wniesieniu wózka do
pojazdu nie przekracza możliwości przeciętnie zdrowego człowieka i
nie powinno się okazywać, jak wielką łaskę wyświadcza się matce
dziecka.

[b3ata]

Zgadza się, tym niemniej jeśli się prosi o pomoc, a nie "żąda" to
trzeba też pogodzic się z fatem, że ktoś może nam odmówic.

[myfanawy]

> Zgadza się, tym niemniej jeśli się prosi o pomoc, a nie "żąda" to
> trzeba też pogodzic się z fatem, że ktoś może nam odmówic.

Moim zdaniem autorka listu slusznie zwraca uwage poprostu na to, ze ludzie nie
wykazuja cienia dobrej woli. Wskakuja do autobusu jak najszybciej, udaja, ze nie
widza, taranuja. To nie jest kwestia asertywnosci z ich strony - zadko kiedy
zdazysz nawet owtorzyc usta, zeby wyrazic zadanie czy prosbe - tylko brak
wychowania i egoizm.

[b3ata]

Żeby było jasne, nie zamierzam nikogo przekonywac, że pomaganie
komukolwiek w tramwaju/autobusie jest złe. Osobiście się nie
spotkałam z sytuacją, że kiedy człowiek z uśmiechem i grzecznie
poprosi o pomoc, to zostanie zignorowany albo tym bardziej,
staranowany. Przypuszczam, że autorka napisała ten list pod wpływem
emocji, bo poczuła się bezradna i sama ze swoimi problemami. Tym
niemniej, nawet jeśli ktoś czuje, że nie może liczyc na pomoc
współpasażerów (inni też mają swoje problemy, spieszą się itp) to
zawsze można poprosic kogoś życzliwego z rodziny/przyjaciół o
podwiezienie albo chocby o towarzyszenie w komunikacji miejskiej,
prawda zamiast czuc się "skazanym" na otoczenie.

Zawalidroga

[crises]

Należy kupić sobie samochód i nie być "zdanym" na nikogo. A jakby
ktoś ode mnie "żądał" pomocy, to chyba też bym się odwróciła plecami.

[mar_kra3]

tak sobie czytam i oczom nie wierze......
autorka napisala, ze chodzi w jesiennych butach zima a przedmowca
proponuje zakup samochodu. Bezczelosc i znieczulica najwyzszego
stopnia..

[princessofbabylon]

Właśnie :| Jak słyszę takie pieprz.enie, to krew mnie zalewa. Nie lubisz swojej
obecnej pracy? Zmień ją. Jakby to było takie proste! Wkurza cię jazda
pociągiem/tramwajem/autobusem - kup sobie samochód. Jasne. Każdy przecież może w
jednym momencie wydać kilkanście/klikadziesiąt tysięcy na auto, prawda?

autorka napisala, ze chodzi w jesiennych butach zi

[maitresse.d.un.francais]

Moim zdaniem była to metafora.

[maga164]

Tak... A później przejeżdża się przez miasto 2h, bo państwo wygodni nie mogą
pojechać środkami transportu publicznego i jedzie sobie taki jeden człowiek w 5
osobowym aucie...

[hardcandi]

niezła z ciebie s(zt)uka kobieto, naprawdę niezła... oby więcej takich osób w
naszym pięknym kraju, wtedy zostaną tylko i wyłącznie tacy maluczcy,źli,
zawistni ludzie,których świat kończy się na własnej d...e. cała reszta
wyemigruje do krajów, w których ludzie się do siebie uśmiechają bez powodu, a
pomoc innym nie jest hańbą i plamą na honorze. Co się dzieje z tymi ludźmi w
Polsce? Naprawdę... Tak źle chyba nigdy nie było...

