Z innej beczki z Ex

[trinity_2011]

Tak chcę się pozastawiać i podpytać o doświadczenia, na jakie kontakty/pomoc Wy "pozwalacie" / akceptujecie swoim chłopom z ex?

1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy byłoby nie okej?
2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?
3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex poszła do banku po kredyt?
4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?
5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?
6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest okej, czy nie?
Etc...

Jestem młodą i nieopierzoną macochą. Często się miotam w stawianiu granic, stąd chciałabym wiedzieć, gdzie Wy/Większość stawia granice w tych kontaktach? Gdzie nie przesadzić, żeby nie skrzywdzić dzieci i nm, a gdzie jednak przycisnąć,i swoje egzekwować i budować swoją rodzinę niejako bez Ex/stawiając Ex na uboczu?

Z góry dzięki.

[glasscraft]

1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy byłoby nie okej?
Chyba tylko wtedy, gdyby eksia byla sierota, nie miala faceta, znajomych, przyjaciol oraz byla bankrutem. I mieszkala na wyspie bezludnej

2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?
Jak wyzej, z pominieciem bankructwa i moze bezludnej wyspy

3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex poszła do banku po kredyt?
Tu gdzie mieszkam, nie ma raczej takiego zwyczaju, pieniadze pozycza sie z banku. Chyba zalezaloby od tego, jak szybko oddala przy pierwszej pozyczce

4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?
Dla mnie kosmos, natomiast wyjazd z samymi dziecmi - oczywiscie.

5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?
To akurat dla mnie normalne. Tak wlasnie spedzamy urodziny naszego babska.

6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest okej, czy nie?
Nie wiem, nigdy nie prosimy ani tez eksia takich informacji nam nie przekazuje.

[trinity_2011]

> 1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy
> byłoby nie okej?
> Chyba tylko wtedy, gdyby eksia byla sierota, nie miala faceta, znajomych, przyj
> aciol oraz byla bankrutem. I mieszkala na wyspie bezludnej

Hhhhmm... Moj NM mowi, ze jak dziecko go poprosi o naprawienie zepsutej szuflady, stołu, czegokolwiek tam to pomoże mu. Albo jak dziecko będzie chciało, żeby odmalować jego pokój...
Mi się to też wydaje kosmiczne, ale mój NM twierdzi, że chce uczyć syna naprawiać różne rzeczy. Ja mu mówię, że może to robić w naszym domu. Co o tym sądzić?

> 6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest ok
> ej, czy nie?
> Nie wiem, nigdy nie prosimy ani tez eksia takich informacji nam nie przekazuje.

Acha, a wydaje Ci się to dziwne, czy nie? Gdyby Twój M/NM porrosił Ex o takie info, byłoby to dla Ciebie akceptowalen?

Dzięki.

[koni42]

Tylko 5 i 6 OK

[glasscraft]

Gdyby nasze babsko powiedzialo, ze chce malowac swoj pokoj i "tato, czy mi pomozesz" to nie byloby sprawy. Gdyby eksia zadzwonila i powiedziala, ze chce pomalowac kuchnie i w zwiazku z tym chce, zeby M sie stawil i zasuwal, to on sam powiedzialby jej zeby spadala na drzewo. Bo eksia ma meza, ma ojca, brata, znajomych i kase na to, zeby wynajac kogos do malowania.

Jezeli chodzi o pytanie, czy eksia dotarla gdzies z babskiem bezpiecznie - chyba nie uwazalabym tego za dziwne.

-

[polifonia1983]

Gdyby nasze babsko powiedzialo, ze chce malowac swoj pokoj i "tato, czy mi pomo
> zesz" to nie byloby sprawy. Gdyby eksia zadzwonila i powiedziala, ze chce pomal
> owac kuchnie i w zwiazku z tym chce, zeby M sie stawil i zasuwal, to on sam pow
> iedzialby jej zeby spadala na drzewo.

Zgadzam się ze słowami przedmówczyni

[trinity_2011]

> Gdyby nasze babsko powiedzialo, ze chce malowac swoj pokoj i "tato, czy mi pomo
> zesz" to nie byloby sprawy.

Ok, dzięki.


> Gdyby eksia zadzwonila i powiedziala, ze chce pomal
> owac kuchnie i w zwiazku z tym chce, zeby M sie stawil i zasuwal, to on sam pow
> iedzialby jej zeby spadala na drzewo. Bo eksia ma meza, ma ojca, brata, znajomy
> ch i kase na to, zeby wynajac kogos do malowania.

A żeby exia zadzwoniła i powiedziała, że pokoje dzieci są do odmalowania, albo szafka się zepsuła i czy on mógłby pomóc kiedyś i kiedy? To byłoby OK?
Czy to chodzi o to kto pros (dzieci versus ex)? Czy chodzi o to dla kogo jest to narpawiane (dla dzieci potrzeb czy dla ex)? Czy jak do tego podchodzisz? A jak są części wspólne w domu - popsuje się tapczan/łóżko ex i syn poprosi o pomoc ojca - to ten powinien się zgodzić?
Masz to jakoś ustalone ze swoim M, czy case by case jak leci życie to ustawiacie?

[trinity_2011]

Acha, dodam ze exia nie ma chlopa, meza, faceta w domu...

[morel37]

taaa kiedys bylam w zwiazku z facetem ktory rozstal sie z kobieta (na szczescie to byl bezdzietny zwiazek ) i ona co tydzien wydzwaniala do niego zeby jej w czyms pomogl. a to przewiezc cos,a to pojechac do lekarza, a to na wieksze zakupy. on sie zloscil ale jezdzil. ja staralam sie byc mila.ale w koncu zapytalam, po co jezdzi skoro nie chce? on wymyslal takie "podstepne" fortele: jezdzil po wybojach zeby ja zniechecic do jazdy z nimPP jakos nie pomagalo az w koncu bohatersko odmowil kolejnego skladania kolejnego mebla. hehehe. oczywiscie sie obrazila i znalazla innego kolege ale calymi latami probowala go odzyskac wlasnie przez probe wymuszenia pomocy.bo taka biedna i samotna.

ps. na szczescie nie mam juz z nimi nic wspolnego

[trinity_2011]

> taaa kiedys bylam w zwiazku z facetem ktory rozstal sie z kobieta (na szczesci
> e to byl bezdzietny zwiazek ) i ona co tydzien wydzwaniala do niego zeby jej
> w czyms pomogl. a to przewiezc cos,a to pojechac do lekarza, a to na wieksze z
> akupy. on sie zloscil ale jezdzil. ja staralam sie byc mila.ale w koncu zapytal
> am, po co jezdzi skoro nie chce? on wymyslal takie "podstepne" fortele: jezdzil
> po wybojach zeby ja zniechecic do jazdy z nimPP jakos nie pomagalo az w k
> oncu bohatersko odmowil kolejnego skladania kolejnego mebla. hehehe. oczywiscie
> sie obrazila i znalazla innego kolege ale calymi latami probowala go odzyskac
> wlasnie przez probe wymuszenia pomocy.bo taka biedna i samotna.

Dodam tylko tyle. Póki co nigdy taka sytuacja nie miała miejsca - no raz syn zapytał / albo ex powiedziała, że szuflada jest zepsuta u syna w pokoju. Nie wiem dokładnie w sumie jak było, bo NM różnie mówi. Ale suma sumarum chyba nic nie naprawiał.

Ja tam chyba po prostu na zapas się martwię, bo mam wrażenie, że aktualnie ich stosunki się zacieśniają. Kiedyś miała być relacja normalna, teraz mój NM coś mówi, że stosunki z Ex powinny być przyjacielskie dla dobra dziecka, i aż się martwię jaki będzie następny krok.

Jak próbuję usiąść i ustalić z NM jak powinna ta relacja wyglądać, to słyszę, że ja chce wprowadzić zasadę 539 do naszego związku i się tak nie da. A ja chciałabym z nim przegadać, gdzie on stawia te granice z Ex a gdzie ja czule komfort w ich stawianiu...
Popełniam gdzieś błąd?

[morel37]

> Jak próbuję usiąść i ustalić z NM jak powinna ta relacja wyglądać, to słyszę, ż
> e ja chce wprowadzić zasadę 539 do naszego związku i się tak nie da. A ja chcia
> łabym z nim przegadać, gdzie on stawia te granice z Ex a gdzie ja czule komfort
> w ich stawianiu...
> Popełniam gdzieś błąd?


tak.popelniasz.
pamietaj ze on z jakiegos powodu wyszedl z jednego zwiazku i teraz bedzie uwazal bardziej wchodzac w kolejny. jesli zaczniesz mu stawiac same warunki uzna ze poprzedni zwiazek byl rajem wobec tego co posiada teraz nawet jesliby okazal sie to raj jednodniowy to ty juz sie o tym nie dowiesz;P

zaufaj mu po prostu? olej zasady. nie zastanawiaj sie nad granicami. po prostu zyj swoim a nie jego zyciem. a przyjacielskie stosunki to jeszcze nie sa stosunki jesli ci o to chodzi jesli chcesz trzymac reke na pulsie to trzymaj, ale rob to dyskretni a nie gledz mu o tym caly czas.

[glasscraft]

Wiesz, u nas nie ma i nie bedzie takiego problemu, bo my mieszkamy na poludniu Anglii, a eksia w Szkocji, wiec nie wchodzi po prostu w rachube, zeby M wskoczyl w samochod i wpadl na kilka godzin malowania . Moge wiec tylko teoretycznie odpowiadac. Mysle, ze gdyby eksia zadzwonila, ze pokoj babska jest do odmalowania, to duzo by zalezalo od tego, czy babsko by malowalo z ojcem, czy tez eksia z babskiem mialyby sie na ten czas z domu wyniesc np na zakupy, a on mialby malowac. W pierwszym przypadku - poniewaz bylby to czas spedzony z dzieckiem, mysle ze ani on (ani ja) nie mielibysmy nic przeciwko temu i obydwoje bysmy z babskiem malowalo. W drugim przypadku - imho bylby wypad na drzewo.

Gdyby babsku popsulo sie lozko i eksia nie miala zupelnie kasy na zakup nowego, albo na naprawe, tak ze dzieciak musialby spac na podlodze, to zadne z nas by sie nie zastanawialo tylko po prostu bysmy kupili i tyle. Sprzety eksi - obawiam, sie ze eksia moglaby spac na podlodze i ani jemu, ani mnie snu by to nie zaklocilo. Jej lozko, samochod, pralka itp... jej problem. Jakos nie widze, ze gdyby M popsul sie samochod, to eksia by zaproponowala pozyczke swojego...

[morel37]

rany twoj nm ma chyba racje z ta 593 zasada ;DDDD zycie to nie teatr, jak mawial wieszcz

[edw-ina]

naprawienie dziecku szuflady lub pomalowanie z nim jego pokoju to nie robienie remontu ex. nadinterpretujesz i to mocno.

> 6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś j
> est ok
> > ej, czy nie?
> > Nie wiem, nigdy nie prosimy ani tez eksia takich informacji nam nie przek
> azuje.
>
> Acha, a wydaje Ci się to dziwne, czy nie? Gdyby Twój M/NM porrosił Ex o takie i
> nfo, byłoby to dla Ciebie akceptowalen?

- moja starsza siostra każe mi - dorosłej babie - informować się, że szczęśliwie wylądowałam, dojechałam na miejsce itp. Moi przyjaciele, którzy mnie odwiedzają, piszą choć krótkiego smsa, że szczęśliwie wrócili do domu, mnie zmuszają do tego samego. Jeśli ex jedzie/leci gdzieś z dzieckiem, to jakoś całkowicie mnie nie dziwi chęć dowiedzenia się, czy wszystko ok. A że prosi o to matkę nie dziecko? Cóż, dorośli nieco lepiej rozumieją takie potrzeby i rzadziej o nich zapominają.

Nie jesteś przypadkiem zazdrosna o ex?

[trinity_2011]

> naprawienie dziecku szuflady lub pomalowanie z nim jego pokoju to nie robienie
> remontu ex. nadinterpretujesz i to mocno.

Ok, rozumiem. Czyli rozumiem, ze Twoj M jezdzi do exi i z dziecmi naprawia meble dla dzieci lub wspólne meble w domu ex? Nie masz z tym problemu? Ty w tym czasie zajmujesz się swoimi sprawami, a on w domu ex maluje dzieciom ściany i co tam jeszcze go poproszą?

> - moja starsza siostra każe mi - dorosłej babie - informować się, że szczęśliwi
> e wylądowałam, dojechałam na miejsce itp. Moi przyjaciele, którzy mnie odwiedz
> ają, piszą choć krótkiego smsa, że szczęśliwie wrócili do domu, mnie zmuszają d
> o tego samego. Jeśli ex jedzie/leci gdzieś z dzieckiem, to jakoś całkowicie mni
> e nie dziwi chęć dowiedzenia się, czy wszystko ok. A że prosi o to matkę nie dz
> iecko? Cóż, dorośli nieco lepiej rozumieją takie potrzeby i rzadziej o nich zap
> ominają.

Masz racje, ja to samo słyszę od mamy, siostry, nm i innych znajomych. Ale swoich ex nie informuje ze dobrze wylądowałam w Indonezji czy innej Hiszpanii
Osobiście uważam, że to dzieci powinny zadzwonić i poinformować tatę, a niekoniecznie ex w środku nocy wysyłać sms, że doleciała szczęśliwie.

> Nie jesteś przypadkiem zazdrosna o ex?
Jak pisałam Jestem nieopierzona i nie wiem, gdzie stawiać granice w pomocy/relacji z ex. Moje motto raczej w tym układzie jest takie, że dawać exi mniej niż więcej
Bo mam wrażenie, że jak się ciągle daje, to ona chce więcej i więcej...

[edw-ina]

> Ok, rozumiem. Czyli rozumiem, ze Twoj M jezdzi do exi i z dziecmi naprawia mebl
> e dla dzieci lub wspólne meble w domu ex? Nie masz z tym problemu? Ty w tym cza
> sie zajmujesz się swoimi sprawami, a on w domu ex maluje dzieciom ściany i co t
> am jeszcze go poproszą?

- mój mąż i jego dzieci niestety mieszkają od siebie szmat drogi i podobnie jak u Glass, dość trudno jest wsiąść do samochodu, by po kwadrancie być na miejscu i pomóc dziecku. Ale nie raz zajmowałam się swoimi sprawami, nie tylko, kiedy M robił coś z dziećmi, tylko dlatego, że pewne nasze zainteresowania odbiegają od siebie lub np. ze względu na pracę leciał na dwa tygodnie na inny kontynent.
Natomiast mój własny ojciec był pierwszą osobą, do jakiej się zwracałam, kiedy np. przeładowałam półki książkami i rozwaliłam cały regał lub niemal zatarłam silnik w pierwszym samochodzie. Zanim moja matka związała się z ojczymem, też zazwyczaj prosiła ex męża a mojego ojca o pewne drobne przysługi: np. świetnie znał się na samochodach i to on znalazł matce nowe auto. Sądzę, że to wszystko zależy od tego, czy ludzie mimo rozstania darzą się szacunkiem.

A odnośnie granic: musisz rozdzielić od siebie to, co wiąże się z dzieckiem i powinnościami rodzica wobec niego, potrzebą współpracy z drugim rodzicem i życiem z nim na stopie "koleżeńskiej" od tego, co tę relację przekracza. I tak, jak napisała Glass, czym innym jest kupno nowego łóżka dziecku, skoro stare nadaje się na śmietnik, a czym innym kupno go eks, bo nie ma gdzie spać.

[erillzw]

trinity_2011 napisała:
> Hhhhmm... Moj NM mowi, ze jak dziecko go poprosi o naprawienie zepsutej szuflad
> y, stołu, czegokolwiek tam to pomoże mu. Albo jak dziecko będzie chciało, żeby
> odmalować jego pokój...
> Mi się to też wydaje kosmiczne, ale mój NM twierdzi, że chce uczyć syna naprawi
> ać różne rzeczy. Ja mu mówię, że może to robić w naszym domu. Co o tym sądzić?

No wiesz wspolna naprawa czegos nie jest rowniznaczna z remonetem. jesli chodzi o odmalowanie jego pokoju ktore beda robic razem tez bardzo fajnie. Tu nie widze problemu, ale jesli mama nasyla dziecko "bo w toalecie potrzebne sa nowe kafle" to wybacz... przesada. Wszystko co dotyczy przestrzeni dziecka (szuflada w jego pokoju, malowanie jego pokoju, etc) spoko. remonty domu - absolutnie nie.

[pianino123]

erillzw napisała:


> Wszystko co dotyczy przestrzeni dziecka (szuflada w
> jego pokoju, malowanie jego pokoju, etc) spoko. remonty domu - absolutnie nie.

Z jednej strony masz rację, tez tak myślałam i akceptowałam takie akcje. Jednak z czasem zaczęły przybierać karykaturalna formę. Wszystko można sprowadzić do przestrzeni dziecka.
Zapchała się muszla - dzieci nawrzucały za dużo papieru, baterie trzeba wymienić w wiszącym zegarze bo spóźnia się do szkoły. I kultowy tekst "XY (dziecko) prosi ......".
Pod takie prośby było podciągane mnóstwo tematów.

[trinity_2011]

No dokladnie. Ja to teraz dostrzegam. Dziecko prosi o ceny karnetow a wiadomo zemto informacja dla matki. I tak w kolko...

[erillzw]

Tak czytam te Wasze opowiesci i mysle sobie, ze moj maz to jest jakis totalny wyjatek.
Ani nie daje sie wrzucac w poczucie winy, ani nie daje sobie wmawiac, ze prosby matki to prosby dziecka, ani nie ma sytuacji w ktorej pozwala sie naciagac i wykorzystywac w imie dziecka.
Po prostu w glowie mi sie nie miesci naiwnosc i kompulsywne poczucie winy jakie maja wasi chlopi ze sie tak ochoczo na wiele rzeczy zgadzaja i udaja, ze mysla, ze to dla dobra dziecka...

Jak facet pipa to potem wszyscy cierpia ze sie ogarnac ze swoimi tematami nie moze i nic od niego nie mozna wyegzekwowac...

[tully.makker]

Tak czytam te Wasze opowiesci i mysle sobie, ze moj maz to jest jakis totalny w
> yjatek.
> Ani nie daje sie wrzucac w poczucie winy, ani nie daje sobie wmawiac, ze prosby
> matki to prosby dziecka, ani nie ma sytuacji w ktorej pozwala sie naciagac i w
> ykorzystywac w imie dziecka.


Zaden wyjatek, zareczam ci. Wiekszosc ojcow tak ma, ze absolutnie ich nie interesuje, jakie potrzeby maja ich dzieci i ze mogliby w jakikolwiek sposob je zaspokoic. Zarowno ojcow nierozwiedzionych, hak i rozwiedzionych.

[erillzw]

tully.makker napisała:
> Zaden wyjatek, zareczam ci. Wiekszosc ojcow tak ma, ze absolutnie ich nie inter
> esuje, jakie potrzeby maja ich dzieci i ze mogliby w jakikolwiek sposob je zasp
> okoic. Zarowno ojcow nierozwiedzionych, hak i rozwiedzionych.

Że co proszę???
W którym miejscu wyczytałaś potęgą swej wiedzy że pisałam o braku odpowiedzialności i nie interesowaniu się dzieckiem?

[glasscraft]

Tully, to bardzo niesprawiedliwe stwierdzenie i imho nie ma zadnego pokrycia w rzeczywistosci.

[erillzw]

Moze tully tylko takich zna stad wrazenie, ze wiekszosc tak ma?

[joanpp77]

tully.makker napisała:

> Zaden wyjatek, zareczam ci. Wiekszosc ojcow tak ma, ze absolutnie ich nie inter
> esuje, jakie potrzeby maja ich dzieci i ze mogliby w jakikolwiek sposob je zasp
> okoic. Zarowno ojcow nierozwiedzionych, hak i rozwiedzionych.

nie wszystkich do jednego worka, podjerzewam ze mialas chyba z jakas patologia do czynienia...

[tully.makker]

> nie wszystkich do jednego worka, podjerzewam ze mialas chyba z jakas patologia
> do czynienia...

Ze ojciec nie interesujacy sie dziecmi to patologia oczywiscie zgoda - ale - kobiety, obudzcie sie. To ze niektore z nas maja doczynienia z gorliwymi, czy nawet nadgorliwymi tatusiami, nie oznacza, ze wiekszosc jest taka. Poczytajcie fora. Nawet nie samodzielna mame, tylko emame, gdzie macie na ogol pelne rodziny. Zobaczcie ile tam opisow ojcoiw, ktrorzy w zyciu nie byli na spacerze, u lekarza, ktorzy nie zajma sie dzieckiem nawet na chwile, tylko ewentualnie posadza je przed TV.
Niestety fakty sa takie, ze wiekszosc obowiazkow okolodzieciowych jest nadal wykonywana przez matki i uwaza sie, ze to ich rola. Nawet tutaj byla ostanio taka dyskusja na ten temat i dostalo mi sie od feministek - komplement nawiasem mowiac, bo smialam stwierdzic, ze nie jest z zalozenia przypisane kobiecie - macosze, czy matce, by kupowac dziecku odziez.
Po co istnialby fundusz alimentacyjny czy komornik, gdyby wszyscy rodziciele ochoczo placili alimenty?
Jesli nasi mezczyzni sa wyjatkami, to cieszmy sie, nawet jesli robia troche za duzo, nawet jesli czasami daja sie wodzic za nos (oj, widzialam tego mnostwo, a u nas gnanie na zyczenie corki / posrednio exi oznacza podroz 400km, i tak, zdarzalo sie nierzadko, ze chlop dostawal telefon, wsiadal w samochod i jechal), to lepiej zeby ojciec dal dziecku troche za duzo, a nie troche za malo. Poczucie, ze mozna liczyc na tate jest jedna z najcenniejszych rzeczy, jaka ojciec moze dac dziecku, i mamy powody do dumy, ze nasi partnerzy tak wlasnie postepuja, to dobrze o nich swiadczy, a nie zle.
A ze bywa trudne - tak, zycie z czlowiekiem, ktory ma zasady, wartosci i kregoslup moralny bywa trudniejsze niz zycie z wygodnym oportunista. Dla mnie jest jednak duzo bardziej satysfakcjonujace i mysle, ze wiele z was wcale by nie tolerowalo odmiennej postawy. Zreszta macoch szczesliwych z tego powodu, ze ojciec nie ma kontaktu z dziecmi z poprzedniego zwiazku coraz mniej, a kiedys nawet na tym forum byly ich stada - to tez swiadczy o tym, na jakie wyzyny sie wznioslysmy

[karolana]

tully.makker napisała:

> Ze ojciec nie interesujacy sie dziecmi to patologia oczywiscie zgoda - ale - ko
> biety, obudzcie sie. To ze niektore z nas maja doczynienia z gorliwymi, czy naw
> et nadgorliwymi tatusiami, nie oznacza, ze wiekszosc jest taka. Poczytajcie for
> a. Nawet nie samodzielna mame, tylko emame, gdzie macie na ogol pelne rodziny.
> Zobaczcie ile tam opisow ojcoiw, ktrorzy w zyciu nie byli na spacerze, u lekarz
> a, ktorzy nie zajma sie dzieckiem nawet na chwile, tylko ewentualnie posadza je
> przed TV.
> Niestety fakty sa takie, ze wiekszosc obowiazkow okolodzieciowych jest nadal wy
> konywana przez matki i uwaza sie, ze to ich rola. Nawet tutaj byla ostanio taka
> dyskusja na ten temat i dostalo mi sie od feministek - komplement nawiasem mow
> iac, bo smialam stwierdzic, ze nie jest z zalozenia przypisane kobiecie - macos
> ze, czy matce, by kupowac dziecku odziez.
> Po co istnialby fundusz alimentacyjny czy komornik, gdyby wszyscy rodziciele oc
> hoczo placili alimenty?

