Wszystko dobrze, ale

[nisar]

przynajmniej w Warszawie z wyborem liceum jest jeszcze jeden
problem: odległość.
Wczoraj Elka pobuszowała sobie w necie i spodobało jej się liceum na
Bema. Wszystko pasowało poza odległością. Wyliczyliśmy z mężem, że
musiałaby w zasadzie wychodzić z domu pół do siódmej, żeby na pewno
zdążyć. Z powrotem też ponad godzina niewyjęta. No i co? No i guzik,
to zwyczajnie bez sensu. Liczmy zajęcia do 15-16, w domu po 17.
Zakładając pobudkę przed szóstą, nie ma co liczyć na to, że będzie
siła na naukę. A kiedy normalne życie?
Jak się zapatrujecie na ten aspekt wyboru szkoły? Jest dla Was
jednym z ważniejszych czy raczej uważacie, że jeśli szkoła będzie
miała ten wymarzony profil to odległość to kwestia drugorzędna?

[agatka_s]

My zamieszkaliśmy przy metrze (decyzja jak szedł do podstawówki)
właśnie po to aby syn mógł sam dojeżdzać (przez całe zycie szkolno-
studenckie). Bierzemy pod uwagę tylko szkoły gdzie da się dojechać
metrem, no ewntualnie jakiś dodatkowy przystanek (jak np Staszic).
Dla mnie dojazd, lokalizacja (bezpieczna) to było i jest pierwsze
kryterium wyboru szkoły.

[verdana]

Lepiej blizej. Ale godzinny dojazd to jeszcze nie jest klęska - o
ile liceum jest naprawde idealne i jedyne w swoim rodzaju. Inaczej
nie warto.

[joa66]

Godzina w jedną stronę?

Przypominam też, że przed Euro2012 pewnie cała Warszawa będzie
rozkopana. Szczęśliwi ci, którzy mieszkają prze metrze, przynajmniej
trasy nikt im nie zmieni;). Ja na razie mam trzy typy, z tego dwa z
sensownym dojazdem (tramwaj, ok 30 minut) i jedno bardzo fajne, ale
podróż do szkoły trwałaby godzinę w jedna stronę.

Do Witkacego, do którego idzie wielu absolwentów obecnej szkoły (i
wszyscy są zadowoleni), mamy wyjątkowo parszywy dojazd, więc ja
odpuściłam, ale kto wie, może jednak znajdzie się na "liście" mojego
syna.

[verdana]

Mój syn chodzi do gimnazjum przy Witkacym - 5 minut piechota od nas -
ale niestety, do Witkacego sie nie dostanie.

[marina2]

nasza córka wychodzi z domu najpóźniej o 7.00.wstaje 6.15
teoretycznie dojazd do szkoły powinien zajmować jej 20 min,ale w wyniku
masakrycznych remontów dróg,które trwać mają do maja jest jak
jest-korki....oprócz tego,że jedzie autobusem 15min pokonuje szybkim marszem i
co? okazało się to super rozwiązaniem dla jej ogólnej sprawności.ten spacer dwa
razy dziennie wcale nie w spalinach,bo ruch drogowy całkowicie wyłączono
sprawił,że spaliła od października 5kg.
wraca do domu na ogól 16.30-17 je obiad od 18 się uczy.po nocach nie uczy się
wcale.na klasówki w weekendy.muszę przyznać ,że jest dość dobrze zorganizowana.

[joa66]

Mój teoretycznie powinien się dostać , jeżeli nic się nie zmieni(ale
pewnie byłby w tych dolnych strefach przyjętych) ...ale skąd mam
wiedzieć, czy na przykład nie zakocha się w 3 klasie i zamiast uczyć
się, będzie śpiewał serenady pod oknem jakiejś dziewczyny?;)

Czyli w pewnym sensie może nawet dobrze, że wykluczyłam Witkacego ze
względu na odległośc, przynajmniej nie będę zatruwac mu życia;)

Moim zdaniem jeżeli młody człowiek ma wracać do domu koło 17.00,
szkoła powinna zapewniać naukę na takim poziomie, że dodatkowe
lekcje nie powinny byc potrzebne.

[kmir]

Co najmniej 30% uczniów mojej szkoły mieszka poza Warszawą i
codziennie dojeżdża. Podobnie jest w wielu liceach w Śródmieściu.
Dojazd w jedna stronę zajmuje czasem prawie dwie godziny. Są poza
domem przez 12 godzin dziennie. Jest to oczywiście wybór uczniów i
ich rodziców.
W momencie podjęcia studiów po maturze przez uczniów dojeżdżających
ich sytuacja będzie podobna do obecnej.

