zez rozbieżny

[patka120]

witam. Mam na imię Patrycja. Również mam zeza rożbieżnego:( mam 22
lata a mam go ok 15 lat.... wcześniej bałam się zdecydować na
zabieg... Teraz jakbym chciała to jest już na to chyba za póżno...
Mialam robioną próbę dwojenia i wyszła ona pół na pół... Tzn raz mi
sie dwoiło a raz nie.... Lekarz zalecił wykonanie takiej próby
jescze taz za jakiś czas... ale czy to ma sens.... Nie chciałabym
abym po zabiegu miała tak cały czas... Czy jest szansa na to aby
zabieg zakończył się powodzeniem?? Czy w tym wieku to możliwe?? i
Jescze jedno... od 9 miesięcy spotykam się z pewnym chło0pakiem i
przez cały ten czas nigdy o tym nie rozmawialiśmy on nawet nic nie
wspomniał na ten temat a przeciez to niemożliwe żeby tego nie
widział... Strasznie mnie to krępuje aale nie chce sama zaczynac
tematu... On mi mówi ze mu sie podobam a ja od razu myśle o tym i
odwracam wzrok gdy on na mnie patrzy.... Co mam robić???

[takisobieja12]

Hej.
Nie wiem dlaczego trafiłem na Twojego posta - tak chyba przez
przypadek.
Nigdy nie znałem i nie znam nikogo z zezem ani zbieznym, ani
rozbieznym.
Jeśli chodzi o zabieg nic doradzić Ci nie mogę, gdyż trudno zająć
jakiekolwiek stanowisko w sprawie w której posiada się prawie zerową
wiedzę.

A jeśli chodzi o tego chłopaka......
Mam trochę więcej lat niż Ty, pewnie niż on także.
I pewnie zauwaył to. Ale wydaje mi się, iż jest na tyle dorosły by
stwierdzić, iż to w niczym nie przeszkadza. Może nigdy nie
podejmował tematu, gdyż stwierdził, iż nie ma takiej potrzeby.

Nie napisałaś na jakiej stopie się z nim spotykasz.... Czy jest to
Twój znajomy, kolega, przyjaciel, czy też może chłopak.
Jeśli przyjaciel a tym bardziej chłopak i myślisz o nim jako o
osobie z którą chcesz tworzyć w przyszłości poważny związek powinnać
mu powiedzieć o swoich zamiarach, obawach, chęci wykonania zabiegu
itp.
Jeśli jest na tylke dorosły, na ile się wydaje będzie starał się Cię
wesprzeć i jakoś pomóc.

Wtedy także przekonasz się czy jest godnym "samcem" który potrafi
zadbać o swoją kobietę.

A jeśli mówi, że mu się podobasz to pewnie tak jest. Bo po co miałby
Cię kłamać po kilku miesiącach znajomości?

Uważam, iż nie powinnaś bać się tematu i po prostu z nim
porozmawiać. To nic nie kosztuje i nie boli. A to, ze masz zeza
rozbieżnego nie czyni Cię osobą która jest gorsza od innych, która
nie może być piekna, ładna, atrakcyjna i śliczna.

Pozdrawiam
TSJ
Bo niby w czym ma to przeszkadzać????

[patka120]

a co Cie tu sprowadzilo?:) z tymlatego chlopakiem o ktorym
wspominalam spotykam sie na stopie partnerskiej i to juz od 9 m-
cy... TEraz zaczynamy ze soba mieszkac dlatego jescze bardziej mi to
przeszkadza... I staram sie uniknac jego wzroku... Pewenie jest
sporo racji w tym co napisałeś jednakże ja w dzieciństwie dośc
czesto bylam wyśmiewana z tego powodu i doznalam wiele przykrosci i
ten uraz pozostal do dzis. Naprawde bardzo malo jest osob z ktorymi
potrafie o tym rozmawiac... Dlatego tez napiasalam tutaj gdyz
stwierdzilam ze przed obcymi jakos latwiej;) Dziekuje za słowa
otuchy:)

[takisobieja12]

Hej.
Tym razem z pracy.
Sprowadził mnie tu Twój nick, po prostu szkałem kogoś o podobnym
nicku.
Czy moje słowa to słowa otuchy?
Cieszę się że tak twierdzisz, ale w moim odczuciu to wyrażenie
mojego zdania jak powinno się zachowywać.