Powiem w ten sposób.
Tak, KIEDYŚ był taki schemat, że kobieta siedzi (!) w domu, ew. pracuje na swoje waciki, a mężczyzna utrzymuje rodzinę. Siłą więc rzeczy działania okołodzieciowe mężczyzn, nawet w pełnych rodzinach, były ograniczone.
Taki panował układ (nadmieńmy patriarchalny), że przestrzenią życiową kobiety był dom, mężczyzna realizował się poza nim.
I tak się składa, że najgorliwszymi obrończyniami tego systemu były i nadal są kobiety właśnie! Wystarczy przeczytać, także na tym forum, wypowiedzi pt., że dziecko potrzebuje przede wszystkim MATKI. Nie rodziców, nie rodzica po prostu, ale MATKI.
Ile jest sytuacji, kiedy matka z teściową nie pozwalają ojcu nawet dziecka wziąć na ręce, bo "ono takie małe, a tym masz takie niezgrabne łapy i krzywdę zrobisz!" albo "daj spokój, nie masz instynktu macierzyńskiego".
No sorry, ale ja się tym facetom nie dziwię, że sobie odpuszczają. Ile wytrzymałabyś strofowania, wmawiania Ci, że robisz wszystko źle, że się nie liczysz, bo nie jesteś MATKĄ?
A potem jojczy taka jedna z drugą, że tatuś się nie udziela.
Ja mam teraz piękny przypadek jak to działa.
Mm dziećmi przez ponad 6 lat zajmował się sam. Od momentu ich urodzenia.
Szanowna pani ustawiała się tylko do zdjęć, poza tym było klasyczne odwrócenie ról. Żeby nie było, mm też pracował, zarabiał, itd. ale to on zajmował się dziećmi, brał zwolnienia lekarskie, itd.
I nagle okazuje się, że to nie ma znaczenia! Bo on NIE URODZIŁ. I mówiąc, jak wyglądało jego życie, "gloryfikuje siebie jako ojca i umniejsza rolę matki". I nagle jego "prawo" ogranicza się do roli bankomatu i ochłapów wydzielanych z łaską przez sąd. Bo jakaś pani pseudo-psycholog napisała, że dzieci potrzebują przede wszystkim MATKI.
Nikt nie chce pomóc, każą pisać pisma, sąd odrzuca kolejne wnioski, bo przecież jest okej, dzieci mieszkają z matką, ojciec ma "widzenia", płaci alimenty jak w zegarku, o co chodzi?
Nikogo nic nie interesuje, sytuacja jest zgodnie ze sztuką.
A facet jakiś nawiedzony, bo chce żeby dzieci mieszkały z nim! Idiota normalnie! Przecież wiadomo, że dzieci MAJĄ MIESZKAĆ Z MATKĄ. Bo tak było, jest i będzie amen.
I dzieci coraz mniej cieszą się na widok ojca. Coraz mniej chętnie u ojca przebywają. To co, zmuszać je? A mamusia cała w skowronkach, kiedy ciężko przerażony maluch na widok ojca chowa się za nią, bo może w końcu powiedzieć '"ooo, popatrzcie! mówiłam jaki on naprawdę jest! teraz wszyscy już znają prawdę!"
Więc ojciec widząc, że jego walka nie przynosi dobra, wręcz przeciwnie, odpuszcza. Bo co ma robić?
To powiedz mi, Tully, po jaką cholerę ojcowie mają się udzielać na równi z matkami, skoro i tak NIKT nie daje im równych praw, skoro ciągle słyszą, że są mniej ważni, bo nie urodzili, skoro w każdej chwili może dojść do tego, że dziecko, którym zajmowali się na codzień będą widzieli raz na 2 tygodnie przez kilka godzin?
Widzisz, Ty patrzysz z pozycji silniejszego. Masz dziecko, nikt Ci go nie odbierze, bo urodziłaś.
Ja patrzę z pozycji kogoś, kto nigdy nie urodził i nie urodzi, kto może mieć tylko uczucia. I widzę dokładnie, że kompletnie nie liczy się co robisz, jakie masz więzi, ile czasu poświęcasz, ile z siebie dajesz. Nie liczy się kim jesteś dla dzieci, jeśli nie urodziłaś.
To jest okrutne, niesprawiedliwe, ale jest rzeczywistością.
Kobiety same doprowadziły do sytuacji, w której ojcowie sobie odpuszczają. Kobiety, które kompensują sobie swoją podrzędną pozycję na innych polach, forsując na polu prawa rodzinnego tezę, że ojciec w zasadzie nie jest potrzebny, że wystarczy matka, że ona jest najważniejsza, jaka by nie była, że lepsza najgorsza matka niż dobry ojciec.
Z mojego doświadczenia wynika, że mężczyźni CHCĄ zajmować się dziećmi, CHCĄ z nimi być. Ale rzadko kiedy znajdzie się taki, który będzie całymi latami szarpał się, kopał z koniem, walczył z systemem. Bo faceci też ludzie, mają jedno życie i chcą je jakoś przeżyć. I skoro dzieci ojca w zasadzie nie potrzebują...
I piszę to jako kobieta, jako feministka i jako macocha. Oraz jako ktoś, kto był nazywany mamą.

[tully.makker]

Mysle, karolana, ze jednak twoj maz odbiega od przecietnej, jesli chodzi o relacje z dziecmi. Nie twierdze, ze sytuacja sie nie zmienia, ale widze nawet wokol siebie, w naprawde partnerskich zwiazkach, ze jednak pokutuje zalozenie, ze dziecko to glownie obowiazek matki. I mimo, ze sama mam w domu zupelnie inny typ faceta, to jednak pozostane przy swoim zdaniu - jedna, czy nawet 2 jaskoli wiosny nie czynia. Choc byloby fajnie.

[polifonia1983]

1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy byłoby nie okej?
Nie ok
2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?
Nie wiem, chyba jednak nie ok. Ale poczekaj, o jakiej sytuacji piszesz? Wszyscy spędzają święta wspólnie, bo się lubią/tolerują, czy M spędza święta z ex, a nowa żona sama?
3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex poszła do banku po kredyt?
Nie ok
4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?
Nie ok i nie fajne dla dzieci, które zaczynają myśleć, że rodzice do siebie wrócą.
5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?
Ok
6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest okej, czy nie?
chyba ok, chociaż dostać taką informację od dziecka, niż od ex.
A długo są po rozwodzie? Bo z tego co piszesz, wychodzi, że nie, albo że nie przepracowali do końca rozstania. Nie musisz się od razu zamartwiać, że chcą do siebie wrócić, ale czasem tak jest, że mimo rozstania ludzie są od siebie uzależnieni psychicznie, zwłaszcza, jeśli w grę wchodzi poczucie winy.
Mogłabym akceptować sporadyczną pomoc ex, pod warunkiem, że byłaby wzajemna i oparta na szacunku i zauważaniu wszystkich członków rodziny, w tym mnie. Jeśli kontakty wyglądają tak, że nikt nie ma do siebie żalu, nowi partnerzy są akceptowania i wszyscy dążą do kompromisu, to powyższe punkty wydają mi się do przełknięcia. Jeśli natomiast wynikają z poczucia winy M wobec Ex i dzieci, to nie prowadzą do niczego dobrego. Poza tym, co ma myśleć dzieciak (nieważne czy ma 5 lat czy naście), jeśli tata przychodzi sam, jeździ z mamą na wakacje i spędza z mamą święta? W większości przypadków zacznie żywić nadzieję, że rodzice do siebie wrócą i będzie na to czekał - to nie służy ani jemu, ani nikomu w rodzinie.

[basia8.93]

3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex p
> oszła do banku po kredyt?
> Nie ok

Dlaczego? wg mnie całkiem ok

[altz]

Może napiszę, jak to widzi moja kobieta, czasami rozmawiamy na ten temat, zresztą widzę, jak się dogaduje ze swoim byłym facetem.

> 1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy
> byłoby nie okej?
Awaryjne sprawy, jak najbardziej. Pomalowanie pokoju dziecka, gdyby prosiło, to też, ale pokój matki by odpadał i źle by to było widziane.

> 2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?
Tak, byle nie całych.

> 3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex p
> oszła do banku po kredyt?
Raczej darowizna przy jakiś klęskach życiowych, nie pożyczka.

> 4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?
Tak

> 5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?
Tak

> 6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest ok
> ej, czy nie?
Tak

[altz]

> > 4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?
> Tak

Może uzupełnię.
Wspólny wyjazd z dziećmi i Obecną, to tak.
A wspólny wyjazd z Byłą w jakieś sprawie typu impreza dzieci to tak, a wakacje, to już nie, byłyby wątpliwości.

[trinity_2011]

> Może napiszę, jak to widzi moja kobieta, czasami rozmawiamy na ten temat, zresz
> tą widzę, jak się dogaduje ze swoim byłym facetem.
>
> > 1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę
> , czy
> > byłoby nie okej?
> Awaryjne sprawy, jak najbardziej. Pomalowanie pokoju dziecka, gdyby prosiło, to
> też, ale pokój matki by odpadał i źle by to było widziane.

Czyli, żebym dobrze zrozumiała. Do Twojego domu przyjeżdża np. facet Twojej Żony i maluje pokój/pokoje swojego dziecka, tak? Co Ty w tym czasie robisz? Jak się czujesz jako facet w swoim domu?

> > 2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?
> Tak, byle nie całych.
Acha. A u Was jest taki układ, że oboje macie ex? I z nimi wszystkimi potraficie spędzać święta?

[morel37]

ej. ale jesli na przyklad dziecko bardzo chce cos zrobic z tata. na przyklad wlasnie pomalwoac pokoj. chce to przezyc z tata. to nie przesadzajmy. twoj facet nie maluje mieszkania exi tylko maluje pokoj swojego dziecka. swoja droga mysle ze moj maz bylby szczesliwy gdyby jego dziecko poprosilo by go o taka pomoc.to swiadczy chyba o tym ze ojciec jest kims waznym dla dziecka? inna sprawa ze u nas to by nie rpzeszlo bo exia w zyciu by na cos takiego nie pozwolila

[trinity_2011]

> ej. ale jesli na przyklad dziecko bardzo chce cos zrobic z tata. na przyklad wl
> asnie pomalwoac pokoj. chce to przezyc z tata. to nie przesadzajmy. twoj facet
> nie maluje mieszkania exi tylko maluje pokoj swojego dziecka. swoja droga mysle
> ze moj maz bylby szczesliwy gdyby jego dziecko poprosilo by go o taka pomoc.t
> o swiadczy chyba o tym ze ojciec jest kims waznym dla dziecka? inna sprawa ze u
> nas to by nie rpzeszlo bo exia w zyciu by na cos takiego nie pozwolila

Ja sobie zdaje sprawę, że to ważne dla dziecka i Ojca. I miłe jest gdy dziecko prosi. Ale mamy wspólny dom, w którym każdy kajtek ma swój pokój, który mogą wspólnie z Ojcem malować w paski, kropki i inne zwierzątka. Ja po prostu uważam, że to może się dziać w naszym domu - ta nauka, pokazywanie Ojca że jest jakimś wzorce, etc, niekoniecznie w domu exi, z excia na głowie i dziękującą, jakim to jest on wspaniałym mężczyzną?

Czemu to ma być tak, że NM ma niejako utrzymywać dwa domy i exi i nasz wspólny??

[glasscraft]

Hmmm... jestes okropnie zazdrosna o eks i chyba to wszystko, co mozna o tym poscie powiedziec

[trinity_2011]

> Hmmm... jestes okropnie zazdrosna o eks i chyba to wszystko, co mozna o tym pos
> cie powiedziec


hhhmmm... może i masz rację... na pewno masz w jakimś tam stopniu rację... ale może to też troszkę jest tak, że Ty wiedząc, że ex jest daleko nie masz takich spraw na głowie i nie martwisz się tym, bo jak piszesz mieszkasz daleko od ex... My mieszkamy 10 minut drogi od ex i faktycznie takie sprawy są może i łatwiejsze, a przez to i może myślę o takich sytuacjach częściej... Bo są one niejako namacalne.

Pisałaś w którymś z postów, że jakby chodziło o meble ex, to byście z M olali sprawę. I że ex jak Wam się samochód psuje, to nie pomaga. A co by się stało, jakby popsuł się samochód ex, którym wozi dzieci? Wiesz, że Twój M nie pomógłby/pomógł?

[glasscraft]

To prawda, nie martwie sie, bo mieszkamy wystarczajaco daleko, zeby pewnych rzeczy sie nie dalo robic. Nie martwie sie, bo eks ma meza, ma rodzicow i przyjaciol, do ktorych udala by sie w pierwszej kolejnosci. Nie martwie sie rowniez, bo M ma wszystkie klepki w normie i potrafi rozroznic potrzeby babska i potrzeby eksi, ktore z babskiem nie maja wiele wspolnego.

Eksia dostaje kase (i to wcale nie mala) zwana alimentami, na potrzeby babska, wiec M automatycznie partycypuje w wydatkach na hipoteke, dojazd do szkoly itp. Obawiam sie, ze gdyby eksi popsul sie samochod, to by musiala jezdzic autobusem albo wziac pozyczke na nowy. Nie dlatego, ze M jest kiepskim ojcem i ma w nosie dziecko, a dlatego, ze eksia ma taki sam zasmarkany obowiazek partycypowac w kosztach utrzymania wlasnego dziecka, jak M.

Oprocz babska, z samochodu korzysta takze eksia (a wobec niej M nie ma zadnego obowiazku alimentacyjnego), czasami maz eksi i czesto ich wspolne dziecko. Wiec oczekiwanie z jej strony, ze M bedzie finansowal dwojce doroslych, pracujacych ludzi samochod, czy cokolwiek innego, co nie do konca jest z jego dzieckiem 100% zwiazane, jest troche nie-teges

[trinity_2011]

> To prawda, nie martwie sie, bo mieszkamy wystarczajaco daleko, zeby pewnych rze
> czy sie nie dalo robic. Nie martwie sie, bo eks ma meza, ma rodzicow i przyjaci
> ol, do ktorych udala by sie w pierwszej kolejnosci. Nie martwie sie rowniez, bo
> M ma wszystkie klepki w normie i potrafi rozroznic potrzeby babska i potrzeby
> eksi, ktore z babskiem nie maja wiele wspolnego.

Im więcej wczytuję się w to forum, tym bardziej wydaje mi się, że to wszystko nie jest takie proste, a każdy przypadek ciut inny No fakt, u mnie sytuacja jest inna - ex nie ma męża, faceta, a do rodziców to się owszem zwraca ale mojeo NM o pomoc.
Z tym rozróżnianiem potrzeb to moim zdaniem nie jest tak prosto. Chociażby przykład z poniższym samochodem... Alimenty też - z pewnością przyznasz - nie zawsze w 100% idą na dzieci.

> Obawiam sie, ze gdyby eksi popsul sie samochod, to by musiala jezdzic autobuse
> m albo wziac pozyczke na nowy. Nie dlatego, ze M jest kiepskim ojcem i ma w nos
> ie dziecko, a dlatego, ze eksia ma taki sam zasmarkany obowiazek partycypowac w
> kosztach utrzymania wlasnego dziecka, jak M.

Masz racje. Ja Ciebie całkowicie popieram. Ale chyba nie jestem pewna, co mój NM by na to powiedział. W wyniku rozwodu oddał swojej ex samochód i spłacił sam za niego kredyt. On uważał, że to dzieciom jest potrzebny samochód, żeby bezpiecznie jeździły do szkoły, a ex jego nie obchodzi - niejako poprzez dzieci dostaje coś od niego (Np. alimenty zostały tak obliczone, żeby ex miała na naprawy samochodu i zmianę opon).
Niby rozumiem ten argument. Pytałam się go, co się stanie, jak ten samochód się zniszczy/zepsuje. Czy on będzie dokładał do nowego, tak jak ten sponsorował? Na co usłyszałam, że nie, że to będzie rola ex, jak będzie chciała sobie zmienić samochód.
A ja w 100% w to jakoś nie wierzę...straszne... ale chyba tak jest...Wytłumaczenie troszkę niżej...

> Oprocz babska, z samochodu korzysta takze eksia (a wobec niej M nie ma zadnego
> obowiazku alimentacyjnego), czasami maz eksi i czesto ich wspolne dziecko. Wiec
> oczekiwanie z jej strony, ze M bedzie finansowal dwojce doroslych, pracujacych
> ludzi samochod, czy cokolwiek innego, co nie do konca jest z jego dzieckiem 10
> 0% zwiazane, jest troche nie-teges

No tak, jak pisałam, inna ciut sytuacja bo u Ciebie ex jest z kimś związana. U nas jest tak, że ex nie ma nikogo i nie zarabia za wiele. Alimenty stanowią większość jej budżetu. A z moich obserwacji wynika, że NM czuje się w obowiązku (co jest okej), ale chyba jednak obarczonym poczuciem winy, żeby dzieci nie odczuły rozwodu rodziców i jest w stanie zrobić wiele i wiele wytłumaczyć, że to dla dzieci, a nie dla ex...

[glasscraft]

Oczywiscie, ze kazda sytuacja jest inna, i nie da sie napisac podrecznika, co zrobic, kiedy eksi psuje sie to albo tamto...

Wiesz, ja jestem taka suka, do ktorej argumenty "ona malo zarabia" nie przmawiaja. Jezeli malo zarabia, to niech poszuka pracy, gdzie bedzie wiecej zarabiac. A jezeli alimenty sa za male i dzieciakom brakuje - to niech zlozy o ich podwyzszenie. I owszem, wiem ze alimenty czasami nie ida w 100% na dziecko, ale poniewaz z zasady na dziecko wlasnie maja isc, nie interesuje mnie, ze eksia nie ma na tipsy albo fryzjera i od kasy dziecka jej wara.

Niestety, trzeba zatrudnic czasami zdrowy rozsadek - samochod, ktorym eksia wozi dziecko sie popsul. Czy ojciec powinien kupic nowy? A jak popsuje sie pralka, w ktorej eksia pierze ubrania dziecka? A kuchenka? A odkurzacz? Albo zarowka? Albo czajnik? I tak dalej, i tak dalej...
A jak ojcu zdarzy sie wypadek i bedzie uwiazany do lozka w szpitalu bez odzyskania przytomnosci przez nastepne 20 lat? Czy dziecko bedzie chodzilo gole albo w brudnych ubraniach, glodne, zylo w syfie i ciemnosciach?

[trinity_2011]

> Wiesz, ja jestem taka suka, do ktorej argumenty "ona malo zarabia" nie przmawia
> ja. Jezeli malo zarabia, to niech poszuka pracy, gdzie bedzie wiecej zarabiac.
> A jezeli alimenty sa za male i dzieciakom brakuje - to niech zlozy o ich podwyz
> szenie. I owszem, wiem ze alimenty czasami nie ida w 100% na dziecko, ale ponie
> waz z zasady na dziecko wlasnie maja isc, nie interesuje mnie, ze eksia nie ma
> na tipsy albo fryzjera i od kasy dziecka jej wara.

Niestety, może stety, ja też jestem taka zimna suka. Zgadzam się z Tobą w 100%, ale mój NM ma totalnie odrębne zdanie. On uważa, że jak dzieciom coś będzie potrzeba, a ex nie będzie stać, to on to sfinansuje - jak będzie mógł - chociażby exia całe alimenty wydała na tipsy (oczywiście zacznie "uczyć" ex zmiany podejścia i rozmawiać z ex, ale najpierw pomoże dzieciom). Mnie to oczywiście doprowadza do pasji, bo ex sobie łazi do kosmetyczki, wyjeżdża na zagraniczne wakacje, a jak trzeba kasy, to wie gdzie przyjść...

> Niestety, trzeba zatrudnic czasami zdrowy rozsadek - samochod, ktorym eksia woz
> i dziecko sie popsul. Czy ojciec powinien kupic nowy? A jak popsuje sie pralka,
> w ktorej eksia pierze ubrania dziecka? A kuchenka? A odkurzacz? Albo zarowka?
> Albo czajnik? I tak dalej, i tak dalej...
> A jak ojcu zdarzy sie wypadek i bedzie uwiazany do lozka w szpitalu bez odzyska
> nia przytomnosci przez nastepne 20 lat? Czy dziecko bedzie chodzilo gole albo w
> brudnych ubraniach, glodne, zylo w syfie i ciemnosciach?

No właśnie. Ja zazwyczaj prowokuję NM i pytam się, czy exia będzie dokładała się do napraw samochodu/remontów w naszym domu - dzieci też nim jeżdżą i mieszkają z nami
Mój NM się wtedy niemiłosiernie wku....a, że robię głupie analogie, jestem niedojrzała i nie nadaję się do takiego związku...

[morel37]

> Mój NM się wtedy niemiłosiernie wku....a, że robię głupie analogie, jestem nied
> ojrzała i nie nadaję się do takiego związku...


i na co ci taki facet?

[glasscraft]

Wiesz, u nas byloby podobnie - gdyby babsku czegos zabraklo, to i M i ja wylozylibysmy kase (ok, nie moje dziecko, ale akurat ja bardzo lubie i dla mnie jest czescia naszej rodziny i zawsze bedzie). A potem eksia mialaby 4 litery skopane, co sie stalo z pieniedzmi, ktore regularnie dostaje na to, zeby dziecku wlasnie nie brakowalo.

Zeby bylo jasne - nie interesuje mnie ile M wydaje na babsko (chociaz wiem i sama bym sie na niego darla, gdyby nie byl tutaj w porzadku) i uwazam, ze sprawy pieniezne pomiedzy nim a eksia, kiedy sa zwiazane z babskiem, nie maja ze mna nic wspolnego. Natomiast, gdyby eksia traktowala nas jak pare idiotow, z ktorych da sie ciagnac ile wlezie bazujac na poczuciu winy M z powodu rozstania (dziwne, ze eksie jakos moga poczucie winy sobie na polke odlozyc, chociaz na rozpad zwiazku zwykle pracuja dwie osoby, a faceci uwielbiaja sie w tej winie tarzac do zmeczenia), i M nie widzial albo nie chcial tego widziec, to moje niezainteresowanie objawiloby sie bardzo glosno. I poniewaz stara baba juz jestem (tak mi sie porobilo w dniu moich 40 urodzin), to meskie fochy i dasanki do mnie by nie przemowily i zakonczylyby sie kopem w 4 litery skierowana w M strone...

[edw-ina]

ale Glass, w tym wątku autorka przede wszystkim snuje przypuszczenia "co i jak może się wydarzyć". Dywagowanie na co idą alimenty, bez braku jakichkolwiek dowodów świadczących, że idą nie na dziecko, jest bez sensu. Tak, jak zadawanie tysięcy pytań: co, jeśli... - wpisać dowolne.

[morel37]

no dokladnie tak widze problem jako i edwina. nie da sie przewidziec wszystkich scenariuszy. a moim zdaniem nm zaczyna miec dosc kolezanki. a im bardziej zaczyna miec dosc tym bardziej prawdopodobnie docenia ex

[trinity_2011]

Dzięki za wskazówki
Ja myślałam, że to niejako normalne jest, że dwoje ludzi w takiej sytuacji / ba w sumie w każdym związku, rozmawia ze sobą nt. przyszłości, hipotetycznych sytuacji, etc.

Zawsze to robiłam ze swoimi ex, im to nie przeszkadzało.

No ale jak z Waszej perspektywy wychodzi, że za dużo tego i to może być męczące, to przemyślę to...

[edw-ina]

ja ci dam przykład:
jeśli będziesz wychodziła w przyszły czwartek do dentysty to założysz jeansy czy kostium? A jeśli będziesz wychodziła w piątek? A gdy zdarzy się, że idąc do niego przechodzące dziecko opryska cię milkshakiem to wrócisz do domu się przebrać, czy nie? A jeśli tylko na bluzce to może założysz marynarkę? A jeśli prosto po wyjściu od dentysty miałabyś iść do teatru, bo być może ktoś odda ci w ostatniej chwili swoje bilety, to nie powinnaś zmienić kostiumu na sukienkę?

Pewne rzeczy się po prostu dzieją i już. Nie przewidzisz wszystkiego, bo i po co? Zamartwianie się na zaś jeszcze nigdy i nikomu niczego dobrego nie przyniosło. Reaguj na to, co się dzieje, ale też bez paniki. Pomyśl: z jakiegoś względu twój facet zakończył związek z ex. Z jakiegoś względu związał się z tobą. Chce się zachowywać możliwie fair wobec dziecka i ex. Do momentu, do którego ich relacje i sprawy nie wpływają na ciebie notorycznie, nikt ci nie każe się dostosowywać i akceptować wszystkiego jak popadnie, nie ma co szaleć. Odpuścić, nie wnikać i zajmować się bardziej sobą.

Jeszcze odnośnie komunii: nie byłam na komunii starszego syna M, bo w ogóle o tym nie pomyślałam. To całkiem poważna rodzinna uroczystość, a nie małolackie zapraszanie "chłopaka" czy "dziewczyny" na obiad do rodziców. Na komunii młodszego już byłam, ale wcale się jakoś do tego nie rwałam i raczej bym się cieszyła nie musząc tam jechać.

