Przyjażn

[rudakitka]

Co to jest,czy bywa prawdziwa,czy taka przyjażn jes możliwa między"osobnikami"róznych płci.Czy człowiekowi oprócz małzonka jeszcze ktos komu mozna powiedziec co w duszy gra jest potrzebny?.Czy posiadanie kogos komu człowiek(ja )opowiada o swoich smutkach jest w porządku w stosunku do drugiej połowy?.
Kurcze, coś strasznie ostatnio mi odbija ,może to ten wiek 40+?.

[rudakitka]

A może wystarczy BIOSTERON?.

[em_em]

rudakitka napisała:

> Co to jest,czy bywa prawdziwa,czy taka przyjażn jes możliwa między
> "osobnikami" róznych płci.

tak

> Czy człowiekowi oprócz małzonka jeszcze ktos komu mozna powiedzie
> co w duszy gra jest potrzebny?.

tak

> Czy posiadanie kogos komu człowiek(ja )opowiada o swoich smutkach jest w
> porządku w stosunku do drugiej połowy?.

tak

> Kurcze, coś strasznie ostatnio mi odbija ,może to ten wiek 40+?.

nie - może raczej depresja zimowa

)) trzymaj się

[monia.i]

Jakaż zwięzła wypowiedź - precz ze zbędnym słowotokiem!
Mam sporo osób zaprzyjaźnionych mniej lub bardziej, ale takiego jednego,
prawdziwego, niezastąpionego przyjaciela (lub przyjaciółki)) nie posiadam.
Może rzeczywiście przydałaby sie jakaś ładna ale prosta definicja
przyjaźni...Pierwsze, co mi przychodzi do głowy to to, że przyjaciele zawsze
mogą na sobie polegać - na swojej lojalności, na obopólnym zaufaniu, na
szczerości. A jeśli chodzi o płeć - tu się waham. Bo ten pierwiastem
seksualności prędzej czy później w relacjach damsko-męskich się pojawia -
zwłaszcza pomiędzy osobami, które się lubią...Więc być może najpierw należałoby
znajomość "skonsumować" a potem pozostać w przyjaźni..))) Żartuję,
oczywiście...Tak serio - myślę, że płeć większego znaczenia nie ma.
A co do drugiej połowy - cóż..u nas psychoanalitycy nie są jeszcze tak
popularni, jak na zachodzie a czasem trzeba się po prostu wygadać..

[mammaja]

To co Monia napisala wcale nie jest takie zartobliwe.Jezeli ze sfer romansu
przejdzie sie do sfer przyjazni - moze byc to doprawdy wieloletni i prawdziwie
przyjacielski zwiazek.Ale zdarzaja sie tez te na gruncie czysto intelektyalnym.
Generalnie wierze w przyjaznie "zdzierzgniete" w mlodosci. Chociaz ta mlodosc
to pojecia dosc rozlegle w czasie. Tyle ,ze pozniej ma sie juz raczej dobrych
znajomych,ktorzy przychodza i odchodza. Nawet jezeli w ktoryms momencie sa nam
bliscy z powodu jakichs wspolnych spraw - przemijaja wraz z niemi. Mam tez
przyjaciol - facetow z ktorymi nie laczyly mnie nigdy romanse,a raczej
ideologia i gory. Te zwiazki,choc nie tak intensywane daja mi poczucie ,ze "w
razie czego" moge zawsze liczyc na ich pomoc.A moze tez mi sie tak wydaje?
ale do "wygadania sie" mam raczej przyjaciolke,chociaz , bywalo ze panowie
mnie sie zwierzali oczekujac porady. Moja "druga polowa" napewno byl zazdrosny
o starych przyjaciol - ale z wiekiem i to mija.