Trochę mnie zaskoczyłaś pisząc, iż mieszkasz z tym chłopakiem.
Jest to niezaprzeczalny przykład na to, iż jemu to po prostu nie
przeszkadza.
W związku z faktem, iż wasz "związek" jest na tak dalekim etapie
oraz z tym, iż nosisz się z zamiarem wykonania zabiegu (bynajmniej
rozważasz taką możliwość) tym bardziej powinnaś o tym z nim
porozmawiać.
Jest to przecież bardzo ważna decyzja.

A co do sytuacji z dzieciństwa..... No cóż dzieci takie są. Nikt nie
jest w stanie tego zmienić. Zdaję sobie sprawę, iż były to przykre
doświadczenia (ze mnie w szkole wyśmiewali się ze wzgledu na krzywe
nogi oraz znaczną nadwagę) ale myslę, iż nie powinnaś już o tym
mysleć. To przeciez było dawno dawno temu.

Oczywiście to co napisałem to tylko moja opinia i wcale nie musisz z
niej korzystać ale biorąc pod uwagę powyższe naprawde powinnaś
porozmawiac z tym chłopakiem.

Życzę miłego dnia i pozdrawiam
TSJ

[patka120]

częśćy:) wiesz posłuchałam Cię( bo jakby nie było miałeś rację:)) i
powiedzialam swojemu facetowi o wszystkim:) On wogóle nie zdawał
sobie sprawy że jest to dla mnie problemem bo dla Niego nie jest:).
Oczywiście zaważył to ale myślał że skoro jemu to nie przeszkadza to
mnie także nie.... Opowiedziałąm mu dosłownie wszystko i czuję jakby
ogromny ciężar ze mnie spadł:))Więc jednak okazał się być dojrzały:))
Dziękuję że mi tak dobrze doradziłeś:) a co do czasów dzieciństwa to
fakt dzieci potrafią być okrutne.... Naprawdę. I sama się o tym
przekonałam na własnej skórze... A teraz z większości tych osób
które wtedy mi dopiekły rozmawiam normalnie:) Ze względu na porę
dnia życzę miłego wieczoru:) i pozdrawiam:) Pati

[takisobieja12]

Witam Cię Patrycjo.
Z tego co piszesz sprawy toczą się szybko - już powiedziałaś swojemu
wybrankowi serca.
Cieszę się razem z Toba i gratuluje.
Jak widzisz nie było wcale tak źle. Okazał się wyrozumiały i
dorosły.
Tak jak się wcześniej domyslałem - wogóle mu to nie przeszkadzało.
Moze myslenie w stylu "mnie to nie przeszkadza, tak więc Tobie także
nie może przeszkadzać" może jest trochę egoistyczne ale w tym
przypadku chyba nie takie złe prawda?

Jak więc widzisz - Twój chłopak dostrzegł w Tobie wiele miłych i
pozytywnych cech a na ta rzecz nie zwrócił uwagi. Nic w tym
nadzwyczajnego, gdyż ważne jaki człowiek jest "w srodku" a nie na
zewnatrz. :)

Co do uczucia spadku ogromnego cięzaru - tak jest chyba zawsze. Nie
warto nic w sobie skrywać tylko mówić prosto z mostu, a wg mnie masz
osobę godna zaufania skoro zdecydowaliście się na tak ważny krok w
życiu jakim jest mieszkanie razem.

Co do samej decyzji dotyczacej zabiegu czy operacji - powinnaś
podjąć sama ale o wszystkim mówiąc rodzinie, chłopakowi i może
jeszcze przyjacielowi/przyjaciółce - jeśli uwazasz że jest to osoba
godna zaufania.

Może niekiedy warto posłuchac każdego z osobna i wyciągnać z tego
złoty środek???

Zostawiam Ci pole do przemysleń.

Ze względu na porę dnia życzę Ci miłego popołudnia i wieczoru.

