Czy tak mialo byc?

[mammaja]

[mammaja]

Upsss.... Wyslalo sie za wczesnie.
Chcialam zapytac czy mniej wiecej tak wyobrazaliscie sobie swoje zycie robiac
we wczesnej mlodosci plany na przyszlosc? Czy tez "wyszlo" zupelnie inaczej?
Nie chodzi o tozle czy dobrze - ale czy mniej wiecej sie sprwdzilo?

[warum]

Sprawdzily sie tylko: ilosc i plec dzieci.A tak w ogole, to ja w mlodosci nie
myslalam ,ze bede miec kiedys 40 lat!/i nawet z hakiem))/

[mammaja]

Mnie kiedys wywrozono trojke dzieci i tak widocznie sie tym przejelam,ze
musialo sie sprawdzic. Reszta wyszla inaczej - nie myslalam kiedys ,ze polubie
mieszkanie pod miastem,ze mnie wciagna sprawy spoleczne w ten czy inny sposob.
Zreszta chyba nikt nie spodziewal sie az takich zmian w Polsce, ktore chcac
nie chcac rzutuja na nasze zycie.

[tom_tam]

Nie robilem zadnych planow, przyznaje, mialem jakies infantylne i wtedy
absolutnie nierealne wyobrazenia o moim doroslym zyciu.
Pod wplywem lektury (chyba) "dziel" literackich jak Winetou itp., naiwnie
przekonany, ze jesli juz tak natura chciala i bylem chlopcem to w "przyszlosci"
musze postepowac po mesku! )

To wyobrazenie "meskosci" przejawialo sie przekonaniem zywcem wzietym z Karl'a
May'a iz "musze": pobudowac dom, splodzic syna i .. zasadzic drzewo )
Hmmm..
Praktyka: corka, mieszkanie czynszowe i mimo wieku, dalej - dziecieca
bezradnosc w lesie .
Napewno nigdy nie zamierzalem zyc Zagranica, kilka razy od "nowa i zera"
budowac egzystencje, zrywac codziennych kontaktow srodowiskowo-przyjacielskich
dominujacych w mojej mlodosci i jako mocno "dorosly" stac wobec faktu iz caly
moj wysilek polegajacy na zdobyciu zawodu i umiejetnosci sa mnie
w okolicznosciach w ktorych sie znalazlem zupelnie i do niczego niepotrzebne.

Moje mlodziencze marzenia o podrozach czy posiadaniu jakichs "dobr" w postaci
np: auta konkretnej marki czy bycia gdzies lub zobaczenia czegos
- z dzisiejszej perspektywy - smiech do lez )

pozdrawiam,-
tom

[kanoka]

No, to i ja w temacie
Miało być inaczej - kariera naukowa(nauki przyrodnicze/medyczne zawsze były moją
pasją), żadnych mężów (małżeństwo, to grób i niewola dla kobiety), żadnych
dzieci(tylko kłopoty i wydatki)! Tylko fotel bujany, pies, kot i siążki......tak
myślałam w wieku 20 lat....
Los chciał inaczej - i po kolejnych "n" latach - jestem szczęśliwa, że tak się
stało, jak jest. Z młodzieńczych pomysłów na życie, "sprawdził się" tylko
pies(już 3 z rzędu) i książki...Nawet bujaka niet).

[em_em]

niestety - moje nastoletnie i młodzieńcze i wczesno-dojrzałe plany były zawsze
związane z konkretną "drugą połówką" - ideałem, który miał tylko jedną - za to
zasadniczą wadę - ożenił się z zupełnie nieodpowiednią osobą
w świetle powyższego wszystko jest nie tak...

[wedrowiec2]

Zawsze imponowało mi u innych to, co teraz ja robię, ale jeszcze kilkanaście
lat temu nie sądziłam, ze to wszystko osiągnę. To było o życiu zawodowym
W prywatnym prawie wszystko jest zgodne z marzeniami, ale jeszcze nie do końca.
Na szczęście mam przed sobą jeszcze trochę zycia, więc może wszystko spełni się.

