Na wszystkie moje pogody,na niepogody duszy mej...

[joujou]

Dawne,zabawne.

Wróciły dziś do mnie nad ranem
jak z nieba,
zgubione jaskółki
na długą niepamięć skazane
nasze dawne
zabawne
pocałunki.
Te znad rzeczki,
te z łąki,
te z lasu,
te pośpieszne,bo nie masz już czasu,
te gorące,zdyszane,
i te senne nad ranem,
te liryczne i śliczne,
i pornograficzne,
te kradzione od żony
i te kłamstwem słodzone,
tamte z klatki schodowej
i z windy,
te miętowe i te anyżkowe,
i te inne od innych,
a na końcu-te troszkę mokre od łez,
po których nie ma już śladu,
a przecież
jest. A.Osiecka

>Życzę Wam miłego dnia i spokojnego tygodnia

[no_no]

Nic dwa razy się nie zdarza
i nie zdarzy. Z tej przyczyny
zrodziliśmy się bez wprawy
i pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli
najtępszymi w szkole świata,
nie będziemy repetować
żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię
ktoś wymówił przy mnie głośno,
tak mi było, jakby róża
przez otwarte wpadła okno.

Dziś, kiedy jesteśmy razem,
odwróciłam twarz ku ścianie.
Róża? Jak wygląda róża?
Czy to kwiat? A może kamień?

Czemu ty się, zła godzino,
z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
Jesteś - a więc musisz minąć.
Miniesz - a więc to jest piękne.

Uśmiechnięci, współobjęci
spróbujemy szukać zgody,
choć różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.

no_no - nic dwa razy...

[jutka1]

Albo raz, albo trzy, dwa razy nie da rady, i nie widze inaczej ))

[joujou]

Wielka iluminacja burzy.Błyskawice
Raz poraz rozdzielają
niebo do wnętrzności.
A w gałęziach
szukają się iskry świetliki
-Mała iluminacja miłości.

-
W życiu piękne są tylko chwile...

[no_no]

Pani pachnie jak tuberozy.
To nastraja i to podnieca.
A ja lubię zapach narkozy,
A najbardziej - gdy jest kobieca.

A ja lubię zapach narkozy,
A najbardziej - gdy jest kobieca.

Mówię ładnie? I melodyjnie?
Zdania perlę jak z pereł kolię?
Pani patrzy - melancholijnie...
Skąd ma pani tę melancholię?

Pani patrzy - melancholijnie...
Skąd ma pani tę melancholię?
Sen? Doprawdy? Jak z dymu kółka?
Sen zmysłowy bladej dziewczynki?
Hebanowa lśniąca szkatułka:
Pomarańcze i mandarynki.

Hebanowa lśniąca szkatułka:
Pomarańcze i mandarynki.

Pani usta wtula w swe futro...
Pewno.. miękkie jest to futerko...
Przeczulenie? co będzie jutro?
Co pokaże srebrne lusterko?

Przeczulenie? co będzie jutro?
Co pokaże srebrne lusterko?

Podkrążone po balu oczy
I zmysłowość pachnącej twarzy,
I sen zwiewny panią omroczy,
I o wczoraj pani zamarzy.

I sen zwiewny panią omroczy,
I o wczoraj pani zamarzy.

Pani pyta, czy walca tańczę?
Ach, zatańczę... jak sen dziewczynki!
Mandarynki i pomarańcze,
Pomarańcze i mandarynki.

Mandarynki i pomarańcze,
Pomarańcze i mandarynki.

no_no - lubię te owoce i zapach narkozy, gdy jest kobieca...

[ewapf]

Znów wędrujemy ciepłym krajem, malachitową łąką morza
Ptaki powrotne umierają wśród pomarańczy na rozdrożach
Na fioletowo-szarych łąkach niebo rozpina płynność arkad
Pejzaż w powieki miekko wsiąka, zakrzepła sól na nagich wargach...

A wieczorami w prądach zatok noc liże morze słodką grzywą
Jak miękkie gruszki brzmieje lato, wiatrem sparzone jak pokrzywą
Przed fontannami perłowymi noc winogrona gwiazd rozdaje
Znów wedrujemy ciepłą ziemią, znów wędrujemy ciepłym...

... krajem, malachitową łąką morza
Ptaki powrotne umierają, wśród pomarańczy na rozdrożach
Przed fontannami perłowymi noc winogrona gwiazd rozdaje
Znów wędrujemy ciepłą ziemią, znów wedrujemy ciepłym...