[trinity_2011]

> ja ci dam przykład:
> jeśli będziesz wychodziła w przyszły czwartek do dentysty to założysz jeansy cz
> y kostium? A jeśli będziesz wychodziła w piątek? A gdy zdarzy się, że idąc do n
> iego przechodzące dziecko opryska cię milkshakiem to wrócisz do domu się przebr
> ać, czy nie? A jeśli tylko na bluzce to może założysz marynarkę? A jeśli prosto
> po wyjściu od dentysty miałabyś iść do teatru, bo być może ktoś odda ci w osta
> tniej chwili swoje bilety, to nie powinnaś zmienić kostiumu na sukienkę?

Rozumiem Twój przekaz.

> Pewne rzeczy się po prostu dzieją i już. Nie przewidzisz wszystkiego, bo i po c
> o? Zamartwianie się na zaś jeszcze nigdy i nikomu niczego dobrego nie przyniosł
> o. Reaguj na to, co się dzieje, ale też bez paniki. Pomyśl: z jakiegoś względu
> twój facet zakończył związek z ex. Z jakiegoś względu związał się z tobą. Chce
> się zachowywać możliwie fair wobec dziecka i ex. Do momentu, do którego ich rel
> acje i sprawy nie wpływają na ciebie notorycznie, nikt ci nie każe się dostosow
> ywać i akceptować wszystkiego jak popadnie, nie ma co szaleć. Odpuścić, nie wni
> kać i zajmować się bardziej sobą.

Rozważę Dzięki.

> Jeszcze odnośnie komunii: nie byłam na komunii starszego syna M, bo w ogóle o t
> ym nie pomyślałam. To całkiem poważna rodzinna uroczystość, a nie małolackie za
> praszanie "chłopaka" czy "dziewczyny" na obiad do rodziców. Na komunii młodszeg
> o już byłam, ale wcale się jakoś do tego nie rwałam i raczej bym się cieszyła n
> ie musząc tam jechać.

A Ty nie czujesz się rodziną Twojego faceta i pośrednio jednak dzieci?
Myślę, że trochę inaczej mówiłabyś, gdybyś została wykluczona, albo żeby M dostał przykazanie, że ma nie przyjeżdżać z aktualną żoną.
Rozumiem, że miałaś wybór i pewnie mogłaś nie jechać tam. Myślę, że nikt Ciebie nie zmusił
Rozumiem, że chciałaś zrobić przyjemność M lub dzieciom lub czujesz się jednak częścią tej rodziny.

Ja nie czuję się częścią rodziny, ale uważam, że jako partnerka ojca dzieci, które mają komunię powinnam tam być. Tak samo uważałam, że mój partner powinien być ze mną na weselu mojej siostry, na którą byłam świadkową - cokolwiek wtedy moja rodzina i goście myśleli o naszym związku. G.... mnie to obchodziło
Po prostu, jak jedność to jedność.

[edw-ina]

wiesz, czucie się z kimś rodziną, to nie tylko pewne określenie pozycji, ale również zobowiązanie. A ja, zanim się do czegoś zobowiążę, to lubię wiedzieć do czego i czy warto.

[trinity_2011]

Szczerze to zrozumiałe, ale troszkę nie odpowiedziałaś mi na pytanie

[edw-ina]

to proste - związek był nieopierzony, nikt, a tym bardziej sami zainteresowani nie wiedzieli, czy z tego psa przypadkiem wydra nie wyrośnie, byliśmy zakochani, ale jakoś nie uznaliśmy, że to już teraz na śmierć i życie, więc po co pakować się w tak zobowiązujące spotkania, jak komunia dzieci?

[trinity_2011]

No tak, święta racja, co piszesz. O to samo dokładnie mi chodzi.

[joanpp77]

> No właśnie. Ja zazwyczaj prowokuję NM i pytam się, czy exia będzie dokładała si
> ę do napraw samochodu/remontów w naszym domu - dzieci też nim jeżdżą i mieszkaj
> ą z nami
> Mój NM się wtedy niemiłosiernie wku....a, że robię głupie analogie, jestem nied
> ojrzała i nie nadaję się do takiego związku..

Ciekawe czy on dojrzal do nowego zwiazku...jesli tak stawia sprawe....

[trinity_2011]

> > No właśnie. Ja zazwyczaj prowokuję NM i pytam się, czy exia będzie dokład
> ała si
> > ę do napraw samochodu/remontów w naszym domu - dzieci też nim jeżdżą i mi
> eszkaj
> > ą z nami
> > Mój NM się wtedy niemiłosiernie wku....a, że robię głupie analogie, jeste
> m nied
> > ojrzała i nie nadaję się do takiego związku..
>
> Ciekawe czy on dojrzal do nowego zwiazku...jesli tak stawia sprawe....

Czemu tak myślisz? To znaczy, czy możesz to rozwinąć?

[erillzw]

trinity_2011 napisała:
> Niestety, może stety, ja też jestem taka zimna suka. Zgadzam się z Tobą w 100%,
> ale mój NM ma totalnie odrębne zdanie. On uważa, że jak dzieciom coś będzie po
> trzeba, a ex nie będzie stać, to on to sfinansuje - jak będzie mógł - chociażby
> exia całe alimenty wydała na tipsy (oczywiście zacznie "uczyć" ex zmiany podej
> ścia i rozmawiać z ex, ale najpierw pomoże dzieciom). Mnie to oczywiście doprow
> adza do pasji, bo ex sobie łazi do kosmetyczki, wyjeżdża na zagraniczne wakacje
> , a jak trzeba kasy, to wie gdzie przyjść...

To w takim razie ma powazny problem bo tata nue jest od tego zeby byc wiecznym bankomatem ktory bedzie nadrabial bledy bidzetowe mamy dzieci. Sorry. Life is brutal. Alimenty sa po to by umiec nimi rozporzadzac a nie zeby w razie wydania za duzo poleciec, ze nie ma kasy och jej...
Widocznie Twoj maz ma bardzo duze poczucie winy wobec i ex i dzieci, ze godzi sie na utrzymywanie ich i na kazda zachcianke finansowa. To nie tak dziala, ze ojciec jest od dawania kasy a ex moze z nia robic co chce. ja pamietam ze kiedys byly takie sytuacje i u nas, ale moj maz dosc szybko je ukrocil. Ze sorry, ale dostajesz juz taka ilosc pieniedzy ze ja nie bede dokladal i trzeba bylo sier nauczyc nimi rozporzadac a nie miec nadzieje, ze jak zakwilisz to ja nagle z rekawa zafunduje wakacje. To tak nie dziala. Ale to jest rola faceta by taka granice wyznaczyl.
gdyby moj maz robil jak Twoj tobysmy glodowali znajac ex.

> No właśnie. Ja zazwyczaj prowokuję NM i pytam się, czy exia będzie dokładała si
> ę do napraw samochodu/remontów w naszym domu - dzieci też nim jeżdżą i mieszkaj
> ą z nami
> Mój NM się wtedy niemiłosiernie wku....a, że robię głupie analogie, jestem nied
> ojrzała i nie nadaję się do takiego związku...

Ja mysle, ze to on nie dorosl do tego zwiazku i moze nalezy mu uswiadomic, ze syoanie kasa nie sprawi, ze nagle ex nie bedzie zla a dzieci nie beda czuly rozwodu. Sorry ale alimenty sa po to by wspolutrzymac dziecko a nie po to by ex sobie je wydawala na przyjemnosci i w kazdej chwili moga sobie pozebrac od exa o kolejna kase bo wie, ze ja dostanie. Niech sie nauczy rozporzadzac kasa, odkladac. Bo tak ani ona sie niczego nie uczy ani dzieci szacunku do ojca i piniedzy nie uczy.

[trinity_2011]

> To w takim razie ma powazny problem bo tata nue jest od tego zeby byc wiecznym
> bankomatem ktory bedzie nadrabial bledy bidzetowe mamy dzieci. Sorry. Life is b
> rutal. Alimenty sa po to by umiec nimi rozporzadzac a nie zeby w razie wydania
> za duzo poleciec, ze nie ma kasy och jej...

Zrozum, on nie chce być wiecznym bankomatem, ale też nie uważa, że gdy dzieci czegoś potrzebują, a matka zachowała się jak kretynka, a on może pomóc, to chce ponoć.
A później przemówić do rozsądku matce...

> Widocznie Twoj maz ma bardzo duze poczucie winy wobec i ex i dzieci, ze godzi s
> ie na utrzymywanie ich i na kazda zachcianke finansowa. To nie tak dziala, ze o
> jciec jest od dawania kasy a ex moze z nia robic co chce. ja pamietam ze kiedys
> byly takie sytuacje i u nas, ale moj maz dosc szybko je ukrocil. Ze sorry, ale
> dostajesz juz taka ilosc pieniedzy ze ja nie bede dokladal i trzeba bylo sier
> nauczyc nimi rozporzadac a nie miec nadzieje, ze jak zakwilisz to ja nagle z re
> kawa zafunduje wakacje. To tak nie dziala. Ale to jest rola faceta by taka gran
> ice wyznaczyl.
> gdyby moj maz robil jak Twoj tobysmy glodowali znajac ex.

Może ja się źle wyraziłam. Mój NM dotychczas daje tylko alimenty, nic ponadto.
Fakt - są duże - tak się dogadał - w części na pewno z nich ex korzysta, ale jak mi macochy wyjaśniły - ma prawo i nic mi do tego...

Nie było też prób wyłudzenia, czy jak Wy to nazywacie - może raz, ale wtedy był ostry odpór ze strony mojego faceta. A ostatnio poprosiła o wcześniejsze przelanie alimentów o tydzień, co nie stanowiło problemu.

> Ja mysle, ze to on nie dorosl do tego zwiazku i moze nalezy mu uswiadomic, ze s
> yoanie kasa nie sprawi, ze nagle ex nie bedzie zla a dzieci nie beda czuly rozw
> odu.

No fakt, jego dawanie dużych alimentów było zagłuszeniem z pewnością rozwodu z ex.
Nie wiem, może tak faceci mają...

>Sorry ale alimenty sa po to by wspolutrzymac dziecko a nie po to by ex sob
> ie je wydawala na przyjemnosci i w kazdej chwili moga sobie pozebrac od exa o k
> olejna kase bo wie, ze ja dostanie.

No jak pisałam. Nasza ex zarabia tyle, że da radę siebie utrzymać na bardzo średnim poziomie. A nm zarabia bardzo dużo, więc siłą rzeczy wcześniej dzieci żyły na dobry poziomie, więc i alimenty są wysokie, więc i exi standard życia się nie poniżył tylko ciągnie z aliemntów. No tak to jest. Co z tym zrobisz? Zabronisz jej jechania na wakacje samej, bo to pieniądze dzieci? Poprosisz ją grzecznie żeby odkładała bo jest dorosła i powinna być odpowiedzialna?

> Niech sie nauczy rozporzadzac kasa, odklada
> c. Bo tak ani ona sie niczego nie uczy ani dzieci szacunku do ojca i piniedzy n
> ie uczy.

Ja uważam, że jeśli chodzi o dzieci, to mój NM popełnia tutaj błąd i to w oderwaniu od exi. Bo uważam, że rozpieszcza dzieci, co one chcą to dostają, gdzie chcą jechać na wakacje to jadą, jak chcą jechać do przysłowiowego spa to mój NM jedzie... Szczytem była propozycja mojego nm zrobienia masażu w spa 6 letniej dziewczynce - od razu mówiłam mu że to chory pomysł - oczywiście zostałam oskarżona o zazdrość, po czym pani z recepcji gdy moj nm spytał się o masaz dla 6-latki, niemalze go wysmiala, bo powiedziala, ze dzieciom to anwet nie compliance byloby robienie masażu Dopiero to ktoś z boku musiał powiedzieć, żeby dotarło

A mój NM spełnia kolejne zachcianki. I z jednej strony dobrze że chce rozwijać w dzieciach pasję i zaszczepiać nowe rzeczy, ale z drugiej to przychodzi z taką łatwością, że dzieci WCALE nie doceniają tego. Czego ostatnio mój NM sam doświadczył, bo starał się, żeby dzieciom coś pokazać nowego, a one tylko marudziły. I sam się wkurzył i strzelił im gadkę umoralniającą... Ja siedziałam z boku cicho, ale już dawno mu mówiłam, że on daje, daje, dzieci tylko daj tata, daj, kup, kup i nagle objawienie, ze to dzieci psuje... ot i nowość...

Nie wiem, może ten mój chłop sam musi to zrozumieć, że dzieciom krzywdę zrobi a nie przysługę. Bo jak nauczyć dzieci jeździć na rowerze, to od razu trzeba jechać na Bornholm, bo jak nauczyć żeglować, to od razu Chorwacja, etc. A ja uważam, że małymi kroczkami: najpierw mazury, a jak się spodoba to można dalej, żeby dzieci potrafiły i z małych rzeczy i dużych się cieszyć...

[erillzw]

trinity_2011 napisała:
> No jak pisałam. Nasza ex zarabia tyle, że da radę siebie utrzymać na bardzo śre
> dnim poziomie. A nm zarabia bardzo dużo, więc siłą rzeczy wcześniej dzieci żyły
> na dobry poziomie, więc i alimenty są wysokie, więc i exi standard życia się n
> ie poniżył tylko ciągnie z aliemntów. No tak to jest. Co z tym zrobisz? Zabroni
> sz jej jechania na wakacje samej, bo to pieniądze dzieci? Poprosisz ją grzeczni
> e żeby odkładała bo jest dorosła i powinna być odpowiedzialna?

Ale ja nic nie zamierzam z tym robic. Nie moj biznes ile moj maz placi alimentow chociaz znam ich stawkę i absolutnie nie zamierzm jej wyliczac z tego co z tymi piniedzmi robic. Ex mojego meza akurat jest osoba odpowiedzialna i nie nalezy do kategorii exi ktore zeruja na exie na wlasnie przyjemnosci zapominajac o dziecku. Dziecko jest na pierwszym miejscu. Wiec poza jedna czy dwoma sytuacjami ja nic zlego na temat jej rozporzadania kasa dla dziecka nic powiedziec nie moge.

> Ja uważam, że jeśli chodzi o dzieci, to mój NM popełnia tutaj błąd i to w oderw
> aniu od exi. Bo uważam, że rozpieszcza dzieci, co one chcą to dostają, gdzie ch
> cą jechać na wakacje to jadą, jak chcą jechać do przysłowiowego spa to mój NM j
> edzie... Szczytem była propozycja mojego nm zrobienia masażu w spa 6 letniej dz
> iewczynce - od razu mówiłam mu że to chory pomysł - oczywiście zostałam oskarżo
> na o zazdrość, po czym pani z recepcji gdy moj nm spytał się o masaz dla 6-latk
> i, niemalze go wysmiala, bo powiedziala, ze dzieciom to anwet nie compliance by
> loby robienie masażu Dopiero to ktoś z boku musiał powiedzieć, żeby dotarło
>

To ja Ci juz wspolczuje w takim razie. Bo widze, ze tatus bardzo ciezko pracuje na to by dzieci go nie szanowaly i traktowaly jako kgoos od kogo wszystko im sie nalezy. Jeszcze bedziesz miala przeprawy z nimi. Nie chce Cie straszych ale ktoras z forumowych macoch miala taka droge przez meke bo tatus rozpieszczal dzieci, dawal im wszystko. Nie bylo rozowo.

> Nie wiem, może ten mój chłop sam musi to zrozumieć, że dzieciom krzywdę zrobi a
> nie przysługę. Bo jak nauczyć dzieci jeździć na rowerze, to od razu trzeba jec
> hać na Bornholm, bo jak nauczyć żeglować, to od razu Chorwacja, etc. A ja uważa
> m, że małymi kroczkami: najpierw mazury, a jak się spodoba to można dalej, żeby
> dzieci potrafiły i z małych rzeczy i dużych się cieszyć...

Twoj maz ewidenie wykupuje swoje poczucie winy.

[trinity_2011]

> To ja Ci juz wspolczuje w takim razie. Bo widze, ze tatus bardzo ciezko pracuje
> na to by dzieci go nie szanowaly i traktowaly jako kgoos od kogo wszystko im s
> ie nalezy. Jeszcze bedziesz miala przeprawy z nimi. Nie chce Cie straszych ale
> ktoras z forumowych macoch miala taka droge przez meke bo tatus rozpieszczal dz
> ieci, dawal im wszystko. Nie bylo rozowo.
> Twoj maz ewidenie wykupuje swoje poczucie winy.

Czy ja coś mogę z tym zrobić? Byłam wychowywana w domu, w którym było kasy nie za dużo, a jednak rodzice zapewnili mi wszystko: i narty, i rozwój, studia, języki, szkołę muzyczną, wyjazdy zagraniczne, etc. Miałam wszystko, niekoniecznie na wyciągnięcie ręki, często czekając na to, przez co doceniałam/doceniam to, co rodzice mi dali

Stąd chcę powiedzieć, że wydaje mi się, że mam dobre wzorce w przeciwieństwie do mojego NM, którego niejako rodzice zaniedbywali - po prostu nie przywiązywali wagi do tego, co on robił. Co osiągnął to sam, a niekoniecznie za sprawą rodziców, którzy go do czegoś zachęcali/pokazywali co jest warte spróbowaniai.

Myślę, że raz mój NM ma złe wzorce, a dwa chyba trochę faktycznie ma poczucie winy, jednak wydaje mi się, że nawet bardziej to pierwsze - czyli chce dać dzieciom to, czego sam nie miał w dzieciństwie/młodości i dlatego przesadza.

Jak mu pomóc z tym, żeby nie zrobił tym dzieciom/sobie/nam krzywdy? Mogę, czy zostawić go w pokoju? Niestety, jak staram się wytłumaczyć, że może najpierw zobacz, czy dzieciom się spodobają żaglówki, to pojedz na jezioro i wypożycz łódkę na 2 godziny, a nie pakuj się na wakacje na 2-tygodnie na katamaran, to słyszę że ja jestem zazdrosna, że on z dziećmi chce jechać gdzieś i on się boi, że ja się zdenerwuję, że on dużo kasy na dzieci wyda.

A mi nie chodzi o kasę, tylko widzę, że to bez sensu, że same szkody z tego mogą być.

A ja nie rozumiem

[tully.makker]

> Nie wiem, może ten mój chłop sam musi to zrozumieć, że dzieciom krzywdę zrobi a
> nie przysługę. Bo jak nauczyć dzieci jeździć na rowerze, to od razu trzeba jec
> hać na Bornholm, bo jak nauczyć żeglować, to od razu Chorwacja, etc. A ja uważa
> m, że małymi kroczkami: najpierw mazury, a jak się spodoba to można dalej, żeby
> dzieci potrafiły i z małych rzeczy i dużych się cieszyć...
zumiem

Dlaczego jak piszesz zamozny facet nie moze jechac na Bornholm albo do Chorwacji, skoro chce? BTW, nie sa to jakies superspecjalne luksusy, nawet nas przy srednich dochodach na to stac.
Gdyby ktos probowal mnie ustawiac w kwestii tego, gdzie i jak mam spedzac wakacje i na co wydawac swoje pieniadze, to nawet gdyby byl najlepszy w lozku chyba bym pogonila.

[erillzw]

tully ale to sa przykłady. generalnie z wypowiedzi autorki wynika, ze tata na wszystko chetnie przystaje, daje wszystko pod nos i nie szczedzi na rzeczach ktore jego pociechy nawet nie doceniaja. Nie chodzi o to, ze jak kgoos stac to sie jedzie na dominikane ale o to, ze jak juz kgoos tam zabierasz to fajanie jest zobaczyc, ze zostalo to docenione i ktos sie cieszy a nie chodzi calymi dniami z gownem pod nosem. O to mysle chodzi. A nie o wyliczanie i zabranianie kto gdzie dzieci zabiera.

[tully.makker]

No ale co dzieci maja doceniac i jak? Po rekach calowac 3 razy dziennie, ze ojciec pojechal z nimi na wakacje w warunki, ktore odpowiadaja standardom jego codziennego zycia? Przeciez to nie dzieci najpewniej zarzadaly, by jechac na rowery na Bornholm, tylko tata CHCIAL tam pojechac, bo tak wlasnie sobie wyobraza wakacje rowerowe.

Dlugo trwalo zanim sie nauczylam, ze moj partner jest odrebnym czlowiekiem, ktory ma prawo miec wlasne wartosci i sposoby dzialania. NNauczylam sie dawac rady wtedy, gdy jestem o to proszona, bo wiem, ze wtedy sa one cenione. Nauczylam sie szanowac jego prawo do wlasnego osadu i podejmowania decyzji w sprawie JEGO dzieci - zarowno pasierbicy, jak i naszego wspolnego. Nagroda jest udany i harmonijny zwiazek, troska i szacunek z jego strony - cos, co nie zawsze bylo miedzy nami, bo kiedy wraz z depresja narosla moja potrzeba kontroli, walczylismy ciagle o kazda pierdole.

Moze niektore kobiety maja takie umiejetnosci wrodzone, ale wiele musi sie ich nauczyc...

[erillzw]

tully.makker napisała:

> No ale co dzieci maja doceniac i jak?

Może chociazby "dzieki tatao, ze nas tu wziales?" Tak trudno jest to pojac?

> Po rekach calowac 3 razy dziennie, ze ojc
> iec pojechal z nimi na wakacje w warunki, ktore odpowiadaja standardom jego cod
> ziennego zycia?

tak jasne, idzmy w skrajnosci. Nie chodzi o całowanie po rekach. jak Ci maz przynosi sniadanie do lozka to wychodzisz z zalozenia, ze Ci sie to nalezy i nawet nie przebakiesz ze Ci milo ze pomyslal o takiej formie niespodzianki. Nie masz tendencji do mowienia dziekuje kiedy ktos Ci cos daje???
To jaka tam harmonia u Ciebie panuje o ktorej tak piejesz, ze dziwi Ci prosta rzecz jaka jest docenianie cudzych staran.

[tully.makker]

Nie wiem, jak u ciebie, ale moje dzieci nie skladaja mi podziekowan za to, ze jedziemy na wakacje - bo to normalny obowiazek rodzica zapewnic dzieciom wypoczynek poza miejscem zamieszkania, proporcjonalnie do swoich mozliwosci finasowych. W tym roku to ja przepraszam swoje dzieci, ze nigdzie z nami nie pojada, bo jestem w koncowce problematycznej ciazy i musze byc w poblizu lekarza i szpitala. Mam poczucie winy, ze ze wzgledu na nasze parcie na powiekszenie rodziny nie wywiazalam sie z obowiazkow wobec tych dzieci, ktore juz mamy i ze ich wakacje ogranicza sie do wizyt u dziadkow.
Na tym polega bycie rodzicem, i to sie nie zmienia wraz z rozwodem.

[glasscraft]

Nie na temat, ale mialam sie pytac jak Ci idzie?

[tully.makker]

Z ciaza jako taka OK, i z maluchem tez, ale wykryli u mnie jakies problemy z sercem i musze szukac nowego szpitala na porod - mam przykaz rodzic tam, gdzie oprocz poloznictwa jest kardiologia i intensywna terapia. Na domiar zlego zabronili mi prowadzic samochod i jak chlop mnie gdzies nie zawiezie, to siedze w chalupie i okolicy jak wiezien.

[glasscraft]

O kurka, mam nadzieje, ze ani kardiologia ani IT nie beda Ci potrzebne! Trzymaj sie zdrowo!!!

[edw-ina]

o kurczę, trzymam kciuki, żeby wszystko poszło bez komplikacji. A na kiedy masz wyznaczony termin porodu?

[tully.makker]

Jestem w 36 tygodniu, termin na 16 sierpnia i chyba doczekam, bo poki co nic nie zwiastuje porodu - ani skurczow, ani skrocenia szyjki. Jak to jedna lekarka okeslila, ciaza przebiega wzorcowo. Tyle ze tetno mi skacze strasznie, nawet do 160,a z kolei cisnienie niskie, nawet 80/50. Wszystkie badania mniej wiecej w normie, wiec nawet mnie a bardzo nie lecza, bo nie wiedza, jakie sa przyczyny, zreszta mozliwosci leczenia w ciazy sa ograniczone. Do tego ponoc takie zaburzenia sa przeciwskazaniem do cc, ewentualnie moga chciec potraktowac nas vacuum, zebym nie parla. Wszystkie te opowiesci przerazaja mnie nieco , bo liczylam, ze bedzie tak, jak z Wscieklakiem - po 2 godzinach na sali porodowej urodzilam bez specjalnego wysilku. A tu sie zapowiada na komplikacje jak przy Babelku.