[verdana]

Nie do konca - moi znajomi, ktorych dzieci dojezdżały spod Warszawy,
na studiach masowo wynajmowali tanie pokoje. Chocby dlatego, ze
zajecia na uczelni nie koncza się o 16, a do biblioteki tez trzeba
iść.
Córka kolezanki, dojezdzajaca wlasnie te 2 godziny, wlasnie zawala
kolena klasę, niestety. Wstawanie o 5, powrot o 17-18 nie daja czasu
na normalna, spokojna naukę.

Istnieje życie także poza Warszawą

[klemens.strozynski]

kmir napisał:

> Co najmniej 30% uczniów mojej szkoły mieszka poza Warszawą i
codziennie dojeżdża.

A moje dzieci, syn i córka, dojeżdżały z Wronek do liceum w
Poznaniu. W jedną stronę 50 minut pociągiem plus do dworca we
Wronkach no i przez Poznań. Na studiach wynająłem im stancję.

Nauka w liceum trochę uciążliwa, bo dodatkowo robili szkołę
muzyczną (tak, tę na Głogowskiej, którą kończył Rafał Blechacz).
Żyją.

[telusp]

Ja osobiście nie mieszkam w Warszawie, mieszkam w Słanie, ale zamierzam iść do
szkoły do Koszalina oczywiście jeżeli się uda, bym musiał jeździć. Wstawać o 5 i
na 6 do autobusu lub pociągu i około godzina jazdy, trudno no ale niekiedy
trzeba się poświęcić, jeżeli jeszcze będę jeździć z kimś znajomym to nie
koniecznie musi być tak źle. :P

[joa66]

Na pewno jeszcze nikt nie umarł od dojazdów do szkoły:)
Tylko zawsze warto zadać sobie pytanie czy warto, czy to co
otrzymujemy w danej szkole jest warte takiego wysiłku. I tutaj
przyznałabym jednak decydujący głos osobie zainteresowanej czyli tej
która ma dojeżdżać:) Jeżeli syn uzna, że chce dojeżdżać do w/w
Witkacego albo nawet do Szczecina czy Timbuktu, na pewno nie będę
protestować, a nawet pomogę to wszytsko zorganizować. Ale namawiać
(ani nawet sugerować) też nie będę.

[tukata]

Mieszkamy pod Warszawą, dzieci znajomych masowo dojeżdżają do
Warszawy do liceów, dają radę, normalnie żyją. Ale tak naprawde nie
mamy innej alternatywy, jeżeli szkoła ma być dobra czy bardzo dobra.
Jeśli chodzi o studia, to prawdą jest, że wielu znajomych studentów
wynajmuje mieszkania, ale to wynika chyba bardziej nie z
uciążliwości dojazdu, tylko z chęci większej swobody.

[joa66]

Wiadomo, że nikt nie idzie (a przynajmniej nie powinien iść) do
zawodówki krawieckiej tylko dlatego, że jest na tej samej ulicy.
Ale sądzę, że jeżeli np. do liceum trzeba dojeżdżać przez całą
Warszawę , to warto zastanowić się czy nie ma bliżej szkoły, która
zapewni nam to czego szukamy, ewentualnie ma inne zalety.

Blisko nas jest liceum z pierwszej dwudziestki rankingu, szczerze
mówiąc nie bardzo podoba mi się to co mają do zaoferowania, ale
plusem byłoby to, że syn byłby w domu przed 15.00 i miałby czas na
ewentualne inne zajęcia.

[verdana]

Mój syn chodził do szkoły, do ktorej dojazd zajmował wprawdzie tylko
(az?) 45 minut, ale za to dziennie było 9-10 lekcji. Czyli w domu
był miedzy 17.30 a 18.30. Cóż, wszystko niby da się przezyć, ale
zareczam, ze w tym ukladzie nie było mowy o dodatkowych zajęciach.
Może sa stachanowcy, ktorzy potrafią pracowac od 7 do 21, ale nie
wiem, czy warto.
Jak się przepracuje tak trzy lata majac 40-43 lata, to dziury w
niebie nie będzie. Jak się traci lata między 16 a 19 rokiem życia,
to pewnych rzeczy już nic i nigdy nie zwrci. Młodosci nie da się
powtorzyć...

[kmir]

> Mój syn chodził do szkoły, do ktorej dojazd zajmował wprawdzie
tylko
> (az?) 45 minut, ale za to dziennie było 9-10 lekcji. Czyli w domu
> był miedzy 17.30 a 18.30. Cóż, wszystko niby da się przezyć, ale
> zareczam, ze w tym ukladzie nie było mowy o dodatkowych zajęciach
(...)

