Cudowny, ogromny, wspaniały Zorro

[m_orsetti]

Nie wiem, skąd koty wiedzą, gdzie iść, gdy wykopie je z domu niegodny swojego
miana człowieczek... Jakoś działa ich poczta. Jest na tyle skuteczna, że
kieruje je w stronę mojego podwórka.

Oto Zorro. Kot z osobowością. Przymilny, zdobywczy, piękny, ogromny, dumny.
Pojawił się na mojej posesji jakiś miesiąc temu. Oczywiście wygłodzony i
"złachany"- kiepsko patrzyło się na niego... Teraz jest już odkarmiony,
odpieszczony, zaufał ludziom znów- pieszczoch nieprawdopodobny.

Kocisko ogromne- naprawdę- wielki (choć młody) kocur. Puszysta,lśniąca, piękna
szata- strasznie miło się go dotyka i "miącha", zwłaszcza, że kot jest
wdzięczny za każdą poświęconą mu uwagę. Gaduła- woła, pomrukuje, jodłuje, żeby
tylko go nie przeoczyć, żeby zawsze zauważyć, dać miseczkę -

[annb]

ech....j amam juz swoje małe stado
qrcze qrcze no
ale trzymam kciuki za kasie i zorro

[ewa_anna2]

Moniko, ja też nie wiem, czym się kieruja koty. Jak spaceruję z
psem, to za mną kilka ogonów łazi. I psa się nie boją. Mój pies
regularnie obrywa od kotów i tylko odszczeknie się na znak
protestu.
I aż serce boli, kiedy trzeba im drzwi od klatki zamknąć przed
nosem...

[wiesia.and.company]

Naprawdę wygląda na miziastego! Tak spokojnie daje sobie robić zdjęcia!
Trzymam kciuki za spotkanie Zorra z dobrym człowiekiem.....
Pozdrawiam. Wiesia + 7

Nowe fotki Zorro

[m_orsetti]

Kocio rezyduje pod bramą i głośno płacze, żeby go tam wpuścić, zaczepia ludzi na
podwórku, przymilonek straszny... Bardzo szuka domu... Jest przyjazny,
nieagresywny, straszny przytulak...

Nie chce ktoś tego cudnego kota?

bizu4u.pl/koty/zorro/zorro1q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro2q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro3q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro4q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro6q.jpg

[m_orsetti]

Dziś kocio dostał budkę na podwórku- robiliśmy ją dla niego przez 5 godzin. Nie
wiem, czy się do niej przekona- ale jest zrobiona jak najprofesjonalniej się
dało i umieszczona w najspokojniejszym kąciku podwórka. Duże, kartonowe pudło
oklejone grubym styropianem, opatulone wielką, nieprzemakalną plandeką- z
okienkiem do wchodzenia i ciepłym wypełnieniem w środku...

Jedna z naszych Forumowiczek była moją inspiracją- za co najgoręcej Jej
dziękuję- bo ma wielkie serce...

Marzę o tym, by ktoś szybko przekonał się do Zorrusia. Wtedy budkę przekażemy
innym biedakom, których w ludzkim świecie nie brakuje- wśród podporządkowanych
ludziom, oddanych im gatunków...

Teraz ważne, żeby kocio chciał z niej skorzystać. Może doczeka do prawdziwego-
ciepłego domku... Smutne to, że tak się darzy kotu, który dziś na dzień dobry
pokazywał mi brzusio i bawił się na podwórku własnym cieniem- z braku lepszej
zabawki i towarzystwa...

Z bólem serca

[esimona]

Kilka lat temu robiłam podobną ocieploną budkę dla kotów. Koty
chętnie korzystały z tego domku początkowo na balkonie, potem w
suszarni.Kiedy urosły dostały drugą budkę. W przeciwieństwie do
Zorro tamte koty nie chciały zamieszkać w domu, wybrały wolność i
opiekę na odległość, chociaż kilka osób chciało je udomowić.
Codziennie myślę o Zorro z nadzieją, że ktoś go weźmie do domu ku
obopólnej radości jednocześnie żałuję,że sama nie mogę tego zrobić.
Kot jest wspaniały i bardzo urodziwy.

[m_orsetti]

Trzymaj kciuki Esimono, ja wierzę, że domek gdzieś się dla tego cudownego kota
znajdzie.... On po prostu nie wie już co ona ma zrobić, żeby przekonać do siebie
człowieka...

Serce się kraje jak wykłada brzuszek do głaskania- nie ważne, że pod spodem
kałuża, czy błoto- buch!- leży!- "jestem tu, pogłaszcz mnie, a najlepiej zabierz
ze sobą..."