[edw-ina]

mimo komplikacji - które mam nadzieję, jeszcze rozejdą się po kościach - i tak Ci gratuluję i szczerze zazdroszczę. Wiesz, ja pamiętam, że kiedy moja siostra rodziła swego pierworodnego - upragnionego, wyczekanego itp. spędziła 6 miesięcy na patologii ciąży. Maluch urodził się jako wcześniak, miała masę problemów itp. W tym samym czasie moja koleżanka zaliczyła klasyczną wpadkę. Nie wnikała - piła, czasami zarzucała coś ostrzejszego. Dziecko urodziło się duże, zdrowe i bez żadnych problemów. To chyba taka irytująca ironia życia. Nic nie jesteśmy w stanie na nią poradzić.

[tully.makker]

Wiesz edwina, ja sie do tej pory, ani w poprzednich ciazach, a ni w tej, jakos specjalnienie obcyndalalam. Pracowalam do dnia porodu i takie mialam plany i tym razem. A tu nie tylko zwolnienie, ale tez przebakuja, zeby mnie polozyc do szpitala 2 tygodnie przed terminem. Ale z 2 strony moja ginka mowi, ze jak na 3 ciaze, to szyjka trzyma b. dobrze i ze w kwestii maluchanie ma poki co zadnych problemow. No i wiek robi swoje, jesli chodzi o moj stan...

[erillzw]

tully.makker napisała:

> Nie wiem, jak u ciebie, ale moje dzieci nie skladaja mi podziekowan za to, ze j
> edziemy na wakacje - bo to normalny obowiazek rodzica zapewnic dzieciom wypoczy
> nek poza miejscem zamieszkania, proporcjonalnie do swoich mozliwosci finasowych
> .

Tak sie sklada ze w mojej rodzinie nikt "nie składa" podziewan niczym darow. Rozumiem, ze strasznie Ci musi bawic tudziez irytowac fakt, ze ktos moze byc wychowany tak by doceniac cudze starania. nawet jesli mieszcza sie one w ramach "obowiazku" rodzica zapewnienia dziecku wakacji. Obowiazkiem mojej mamy winno byc kupowanie mi ciuchow ale to nie znaczy, ze nie mogłam jej za to podziekowac. Taki rodzaj kultury osobistej wpoiła mi mama. Widocznie u Ciebie było tak, ze wszystko było sprowadzone do obowiazku i przepraszania za jego niewypełnienienie. No coz. Bywa i tak.


> Na tym polega bycie rodzicem, i to sie nie zmienia wraz z rozwodem.

Na tym w sensie na psich obowiazkach i nie posiadaniu prawa do tego by dziecko powiedzialo "dziekuje"? Super. Rozumiem, ze jak odchodzice od stolow to nikt nie mowi dziekuje pyszne było. fajnie macie, naprawde.
ja jednak wychowam swoje dzieci tak by umiały doceniac i dziekowac za to co dostaja. Nie zeby mi biły pokłony ale zeby były wychowane i kulturalne.

[tully.makker]

Moge tylko przyklasnac twoim planom. Ktore poki co pozostaja rozwazaniami teoretyczki, podczas gdy ja juz jednego udanie wychowanego mam na koncie. Musze isc, bo wlasnie zrobil nam niedzielna kolacje.

[erillzw]

Nie zapomnij zeby nie baknac nic odnosnie tego ze fajanie ze ja zrobil. Coby nie pomyslal, ze ktos moze docenia jego starania
MIlej kolacji. Ciaoooo

[altz]

Niektórzy tak mają - połączenie pruskiego drylu i stylu królewny na ziarnku grochu, a komunikacja sprowadza się wyłącznie do wytykania braków i niekonsekwencji.
Przykro się żyje z z takim człowiekiem, ale lepiej nic nie mówić na ten temat, bo Prusak czuwa!

[trinity_2011]

> Tak sie sklada ze w mojej rodzinie nikt "nie składa" podziewan niczym darow. Ro
> zumiem, ze strasznie Ci musi bawic tudziez irytowac fakt, ze ktos moze byc wych
> owany tak by doceniac cudze starania. nawet jesli mieszcza sie one w ramach "ob
> owiazku" rodzica zapewnienia dziecku wakacji. Obowiazkiem mojej mamy winno byc
> kupowanie mi ciuchow ale to nie znaczy, ze nie mogłam jej za to podziekowac. Ta
> ki rodzaj kultury osobistej wpoiła mi mama. Widocznie u Ciebie było tak, ze wsz
> ystko było sprowadzone do obowiazku i przepraszania za jego niewypełnienienie.
> No coz. Bywa i tak.

Tylly - to nie o to chodzi. Po prostu dziecko powinno wiedzieć, że nic samo się nie dzieje. Ze rodzice pracują na to, żeby ono to wszystko miało. Oczywiście, że to jest obowiązek, żeby dzieci wychować etc - jasna sprawa, ale dziecko powinno doceniać starania!!!!!

Przynajmniej ja zostałam tak wychowana - dziękowałam rodzicom, że posyłają mnie do Anglii na kurs językowy, albo że mi fundowali studia. Niby ich obowiązek, ale wiem, że musieli na to pracować na 2, nieraz 3 etaty. I za to im dziękowałam.

tully

[damajah]

przyznam że mnie zatkało. NAPRAWDĘ masz poczucie winy wobec dzieci z takich powodów? Dla mnie to skrajność. Dzieci mogą zrozumieć że rodzice chcą powiększyć rodzinę i rodzice mają do tego prawo. A skoro mama ma problemy ze zdrowiem to dzieci mogą zrozumieć że sytuacja wymaga takich a nie innych wakacji. Przepraszanie ich za to jest dla mnie nie do pojęcia. Dzieci nie są pępkami świata, bożkami do chołubienia i noszenia na rękach. Są częścią rodziny - na dobre i na złe. I trzeba je uczyć że nie, nie wszystko im się NALEŻY bo są dziećmi i tak, czasem muszą zrezygnować z czegoś dla innego członka rodziny...
Dla mnie bycie rodzicem nie polega na dawaniu wszystkiego i poczuciu winy jak się dać nie może. Tylko na wychowywaniu dzieci - również uczeniu ich że w zyciu nie tylko bierzemy ale też dajemy z siebie, nie tylko żądamy ale tez rezygnujemy z czegoś dla innych...

[altz]

Pięknie napisane.
Ale nawet nie zdajesz sobie sprawy jak bardzo jest to nie do przyjęcia.
Wtedy konsekwentnie trzeba przyjąć, że nie zawsze wszystko jest na 100%, że czasami ktoś może gorzej zarabiać, że zdarza się tak, że się jest tak zmęczonym i trzeba odmówić, że można dziecku kupić buty za 100 zł, a nie za 400, że można nie jechać w którymś roku na wycieczkę za granicę i nic się nie stanie strasznego itp. itd.
Mogłaby się cała rodzina przez to rozpaść.

[trinity_2011]

> przyznam że mnie zatkało. NAPRAWDĘ masz poczucie winy wobec dzieci z takich pow
> odów? Dla mnie to skrajność. Dzieci mogą zrozumieć że rodzice chcą powiększyć r
> odzinę i rodzice mają do tego prawo. A skoro mama ma problemy ze zdrowiem to dz
> ieci mogą zrozumieć że sytuacja wymaga takich a nie innych wakacji. Przepraszan
> ie ich za to jest dla mnie nie do pojęcia. Dzieci nie są pępkami świata, bożkam
> i do chołubienia i noszenia na rękach. Są częścią rodziny - na dobre i na złe.
> I trzeba je uczyć że nie, nie wszystko im się NALEŻY bo są dziećmi i tak, czase
> m muszą zrezygnować z czegoś dla innego członka rodziny...
> Dla mnie bycie rodzicem nie polega na dawaniu wszystkiego i poczuciu winy jak s
> ię dać nie może. Tylko na wychowywaniu dzieci - również uczeniu ich że w zyciu
> nie tylko bierzemy ale też dajemy z siebie, nie tylko żądamy ale tez rezygnujem
> y z czegoś dla innych...

dokladnie tak, swiete slowa...
podpisuje sie obiema rekami pod tym...

[erillzw]

Ja tez. Tym szczególniej, ze sama zostałam właśnie tak wychowana. W zrozumieniu, szanowaniu rodzica i zasadach w ktorych obca była postawa "nalezy mi sie" bo jestem na tym swiecie.

[morel37]

eeee a czemu was to jeszcze dziwi?mnie nie dziwi .to do tully podobne. w jej idealnym swiecie dzieci sa dobrze wychowane,poukladane, dorosli potrafia sie dogadac i przepracowac kazdy problem, dzieci przepraszaja rodzicow, rodzice dzieci, zony dostaja drogie prezenty, mezowie dbaja o ognisko domowe, zony pracuja i dobrze zarabiaja jednoczesnie nieuznajac systemu patriarchalnego nie zajmuja sie zbytnio domem (maja gosposie? pania bozenke od sprzatania, maz sprzata, dzieci?) robia tylko to na co maja ochote , jesli sa macochami wlaczaja sie tylko w te sprawy ktore im daja satysfakcje i przyjemnosc. wakacje za granica uwazaja za element konieczny zycia. ech. ja tam zawsze powtarzam ze zycie jest zupelnie ale to zupelnie inne i normalnie czasem zastanawiam sie , czy tully nie ejst jakas dobrze/niedobrze zapowiadajaca sie pisarka stwarzajaca w sieci swoj perfekcyjny portret

[tully.makker]

zony pracuja
> i dobrze zarabiaja jednoczesnie nieuznajac systemu patriarchalnego nie zajmuja
> sie zbytnio domem (maja gosposie? pania bozenke od sprzatania, maz sprzata, dz
> ieci?)

A co, boli cie, ze ty robisz w domu za sluzaca? Czy boli cie, ze ktos inny nie realizuje sie w roli wieloczynnosciowego robota domowego? W sumie moge to zrozumiec.
Ale cos co doradze - jak ci sie nie podoba wlasne zycie, to je zmien, a nie oczekuj od innych ze obniza swoje standardy, zebys nie cierpiala samotnie.

[morel37]

> A co, boli cie, ze ty robisz w domu za sluzaca?

a skad taki wniosek? ani nie boli ani nie robie


Czy boli cie, ze ktos inny nie
> realizuje sie w roli wieloczynnosciowego robota domowego?

ah. tez nie boli ja tam uwazam -w przeciwienstwie do ciebie- ze kazdy moze robic ze swoim zyciem co chcetylko zdyumiewajace jest ze uwazasz ze ktos kto np gotuje mezowi obiad i zmywa podloge w domu i jest kobieta jest wieloczynnosciowym robotem aczkolwiek nie wiem czy opcja robota nie jest sympatyczniejsza niz opcja dmuchanej lali


W sumie moge to zroz
> umiec.

chyba nie

> Ale cos co doradze - jak ci sie nie podoba wlasne zycie, to je zmien, a nie ocz
> ekuj od innych ze obniza swoje standardy, zebys nie cierpiala samotnie.


eee to do mnie? ;DDD moje zycie m isie baaardzzooo podoba wiesz tully , zycie ma to do siebie - jesli twoje jest prawdziwe a nie jestwytworem twojej wlasnej wyobrazni- ze lubi sie zmieniac. Nie wiem skad wniosek o mojej samotnosci i cierpieniu raczej widze to zupelnie odwrotnie. Twoje opowiesci o perfekcyjnym zyciu i ten atak na mnie sa ewidentnie znakiem ze twoje zycie nie jest takie fajne jakim je przedstawiasz. Oczywiscie nei wymagam od ciebei zebys sie do tego przyznala
>

[altz]

> ah. tez nie boli ja tam uwazam -w przeciwienstwie do ciebie- ze kazdy moze ro
> bic ze swoim zyciem co chcetylko zdyumiewajace jest ze uwazasz ze ktos kto np
> gotuje mezowi obiad i zmywa podloge w domu i jest kobieta jest wieloczynnosci
> owym robotem
To jest taka nierównowaga. Gdy żona mężowi pomoże czy przejmie jakieś obowiązki, to jest wieloczynnościowym robotem, ale gdy to mąż tak się zachowuje, to już on nie jest robotem, tylko jest tak, jak być powinno.

[tully.makker]

Rzucilam perly przed wieprze.

[morel37]

w sensie zes ty perla a pan twoj wieprz czy jak? tak czy siak- zjawiskiem internetowym jestes, nie powiem.

[edw-ina]

kobity - łączyć, nie dzielić. Jak się złoży te wszystkie poglądy i sposoby myślenia do kupy i jeszcze wyciągnie średnią - to wyjątkowo sensowne rzeczy wychodzą. Przecież to oczywiste, że wszystkie się różnimy, a prawda jest zazwyczaj gdzieś pośrodku.

[glasscraft]

Edwina, czy juz Ci mowilam, zes okropnie madra babka?

[edw-ina]

bo się normalnie zawstydzę

[morel37]

ba. jakbysmy sie nie roznily to by bylo strasno wazne zeby umiec rozumiec ze dla jednych A to ZET i na odwrot. aczkolwiek zyciowe me doswiadczenie dowodzi ze cic o mowia A rozumieja ze jest ZET a ci co mowia ZET nie maja ochoty pojac istnienia A. aczkolwiek mnie to nna prawde wszystko jedno. a wiadomo ze srodek to srodek. gdzies tak kolo KA.

[trinity_2011]

> tully ale to sa przykłady. generalnie z wypowiedzi autorki wynika, ze tata na w
> szystko chetnie przystaje, daje wszystko pod nos i nie szczedzi na rzeczach kto
> re jego pociechy nawet nie doceniaja. Nie chodzi o to, ze jak kgoos stac to sie
> jedzie na dominikane ale o to, ze jak juz kgoos tam zabierasz to fajanie jest
> zobaczyc, ze zostalo to docenione i ktos sie cieszy a nie chodzi calymi dniami
> z gownem pod nosem. O to mysle chodzi. A nie o wyliczanie i zabranianie kto gdz
> ie dzieci zabiera.

Dokladnie. Dzieci nie doceniaja tego. Mysla, ze to normalne i tyle. Nie czuja, ze ojciec ciezko na to pracuje. Po prostu tak jest, ze chca jakis film to tata kupi, ze chca pojsc do kina, to praktycznie na kazdy film sie chodzi - albo z mama albo z tata. Doszlo do takich paranoi, ze czasami chodza pare razy na ten sam film do kina. Chca pojechac do spa/aqua, to formuuja po prostu ocekiwanie i czekaja az sie zisci...

Naprawde, dopiero ostatnio moj partner sie wkurzyl i zaczal im mowic, ze to nie dzieje sie za darmo, ze to wszystko kosztuje... Moim zdaniem za malo i za pozno to zrobil...

[tully.makker]

Po prostu tak jest, ze chca jakis film to tata
> kupi, ze chca pojsc do kina, to praktycznie na kazdy film sie chodzi - albo z m
> ama albo z tata. Doszlo do takich paranoi, ze czasami chodza pare razy na ten s
> am film do kina.

Nadal nie rozumiem z czym masz problem. Pojscie do kina to chyba nie luksus, tylko normalna, najtansza rozwrywka? I sama lubie niektore filmy obejrzec po kilka razy, wiec swietnie rozumiem, ze ktos moze miec tak samo.
Nie mowiac o tym, ze ojciec tez moze chciec obejrzec film, czy pojechac na Bornholm. I nie musi to byc poswiecenie dla dzieci, a wrecz przeciwnie - robienie sobie dobrze pod pretekstem opieki nad nimi. Przyznam szczerze, ze sama lubie jezdzic do Chorwacji, stad oczekiwanie wdziecznosci za to, ze zrobilam sobie - i innym jakas przyjemnosc wydaje mi sie dziwnym konceptem.

Ja co dobrze radze - przestan dyktowac swojemu partnerowi co ma robic, w tym, jak ma wydawac ciezko, jak sama piszesz, zapracowane pieniadze. Chyba, ze chcesz, zeby wasz zwiazek zakonczyl sie - na jego warunkach, nie na twoich. Nikt czegos takiego nie wytrzyma na dluzsza mete.

[karolana]

ully.makker napisała:

> Nadal nie rozumiem z czym masz problem. Pojscie do kina to chyba nie luksus, ty
> lko normalna, najtansza rozwrywka?

Eeeee, ostatnio byliśmy w kinie z dziećmi. Ta "najtańsza" forma rozrywki kosztowała nas, bagatela, jakieś 150 zł za 2,5 godziny.
To jest 1/10 pensji mm.
Wybacz, ale dla większości ludzi kino JEST luksusem.

[morel37]

kino tanie nie jest ale niektorzy po prostu nie mieszcza sie w skali przecietnosci jesli chodzi o kase kino akurat jest luksusem a moze nie tyle luksusem co pewnego rodzaju dosc droga forma rozrywki.niestety.
tak samo jak wyjazd na barholm ja tam niew iem.mam ze swoim mezem wspolna kase wiec wydatki na jego dziecko sa rowniez moimi wydatkami. na razie dziecko nie ma oczekiwan i raczej co tez jest wkurzajace dziekuje za wszystko jakby to byl jaksi gratis do jego zycia.natomiast jesli zauwaze ze dziecko zacznie traktowac ojca (a tym samym mnie) jak zrodlo dochodu (potencjalnie za kilka lat jak dorosnie) to sie mocno sprzeciwie. notabene naszego wspolnego dziecka tez to bedzie dotyczyc.
oczywiscie uwazam ze sa sfery zycia gdzie nalezy inwestowac w dziecko ale wszystko nei swoim kosztem.

[altz]

Niektórzy nie znają życia, żyją pod koszem i mają jeszcze pretensję, że klosz jest za mały.
Jakoś trzeba porządkować wydatki dzieci i nauczyć, że jest jakiś fundusz, który z czasem topnieje. Dobrym pomysłem jest miesięczna kwota do wydania przez dziecko, dziecko nauczy się gospodarować budżetem, a to ważna sprawa. Lepiej dawać mniejszą kwotę, ale systematycznie, można się porozumieć, że dziecko samo płaci za siebie bilet do kina, a rodzice już za siebie dokładają, jeśli chcą również pójść.
Tak samo muszą się znaleźć jakieś ekstra pieniądze na nowe wrażenia, bo jeśli dziecko czegoś nie zna, to nie pójdzie na to, a trzeba też uczyć różnorodnego sposobu spędzania czasu wolnego. Trudne to wszystko, jak się nie ma dość pieniędzy na wszystko.

[erillzw]

TO samo mi przyszło do głowy. Ale nie zapominajmy, ze tully ma super swiat w ktorym najwidoczniej zamiast papieru toaletowego maja kase wiec wydanie takich pieniedzy na 2,5 godzin nie jest dla nich jakims szczegolnym wydatkiem. Nie dziwi mnie tym bardziej w tym swietle fakt, ze tullu pojac nie moze ze mozna byc wdziecznym za zagraniczne wakacje bo ona chyba nie wie co to znaczy gdy trzeba na nie oszczedzic a nie ze mowi sie "jedzmy na malediwy" i oni jada na malediwy. Super, ze sa ludzie ktorzy maja taki komfort zycia. Moze tully do takich nalezy albo jej sie wydaje ze nalezy. Niewazne.
Co charakterystyczne szczegolnie tepi tych ktorzy licza sie z wydatkami i chca uczyc tego dzieci.

[trinity_2011]

> Dlaczego jak piszesz zamozny facet nie moze jechac na Bornholm albo do Chorwacj
> i, skoro chce? BTW, nie sa to jakies superspecjalne luksusy, nawet nas przy sre
> dnich dochodach na to stac.
> Gdyby ktos probowal mnie ustawiac w kwestii tego, gdzie i jak mam spedzac wakac
> je i na co wydawac swoje pieniadze, to nawet gdyby byl najlepszy w lozku chyba
> bym pogonila.

Bo wydaje mi sie, ze lepiej najpierw nauczyc jezdzic dzieci pozadnie na rowerze, zanim im sie pokaze Bornholm, bo inaczej najzwyczajniej w swiecie dzieci z tego nie skorzystaja, a kasa pojdzie na to ogromna. Ponadto - zapewnianie tylko atrakcji dzieciom nie jest moim zdaniem wychowawcze. I po kolejne, naprawde uwazam, ze najpierw trzeba zobaczyc czy dziecko cos lubi - np. zeglowac, zamiast wykupowac od razu 2-tygodniowe wczasy na katamaranie...

Nie zazdrosc tutaj przemawia, a pragmatyzm. Ja bym swoich dzieci od razu po prostu tak nie zabrala na 2-tygodniowy rejs, tylko sprawdzila chociazby czy nie maja choroby morskiej... Czy sie nie boja, etc... Rozumiesz?

[edw-ina]

Ale to są i jego dzieci i jego pieniądze. Najwyżej ich matka - współodpowiedzialna za ich wychowanie - może powiedzieć, że zachowanie ojca jest niepedagogiczne.
Jeszcze jedno - to, że w twoim domu były takie a nie inne warunki i zasady nie znaczy, że identyczne były i są w innych i nie określa, które są najwłaściwsze. Wiesz, moi rodzice należeli raczej do osób zamożnych. Milionami Kulczyka nie operowali, ale kłopotów finansowych w domu nie było. I było jasne dla mnie, że na pewne rzeczy mogę sobie pozwolić, tak samo jasne było dla nich, że skoro te pieniądze mają, to dzielą się nimi ze mną.
Piszesz o tym, że twoim zdaniem najpierw dzieci mają nauczyć się dobrze jeździć, a później pojechać do Bornholm. Dlaczego? Nawet jeśli po tym wyjeździe dojdą do wniosku, że więcej na rower nie wsiądą, to będzie dla nich jakieś przeżycie, zabawa. Dopóki nie ty za to płacisz, ani nie zbierasz na swojej skórze efektów w postaci nieznośnego zachowania dzieci, to co cię w tym gryzie? Że nie są wdzięczni, a ty byłaś? Ja też byłam wdzięczna rodzicom za wiele rzeczy, ale nie dziękowałam im codziennie.

Lepiej napisz, co z tą wielką kłótnią o smsa.

[altz]

Wyjazd na Bornholm można zaplanować i nawet warto. Jeśli to są normalne warunki i stan morza do 3-4 stopni, to większość osób nie ma z tym problemów. Przy wyższych stopniach w skali, to będą kłopoty, znam takie sytuacje, gdzie po wypłynięciu, cała wycieczka kiwała się przez 3 dni, nie można było wejść do portu, wszyscy wymiotowali, oprócz nielicznych członków załogi z uszkodzonym błędnikiem, którzy nie reagują na falę.
Rejs dwutygodniowy jest ryzykowny i nierozsądny, jeśli się nie przetestuje wcześniej załogi, zawsze się znajdą jakieś dni, kiedy przywieje.

[trinity_2011]

> Ale to są i jego dzieci i jego pieniądze. Najwyżej ich matka - współodpowiedzia
> lna za ich wychowanie - może powiedzieć, że zachowanie ojca jest niepedagogiczn
> e. Jeszcze jedno - to, że w twoim domu były takie a nie inne warunki i zasady nie
> znaczy, że identyczne były i są w innych i nie określa, które są najwłaściwsze.
> Wiesz, moi rodzice należeli raczej do osób zamożnych. Milionami Kulczyka nie o
> perowali, ale kłopotów finansowych w domu nie było. I było jasne dla mnie, że n
> a pewne rzeczy mogę sobie pozwolić, tak samo jasne było dla nich, że skoro te p
> ieniądze mają, to dzielą się nimi ze mną.

Moze on ma inne, ale wydaje mi sie, ze tez jestem od tego, zeby wypowiedziec swoje zdanie. Wspolnych dzieci nie bede tak wychowywac. Uwazam, ze nie wszystko od razu. Znam przypadki, gdzie dzieci jezdzily z rodzicami po calym swiecie i nie potrafily tego docenic, i im sie nie chcialo wyjsc z hotelu zeby zwiedzic jakies fajne miasto. Po prostu dostaly cos "za latwo" i nie potrafily docenic.

Co wiecej wkurzaja mnie sytuacje, gdy dzieci nie ida na zajecia dodatkowe oplacone, bo im sie nie chce, albo sa zmeczone. Moim zdaniem, to zle jest wychowanie. Wywalanie kasy w bloto i uczenie dziecka braku obowiązkowości.

Co do pieniedzy, to moj partner ja ma, ale bez przesady. Poki co wspolnie zyjemy w wynajmowanym mieszkaniu, nie mamy nadmiaru kasy odlozonej na kontach i nie ma co tez tego uczyc dzieci, ze jest na wszystko.

> Piszesz o tym, że twoim zdaniem najpierw dzieci mają nauczyć się dobrze jeździć
> , a później pojechać do Bornholm. Dlaczego? Nawet jeśli po tym wyjeździe dojdą
> do wniosku, że więcej na rower nie wsiądą, to będzie dla nich jakieś przeżycie,
> zabawa.