Dlatego najważniejsza jest dobra znajomość oferty edukacyjnej
szkoły - ile jest godzin zajęć z poszczególnych przedmiotów, jak
jest zorganizowana nauka przedmiotów rozszerzonych, o której kończą
sie lekcje itp.

[verdana]

Ja bardzo dobrze zznalam oferte edukacyjna tej szkoły i zostala
wybrana świadomie.
Bo do innej syn się nie nadawał i tyle.

[claratrueba]

Podobny dylemat rozstrzygnęli mi znajomi, którzy wysłali zdolnego syna do szkoły
słabej ale blisko. Nie tracił czasu na dojazdy, fakt. Tracił na korepetycje bo
szkoła realizowała swoje zadania tak, że cyt. "średnio zdolna małpa miałaby w
niej piątki".Po klasie pierwszej udało sie dziecko przenieść do szkoły lepszej
ale dojazd w sumie 2,5 godziny. Efekt, dziecko wraca do domu o 17-18 ale
korepetycji mieć nie musi. Czasowo wychodzi tak samo, choć nieco dogodniej- z
korepetycji waracał i o 21. No i "dudki się w kabzie zostają".

[verdana]

A gdzieś pomi edzy 2,5 godziny a pierwszej lepszej pod domm nie było?
No i ja - poza naprawde kilkoma wybranymi szkolami - nie bardzo
wierze w zdolne dziecko, ktore w piwrwszej klasie potrzebuje
korepetycji, bo szkola slaba, a w dobrej wszystkiego go nauczą -
szczególnie w przypadku języka. Dzieci moich znajomych, z elitarnych
szkół, chodziły jednak na kursy językowe, tak samo jak dzieci ze
szkół slabszych. A na kursach do matury miałam niemal całą salę
uczniów najlepszych szkół warszawskich.

[joa66]

Zauważyłam, ze czasami ludzie mierzą motywację nastolatka do nauki
trudnością z dojazdem do liceum (Im trudniej i dalej, tym bardziej
zmotywowany i odpowiedzialny jest młody człowiek;) )

Moim zdaniem jeżeli nasze dziecko bierze pod uwagę też (podkreślam
TEŻ, nie TYLKO) dojazd świadczy to o jego dojrzałości.

Przekładając to wszystko na nasze dorosłe życie. Oczywiście zarobimy
więcej pracując 16 godzin na dobę, wracając do domu tylko po to,
żeby się przespać. Ale czy o to chodzi?

verdana pisała o różnicy między 3 latami w wieku 16-19 lat i w wieku
40-43 lat. To nie tylko o to chodzi. Często kiedy zaczynamy tak żyć
w wieku 16 lat , to potem już lecimy jak motorek do pięćdziesiątki.

Tacyśmy mądrzy...

[klemens.strozynski]

Tacyśmy mądrzy, tyle mamy dobrych doświadczeń. To bardzo
interesujace, że nasze dzieci, zamiast po prostu wziąć od nas
mądrość życiową, wolą popełnić jeszcze raz wszystkie nasze błędy i
do tego dołożyć swoje.

A może w tym jest jakaś wielka szansa, któej nie potrafimy zauważyć?

[joa66]

Oczywiście nasze dzieci mogą powtarzać nasze błędy, będą też
popełniać swoje własne:) Jest w tym i szansa i ryzyko:).

Co nie znaczy, że my nie możemy mieć swojego zdania:)

[verdana]

Sa pewne błedy, ktore mozna pozwolic popełniać dzieciom na wlasny
rachunek, sa takie, ktorych nie należy pozwalć i sa te gdzieś
posrodku - gdzie rola rodziców jest usilnie odradzać. Bo czasem
błędy sa wynikiem zwyklego braku doswiadczenia, a nie po prostu
wyboru, ktory rodzicom nie odpowiada.
Znam naprawde kilkoro dzieci zasuwających te 14 godzin w wieku
licealnym. Jedno ma się dobrze, jest prawnikiem w dobrej kancelarii.
Pozostałe maja kłopoty ze skonczeniem studiów. No, a moze jestem
dlatego tak uczulona, ze córka kolezanki, uczaca się doskonale,
śpiewajaca w chórze, majaca mnóstwo dodatkowych zajęć wylądowała na
onkologii, gdzie lekarze stwierdzili, ze przyczyną choroby mógł być
spadek odpowrnosci, zwiazany z przemęczeniem i stresem - i ze mają
połowę odsziału młodych pracoholików.

