Resocjalizacja kota?

[tamara_t]

Zauważyłam ostatnio, że mój kocurek strasznie się rozbisurmanił. Od kiedy go
miałam w zasadzie znał tylko mnie - w domu raczej nie pojawiali się inni niż
ja ludzie. Po pół roku z okładem w domu pojawił się jeszcze jeden lokator i
lokator tymczasowy w postaci mojego lubego. Kocio był raczej spokojny zawsze,
choć zdarzało się, że mu odwalało i srapał/ skakał/ wdrapywał się boleśnie
kalecząc/ etc. Ostatnio coraz częściej mu odwala, mam wrażenie, że jest
złośliwy.
Zauważyłam też że od pewnego czasu zniknęły pewne jego nawyki - np. przestał
ściągać firanki z karniszy - nie wspina się już. Dopiero po jakimś miesiącu
to zauważyłam i mówię do brata o tym i czego się dowiaduję? Że kocio dostał 2
czy 3 razy z kapcia pod moją nieobecność kiedy łobuzował i skończyło się
wdrapywanie się po firanach.
Mam mieszane uczucia co do metody, ale niewątpliwe jest, że kocio powinien
zostać doprowadzony do porządku. Co myślicie? Jakie są wasze doświadczenia?
Czy trochę rozpieszczony kot terroryzujący aktualnie wszystkich domowników
[ze mną włącznie] może zostać zresocjalizowany jakimiś humanitarnymi metodami?
Będę wdzięczna jeśli podzielicie się swoimi doświadczeniami/ przemyśleniami...

[oxygen100]

Ostatnio Coco tez zaczela skakac po firankach i nawet ja porwala (znak ze
kotecka rosnie))Kota nie boi sie niczego i nikogo. Kazda proba skarcenia jej
konczy sie fukaniem i kota dalej robi swoje. Podlaczam sie pod pytanie)

[misia007]

Koty nie są złośliwe, to wyłącznie ludzka cecha, one swym zachowaniem manifestują
nam swe zadowolenie lub jakis w ich pojęciu dyskomfort.Trzeba dociec przyczyny
co neraz nie jest łatwe.Co do firanek, żaluzji i zasłon to moje koty wygrały i w
akcie desperacji przechodzimy właśnie na rolety.Z obrusów,dywanów, wazonów
zrezygnowaliśmy wcześniej, właściwie nic na wierzchu luzem nie trzymamy.Tak
właśnie wygląda u nas resocjalizacja kotów.

[zosia715]

A ja mam pozytywne skutki "resocjalizacji".Tygrys jest u nas 2,5 miesiąca i dom
wygląda tak jak przedtem .Wszystkie kwiaty , książki, dywaniki, świeczniki i
inne bibeloty są tam gdzie były . Kocina nie skacze po stolach ,blatach i
meblach (ciekawe jak jest kiedy nas nie ma w domu ??? )Nawet jak został sam na
dwa dni to nie łobuzował .Wyznaje zasadę , że to jest NASZ dom a kot mieszka z
nami.Od pierwszego dnia w domu Tygrys miał jasno i stanowczo komunikowane co
wolno a co nie za pomocą : potrząsania za kark ,spryskiwacza do kwiatów i
stanowczego nieee!!!!!.(Czy te metody sa humanitarne ???? ) Nawet pani wet przy
pierwszej wizycie powiedziała mi,że kota się wychowuje
Tygrys nie zdradza oznak znerwicowania , szaleje po mieszkaniu , bawi się
chętnie, jest głaskany , przytulany .
Ja i moja rodzina chcemy mieć kota w domu a nie terrorystę.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=631&w=30468810&v=2&s=0

[misia007]

