Jak wozicie koty z chorobą lokomocyjną?

[magme]

Moje kocie (7lat) tak ma niestety że jak tylko wsiądziemy do jakiegokolwiek
środka transportu to jest rzyganie, kupkanie , sikanie i tak non stop w kółko.
Jak mam go przewieźć na większą odległość - a czasem niestety trzeba - to mam
koszmary już parę dni wcześniej. Próbowałam dawać mu tabletki na uspokojenie
(od weta) ale on skubany czyje że coś się mu podaje nawet w jedzeniu i nie
chce przyjąć, a wtykanie tabletek do pyska kończy się nieszczególnie - i dla
mnie i dla niego . jak wy sobie radzicie? czeka nas niedługo trasa 320 km...

[salimis]

Jeśli chodzi o chorobę lokomocyjną to zasada jest prosta i taka jak u ludzi.
Najlepiej przewozić zwierzaka na czczo.Moja kotka też miała chorobę lokomocyjną
i samochodem jeżdżiła wtedy gdy naprawdę musiała.Lepszym wyjściem wg. mnie jest
jazda pociągiem.Sprawdziłam.Kotka była spokojniejsza i obyło się bez rewolucji
żołądkowych.

[sherman-doberman]

Po pierwsze. zapytaj w aptece lub u weterynarza o spray Feliway.
zawierający jakieś tam chemiczne namiastki kociego szczę.cia i
dobrego samopoczucie, Pryskasz do klateczki podróżnej 1 godz. przed
podróżą i powinno być dobrze, Oczywiście kot na czczo.
Aliści: kot ma 7 lat. Czy zawsze tak reagował na podróż samochodem,
czy dopiero od pewnego czasu? Jeżeli to drugie. to galopkiem zrób u
weta analizę krwi: choroba lokomocyjna, jeśli występuje w
późniejszym wieku może być przejawem np. problemów nerkowych czy
schorzenia dróg moczowych,
Moje kocurzysko przez całe życe odwalało podróże samochodowe po parę
tysiący km. aż nagle zaczęły się takie numery z wymiotami,
siusianiem i kupkaniem. I potem utrata wagi. Feliway nie pomogło.
Okazało sią, że wada nerek. Od tego czasu bierze lekarstwo na
wspomaganie akcji serca i nie ma problemów z podróżą.

[kasiaa11]

U mnie sytuacja była podobna, po półgodzinnej podróży, kot był do
prania. Raz zdobyłam się na odwagę i zamiast do klatki, kota na
smyczy i na kolana. Może to i niebezpieczne w razie wypadku ale
mniejszy stres dla kota i dla mnie. Raz tylko kotka zwymiotowała,
wierci się co prawda, trochę miauczy, trochę się poprzytula i podróż
mija. W klatce jeździ tylko wtedy, gdy muszę ją przewieźć samochodem
sama.

[hakdil]

Mój Leoś kiedy był mały,jezdził z nami nawet na dłuższe trasy(ok.100
km).Pozniej zaczęły sie problemy.Jak tylko znajdzie sie w aucie-
potwornie sie slini,wymiotuje(jesli nie jedzie na czczo i musi miec
dosyc długa przerwę w jedzeniu,by nie zwymiotowac).Nie
sika,nie "kupkuje".Podróż jest uciązliwa i dla nas i dla niego.W
sezonie wiosenno-letnim jezdzimy na wieś co weekend,Leo razem z
nami,niestety.Pocieszające jest to,ze chwilę po podróży kot czuje
się dobrze.
Proponuję tabletkę rozgniesc na proszek i zmieszac z odrobina np
smietany i smarowac tym pyszczek kota.Ja tak co dzień podaję swojemu
psychotropy.

[ashton]

Moje maleństwo wytrzymało tylko pół godziny w samochodzie górą i dołem
poszło, że tak powiem. Jakoś wróciliśmy, kociamber został sam na dwa dni w domu,
bo wyjazdu nie dało się przełożyć. Sąsiad niby zaglądał, ale i tak kot mało nie
zwariował jak przyjechaliśmy z powrotem... Spytam weterynarza o jakieś środki
zapobiegawcze, Iśka jeszcze tabletek nie brała więc nie wiem czy da sobie ją
zaaplikować... zobaczymy. Już wolę żeby kociamber się przemęczył w aucie niż sam
zostawał...

[mary4]

moze mam za male doswiadczenie aby sie wypowiadac ale powiem tylko
ze kot od malego musi jezdzis autem lub innymi śrdkami lokomocji,
np; moja Cleo jako znajdka bardzo chora jezdzila z 1-wsza
włascicelka do weta okolo 20km 1lub2 razy dziennie, zawsze w
transporterze zamknieta, dzis juz u mnie sama jak widzi transporter
to wchodzi i w aucie nawet jak otworzymy drzwi to przejdzie sie
owszem ale wraca do srodka i kota nie ma... natomiast Rami półdziki
kotek z podworka nigdy nigdy autem, to efekt tylko taki ze z
transportera juz w aucie wali łapkami w drzwi i miaałczy okrutnie
(dostał wielka klatke ale to nie pomaga) a Cleo obok cisza, po
wypuszczeniu zwiedza auto i miaczy, a na rekach wierci sie i jest
cichszy...ale i tak upierdliwy nawet wizyta u weta 6km to powod
do duzego darcia sie....
na szczescie qpki i inne nie są robione (na dłuzsze trasy niż 30km
nie jechalismy)

mary4...

[salma75]

No chyba faktycznie nie masz doświadczenia .
Najpierw powiem tak - od dziecka bardzo dużo podróżowałyśmy z rodzicami, obie z
siostrą. Praktycznie codziennie autem na krótszych trasach, 1-2 razy w miesiącu
przez pół Polski. Obie od zawsze chorowałyśmy na chorobę lokomocyjną. Jakoś nie
przywykłyśmy mimo częstych podróży .
Przyczyna choroby lokomocyjnej jest brak współpracy między obrazami, które wzrok
odbiera, a pracą błędnika. Albo ktoś to ma albo nie ma. I analogicznie jest u
zwierząt.
Mam 4 koty, podróżują z nami raz częściej raz rzadziej...3 nie mają
najmniejszych problemów z jazdą, dla jednego droga w aucie to koszmar . Pare
zakrętów i mamy w pakiecie wymioty (jak jest na czczo to choć śliną), kupka i
siuśki pod siebie. Kot jeździ ze mną od maleńkości, nawet więcej niż pozostałe
kociszcza. No i za nic przywyknąć do jazdy samochodem nie chce. Twoja teoria
mary nie sprawdza się .
Do autorki wątku - wyjścia są dwa: albo kot i Wy w aucie będziecie musieli się
przemęczyć, albo coś bardziej humanitarnego - nauczysz się podawać kotu tabletki
uspokajające. 99% kotów nie tknie jedzenia, w którym jest jakiś lek. To nie jest
metoda na podawanie medykamentu! Tabletkę, najlepiej obtoczoną wcześniej w
zmrożonym masełku należy podać kotu bezpośredno do pyska, a właściwie do gardła.
Siadasz za kotem, rozchylasz mu pychol wkładając palec (może być czymś owienięty
jeśli kot jest narwany i dziabnąć może...)z boku mordki kota i wpychasz maślaną
kulkę do gardła. Zamykasz mu paszczę przytrzymując chwilę i głaszcząc przełyk,
aż poczujsz, że przełknął. Voila!
To naprawdę jest proste.