[em_em]

monia.i napisała:

> ...bo ten pierwiastek seksualności prędzej czy później w relacjach damsko-
> męskich się pojawia - zwłaszcza pomiędzy osobami, które się lubią...

niekoniecznie - mam serdecznego "sprawdzonego w ogniu" przyjaciela od ..25 lat
więc trudno mówić o "prędzej" - a teraz to już w ogóle nie ma o czym mówić..

zresztą to nie jedyny mój przyjaciel płci odmiennej, hmmm to znaczy że albo nie
masz racji albo mi najwyraźniej czegoś brakuje

[monia.i]

nienienie..to były tylko takie moje przemyślenia - ale absolutnie się nie
upieram przy ich prawdziwości - myślę, że jesteś jak najbardziej "kompletna"

[mammaja]

A jednak przyznam sie,ze kiedys bardzo zaprzyjaznilam sie z panem z ktorym
laczyla nas "tylko" ideologia ,wspolne dzialanie,szlachetne cele itd.,az w
ktoryms momencie tak "ziskrzylo" ,ze trzeba bylo zwiewac gdzie pieprz
rosnie,zeby calej "ideologii i wspoldzialania" nie zamienic w romans.Widocznie
bywa i tak.

[em_em]

żartowałam - sama jestem wrogiem uogólnień - więc to absolutnie naturalne, że
nasze przemyślenia związane są z naszymi obserwacjami - i wcale nie muszą się
sprawdzać u innych )

ponieważ słowo "przyjaciel" było często rozumiane dwuznacznie, jeden z
poprzednio wspomnianych panów mówił "ja jestem taki twój przyjaciółek"

[marialudwika]

Moim meskimi przyjaciolmi sa.. brat stryjeczny i kolega ze studiow.Natomiast
wygaduje sie u moich przyjaciolek od -dziestu lat a one u mnie.Znamy sie jak
przyslowiowe "lyse konie" i bez nich ani,ani!!!!!Jest ich cztery i jestesmy
wszystkie z jednej klasy.W drodze wyjatku mozna sie zaprzyjaznic rowniez z kims
poznanym w internecie i to sie zdarza.POzdro
ml

[felinecaline]

temat "hetero-przyjazni" juz sie kiedys przez to forum przemknal. Ja chyba od
zawsze jako przyjaciol mialam chlopcow (mezczyzn) a z wyjatkiem 2 naprawde
serdecznych i sprawdzonych przyjaciiolek dziewczyny (kobiety) pozostawaly
jedynie swietnymi kolezankami i tylko "prawie- przyjaciolkami. Kiedys nawet
moim naj-naj-najlepszym li tylko i wylacznie przyjacielem byl moj szef, choc
wszyscy (z jego zona i...kochanka) uwazali, ze jest inaczej.Tak jest do teraz:
MMZ= rowniez najlepszy przyjaciel, ktory zna mnie tak dokladnie, jak nikt inny
i do ktorego mam bezgraniczne zaufanie, ktore nigdy mnie nie zawiodlo.

[bodzio49]

To masz szczęście felinecaline.
Jeśli chcecie usłyszeć opinię pana to powiem, że raczej nie da się
uniknąć "problemu" seksualności między dobrymi przyjaciółmi odmiennej płci. Ale
niekoniecznie musi być skonsumowana. A stosunek panów do tych spraw jest tak
różny jak wszyscy jesteśmy różni.
Pozdrawiam.

Jesteście bardzo mądre

[rudakitka]

i do tego troszke poczułam się rozgrzeszona.No wprawdzie Bodzio musiał położyć nacisk na stronę seksualną ale akurat w przypadku o którym myślę nie ma takich obaw.Chodziło mi raczej o taki striptiz duchowy przed facetem.Ja też uważam ,ze jest przyjażń możliwa,no chyba ze sie mylę,ale jak na razie .... no ale moze .I cieszę się tez ,ze okazałyście sie super dziewczynami,bo jakoś do kobiet-przyjaciółek nie mam szczęścia.No to na koniec powiem Wam cos co moze Was ucieszy (bo podobno nic tak nie cieszy jak cudze nieszczęście)obsyfiło mi buzie jakieś uczulenie i włosy po farbie mam żołte z białymi końcówkami,jestem śliczniusia.Miłych snów dziewczyny,idę walczyć z rozrastającym się w kuchni bałaganem)).