Zabawe mozna miec niekoniecznie wydajac kupe pieniedzy. Edwina - znam te dzieci - wiem jak sie to skonczy. Przyjada z tego bornholmu albo wczesniej, albo beda narzekac ze niefajnie bylo, bo za dlugo, etc. Rok temu tak bylo ze splywem. Sama namawialam partnera na splyw, ale on od razu na maksa chcial to zrobic. Przez co dziecko przyjechalo i powiedzialo, ze jej sie nudzilo i nie bylo fajnie. A teraz ojciec stara sie "zadowolic" dziecko i jechac na bornholm. Bo dziecko uslyszalo ze to wyspa po ktorej sie jezdzi rowerami. Wiem jak bedzie, ale trudno...

> Dopóki nie ty za to płacisz, ani nie zbierasz na swojej skórze efektów
> w postaci nieznośnego zachowania dzieci, to co cię w tym gryzie? Że nie są wdz
> ięczni, a ty byłaś?

Zbieram. Bo pozniej slysze jeki, ze jak zabieramy je gdzies, to slysze dasy i fochy, ze nudno, mimo ze wiele dzieci daloby sie pokroic za takie atrakcje. Poza tym widze swojego sfrustrowanego faceta, ktoremu przykro, a ktory bierze to na siebie i nastepnym razem chce zrobic cos jeszcze fajniej i lepiej. A prawda jest taka, ze te dzieci majac wiecej i wiecej, beda tylko gorsze... Takie moje zdanie.

>Ja też byłam wdzięczna rodzicom za wiele rzeczy, ale nie dz
> iękowałam im codziennie.

Nie mowie ze maja codziennie dziekowac. Ale jak cos zaplanujesz i slyszysz BARDZO czesto, ze to nudne i niefajne, to Ciebie strzela... Dam sobie reke uciac, ze ten bornhlom bedzie nudny dla nich, a przede wszyskim meczacy... Obym sie mylila...

> Lepiej napisz, co z tą wielką kłótnią o smsa.

Ech... Zaczelo sie tak jak pisalam. Ex zabrala dizeci na wakacje. Starsze dziecko, gdy rozmawialo z ojcem powiedzialo, ze mama nie wie ile kosztuje aquaprak i stad oni nie moga isc tam. Na co moj partner ochoczo powiedzial, ze sprawdzi i im wysle ceny. Jak powiedzial, tak zrobil.

No i tu ja wchodze do akcji
W moim odczuciu, to jest jawna nadopiekunczosc mojego partnera w stosunku do ex/dzieci. Ja uwazam, ze jak ona z dziecmi jest na wakacjach, to on aim powinna wszystko zorganizowac. Jak ma problemy, to niech sobie radzi sama. A tutaj wyglada, ze moj nm sie poczuwa, zeby im ewentualnie pomagac ( Nie wiem, moze ja jestem jakas przewrazliwiona i mam juz takie urojone leki, ale mi sie dziwne to wydaje. Mam wrazenie, ze on daje sie wiklac w takie giereczki: "mama nie wie, to dziecko przyjdzie do taty". A matka ma telefon i moze sprawdzic sobie przeciez. A jak nie chce to jej sprawa, moze nie chciala zabrac dzieci do aquaparku??

Powiedzialam, ze mi sie to nie podoba, ze on daje sie wodzic za nos, ze daje sie niejako wykorzystywac. Smieszne jest to, ze mowi jaki to jest zarobony w pracy, a jeden telefon i pyk, siada do kompa i sprawdza. Dla dziecka te ceny potrzebne? Wg. jego opinii to on pomogl corce, bo go poprosila o to... Aa wg. mojej wikla sie niepotrzebnie.

Nie szło sie z nim dogadac w piatek. Byl wkurzony, bo uwaza ze ja sie go tylko czepiam i ograniczam. Ze on nie moze byc dobrym ojcem. Ze zawsze bedzie pomagal dzieciom, cokolwiek bedzie.

Byla iwlka klotnia i wiele krzyku, bo ja po jego zachowaniach widze, ze on nie odcial pepowiny. I nie wiem co robic...

z klotni wyszlo, ze to ja mam problem z ex, i ze to ja powinnam gop sama zalatwic. On nic nie bedzie robil. On mi powiedzial, ze ma dobre stosunki i tyle. A jakby mnie nie bylo to mialby takie same. Szkoda gadac...

Po wielkiej burzy zaczelismy znowu byc ze soba. Wrocilam do domu, zaczelismy gadac. Ale jasno widze, ze on nie zmieni swojego zachowania. Ze bardzo zalezy mu na dobrej/przyjaznej jak on to mowi, relacji z ex.

Nie wiem co mam o tym myslec...

Jestem zdruzgotana, bo na moje pytania kim dla niego jestem i jaka widzi przyszlosc to na razie mowi, ze musi sie miedzy nami uspokoic... a pozniej bedzie mozna mowic o przyszlosci. Jak rozmawiam z nim o wspolnych dzieciach, to slysze, ze on chce juz tylko jedno miec, bo jest za stary A ja mam 28 lat i chce miec conajmniej 2 (((( Jak mu to powiedzialam, to mi powiedzialm, ze ja musze isc na jakies kompromisy (( A ze jak tam sprawe stawiam, ze chce miec 2 dzieci, to zebym lepiej kogos innego poszukala ((( I co ja mam sobei o tym myslec?

I nie wiem co mam robic Isc do jakiegos psychologa pogadac, zaczac sie zmieniac, czy odpuscic sobie to wszystko...

[altz]

Ja to rozumiem, że ktoś się zapyta o dojazd, bo w domu ktoś siedzi przy komputerze i może wszystko łatwiej zrobić. Czasami korzystam z takiej pomocy znajomych.
A bilety nie są już dla mnie takie ważne.

[trinity_2011]

> Ja to rozumiem, że ktoś się zapyta o dojazd, bo w domu ktoś siedzi przy kompute
> rze i może wszystko łatwiej zrobić. Czasami korzystam z takiej pomocy znajomych
> .
> A bilety nie są już dla mnie takie ważne.

W jakim sensie nie sa dla ciebie wazne? Nie bardzo rozumiem Twoj post

[altz]

Cena biletów już nie jest taka istotna, można się na miejscu zapytać, najwyżej nie wejść, gdy będą za drogie.
Natomiast jeżdżąc z dziećmi pociągami, wsparcie osoby wyszukującej informacje jest bardzo dobrą rzeczą i pozwala uniknąć wielu poważnych problemów i kosztów.
Dlatego uważam, że bilety na wejście do aquaparku to dla mnie sprawa wypoczynku i zabawy, niech sobie radzą sami, natomiast ustalenie dojazdu to już kwestia nawet zdrowia dzieci i w tym bym pomógł bez sprzeciwu.

[erillzw]

Ja generalnie tez. Ale z cala pewnoscia nie pisze do exa z zapytaniem o cene biletow do aqua parku w rejonie w ktorym sie znajduje jesli on jest setki kilometrow stamtad. Co inne sytuacja awaryjna pt. zgubilismy sie a co innego taka, ze komus sie w kurocie dupy nie chce ruszyc tylko woli zadzwonic do kogos w pracy zeby ceny biletow sprawdzil.

[trinity_2011]

Acha, dodatm tylko, ze podczas tych weekendowych sprzeczek dowiedzialam sie, ze jego dzieci sa skrzywdzone tym, ze maja rozbita rodzine.

Jak mu mowie, ze ty masz poczucie winy za swoj rozwod i odejscie, to slysze ze jestem niepowazna i ze nie wiem po prostu co to znaczy byc opiekunczym rodzicem.

Tylko sorry, ale czy wy naprawde uwazacie ze te dzieci sa skrzywdzone? Jaka im sie teraz dzieje krzywda? Pytam sie go, czy ty nie widzisz, ze ty dzieciom robisz krzywde teraz uwazajac ze ona sa niejako gorsze od tych, ktore sa z nierozbitych rodziny, a jak tak myslisz, ze bedizes zmusial czyms im to rekompensowac.

Edwina - czy ty czulas sie pokrzywdzona, jak twoi rodzice sie rozwidli? Gorsza od innych dzieci? Czy ja czegos tez i tutaj nie rozumiem?

Dzieci maja swietna opieke z 2 stron: i do matki i od ojca. I jedno i drugie poczuwa sie do wsyzstkiego, wiec gdzie tutaj jest krzywda??

[tully.makker]

ze
> jego dzieci sa skrzywdzone tym, ze maja rozbita rodzine.

No to chyba oczywista oczywistosc jest, ze dzieci, ktore nie na codzien obojga rodzicow, normalnego domu i rodziny, maja w placy duzo bardziej, niz dzieci, ktore takowa rodzine maja?
Nawet jesli rodzice Bardzo sie staraja, to nigdy nie bedzie tak, jakby byc moglo. Optymalnie. Wiec poczucie winy za rozwod jest jak najbardziej uzasadnionym uczuciem.

[altz]

> Dzieci maja swietna opieke z 2 stron: i do matki i od ojca. I jedno i drugie po
> czuwa sie do wsyzstkiego, wiec gdzie tutaj jest krzywda??
Też uważam, że dzieci są skrzywdzone brakiem pełnej rodziny i kiedyś to się na nich na pewno odbije negatywnie, może też nie będą potrafiły założyć trwałych rodzin.

[erillzw]

altz napisał:

> Też uważam, że dzieci są skrzywdzone brakiem pełnej rodziny i kiedyś to się na
> nich na pewno odbije negatywnie, może też nie będą potrafiły założyć trwałych r
> odzin.

Ej no bez przesady. To, ze maja inna sytuacje niz dzieci z pelnych rodzin nie znaczy, ze nigdy nie zaloza szczesliwej swojej. takie "proroctwa" co warte tyle samo co wrozenie z fusow. Poza tym wiele osob z pelnych rodzin nie potrtafi tworzyc trwalych relacji bo mimo, ze rodzice byli razem nie dali wzorcow partnerstwa.
Tutaj wiele zalezy tez od wzorcow wokol takiego dziecka.

[edw-ina]

o rety, przepraszam - dopiero przeczytałam posta!
Nie, ja nie czułam się pokrzywdzona przez rozwód. Ale też miałam całkiem rozsądnych rodziców. Nie wiem, jak to wyjaśnić: ja po prostu wiedziałam, że ja to ja, a oni to oni - nie koniecznie, jako para, ale jako oni sami: ze swoimi przyzwyczajeniami, wadami, upodobaniami itp. I oni oboje zawsze podchodzili do mnie, jako do mądrego, porządnego człowieka, który może zrozumieć i któremu należy wyjaśnić. Oni szanowali moje zdanie i ja jakoś naturalnie szanowałam ich. I dawali mi bardzo dużo - zarówno zainteresowania, pomocy, jak i samodzielności. I chociaż nie byli razem, to ja zawsze podskórnie czułam, że mogę zadzwonić w środku nocy, a oni mnie wysłuchają, pomogą, przyjadą, w ten, czy w inny sposób będą ze mną. Ja już kiedyś o tym pisałam: moja matka, będąc wówczas za wielkim oceanem, przepytywała mnie przed egzaminem z historii sztuki, a ojciec potrafił przejechać 200 km, bo wpadłam w panikę i wpakowałam samochód do rowu. I to wszystko sprawiało, że ich rozstanie nie było dla mnie problemem. Bo ja nadal byłam ich córką.

edwina

[tully.makker]

Tylko pamietaj, ze nie wszyscy rodzice sa tacy, jak twoi, to raz. A po drugie, jest szansa, ze pojawi sie jaks macocha, ktorej uwaga poswiecona dziecku bedzie przeszkadzac. Bo np dziecko powinno liczyc na ojca w godzinach wyznaczonych przez sad wizyt, a poza tym to sa fanaberie exi, ktora powinna sie zorganizowac i zapewnic dziecku wszystko co potrzebuje bez angazowania tatusia.
Ja zawsze chcialam, zeby moja pasierbica czula sie tak jak ty. I chociaz czasami szlag mnie trafial jasny, nie oponowalam przy 400km podrozach w niedziele po poludniu bo mloda stwierdzila, ze nie rozumie matematyki i tata musi jej wytlumaczyc przed poniedzialkowa klasowka. Teraz, kiedy miedzy mloda a rodzicami pojawiaja sie koflikty, jak to w wieku nastoletnim, staram sie wystepowac w roli mediatora i raczej lagodzic konflikt stajac po jej stronie. Bo chcialabym, zeby mogla kiedys napisac o swoim ojcu to, co ty. My mamy reszte zycia razem przed soba, a ona potrzebuje ojca teraz, przez te kilka jeszcze lat.

[edw-ina]

Dziękuję również uważam, że trafili mi się całkiem fajni rodzice, nie idealni, ale bardzo ok. Ale ta cała kwestia rozwiedzionych rodziców/macoch/ojczymów itp. jest straaaasznie rozbudowana i różnorodna. Praktycznie każda sytuacja jest różna. Moi rodzice rozstając się byli oboje sporo po 40, ojciec miał już prawie 50 lat. Dla każdego z nich był to drugi rozwód, więc wiedzieli już jak to wygląda i zdaje się, że domyślali się, jak to przeprowadzić, by nie było trupów. Żadne z nich nie założyło też nowej rodziny. Tj. mieli partnerów, ale nie było ślubów, nowych dzieci itp. Poza tym oboje byli wielkimi indywidualistami i nie pozwoliliby sobie na to, by ktoś ich ustawiał, mówił na co mają wydawać pieniądze, na co poświęcać czas. Bardzo poważnie traktowali też mnie. Zgodzili się, abym mając niespełna 16 lat zamieszkała sama, szanowali moje opinie i potrzeby. Ja fakt faktem też im jakoś strasznie w życiu nie gmatwałam, bo byłam bardzo samodzielna, a ze względu na szkołę i wszystko, co się wokół niej działo, miałam też bardzo mało wolnego czasu. Często spotykaliśmy się nie w domu, bo na to nie miałam czasu, ale na koncertach (ojciec), wystawach (mama), ten układ był całkiem przyjacielski. Na ich podstawie mogę powiedzieć jedno: podchodzenie do dziecka, jak do odrębnego, świadomego siebie i rozsądnego człowieka może przynieść całkiem pozytywne rezultaty. Mam głęboką nadzieję, że jeśli będę miała dziecko, to będę je wychowywała w podobny sposób.

[tully.makker]

Ex zabrala dizeci na wakacje. Starsze dziec
> ko, gdy rozmawialo z ojcem powiedzialo, ze mama nie wie ile kosztuje aquaprak i
> stad oni nie moga isc tam. Na co moj partner ochoczo powiedzial, ze sprawdzi i
> im wysle ceny. Jak powiedzial, tak zrobil.

Ja, znajac meandry zycia rodzinnego, moge z duza doza prawdopodobienstwa powiedziec ci, o co chodzilo. Dzieci chcilay na basem, exia nie. Na odczepnego powiedzila, ze nie pojdzie bo... nie wie ile bilety kosztuja ( pretekstow moglo byc 100 innych - nie wie, czy jest parking dla przykladu) Na to dziecko - rozgrywajace po mistrzowsku rodzicow miedzy soba, tak jak to dzieci potrafia - to ja zadzwonie do taty i tata sprawdzi.

Nie bierz wszystkiego do siebie, bedzie ci latwiej. naprawde.

[trinity_2011]

> Ja, znajac meandry zycia rodzinnego, moge z duza doza prawdopodobienstwa powied
> ziec ci, o co chodzilo. Dzieci chcilay na basem, exia nie. Na odczepnego powied
> zila, ze nie pojdzie bo... nie wie ile bilety kosztuja ( pretekstow moglo byc 1
> 00 innych - nie wie, czy jest parking dla przykladu) Na to dziecko - rozgrywaja
> ce po mistrzowsku rodzicow miedzy soba, tak jak to dzieci potrafia - to ja zadz
> wonie do taty i tata sprawdzi.
>
> Nie bierz wszystkiego do siebie, bedzie ci latwiej. naprawde.

No masz racje. Tez pomyslalam o tym i tez o tym powiedzialam facetowi, ze daje soba sie rozgrywac, czy to ex czy dziecku - co tylko pokazuje, ze STRASZNIE chce zadowolic swoje dziecko, co niestety jednak chyba nie jest do konca dobre...
Nie sadzisz?

[altz]

Ja też obserwuję takie rozgrywanie przez dzieci.
Najlepiej, gdy się widzi dwójkę i słychać dyskusję i plan działania.
Z reguły jednak nie wszyscy ojcowie są skorzy do urywania się od swoich zajęć i przyjeżdżania na każde zawołanie, u nas tak jest, że po dyskusjach oceniają poprawnie sytuację i zazwyczaj chłopcy rezygnują z takich rozwiązań. Potem nie żałują swojej decyzji, więc nie mam wyrzutów sumienia.

[karolana]

glasscraft napisała:
>
> Niestety, trzeba zatrudnic czasami zdrowy rozsadek - samochod, ktorym eksia woz
> i dziecko sie popsul. Czy ojciec powinien kupic nowy? A jak popsuje sie pralka,
> w ktorej eksia pierze ubrania dziecka? A kuchenka? A odkurzacz? Albo zarowka?
> Albo czajnik? I tak dalej, i tak dalej...

Uśmiejesz się, ale "nasza" exia dokładnie taką filozofię wyznaje
Nie chodziło (na razie) o kupowanie czegoś, ale np. o ... płacenie rachunków. Stwierdziła ona, że mm, poza alimentami, powinien płacić za kablówkę oraz internet (w tym zaległości, których ona narobiła przez kilka miesięcy), bo ich używają dzieci, a ona nie ma z czego płacić.
)

[trinity_2011]

O ciekawe, a myslalam ze na to sa alimenty

[erillzw]

karolana napisała:

> Uśmiejesz się, ale "nasza" exia dokładnie taką filozofię wyznaje
> Nie chodziło (na razie) o kupowanie czegoś, ale np. o ... płacenie rachunków. S
> twierdziła ona, że mm, poza alimentami, powinien płacić za kablówkę oraz intern
> et (w tym zaległości, których ona narobiła przez kilka miesięcy), bo ich używaj
> ą dzieci, a ona nie ma z czego płacić.
> )

Mnie to zawsze zastanawia jedno. Czy kobiety ktore tak postepuja w ogole maja honor.. Pamiętajac przyklad mojej mamy ktora bardzxo dobrze potrafila zarzadzac niewielkimi nawrty finansami nie pojmuje jak mozna tak wyciagac od exa.. Karac go za to, ze smial opuscic szanowna matrone i trzeba zatem go z torbami puscic.

[karolana]

erillzw napisała:
> Mnie to zawsze zastanawia jedno. Czy kobiety ktore tak postepuja w ogole maja h
> onor.. Pamiętajac przyklad mojej mamy ktora bardzxo dobrze potrafila zarzadzac
> niewielkimi nawrty finansami nie pojmuje jak mozna tak wyciagac od exa.. Karac
> go za to, ze smial opuscic szanowna matrone i trzeba zatem go z torbami puscic.

Ja sądzę, że takie kobiety nie rozpatrują tego z punktu widzenia posiadania lub braku honoru.
To raczej na zasadzie - jestem taaaka biedna, bo mąż, ta parszywa świnia, porzucił RODZINĘ, więc mnie teraz NALEŻY SIĘ rekompensata.
U nas exia dostaje pieniądze na dzieci, nie jakieś ogromne, ale takie, które w 100% pokrywają koszt ich utrzymania, wszelkie dodatkowe zajęcia opłaca mm i jego rodzina, dodatkowo dzieci dostały i nadal dostają masę rzeczy (ubrań, książek, zabawek) od mm i jego rodziny. Czasem, pomimo alimentów płaconych w sposób, który zakłada, że dzieci u nas nie przebywają, dzieci spędzają z nami 1/3 miesiąca. Na wakacje opłaciliśmy dzieciom pobyt na 2 tygodnie na obozie, wraz z odpowiednim wyposażeniem, ona dołożyła 100 zł kieszonkowego, plus będą z nami przez prawie 3 tygodnie, a mimo to alimenty mm ma płacić pełne. I mimo tego była próba wyłudzenia od mm w sumie ok 4 tys. zł, które niby jej się należą (nie należą).
To po prostu taki typ. I jak widać po forum, nie jest to odosobniony przypadek...

[trinity_2011]

> 1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy
> byłoby nie okej? Tu mi chodzi właśnie w kontekście jak dziecko prosi?

> 2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie? Wspólnie w znaczeniu: NM, ja, dzieci i EX i np dziadkowie?

> 3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex p
> oszła do banku po kredyt?

> 4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex? I tu też: NM, ja, ex i dzieci.

> 5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?
> 6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest ok
> ej, czy nie?

[morel37]

a propos ad 4. matko jedyna nigdy w zyciu!!!! a co to ja sie z exia wiazalam zeby z nia na wakacje jezdzic? okej. moge jechac z bylym facetem i jego nowa rodzina bo sie kumplujemy z moim obecnym mezem. ale poza jakas przeszloscia juz nawet nie pamietam ze byl ów sto lat temu moim facetem!!
ale to jest uklad ze dwie rodziny jada razem a nie jakis chory trojkat. twoj facet/maz, jego byla zona i ich dzieci. ich wspomnienia jak to kiedys bylo fajnie . i ty. brrrrrrrrrrrr.....
no i biedne dzieci. z nadzieja ze ich rodzice znow sie zejda....
chwale boga ze nasza exia ma swoje wlasne zycie

[trinity_2011]

> a propos ad 4. matko jedyna nigdy w zyciu!!!! a co to ja sie z exia wiazalam ze
> by z nia na wakacje jezdzic? okej. moge jechac z bylym facetem i jego nowa
> rodzina bo sie kumplujemy z moim obecnym mezem. ale poza jakas przeszloscia juz
> nawet nie pamietam ze byl ów sto lat temu moim facetem!!
> ale to jest uklad ze dwie rodziny jada razem a nie jakis chory trojkat. twoj fa
> cet/maz, jego byla zona i ich dzieci. ich wspomnienia jak to kiedys bylo fajni
> e . i ty. brrrrrrrrrrrr.....
> no i biedne dzieci. z nadzieja ze ich rodzice znow sie zejda....
> chwale boga ze nasza exia ma swoje wlasne zycie

Oj Kochana, jak ja marze, żeby exia se znalazła jakiegoś faceta. Rety...
Ja też nie wyobrażam sobie takiego wyjazdu. Kiedyś exia coś takiego zaproponowała NM i wtedy on odburknął, że absolutnie.

Natomiast czasami dzieci mówią, że fajnie byłoby z mamą i ze mną pojechać np. na narty. Wtedy NM mówi, że może kiedyś... Co mnie denerwuje, bo ja NIGDY się na to nie zgodzę!!!!

Tak samo córka NM przychodzi i mówi, że chce żebym się zakumulowała z jej mamą. A ja naprawdę mam fajne kumpele i nie potrzebuję kolejnej/takiej...
Mój NM jest pełen nadziei, że ja się polubię z Ex dla dobra dzieci, a ja tego tak nie widzę. Mogę ją szanować jako matkę dzieci i kobietę, ale nic więcej do szczęścia nie jest mi potrzebne. Robię jakiś błąd?

[morel37]

> Natomiast czasami dzieci mówią, że fajnie byłoby z mamą i ze mną pojechać np. n
> a narty. Wtedy NM mówi, że może kiedyś... Co mnie denerwuje, bo ja NIGDY się na
> to nie zgodzę!!!!

dzici chcialyby zeby bylo jak kiedys. wiec co sie im dziwisz. mialy swoj swiat ktory im sie rozsypal.
nasze dziecko tez przychodzilo i mowilo ze chcialoby zeby tata z mama znow byli razem. najlepsze jest to ze mowilo to mnie, bo mnie najlepiejsie zwierzalo ze swoich smutkow i trosk.
a ja w zaleznosci w jakim wieku bylo- tlumaczylam spokojnie ze skoro sie rozstali to znaczy ze nie bylo im dobrze i chyba teraz jest lepeij ze mama jest szczesliwa i tata tez? ze ejsli oni znow byli by razem co staloby sie ze mna? to zawsze dzialalo. dziecko nie chcialo zeby mnie nie bylo. i tak dalej. dzieci sa madrzejsze niz nam sie wydaje.ale dzieciom trzeba mowic prawde. nasze dziecko zeby nie bylo, z ojcem tez o tym rozmawialo i uzyskiwalo takie same odpowiedzi. ze nigdy bo to nie mozliwe, ale za to ma fajnie bo moze pojechac z mama a potem z nim i jest dwa razy na nartach dluzej. itd.


