Vitas a la Korea :)

[mariefurie]

fishki.net/comment.php?id=33648
)

[mariefurie]

ah...Tajlandia...zdaje sie )

[natalia_sankowska1]

Tam przecież podpisano...
"Prikoł" niezbyt udany. Sam Witas to takie popłuczyny po "stilagach"
na scenie, a to nawet zabawne nie jest. Niestety, NET to straszny
śmietnik!

[mariefurie]

Ależ Natalio! Trochę dystansu!
Vitas to Vitas, jakos nigdy mnie nie fascynował.
Ale ten Tajlandczyk jest po prostu niesamowity... aby spiewać tak czysto i w tak
wysokim diapazonie, przy tym jeszcze robiąc modulację. w domowych de facto
warunkach, nawet Loretti by tak nie potrafil w starszym wieku będąc.
Abstrahując już od Vitasa... czy w niczym i w nikim nie dostrzegasz pozytywnych
stron?
No jakos smutno mi sie zrobiło...

[natalia_sankowska1]

Nie, po prostu nie widzę nic nadzwyczajnego: przedstawiciele żóltej
rasy mają specyficzne wysokie głosy. CZyzbys w czasie, kiedy
mieszkałaś w ZSRR, nigdy nie słyszałaś śpiewu Kazachów?
A ten młodzik po prostu pajacował. Spodziewałam się, że rozumiesz,
że nie jest to ŻADNA sztuka. I nie warto porównywac CZEGOŚ TAKIEGO
ze wspaniałym barytonem Loretti (który od lat, niestety, nie spiewa,
bo się tym znuzył - teraz prowadzi restaurację).
Cytowałaś mnie, a ja zupełnie poważnie pisałam o rynsztoku. A te
wygłupy były akurt tej miary.

[mariefurie]

Natalio, no nie można przecież wszystkiego porownywać do SZTUKI z wyższej półki.
No jak tak?
ok, nieważne.

Mam powiedzmy "zdolności"( nie wiem jak teraz, ale kiedyś, owszem. bo teraz i w
tym wieku to raczej nie wypada, chyba ze w ścisłym rodzinnym gronie )), do
zmiany glosu. Od dzieciństwa w zasadzie lubiłam parodiować głosowo różne osoby.
Nie robilam tego, by wykazać się "talentem", tylko ot, dla zabawy. I wszyscy sie
cieszyli.
Mając zdaje sie z 10-12 lat potrafiłam zaśpiewać jak Bojarski "para pra
paradujemsia" (barwowo!!), albo nasladowac upierdliwą sąsiadkę i jej słowne
"lejtmotywy" zarówno intonacyjnie, barwowo, jak i charakterologicznie.
Ale juz abstrahując, nie wiem, jak przedstawiciele ,jak powiadasz , żóltej rasy
śpiewają. Spodobało mi się, bo jest to niezwykłe w pewnym sensie. Pajacowanie? a
co miał- koncert w filharmonii odstawić? Nie wszyscy musza być Chopinami i
Dostojewskimi, ale czy to znaczy ze nie mają jakichś tam swoich darów, ukrytych
i trzeba to zaraz sprowadzać wszystko do porównań ze sztuką wyższą? a jak
egzaminu z porównania nie zda, to zaraz od pajacowania wyzywać? No dajże spokoj....

ps.Loretti znużyl się, powiadasz? Nie. Jemu głos zmutował po prostu. i tyle. I
się okazało ze nie jest znowuż taki genialny, jak wszyscy mysleli gdy on miał
12 lat. Jak wydoroślał, to stał sie przeciętnym po prostu.

[natalia_sankowska1]

Zacznę od końca.
Loretti po mutacji nie porzucił spiewu. Po zakończeniu nauki był
solistą operetki w Mediolanie, występował dość długo. Ale, ponieważ
karierę sceniczną zaczął wcześnie, w pewnym momencie się znużył.
Jako człowiek dość majętny a lubiący zjeść otworzył restaurację.
Kilka lat temu przyjeżdżał do Moskwy - biznesowo.
Teraz o śpiewie. Miałam pewność, że mieszkając w ZSRR, miałaś okazję
usłyszeć śpiew chociażby Kazachów - ich gwiazdy operowe o niezwykle
wysokich, charakterystycznych głosach często występowały w ówczewnej
telewizji. Podobna barwa głosu występuje u Chińczyków, Tajów i
innych przedstawicieli tej rasy - ale ich mogłaś nie słyszeć, nie
interesując się bardzo tymi krajami.
Co zaś do zabawy przelewanej do NETu:
przypomina mi to "rodzinny ezhibicjonizm", gdy dla każdego gościa
stawia się na taborecie dwuletnie "utalentowane" dziecko, by
recytowało wierszyk. I to jest naprawdę gorszące: przekonanie, że
to, co może być przyjemne, zabawne dla najbliższych, jest ważne i
wartościowe dla ogółu. Zrozum, są pewne granice, poza które nie
wolno człowiekowi kulturalnemu wychodzić. Są pewne czynności -
niechby niewinne - których nie warto dokonywać publicznie. To samo z
różnymi próbami parodiowania absolutnie artystycznie
bezwartościowymi: można je robić w zaprzyjaźnionej grupie, wtedy
może to byc zabawne. Wywalając te bebechy na zewnatrz, wykonawca a)
daje sobie niezbyt chlubną charakterystykę jako osobie nad wyraz
ambitnej i głupiej a bezwstydnej jednocześnie, b)używa sieci jak
śmietnika.
W mojej ocenie podobne wybryki są rodzajem exhibicjonizmu. A że
pajacowanie - obejrzyj raz jeszcze.
Swego czasu uczęszczałam na koncerty, festiwale i nie tylko KSP -
(Клуб самодеятельной песни. Chcę powiedzieć, że to, co się śpiewało
w wąskim gronie (w tym przez tych, kogo się teraz uważa za
klasyków), nieraz w lesie czy w domu u kogoś, nie śpiewano w klubie,
już o koncertach nie wspomnę. Po prostu nie ze wszystkim warto się
pokazywać - są pewne granice pewnej intymności - w żartach także.