[mammaja]

Nie przerazaj mnie! A co z kitka? Czy tez ma biale konce? Jak mam o tobie
myslec? Rudakitka z bialymikoncowkami?

[lablafox]

Jeśli chodzi o włosy to może zapoczątkowałaś nowy typ balajażu .
Jeśli chodzi o obsypanie - to może uczulona jesteś na jakiś składnik farby ,
łykaj wapno.
Jeśli chodzi o posiadanie przyjaciela płci przeciwnej - można mieć , nawet z
leciutkim podtekstem seksualnym , takim mini mini prawie niezauważalnym .
Miałam takiego przyjaciela , najserdeczniejszego , naj...naj... Wszyscy
wiedzieli o naszej przyjaźni i jego żona i mój mąż i nasi wspólni znajomi .
Wszyscy tez wiedzieliśmy ,że my nie przekroczymy tej cieniutkiej granicy
przyjaźni. Właściwie nie była to przyjażń , raczej braterstwo krwi. Od 3 lat
nie żyje. Wspominałam go na innym wątku,. Bardzo mi go brakuje Bardzo nam go
brakuje .
Lx

[foxal]

rudakitka napisała:

> Co to jest,czy bywa prawdziwa,czy taka przyjażn jes możliwa
między"osobnikami"róznych płci

Mnie sie wydaje, ze mozliwa, ale jesli to jest w miejscu pracy i nie wymaga
dodatkowych schadzek, aby sie wyplakac w klape przyjacielowi i nie ma
mozliwosci na jakies zwierzanie sie pod prysznicem.

> Czy człowiekowi oprócz małzonka jeszcze ktos komu mozna powiedziec co w duszy
gra jest potrzebny?< Rudak...

Mysle ze tak, bo do kogo mozna sobie ponarzekac na "malzonka(e)" jak nie do
przyjaciela. Slyszalem, ze przyjaciolki nie spelniaja tej samej funkcji, bo za
duzo lubia sie dzielic swoimi sekretami, co jest juz zdrada z definicji.

> Czy posiadanie kogos komu człowiek(ja )opowiada o swoich smutkach jest w
porządku w stosunku do drugiej połowy? < Rudak....

Napewno nie, ale pytanie jest dlaczego ta druga polowa nie spelnia takiego
konfesjonalu? Czy to zaufanie, ktorego teraz brakuje, nie bylo poczatkiem
waszej przyjazni wiodacej do oltarza? Jesli obecne stosunki zaufania sie
popsuly to teoretycznie nalezalo by je leczyc wspolnie, ale przez osobistego
przyjaciela, a przyjaciela rodziny jako takiej. Tu to sie nazywa "family
terapist"

> Kurcze, coś strasznie ostatnio mi odbija ,może to ten wiek 40+?.

To jest mozliwe, bo to cos rozpoczyna sie roznie u roznych ludzi i nie
koniecznie musi to byc ta 40+. Jest to jednak przedzial w zyciu czlowieka a
kobiety w szczegolnosci, ktory niektorym daje sie we znaki, zwlaszcza tej
drugiej polowie, ktora musi z tytulu swojej pozycji i funkcji znosic te nie
przewidziane "fanaberie" "gorace przyplywy" "nie przewidziane nize i wyze" i
rozne "chandry". Szkoda, ze o tym nie ucza w sredniej szkole, to ludzie byli by
przygotowani na takie objawy wlasnego nie zadowolenia i obwiniania swojego
partnera lub reszte swiata za te plusy po czterdziestce.