>
> Tak samo córka NM przychodzi i mówi, że chce żebym się zakumulowała z jej mamą.
> A ja naprawdę mam fajne kumpele i nie potrzebuję kolejnej/takiej...
> Mój NM jest pełen nadziei, że ja się polubię z Ex dla dobra dzieci, a ja tego t
> ak nie widzę. Mogę ją szanować jako matkę dzieci i kobietę, ale nic więcej do s
> zczęścia nie jest mi potrzebne. Robię jakiś błąd?

hmm nikt ci nie kaze lubic ex czy sie z nia kumplowac,ale mnie sie zdazylo gadac z ex kilka razy i uwazam ze odwalilam tym kawal dobrej roboty hehe bo dowiedzialm sie wielu rzeczy ktorych moj maz by sie nigdy nie dowiedzial
ale nasze dziecko tez badalo czy ja lubie mame. i zawsze odpowiadalam zgodnie z prawda : ze nie mozna lubic kogos kogo sie dobrze nie zna.natomiast ze "mysle ze ma fajna mame". i tyle. dziecko potrzebuje akceptacji. chce byc lojalne wobec mamy.tez mu zalezalo zebym ja poznala i uwierz: dzien w ktorym to nastapilo byl jednym ze szczesliwszych dni dla dziecka.widzialam kamien spadajacy z serca.
a mnie korona z glowy nie spadla.

[trinity_2011]

> dzici chcialyby zeby bylo jak kiedys. wiec co sie im dziwisz. mialy swoj swiat
> ktory im sie rozsypal.
> nasze dziecko tez przychodzilo i mowilo ze chcialoby zeby tata z mama znow byli
> razem. najlepsze jest to ze mowilo to mnie, bo mnie najlepiejsie zwierzalo ze
> swoich smutkow i trosk.
> a ja w zaleznosci w jakim wieku bylo- tlumaczylam spokojnie ze skoro sie rozsta
> li to znaczy ze nie bylo im dobrze i chyba teraz jest lepeij ze mama jest szcze

Masz w 100% rację. Ja nie mówię, że dzieci mają tego nie robić. Faktycznie, wcześniej był etap, że dzieci mówiły, żeby tata wrócił do mamy, bo było tak fajnie - to normalne! Teraz już nie mówią tego, widzą, że nam jest dobrze, że jakoś się to poukładało, ale mówią to jedźmy razem z mamą. Mnie martwi fakt, że mój NM nie mówi jasno, że tak nie będzie - rozumiesz? Co moim zdaniem właśnie pokazuje, że nie daje dzieciom jasnych sygnałów. Ba, on nawet uważa, ma nadzieję?, że może kiedyś to się zmieni...
A ja nie uważam tak, co jasno mu mówię.

> hmm nikt ci nie kaze lubic ex czy sie z nia kumplowac,ale mnie sie zdazylo gada
> c z ex kilka razy i uwazam ze odwalilam tym kawal dobrej roboty hehe bo dowiedz
> ialm sie wielu rzeczy ktorych moj maz by sie nigdy nie dowiedzial
> ale nasze dziecko tez badalo czy ja lubie mame. i zawsze odpowiadalam zgodnie z
> prawda : ze nie mozna lubic kogos kogo sie dobrze nie zna.natomiast ze "mysle
> ze ma fajna mame". i tyle. dziecko potrzebuje akceptacji. chce byc lojalne wobe
> c mamy.tez mu zalezalo zebym ja poznala i uwierz: dzien w ktorym to nastapilo b
> yl jednym ze szczesliwszych dni dla dziecka.widzialam kamien spadajacy z serca.
> a mnie korona z glowy nie spadla.

Mnie też nie spadnie. Dlatego zgodziłam się być na komunii i zachować się normalnie, tak żeby dziecko widziało, że jesteśmy normalnymi dorosłymi, a nie świrami

[erillzw]

Morel ale poznanie kogos a nadzieja, ze sie panie polubia i nagle zakumpluja to sa dwie dosc rozne rzeczy.
Ja ex poznalam dawno, dawno temu jak w ogole nie bylo mowy o zwiazku miedzy mna a moim juz mezem. Wiec mnie pewnie nie pamieta. Natomiast wiem, ze musi nadejsc dzien w ktorym powinnysmy sie poznac. Ale poznac sie, wiedziec kim jestesmy, jak wygladamy. A nie nagle zakolegowac bo moj max sobie wysmylil, ze to bedzie fajne.
Cale szczescie jemu takie "blyskotliwie" pomysly do glowy nie przychodza..

[trinity_2011]

> Morel ale poznanie kogos a nadzieja, ze sie panie polubia i nagle zakumpluja to
> sa dwie dosc rozne rzeczy.
> Ja ex poznalam dawno, dawno temu jak w ogole nie bylo mowy o zwiazku miedzy mna
> a moim juz mezem. Wiec mnie pewnie nie pamieta. Natomiast wiem, ze musi nadejs
> c dzien w ktorym powinnysmy sie poznac. Ale poznac sie, wiedziec kim jestesmy,
> jak wygladamy. A nie nagle zakolegowac bo moj max sobie wysmylil, ze to bedzie
> fajne.
> Cale szczescie jemu takie "blyskotliwie" pomysly do glowy nie przychodza..

No fakt. U nas to raczej dziecko wymyśliło sobie, ze chciałoby żebyśmy były koleżankami. A nm nie ma chyba jaj, żeby powiedzieć, że niekoniecznie tak będzie, więc dziecku mówi: zobaczymy, jak to wyjdzie...

Sam bynajmniej mnie nie prosi, żebym się z ex kumplowała, ale żebym mogła powiedzieć normalnie przysłowiowe cześć - z czym nie mam problemu.

[erillzw]

trinity_2011 napisała:

> Oj Kochana, jak ja marze, żeby exia se znalazła jakiegoś faceta. Rety...
> Ja też nie wyobrażam sobie takiego wyjazdu. Kiedyś exia coś takiego zaproponowa
> ła NM i wtedy on odburknął, że absolutnie.

Dobrze, ze na tyle mu rozumu starczyło.


> Natomiast czasami dzieci mówią, że fajnie byłoby z mamą i ze mną pojechać np. n
> a narty. Wtedy NM mówi, że może kiedyś... Co mnie denerwuje, bo ja NIGDY się na
> to nie zgodzę!!!!

To miło, że fajnie. Natomiast nikt nie ma prawa przymuszac Cie do takich akcji. Co to w ogole za poroniony pomysł?? Moze jeszcze macie miec potrojne lozko?


> Tak samo córka NM przychodzi i mówi, że chce żebym się zakumulowała z jej mamą.
> A ja naprawdę mam fajne kumpele i nie potrzebuję kolejnej/takiej...

To trzeba jej delikatnie wyjasnic, ze przyjaciol dopiera sie samodzielnie, wedle swoich pogladow i nie da sie kogos polubic na prosbe.
A juz poza wszystkim mysle, ze takie pomysly rosna w niej bo i matka i ojeciec je podsycaja. Dla mnie to jakis absurd...

> Mój NM jest pełen nadziei, że ja się polubię z Ex dla dobra dzieci, a ja tego t
> ak nie widzę.


No i moze jeszcze macie chodzic razem na zakupy, ploteczki i rozczulac sie jak on zajebity? Ja nie moge.. Chore. Jakie dobro dzieci? To jego wyrzuty sumienia chyba mu mocno zaburzaja spostrzeganie rzeczywistosci.
Wybacz ale jakby mnie moj maz serwowal podobne nadzieje tobym go smiechem zabila. Zgoda na bycie w zwiazku z kims kto ma swoja przeszlosc nie jest zgoda na dozgonna przyjazn z ex przeciez! Dziecko jest akceptowalne bez rzadnego ale, ale nie widze zadnych przeslanek bym miala sie jakas szczegolna sympatia darzyc z ex tylko dlatego, ze jest ex.

>Mogę ją szanować jako matkę dzieci i kobietę, ale nic więcej do s
> zczęścia nie jest mi potrzebne. Robię jakiś błąd?

Nie, myslisz bardzo dobrze. To twoj maz odnosze nie rozwiodl sie jeszcze z ta pania do konca i zyje w utopijnym przekonaniu, ze wiazac sie z kims nowym zafundouje sobie haremik, gdzie ex polubi sie z next i bedzie cudownie, idealnie i w ogole rozowo i kolorowo

[trinity_2011]

> > Oj Kochana, jak ja marze, żeby exia se znalazła jakiegoś faceta. Rety...
> > Ja też nie wyobrażam sobie takiego wyjazdu. Kiedyś exia coś takiego zapro
> ponowała NM i wtedy on odburknął, że absolutnie.
>
> Dobrze, ze na tyle mu rozumu starczyło.

No fakt. Wtedy jakoś to bardziej stanowczo mówił. Może - w sumie na pewno i wobec niej tak nadal by mówił. Natomiast do dzieci już taki kategoryczny nie jest...
I co ja mam robić za złą macochę i je uświadamiać?

> To miło, że fajnie. Natomiast nikt nie ma prawa przymuszac Cie do takich akcji.
> Co to w ogole za poroniony pomysł?? Moze jeszcze macie miec potrojne lozko?

No właśnie. Mój NM chyba sobie myśli, że jak ex miałaby chłopa, to można by razem gdzieś pojechać. Ale ja tego nie widzę. Bo czułabym się chyba bardziej z tym chłopem ex na wakacjach, niż ze swoim. Ciągle byłoby, a dziecko x to a dziecko y to. Czułabym się z tym źle.
I skoro on to wie, to czemu dzieciom nie powie wprost, że tatuś ma swoje życie a mamusia swoje?

> To trzeba jej delikatnie wyjasnic, ze przyjaciol dopiera sie samodzielnie, wedl
> e swoich pogladow i nie da sie kogos polubic na prosbe.

No fakt, tylko ja też nie chcę wychodzić na jedną w tym układzie, która robi problem... Czemu dziecko ma myśleć, ze to ja nie chcę. Moim zdaniem to odpowiedzialność mojego partnera, żeby dziecku wytłumaczyć, a nie moja...

> A juz poza wszystkim mysle, ze takie pomysly rosna w niej bo i matka i ojeciec
> je podsycaja. Dla mnie to jakis absurd...

Nie wiem jak matka, ale ojciec nie podsysa, a raczej nie mówi wprost, że tak nie będzie... Może to po prostu rozbudza apetyt!

> No i moze jeszcze macie chodzic razem na zakupy, ploteczki i rozczulac sie jak
> on zajebity? Ja nie moge.. Chore. Jakie dobro dzieci? To jego wyrzuty sumienia
> chyba mu mocno zaburzaja spostrzeganie rzeczywistosci.
> Wybacz ale jakby mnie moj maz serwowal podobne nadzieje tobym go smiechem zabil
> a. Zgoda na bycie w zwiazku z kims kto ma swoja przeszlosc nie jest zgoda na do
> zgonna przyjazn z ex przeciez! Dziecko jest akceptowalne bez rzadnego ale, ale
> nie widze zadnych przeslanek bym miala sie jakas szczegolna sympatia darzyc z e
> x tylko dlatego, ze jest ex.

Racja.

[morel37]

Ad. 1 dla ex nie okej.jesli dziecko chcialoby zeby tata cos zrobil w pokoju dziecka to pewnie moze i okej. chociaz u nas jest ojczym wiec raczej to on by umarl niz pozwolil

ad.2. nie okej. idealistyczne, filmowe, amerykanskie. ale swieta to czas radosci a ex to nei radosc;p

ad. 3. hmmm jesli mielisbysmy pieniadze a exia nie i exia by oddawala to okej. w koncu kredyt to odsetki wiec dlaczego nei pojsc na reke martce dziecka. ale jesli mielibysmy na tyle ze nam to nie skompliowaloby zycia.

ad.4. nie.nie okej. nie dlatego sie rozstali zeby teraz jezdzic razem. jesli chca jezdzic razem to neich sobie do siebie wroca.

ad. 5. to by moze i przeszlo. gdyby obie strony podeszly do tego jakos sensownie. komunia byla okej.aczkolwiek zabraklo mozliwosci zaproszenia gosci z drugiej strony.wiec tylko wtedy jesli te urodziny bylyby na prawde wspolne a nie ze ex zaprasza ojca. inaczej lepiej dziecku wyprawic urodziny z druga rodzina. bedzie bardziej na luzie.

ad.6. oczywiscie ze to okej. w koncu to chodzi o dziecko. w zasadzie to ex ma obowiazek informowania o kazdorazowej zmianie miejsca pobytu dziecka bo ojciec ma obowiazek o tym wiedziec. a ze praktyka jest inna....

[trinity_2011]

> Ad. 1 dla ex nie okej.jesli dziecko chcialoby zeby tata cos zrobil w pokoju d
> ziecka to pewnie moze i okej. chociaz u nas jest ojczym wiec raczej to on by um
> arl niz pozwolil

A jak w dużym pokoju, gdzie dzieci też przebwają

> ad.4. nie.nie okej. nie dlatego sie rozstali zeby teraz jezdzic razem. jesli ch
> ca jezdzic razem to neich sobie do siebie wroca.

Tu chodziło, że razem: NM, Ja, dzieci i ex + może jakaś rodzina NM.

> ad. 5. to by moze i przeszlo. gdyby obie strony podeszly do tego jakos sensowni
> e. komunia byla okej

Zostałaś zaproszona na komunie? U nas było tak, że w pierwszym momencie ex powiedziała dzwoniąc do NM, że chce zorganizować komunię i jak NM to widzi? Ustalili wspólnie, że oboje muszą być (to normalne), ale ex powiedziała, że beze mnie. NM mnie poinformował o tym, i jak on to mówi szukał wariantów odpowiednich. I np. wymyślił wariant, że razem z ex, dziećmi i chrzestnymi pójdą na uroczysty obiad. Beze mnie i bez rodzin NM/ex z którymi NM nie jest w najlepszych oględnie mówiąc stosunkach. Jak to usłyszałam, to serce mi się rozdarło.
Spytałam się Go o wariant, w którym jednak uwzględnia moje potrzeby i sam nie spotyka się z Ex. Była wielka kłótnia, po której stwierdziła, że albo coś wymyśli, albo ja w czymś takim nie funkcjonuję... Miał pogadać z ex, ale nastąpił przełom. WOW. To ex poszła po rozum do głowy - byłam pod wrażeniem - i wysłała sms, że zaprasza nas oboje. Byłam jednocześnie w szoku i zła na NM, że dla niego byłoby to okej zostawić mnie samą. Dziecko jest przeszczęśliwe, ze będę na jego komunii. NM nadal twierdzi, że będę się tam źle czuła. Na co mu mówię, że ja nie idę się tam dobrze czuć, tylko jestem jego partnerką i uważam, że takie rzeczy robi się razem. NM jakby ma podwójne standardy, bo raz chce żebyśmy byli szczęśliwą rodziną w 4, a raz odsuwa mnie na dalszy plan jak mu wygodniej... To mnie martwi

[morel37]

co do komuni byl taki watek caly.poszukaj.


NM jakby ma podwójne standardy, bo raz chce żebyśmy byli szcz
> ęśliwą rodziną w 4, a raz odsuwa mnie na dalszy plan jak mu wygodniej... To mni
> e martwi

to moze slusznie cie martwi, bo moj maz w ogole nie bral pod uwage ze moglabym nie pojsc.

[trinity_2011]

> co do komuni byl taki watek caly.poszukaj.
>
> NM jakby ma podwójne standardy, bo raz chce żebyśmy byli szcz
> > ęśliwą rodziną w 4, a raz odsuwa mnie na dalszy plan jak mu wygodniej...
> To mni
> > e martwi
>
> to moze slusznie cie martwi, bo moj maz w ogole nie bral pod uwage ze moglabym
> nie pojsc.

No właśnie. Mnie wbiło w ziemię, jak usłyszałam propozycję NM. Powiedziałam, że jestem w stanie rozwalić ten związek, jeśli tak stawia sprawę, że sam będzie świętował z EX. Z drugiej strony chce weekendy spędzać wspólnie z dziećmi. Jak to by wyglądało, że mnie nie będzie na tej komunii? Co dzieci by pomyślały? Czemu NM nie zależy?

On nadal - mimo zaproszenia ex i dziecka - uważa, że ja nie powinnam iść na ta komunię Że to może tylko więcej szkody przynieść. Zaznaczę - nie znam rodziny swojego NM. Mimo rozwodu ex jest uważana za boginię w domu mojego NM.
I tak, uważam że to będzie bardzo trudne dla mnie przeżycie, ale uważam, że jesteśmy partnerami, jednością na dobre i na złe. I siebie powinniśmy wspierać.

Dodam, że jak było wesele mojej siostry, to mój NM mówił, że on nie wyobraża sobie, że ja pojadę sama...

[sofija_biala]

1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy byłoby nie okej?
U nas chłop sam proponował starszemu, że pomoże mu przemalować pokój, bo coś tam się uszkodziło. Do wspólnego remontowania nie doszło, ale nie widzę przeszkód, jeśli ma to służyć umacnianiu więzi z dzieckiem a prz tym uczeniu dzieciaka lżejszych prac remonotowych. Tak samo jest w drugą stronę, chłop prosi syna o pomoc, nie w celu znalezzienie taniej siły roboczej, ale w celu pokazania, że wspólna prac jest fajna.
Robienie za jelenia, który remontuje komukolwiek zdrowemu na ciele i umyśle (exi, znajomym, rodzinie) mieszkanie za free - odpada

2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?
U nas niewykonalne, ale znam rodzinę, która praktykowała takie spotkania dopóki pani nie poznała nowego partnera życiowego. Ale to w ogóle nietypowa rodzna była i wyjątkowo zdrowo się rozstała.

3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex poszła do banku po kredyt?
Generalnie potrafię sobie wyobrazić okoliczności, w których to może być normalne, ale u nas odpada.

4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?
Komunie, uroczystości przedszkolne/szkolne tak, wakacje w życiu.
ALe żeby było jasne - rozumiem, że to wspólny wyjazd ojca z ex i dziećmi? Siebie tam nie umieszczam, w naszym układzie nie jestem dla nich bliską osobą, więc oddaję się wówczas swoim rozrywkom.

5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?
Tak

6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest okej, czy nie?
U nas chłop prosi o takie info dzieci, ale jak nie zadzwonią, to kontaktuje sie z ex. DLa mnie to normalne.

Trinity, masz dzieci?
Mnie się sporo zmieniło w postrzeganiu obowiązków rodzicielskich mojego chłopa, odkąd mam własne dziecko.
I jeśli czuję, chcę, potrzebuję coś z dzieckiem robić, albo ono ze mną, to partnera, który by mi to notorycznie uniemożliwiał wysłałabym na księzyc. Dlatego mam o wiele więcej spokoju i dystansu do spotkań chłopa z dziećmi. Bo to jest ich czas. Choć wsześniej nie raz wydawało mi się, że przesadza.
No i ja nie jestem o ex zazdrosna. Myślę, że nie ma ze mną szans

[trinity_2011]

> Trinity, masz dzieci?

Niestety nie mam, chociaż bardzo już bym chciała mieć. Myślę, że moja zazdrość o ex, nie jest zazdrością kobiety o kobietę - bo ja też uważam, że ex nie ma ze mną żadnych szans , ale jestem chyba zazdrosna w pewien sposób - heh, w duży sposób - o to, że oni mają coś wspólnego, czego ja nie mam - właśnie dzieci... A wydaje mi się, że one bardzo spajają...

> Mnie się sporo zmieniło w postrzeganiu obowiązków rodzicielskich mojego chłopa,
> odkąd mam własne dziecko.
> I jeśli czuję, chcę, potrzebuję coś z dzieckiem robić, albo ono ze mną, to part
> nera, który by mi to notorycznie uniemożliwiał wysłałabym na księzyc. Dlatego m
> am o wiele więcej spokoju i dystansu do spotkań chłopa z dziećmi. Bo to jest ic
> h czas. Choć wsześniej nie raz wydawało mi się, że przesadza.
> No i ja nie jestem o ex zazdrosna. Myślę, że nie ma ze mną szans

[edw-ina]

odnośnie zazdrości: ja byłam zazdrosna w jakiś tam sposób, do momentu, aż uświadomiłam sobie, że to on w jakiś tam sposób zazdrości mi. tego, że miałam kiedy się wyszumieć, wybawić i "wyintelektualizować", kiedy on zarabiał na rodzinę, że zawsze był wianuszek facetów dookoła i do tej pory przyjaźnię się z kilkoma moimi eksami. I to on musi się dopiero starać, żebym była nim zainteresowana. Więc nie ma w co wnikać. A jeśli jednak jakimś cudem twój facet i eks jeszcze coś do siebie czują i zapragną spróbować ponownie, to choćbyś się jak Rejtan w drzwi rzuciła i kontrolowała na każdym kroku, to i tak nic nie będziesz w stanie zaradzić. Więc po co się przemęczać?

[trinity_2011]

> odnośnie zazdrości: ja byłam zazdrosna w jakiś tam sposób, do momentu, aż uświa
> domiłam sobie, że to on w jakiś tam sposób zazdrości mi. tego, że miałam kiedy
> się wyszumieć, wybawić i "wyintelektualizować", kiedy on zarabiał na rodzinę, ż
> e zawsze był wianuszek facetów dookoła i do tej pory przyjaźnię się z kilkoma m
> oimi eksami. I to on musi się dopiero starać, żebym była nim zainteresowana. Wi
> ęc nie ma w co wnikać.

Widzisz, to fajnie masz U mnie jest tak, że mój NM jest bardzo zazdrosny o moją przeszłość. Podobnie jak Ty miałam czas wyszumieć się, wybawić, "wyintelektualizować" i popróbować różnych rzeczy w życiu, chociaż jestem młodsza od mojego NM to jednak więcej niejako przeżyłam. Mój NM nie życzy sobie moich kontaktów z moimi ex... Także niejako nie musi się bardziej starać...
Chcąc być okej zrezygnowałam z tego, a może raczej liczyłam, że on się odwdzięczy tym samym - czyli ochłodzeniem stosunków z ex... Co najpierw nastąpiło a teraz sie zmienia...
Heh, co więcej, teraz i stanowisko mojego NM się zmienia - teraz uważa, że byłoby to okej. Tylko trochę to dziwnie po jakimś czasie wracać do ex i mówić - teraz to już mogę z Wami gadać

>A jeśli jednak jakimś cudem twój facet i eks jeszcze coś
> do siebie czują i zapragną spróbować ponownie, to choćbyś się jak Rejtan w drz
> wi rzuciła i kontrolowała na każdym kroku, to i tak nic nie będziesz w stanie z
> aradzić. Więc po co się przemęczać?

Masz rację, nie sposób się z tym nie zgodzić. Racjonalnie to ja tak samo myślę Gorzej z głupimi emocjami...

[edw-ina]

Mój NM nie życzy sobie moich kontaktó
> w z moimi ex... Także niejako nie musi się bardziej starać...

Ale po co ty się w ogóle dajesz wciągać w nakazy i zakazy i w konsekwencji sama je stosujesz? Wiesz, mąż przyjaciółki mojej siostry miał kiedyś taką obsesję na punkcie swej żony i tego, że jakiś facet mógłby coś w niej zobaczyć, że kobieta konsekwentnie krok po kroku była zmuszona: zaprzestać noszenia butów na obcasie, spódnic krótszych niż do połowy łydki, w końcu nawet makijażu sobie nie robiła. A małżeństwo jak się waliło wcześniej, waliło się dalej. Bo wzajemne relacje muszą się w jakimś stopniu opierać na gonieniu króliczka i świadomości, że króliczek może uciec. To jak w tym starym dowcipie: co myśli kura uciekając przed kogutem? - Czy nie za szybko biegnę...

[erillzw]

edw-ina napisała:
>Wiesz, mąż przyjaciółki mojej siostry miał kiedyś taką obsesję n
> a punkcie swej żony i tego, że jakiś facet mógłby coś w niej zobaczyć, że kobie
> ta konsekwentnie krok po kroku była zmuszona: zaprzestać noszenia butów na obca
> sie, spódnic krótszych niż do połowy łydki, w końcu nawet makijażu sobie nie ro
> biła. A małżeństwo jak się waliło wcześniej, waliło się dalej.

Chryste to jakiś chory koles!! Zaprzestanie noszenia butów na obcasie?! makijazu? Spodnic? Jak patologiczna osoba trzeba byc zeby czegos takiego rzadac?! a potem pewnie ja rzucil dla mlodszej, zadbanej, dobrze i seksowanie ubranej w szpilki. Wcale by mnie to nie zdziwilo
Ze kobiety sie tak daja..
Mnie kiedys ex chcial wmusic w niechodzenie na butach na obcasie to sie zle czul., ze jestem wyzsza. To mial problem a ja chodzilam w butach dalej. Nie zrezygnowalam z czegos co jest dla mnie wazne (a szpilki to element kobiecego stroju ktory w jakims stopniu mnie wyraza) tylko dlatego, ze moj facet mialby kompleksy.