...krajem, malachitową łąką morza....


Krzysztof Kamil Baczyński,
w doskonałym wykonaniu Grzegorza Turnaua...

[no_no]

Dzień zasypia powoli
i powoli noc brodzi
czemu tobie się spieszy
czemu szybko odchodzisz

O, gdybyś chciała
zostać na dłużej
godzino miłowania
łatwiej byłoby
świat nakłonić
do pojednania

Łatwiej byłoby
prawdę mówić
łatwiej składać słowa
łatwiej tracić
łatwiej żegnać
łatwiej wracać znowu

Dni bez ciebie są puste
co nam po nich zostanie
o gdybyś chciała zatrzymać
godziny przemijania

O, gdybyś chciała

no_no - wiadomo - Grechuta

[ewapf]

Wsród drzew schylonych o północy
Wśród jasnych widuch złego mroku...
Coś się przemienia w naszej mocy
Ktoś się porusza naszym krokiem...
Kiedy tak idziesz w szumnej szacie
A wiatr ją targa i rozwiewa
Nie bój się, ty nie idziesz sama
Chodzą wraz z tobą wszystkie drzewa...

Ziemia jak echo minionych dni grajace w borze
A nasze cienie wśród martwych dni wieszają zorze
Dziwnie się srebrzysz aniele mój..w tęczowym piórze
Nade mną gory, wieżyce miast...

Nade mną ...
Błękitne szerokie okna...
I jasne smugi od lamp..
I twoja postać, jasna postać....

Taką cię znam
Taką cię znam...

Miła moja, juz pozno....

()

To tylko księżyc idzie
Srebrnych w chusty braci
Trawa wśród kamieni
Wiesz...
Ludzie, ludzie są dziećmi dużemi....

[no_no]

Będziesz zbierać kwiaty, będziesz się uśmiechać
Będziesz liczyć gwiazdy, będziesz na mnie czekać

I ty właśnie ty, będziesz moją damą
I ty tylko ty, będziesz moją panią

Będą ci grały skrzypce lipowe
Będą śpiewały jarzębinowe
Drzewa, liście, ptaki wszystkie

Będę z tobą tańczyć, bajki opowiadać
Słońce z pomarańczy, w twoje dłonie składać

I ty właśnie ty, będziesz moją damą
I ty tylko ty, będziesz moją panią

Będą ci grały nocą sierpniową
Wiatry strojone barwą słońca
Będą śpiewały, śpiewały bez końca

Będziesz miała imię, jak wiosenna róża
Będziesz miała miłość jak jesienna burza

no_no - piorun

[ewapf]

Świecie nasz -
Daj nam w jasnym dniu oczekiwanie...
Świecie nasz -
Daj ugasic ogień zły!
Świecie nasz -
Daj nam radość, której tak szukamy!
Świecie nasz -
Daj nam płomień, stal i dzwięk...
()
Świecie nasz -
Daj nam radość blasku i odmiany...
Świecie nasz -
Daj nam cień wysokich traw !
Świecie nasz -
Daj zagubić się wśród drzew poszumu...
(...)

[joujou]

A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawież,
wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej,zacałuj,
ty mnie ukołysz i uśpij,
snem muzykalnym zasyp,otumań
we śnie na wyspach szczęśliwych nie budż ze snu.
Pokaż mi wody ogromne i wody ciche
rozmowy gwiazd na gałęziach pozwól mi słyszeć zielonych,
dużo motyli mi pokaż,serca motyli przybliż i przytul,
myśli spokojne ponad wodami
pochyl miłością.

[ewapf]

(...)

Is all that we see or seem
But a dream within a dream?

Edgar Allan Poe

[ewapf]

Dotyk twych palców zmienia wszystkie rzeczy
w pierwiosnki
Czas rozkochany włosy twoje czesze:
tę gładkość, która
mówi spiewem
(chocby miłość trwała tylko jeden dzień)
Śmiało, chodz ze mną w dal pod jasnym niebem.

Twoje najbielsze stopy krucho kroczą
i stale
bawia się w pocałunki twe wilgotne oczy,
pytając dziwną
spiewną mową
(choćby miłość trwała tylko jeden dzień)
której dziewczynie kwiaty niesiesz znowu.