Na zakonczenie nalezy dodac, ze teraz to przyjaznie z ta sama plcia, tez moga
prowadzic do zdrady i rozwodu - takich przypadkow jest coraz wiecej, gdzi
edorastajace dzieci maja albo dwoch tatusiow albo dwie mamusie a rozpoczynalo
sie ich zycie jako normalna tradycyjna rodzina. Obecnie nie ma juz zadnej
swietosci - nawet swietosci normalnej rodziny.

[rudakitka]

foxal napisał:
>
> > Czy posiadanie kogos komu człowiek(ja )opowiada o swoich smutkach jest w
>
> porządku w stosunku do drugiej połowy? < Rudak....
>
> Napewno nie, ale pytanie jest dlaczego ta druga polowa nie spelnia takiego
> konfesjonalu? Czy to zaufanie, ktorego teraz brakuje, nie bylo poczatkiem
> waszej przyjazni wiodacej do oltarza? Jesli obecne stosunki zaufania sie
> popsuly to teoretycznie nalezalo by je leczyc wspolnie, ale przez osobistego
> przyjaciela, a przyjaciela rodziny jako takiej. Tu to sie nazywa "family
> terapist"
No nie zupełnie tak jest w moim przypadku,mąż jest nadal super kumlem i dosyć wyrozumiałym człowiekiem.Ufam mu bezgranicznie i nigdy się na nim nie zawiodłam.Czasami jednak muszę sie wygadać,a raczej wypisać i wtedy taki serdeczny kolega jest bardzo OK.Zresztą wczoraj mnie nieżle objechał za te moje smutne mastroje i muszę powiedzieć,ze pomogło.Gdyby tak małżonek mnie objechał,to pewno nie pozostałabym mu dłużna.R.

[ewelina10]

rudakitka napisała:
> Co to jest,czy bywa prawdziwa,czy taka przyjażn jes możliwa między"osobnikami"

Oczywiście, że tak.
Ale czy jest możliwa przyjaźń między moim mężem a kobietą. Raczej nie.
Czułabym się jak w trójkącie. Zastanawiałabym się zawsze, czy ta druga bardziej
zna "sekrety" mojego męża ode mnie. I dlaczego do mnie nie ma takiego zaufania ?
Nie, stanowczo nie. Za blisko jestem z moją drugą połową.

Może piszę chaotycznie. Spieszę się. Jadę w trasę na cały dzień. Pozdrawiam.

[ada296]

nie doczytałam wszystkich postów ale się wypowiem
mam przyjaciela
kiedyś był moim osobistym mężczyzną
romans skończył się dla mnie bezboleśnie
dla niego raczej też
ale ma do mnie żale i pretensje
ale mimo tego jest mi oparciem w trudnych chwilach
gdy jest mi źle dzwonię do niego a on się pojawia i mnie wysłuchuje i mi
doradza
nie chciałabym by ktokolwiek słyszał nasze rozmowy
mówię mu praktycznie wszystko
ale to mądry facet
z tym, że zasada jest prosta: dzwonię gdy go naprawdę potrzebuję
rzadko zgadza się na wyjazd do kina czy na inne rozrywki
ale jest fantastyczny
drugim przyjacielem jest mi mój brat
gówniarz - 15 lat młodszy
ale zawsze mogę na niego liczyć
ale to insza inszość
nie o to chodziło Rudejkitce
pozdrawiam

[monia.i]

A nie wykorzystujesz go troszeczkę? Tego byłego osobistego mężczyzny? To
znaczy - czy o też do ciebie dzwoni, jak potrzebuje się wygadać czy też raczej
nie?
I możesz mnie ofuknąć, jeśli jestem nadmiernie ciekawa.

[ada296]

wykorzystuję
wiem to
ale póki mi na to pozwala korzystam
on dzwoni rzadko
ale nie musi dzwonic
ja wiem kiedy jest mu źle i wtedy do niego dzwonię
takie "braterstwo dusz"
zupełnie niesamowite
i pierwszy raz spotkałam się z czymś takim