Cud

[yoma]

Marcel, panna dzika, płochliwa i nieśmiała, obcych nie lubi i na sam dźwięk
domofonu ewakuuje się zwykle pod wannę. A już zupełnie panicznie boi się
mojego ojca, czyli dużego dużego, i nikt nie wie czemu. Czy wzrost ją
przeraża, czy może wąsy, w każdym razie na zbliżanie się dużego dużego staje
się znikotem, jak to chyba Annb ładnie ujęła

Wczoraj duży duży wpadł późnym wieczorkiem, posiedział, pogadał, herbatkę
wypił, a Marcel... jak leżała pod kwarcówką, tak leżała i tylko patrzyła czujnie.

Sukces i cud, chyba Święta idą

[misia007]

Czarek z zalozenia nie pokazuje ssie nikomu.Na dżwiek domofonu ewakuje sie do
pojemnika na posciel w kanapie i tam siedzi ile trzeba najczęscie w towarzystwie
Niny.No ale czasem cud sie zdarza i nagle sie pojawia ku oslupieniu aktualnego
goscia.Dlaczego, pojecia nie mam ale to sie zdarza raz na pół roku
powiedzmy.Oczywiscie sa dwie osoby, ktorych sposob dzwonienia rozpoznaje i
wybiega na klatke witajac radosnie, mąż i znajoma ktora kupuje im mięso.

[esimona]

Moja kotka znikotka rządzi w domu i jest zadowolona, kiedy na
miejscu są wszyscy domownicy.
Dźwięk domofonu lub dzwonka do drzwi jest hasłem do ucieczki pod
wannę lub pod łóżko do skrzyni z pościelą.
Tylko nieliczne osoby są przez kotkę witane i adorowane: kilka osób
z najbliższej rodziny i pani, która bezdomne maleństwo do mnie
przyniosła na jeden nocleg.
Kiedy wyjechaliśmy z kotką na urlop - przez 2 tygodnie nie tylko nie
wychodziła z pokoju, ale nawet spod łóżka.
Puyano nas, czy naprawdę przywieźliśmy kota, bo nikt go nie widział.
Teraz wiemy, że zabieranie koty na urlop nie ma sensu, bo co to za
przyjemność dla niej siedzieć pod łóżkiem

[annb]

gaba, kot znikot
na dzwiek domofonu znika
wychodzi po wyjsciu goscia
znajomi znają ją tylko ze zdjęc
ale jak przyjezdza do mnie ojciec to siada przed nim i patrzy
bo to dobry czlowiek jest

[yoma]

No, to daleko nie szukając - Marcel przede mną wiedziała, że mój chop to dobry
chop, jak jeszcze nie był moim chopem

Dialog z rzeczonym ojcem się kiedyś nawiązał, jak ojciec chciał, żeby mu coś zrobić:
Ja: - Dobra tato, tylko szybko, bo idę na randkę.
Ojciec: - A porządny?
Ja: - Kot mówi, że bardzo porządny...

Ale ojca się jednak kot boi, chociaż ojciec też porządny chop.

[annb]

a gaba sie mojego boi
ale mala go uwielbia
ciekawe co bedzie z waclawem

[mgielka83]

a własnie, juz o Wacławie wie?

nie wie

[annb]

przyjedzie to sie dowie

[minerwamcg]

Jak w "Nawiedzonym domu" Chmielewskiej... "on jest porządny, pies
powiedział" ))

[yoma]

Kiedy prawda Jak chop-nie-będąc-jeszcze-moim-chopem pierwszy raz pojawił
się w domu, kot nie dość, że nie zwiał w panice, ale rozwalał się jak rozwalał i
nawet okiem nie mrugnął To musiało o czymś świadczyć.

[salimis]

yoma napisała:
> Wczoraj duży duży wpadł późnym wieczorkiem, posiedział, pogadał, herbatkę
> wypił, a Marcel... jak leżała pod kwarcówką, tak leżała i tylko patrzyła czujni
> e.
>
> Sukces i cud, chyba Święta idą

Pewnie stwierdziła że czas dużego oswoić to może cos wrzuci dla niej pod choinkę
; P

[minerwamcg]

Kot w ogóle sam z siebie jest cudem Stanowczo Szef stwarzając
kota musiał mieć znakomity humor.

[br0mba]

minerwamcg napisała:

> Kot w ogóle sam z siebie jest cudem Stanowczo Szef stwarzając
> kota musiał mieć znakomity humor.

zgadzam sie w 100%
Moj Gruch bal sie mojego brata, tez jest duzy, przypuszczam ze dlatego ze
zawozil nas do weta.
Odkad moj brat ma kota w domu, Gruch nawet wychodzi mu na spotkanie )
dziwne?

[vauban]

Lolek. Znikot podręcznikowy.
Do tego stopnia, że niektórzy znajomi, a nawet mój Ojciec, który zwykle opiekuje
się kotami podczas naszej (rzadkiej zresztą) dłuższej nieobecności, nie do końca
wierzą w to, że mamy TRZY koty, a nie dwa. Fotografie dowodowe pomagają niewiele.

Co ciekawe, jeśli ktoś pozostaje w domu na noc, a Lolo zdążył się przyzwyczaić
do jego obecności i wychodzi z kryjówki, to rano ma "reset" pamięci - traktuje
przebudzonego gościa tak, jakby widział go po raz pierwszy w życiu. I kocurzysko
natychmiast ponownie znika - na czas dłuższy.

Domofon uruchamia Lolka nawet ze stanu głębokiego uśpienia. Teraz już wiem,
gdzie się chowa - pod kołdrę w łóżku lub za skrzynię z ciuchami - ale jakiś czas
było to kwestią co najmniej zagadkową.

Po jakimś czasie ciekawstwo wygrywa, i kot wychodzi. O ile wśród gości nie ma
dzieci - bo wtedy potrafi stać się niewidzialnym na cały dzień. Poniekąd go
rozumiem. Nawet czasem mu zazdroszczę, ja tak nie mogę, mnie nie wypada...