Po prostu wszystko co może robi, żeby się przymilić. A mnie łzy w oczach stają,
że muszę go w tej budce zostawić... Taki cudny kot...!

Dziś w Łodzi pada śnieg i bardzo wieje wiatr...

Gdyby choć dom tymczasowy....

[ash_wednesday]

Dalej czeka....
Taki piękny kocurek, niemożliwe, żeby nikt go nie chciał...

[m_orsetti]

Czeka i wypatruje. Taki cudowny kot. Jakoś dziwnie mądry.

[mia72]

Gdyby nie to, że uprzedził go inny kot, który też wiedział, przy
czyim domu miauczeć i sypiać demonstracyjnie pod żywopłotem, to
nawet bym sie nie zastanawiała - moja Klara ma podobne umaszczenie i
wyglądałby jak jej brat. Trzymam kciuki z całej siły za Zorro, na
pewno komuś się spodoba - skoro zwykły buras znalazł dom, to i taki
przystojniak też znajdzie

[kaczy.pisiorek]

Kot ma szansę pojechać do Warszawy, jeśli m_orsetti odpowie na maila.

chyba ma juz swoj dom

[annb]

[swinka-morska]

annb, przyznaj się?

[annb]

na miau przeczytalam ze wlasnie trafil do swojego domu stalego
nowego
trzymajmy kciuki zebyu sie ze swoimi duzymi szybko dogadal

[swinka-morska]

Dobre wieści

[esimona]

Czy to pewne, że znalazł dom i już w nim przebywa?

[ash_wednesday]

Tak, tu jest jego wątek na miau, tam jest więcej szczegółów:
forum.miau.pl/viewtopic.php?t=68877

[esimona]

Co za wspaniała wiadomość.Co za ulga. Dziękuję ash za adres.
Ten kot tak bardzo potrzebował domowego ciepła w sensie dosłownym i
przenośnym, ciagle o nim biedaku myslałam i denerwowałam się, że nie
mogę go wziąć. Moja kotka nie akceptuje żadnych kotów, toleruje
jedynie 2 psy sąsiadów, mniejsze od mojej kotki i odnoszące się do
niej z respektem.
Zorro to wyjątkowy kot i zasługuje na wszystko co najlepsze.
Codziennie zaglądałam i sprawdzałam czy jest jakaś pomyślna
wiadomość.
Jak dobrze, że ma dach nad głową, kiedy na dworze jest tak zimno.
Trzeba wierzyć, że zaskarbi sobie względy swoich obecnych
właścicieli, zostanie tam na zawsze i będzie miał za co odwzajemnić
się kocią miłością.
Moniko - jesteś wielka.
Pozdrawiam Simona

[ash_wednesday]

Zobaczcie na miau, Zorro wcale nie ma tak dobrze w tym nowym domu...
Jeszcze wszystko się może wydarzyć. Biedny kiciuś.

[misia007]

Czytalam juz, trzymajcie kciuki za biedaka.

[kaczy.pisiorek]

Jeżeli m_orsetti przeczyta i odpowie na gazetowego maila, to kot ma szansę
trafić do osoby, która na pewno się nim dobrze zajmie - ma już zresztą jednego
kota i szuka mu towarzystwa.

[esimona]

Szkoda, serce znowu boli...
Jako psiara,która nie miała nigdy do czynienia z kotami nie
wychodzącymi też nie wiedziałam wielu rzeczy o kotach i już 2 lata
się uczę ... a ciągle mam zaległości.
W tym miesiącu nocowały u mnie 4 osoby, kotka spędziła noc pod
wanną, chociaż mogła spokojnie spać w kuchni, co często robi z
własnej woli.
Goście wyjechali - kotka wyszła spod wanny.
Od 2 lat nikt nie zrobił jej krzywdy, to ona rządzi w domu.
Pewnie zrozumieliby to ludzie młodzi, starszym jest trudniej, a
upartym .... to chyba niemożliwe.
Trzymam kciuki za to czego nie chcesz zapeszyć.
Może los zacznie sprzyjać Zorro, bardzo bym chciała.
Simina

[annb]

zostawilam monice informacje na gg i na poczcie na miau-ze sie
dobijasz

[m_orsetti]

Nie mogę się zalogować na pocztę gazetową. Poproszę o mail na salome@[usuńto]o2.pl

[m_orsetti]

Kaczy Pisiorku- poproszę o mail na salome@[usuńto]o2.pl- nie mogę się zalogować
na gazetową pocztę od dawna...