Zawalidroga

[halandmore]

Mieszkam od 5 lat w UK i musze powiedziec ze na poczatku denerwowala mnie
usluznosc pan ekspedientek, nieco zaskakujace bylo mile zachowanie urzednikow.
Nie bylam do tego przyzwyczajona. Mozna to tlumaczyc tym ze tak im szefostwo
kazalo i oni tak sie staraja bo musza. ALE na ulicach jest tak samo! Zupelnie
nieznajomi ludzie pomagaja mi wnosic wozek do autobusu (ja sobie radze tez
sama, ale mile to jest przyznaje), na przystankach czy w sklepach wszyscy milo
do siebie zagaduja - taki pogaduszki o niczym, ale to naprawde jest
sympatyczne. No i nieznajomi usmiechaja sie do siebie - rzecz niespotykana w
Polsce.
Zawsze przezywam szok (i wiele moich polskich znajomych mieszkajacych tutaj
dluzej tez) kiedy jade w odwiedziny do Polski (staram sie robic to kilka razy
w roku), bo w sklepie pani sprzedawczyni burczy na mnie i rzuca mi (doslownie)
zeskanowane towary, ludzie sa dla siebie niemili BEZ POWODU, o urzedach i
atmosferze tam to juz nie wspomne. I NAPRAWDE tego nie widzialam az tak bardzo
kiedy mieszkalam w Polsce. Nie wiedzialam ze moze byc inaczej i to byla dla
mnie norma.
Podobnie jest z np trzymaniem sobie drzwi przy wejsciu. W UK jestem jeszcze 10
metrow od sklepu ale ide w tym kierunku i ktos kto wchodzi/wychodzi mi
przytrzyma je otwarte. Usmiechnie sie do tego milo. O tym ze tak nie jest w
Polsce zorientowalam sie kiedy zamyslona szlam za pewna osoba w strone sklepu
i chociaz bylam metr od niej (i widziala mnie ze ide za nia), prawie dostalam
drzwiami w nos. I nie chodzi mi o to ze raczki mnie bola i sama sobie nie
otworze, tylko tak sie przyzwyczailam do tej bezinteresownej uprzejmosci
obcych ludzi na ulicy, ze wylecialo mi z glowy ze jestem w Polsce i tu tak nie
jest.
Nie wiem z czego to wynika? Czy w moim rodzinnym kraju jest tak duzo okropnych
ludzi, ktorzy pisza komentarze jak pani o pseudo "CRISES": "Należy kupić sobie
samochód i nie być "zdanym" na nikogo. A jakby
ktoś ode mnie "żądał" pomocy, to chyba też bym się odwróciła plecami." I to
pod listem gdzie czarno na bialym autorka pisze, ze nie stac jej nawet na
porzadne buty? Tacy ludzie jak CRISES to dla mnie zalosni i sfrustrowani,
mali, mali, malency ludzie. Poziom ich empatii i zrozumienia dla innych istot
ludzkich jest bliski zeru. Potwornosc!

[ladybird82]

Zgadzam sie w 100% z przedmowczynia.

[amelia.28]

Moglabym się podpisać pod postem halandmore, też mieszkam w UK od 5 lat i moje odczucia w tym temacie były identyczne. Z początku uprzejmość Anglików wydała mi się sztuczna, jednak kiedy po ok. 2 latach od wyjazdu do UK odwiedziłam Polskę, zszokowało mnie to, co kiedyś uważałam za naturalne, czyli gburowatość, brak uprzejmości i uśmiechu. Różnice w mentalności są ogromne. Chociaż czasami w Pl zdarzają się wyjątki. Kilka miesięcy temu jechałam w Pl z córką do innej miejscowości autobusem. Obok przystanku był sklep. Kiedy z niego wychodziłam i jedną ręką otwierałam drzwi, drugą próbując wypchnąć wózek, młody chłopak widząc to, otworzył mi je szerokim gestem, następnie wsiadając do autobusu pomógł mi z wózkiem i dzieckiem, przy wysiadaniu również. Nie było między nami żadnej rozmowy oprócz moich "dziękuję" i uśmiechu. Byłam w szoku, w Polsce taka empatia to niestety rzadkość, a przecież nie kosztuje wiele.

Zawalidroga

[zamira.drakasha]

A ja z kolei doświadczyłam całkowicie przeciwnej sytuacji w Szwecji. Wracając
po świętach w Polsce wsiadałam z 20 kilową wielką torbą do autobusu
miejskiego, autobus, zupełnie przypadkiem nie zmieścił się na przystanku więc
trzeba było zejść z wysokiego krawężnika (takiego pod niskopodłogowce) przejść
wybrukowaną ulicą i wnieść torbę to autobusu. I nagle mnie uderzyło, że kiedy
ja z trudem wciągałam torbę do autobusu, za mną stał Szwed i z wielkim
zainteresowaniem przyglądał się jak mi idzie mocowanie się z ciężarem. W
Polsce każdy (choćby żeby oszczędzić sobie czekania w zimnie na wejście do
autobusu) podniósłby drugi koniec torby, żeby szybciej poszło.