[warum]

aaa ze spraw zawodowych: to marzyly mi sie literki przed nazwiskiem /
panienskim - pieknie mi sie komponowalo/- no i je mam - ale nieuzywane(( A z
prywatnych marzen- to kiedys "garbus" byl takim hitem, az tak sie zestarzal- ze
kultowa to zrobila sie syrenka- na szczescie nie uleglam pokusie kupienia ani
jedngo ani drugiego

[marialudwika]

Powiem szczerze,ze nie pomne moich marzen.Pamietam,ze moja babunia
twierdzila,ze wczesnie wyjde za maz ,co mnie niepomiernie zloscilo,ale o dziwo
sie sprawdzilo,ale niestety bylo wielka pomylka..Marzyl mi sie ,jak wszystkim
mlodym osobom, plci zenskiej jakis "rycerz na bialym koniu",ksiaze z bajki i
t.p.
Pewnie skutek lektur typu "Przeminelo z wiatrem"!!
ml

[marialudwika]

Literki przed nazwiskiem nie byly moim marzeniem,mam je coprawda,ale wogole nie
uzywam bo nie sa tymi o jakich marzylam..chcialam studiowac medycyne....
ml

[wedrowiec2]

Chyba źle mnie oceniacie. Tu nie chodzi o literki przed nazwiskiem, a o sposób
i rodzaj wykonywanej pracy.

[warum]

Wedrowcze! Nie chodzi o ocene, tylko o pewien... prestiz? satysfakcje? nie wiem
jak to okreslic- kiedys studia to byl pewien powod do dumy, to byly aspiracje.
TY osiagnelas i w pracy i tymi kolejnymi szczeblami cos naprawde godnego
podziwu. A wracajac do moich literek- to smieszne, ze w zawodzie -dawno sie
zatraly i nie maja zadnego znaczenia dla mnie/ ale wkurza mnie jak moja corka-
z przekasem mowi- no i co z ciebie za inzynier jak Ty nie umiesz zarabiac
pieniedzy? Ona bedzie uskuteczniac tylko marketing i zarzadzanie))/

[marialudwika]

To bylo a propos literek ,o ktorych wspomniala Warumka!!
Oczywiscie,ze wykonywana praca,bedaca zarazem pasja to optymalny uklad!
Takie pasje Wedrowcze nie sa czeste!!To musisz mi przyznac!
ml

[bodzio49]

Pierwsze plany to przemierać TIR-em świat. Doszedłem do zdobycia wszystkich
uprawnień ale niesamowite kolejki samochodów na naszych granicach w latach 1970-
80 skutecznie zrewidowały te plany. Następnie książka Lewisa "Poker Kłamców" o
maklerach giełdowych i pracy w bankach inwestycyjnych spowodowała, że
rozpocząłem studia ekonomiczne. No i prawie się udało. Pracuję w czymś trochę
podobnym, tylko skala nie ta Miałem trochę szczęścia. Jakoś tak udawało
się, że to ja decydowałem nie los. W życiu prywatnym nie robiłem raczej planów.
I dobrze, bo na pewno by się "rozjechały". Chociaż to, że mam syna z którym
mogę pogadać, pograć w szachy (właśnie skończyliśmy), czy popływać mogłoby być
dobrym planem.

[petromin]

Jako mały chłopiec marzyłem o podróżach. Najlepszą zabawką był atlas.
Wyjaśniono mi, że nie ma takiego zawodu jak podróżnik (w polskich realiach lat
60 i 70). No to miałem zostać chemikiem. A potem połączyłem zainteresowania
chemią i naukami o ziemi i zostałem geologiem. A teraz każdą wolną chwilę i
prawie wszystkie pieniądze przeznaczam na różnego rodzaju wyjazdy i podróże. Na
szczęście żona ma dokładnie takie same poglądy.