[kaczy.pisiorek]

Przekazałem namiary, jutro powinien pójść email. Nie mogę obiecać, że ona weźmie
tego kota... ale jest duża szansa.

[m_orsetti]

Dzięki- oczywiście. Zrobiłeś , co się dało- cześć Ci i chwała za to Kaczy
Pisiorku (jak to fajnie brzmi)!

[kaczy.pisiorek]

m_orsetti napisała:

> Dzięki- oczywiście. Zrobiłeś , co się dało- cześć Ci i chwała za to Kaczy
> Pisiorku (jak to fajnie brzmi)!
>
Poszedł mail na ten drugi adres.

[m_orsetti]

Mam już w domu takie coś:

bizu4u.pl/koty/zorro/kicio3.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/kicio1.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/kicio2.jpg
Zjadło, siku zrobiło do kuwetki, pozwiedzało- teraz śpi. Spokojne, rozgadane,
fajne. Na powitanie wtuliło się we mnie całym ciałkiem...

Ludzie chcieli kota zatrzymać- bo wczoraj w końcu wylazł spod wanny. Ale nie
uznałam, że zaakceptują kota bez względu na to, co zrobi, na trudności- których
być może nie będą umieli od razu rozwiązać... Tłumaczyli się, że myśleli że
dałam im kota, który był jakiś torturowany, albo bity i dlatego się tak
zachowywał- a takiego to by nie chcieli, żeby był strachliwy. I nie wiem, co by
się stało, jeśli nie spełniłby ich jakichś oczekiwań...

[misia007]

To wielka ulga, zobaczyc Zorro takiego odprężnego.Trzymam kciuki,zeby znalazl
taki przyjazny dom,jak u Ciebie.

[ewa8a]

Śledzę historię Zorra na miau. Nie odzywam się, bo nie mam tam konta. Chciałam
Ci tylko napisać, że podziwiam nie tylko Twój zapał, dobroć, ale i konsekwencję,
z jaką troszczysz się o swych podopiecznych - bardzo mi się podoba, że tak
bardzo interesujesz się ich dalszym losem i prześwietlasz dogłębnie przyszłych
opiekunów.
A Zorro chyba najbardziej pasuje do Ciebie - nie uważasz ?

[m_orsetti]

> A Zorro chyba najbardziej pasuje do Ciebie - nie uważasz ?

Pewnie. Ale- jest jedno wielkie ale: mam wielką alergię na koty- która wciąż
wraca. Inne alergeny udało mi się odczulić stale- kota i konia niestety nie.
A moja praca wyklucza takie zaskoczenia.

Bardzo bym chciała go zatrzymać- ale nie mogę.

[annb]

moniko rozumiem dlaczego to zrobilas
i Cię popieram

[m_orsetti]

Annb- specjalnie dla Ciebie mój "tchórzliwy" Zorruś na dywanie mojego psa...
(przepraszam że dywanik taki brudny- ale pies nie fiołek- jak wiemy).

bizu4u.pl/koty/zorro/kicio4q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/kicio5q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/kicio6q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/kicio7q.jpg
Monika

[annb]

brzuch pokazuje
aaaaaaaaaaaaaa
brzucho )))))))))))))))))))))))))))

[m_orsetti]

Chyba mi ufa. Żadnych hamulców... i śmiesznie mnie zagaduje- gada cały czas
bardzo dużo- nawiązuje ze mną cały czas kontakt "werbalny" i sprawdza czy jestem

Fajny kot.

[annb]

gada jak gaba

[esimona]

Śledzę losy Zorro, łykam krople na serce, martwię się o niego bardzo.
Z wyglądu i wspaniałej urody Zorro przypomina mi mojego dobrego
znajomego : kota Zyzia.
Poznałam go na podwórku. Siedział w pobliżu balkonu, na który
wchodził po specjalnej drabince.
Dowiedziałam się, że jego państwo są za granicą, dokąd wyjechali do
pracy a on mieszka w swoim domu pod opieką wynajmujących mieszkanie.
Podbiegał do mnie kiedy przechodziłam, ocierał się, pomiaukiwał,
domagał się pieszczot.