[echtom]

Spędziłam trochę czasu w Szwecji i wiem, że jest to kraj, w którym nigdy nie mogłabym mieszkać - choćby ze względu na zupełny brak komunikacji między obcymi ludźmi na ulicy. Nigdzie nie czułam się taka wyalienowana i samotna. Pojechałam stamtąd na parę dni do Norwegii i to był zupełnie inny świat.

[panna_borowczanka]

Potwierdzam, w Szwecji raczej nikt nie pomoże czy to z wózkiem czy z torbą,
miejsca osobie potrzebującej też nie ustąpią.
Mało tego, kierowca zamknie drzwi tuż przed nosem osobie z wózkiem jeśli w
autobusie jest już jeden wózek albo jeśli oceni że nie ma miejsca. Jak kto się
zdąży wepchnąć to kierowca nie odjedzie póki nie uda mu się nadprogramowego
wózka wyrzucić...

Zawalidroga

[nowadarunia]

Wiecie co... śmieszy mnie to. Nie sytuacja pani z wózkiem, która nie daje sobie rady, ale cała ta dyskusja o tym, że ktoś pomaga w Polsce, a w Szwecji to nie, a w UK to bardziej. Wiecie, Mili Państwo, kto tworzy ten sposób bycia, zachowania - kulturę? My, Polacy/Szwedzi/Anglicy (niepotrzebne skreślić)
Dlatego nie narzekajmy, tylko zmieńmy coś w sobie.
Trochę serdeczności na co dzień jeszcze nikomu nie zaszkodziło. I nie obrażajmy się, jeśli ktoś jej nie okazuje, bo to już jego problem.
Pozdrawiam :)

[amelia.28]

Zgadzam się, każdy jest odpowiedzialny za siebie, ta rozmowa też jest pewnym uogólnieniem, wszędzie zdarzają się różne zachowania, ale naprawdę, dopiero po dłuższym pobycie w UK i wizycie w kraju ( po 2 latach) wyraźnie odczułam, że w Pl jest inaczej pod względem uprzejmości i chęci niesienia pomocy. Porównujesz swoje doświadczenia z obu krajów i wyraźnie widać różnicę.

[kiniox]

Sęk w tym, że autorka listu nie powinna być zmuszona do proszenia o pomoc. Jest
takim samym obywatelem, jak każdy i powinna mieć prawo do życia bez konieczności
kombinowania, jak by tu sobie poradzić z najzwyklejszymi codziennymi
czynnościami. Autobusy i tramwaje powinny umożliwiać podróż osobie z wózkiem,
albo osobie na wózku inwalidzkim tak samo, jak każdemu, kto środkiem komunikacji
miejskiej zechce się poruszać bez takiego obciążenia. Wszystkie usługi publiczne
powinny być jednakowo dostępne dla wszystkich obywateli. I kropka.

niczego nie zrozumiałeś/łaś

[q-ku]

(bez urazy)

na świecie nie ma wystarczającej ilości usług, socjalu, niskopodłogowych autobusów itp

ale jest wystarczająco wielu ludzi, którym to nie jest i nigdy nie było potrzebne by pomóc sobie nawzajem na ulicy

to, że ci państwo zbuduje dość autostrad nie spowoduje, że cię ktoś wpuści na pas ruchu gdy chcesz się włączyć doń

państwo tego za ciebie nie załatwi

To że nie masz i nie chcesz nie znaczy że jak ktoś

[damnniel]

ma to musi Cię omijać. Zawsze możesz wypalić kolejne 10 petów - na
zdrowie!