Wiesz Zosiu , my biorąc pierwszego kota wyszliśmy z innego założenia,chcieliśmy
stworzyc mu dom, w którym czułby sie szczęśliwy.Więc skoro zdolność skakania
posiada nie zamierzaliśmy mu jej odbierać.Firanki czy żaluzje są dużą przeszkodą
gdy trzeba szybko złapać muchę na szybie, czy wystartować do ptaszka latającego
za oknem a kotom niestety coś nakazuje to robić.Stąd pomysł podciąganych
roletek, i wilk jest syty i owca cała.Kot jeszcze pazury posiada, ale tu
wykonany osobiście przez męża drapak rozwiązał problem.Potem doszliśmy do
wniosku,że jako istota inteligentniejsza od nas(on nas rozumiał a my jego nie
zawsze) musi mieć towarzystwo na poziomie.Wiec gdy pojawił sie kolega i
rozpoczęły się cieszące oko
gonitwy, polowania, czajenia bibeloty musiały zniknąc, boco na drodze to
nieprzyjaciel.Dwa koty to więcej sierści, a że jestem leniwa z natury, to
wolałam się pozbyć dywanów.Tak, że te ograniczenia sa po prostu dla naszej
wygody a nie wymuszone kocim teroryzmem. Właściwie ich nie wychowywaliśmy,bo
nawet oco chodzi z kuweta pojęły w lot. Naszapani doktor twierdzi,że psy trzeba
wychowywac a koty wystarczy kochać i szanować i właśnie tak staramy się
postępowac.Przyjęliśmy je z całym dobrodziejstwem inwentarza, z wszystkimi
instynktami, nawykami,fanaberiami,bo własnie za to je kochamy,ze sa po prostu
kotami.I barzo fajnie nam się razem żyje.

[misia007]

P.s Na swoje usprawiedliwienie muszę dodać, że jestem z natury krnąbrna, z
dyscypliną na bakier i nie znosze zakazów i nakazów.

[zosia715]

Hymm... Nie zabraniam kotu skakać , polować na muchy , szaleć , rozwijać
papieru toaletowego , śćągać prania , polować na nogi , skakać po
tapczanach ,zabierać i niszczyć córki zabawek itd. Ja nie brałam kota po to aby
był nie szczęśliwy . Tygrysek jest moim ulubieńcem , noszonym na rękach ,
gaskanym , całowanym (9-o letnia córka jest o niego zazdrosna ). Karcenie o
którym pisałam miało miejsce tylko kilka razy i to na samym początku naszej
znajomości. Czytając na tym forum o problemach jakie mają inni ja stwierdzam,
że w naszym domu tak nie jest .Czy to zasługa resocjalizacji czy charakteru
mojego kota to tak do końca nie wiem .
Tygryska dostałam jak miał 3 miesiące może pewnych rzeczy nauczył się w starym
domu.

[misia007]

Zosiu moja metoda "róbta co chceta" chyba lepiej się sprawdza.Na nogi nikt mi
sie nie rzuca, pranie nie ściąga,zabawek co prawda nie posiadam ale papier i pranie
ich nie interesuje.Oba pochodzą z podwórka, więc edukacja tylko matczyna a ona
też podwórkowa.Wiec chyba to jednak charakter.

Ach Zosiu!

[basia553]

jestescie pierwszym domostwem, w ktorym kot mieszka u ludzi. A moze on tylko
pozwala Wam w to wierzyc? Na pieknych zdjeciach ma lekko znudzona, wyniosla
mine, ktora pozwala mi wierzyc, ze on wie swoje)))) ja mieszkam oczywiscie u
moich kotow, a poniewaz nie lubie sie stressowac, to pewne rzeczy usunelam, z
innymi sie godze, ergo udaje ze nic nie widze. I dobrze nam tak.....

[zosia715]

Zapewniam Cię ,że kocina nie jest znudzona tylko zaspana.Jedyny moment kiedy
robię mu zdjęcia to jak śpi albo się budzi.W innych ciężko mi jest go
fotografować. Zwłaszcza jak łobuzuje ))
Znam ok 5 rodzin,ktore maja koty nawer po 2 albo 3 i nikt z nich nie
przystosowywał mieszkania ani nie zmienial dla kota .Ludzie Ci zbierają np.
antyki , kwiatki, obrazy ,szkło pamiątki z wakacji itd.
Ja nie twierdzę ,że moja kocina nie łobuzuje ale można ograniczyć pewne sprawy
i rewiry w mieszkaniu .
Pozdrawiam Zosia

[gebo13]

Ja też się dołączę,bo juz jakiś czas temu stwierdziłam,że spryskiwacz i głośny
klask w dłonie,lub w blat kuchenny, skutecznie uczyły moją kocię..co wolno,a co
nie.Na ogół jej wszystko wolno,ale ostrzenie pazórków tylko w wybranych
miejscach i wszystkie blaty jej, oprócz jadalnego stołu.