Być twoimi ustami to rzecz tak mała
i słodka
Śmierci, bogatsza jestes bardziej niżbyś chciała,
jeśli to jedno.

E.E Cummings (albo... jak wolał autor - ee.cummings)

[ewapf]

Wracaj często i zagarniaj mnie,
uczucie, które kocham, wracaj i mnie zagarniaj -
gdy sie roznieca w ciele pamięć
i we krwi pulsuje dawne pragnienie,
gdy wargi i skóra pamietają,
i rękom sie zdaje, ze dotykają znów.

Wracaj czesto i mnie zagarniaj w nocy,
gdy wargi i skóra pamietają...

Konstantinos Kawafis

[joujou]

>Bardzo się cieszę,że mamy taki poetycki kącik.Mam nadzieję,że te wiersze pomogą nam i innym w trudnych chwilach.Przez lata,zaganiana zapomniałam o poezji,teraz do niej powracam i odkrywam na nowo-razem z Wami

[joujou]

podziel się ze mną
mojej samotności chlebem powszednim
obecnością zapełń nieobecne ściany
pozłoć nie istniejące okno
bądż mi drzwiami które można otworzyć
na oścież

H. Poświatowska

[joujou]

Cóżem winien,żem tak się nabłąkał,
żeby w końcu do ciebie przyjść,
żeby w końcu zrozumieć,że ty jesteś łąka
i drzewo,i księżyc,i liść
Żeby w końcu zrozumieć,że śmiejący się potok
to ty także i muszla na dnie
i Cerera świecąca nad pszenicą złotą,
i zielony wiatr,który dmie

K.I. Gałczyński

[rampil]

Chociaż raz
warto umrzeć z miłości.
Chociaż raz.
A to choćby po to,
żeby się później chwalić znajomym,
że to bywa.
Że to jest.
...Umrzeć.
Leżeć w cmentarzu czyjejś szuflady
obok innych nieboszczków listów
i nieboszczek pamiątek
i cierpieć...
Cierpieć tak bosko
i z takim patosem,
jakby się było Toscą
lub Witosem.
...I nie mieć już żadnych spraw
i do nikogo złości.
I tylko błagać Boga, by choć raz,
choć jeszcze jeden raz
umrzeć z miłości.

A.Osiecka

[antyproton]

Dlatego, ty,
taka spokojna, przyglądając się tobie,
jak gdybym badał, w nocy pragnąc powolutku dojrzeć kolor twych oczu.
Obejmując ci dłońmi twarz, kiedy leżysz tu wyciągnięta
u mego boku, przytomna, zbudzona, w milczeniu patrząca na mnie.

W oczach twych się pogrążyć. Spałaś. Patrzeć na ciebie,
bez zachwytu ci się przyglądać, suchym okiem.
[Jak nie umiem na ciebie patrzeć.]

Bo nie umiem na ciebie patrzeć bez miłości.
Wiem o tym. Bez miłości jeszcze cię nie widziałem.
Jak wyglądasz bez miłości?
Czasem się zastanawiam. Patrzeć na ciebie bez miłości. Widzieć cię,
jaka byłabyś z drugiej strony.
Z drugiej strony mych oczu. Tam gdzie przechodzisz,
gdzie byś szła z innym światłem, inną stopą,
z innym odgłosem kroków. Z innym wiatrem suknie twe rozwiewającym.
I przyszłabyś. Uśmiech... Przyszłabyś. Patrzeć na ciebie
i widzieć, jaka jesteś. Ta, co nie wiem, jaka jesteś.
Jaka nie jesteś... Bo jesteś ta, co tu śpi.
Ta, którą budzę, którą trzymam.
Która mówi cichym głosem: "Zimno". Która całowana przeze mnie szepce
nieomal krystalicznie, której zapach doprowadza mnie do obłędu.
Ta, która pachnie życiem,
czasem teraźniejszym, czasem słodkim
i wonnym.
Po którą wyciągam rękę, którą biorę i przygarniam.
Którą czuję jako stałe ciepło,
gdy siebie jako pośpiech czuję i popłoch
co mija, unicestwia się i spala.
Która trwa jak płatek róży nie blednący.
Która mi daje ciągle życie, obecne,
obecne niewzruszenie jak miłość, w moim szczęściu,
w tym budzeniu i zasypianiu, w tym świtaniu,
w tym gaszeniu światła i mówieniu... I milczeniu,
i trwaniu we śnie u boku stałego zapachu, który jest życiem.