Powiedzcie mi skąd tyle braku tolerancji dla

[damnniel]

dziecka?!? A najgorsze że poglądy takie wyrażają ludzie ponoć
cywilizowani i oburzeni na akty przemocy wobez dzieci którymi
epatują media. A potem im samym przeszkadza, że matka śmiała
wyjechać gdzieś z dzieckiem i jaśnie państwu zajmuje wózkiem miejsce
w autobusie. Dziecko czasem płacze, czasem się złości ale to nie
znaczy że mam go zakneblować albo zamknąć w domu żeby nadętym
egositom było lepiej. Tak ciężko zrozumieć, że wychowanie malucha w
tym starzejącym się kraju to wyczyn, wyzwanie i ciężka praca?!?
Ludzi którzy się tego tego podejmują powinno się wynagradzać.
Proponuję jeden prosty sposób-zamiast debilnego becikowego i
odliczenia raz na rok na które nie mogą sobie pozwilić ubodzy o
niskich dochodach należałoby podnieść podatek od osób fizycznych do
dajmy na to 30% ale od dochodu przypadającego na członka rodziny. I
właśnie to razem ze żłobkami i przedszkolami byłoby z jednej strony
prorodzinne a z drugiej generowało środki od tych którzy uważają że
dzieci nie opłaca się mieć bo to kłopot-na przyszłość kiedy będzie
nas na emeryturze więcej dwa razy od ludzi młodych.

Zawalidroga

[copyfax]

Hmm... Sama jestem mamą i powiem szczerze, że nie spotkałam się z problemem. Korzystam z komunikacji miejskiej raczej rzadko ale zawsze znajdzie się ktoś chętny do pomocy i to bez proszenia;) Widocznie jakieś życzliwe dusze są zawsze wokół mnie (szczególnie młode osoby wracające ze szkoły). Ale dam dobra radę dla mam- mam bardzo lekki wózek, więc nawet gdyby była konieczność to bez problemu mogę wnieść wózek sama. A na dłuższą podróż pociągiem biorę zamiast wózka nosidło. Zapinam bobasę na brzuszku i jest mi wygodniej. Polecam. A autorce tekstu radzę by nie oczekiwała zrozumienia... Tak to już jest z nami- maluczkimi polaczkami...

[pennies]

Tak to już jest z nami- maluczkimi polaczk
> ami...

Skąd wiesz, że autorka jest, jak ty, maluczkim polaczkiem? Być może ona akurat jest Polką. To po pierwsze.

A po drugie: jeżdzę niemal wyłącznie komunikacją publiczną i nigdy nie widziałam sytuacji, w której poproszona o pomoc osoba, odmówiłaby jej. Bardzo często widzę ludzi SPONTANICZNIE ustępujących miejsca ciężarnym, starszym i pomagających wnieść wózek - choć na forum czytam, że to się nigdy nie zdarza (bo przecież w kraju "polaczków" zdarzać się nie może).

Widziałam za to całkiem niedawno na przystanku młodą mamusię, czekającą na pekaes wraz z dwiema koleżankami. Wszystkie z wózkami. Wokół parę innych osób. Owa mamusia bardzo głośno opowiadała o tym, jak to musiała wypracować sobie specjalny system wsiadania z wózkiem do tegoż autobusu, "bo przecież doprosisz się pomocy?" To retoryczne pytanie zadała głośno, by wszyscy zebrani na przystanku dobrze je usłyszeli i poczuli się odpowiednio winni. Wyraz twarzy i ton wskazywały spore nadęcie i żal do całego świata.

No więc obserwuję sobie, co też zrobi nabzdyczona mamuśka, gdy pojawi się pekaes. I co zrobi? Poprosi o pomoc i zaryzykuje dysonans poznawczy, gdy ktoś jej faktycznie pomoże? Nie. Tarabani się sama. Za nią tarabanią się dwie pozostałe. Niestety, nie radzą sobie, a więc rzucają im się do pomocy osoby stojące obok. Oczywiście ani pierwsza nabzdyczona nie pomogła drugiej, ani druga trzeciej. Widać tego typu złożony system przerósł ich możliwości intelektualne - ale rzecz w tym, że ludzie nieproszeni rzucili się do pomocy. I zdziwiłabym się gdyby było inaczej. Nie wiem jednak, czy na nabzdyczonej panience zrobiło to jakieś wrażenie. Pewnie nie.

I jeszcze jedno: o pomoc się prosi, a nie jej "żąda".

Zawalidroga

[gazeta_mi_placi]

Czy ta Pani urodziła za czasów tzw.komuny gdzie po wszystko było kolejki, a o pampersach a często i pralkach automatycznych można było pomarzyć?
Pytam bo Pani pisze, że urodziła w trudnych czasach..

Zawalidroga

[0ffka]

ROTFL :)