Cicho się pochwalę

[wadera3]

Dziś wykonałam swoją pierwszą akcję odłowienia całkiem dzikiej kotki i
odstawienia do Koterii celem wysterylizowania.
W sumie napracowałam się przy tym jak w kopalni, ale poszło.
I tu muszę zdradzić, że pod okiem Barbry to wykonałam, za co Jej wielkie
dzięki się należą

[wladziac]

gratuluję udanej akcji a są to emocje oj są

[macarthur]

a ja mógłbym wziąć udział w takiej akcji ?

[salimis]

Gratuluje wadera
Ja nie dawno też brałam udział w takiej akcji.Zadzwoniła pani (pacjentka)ze na
terenie szpitala jest matka z trójką kociąt.Kociaki a szczególnie jeden w bardzo
złej formie.Gdy przyjechałyśmy na miejsce okazało się że stan jest wręcz
tragiczny.Gdy już jednego złapaliśmy któremu ropa lała się z oczu i nosa
podszedł do mnie pan z zapytaniem czemu je łapiemy i czy gdy wyleczymy to
przywieziemy i wypuścimy je z powrotem.Ręce mi opadły.
Niestety z tych trzech przy życiu pozostał jeden,pierwszy gdy już przyjechalismy
(ten zalany ropą) był już w stanie agonalnym,drugiemu weterynarz nie dawał
żadnych szans.Po mimo że koty miały co jesć bo ludzie im podrzucali
jedzenie,poza tym i z kuchni szpitalnej cos dostały,kot chwiał się na
nogach.Szkoda,naprawdę szkoda że nikt wczesniej nie zareagował,dopiero młoda
pani która sama ma kota w domu zadzwoniła.A wszyscy pacjenci chodzili tam na
spacer lub na papieroska i niczego nie widzieli lub raczej nie interesował ich
koci los.Kur... ale jak je zabieraliśmy to od razu a czemu a po co itd.
Rolnik uczył się angielskiego. Wstaje rano i krzyczy: "TUM OROŁ"

[barba50]

Nie no ja tylko podpowiedziałam jak to zrobić i trzymałam kciuki

Wielkie brawa, bo zasługa Twoja Wadero

macarthur napisał: a ja mógłbym wziąć udział w takiej akcji ?


Nie widzę przeszkód Widzę same zalety

A serio - oczywiście potrzebne każde ręce do pomocy, auto mile widziane, choć niekonieczne. W tej chwili sytuacja jest taka że w Koterii są miejsca, są "moce przerobowe", są fundusze, można by sterylizować więcej kotów gdyby trafiały do Ośrodka.
Trzeba zatelefonować i zaoferować pomoc. Na początek jako dodatkowe ręce, ale fajnie zobaczyć jak to wygląda, przy zachowaniu pewnych reguł nie jest trudne, a jaka satysfakcja ze złapania pierwszego kota

To "mój" pierwszy kot z łapanki na działkach w Łomiankach (04.01.2008), chociaż to nie była moja pierwsza łapanka.

Dziś mam mieszane uczucia

[wadera3]

Pojechałam po pracy dać kociakom jeść, i kociaków, ani widu, ani słychu,
nieswojo się poczułam. Zabrałam im matkę, a nie wiem co z nimi
Dziś weszłam na działkę, to o dziwo zaraz pojawił się ów kocur, prawdopodobnie
tatuś maluchów. I nie uciekł natychmiast tylko pytająco patrzył, jakby chciał
mnie zapytać "gdzie moja żona?"
Następnie, jak wyniosłam mu saszetkę , to nie za szybko, ale pewnym krokiem,
udał się prosto do kryjówki maluchów.....
Po dołożeniu jedzenia zmiótł je w sekundę(chyba on, bo nikogo innego tam nie
widziałam).
Teraz mnie pocieszcie, że młodym nic się nie stało, bo sobie nie wybaczę.

[salimis]

Kociaki bez mamy pewnie czują się nieswojo i wolą pozostać w ukryciu.Tak myślę

[wadera3]

Mam taką nadzieję

i jak - znalazły się kociaki?

[the_dune]

nt.

[wadera3]

Nie, dziś z rana byłam(właśnie wróciłam, po drodze biorąc udział w słynnej burzy
nad Mokotowem)ale mimo, że coś chyba się ruszało w krzaczorach, w których siedzą
kociaki, ja ich nie widziałam, jedzenie wieczorem wyłożone - wyjedzone.
Jednak to nic nie znaczy, bo duży kocur i jeż tez pewnie nie pogardzili jedzonkiem.
Pojadę jutro rano po pracy.

[wadera3]

dziś pełen sukces, dwa kociaki widziałam, z czego jeden wylazł z krzaczorów i
miauczał po jedzenie, ale jak się zbliżyłam na 10 kroków, to ze strachu
rozpłaszczył się na ziemi i zwiał, ale potem jadły, bardzo się cieszę

[macarthur]

ja tak w kwestii formalnej do barby, co się stało z tym olbrzymem ze
zdjęcia ( the day after ) został z powrotem wypuszczony czy jak ?

a odnośnie łapanek to na chwilę obecną mam rozpoczęte "projekty" na
innych kotach, ale w przyszłości nie omieszkam się zgłosić i dzięki
za zaproszenie,chciałem tylko wybadać teren

[barba50]

Macarthur - pytasz o tego kota?



Jeśli tak to co prawda nie wrócił na działki w Łomiankach (chodziło o to aby umniejszyć populację kotów, bo 80-letni pan który codziennie jeździł autobusem(!) z W-wy trafił do szpitala i nie było komu karmić tych kotów), ale rudas nie chciał się dać oswoić pojechał za Wrocław do takiego gospodarstwa agro gdzie ma miskę żarełka dziennie, myszy (i spanie) w stodole i żyje sobie wolny, a najedzony.