Vicente Aleixandre

[wenus440]

Jesien

Jesien pomalowala liscie
w purpure ubrala drzewa
laki opatulila mglami
wkleila chmury do nieba

A wiatr wloczega skrzypek
wygrywa tesknote swiatu
wkolo tancza w korowodach
zziebniete duszki kwiatow

Choc niebo placze mokra slota
nadzieja juz nuci piosenki
o pakach co znowu rozkwitaja
dziewczece zdobiac sukienki

A wiatr wloczega skrzypek
o milosci zagra swiatu
i znow bezwstydnie kusic beda
tanczace zapachy kwiatow

wierszyk ten dostalam razem z pieknymi
krajobrazami jesieni, czego niestety nie
da sie tu przedstawic

[skir.dhu]

Berlin 1913

O, smetne, sniezne nevermore!
Dni utracone, ukochane!
Widze cie znow w Cafe du Nord
W mrozny, mglisty poranek.

Strach, slodki strach od stop do głow,
Dygot blekitnych, czulych nerwow,
I sen byl znow, i list byl znow:
Mgla legendarnych perfum.

Lecz nie ma mnie i nie ma mnie,
I nigdy w zyciu mnie nie bedzie.
Zostane w liscie, zostane w snie,
W tkliwej, snieznej legendzie.

Nic o tym nie wiesz. Czekasz, drzac.
Dzien sennie sypie sie i szepce.
Ach, serce moje i mlodosc ma
W srebrnej nosisz torebce.

Wczoraj? A co to było? Tak:
Carmen, kareta, wino, walce...
Mignelo w oczach. Nie – to ptak,
Wyszyty na woalce.

Pusto i cieplo w tym Cafe.
Zima sie w oknie szronem perli.
Nie przyjde. Idz. Nie spotkasz mnie.
...Wielki, wielki jest Berlin.

[skir.dhu]

I jeszcze Achmatowa moja ukochana

Tyle prosb zawsze ma ukochana,
Porzucona prosb zadnych nie miewa...
Jak to dobrze, ze dzisiaj od rana
Lekkim lodem mroz rzeke odziewa.

Oto wstapie — dopomoz mi, Chryste! —
Na pokrowiec ten kruchy ogromnie,
A ty moje przechowac chciej listy,
By nas mogli rozsadzic potomni,

By jasniejszy i bardziej wspaniały
Blask otoczyl w ich oczach twą postac.
Czyliz moga w biografii twej chwaly
Jakiekolwiek badz braki pozostac?

Nazbyt slodkie doczesne napoje,
Nazbyt geste milosne sa sieci...
Niechze kiedys z imieniem tem mojem
W podrecznikach spotkaja sie dzieci.

I tak smutna opowiesc czytajac,
Niech usmiechna sie chytrze i lzawo.
Mnie milosci i szczescia nie dajac,
Nagrodz w zamian choc gorzka ta slawa.

[ewapf]

Liryka

Płynność...płynność...falistość...
Rytm wieczornych dostrzeżeń...
Drżąca, żywa rtęcistość...
śnień wstydliwość i zwierzeń.

Chwilna, zwiewna przelotność,
Nikłe, smętne więdnienie,
Cicha, cicha samotność,
Cienie, cienie, cienie...

Słowa: słowa ukryte.
Oczy: oczy spuszczone
(Przeświecanie rozkwitu
Przez pajęczą zasłonę).

Moj ulubiony "wariat" - tylko czasem poeta

[jutka1]

*** (Przychodzą)

przychodzą
inne i takie same
z każdą jest inaczej i tak samo
z każdą nie ma miłości inaczej
z każdą nie ma miłości tak samo

Samuel Beckett
(z francuskiego i angielskiego: Przemysław Sitkiewicz)

Z mysla o jutrze, o 11 listopada...

[skir.dhu]

John McCrae

In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe;
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.

[joujou]

W błyszczącej sieci twoich słów
szamocę się
aż po zmęczęnie rzęs

zatrzymana słowem
które powinno być
smugą zapachu róży

a wybrukowano nim
wszystkie piętra
wieży babel

w błyszczącej sieci zatrzymana
aż po zmęczenie rzęs
przez moment wierzę
w to jedno słowo

[joujou]

Zbudowałeś mi kapliczkę
na łysej górze
samotności

Wzlatujesz ku niej czasem
na miotle pamięci

by w chrzęście jezorów
przypalać mnie ogniście
na stosie nieporozumienia

[kamfora]

Miłość.