[dado11]

Konczylam liceum w klasie mat-fiz, na samych 5 z tychze, a marzylam o ASP.
Nie udalo sie (brak talentu lub konsekwencji?). Skonczylam archeologie, a
pracuje w reklamie, hmmm... O zyciu rodzinnym nie mialam zadnego wyobrazenia,
poza tym, zeby nie powtorzyc bledow rodzicow. I to mi sie chyba na razie udaje,
chociaz... czy ja wiem? Pozdr. D

[ada296]

o mnie - przeciwnie niz u Bodzia decydował los
literki musiały być (taki kompleks taty)
a potem kariera zawodowa układała się jak chciała
tak samo życie rodzinne
samo się wszystko działo
fakt - najważniejsze decyzje podejmować musiałam ja
ale zawsze szłam za głosem czegoś (tym szóstym zmysłem)
nie zawsze zgodnie ze zdrowym rozsądkiem
i generalnie ładnie rzecz ujmując "wyszłam na swoje"

[marialudwika]

Marzylam zawsze by miec duzo psow ) I te marzenia od wielu lat udaje mi sie
realizowac.
ml

[dan8]

Zawsze chcialam,zeby przy mnie w domu bylo jakies zwierzatko i to spelnilo sie
od samego dziecinstwa,bo majac trzy lata dostalam suczke ratlerka.Bylo to
cudowne stworzenie,bawilo sie,spalo i jadlo ze mna.W wozku dla lalek wozilam
ratlerka a nie lalke.
Zwierzatka mam do dzisiaj.
Inne zyciowe plany spelnily sie tez.

[jan.kran]

W zyciu nie myslam , ze tak mi sie zycie ulozy...

Kraj taki w jakim mieszkam by mi wogole nie wpadl do glowy wczesniej , choc w
mlodosci mialam sklonnosc do kultury skandynawskiej))

Matka , zona i kucharka zostalam przypadkowo.
W sektorze medycznym znalazlam sie jescze bardziej przypadkowo...

Zycie osobiste tez sobie absolutnie inaczej wyobrazalam.

Ciesze sie , ze z kompletnych przypadkow jakies zycie mi sie rysuje))) Kran.

[nawojek]

Bardzo ciekawe pytanie. Smutne trochę - jesli pomysleć, że można by je zadać
bezdomnym i głodnym. A tu czytam o facetach (konno), autkach... A czy
pamiętacie, jak to się o "wapniakach" pogardliwie w młodości mówiło,
że "oklapli"? Czy wyście też oklapli? Ja przyznam się, że nie. Twarz już nie
ta, włos siwy i rzadki, a reszta lepiej na plaży wygląda w koszulce. Ale,
kurcze blade, duch we mnie jeszcze młody. Udało mi się w środku nie zestarzeć i
zachować optymizm. Czego Wam wszystkim życze - odgrzebcie to, jeśli Wam gdzieś
się zapodziało. Mam nadzieję, że tylko Rynkowski jest "za stary na grzech".

[ord]

nawojek napisała:

> - odgrzebcie to, jeśli Wam gdzieś się zapodziało. Mam nadzieję, że tylko
Rynkowski jest "za stary na grzech".

...alez to fajne! Dzieki

[maryna04]

Bylam jako nastolatka zakompleksiona, chcialam sie ukryc w mysia dziure i
oprocz tego wielkich planow nie mialam. Troche to mi sie udalo (ta mysia
dziura) - no i chyba tyle mi sie spelnilo w zyciu. No nie - mam zdrowe, bedace
w bardzo dobrych stosunkach ze mna dzieci i wnuki. Ale tego nie planowalam,
nawet dzieci. Buddysci mowia-czlowiek nie urodzil sie po to, zeby byc
szczesliwym, bardzo mi to pasuje, kiedy pomysle o swoim zyciu.

[nawojek]

Może byddyści mają rację, że człowiek nie po to się urodził, by być szczęśliwy,
ale jestem pewna, że nie po to, by był nieszczęśliwy. Szczęście to wszystkie
radosne chwile, nie stan stały, a od nas zalezy, czy potrafimy te chwile
przeżyć, docenić i zapamiętać. Masz ich z pewnościa wiele, tylko wydają Ci się
może tylko epizodami. Jak koraliki trzeba je połowić we wspomnieniach, nawlec
na swoją nitkę życia i nosić wszędzie ze sobą. Spróbuj.
Bycie szczęśliwym czy nieszczęśliwym zależy od nas, nie od świata.