[esterka8]

Mój kocur też raczej mieszka u nas) ma jasno określone co mu wolno a co nie.
I on doskonale się w tym orientuje. Inna sprawa,czy przestrzega. Stoły, firanki
i inne wazoniki są nasze, czyli kocur nauczył się, że nie wolno i koniec.
Gorzej z szafami.. włazi mi do ciuchów i nie mogę go oduczyć. Jak tylko ide w
jego strone to juz z tej szafy zwiewa, ale jak sie tylko odwróce, to hyc i na
moich ubraniach... ech... a co do karcenia, ja spryskiwaczem go karcę, czasami
jedynie machnę go w tyłek ręką, ale to bardzo leciutko.

[tamara_t]

Hm. Piszecie o rzeczach, które dla mnie są zrozumiałe i akceptowalne. Kocio ma
wstęp niemal wszędzie - czytałam kiedyś w książce o wychowywaniu kotów, że koty
mają naturalną potrzebę kontrolowania swojego terytorium, a zatem patrzenia z
góry, wspinania się najwyżej jak się da - dlatego też ku oburzeniu wszystkich
domowniuków nigdy nie zabraniam mu wchodzić na najwyższe półki i regały.
Zaanektował mój fotel i oddałam mu go z przyjemnością, a niech ma coś tylko
swojego Bryka, fika, hulaj dusza - ok. Pozwalam mu na wszystkie harce, jakie
są naturalne dla kotów. Problem leży gdzie indziej.
Kot wychowywał się tylko ze mną i pozwalałam mu na rzeczy, które dla mnie nie
stanowiły kłopotu. Jednak po dłuższym czasie - tak jak wspominałam - w domu
pojawiły się inne człowieki, którym już nie wszystko odpowiada. Największą moją
bolączką jest to, że oni zwyczajnie... nie lubią kotów i nie robią wyjątku dla
mojego łobuza Widzę, że starają się być dla niego mili, ale omijają go
raczej, nie przytulają, nie pozwalają się łasić.
Efekt jest taki, że łobuz potrafi w trakcie zabawy nagle dostać małpiego rozumu
i domownika PODRAPAĆ. Albo skakać NA RĘCE/ PLECY wystające poza kołdrę kiedy
śpimy, a rano budzimy się ze szramami
I co ja mam powiedzieć innym człowiekom? Jak sprawić, żeby go pokochali, kiedy
on jest taki łobuz?
Byłam ostatnio u znajomej, która ma 2 kotki mniej więcej w wieku mojego. Są
łobuzy, ale ... grzeczne łobuzy. Ich łobuzowanie ogranicza się do strącenia
czegoś, oślinienia skarpetki i zaanektowania jej do legowiska, etc. Jak to
porównywać z rzucaniem się z pazurkami podczas snu ludzia? ((
Daję kotu naprawdę dużo miłości, wyrozumiałości, bawię się z nim, niewiele
rzeczy mu nie wolno. Bibeloty schowane, albo stoją wysoko, nawet jak wyleje
wodę z wazonu biegnąc szaleńczo za niewidzialną muchą - nie karcę go, bo to
przecież ważna misja upolowanie tej muchy.
I co tu zrobić, Panie?

[misia007]

Tamara myślę,że on jest o Ciebie zazdrosny.Podstawowa różnica w postrzeganiu
ludzi między kotem a psem jest taka,że pies patrzy na człowieka i myśli jestem
twój a kot jesteś mój.Było wam razem dobrze, a tu obcy, pańcie absorbują, to
trzeba im pokazać gdzie ich miejsce.Poza tym wleżli na jego terytorium.Pewnie
się kocina przyzwyczai, bo jakie ma wyjście ale to trochę potrwa.

[tamara_t]

A wiesz, że o tym nie pomyślałam FAktycznie, kiedy tylko położymy się spać
kocio ląduje na samym środeczku między nami ))))) Tam cieplutko i przytulnie,
ale może być, że chodzi też o coś innego

No dobrze, uspokoiłam się. Jak to tylko teraz wytłumaczyć ludzkim samcom
kocionielubnym...?