O nieba płynnych pogód,
o ptaki, o natchnienia.
Nie wydeptana ziemia,
nie wyśpiewane Bogu
te drzewa, te kaskady
iskier, ten oddech nieba,
w ramionach jak w kolebach
zamknięty. Jak cokoły
drzewa z szumem na poły;
serca jak dzbany łaski,
takie serca jak gwiazdki,
takie oczu obłoki,
taki lot - za wysoki.
Słońce, słońce w ramionach
czy twego ciała kryształ
pełen owoców białych,
gdzie zdrój zielony tryska,
gdzie oczy miękkie w mroku
tak pół mnie, a pół Bogu.
Twych kroków korowody
w urojonych alejach,
twe odbicia u wody
jak w pragnieniach, w nadziejach.
Twoje usta u źródeł
to syte, to znów głodne,
i twój śmiech, i płakanie
nie odpłynie, zostanie.
Uniosę je, przeniosę
jak ramionami - głosem,
w czas daleki, wysoko,
w obcowanie obłokom.

Krzysztof Kamil Baczyński
8 IX 42 r.

[joujou]

Ja nie chcę spać,
ja nie chcę umierać,
chcę tylko wędrować
po pastwiskach nieba,
białozielone obłoki zbierać,
niczego więcej mi nie potrzeba.

Bo chociaż nie ma
tam brzegu mojego,
śniegów i nieba,nieba zielonego,
noc mnie nie nuży,dzień się nie dłuży,
być wciąż w podróży,w drodze pod wiatr.

Zrobiło mi się smutno,po tym,co napisała Jutka,
stąd ten wiersz.

Nie bój się nic nie robić

[kamfora]

Od rana do wieczora,
gdy przyjdzie na to pora,
pokonuj strach,
co drzemie i
który w tobie tkwi.

Nie bój się nic nie robić.
Nie bój się tracić czas.
Nie bój się leżeć,
nie bój się marzyć,
nie bój się długo spać.

Z okna wyglądać godzinami,
snuć się bez sensu ulicami,
zagapiać się na własny cień,
spędzać w ten sposób cały dzień.

Możesz być tym, co umie.
Możesz być tym, co wie.
Lecz zanim zaczniesz
już coś rozumieć,
pomyśl, czy ci się chce.

Powiedz sobie: nie mogę.
Powiedz sobie: stój!
Przyrzeknij sobie:
Już nic nie zrobię,
to będzie wieczór mój.

Wyłącz dziki telefon,
zamknij okna i drzwi.
Pokonaj strach,
co drzemie w tobie
i który w tobie tkwi.


słowa: Michał Zabłocki

[joujou]

Zawsze cicha jest czułość prawdziwa
Nic jej przed okiem nie skryje.
Próżno twoja ręka troskliwa
Futrem otula mą szyję.
Próżno o miłości wschodzącej
Mówisz mi pokornym westchnieniem
O ,jak znam uparte,płonące,
Twe nigdy nie syte spojrzenie !

[joujou]

-Czy ktoś zna poezję Gustawa Daniłowskiego?
Czytałam tylko jeden jego wiersz:"Drogą mi jesteś".
Piękny,erotyk...Chciałabym poznać inne jego wiersze,
ale nic nie mogę znależć : (

[jutka1]

Wprawdzie nie poezja, ale jeden z moich (wielu) jego ukochanych kawalkow:

Amor 77

A po zrobieniu tego wszystkiego wstają, kąpią się, talkują, perfumują,
czeszą, ubierają i powoli znowu stają się tym, czym nie są.

/Julio Cortazar, przeklad Zofii Chadzynskiej/

[mantra1]

Warkoczyk

Stroję się dzisiaj, stroję nadzwyczajnie,
palce swe splatam w milion warkoczy.
Czy ujrzą je wszystkie czujne Twoje oczy
czy strach i wstyd i zdrowy rozsadek
jaki błysk z mych źrenic do twoich przeskoczy?
Stroje się, stroje dziś miły dla ciebie,
lecz czy suknia moja tkana z wyobraźni
nie zdradzi ci tego, o czym jeszcze nie wiesz,
żeś już tak głęboko w mym splocie, w mej jaźni?