PS

[ord]

a kto to Rynkowski?

[kanoka]

Witaj, Mark
Ryszard Rynkowski - piosenkarz,kompozytor. Ma świetne teksty(najczęściej
Cygana), dobrą muzykę i głos, którego dobrze się słucha...
Przeczytaj o nim tutaj
www.ryszardrynkowski.com/biografia01A.htm
A to tekst piosenki, z której był cytat:
Za młodzi, za starzy
muz. Ryszard Rynkowski, sł. Jacek Cygan

Nie pytam Panią o lata
Pana nie pytam też,
Zresztą jakie to ma znaczenie ?
Każdy będzie miał nowy wiek
Najlepsze dopiero przed nami,
Świat dobry jak sen,
Więc spieszmy się z toastami,
Ten toast odmłodzi Cię
Ref:
Za młodzi na sen,
Za starzy na grzech,
Wypijmy przy stole,
Za błędy na dole
By tu na dole źle nie działo się
Za młodzi na sen,
Za starzy na grzech,
Wypijmy przy stole
Za błędy na dole,
By ich było mniej

Nie pijmy za błędy na górze,
Tam nie zmienia się nic mimo lat
Znasz prawdę o "głowie i murze” ?
Daj spokój, za piękny świat
Nie dajmy się też zwariować,
A gdy jest naprawdę źle,
Pod dach przyjaciół się schowaj
I ten toast z nami wznieś:
Ref:

Pozdrawiam
knk

[jutka1]

Witaj Kanoko

Lubie te piosenke

W temacie watku - akurat jest idealny moment, zebym zadala sobie pytanie: czy
tak mialo byc?

Tak.

Niczego nie zaluje, wszystko mialo byc dokladnie tak, jak sie stalo. Bo kazdy
wybor czy zakret zaprowadzil mnie tu, gdzie jestem teraz. Nawet jesli aktualnie
niepewna jutra i zestresowana, ale tutaj, ale ja, i inaczej nie chcialabym.

Pozdrawiam
Jutka

[ord]

Oj, sliczne dzieki Kanoka! Fajny tekst.

[lablafox]

Odpowiem krótko .
Nie , nie tak miało być.
Nie tak.
Zgubiło mnie jedno zdanie - " to jest niegłupia sprawa taki rodzinny dom".
Wypowiedziane 30 lat temu. Reszta potoczyła się już swoim torem.
Widać było mi to jednak pisane.
Koleżanka na studiach wywróżyła mi duzo dzieci i powiedziała "dziwna sprawa ,
to są twoje dzieci i nie twoje".
Ja śmiałam się do rozpuku z takiej tam wróżby.
I nie ten mąż miał być i wogóle nie takie życie.
Ale jest tak jak jest i mimo wszystko jest dobrze.

Lx

[ada296]

a ja nie rozumiałam naszej pierwszej rozmowy na gg
Twoje - nie Twoje )))

a nie miałam odwagi by spytać

Tak mialo byc i tak jest

[luiza-w-ogrodzie]

Pierwsze dzieciece plany jakie pamietam dotyczyly podrozy, ludow nieznanych,
ziem dzikich i tajemniczych jezykow. Moja fascynacja ksiazkami i filmami
podrozniczymi (pamietacie Tony'ego Halika i Elzbiete Dzikowska?) oraz Indianami
trwala do nastoletniosci. Potem byla klasa mt -fiz ukonczona na samych
piatkach, marzenia o ASP albo antropologii, studia antropologiczne, malzenstwo,
dzieci a ciagle mnie gdzies gnalo no i jestem w Australii. Oprocz zarabiania na
chleb podrozuje po bezdrozach, ogladam ludy dzikie, mowiace tajemniczymi
jezykami. Po drodze zdarzalo sie duzo, teraz jestem gdzie jestem i to z
wlasnego wyboru.

Pozdrawiam wspolpodrozujacych rzeka zycia
Luiza-w-Ogrodzie

><(((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
.·´¯`·.. ><(((º>`·.¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>