nowa kotinka

[moyra_p]

www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/4590d3de14d3e85a.html
www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/d80dcc5aef3450a1.html
Słuchajcie kochane..to tak na razie w telegraficznym skrócie...
Zapewne poznajecie mojego Czarka( tego zabiedzonego, zagłodzonego i po
traumie) a to małe to Tośka....10 tygodniowa łobuziara. Podjęliśmy decyzję o
dokoceniu ze względu na nude Czarka i tej nudy niebezpieczne
konsekwencje....zjedzona między innymi sznurówka z metalową końcówką9 cud że
nic mu nie jest), zwalona decha na kręgosłup do prasowania...też uszedł
cało....
Wieczorem opiszę jaką ja traumę przeżywałam gdy przywieźliśmy malutką, a
jednocześnie chcę opowiadając naszą historią podbudować wszystkich którzy się
planują dokocić aby nie zważali na trudne początki, że na wszystko trzeba
czasu.
Teraz pedzę do swoich spraw i do usłyszenia późnym wieczorkiem
moyra_p i oni

[trawa11]

Pamietam Czarka,pewnie.To fajnie ,ze sie dokocilas.My tez jestesmy miesiac po
dokoceniu i sama wiem ,jak trudne sa te poczatki .Ale mimo wszystko
warto .Opisz dokladnie jak przebiegalo dokocenie.Glaski dla obu.

[iris101]

Czekamy na relację (trawko, to JUŻ miesiąc??!! ale ten czas leci..)

[pixie65]

Piękności! Czekamy na relację z dokacania...))

[moyra_p]

miałam pisać wieczorem a tymczasem nie zdawałam sobie sprawy, że te dwa moje
kotulki są aż takimi pożeraczami czasu...a tu jeszcze coś w domciu zrobić a tu
nagle noc i może by się położyć spać? bo o 3:30 bedzie gonitwa i wycie syjamka
bo Tośka , mała cwaniaczka znów schowała się pod narożnik....
Takie obrazek w moim domu obowiązuje drugi dzień, na samym początku gdy
przywieźliśmy kotkę Czarosław mnie ugryzł...byłam zakażona nowym "gównem' ,
smrodem który przywlokłam do chałupy,
ten smród jadł z jego miseczek i na końcu nawalił kupkę do jego kuwety a
zaznaczyć muszę, że Czarodziej jest pedantem.
plan Czarodzieja był taki.... zagryźć gnoja i będzie spokój.
Czekał aż mała uśnie( a toż to dzidzia...zasypiała przy zabawie)i rzucał się
do gardła.
To nie były żarty, robiliśmy w rodzinie dyzury aby Tośka ani na moment nie
zostawała sama.Ogarnęła nas rozpacz. Znaczy czarna rozpacz. Dzwonimy do weta
żeby szukał domku dla małej bo nie ogarniamy sytuacji. Do domku skąd pochodziła
wrócić już nie mogła ( był zakaz ustny człowieka) a i ja nie nalegałam bo "cuś"
mi tam nie pasowało, wolałam dyżury orhganizować ale nich by Tośka była pod
moim okiem.
Wet, zaufany człowiek przeczesał gdzie się dało , gdzie uczciwie i dobrze dla
kota ale jak to zwykle bywa w życiu zapotrzebowania nie było.
No nic i tak musimy jechać z Tośką do weta aby ją odpchlić i odrobaczyć( oj
zapchliła mi Czarosława).Wracamy do domu z minami minorowymi, ja to już nie
powiem jak zdruzgotana...Tośki nikt nie chce, byle komu nie oddam, a Czarek ja
chce unicestwić.
Mąż mi się udał i sprawdził w tej okropnie impasowej sytuacji i gada tak: "damy
rade! zakupimy drugą kuwetę i na czas mojego wyjścia z domu porozdzielam po
pokojach i odizoluję"
Kuwetkę zakupiłam,,,,już nie kryta tylko taką podręczną z trixie, ale fajną i
z nadzieją że Tośka ujdzie żywotem....
Wracamy do domu a Czarodziej odmieniony, odczarowany, normalny, przyjaźnie
nastawiony, zaczął wąchać i lizać tego "gnoja" bo chyba stwierdził, że jeśli
miałby zostać sam i znów ta nuda....
No ale można coś z tego zrozumieć? i to w takim tempie?
Tośka jest boska, Czarodziej gentelemn prawie( bo w głupawce gryzie, ale da się
go opanować), moja rodzina oddycha z ulgą bo nie ma nic gorszego jak obiecać
komuś dom a potem się ewakuować i wycofac.....
Potem było wspólne cierpienie bo pańcia( znaczy ja) spryskała frontlinem, a
takie traumy bardzo zbliżają.....
no a behawiorysta by podsumował, że to była klasyczna walka o terytorium, miskę
i miłość.
...i tak się cieszę, że nie znalazł się domek dla Tośki. Dla naszej Tośki.
pozdrawiamy
moyra_p i oni