(październik 2003)

[nokata]

Czy wiesz, jak Cię kocham?
nie, nie wiesz mój
wypieszczony Duszku...
Ciepło serca mi dająca
Zapytaj więc nocy co srebrem
od lat już me włosy tka
Zapytaj deszczu spalone
me usta kroplą pojącego
Zapytaj słońca życie dającego
me kości zbolałe grzejącego
Zapytaj i wiatru polnego myśl
o tobie przywiewającego
Nie wierzysz ma miła jeszcze,
to gwiazdy blaskiem chybotliwe
pod którymi po raz pierwszy
swa niewinność w zapamiętaniu
sobie w zawstydzeniu dawaliśmy,
one Ci powiedzą jak kocham naprawdę
Czym jest ma miłość i góra Ci powie
stojąca tuz obok od lat już milionów
Czy teraz mi wierzysz, w szczerość mych myśli?
"wierzę ci mój miły, już nie będę wątpić"

(chyba listopad 2003)

[joujou]

>Jak widzę,więcej osób pisze samodzielnie,
troszkę Wam zazdroszczę
Pozdrawiam serdecznie.

[joujou]

>Ładny...i jak się domyślam Twojego autorstwa.
Chciałabym umieć w wierszach wyrażać myśli
tłukące się po głowie.Czasami próbuję,może
kiedyś...

[joujou]

Magiczne ognie tej jesieni
ogniska pośród pól płonące
ich poblask twarze nam rumieni
wschłuchany w trzasku cichy koncert.

W górze płynęły galaktyki
światła na ziemi i na niebie
a my wsłuchani w ognia syki
pięknie milczeliśmy dla siebie...


-Fragment mojej ulubionej piosenki Grażyny Łobaszewskiej .
W życiu piękne są tylko chwile...

[jutka1]

Gdybyś mnie kiedyś
miała przestać kochać,
nie mów mi tego

Bóg tego także nie czyni

Gdy ma zesłać zarazę i głód
On ciągle się śmieje z wysoka
choć dobrze wie

że oazy przemieni
w pustynię

Konstanty Ildefons Gałczyński

[jutka1]

Liryczna

Tu łapy jodeł drżą na wietrze,
tu ptaki szczebiocą trwożnie -
żyjesz w zaczarowanym, dzikim lesie,
stąd uciec już nie można.

Niech czeremcha, jak bielizna na wietrze schnie,
niech jak deszcz opadają bzy.
Ja i tak stąd zabiorę cię do pałacu,
gdzie grają fujarki.

Twój świat czarownicy na tysiące lat
schowali przede mną i światem -
i myślisz, że nie ma piękniejszego nic,
od tego zaczarowanego świata.

Niech na liściach nie będzie rosy o świcie,
niech księżyc kłuci się z niebem pochmurnym...
Wszystko jedno zabiorę cię stąd,
do jasnego zamku nad morzem.

W jakim dniu tygodnia,
o której godzinie wyjdziesz do mnie ostrożnie,
a wtedy ja cię uniosę
tam dojść nie można.

Porwę cię, jeśli porwaną być chcesz -
czyż na próżno straciłem swe siły?
Zgódź się chociaż na wspólny raj w szałasie,
gdy zamek i pałac ktoś zajął.

(Wysocki)

W oryginale sto razy piekniejsza.

[antyproton]

Tylko 2,25 minuty , gitara i jego glos .....wlasnie spiewa w sluchawkach :

Bułat Okudżawa
Ostatni trolejbus

A kiedy nie sposób już płynąć pod prąd
Nie sposób już wyrwać się z matni
Niebieski trolejbus zabiera mnie stąd
Trolejbus
Ostatni

Mój promie północny, żeglujesz przez noc
I nie dbasz: głęboka czy płytka
Gdy zbierasz nas wszystkich - idących na dno
Z bulwarów
Rozbitków

Ach, otwórz podwoje: przechodzień czy gość
Ja wiem, że tonącym śród nocy
Ktoś z twych pasażerów, z załogi twej ktoś
Udzieli
Pomocy

Jam z nimi już nieraz uchodził od klęsk
Jam ramię ich czuł przy ramieniu...
A jednak naprawdę w milczeniu jest sens
Jest dobroć
W milczeniu

Ucieczko przegranych, gościnny twój próg
A Moskwa jak rzeka wezbrana
I ból co od rana pod skronią się tłukł -
Ustają
Do rana


(Jutek , jaki zbieg okolicznosci , dopiero jak otworzylem watek z mysla
o dopisaniu sie przeczytalem twoj wpis z poezja Wysockieg ...hmmm...)