Jesli zechcesz odpisać - do jutra

Pozdrawiam
TSJ

[patka120]

Hej. No ja mimo wszystko uważam ze to iz Jemu to nie przeszkadza
jest dość niesamowite:). Ponieważ mnie bardzo.... Dlatego
intensywnie myślę nad zabiegiem i ciągle czytam jakies fora. I
napewno nie czuję się atrakcyjna.... I niewiem jak mogę się podobać
mojemu mężczyżnie.... Ale bynajmniej nie żałuję że juz o tym z nim
porozmawiałam. Tak wogóle to jak Ci na imię?:) bo ja się
przedstawiłam:) Pozdrawiam:)

[takisobieja12]

Hej.
Wybacz że tyle się nie odzywałem ale miałem małe problemy z
łącznością :)
A bedąc gdzieś "na necie" skupiałem się bardziej na odbiorze poczty
niż nad czymś innym.

Masz rację - wybacz - nie przedstawiłem się. Nazywam się Witek.

Widzisz po tym co napisałaś - moim zdaniem nie ma w tym nic
niesamowitego, gdyż ludzie są ze soba przede wszystkim ze względu na
charakter. Wygląd także jest ważny - ale do pewnego stopnia.
Mogłabyś być najpiękniejszą na ziemi modelką. (blondynką gdyż panuje
błędne i niczym nie uzasadnione przekonanie, że faceci wola
blondynki......). I co z tego? Skoro nie szło by np spędzić z Toba
miło i wspaniale czasu? Nie można byłoby z Toba na normalnym
poziomie pogadać? Obejrzeć filmu, wypaść na miasto, kino, teatr,
muzeum, knajpa a nawet na piwo :):)
Widocznie Twój wybranek zauważa właśnie te cechy w Tobie. I właśnie
te docenia.

A jeśli mieszkacie razem - chyba także wiele innych jakże ważnych -
gospodarność, umiejętność wsparcia, wysłuchania, rozmowy, smiania
się razem, płakania itp. No i przede wszystkim decydując się na taki
krok chyba darzy Cię pewnym uczuciem.

No a co do żałowania że z nim porozmawiałaś? - dlaczego miałabyś
żałować - przecież nie ma czego.

Pozdrawiam Cię gorąco Patrycjo

Witek

[patka120]

Hej Witku:)(w koncu wiem jak masz na imię:)) myslałam że się już nie
odezwiesz;). A tak naprawdę to Tobie zawdzięczam to iż zdecydowałam
się an rozmowę z moim facetem:) wcześniej nawet przez myśl mi to nie
przeszło. W moch poprzednich związkach ten temat nigdy nie był
poruszany... Ja nie chciałam a być może oni myśleli tak samo jak mój
obecny partner:) no niewiem. Kiedyś myślałam że będę zawsze sama a
miewałam nawet okresy że mogłam przebierać:) Wiesz co jest najlepsze
że mój facet jest o mnie zazdrosny:))). Nie ukrywam lubię bardzo
rozmawiać z ludżmi ale też ta moja wada dużo mi utrudnia... Heh...
W przyszłym tyg wybieram się na wykonanie ponownej próby dwojenia;)
zobaczymy:) pozdrawiam i życzę miłego dnia:) trochę się chyba
rozpisałam:)

[takisobieja12]

Witaj Patrycjo.
Miło, iż uważasz, że to dzięki mnie zdecydowałaś się na rozmowę ze
swoim facetem, ale pozwolę się z Toba nie zgodzić - moim zdaniem
bardzo tego potrzebowałaś i wystarczyło jedno stwierdzenie, iż
nalezałoby tak zrobić żebyś zrobiła to z naprawdę wielkim impetem. :)
Jeśli chodzi o poprzednie związki - jak sama nazwa wskazuje "są
poprzednie". Może nie warto wracać do przeszłości i zastanawiac
się "co by było gdyby....", jakie mieli nastawienie do tego Twoi
inni partnerzy itp. Po co zaśmiecać sobie mysli sprawami które już
mineły, już są nieaktualne.
Ale jeśli oni nigdy nie poruszyli tematu to widocznie nie stanowiło
to dla nich żadnego problemu.
Pewnie tak jak u każdej zdrowo i normalnie myślącej osoby, bo tak
jak już chyba wcześniej nadmieniałem ktoś musiałby byc ograniczony
umysłowo, gdyby oceniał Ciebie lub innych ludzi pod tym kontem i
uważał ich za osoby gorsze.
W moim odczuciu nie wiem czy zazdrość jest takim dobrym (a tym
bardziej najlepszum) odczuciem.
Jestem nawet bardziej przekonany że jest negatywnym uczuciem. Jeśli
się komuś ufa nie powinno się być o niego zazdrosnym.
Przecież jeśli jest miłość jest wzajemny szacunek, jest zrozumienie,
wsparcie no i przede wszystkim cierpliwośc.
A zazdrość na pewno nawet nie "ociera" się o którekolwiek z
powyższych stwierdzeń.
Moze Cię to wartościuje w tym momencie, ale na dłuższą metę jest to
strasznie męczące i strasznie ogranicza normalne funkcjonowanie w
związku.
Życie bez zazdrości ale z wzajemnym zaufaniem jest dużo łatwiejsze i
niezaprzeczalnie przyjemniejsze. Pozwala realizować swoje plany i
marzenia wiedząc, że zawsze jest ta druga osobą którą się kocha i
która kocha Ciebie. Która jest największym oparciem w Twoim życiu,
ale dla której Ty także jesteś największym oparciem.
Moze skoro porozmaiwałaś ze swoim facetem na temat Twojej wady
wzroku może warto by było iść za ciosem i także porozmawiać z nim na
temat jego zazdrości.