[misia007]

Moyra dobrze napisane, oj dobrze.razem z Toba balam sie o Toskę,wsciekalam sie
na Czarka i wreszcie ulga, ze sie polubili.Moje dokocenia nie przebiegaly nigdy
tak dramatycznie ale jak to sie mówi " od milości do nienawiści jest tylko jeden
krok" to moze byc wzajemne , ogromne uczucie.Glaski dla uroczej parki.

[biljana]

jaka fajna historia, super zakonczenie. Moyra_p, swietnie piszesz! Prosze o ciąg
dalszy

[trawa11]

Ale fajna historia.I fajnie ,ze tak szybko doszlo ku dobremu.Nasze niby ,juz
miesiac minal ,ale jeszcze trzeba miec ich na oku.Trudno w tej chwili
wyczuc ,czy atak potezna lapa w malenka Mizie to forma zabawy ze strony
Maniusia ,czy tez nie.Jednak ,gdy nas dluzej nie ma w domu to jeszcze koty sa
rozdielane,dla bezpieczenstwa i naszego spokoju.
Pisz na biezaco ,jak sie sprawy rozwijaja.
Glaski dla obu kociejow.

[moyra_p]

dziękujemy za wysłuchanie historii mojego domu i mojej rodziny,
dla mnie historia niebywała z uwagi na tempo w jakim ewoluowała i nabierała
rumieńców.
Czarek jest znajdą z nieciekawą przeszłością i aby mu "tamto" życie
wynagrodzić, rozpieszczaliśmy go do granic możliwości, uczłowieczając przy tym
na całego.Drugiego bowiem kota w naszym domu absolutnie nigdy! w planach być
nie miało, mało...uważałam że nawet być nie mogło.
Ale wszystko na tym świecie musi osiągać równowagę by nie przeszło w patologię
i w momencie gdy zdrowie a nawet życie Czarka zaczęło być pod znakiem
pytajnika, z powodu jego durnowatych ekstremalnych sportów jakie z nudów zaczął
uprawiać... w akcie desperacji, w ciągu chwil paru "zorganizowałam" szkraba
gotowego do wzięcia( płeć nam była totalnie obojętna).
Sumienie swoje umiodziłam szklaneczką piwka co by rosło nam małe kocie na
zdrowie ...a tylko nie pogłówkowałam mózgownicą, że Czarodziej może troszku
cierpieć z powodu mojego jakże szalonego pomysłu i według jego postrzegania
świata wyszło tak, że wznosiłam sobie z uśmiechem toasty za "strącenie Czarka w
otchłań niebytu i niekochania" Teraz,po przetestowaniu mnie i mojej do Czarka
miłości broń została złożona, "gówno' wreszcie przestało być "gównem" a okazało
się dla niego przemiłą koteczką, której uszka smakują jak najlepsze cuksy a ja
wreszcie mam normalny ludzki spokój, blaty w kuchni tylko do użytku ludzkiego,
całe i nie pogryzione palce u nóg,żadnego zmarnowanego kociego jedzenia no i
najważniejsze....poczucie że chyba dobrze zrobiłam
moyra_p i oni