Ostatni trolejbus

[jutka1]

To jedna z ulubionych piosenek mojej Mamy

Gilbert Bécaud

[jutka1]

Nathalie

La place Rouge était vide
Devant moi marchait Nathalie
Il avait un joli nom, mon guide
Nathalie

La place Rouge était blanche
La neige faisait un tapis
Et je suivais par ce froid dimanche
Nathalie

Elle parlait en phrases sobres
De la révolution d'octobre
Je pensais déjà
Qu'après le tombeau de Lénine
On irait au cafe Pouchkine
Boire un chocolat

La place Rouge était vide
J'ai pris son bras, elle a souri
Il avait des cheveux blonds, mon guide
Nathalie, Nathalie...

Dans sa chambre à l'université
Une bande d'étudiants
L'attendait impatiemment
On a ri, on à beaucoup parlé
Ils voulaient tout savoir
Nathalie traduisait

Moscou, les plaines d'Ukraine
Et les Champs-Élysées
On à tout melangé
Et l'on à chanté

Et puis ils ont débouché
En riant à l'avance
Du champagne de France
Et l'on à dansé

Et quand la chambre fut vide
Tous les amis etaient partis
Je suis resté seul avec mon guide
Nathalie

Plus question de phrases sobres
Ni de révolution d'octobre
On n'en était plus là
Fini le tombeau de Lenine
Le chocolat de chez Pouchkine
C'est, c'était loin déjà

Que ma vie me semble vide
Mais je sais qu'un jour à Paris
C'est moi qui lui servirai de guide
Nathalie, Nathalie

[joujou]

***
bądż przy mnie blisko
bo tylko wtedy
nie jest mi zimno

chłód wieje z przestrzeni

kiedy myślę
jaka ona duża
i jaka ja

to mi trzeba
twoich dwóch ramion zamkniętych
dwóch promieni wszechświata

W życiu piękne są tylko chwile...

[joujou]

***

powlokłam lakierem paznokcie
i moje palce błyszczą
panie mój bądż miłościw
moim myślom

obrysowałam ciemną kredką powieki
i niebo gwiażdziste odbija się w mym spojrzeniu
panie mój bądż miłościw
memu pragnieniu

przywitałam cię pocałunkiem
najprościej
panie mój bądż miłościw
mojej miłości

H. Poświatowska

[joujou]

***

we mgłę go wyprawiłam
w deszcz co na rzęsach przysiadł
a opowiadał pięknie
o zakręcie rzeki
i dom rysował paznokciem
na gładkim blacie ulicy
i podawał mi kwitnącą przyszłość
jak owoc pomarańczy-na dłoni

we mgłę go wyprawiłam
w deszcz co na rzęsach przysiadł
samobójczymi kroplami
żeby opaść i zniknąć
wsiąknąć cieczą zieloną
w spragnione ciało trawy
stoję niezmiernie sama
na nagiej obcej ziemi

H. Poświatowska

i powiało smuteczkiem...

[joujou]

>Ale mi się udało,między dwoma
ostatnimi wpisami 5 dni różnicy,a
ta sama godzina : )

[no_no]

Lubię kiedy kobieta...

Lubię, kiedy kobieta omdlewa w objęciu,
kiedy w lubieżnym zwisa przez ramię przegięciu
gdy jej oczy zachodzą mgłą, twarz cała blednie
i wargi się wilgotne rozchylą bezwiednie.

Lubię, kiedy ją rozkosz i żądza oniemi,
gdy wpija się w ramiona palcami drżącemi
gdy krótkim, urywanym oddycha oddechem
i oddaje się cała z mdlejącym uśmiechem.

I lubię ten wstyd, co się kobiecie zabrania
przyznać że czuje rozkosz, że moc pożądania
zwalcza ją, a sycenie żądzy oszalenia
gdy szuka ust, a lęka się słów i spojrzenia.

Lubię to — i tę chwilę lubię, gdy koło mnie
wyczerpana, zmęczona leży nieprzytomnie,
a myśl moja już od niej wybiega skrzydlata
w nieskończone przestrzenie nieziemskiego świata.

/Kazimierz Przerwa i Tetmajer/

no_no - lubię to A Wy?

[oktoberka]

Lubię kiedy mężczyzna...