Potem zobaczyłam, że dokarmiają go sąsiedzi, pod balkonem stał
spodeczek z jedzeniem.
Zimą widywałam go na wewnętrznym parapecie mieszkania.
Na wiosnę wyszedł wychodzony. Zaczęłam go dokarmiać. Szedł za mną do
mojego mieszkania, czasem coś zjadł, ale najważniejsze były
pieszczoty i zabawy. Lubił też wywracać się na dywanie, poleżeć w
fotelu, a kiedy już miał dosyć podchodził do drzwi i wychodziliśmy;
odprowadzałam go z wałówką pod jego balkon.
Nie znałam jego właścicieli, z relacji sąsiadów wiedziałam, że
przyjeżdżali na urlop a potem wyjeżdżali.
Na dobre wrócili po 5 latach.
Wtedy wydarzyła się zabawna sytuacja.
Zyzio przyszedł do mnie a potem wyszliśmy: on z podniesionym
ogonem, ja z talerzykiem z jedzeniem.
Koło balkonu zauważyłam że jakaś pani bardzo mi się przygląda.
Powiedziałam jej, że to jest bardzo mądry kot, który mnie odwiedza a
potem odchodzi z aprowizacją. Pani odpowiedziała, że ma pełne miski
jedzenia. Ja spytałam, czy jest tego pewna, pani potwierdziła, a ja
domyśliłam się, że rozmawiam z właścicielką kota.
Właściciele wrócili na stałe, kot mimo pełnych misek i domowej
opieki, przez długi czas czekał na spodeczek z jedzeniem,
przynoszony przez sąsiadów. Śmiałyśmy się z tego przyzwyczajenia bo
trwało to długo.
Zyzio przestał mnie odwiedzać bo nie opuszczał swojego ukochanego
pana: chłopca, który przez 5 lat pobytu za granicą wyrósł i
spoważniał.
Kiedy przechodzę koło balkonu, Zyzio wita się ze mną, odbywamy
głaski i rozmowy, odprowadza mnie kawałek i wraca do swojego domu.
Ma już 13 lat, ale jest nadal bardzo przystojny.
Typ urody: Zorro, umaszczenie: biały w czarnym ubranku, wielkość:
duży. Reaguje na głos, nie poznaje mnie dopoki się nie odezwę.
Pozdrawiam Monikę, wszystkich dobych ludzi i Zorro.
Niech się do niego uśmiechnie los.
Simona

Zorro w domu tymczasowym

[m_orsetti]

Ciężko mi na sercu, bo ten absolutny cud świata- Zorro- właśnie spędzi dziś
pierwszą noc w swoim nowym domu tymczasowym.

Bardzo mi ciężko, bo Zorruś to kot wyjątkowy, łapiący za serce, bardzo mądry...
Ale nie mogłam go zatrzymać, choć teraz bardzo przeżywam rozstanie z nim.

Kotka przygarnęła na domek tymczasowy cudowna Forumowiczka z miau. Nie mam
wątpliwości, że nie znalazłabym lepszego człowieka dla Zorra, nawet gdybym
szukała całe lata. Jestem zachwycona jej empatią i klasą- i poruszona tym, co
robi dla zwierząt. Mam nadzieję, że Zorruś odpłaci jej wielką miłością za to kim
jest.

Dom jest z dwoma kocurkami- jeden starszy może o dwa miesiące od Zorrusia kocio
bez jednego oczka, a drugi dwunastoletni przygarniaczek ze schronu, adoptowany z
powodu "bo nikt by go nie chciał". Trzeci z rezydentów umarł we wtorek na raka-
Zorruś otrzymał więc swoją szansę. Koty przyjęły Zorrusia bardzo pokojowo, więc
jest szansa, że będzie czerpał radość z kontaktu także z innymi
przedstawicielami swojego gatunku.

Ja na razie dziko tęsknię za Zorrem- bo to kot, którego pokochuje się od
razu.... Po prostu łapie za serce i trzyma. Przyznam, że to pierwszy mój
wyadoptowany kot, po zostawieniu którego się popłakałam...

Teraz ma dom tymczasowy. Już nie będzie marzł i prosił o uwagę- dostanie jej
tyle, ile potrzebuje. Na pewno Renia da mu miłość i dobrą egzystencję. I troszkę
mi lżej- chociaż to dopiero pierwszy etap- bo Renia ma zasadę, że przygarnia na
stałe głównie takie koty, które nie mają innej szansy...

Trzymajcie kciuki, żeby się pokochali. Chociaż "tymczasowo"...

Smutno mi.