[misia007]

No normalnie, kocio byl pierwszy i jego prawo do Tamary bezdyskusyjne, więc
panowie niech schodza z drogi aż sie kociowi wtopia w otoczenie.

[wuefka]

A ja jestem jak najbardziej za resocjalizacją. I to szybką, bo chodzi o
stłumienie agresywnych czy złośliwych (w stosunku do człowieków) zachowań. Kot
jest zwierzęciem jak najbardziej inteligentnym i szybko jest w stanie zrozumieć
czego mu NAPRAWDĘ nie wolno.

[groha]

Wuefko, pozwolę sobie na małą uwagę, choć przyznam, że słowo "resocjalizacja"
nijak mi do kota nie pasuje i trochę mnie odstręcza od tego wątku. Czy zgodzisz
się ze mną, że agresywne, czy złośliwe zachowanie w stosunku do ludzi nie leży
w naturze kotów? Więc jeśli się takowe zdarza, to nie bez istotnego powodu.
Dlatego zanim przystąpimy do tłumienia tych paskudnych zachowań, może należy
się zastanowić co jest ich przyczyną i zacząć od próby jej usunięcia? Tamara
doszła do słusznego wniosku, że zachowanie jej kota wynika z jego uczuć - jest
o nią zazdrosny, po prostu. Teraz będzie pewnie pracować nad poprawą sytuacji,
żeby kot zaprzestał manifestować swą frustrację. Jest przyczyna - jest skutek.
Poza tym, starając się wychować kota, nie zapominajmy, że nie wszystkie nasze
ludzkie normy, nakazy i zakazy, są dla niego możliwe do przyjęcia. Inaczej nie
byłby kotem.

[wuefka]

A oczywiście, że nie wszystkie nakazy są do przyjęcia. Kot ma być jak
najbardziej koci
Natomiast nie stłumienie w odpowiednim czasie zachowań agresywmych miewa
katastrofalne skutki, bo każde opóźnienie utrwala złe nawyki. Niejedno zwierzę
trafiło z powodu agresji do schroniska
Eliminacja przyczyny? Czy w przypadku zazdrości ma być to eliminacja TŻ-a?
Dziecka? Czy może trzeba utwierdzać kota w przekonaniu, że jest najważniejszym
domownikiem? A nie łatwiej po prostu stanowczo zabronić? Prędzej czy później
pogodzi się z sytuacją i wcale nie będzie z tego powodu mniej szczęśliwy.
A jeżeli przyczyną jest fakt, że spodobało mu się wbijanie zębów w skórę i
posmakowała mu krew? Znam taki przypadek. Dopiero usunięcie kłów (zaproponowane
przez behawiorystę) wyeliminowało napady na domowników.
PS. A resocjalizacja, socjalizacja to takie modne dzisiaj terminy

[tamara_t]

Socjolog jestem, takie skrzywienie branżowe - składam samokrytykę, za
stosowanie terminologii branżowej

Kocio manifestuje niezadowolenie ze zmniejszonego zainteresowania nim. Od dawna
nie sikał poza kuwetą. Wczoraj dość długo rozmawiałam z lubym przed drzwiami,
zegnając się, wracam do pokoju - mokra plama na kołdrze.
Ech. Już mój luby zaczyna być zazdrosny, że chcąc zapewnić wystarczająco dużo
uwagi kotu zaniedbuję jego. No zamknięte koło, oszaleję chyba. Jak nie jeden to
drugi. Samczy zew, czy jak? ;P

[wuefka]

E tam. Określenia wydają mi się jak najbardziej adekwatne i brzmią lepiej, niż
np. spacyfikowanie (też modne )
Ciężka sprawa z samczą zaborczością. Może trzeba by ich na jakiś tydzień
zostawić samych, żeby byli zdani na siebie? Jak się nie pozabijają to się
pokochają
Żart to był, rzecz jasna

[tamara_t]

No ja myślę Obawiam się, że to skończyłoby się [ze względu na rozmiary i
możliwości] albo wyfrunięciem kota przez okno [raczej z pomocą niż z własnej
woli], albo wyfrunięciem mężczyzny przez drzwi - zupełnie bez pomocy. A tego
chyba nie chcemy