soova
13.02.04, 15:39
Witam,
Na tym forum debiutuję, choć już od dłuższego czasu z przyjemnościa Was
czytam. Jeżeli pozwolicie przyłączyć się do Waszego arystokratycznego grona,
będę zaszczycona (tak mi się przypadkiem zrymowało).
Od jakiegoś czasu takie pytanie mi się nasuwa: czy nie jest tak, że wokół
nas, i to zarówno w internecie, jak i w rzeczywistości, jest za dużo
infantylizmu? Wokół, i to nawet w sytuacjach mniej lub bardziej oficjalnych)
tylko Przemek, Gosia, Kasia, Darek, zamiast Przemysław, Katarzyna, Małgorzata
czy Dariusz, wszyscy przesyłają sobie pozdrowionka, żegnają sie "papatkami",
a słowo "sorki" weszło już chyba do języka codziennego jako zamiennik
swojskiego "przepraszam" (zresztą jeżeli chciałoby sie być konsekwentnym , to
powinny być to nie "sorki", ale "ekskiuzki" <???>). Przyznam, że po prostu
mnie to drażni. Czasami czuję się, jakbym bawiła sie w jakiejś gigantycznej
piaskownicy, a zwłaszcza wtedy, gdy kolega, stateczny współwłaściciel firmy i
ojciec dziecku, kończy maila słowem "pozdrowionka". Coś się wtedy we mnie
gotuje...
Czy macie takie same wrażenia? Z czego takie zjawisko wynika? Uboczny skutek
kultu młodości i kultu dziecka czy chęć pozostania jeszcze w stanie
dzieciństwa? (Mam nadzieję, że nie naraże się Autorowi wątku "Papatki", który
spostrzegłam kiedyś na tym forum, ale go nie czytałam. W tym wątku chciałam
tylko określić swoje subiektywne odczucia.)
Pozdrawiam
soova