[esimona]

Zorro jest kotem zupełnie wyjątkowym. Spojrzałam na zdjęcie i od tej
chwili nie mam spokoju, ciągle o nim myślę. On też potrzebuje kogoś
wyjątkowego, bo on musi mieć dom i przyjaciela-człowieka; tylko
wtedy relacje czlowiek-kot będą pełne. To nie jest kot-dekoracja,
ani też kot-przybłęda. Uczucia, które wzbudza w człowieku, są wprost
magiczne.
Przed chwilą znajoma mówiła mi o tym, że jest szczęśliwa, bo
nieznany kot przyszedł do jej mieszkania i stał się domownikiem z
wyboru. Słyszę jej słowa: "on nas wybrał, czuję się wyróżniona ..."
Ja też kilka lat temu czułam się wyróżniona, kiedy kot, który nie
chciał stać się mieszkańcem żadnego domu, a kilka osób chciało go
wziąć, bo wolał wolność - przychodził do mnie z wizytą.Coś tam
czasem przekąsił, ale najważniejsze było głaskanie, czesanie,
przeciąganie się na dywanie i słuchanie komplementów. A potem
wyjście, na balkon i po pnączach jak po drabinie na dół. Na prośby,
żeby został na noc, bo jest zimno - pozostawał głuchy, a ja biegałam
do suszarni, żeby sprawdzić, czy śpi tam w budce.
W suszarni było ciepło, stały miseczki z jedzeniem i piciem i był
przyrodni brat, którym kierował.
Zorro jest kotem domowym i na pewno nie zamieniłby domu na wolność,
podobnie jak moja kotka.
Niech wreszcie los da mu należny prezent - prawdziwy ciepły dom, a
Tobie zadowolenie, że wszystko jest tak jak powinno być.

[m_orsetti]

Esimono- dziękuję Ci bardzo- Twoje posty to jakieś lekarstwo.... Ale - pomimo iż
Zorro jest teraz z najlepszym człowiekiem, jakiego mogłam sobie dla niego
wymarzyć- i tak mam wrażenie, że go zdradziłam... Okropnie cierpkie uczucie.

[esimona]

Moniko, rozumiem Twoje rozterki, ale przecież nie możesz zrobic
więcej niż robisz, bo to jest niemożliwe. W tej sytuacji
najwazniejsze jest to, że Zorro nie przebywa na mrozie i nie błąka
się koło drzwi, które nie chcą się dla niego otworzyć.
każda zmiana dla kota jest szokiem, ale jemu na pewno jest lepiej w
tym domu niż w tym, w którym był wczoraj.
Ja przechodzę szkolenie prowadzone przez moją kotkę (nie wychodzącą)
i 3 koty sąsiadów (wychodzące), z którymi spotykam się w różnych
sytuacjach. Każdy kot - to historia na odrębne opowiadanie. Ja jej
przywiozłam kota, ona mi przyniosła kotkę. Żartujemy, że na 1
mieszkanie przypadają średnio 2 koty. A ja ciągle się dokształcam,
bo psychika kota jest bardzo skomplikowana.
Trzymaj się Moniko, jesteś wspaniała.
Dobranoc - Simona

[annb]

moniko nie pisz tak
kiedy bralam wacunia do siebie, czulam si ejak potwor
ktory zabiera wspanialego kota
za ktorym ktos inny płacze
ale takie jest zycie
wacuń ma u mnie wikt i opierunek do konca swoich dni
świadoma decyzja
tutaj kot jest najwazniejszy

[esimona]

Zajrzałam dziś na forum, żeby sprawdzić, czy nic się nie zmieniło u
Zorro. Ten kot mnie chyba zahipnotyzował, ciagle o nim myślę.
Jeśli w domu tymczasowym ma tyle miłości i pieszczot, ile potrzebuje
i wielkie serce pani Reni - to można przypuszczać, że odwzajemnia to
wszystko. Jeśli pani Renia ma zasadę, że przyjmuje tylko te koty,
które nie mają innej szansy, to może dojdzie do wniosku, że Zorro
nie ma szansy na takie uczucie, jakim go obdarza.
I może wtedy mógłby u niej zostać na zawsze?
Bo jeśli przyzwyczai się do tego wspaniałego domu to trudno będzie
mu znowu przestawić się i przystosowywać do nowych ludzi i nowego
miejsca.
Zmiany są wielkim szokiem dla kotów. One nie lubią zmian.
Pozdrawiam i cieszę się z tego, co udało się dotąd zrobić dla Zorro
i oczywiście dla Kasieńki
Simona

[m_orsetti]

esimona napisała:
> Zajrzałam dziś na forum, żeby sprawdzić, czy nic się nie zmieniło u
> Zorro. Ten kot mnie chyba zahipnotyzował, ciagle o nim myślę.