[tully.makker]

Chryste to jakiś chory koles!! Zaprzestanie noszenia butów na obcasie?! makijaz
> u? Spodnic? Jak patologiczna osoba trzeba byc zeby czegos takiego rzadac?!

A jak narabane w glowie trzeba miec, zeby sie na cos takiego zgodzic?

Niesmialo przypomne

[tully.makker]

... ze ojciec ma wobec dzieci obowiazek alimentacyjny. I oznacza on nie tylko wyplacanie alimentow, ktore na ogol sa w raczej smiesznej wysokosci w stosunku do potrzeb (tak, moj chlop tez placi alimenty w smiesznej wysokosci, IMHO, jakby ktos mial watpliwosci).
Oznacza to rowniez obowiazek wykonywania prac okolofdzieciowych, do jakich zalicza sie np wywiadowki, wizyty lekarskie, transport dziecka na zajecia pozalekcyjne, zakupy, montaz mebli czy remont pokoju dziecka.

Czyzbyscie uwazaly, ze te wszystkie obowiazki z natury rzeczy powinna wykonywac matka, a jedyna rola ojca jest irytowanie nowej partnerki obecnoscia dziecka w ich domu w celach rozrywkowych? OPIEKA NAD DZIECKIEM TO CIEZKA ORKA - I OBOWIAZEK JEJ WYKONYWNIA SPOCZYWA NA OBOJGU RODZICACH.

[trinity_2011]

> ... ze ojciec ma wobec dzieci obowiazek alimentacyjny. I oznacza on nie tylko w
> yplacanie alimentow, ktore na ogol sa w raczej smiesznej wysokosci w stosunku d
> o potrzeb (tak, moj chlop tez placi alimenty w smiesznej wysokosci, IMHO, jakby
> ktos mial watpliwosci).

Na ogół tak, mój NM nie płaci śmiesznych alimentów.

> Oznacza to rowniez obowiazek wykonywania prac okolofdzieciowych, do jakich zali
> cza sie np wywiadowki, wizyty lekarskie, transport dziecka na zajecia pozalekcy
> jne, zakupy, montaz mebli czy remont pokoju dziecka.
> Czyzbyscie uwazaly, ze te wszystkie obowiazki z natury rzeczy powinna wykonywac
> matka, a jedyna rola ojca jest irytowanie nowej partnerki obecnoscia dziecka w
> ich domu w celach rozrywkowych? OPIEKA NAD DZIECKIEM TO CIEZKA ORKA - I OBOWI
> AZEK JEJ WYKONYWNIA SPOCZYWA NA OBOJGU RODZICACH.

Tak, obowiązek spoczywa na obojgu rodzicach. Nie jestem matką, ale widzę z boku, że to ciężka orka. Mogę powiedzieć jak jest u mnie - mój NM wszystkie te obowiązki wykonuje: wywiadówki, wizyty lekarskie, zajęcia i masę innych. Meble kupuje i skręca do naszego wspólnego domu również!!!!!!!!!!!!!! Póki co ja osobiście mam opór i niechęć przed tym, żeby to robił w domu ex.
Ale do naszego wspólnego domu meble były kupowane z dziećmi i wspólnie skręcane... Z czego wszyscy mieli radochę...

Dodatkowo, robi parę innych rzeczy, których ex nie robi... Po prostu. I nie ma co się licytować.

[tully.makker]

Meble kupu
> je i skręca do naszego wspólnego domu również!!!!!!!!!!!!!!

Nie watpie w to, ale co to ma do rzeczy jesli chodzi o obowiazki rodzica wobec dzieci? Dzieci nie mieszkaja w waszym domu, jak rozumiem?

Zrozum, zwiazalas sie z czlowiekiem, ktory ma pewne obowiazki. To, ze wiekszosc ojcow sie z nich nie wywiazuje, nie oznacza, ze one nie istnieja.To naprawde nie ma wiele wspolnego z ex. Z wlasnego doswiadczenia woiem, ze mozna sie nie lubic, a jednoczesnie wspolddzialac dla dobra dziecka.

[trinity_2011]

> Meble kupu
> > je i skręca do naszego wspólnego domu również!!!!!!!!!!!!!!
>
> Nie watpie w to, ale co to ma do rzeczy jesli chodzi o obowiazki rodzica wobec
> dzieci? Dzieci nie mieszkaja w waszym domu, jak rozumiem?

Wypisywalas wczesniej, ze sa jakies obowiazki ojca. Staralam sie pokazac, ze moj nm jest tego smiertelnie swiadomy i nie trzeba mu tego przypominac. Dzieci mieszkaja mniej wiecej pol na pol u nas i u matki. Maja swoje pokoje u nas i normalnie funkcjonuja...

> Zrozum, zwiazalas sie z czlowiekiem, ktory ma pewne obowiazki. To, ze wiekszosc
> ojcow sie z nich nie wywiazuje, nie oznacza, ze one nie istnieja.

Co wiecej - napisalam juz parokrotnie, ze i ja, a przede wszystkim moj nm jest swiadomy tych obowiazkow. Pisalam o czym innym, ze ja mam problem z np. naprawianiem i pomoca przt meblach w domu ex. Co innego u nas...

>To naprawde n
> ie ma wiele wspolnego z ex. Z wlasnego doswiadczenia woiem, ze mozna sie nie lu
> bic, a jednoczesnie wspolddzialac dla dobra dziecka.

Pewnie tak.

[tully.makker]

Pisalam o czym innym, ze ja mam problem z np. naprawi
> aniem i pomoca przt meblach w domu ex. Co innego u nas.

Wlasnie dlatego proponuje, zebys zrozumiela, ze zajmowanie sie rzeczami zwiazanymi z dziecmi w czyimkolwiek domu jest zwyklym obowiazkiem rodzica. ( z dziecmi zaznaczam, ale zakladam, ze twoj partner nie chodzi do domu exi by montowac jej nowy komplet mebli do sypialni). Fakty sa takie, ze stajac sie rodzicem nabywamy zobowiazan, nie mozemy juz zyc tak, jakbysmy byli zupelnie wolni i mogli robic wszystko co chcemy. Zwiazek z rodzicem jest trudny i nie kazdy sie do niego nadaje i nie ma w tym nic zlego.

[trinity_2011]

> Wlasnie dlatego proponuje, zebys zrozumiela, ze zajmowanie sie rzeczami zwiazan
> ymi z dziecmi w czyimkolwiek domu jest zwyklym obowiazkiem rodzica. ( z dziecmi
> zaznaczam, ale zakladam, ze twoj partner nie chodzi do domu exi by montowac je
> j nowy komplet mebli do sypialni). Fakty sa takie, ze stajac sie rodzicem nabyw
> amy zobowiazan, nie mozemy juz zyc tak, jakbysmy byli zupelnie wolni i mogli ro
> bic wszystko co chcemy. Zwiazek z rodzicem jest trudny i nie kazdy sie do niego
> nadaje i nie ma w tym nic zlego.

Mój partner nie chodzi naprawiać i montować łózka eksi. Póki co nie naprawiał ani malował nic w tamtym domu, po tym jak się rozwiódł. Ale czy powinien naprawiać np. kanapę w salonie, z której dzieci korzystają i jak dziecko poprosi o pomoc w naprawieniu?

Zgadzam się - związek z rodzicem jest trudny. Pewnie jeszcze trudniejszy dla kogoś kto nie ma własnych dzieci... i własnej historii z ex mężem... Nie wiem czy ja się nadaje do takiego związku - rożnie to pewnie bywa. Z wiekiem i czasem na więcej jestem w stanie się otworzyć, zrozumieć, chociaż bardziej sympatyzuje z paroma koleżankami, które wypowiadały się w tym wątku, że ex ma swoje życie/swoje mieszkanie/swoich znajomych i jest dorosła, więc w swoim domu powinna sama sobie radzić. To nie sierota, która ma dwie lewe ręce.

Mi jej pomoc w naszym domu nie jest potrzebna. Nie zapraszam jej, żeby robiła śniadania albo piekła ciasta na urodziny dzieci, gdy dzieci są u nas. Sama to mogę zrobić.

[trinity_2011]

Acha - z innej beczki.

Mój nm np. ostatnio na kompie exi instalował jej program do rozmów. Bo exia wyjeżdżała z dziećmi na wakacje. Poprosił exi, żeby zabrała komputer, bo on chce z dziećmi porozmawiać na video czacie. A ona się spytała, czy on może sprawdzić, czy na jej komputerze to działa. Więc siedział tam i instalował jakiś program, sprawdził czy działa i tyle.

Było to okej - dla dobra dzieci i kontaktów ojca a nimi - czy wyręczył exie, która mogła to sama zrobić (ale jaki miała w tym interes)? Powinnam się martwić, że mój facet daje się wrabiać exi, czy to normalne, że w takim momencie powinien pomóc - bo to jemu zależało a nie jej?

[trinity_2011]

I tylko dodam. I pisze to szczerze. Nie uważam się za wszechwiedzącą i może moje pytania są dla doświadczonych macoch durne, ale nie proszę o krytykę i lincz, tylko o obiektywne spojrzenie na sytuacje.

Dzięki...

[tully.makker]

Poprosił exi, żeby zabrała komputer, bo on chce z
> dziećmi porozmawiać na video czacie. A ona się spytała, czy on może sprawdzić,
> czy na jej komputerze to działa. Więc siedział tam i instalował jakiś program,
> sprawdził czy działa i tyle.

No i w czym problem?

Tzn, problem w tym, ze czujesz sie w tym zwiazku zagrozona i niepewna - pytanie, czy ze wzgledu na swoja osobowosc, czy na to, jak wyglada zwiazek? Dla mnie tez bylo ciekawe, ze piszesz o pozwalaniu partnerowi na to, czy na tamto - pozwolic badz zabronic, to mozna dziecku. Dorosly czlowiek na ogol zle znosi takie traktowanie i zreszta slusznie. Oczywiscie, mozesz, a nawet powinnas wyrazic swoje zdanie, ale tez uszanowac, ze on moze sie z twoim zdaniem nie zgodzic. Co oczywiscie dziala w obie strony, wlacznie z twoim prawem do widywania swoich exow.

[trinity_2011]

> No i w czym problem?

No w tym, że sama mogła to zrobić???? Ma dwie ręce????

> Tzn, problem w tym, ze czujesz sie w tym zwiazku zagrozona i niepewna - pytanie
> , czy ze wzgledu na swoja osobowosc, czy na to, jak wyglada zwiazek?

Pewnie trochę tego trochę tego...

>Dla mnie tez bylo ciekawe, ze piszesz o pozwalaniu partnerowi na to, czy na tamto - pozwo
> lic badz zabronic, to mozna dziecku. Dorosly czlowiek na ogol zle znosi takie t
> raktowanie i zreszta slusznie.

Wiem, że nie mogę zabronić. Ale niektóre akcje mojego NM doprowadziłyby do tego, że bym odeszła. Więc jasno to wyrażam, gdzie są moje granice (staram się przynajmniej jasno je zarysowywać, chociaż różnie to bywa...).

>Oczywiscie, mozesz, a nawet powinnas wyrazic swo
> je zdanie, ale tez uszanowac, ze on moze sie z twoim zdaniem nie zgodzic. Co oc
> zywiscie dziala w obie strony, wlacznie z twoim prawem do widywania swoich exow

Niby tak... Mój NM powiedział, że jak ja się odezwę do jednego, konkretnego ex z którym byłam, to on ode mnie odejdzie... To było na początku związku, gdzie stwierdziłam, że trzeba odpuścić, bo jest nam tak fajnie... Ale później to wychodziło... A kontakty z jego ex zacieśniały się...
Ja słyszałam, że kontakty z ex nie są mi do niczego potrzebne, a on MUSI się kontaktować, bo dzieci...

[erillzw]

trinity_2011 napisała:

> > No i w czym problem?
>
> No w tym, że sama mogła to zrobić???? Ma dwie ręce????

Nie kazdy kto ma dwie rece jest bieglym informatykiem i potrafi sobie sam wszystko instalowac. Taka przykra prawda. Nawet ja, calkiem niezle radzac sobie z elektronika czasem potrzebuje pomocy swojego meza. Wiec nie czepialabym sie tego, ze zainsalowal program ktory mial sluzyc temu, zeby mogl rozmiawiac ze swimi dziecmi.
Jak dla mnie to nie sam fakt instalowania jest problemem a tylko jego objawem. Chyba masz spory zal do meza o to, ze Tobie zabronil czegos co teraz sam robi i nie widzi w tym nic zlego.

> Niby tak... Mój NM powiedział, że jak ja się odezwę do jednego, konkretnego ex
> z którym byłam, to on ode mnie odejdzie... To było na początku związku, gdzie s
> twierdziłam, że trzeba odpuścić, bo jest nam tak fajnie... Ale później to wycho
> dziło... A kontakty z jego ex zacieśniały się...
> Ja słyszałam, że kontakty z ex nie są mi do niczego potrzebne, a on MUSI się ko
> ntaktować, bo dzieci...

Nie chce byc wredna ale jestescie siebie warci. Racje ma, ze musi sie z nia kontaktowac z uwagi na dzieci. Bzdura jest trzymanie sie w przyjazni jakby to mialo jakos bardzo wplywac na dzieci. Nalezy zachowac poprawne i zdrowe relacje. Utrzymywanie przyjazni z bylymi jest dla mnie dziwnym wymyslem, szczegolnie gdy jedna strona ma poczucie winy ktora stara sie rekompensowac a druga nie ma skrupulow by to wykorzystywac. jaka to przyjazn jest?!
Zas takie szantaze emocjonalne jakie pan stosowal na poczatku sa dla mnie totalna dziecinada i widze, ze stosuje je dalej tylko pole sie zmienilo.. A Ty mu sie odwdzieczasz tak naprawde tym samym. Moze warto by przestac sie ogdrywac za stare zale?

[trinity_2011]

> Nie chce byc wredna ale jestescie siebie warci. Racje ma, ze musi sie z nia kon
> taktowac z uwagi na dzieci. Bzdura jest trzymanie sie w przyjazni jakby to mial
> o jakos bardzo wplywac na dzieci. Nalezy zachowac poprawne i zdrowe relacje.

Musi się z nią kontaktować - to racja. On nie ma przyjaznych z nią stosunków - to znaczy, nie gaworzy sobie o swoich sprawach - w zasadzie tylko o dzieciach gadają. Mnie niepokoi jego "ekspansja" jak ja to nazwałam mu wprost: że najpierw stosunki miały być normalne i takie są, a teraz z tygodnia na tydzień widzę, że NM dąży do ich zacieśnienia - głównie póki co w mowie, nie w czynach, ale już formując pewne oczekiwania...

>Ut
> rzymywanie przyjazni z bylymi jest dla mnie dziwnym wymyslem, szczegolnie gdy
> jedna strona ma poczucie winy ktora stara sie rekompensowac a druga nie ma skru
> pulow by to wykorzystywac. jaka to przyjazn jest?!

W takim wypadku faktycznie, tym bardziej, że oni niefajnie się rozstali. Natomiast ja w przeszłości będąc z innymi facetami, miałam kontakty z ex i było one jak najbardziej poprawne / koleżeńskie.

> Zas takie szantaze emocjonalne jakie pan stosowal na poczatku sa dla mnie total
> na dziecinada i widze, ze stosuje je dalej tylko pole sie zmienilo.. A Ty mu si
> e odwdzieczasz tak naprawde tym samym. Moze warto by przestac sie ogdrywac za s
> tare zale?

Łatwo powiedzieć... Zrozum, że jak ja odpuszcza, to widzę tylko jego dalsza ekspansję, niekoniecznie odpuszczanie w moją stronę...

ja bym musiala pomoc wzywac

[ciociacesia]

> > No i w czym problem?
>
> No w tym, że sama mogła to zrobić???? Ma dwie ręce????
instalowanie czegokolwiek konczy sie u mnie zazwyczaj bluzganiem i rzucaniem klawiatura o sciane. jak mi na czysm zalezy to prosze kogos o pomoc, jak nie to nie instaluje i tyle.

[edw-ina]

ale czy ta twoja ex prosiła w ogóle twojego faceta o naprawienie tej sofy, czy ty tylko ciągle kombinujesz? Mam wrażenie, że raczej to drugie? Poza tym co cię w tym tak gryzie, bo ja nie kumam? Ja rozumiem, że wkurzałabyś się, gdyby facet dwa miesiące montował żyrandol w salonie, a na pierdniecie ex poleciał i od ręki wyremontował jej łazienkę, ale ty przede wszystkim gdybiesz. A co jeśli tak, a co jeśli śmak? Ci ludzie rozstali się z jakiegoś powodu. Czy sądzisz, że jeśli twój facet pomoże synowi naprawić szufladę, to w ramach wdzięczności ex otworzy przed nim drzwi sypialni? Ja tego naprawdę nie kumam. Nie rozumiem po co to twoje zastanawianie sie. Jasne, że ludzie, którzy nie są razem, wiodą oddzielne życia. Ale jeśli mają jakąś klasę, a rozstanie nie było po trupach, mogą też po prostu współpracować i nie robić sobie pod górkę.

[trinity_2011]

> ale czy ta twoja ex prosiła w ogóle twojego faceta o naprawienie tej sofy, czy
> ty tylko ciągle kombinujesz? Mam wrażenie, że raczej to drugie? Poza tym co cię
> w tym tak gryzie, bo ja nie kumam? Ja rozumiem, że wkurzałabyś się, gdyby face
> t dwa miesiące montował żyrandol w salonie, a na pierdniecie ex poleciał i od r
> ęki wyremontował jej łazienkę, ale ty przede wszystkim gdybiesz. A co jeśli tak
> , a co jeśli śmak? Ci ludzie rozstali się z jakiegoś powodu. Czy sądzisz, że je
> śli twój facet pomoże synowi naprawić szufladę, to w ramach wdzięczności ex otw
> orzy przed nim drzwi sypialni? Ja tego naprawdę nie kumam. Nie rozumiem po co t
> o twoje zastanawianie sie. Jasne, że ludzie, którzy nie są razem, wiodą oddziel
> ne życia. Ale jeśli mają jakąś klasę, a rozstanie nie było po trupach, mogą też
> po prostu współpracować i nie robić sobie pod górkę.

Edwina - masz rację - tylko gdybam i się zamartwiam... Takie sytuacje jeszcze się nie zdarzyły... Stąd pytam, czy to moja chora głowa i sobie z tym nie radzę, czy Wy też tak macie. Rozumiem, że nie macie...

Co mnie martwi? Martwi mnie, że niejako mój chłop będzie dla dwóch bab mężczyzną - opiekuńczy/szarmancki/pomocny - nie martwię się, że pójdzie z nią do łóżka, martwię się, że będzie dla niej pomocny, gdy nie powinien (?), bo ona sobie powinna sama radzić?

Z drugiej strony, jak patrzę to przez cały czas, jak jesteśmy ze sobą (2 lata), to może były takie 4 sytuacje na granicy...

[glasscraft]

trinity_2011 napisała:

> Takie sytuacje jeszcze się nie zdarzyły... Stąd pytam, czy to moja chora głowa i sobie z tym nie radzę, czy Wy też tak macie. Rozumiem, że nie macie...

Zdecydowanie tak nie mamy!!! Zycie jest naprawde za krotkie, zeby je sobie jeszcze bardziej skracac gdybaniem co bedzie, jak sie eksi pralka popsuje. Bo mozna sobie gdybac na ten temat miesiacami, a pralka sie nie popsuje. Tylko w miedzyczasie Ty nabawisz sie nerwicy i mozliwe, ze osiagniesz to, ze facet bedzie wolal spedzac czas z eksia (pralka, czy nie pralka) bo przynajmniej my glowy nie bedzie bez powodu suszyla.

Edwina juz Ci napisala, ze z jakiegos powodu facet nie chce z nia byc, tylko z Toba. Wiec co, jak nawet ta pralka sie za 5 lat popsuje i on jej naprawi?

Pralka

[altz]

Są jeszcze inne rozwiązania, w końcu jesteśmy ludźmi i czasami trzeba pomóc.
Będzie matka chora, a pralka zepsuta, to zawsze można wziąć dzieci z rzeczami i im wyprać rzeczy u taty. A jak matka wyzdrowiej, to niech kombinuje, jak załatwić nową pralkę.
Życie bywa zaskakujące i wszystkich sytuacji nie przewidzimy. Założę się, że i znajdą się takie przypadki, gdzie mąż musiał wziąć ex i się nią zająć, bo była tak obłożnie chora i nie miał się kto nią zająć, a przecież musi później jakoś dzieciom i sobie spojrzeć w oczy.
Ja znam takie przypadki osób obłożnie chorych, nagle się okazuje, że wszyscy w rodzinie mają jakieś ważne sprawy i nikt nie może się zająć chorym.
Znam też sytuację, gdzie byli małżonkowie rozwiedli się w swoich nowych związkach i zeszli na nowo, byle tylko ratować swoją córkę.

Tak więc, oby te kłopoty to były tylko kłopoty z samochodem i pralką, a nie coś większego!

[trinity_2011]

> Życie bywa zaskakujące i wszystkich sytuacji nie przewidzimy.

No fakt. W sumie to jasne, ale jak tak wszyscy mówicie, to bardziej do mnie dociera, że w tej materii popełniałam błąd. I że w sumie można tak gdybać i mając faceta bez dziecka...

>Założę się, że i
> znajdą się takie przypadki, gdzie mąż musiał wziąć ex i się nią zająć, bo była
> tak obłożnie chora i nie miał się kto nią zająć, a przecież musi później jakoś
> dzieciom i sobie spojrzeć w oczy.

A Ty miałeś taką sytuację? Zrobiłbyś tak? A co na to Twoja kobieta?

> Ja znam takie przypadki osób obłożnie chorych, nagle się okazuje, że wszyscy w
> rodzinie mają jakieś ważne sprawy i nikt nie może się zająć chorym.

Kim jest dla tej chorej exmąż, że ma się nią opiekować?
Ja Ci powiem szczerze. Jeśli to ma działać tak, że mój NM będzie chodził i opiekował się ex - KIEDYKOLWIEK, cokolwiek się z nią stanie - to ja się ad-hoc z tego bym wypisała...

> Znam też sytuację, gdzie byli małżonkowie rozwiedli się w swoich nowych związka
> ch i zeszli na nowo, byle tylko ratować swoją córkę.

Ciekawe, ale podejrzewam jednak, że nie dla córki, tylko dla siebie, bo coś w nich odżyło...

[altz]

> >Założę się, że i
> > znajdą się takie przypadki, gdzie mąż musiał wziąć ex i się nią zająć, bo
> była
> > tak obłożnie chora i nie miał się kto nią zająć, a przecież musi później
> jakoś
> > dzieciom i sobie spojrzeć w oczy.
> A Ty miałeś taką sytuację? Zrobiłbyś tak? A co na to Twoja kobieta?

Ja nie miałem, mam nadzieję, że mieć nie będę, ale myślałem o takiej sytuacji. Mam za dużo znajomych, którzy się zajmują rodziną, żeby wierzyć w wieczną młodość i ciągłe zdrowie.
Myślę, że jakoś byśmy się pogodzili z sytuacją. Ale wtedy praca tylko w domu.

> Kim jest dla tej chorej exmąż, że ma się nią opiekować?
Jest rodziną przez wspólne dzieci. Trudno to sobie niektórym wyobrazić, ja akurat potrafię, ale rozumiem osoby, które nie są w stanie. Jak można inaczej postąpić? Oddać do przytułku, żeby zmarła za pół roku z niedostatecznej pielęgnacji? I co wtedy powiedzieć dzieciom?

> Jeśli to ma działać tak, że mój NM będzie chodził i opie
> kował się ex - KIEDYKOLWIEK, cokolwiek się z nią stanie - to ja się ad-hoc z te
> go bym wypisała...
A gdyby to była Twoja mama, to on też mógłby się wypisać?
Ja znam rodziny z jedynakami. Wszystko jest fajnie, póki wszyscy są zdrowi, potem zaczynają się schody. Współczuję takim dzieciom w fazie opieki nad staruszkami, nikt nie pomoże, bo nie ma kto. Mam znajomą z poważną depresją z tego powodu.

> Ciekawe, ale podejrzewam jednak, że nie dla córki, tylko dla siebie, bo coś w n
> ich odżyło...
Córka zawaliła szkołę, miała kiepskie towarzystwo, jakieś kradzieże, narkotyki itp. itd. Gdyby się nie zeszli, trafiłaby pewno do poprawczaka, a potem do więzienia. Jakoś dali radę wyprostować sytuację, chociaż była to dla nich rewolucja. Nie wiem, czy to był taki protest ze strony córki i taka rozciągnięta w czasie próba samobójcza, już się nie dopytywałem.