Widzę, iż dzięki temu forum nawiązałaś także kontakt z osobą która
już wczesniej miała takowy zabieg.
Mam nadzieję iż udzieli Ci fachowych i szczegółowych informacji w
tym temacie i poodejmiesz słuszną decyzję.
Mnie trudno doradzić Ci cokolwiek, gdyż nigdy nie miałem takowych
problemów i także jak wcześniej wspominałem - nigdy nikogo takiego
nie znałem.

Daj znać jak poszła ta próba "dwojenia".

A rozpisać to chyba ja się rozpisałem.

Pozdrawiam i życzę miłego dnia Patrycjo.

TSJ

[patka120]

Cześć:)
No możliwe że tak było iż naprawdę miałam ochotę o tym z kimś
porozmwaiać tylko nie potrafiłam sama zacząć;)I później wszystko
musiałam ukrywać a teraz przynajmniej mogę mowić o tym normalnie i
bez oporów. A co do moich byłych partnerów to pewnie już nigdy się
nie dowiem jak to było naprawdę ale chyba gdyby im to przeszkadzało
to by ze mną nie byli. Więc na jakis tam sposób podobałam im się:).
Ale jak pewnie sam wiesz jest wiele jednak osób którym to
przeszkadza....
Nieraz wydaje mi się jak jadę w autobusie czy jestem gdzieś w gronie
ludzi to że co poniektórzy dziwnie zerkają....
Czuję sie wtedy jakaś wynaturzona....
Dlatego też ta myśl ozabiegu zapisanie się do tego forum itp aby nie
czuć juz nigdy się tą gorszą...
Mój partner trochę tego nie rozumie bo uważa że nie potrzebnie
przejmuję się opinią innych ludzi skoro jemu się podobam..
Ja jednak zwracam uwagę i jest dla mnie istotne co ktoś o mnie myśli
a mówią przecież że najważniejsze jest pierwse wrażenie...
Tak szczerze umówiłbys się z taką dziewczyną i byłbys w stanie
stworzyć z nią związek?
Tylko odp szczerze.
A co do zazdrości mojego partnera to nie przeszkadza mi ona bo nie
jest jakaś bardzo duża tylko taka normalna a przecież mówią że bez
zazdrości nie ma miłości i coś w tym jest:)).
A jeżeli ja mu się pdobam tj to normalne a nie przesadne i pozwala
nam normalnie funkcjonować:) a ja także jestem zazdrosna:P
Pozdrawiam ciepło:)
Patrycja:)

[mamusia_kasi]

Patko,
masz na forum listę polecającą lekarzy. Zrób z niej użytek:-)

warto mieć nadzieje

[green_betty19]

Witaj, mam na imię Beata, mam 29 lat a rok temu przeszłam zabieg na
oko- miałam zez rozbieżny bardzo duży. Też nie wiedziałam przez
wiele lat,że u dorosłych go usuwają, po roku mogę powiedzieć, że
zeza nie mam wcale, zabieg sie udał i czuję się super ze sobą. A co
do miłości, mając zeza przeżyłam pierwszą, piękną miłość w swoim
życiu i mojemu chłopakowi nigdy to nie przeszkadzało, więc miłość
szczera nie zna granic. Pracowałam, studiowałam,żyłam normalnie, ale
był dyskomfort psychiczny.