Co do błędów

[nisar]

Jasne, że każdy musi popełnić swoją porcję błędów, natomiast dla
mnie rola rodzica polega m.in. na tym, żeby nie dopuścić do tych,
których konsekwencje są zbyt poważne i/lub długofalowe.
Dla mnie takim błędem byłby wybór szkoły, do której dojazd
zajmowałby dziennie powyżej półtorej godziny. Konsekwencje bowiem
ponosiłoby moje dziecko przez trzy lata. Za długo.

Tak, wiem że są dzieci dojeżdżające do szkoły kilkadziesiąt
kilometrów dziennie. I co z tego, przepraszam, ma wynikać dla mojego
dziecka? Bo nie do końca rozumiem...

[tukata]

Znam naprawde kilkoro dzieci zasuwających te 14 godzin w wieku
> licealnym. Jedno ma się dobrze, jest prawnikiem w dobrej
kancelarii.
> Pozostałe maja kłopoty ze skonczeniem studiów

Ja też znam dzieci, które wg ciebie zasuwały kilkanaście godzin w
liceum i każde z nich kończy lub skończyło studia, mało tego -
świetnie fumkcjonują w pracy. Czyli proporcja odwrotna do twojej,
więc nie można uogólniać.
Te dzieci,właśnie ze względu ilość zajęć potrafią się świetnie
zorganizować, czas na dojazdy wykorzystują na czytanie książek,
powtórzenie lekcji,słuchania muzyki, kontakty towarzyskie i powiem
więcej bardzo sobie to chwalą.Póżniej w życiu dorosłym okazuje się,
że mimo bardzo wielu zajęć na wszystko mają czas, i na pracę i na
dzieci, i na męża i na przyjemności, bo właśnie jak były w liceum
nauczyły się planować i wykorzystywać każdą wolną chwilę. Wszystko
jest kwestią priorytetów. Dziecko wybiera lepszą szkołę dalej od
domu kosztem najczęściej wolnego czasu, ale tych wyborow dokonuje
się całe życie. Dorosły też wybiera lepszą pracę dalej od domu,
kosztem wszelkim - najczęściej czasu spędzonego z dziećmi, mężem
itd, lub wybiera gorszą(mniej płatną)bliżej domu, ale kosztem
skromnejszego bytowania. Coś za coś. Ważne, żeby w tym wyborze być
szczęśliwym.

[claratrueba]

nie bardzo
> wierze w zdolne dziecko, ktore w piwrwszej klasie potrzebuje
> korepetycji, bo szkola slaba, a w dobrej wszystkiego go nauczą -

A ja niestety, sporo takich znam. Które w szkole mają 5 i 6 co nie jest wielka
sztuką jeśli możliwie najbardziej infantylnego podręcznika udaje się
nauczycielowi "przerobić" połowę, bo klasa albo rżnie głupa albo rżnąc nie
musi.A "zdolne dziecko" niekoniecznie oznacza "dziecko, które będzie samo tak
dojrzałe i pracowite, że w domu zrobi to, czego szkoła nie wymaga". Nie w tym
wieku, nie każde dziecko.

[verdana]

Widzac wiedze moich ucznió z bardzo dobrych liceów - to i tak w
trzeciej klasie wiedza z pierwszej (procz językow i matematyki,
gdzie ak sadze wiedza jest 'ciągła")sie niemal wyzerowuje. Taka jest
smutna prawda.

[Gość: genny]

Verdano, rozumiem, że prowadzisz kursy dla maturzystów, prawda? Z
jednego przedmiotu. To skąd wiesz, jaka jest ich wiedza z tych
innych? Trochę zastanawia mnie Twoja pewność, że wiesz tyle o
oświacie i szkolnictwie. Zwłaszcza, że jest ona tak niesłychanie
spolaryzowane. I o tym wiesz, czytam Twoje posty. Bardzo nie lubię
uogólnień.

[claratrueba]

Widzac wiedze moich ucznió z bardzo dobrych liceów - to i tak w
trzeciej klasie wiedza z pierwszej (procz językow i matematyki,
gdzie ak sadze wiedza jest 'ciągła")sie niemal wyzerowuje. Taka jest
smutna prawda.

[verdana]

A mnie i mężowi kompletnie się wyzerowała ze wszystkiego, z czego
nie korzystamy.

[verdana]

Ja wiem, jaka jest z tego jednego 9dwóch). I wnioskuję, ze mało jest
prawdopodobne, aby zapomnieli TYLKO tego jednego przedmiotu, ktory w
dodatku wybrali sobie jako maturalny.