Simono- a może chcesz dać Zorrusiowi stały dom? To jest magiczny kot. wytwarza
niezwykłą, po prostu wyjątkową więź z człowiekiem- przynajmniej w moim wypadku
tak się stało- a jest to bardzo szczególna sytuacja. To kot, który odczytuje
ludzkie pragnienia, z którym można gadać i który odpowiada najmądrzej, z którym
jest telepatyczny kontakt (wołałam go w myślach- a on przybiegał z pytającym
miauknięciem)... a nie tylko "przytulanka". To kot dla mądrego człowieka, który
ma świadomość, że Zorro jest wyjątkowy. Może dla Ciebie?

> Jeśli w domu tymczasowym ma tyle miłości i pieszczot, ile potrzebuje
> i wielkie serce pani Reni - to można przypuszczać, że odwzajemnia to
> wszystko. Jeśli pani Renia ma zasadę, że przyjmuje tylko te koty,
> które nie mają innej szansy, to może dojdzie do wniosku, że Zorro
> nie ma szansy na takie uczucie, jakim go obdarza.

Może. Pytałam Reni o to wszystko. Odpowiedziała krótko, że zawsze wszystko może
się zdarzyć, ale na razie oferuje tylko dom tymczasowy. Mimo wszystko uważam, że
jest to lepsza opcja dla Zorra niż obcowanie z ludźmi, którzy go nie tylko nie
rozumieją, ale też mają oczekiwania poniżej normy Zorrusia. Od Zorra można
bowiem oczekiwać niesamowitego związku z człowiekiem- na każdej płaszczyźnie.
Dlatego tak bardzo przeżywam rozstanie z nim.

> I może wtedy mógłby u niej zostać na zawsze?

Nie mogę Renaty stawiać pod ścianą. To jej decyzja. Nie założyła przygarnięcia
Zorra na stałe i nie mogę niczego wymuszać.

> Bo jeśli przyzwyczai się do tego wspaniałego domu to trudno będzie
> mu znowu przestawić się i przystosowywać do nowych ludzi i nowego
> miejsca.

Jasne. Mam wielkie wyrzuty sumienia, że tak go przenoszę i przestawiam. Teraz
śpi na szafie (wiem od Reni)- i nie wiem, czy nie czeka, że znów po niego
przyjdę i pobędzie trochę ze mną. Mam nieodparte wrażenie że tak może być- i
katuje mnie ta idiotyczna obsesja. Że on tam na mnie czeka.

> Zmiany są wielkim szokiem dla kotów. One nie lubią zmian.

Zdaję sobie z tego sprawę. Niestety- nic lepszego jak dotąd nie mogłam mu
znaleźć. Nie ma dotąd człowieka, który po prostu chciałby wziąć Zorrusia na
zawsze. Który go ukocha- za co on mu odpłaci stukrotnie. Ja bym chciała. Ale nie
mogę.

To kot dla wybitnego człowieka. A obserwacja tego zwierzaczka i związek z nim
dostarczy temu komuś wielkiego szczęścia.

Gdy Zorro był w moim domu miałam nieodparte wrażenie, że jest jakąś ludzką
inkarnacją...

Wiem, że jestem głupia. Ale ciągle wierzę, że Zorro znajdzie dom u kogoś, kto go
doceni i zrozumie. Może to będzie dom Reni- a może inny.
Szukamy.

Monika

[esimona]

Moniko, myślę, że przeżywamy podobne doznania. Gdybym mogła wziąć
Zorro - przyjechałabym do Łodzi i wzięła kota. Codziennie o nim
myślę i zastanawiam się co mogłabym zrobić.I to jest bardzo bolesne.
Dwa lata temu przygarnęłam wyrzuconą przez kogoś małą kotkę,
przenocowałam ją i zatrzymałam wbrew wszelkiej logice. Nie było i
nie jest łatwo, ukrywam różne jej wyczyny i tuszuję efekty jej
działalności, no cóż: koty to drapieżniki, a ona jest po
przejściach, czego ślady pozostały w jej zachowaniu. Lubię zwierzęta
i opiekowałam się różnymi kotami, bo one mnie wybierały i do mnie
przychodziły. Bo czy można nie lubić kotów?
Czytam to forum, piszę i mogę rozmawiać o kotach całymi godzinami.
Niestety nie mogę wziąć Zorro, bardzo nad tym boleję. Pomijając mój
tryb życia i komplikacje z moją obecną kotką - wiem, że moja kotka
musiałaby zamieszkać pod wanną, bo nie toleruje innych kotów.
Pisałam o pani Reni bo ciągle myślę o Zorro i staram się znaleźć
jakąś nitkę przyjaźni. Nie w sensie przymuszanie pani Reni do
czegokolwiek, od tego jestem daleka. To tylko marzenie ...
Mam swoistą więź psychiczną z moją kotką i rozumiem Twoje rozterki.
To co napisałaś rozumiem, bo sama tego doznaję. Dlatego to tak
bardzo boli. Dlatego też snułam wizję Zorro, jako wyjątkowego
stanu ... nie będę pisac dalej bo wiem, że rozumiesz tok moich myśli.
wWłaśnie przyszła moja kotka, przypomina, że nadszedł czas kolacji.
Pozdrawiam. Simona

