2 lutego & & #35 8211; Dzień Życia Konsekrowanego

[sloggi]

Każde wyjście „do świata” jest dla nich szokiem. Kiedy po kilku latach życia
w klauzurze idą na wybory albo do lekarza, dziwią się, że świat tak wygląda.
I boją się pędzących po ulicy samochodów, nawet ludzi spieszących nie wiadomo
dokąd.
kiosk.onet.pl/art.asp?DB=162&ITEM=1148851&KAT=240
/czasami zadaję sobie pytanie - po co?, a z drugiej strony każdy ma inny
sposób na życie, poza tym zazdroszę wytrwałości i charyzmy/

[anexxa]

ostatnio tez sie nad tym zastanawialam - nie ukrywam, ze ogladajac ktorys tam
odcinek "na dobre i na zle". historyjka ciut serceszczypatielna - mloda
dziewczyna, jedyne dziecko samotnego ojca, perfekcyjnie skonczone prawo,
zabiegaja o nia znane firmy i kancelarie, a ona idzie do zakonu kontemplacyjnego
(zdaje sie, nie zapamietalam nazwy). wyjasnienie padlo takie - jednego dnia
obudzila sie i wiedziala, ze to wlasnie ma zrobic. no, ja tam nie wiem. jako
ateistce trudno mi to objac umyslem, a poza tym mam takie wrazenie, ze to troche
naiwne udawac sie do klasztoru celem osmiogodzinnych modlow, zostawiajac swoja
rodzine, rodzicow, ktorymi byc moze ktos powinien sie opiekowac (lub kiedys moze
to byc potrzebne). co prawda kosciol z pewnoscia ma na to jakas sprytna
odpowiedz, pewnie nawet stosowny cytat z biblii, ale nie bardzo rozumiem, w czym
modlitwa zakonnicy lepsza jest od modlitwy nie-zakonnicy.

xx. rozgadana, bo jutro moze nie ruszyc reka:>

[sloggi]

Coś w tym jest, jakaś siła, która daje ludziom siłę i odwagę do takiej decyzji -
bo przecież to wymaga odwagi.

[anexxa]

no, z pewnoscia. widzilam dzis w metrze trzech zakonnikow - jeden ok. 40 lat,
dwoch lekko po 20, zdaje sie. ubrani w habity, plaszcze... "imie rozy" sie
przypomnialo.

xx.

habity i płaszcze

[marta.zet]

Habity i płaszcze zobaczyć można też na turniejach rycerskich. Stroje szyjemy
sobie sami i odwagą się wykazawszy odtworzamy czasy dawne. Mimo, że robimy to
dla zabawy staramy się przez chwilę w inny świat zagłębić. Niektórzy z nas robią
to z powodu zasad, których teraz uświadczyć trudno. Może inni w modłach widzą
swą "misję". Może to pozwala im się odnaleźć w świecie "konsumpcji", jakiś
kręgosłup wypracować. Wiem, naiwna jestem. Niestety. O tempora, o mores...! A
może jednak to nie odwaga tylko tchórzostwo albo słabość ? Może nie radzą sobie
z życiem i wolą schować się w murach, odizolować ? Hmm... zastanówmy się na tym
......... Za chwilę dalszy ciąg programu.....

habity i płaszcze part 2

[marta.zet]

Zaraz, zaraz, skoro (właściwie) nie kontaktują się ze światem i w celach mają
tylko książki to skąd nagle e-maile w sprawie modlitwy ? Ha, jednak mają dostęp
do świata, ale tego do którego same chcą wyjść czyli sieci. Czyż w takim razie
nie jest uzasadniona teza o nieradzeniu sobie w społeczeństwie ?

[geograf]

zauważ,że ten internet może też mieć ograniczoną formę...może ograniczać się
tylko do wyznaczonych "odgórnie" stron (rowniez np. maili) albo do wybvranych
tylko rpzez Ciebie,wybranych wsrod tych,ktore niekoniecznie Ciebie
interesuja...czyli izoluja sie i zostaja w bezpiecznym miejscu..za murami, do
tego wiedza tylko to,co chca wiedziec...
tak mysle.

[marta.zet]

> wiedza tylko to,co chca wiedziec...
Bardzo wygodne :[
Ja np.nie mam ochoty wiedzieć co sąsiad robi za ścianą, ale muszę znosić jego
zapędy stolarsko - remontowe o dziwnych porach przez co wyspać się nie mogę. Ale
mimo to wolę to wolę takiego sąsiada za niż bezpieczeństwo w izolacji.
Przynajmniej nawiązują się na korytarzach więzi międzyludzkie, społeczeństwo ma
okazję się spotkać

[sloggi]

I za tą ucieczkę też je podziwiam, ja nie umiałbym zostawić wszystkiego dla
w sumie dla mnie tak abstrakcyjnej rzeczy jak rozmodlenie.