Z tym powrotem na miejsca bytowania jest różnie. Nie zawsze takie miejsce jest bezpieczne, nie ma komu karmić - wtedy trzeba albo oswoić i znaleźć dom, ale wypuścić w bardziej sprzyjającym bytowaniu miejscu. Ale czasami koty wiedzą "lepiej" Ostatnio łapałyśmy koty na wielkim placu przygotowywanym pod budowę (między ul. Cybernetyki i Bokserską)
tak to wygląda



i dowiedziałam się, że dwa koty stamtąd wypuszczone na teren Wyścigów wróciły

[the_dune]

to też się cieszę
a "łapanki" to coś, co pewnie i mnie czeka, stąd z ciekawością podczytuję
powodzenia!

[wiesia.and.company]

Jestem pod wrażeniem... kiedyś łapałam własnym rękami takie już troszkę
zaznajomione młode i starsze... uffff... to były przeżycia.
Chylę czoło...

[wiesia.and.company]

Oczywiście wiem, że to klatki pułapki, ale te emocje, jakie mi towarzyszą, bo
się okropnie przejmuję uczuciami odłowionego kota, a potem odpowiedzialnością za
pojmanego...

[barba50]

Wiesz Wiesiu na mnie widok złapanego kota, szalejącego w klatce łapce też robi wielkie wrażenie, ale gdyby go nie złapać, nie wykastrować już by pewnie nie żył, a czego by doznał do chwili śmierci nawet trudno sobie wyobrazić. Wtedy kiedy złapał się ten rudaty ze zdjęcia było 16 st mrozu, pokrojone podroby marzły momentalnie na tackach (spotkałyśmy kilka kotów już "ciachniętych" więc nie do łapania, ale głodnych, że zjadły tego mrożonego 1,5 kg)

A czasami samochód po łapance wygląda np. tak

[wadera3]

Dziś wyszły wszystkie trzy, chyba już znają mój głos i zapach, bo wczoraj, jak
byłam w pracy, karmił je mój TŻ, i nawet kawałka futra nie widział.
Ale dzikie są koncertowo, głodne, pożerają błyskawicznie, ale jeden ruch i
sruuuuu w krzaczory...
Tyle, że dziś korzystając z nieobecności sąsiadów(i bliższych i dalszych),
poszperałam na działce sąsiadów i zlokalizowałam kryjówkę maleństw, jak nie będą
same chciały, to za nic nie da rady ich stamtąd powyciągać.

[macarthur]

kurcze Barba ile ty masz tych różnych fotek,może wyprodukowałabyś
jakąś fotoksiążkę,dobra promocja i mógłby powstać bestseller

[barba50]

Zdjęć mam rzeczywiście dużo (lubię dokumentować różne kocie wydarzenia), ale fotoksiążki produkować nie będę, trochę jeszcze zaśmiecę wątek Wadery (przepraszam!), ale chyba mam dzisiaj głupawkę i zupełnie nie wiem dlaczego

Oto kociaki na pęczki



i koci po-kot

[rrooda]

super zdjęcia, proszę o jeszcze )

[wiesia.and.company]

O rany! Ale zdjęcia! No to są akcje na szeroką skalę. Zdjęcie z kocimi
"pęczkami" mogłyby wyglądać jak do filmu o ludziach-bestiach, gdyby nie to, że
koty łypią oczami i my wiemy, że chodziło o skuteczne spacyfikowanie maleństw
zanim trafią do bezpiecznego azylu. Ale to robi wrażenie ho ho ho!

[wadera3]

Nic nie zaśmiecasz
Ja dziś mam dokumentację, że koty całe i zdrowe, ba, nawet zaczynają się hurtem
po jedzenie zgłaszać, i to po mojej stronie siatki.
Dodatkowo pojawiła się nowa wygłodzone bieda, która dowąchała się jadłodajni i
po prostu przyszła pod drzwi.Jednym tchem bida zjadła półtorej saszetki
jedzonka, potem poprawiła serkiem, a potem dopatrzyła się, że po drugiej stronie
domku są inne miski, wciąż prawie pełne
O matuchno, a tom se narobiła

























A tutaj nowa mała bieda








Na koniec przez działkę, na której mieszkają kociaki, dostojnym krokiem przeszło
coś dużego, czarnego z białym krawatem, dyplomata, czy co, ale do zdjęć pozować
nie chciał/a.

Jutro rano

[wadera3]

zabieram dziczkę z Fundacji z powrotem na działkę, ciekawe czy małe poznają
matkę, czy nie będzie konfliktu.

[the_dune]

Wadero, jesteś wielka
kawał dobrej roboty!
Mam nadzieję, że kocia rodzina odnajdzie się po rozłące i że wszystko będzie ok.
Maluchy śliczne, wcale nie takie małe się wydają Tylko co z nimi dalej? Za
cienka jestem na takie historie chyba
Ech, gdybym miała dom z dużym ogrodem...

pozdrawiam cieplutko

[barba50]

Cieszę się bardzo, że tak świetnie się udało

A konfliktu nie będzie, ale najprawdopodobniej nie będzie już więzi mama - dzieci. Mama swoje zrobiła, dzieciaczki muszą już sobie same radzić. Taka kolej losu.

[wadera3]

Barbra, jak wiem, że taka kolej rzeczy, ale niepokoję się, że na takim małym
miejscu tyle kotów nagle sobie obcych (małe i matka)+ pręgowana bida czy tu się
nie zacznie jakaś wojna.
No, zaraz wychodzę, dobrze, że syn z samochodem ma trochę czasu i mnie podwiezie.