Z życia Zorrusia

[m_orsetti]

Kocio w domu tymczasowym powoli się aklimatyzuje. Z kotami -rezydentami nie
walczy i schodzi im z drogi- ale nie jest szczęśliwy, że nie może spać w łóżku
(Malutek go przegania), oraz że nie ma człowieka na wyłączność... Negocjuje
swoje miejsce, stara się w nieagresywny sposób zabiegać o względy Reni, która
także sądzi, że ten kot jest rekordowy pod względem zapotrzebowania na bliskość
z człowiekiem.

Chyba najlepiej dla niego byłoby spotkać człowieka, który pozwoli mu na bliską,
intymną relację- obecność innych kotów Zorrusiowi tego nie rekompensuje. On
przede wszystkim szuka kontaktu z człowiekiem- nie z kotami innymi. On chce spać
w łóżku i mieć mizianie na wyłączność. Najchętniej przytulałby się cały czas,
gadał, patrzył w oczy i dotrzymywał towarzystwa przy każdej czynności...- więc
potrzebny jest człowiek, który ma możliwość zaoferować Zorrusiowi taki właśnie,
szczególnie intymny i bliski kontakt.

Obie z Renią sądzimy, że najszczęśliwszy byłby dla tego kota dom z człowiekiem,
względy którego miałby na wyłączność. Z kimś, kto szuka takiej niezwykłej,
bliskiej relacji z przecudownym, zaiste- wyjątkowym kotem o wspaniałej,
kontaktowej osobowości, który robi co może, żeby na taki kontakt zasłużyć i
zapracować...

Musiałaby to być także osoba bardzo wrażliwa, bo spektrum kontaktu z tym kotem
jest znacznie rozleglejsze niż zwykłe kocie sprawy.

To kot dla niezwykłej, wrażliwej osoby.

Ponieważ stan zdrowia kota na to pozwala, zostanie pojutrze wykastrowany.

A tutaj fotki jeszcze z mojego domu... Kot przypodchlebia się do mojej
koleżanki, której wcześniej nie znał (białe futerko jeszcze nie domyte do końca,
ale dziś już podobno kocio świeci czystością)...

bizu4u.pl/koty/zorro/zorruniek1.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorruniek2.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorruniek3.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorruniek4.jpg
Potrzebny wybitny człowiek, który pokocha Zorra od razu i jest gotów na
wspaniałą przygodę bardzo głębokiej przyjaźni z kotem, który rozumie ludzkie
myśli i przychodzi na bezgłośne wołanie (tak tak, sprawdzałam to po
wielekroć...) Dom stały dla Zorra poszukiwany.

Gdzieś taki dom przecież musi być...

[kaczy.pisiorek]

I jak, dostałaś maila? Znajoma mówi, że wysłała.

[m_orsetti]

Pisiorku (no nie kaczy- bo Cię lubię)- dostałam mail- i zadzwoniłam dziś pod
podany w mailu numerek telefonu- dwukrotnie odezwała się sekretarka. Nagrałam
się na nią, dwukrotnie podałam moje dwa numery komórek i czekam na kontakt

[kaczy.pisiorek]

m_orsetti napisała:

> Pisiorku (no nie kaczy- bo Cię lubię)- dostałam mail- i zadzwoniłam dziś pod
> podany w mailu numerek telefonu- dwukrotnie odezwała się sekretarka. Nagrałam
> się na nią, dwukrotnie podałam moje dwa numery komórek i czekam na kontakt

Dzisiaj ona ma jakieś ważne rozmowy, pewnie dlatego nie odbiera. Może uda się
znaleźć kotu dom.

Nowe wieści o Zorro

[m_orsetti]

Nowe wieści o Zorrusiu

Wczoraj dłużej rozmawiałam z Renią- i są następujące nowości:

1. Zorruś dogadał się już ze starszym kotem-rezydentem (z dwunastolatkiem, który
prawie nie widzi)- grzeją się i nawet czasem przytulają.