Lubię, kiedy mężczyzna gubi spojrzenia,
kiedy przechodząc obok stukam obcasami,
Gdy na policzkach, lekko tężeją pragnienia
I gdy w myślach gładzę je rękami.

Lubię, kiedy marynarki zgięcie bezpieczne
kiedy zaprasza mą dłoń tam oczekiwaną,
Gdy mnie odnajdzie, miękko się napnie
I gdy w myślach gładzę je rękami.

I lubię tę myśl, te chwile tak lubię,
Za dym z papierosa chowam swoje oczy,
Niech on nic nie wie, kiedy odchodzi.


Z przymrużeniem oka,choć nie do końca)
O.

[no_no]

Mów do mnie jeszcze...

Mów do mnie jeszcze... Za taką rozmową
tęskniłem lata... Każde twoje słowo
słodkie w mem sercu wywołuje dreszcze —
mów do mnie jeszcze...

Mów do mnie jeszcze... Ludzie nas nie słyszą,
słowa twe dziwnie poją i kołyszą,
jak kwiatem, każdem słowem twem się pieszczę —
mów do mnie jeszcze...

/Kazimierz Pauza - Tetmajer/

no_no - mów... jeszcze

[oktoberka]

A kiedy mnie prosisz o słów więcej parę
milknę
zlękniona taką uprzejmością
Przecież ci dałam tyle nieproszonych wcale
nie dalej jak wczoraj, nie bliżej jak jutro

A kiedy mnie prosisz o słów więcej parę
milknę
speszona taką bezczelnością
Przecież ofiarowałam ci nowe stale
nie bliżej niż dzisiaj, nie dalej niż jutro

A kiedy mnie prosisz o słów więcej parę
szepczę
już utulona ramion twoich dreszczem
Przecież wciąż mówię, mówię i szepczę
i jutro, i dzisiaj, i wczoraj...



No cóż, trochę to mi zajęło
O.

[ewapf]

Przepraszam przypadek, że nazywam go koniecznością.
Przepraszam konieczność, jeśli jednak się mylę.
Niech się nie gniewa szczęście, że biorę je za swoje.
Niech mi zapomną umarli, że ledwie tlą się w pamięci.
Przepraszam czas za mnogość przeoczonego świata na sekundę.
Przepraszam dawną miłość, że nową uważam za pierwszą.
Wybaczcie mi, dalekie wojny, że noszę kwiaty do domu.
Wybaczcie mi, otwarte rany, że kłuję się w palec.
Przepraszam wołających z otchłani za płytę z menuetem.
Przepraszam ludzi na dworcach za sen o piatej rano.
Daruj, szczuta nadziejo, że śmieję się czasem.
Darujcie mi pustynie, że z łyżką wody nie biegnę.
I ty, jastrzębiu, od lat ten sam, w tej samej klatce,
zapatrzony bez ruchu zawsze w ten sam punkt,
odpuść mi, nawet gdybyś był ptakiem wypchanym.
Przepraszam ścięte drzewo za cztery nogi stołowe.
Przepraszam wielkie pytania za małe odpowiedzi.
Prawdo, nie zwracaj na mnie zbyt bacznej uwagi.
Powago, okaż mi wspaniałomyślność.
Ścierp, tajemnico bytu, że nie mogę być każdemu i każdą.
Wiem, że póki żyję, nic mnie nie usprawiedliwia,
ponieważ sama sobie stoję na przeszkodzie.
Nie miej mi za złe, mowo, że pożyczam patetycznych słów,
a potem trudu dokładam, żeby wydały się lekkie.

Wisława Szymborska.


To Człowiek..
który się r o z i s t n i a...

[joujou]

Jeśli masz przyjść
o niewiadomej porze
wypełnić fotel nagłą obecnością
Niech imbryk gada znaną melodyjkę
zegar posuwa godziny z rozmysłem
Jeśli Twój cień
zabłądzi na znajomą klatkę
schody posłusznie pokażą Ci drogę
Niech łoskot dzwonka
nie zmąci ciszy
drzwi są otwarte...

E.Laśkiewicz-Albińska

[joujou]

Matka naprawdę pragnie zostawić cię
w spokoju,pozwolić ci żyć własnym życiem
i nie wtrącać się.Ale ona po prostu
nie może oprzeć się pokusie zadzwonienia,
by sprawdzić,czy nie brakuje ci skarpetek
i czy dobrze się odżywiasz.

Pam Brown
To tak pod dzisiejszą dyskusję.