Polecam ci wizytę u lekarza strabologa, nie zwykłego okulisty a
fachowca on ci poradzi co dalej. Ja miałam zabieg prywatny w
Rzeszowie, kosztował 2 tys zł ale czekałam miesiąc a nie lata i
zaryzykowałam i warto:-) teraz żyję już normalnie i wiem,że nigdy
nie jest za późno na szanse od losu.

powodzenia

ps

[green_betty19]

mi nie robiono próby na dwojenie, przy moim zezie rozbieżnym nie
było takiej potrzeby wcale jak mi doktor tłumaczyła, warto upewnić
sie u innego lekarza:-) u mnie nic takiego nie wystąpiło, nie mam
wad wzroku. pa

[patka120]

Hej:) no to trochę pozostawiłaś mi wiary że może się udać:).
Gratuluję Tobie odwagi no i że wszystko zakończyło się tak jak tego
chciałaś:). Ja o prywatnym zabiegu nie myślałam ze względów
finansowych... Ja badanie miałam wykonane w Katowicach w Klinice i
tam też miałabym mieć przeprowadzony zabieg.... Niewiem ile tam się
czeka. Narazie wybieram się na powtórzenie tej próby. Ja miałam
wykonywaną tą próbę mówili mi że to standardowe badanie przed
zabiegiem które ma na eclu sprawdzenie czy po zabiegu nie będę
widziała podwójnie... I to mnie właśnie przeraża że się zdecyduję i
później będę tego żałowała...Ja na to właśnie oko słabiej widzę.. A
jak to jest u Ciebie? Co Ci mówili lekarze przed zabiegiem? I
powiedz jak to wszystko wyglądało. Pozdrawiam:)

[green_betty19]

Hej Patrycja, u mnie przed zabiegiem nic nie mówiono,że się może nie
udać. Ja sie na zabieg zdecydowałam w zasadzie w tym samym dniu co
miałam wizytę u okulisty. Miałam miesiąc do zabiegu i czułam,że chcę
tę szansę po tylu latach wykorzystać. Ale też się bałam. Nie mam wad
wzroku. A co do lekarzy, warto się skonsultować ponownie, często
opinie są róźne, zawsze jest ryzyko, ale to zależy jaki jest duży
zez. Czy chcemy go pokonać czy możemy i umiemy z nim żyć.

Zyczę ci spokoju i pamiętaj,że zez nie odbiera nam szansy na
szczęście, ale nie mieć go to też ekstra sprawa:-)

a sam zabieg nie jest wcale straszny, pół godziny w narkozie, nic
się nie czuje i nie ma się czego bać wcale. Tego samego dnia się
wraca do domu po paru godzinach. Oczko się goiło u mnie do 3
tygodni, potem wróciłam do pracy:-)

powodzenia

[patka120]

A jaki miałaś kąt zeza? I dawno wykonywałaś zabieg? ja wiem że
teoretycznie można z tym żyć ale mnie to już męczy tym bardziej że
pracuje w miejscu gdzie spotykam się z duża ilościa osób i stanowi
to dla mnie ogromny dyskomfort... A Ty jak się z tym czułaś i dano
Ci kiedyś odczuć że jesteś gorsza czy coś ( nie licząc lat
szkolnych)? pozdrawiam

[green_betty19]

Hej, kąt zeza miałam 40 stopni. Najgorsze lata były dla mnie w
szkole podstawowej, potem już nie byłam dyskryminowana, nie licząc
tego,że ludzie się czasem patrzyli na mnie. Skończyłam studia i mam
przyjaciół a rodzina mnie akceptowała też całkowicie.

Pracuję w szkole, uczę angielskiego i nikt ani z nauczycieli ani z
dzieci mi nie dokuczał, ale po zabiegu mam pełen komfort i mogę
zapomnieć o tej sprawie już całkowicie. Bo ja czułam przede
wszystkim dyskomfort psychiczny, teraz już go nie mam i jestem
szczęśliwa. Miałam operację w kwietniu 2008 w prywatnej klinice w
Rzeszowie.

dlatego spokojnie przemyśl sobie wszystko i koniecznie skonsultuj
sie z innymi lekarzami. Trzymaj sie pa!