2. Sprawę spania w łóżku Zorruś rozwiązał w sprytny sposób- aby nie natknąć się
na syczącego Malutka (jednooki kociuś- rezydent- jakieś dwa miesiące starszy od
Zorrusia, ale przebywający najdłużej w domu Reni i próbujący zająć miejsce
zmarłego niedawno kota, do którego Renia była najbardziej przywiązana)- po
prostu wskakuje do łóżka pierwszy i nie zwraca uwagi na fochy Malutka, który
jednak bez łapoczynów kładzie się z drugiej strony.

3. Nie ma w domu żadnej wojny, kotuś się już jakoś zaaklimatyzował- ale nadal
najbardziej ceni sobie bliskość z człowiekiem- czyli w tym wypadku- Renią. Jest
niesamowicie miziasty i za przytulanki da się posiekać. Nie sprawia
najmniejszych kłopotów, jest grzeczny , zdyscyplinowany i dyplomatyczny. W
żadnym momencie nie był agresywny- zawsze wszystko załatwia pokojowo

4. Kocio został już zaszczepiony- a w piątek zostanie wykastrowany. Do tej pory
nie znakuje- więc Renia nie ma z nim żadnego kłopotu.

Po dłuższej obserwacji widać więc, że Zorro to wielki dyplomata- poradził sobie
mądrze z każdą trudnością- i aklimatyzuje się bez żadnych fochów.

W pierwszym momencie, w którym ktoś zdecyduje się przygarnąć Zorrusia na stałe w
domku Reni zwolni się miejsce dla jednego z biedaków ze schroniska (na razie
chorego i zaropiałego). Renia ma zamiar wyleczyć tego kota- ma już dla niego dom
stały po doleczeniu. Więc- im szybciej Zorruś się wyprowadzi- tym szybciej
miejsce po nim zajmie Jeremiasz ze schronu- dostając swoją szansę na życie...

monikaaaaaaaaaaaaaaa

[annb]

idz na miau
szybciutko

ZORRO jest już we własnym, stałym domu

[m_orsetti]

Kot trafił w ręce mojej Przyjaciółki- o wielkiej kulturze i sercu. Nie mam
żadnych wątpliwości, że będzie z Nią szczęśliwy, bo to człowiek wielkiej klasy-
i ten kot pasuje do Niego w sam raz.

Dziękuję wszystkim, którzy mnie w sprawie Zorrusia wspierali i pomagali.
Jesteście wspaniałe. Proszę o zdjęcie ogłoszeń Zorra.

Mam nadzieję, że więcej nie będę przeżywać stresu związanego z kocimi adopcjami.
Na moim podwórku nie ma teraz żadnych kotów- a adopcja Siwuszki wciąż daje mi w
kość... Nie chcę więcej takich "atrakcji".

Pocieszająca odrobinę jest myśl, że na 25 wyadoptowanych kotów tylko raz
pomyliłam się co do adoptującego- ale niestety- trafiło na Siwuszkę, która
przebyła już taką długą drogę, żeby ufać człowiekowi... Ciągle męczy mnie ta
sprawa- i wciąż śni mi się ta kotka. Przykro, że czasem kot staje się
instrumentem ludzkich "ambicyjek" i rozgrywek... Koty są często fajniejsze od ludzi.

Proszę Was- sprawdzajcie najdokładniej każdego adoptującego. Pierwsze wrażenie
niech Wam nie wystarczy. Inaczej czeka Was trudne doznanie, które mnie jednak
nie daje żyć spokojnie.

Teraz cieszę się Zorrusiem- czeka go najlepszy los- wiem do jakiego domu trafił
i jestem tego pewna. Poza tym- mieszka o rzut beretem od mojego domku)) i będę
kocia odwiedzać.

Dziękuję Forumkom jeszcze raz. Wraz z Zorrem i Kasieńką z chora łapką (która
również jest w najlepszym domu na świcie

Monika

[katikot]

Bardzo się cieszę, że Zorro wreszcie trafił do odpowiedniego domku! Jeśli możesz, przekaż mu ode mnie głaski!

Dla wszystkich, którzy pomogli

[m_orsetti]

Załączam kilka fotek Zorrinka:

bizu4u.pl/koty/zorro/zorro12q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro13q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro14q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro15q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro16q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro17.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro18.jpg

[m_orsetti]

Jeszcze raz- linki nieaktywne podałam- poprawiam się:

bizu4u.pl/koty/zorro/zorro12q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro13q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro14q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro15q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro16q.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro17.jpg
bizu4u.pl/koty/zorro/zorro18.jpg