[joanpp77]

Dla mnie sytuacja z kosmosu w obecnych stosunkach jakie mamy exsia sobie musi radzic sama, moze powiesz zaraz ze bez serca , ale tak jest...mlody trafia pod nasza opieke a mamusia niech sobie radzi...wybacz ale to dorosla osoba i wiedzac ze zostanie sama( nie jest od dzis ani od wczoraj sama) moze sie jakos zabezpieczyc na taka ewentualnosc, zreszta ma tu siostre, ktora trzyma z nia sztame , niech sobie radza. M jest odpowiedzialny za opieke nad dzieckiem a nie nad ex....dla mnie to juz chory uklad.

[altz]

Ja wiem, że to jest trudne do wyobrażenia.
Ex ma siostrę, ma rodzinę, ale gdyby nie miała, to co?
Pójdzie do przytułku i dziecku byście wmawiali, że wszystko jest w porządku?
Dziecko ma się cieszyć, że jemu jest super? Jaki człowiek z niego wyrośnie i czy masz pewność, że jak dorośnie, odzywałby się do Was? A może by zupełnie zerwał kontakty z Wami?

[joanpp77]

Sytuacja odwrotna....gdyby sie stalo cos mi lub M to czy Exsia zajmie sie naszym wspolnym synem, tylko dlatego ze to mlodszy brat jej syna?? Bardzo watpliwe....az do takiego altruizmu jej nie posadzam.

[altz]

Tyle wiemy, na ile się sprawdzimy. Ja bym tak nie mówił o kimkolwiek, żeby potem się przed samym sobą nie wstydzić.

[joanpp77]

A jednak na tyle ja poznalam ze wiem cos o tym ,ona nie ma czasu dla wlasnego dziecka i na sile probuje sie go pozbyc , wiec nie sadze by miala czas i ochote zajac sie moim.

[altz]

Pewno masz rację, w końcu znasz ją trochę.
Ja się wolę nie nastawiać ani pozytywnie, ani negatywnie, bo potem z tego są tylko skołatane nerwy. Bywają skonfliktowane osoby, które czasami nawet mówią na głos i oceniają przyszłe zachowanie (niedokonane), obrażają w ten sposób drugą stronę, a ta druga strona traci jakąkolwiek motywację. Taka samospełniająca się przepowiednia. Wystarczy powiedzieć kilka razy dziecku niesłusznie, że kłamie, to w końcu zacznie kłamać, bo już mu nie zależy, a i tak ma opinię zszarganą.
Chyba jednak lepiej jest mówić dobrze i kulturalnie wymagać spełniania obowiązków. Myślę, że kulturalny i ludzki poziom dyskusji oraz poważne traktowanie, pociągają za sobą bardzo często lepsze zachowanie się drugiej strony.
Niektórzy wręcz nie pozwalają na poważne ich traktowanie, to też jest fakt. Ale próbować warto, choćby dla własnego spokoju.

[joanpp77]

dlatego nie gdybam by nie miec skolatanych nerwow i niczego sie dobrego nie spodziewam po drugiej stonie, wole byc mile zaskoczona niz po raz kolejny rozczarowana, dlatego biore zycie jakim jest...na bierzaco." Dosc ma dzien swojej biedy...."

[trinity_2011]

joanpp77 napisała:

> A jednak na tyle ja poznalam ze wiem cos o tym ,ona nie ma czasu dla wlasnego d
> ziecka i na sile probuje sie go pozbyc , wiec nie sadze by miala czas i ochote
> zajac sie moim.

Co więcej - ja NIGDY - nie oczekuję, ze ex w czymkolwiek mi pomoże. Jak mi czy nm się coś stanie... Jak nm trafi do przytułku, to sama się nim zajmę. Nie poproszę, co więcej nie życzyłabym sobie, żeby się przy nim kręciła...

[trinity_2011]

> Ja wiem, że to jest trudne do wyobrażenia.
> Ex ma siostrę, ma rodzinę, ale gdyby nie miała, to co?
> Pójdzie do przytułku i dziecku byście wmawiali, że wszystko jest w porządku?
> Dziecko ma się cieszyć, że jemu jest super? Jaki człowiek z niego wyrośnie i cz
> y masz pewność, że jak dorośnie, odzywałby się do Was? A może by zupełnie zerwa
> ł kontakty z Wami?

Widzisz, tak podchodząc to można całe życie podporządkować ex i dzieciom. Ex się zepsuje przysłowiowa pralka, a dziecko poprosi ojca i jak ojciec odmówi to szuja i palant? Co przecież powinien uczyć pomocy i pokazywać szacunek matce?

Nie róbmy z ex dzieci, którymi trzeba się opiekować!!!!

[trinity_2011]

> Dla mnie sytuacja z kosmosu w obecnych stosunkach jakie mamy exsia sobie musi r
> adzic sama, moze powiesz zaraz ze bez serca , ale tak jest...mlody trafia pod n
> asza opieke a mamusia niech sobie radzi...wybacz ale to dorosla osoba i wiedza
> c ze zostanie sama( nie jest od dzis ani od wczoraj sama) moze sie jakos zabezp
> ieczyc na taka ewentualnosc, zreszta ma tu siostre, ktora trzyma z nia sztame ,
> niech sobie radza. M jest odpowiedzialny za opieke nad dzieckiem a nie nad ex.
> ...dla mnie to juz chory uklad.

W 100% popieram.
Jest jej ciężko, to niech znajdzie sobie pomoc lub coś wymyśli...

[trinity_2011]

> Ja nie miałem, mam nadzieję, że mieć nie będę, ale myślałem o takiej sytuacji.
> Mam za dużo znajomych, którzy się zajmują rodziną, żeby wierzyć w wieczną młodo
> ść i ciągłe zdrowie. > Myślę, że jakoś byśmy się pogodzili z sytuacją. Ale wtedy praca tylko w domu.

Dziwne podejście. Dla mnie ex nie jest kimś, kim bym się martwiła, jakby cokolwiek się jej stało. I w druga stronę. Nie oczekuję od niej pomocy, jak mi się coś stanie. Powinnam?

> Jest rodziną przez wspólne dzieci. Trudno to sobie niektórym wyobrazić, ja akur
> at potrafię, ale rozumiem osoby, które nie są w stanie. Jak można inaczej postą
> pić? Oddać do przytułku, żeby zmarła za pół roku z niedostatecznej pielęgnacji?
> I co wtedy powiedzieć dzieciom?

Przykro mi, ale interesowałoby mnie to tylko w kontekście tego, że mielibyśmy wziąć na stałe do siebie dzieci = nic więcej. Co by się z nią działa, czy byłaby w przytułku, czy gdzie - niewiele by mnie to interesowało. Ma stoją rodzinę, znajomych. Tak to widzę.

> A gdyby to była Twoja mama, to on też mógłby się wypisać?

Gdyby to była jego Mama, jego Ojciec, jego dzieci, to bym pomogła - tak samo jak mojej rodzinie. Ale ex dla mnie jest kimś z boku i tak będzie zawsze. Dzieci nic do tego nie mają...

[edw-ina]

Dlaczego zachowujesz się tak, jakby ex żona twojego faceta coś tobie zrobiła? Ja rozumiem Karolanę, której ex dezorganizuje życie, wyzywa i skłóca ojca z dziećmi. Ale w żadnym twoim poście nie było słowa o tym, że ex próbuje was w jakikolwiek sposób poróżnić, nastawia dzieci przeciwko wam, ma jakieś szalone wymagania. Tak naprawdę opisujesz zwykłą, dość sensowną relację pomiędzy dwojgiem ludzi, którzy się rozstali, a traf chciał, że wcześniej powołali na świat dzieci i mając wobec nich obowiązki, jakoś tam współpracują. A Ty sprawiasz wrażenie strasznie zacietrzewionej osoby na sam fakt istnienia ex i tego, co ona ewentualnie może zrobić (choć tego nie robi i nie wiem skąd przypuszczenia, że jej się nagle odmieni).

Dla mnie ex nie jest kimś, kim bym się martwiła, jakby cokolw
> iek się jej stało.

- ex żona mojego męża nie żyje. Zginęła w paskudnym wypadku. Całkiem młoda, nie brzydka kobieta, która właśnie po raz kolejny układała sobie życie. Nie pałałam do niej jakąś sympatią, nie pałałam nienawiścią. Mimo wszystko jest mi cholernie żal, że los tak ją potraktował. Że nie udało się jej małżeństwo, że gdzieś tam szarpała się w życiu. Chociaż to ona sama chciała rozwodu, wyrzuciła M z domu itp. Ale co z tego? Bycie ex wyklucza bycie człowiekiem? Po tym, co przez ten wypadek przeżyliśmy wszyscy, nie ośmieliłabym się powiedzieć, że ex nie jest dla mnie kimś, kim bym się martwiła, jakby cokolwiek jej się stało.

[trinity_2011]

> - ex żona mojego męża nie żyje. Zginęła w paskudnym wypadku. Całkiem młoda, nie
> brzydka kobieta, która właśnie po raz kolejny układała sobie życie. Nie pałała
> m do niej jakąś sympatią, nie pałałam nienawiścią. Mimo wszystko jest mi choler
> nie żal, że los tak ją potraktował. Że nie udało się jej małżeństwo, że gdzieś
> tam szarpała się w życiu. Chociaż to ona sama chciała rozwodu, wyrzuciła M z do
> mu itp. Ale co z tego? Bycie ex wyklucza bycie człowiekiem? Po tym, co przez te
> n wypadek przeżyliśmy wszyscy, nie ośmieliłabym się powiedzieć, że ex nie jest
> dla mnie kimś, kim bym się martwiła, jakby cokolwiek jej się stało.

Rozumiem co piszesz. Ale piszesz trochę co innego niż ja mam na myśli.
Ja - jako człowiek - życzę exi jak najlepiej. Niech sobie ułoży swoje życie - w sumie to tez i nam byłoby wtedy lepiej, bo jasne byłoby, że zaczęła żyć normalnie...

Nie życzę jej źle, po prostu masz inną sytuację. Nie masz już ex - jakkolwiek to dziwnie i normalnie po ludzku przykro brzmi, więc i nie martwisz się o niektóre sprawy. Wydaje mi się, że dość ostro niekiedy podchodzisz do takich macoch jak ja - może oceniam to źle, ale wydaje mi się, że trochę jednak nie masz takich zmartwień jak macochy, których ex żyje... Wiem, że to brutalnie brzmi, ale tak mi się wydaje. Ja chyba też bym inaczej mówiła, gdyby naszej ex nie było...

Ciekawa jestem w takim razie - jeśli możesz powiedzieć - jak wyglądał Twój stosunek do ex, jak żyła? Czy dzieci mieszkają z Wami cały czas?

[edw-ina]

Wiesz, ex nie żyje od dwóch lat, a ja i mąż tworzymy parę znacznie dłużej. Poza tym ja nie krytykuję ciebie, tylko wciąż nie rozumiem, po co rozkminiasz sytuacje, które nie istnieją. Bo w każdym poście piszesz praktycznie o tym, co ewentualnie może się zdarzyć, a nie o jakiś szalonych, wygórowanych żądaniach ex wobec twojego faceta. To trochę jakbyś szukała problemów na siłę.
Jaki miałam stosunek do ex? Żaden. Sprawy M z nią były sprawami M z nią. Do momentu, kiedy nie wpływało to na mnie, kiedy nie wymagano niczego ode mnie, to nie obchodziło mnie to zupełnie. Nie płakałam po kątach i nie pomstowałam na cały świat, kiedy M widział się z ex, nie krzyczałam, że nie może wejść do jej domu. Raczej nie byłabym zadowolona, gdyby np. został na noc z chłopakami w ich domu, ale uważałam, że musi mieć z ex normalne kontakty.
Chłopcy nie mieszkają z nami, ponieważ byli wychowani zagranicą, nie chcieli się przeprowadzać do Polski, szczególnie, że nie znali języka, a raczej trudno by im było w polskim gimnazjum bez tej umiejętności. Natomiast mój mąż nie zdecydował się na wyemigrowanie do nich, choć go do tego zachęcałam. Chłopcy mieszkają z dziadkami, którzy opiekowali się nimi często także za życia matki.

[trinity_2011]

> Wiesz, ex nie żyje od dwóch lat, a ja i mąż tworzymy parę znacznie dłużej. Poza
> tym ja nie krytykuję ciebie, tylko wciąż nie rozumiem, po co rozkminiasz sytua
> cje, które nie istnieją. Bo w każdym poście piszesz praktycznie o tym, co ewent
> ualnie może się zdarzyć, a nie o jakiś szalonych, wygórowanych żądaniach ex wob
> ec twojego faceta. To trochę jakbyś szukała problemów na siłę.

Najszczerzej mówiąc chyba dlatego, że po niektórych słownych oczekiwaniach mojego nm oraz jak ja to mówię ciągłym polepszaniu stosunków z ex obawiam się, że takie sytuacje mogą mieć miejsce w przyszłości i boję się ich / nie wiem, jak bym zniosła niektóre z nich? Dlatego pytam, jak w Waszych domach to wygląda? Jak Wy sobie z tym radzicie? Co mieści się w Waszych granicach a co nie...

> Jaki miałam stosunek do ex? Żaden. Sprawy M z nią były sprawami M z nią. Do mom
> entu, kiedy nie wpływało to na mnie, kiedy nie wymagano niczego ode mnie, to ni
> e obchodziło mnie to zupełnie. Nie płakałam po kątach i nie pomstowałam na cały
> świat, kiedy M widział się z ex, nie krzyczałam, że nie może wejść do jej domu

A jak definiujesz "wpływanie na Ciebie"?

> Chłopcy nie mieszkają z nami, ponieważ byli wychowani zagranicą, nie chcieli si
> ę przeprowadzać do Polski, szczególnie, że nie znali języka, a raczej trudno by
> im było w polskim gimnazjum bez tej umiejętności. Natomiast mój mąż nie zdecyd
> ował się na wyemigrowanie do nich, choć go do tego zachęcałam. Chłopcy mieszkaj
> ą z dziadkami, którzy opiekowali się nimi często także za życia matki.

Rozumiem. Taki wybór.

[edw-ina]

A dlaczego przeszkadza ci polepszanie stosunków i czym takim się to niby objawia? Urządzają wspólne wieczorki dla przyjaciół? Chodzą razem na jogę, a on jej przynosi sałatki do pracy? Kurczę, naprawdę byś wolała, gdyby darli koty? I czy boisz się również tego, że cegła ci spadnie na głowę, więc kombinujesz jak chodzić środkiem ulicy? I co z tego, że facet gada? Zmusza cię do czegoś? Nakazuje? Po raz n-ty: nie przewidzisz każdej wersji wydarzeń, a tak się na tym skupiając i kombinując tylko wpędzasz się w zbędne nerwy.


> A jak definiujesz "wpływanie na Ciebie"?
- niemal słownikowo. Tzn., że do momentu, do którego np. nie muszę płacić za zachciewajki synów M, a on na prezenty dla nich nie wydaje pieniędzy przeznaczonych na spłatę kredytu, po czym mówi: teraz coś wykombinuj, bo ja przecież musiałem, to mi to wisi. Jeśli facet wywiązuje się ze swoich zobowiązań wobec mnie, to co robi poza tym, mi wisi. I tobie również radzę nieco dystansu, bo się w tym strasznie gmatwasz i sama siebie nakręcasz.

[trinity_2011]

> A dlaczego przeszkadza ci polepszanie stosunków i czym takim się to niby objawi
> a? Urządzają wspólne wieczorki dla przyjaciół? Chodzą razem na jogę, a on jej p
> rzynosi sałatki do pracy? Kurczę, naprawdę byś wolała, gdyby darli koty?

Nie wolałabym, żeby darli koty, ale wolałabym, żeby było jak kiedyś, że stosunki są normalne, a nie mówienie, że mają być przyjacielskie, bo dla mnie to oznacza, że jak ex prosi o cokolwiek, to się to robi...

> Zmusza cię do czegoś? Nakazuje
> ? Po raz n-ty: nie przewidzisz każdej wersji wydarzeń, a tak się na tym skupiaj
> ąc i kombinując tylko wpędzasz się w zbędne nerwy.

Widzisz. On mnie wciąga w akcje pt. to TY powinnaś tworzyć dobre stosunki z ex dla dobra dzieci oraz tak, żeby jego rodzina widziała, że ja się staram, jak zauważą że potrafię dogadać się z ex. On mnie niejako obarcza tym. Poza tym, przeszkadza mi fakt, że odcina mnie od ważnych wydarzeń rodzinnych. Ze traktuję ją jak rodzinę, a mnie nie. Wręcz, że o niej mówi, że jest jego rodziną, a ja nie - wiesz, jak to boli? Nie jestem żoną to fakt, ale ona też nie, a ją traktuje jak rodzinę.
A dla mnie, jak ktoś mówi o kimś, że jest rodziną, to znaczy, że jest w stanie zawsze mu pomóc, cokolwiek będzie się działo...

> - niemal słownikowo. Tzn., że do momentu, do którego np. nie muszę płacić za za
> chciewajki synów M, a on na prezenty dla nich nie wydaje pieniędzy przeznaczony
> ch na spłatę kredytu, po czym mówi: teraz coś wykombinuj, bo ja przecież musiał
> em, to mi to wisi. Jeśli facet wywiązuje się ze swoich zobowiązań wobec mnie, t
> o co robi poza tym, mi wisi. I tobie również radzę nieco dystansu, bo się w tym
> strasznie gmatwasz i sama siebie nakręcasz.

Może... Ja sama nie wiem. Teraz mój nm chce jechać na urlop z dziećmi. Zazwyczaj jeździł sam - w znaczeniu beze mnie z dziećmi. Teraz wyszło tak, że mogłabym z nimi pojechać, ale nie mam kasy i mówię mu wprost - że na ten urlop nic nie odłożyłam (planujemy swój urlop na który zbieram kasę). Na co słyszę - ok, coś się znajdzie (i miło...). Po czym później słyszę - bylebyś się jakoś wyżywiła na tym urlopie, to ja resztę pokryje. To jest okej?

Niby sama mu zaproponowałam, że mogłabym dołożyć kasę, którą w domu bym wydała na codzienne życie, ale jakoś tak dziwnie zabrzmiało w jego ustach, że mam siebie wyżywić - za granicą jedzenie też drożej kosztuje...

Poza tym słyszę właśnie, że najpierw będzie tydzień za granicą z dziećmi, a później też jakiś ekstras, więc kasę na dzieci i plany wakacyjne z dziećmi jest moim zdaniem szastana na lewo i prawo...

To okej Twoim zdaniem? Czy znowu to ja mam jakieś urojenia?

[edw-ina]

No nareszcie jakiś konkret! Nie, to nie jest ok. Ale to nadal nie ma niczego wspólnego z ex. Nie ona wymaga zaprzyjaźniania się, nie ona domaga się traktowania jak rodzina itp. To nie ona jest twoim problemem, tylko człowiek, z którym się związałaś (swoją drogą nie sądzicie, że ta fraza pada na tym forum wyjątkowo często?).

Może dla niego nie jesteś partnerką na stałe. Przykre, ale wielu facetów po rozstaniu po prostu nie chce powtórki z posiadania rodziny, poważnego związku itp. Kobiety wchodzą często w związek bezrefleksyjnie, przekonane, że się ułoży i będziemy żyli długo i szczęśliwie. Niestety dla wielu facetów, szczególnie tych po przejściach, nie jest to już takie oczywiste. I wiążą się z kobietą dla wygody - jest ktoś, z kim podzielą koszty mieszkania, z kim będzie pójść do łóżka, spędzić weekend. Ale to jeszcze nie znaczy, że ta kobieta ma status partnerki, o żonie nie wspominając. Po pierwsze dowiedz się kim w tym związku jesteś, a dopiero później analizuj postępowanie faceta względem ex i dzieci.

[pianino123]

edw-ina napisała:

> Przykre, ale wielu facetów po rozstaniu po prostu nie chce powtórki z posiadania rodziny, > poważnego związku itp.
> Kobiety wchodzą często w związek bezrefleksyjnie, przekonane, że się ułoży i będziemy > żyli długo i szczęśliwie. Niestety dla wielu facetów, szczególnie tych
> po przejściach, nie jest to już takie oczywiste. I wiążą się z kobietą dla
> wygody - jest ktoś, z kim podzielą koszty mieszkania, z kim będzie pójść do łóżka,
> spędzić weekend. Ale to jeszcze nie znaczy, że ta kobieta ma status partnerki,
> o żonie nie wspominając. Po pierwsze dowiedz się kim w tym związku jesteś.

Niestety z przykrością ale muszę się pod tą wypowiedzią podpisać.
Ja tak mam od wielu lat.
Mimo 10 wspólnie spędzonych lat mój status się nie zmienił i już się nie zmieni.
W chwili obecnej jest to już moja świadoma decyzja, ale nie ukrywam, że liczyłam na więcej. Mamy 8 letnią córkę i to determinuje ten układ bo o związku trudno tu raczej mówić.
(Mój NM by się oczywiście z tym nie zgodził)

[tully.makker]

> Mimo 10 wspólnie spędzonych lat mój status się nie zmienił i już się nie zmieni
> .

A to juz zalezy od ciebie, czy nastapi zmiana. Kluczem do sukcesu jest traktowanie zwiazku z toba jako przywileju i niestawianie sie w pozycji petenta.

BTW, ja np uwazam, ze maz to nie rodzina - tak, nawet maz.

[pianino123]

trinity_2011 napisała:

> Ze traktuję ją jak rodzinę, a mnie nie. Wręcz, że o niej mówi, że jest jego rodziną,
> a ja nie
> - wiesz, jak to boli? Nie jestem żoną to fakt, ale ona też nie, a ją traktuje jak rodzinę.
> A dla mnie, jak ktoś mówi o kimś, że jest rodziną, to znaczy, że jest w stanie
> zawsze mu pomóc, cokolwiek będzie się działo...

Tak, wiem jak to boli, niestety usłyszałam taki tekst. Co prawda NM gęsto się potem tłumaczył, że dotyczyło to więzów krwi między nim a dziećmi to gorycz, niesmak cień pozostał.

> Po czym później słyszę - bylebyś się jakoś wyżywiła na
> tym urlopie, to ja resztę pokryje. To jest okej?

Nie nie jest ok, i w moim przypadku to, że nie dostrzegłam takich sygnałów zaprowadziło mnie na manowce.
O dziwacznej sytuacji "rozliczeniowej" w moim związku pisałam na tym forum.



> Czy znowu to ja mam jakieś urojenia?

Według mnie nie masz urojeń, otwórz szeroko oczy obejrzyj całą sprawę z perspektywy i zastanów się czy o taki związek i takiego faceta Ci chodzi. Póki nie jest za późno.

[trinity_2011]

Wlasnie przegladam. Spedzam dzisiaj noc poza domem, bo moj nm nie byl w stanie, nie chcisl sie dogadac. Dzisiaj jego dziecko bedace na wakacjach z matka zadzwonilo i powiedzialo ze mama nie wie ile aquapark kosztuje w gorach. Wiec moj nm ad hoc sprawdzil i odpisal. Niestety traf chcial ze smsa dostalam ja ja sie do tego nie nadaje. Moj nm po prostu chce wyreczac ex. Ona ma wakacje z dziecmi wiec po cholere on sie wtraca. Jakiekolwiek proby mowienia ze mi to nie pasuje, bo ex mozensprawdzic to na telefonie nie dotarly. Uslyszalam ze mam spieprzac i powinnam sie leczyc ( chyba niestety na tyle bedzie tego zwiazku

[pianino123]

Dogadanie się, wyznaczenie granic jest strasznie trudne ale niezmiernie ważne.
Ja zabrnęłam w ślepy zaułek. Bardzo długo tolerowałam zachowania i sytuacje o których pisałaś. Miałam dużo empatii, zrozumienia i po prostu ludzkiej życzliwości. Wydawało mi się, że tak trzeba bo przecież dzieci.. Minie trochę czasu Kobitka się ogarnie. Nie zachowują się racjonalnie, oni ona ani on - bo sytuacja trudna itp. Niestety z czasem było tylko gorzej. Do mojej postawy wszyscy się przyzwyczaili i w momencie gdy powiedziałam dość stałam się wrogiem publicznym nr 1. Wywalczam pewne uregulowania ale jak to nazwał mój NM przystawiając mu pistolet do głowy. Od tego momentu jest tylko gorzej.

[erillzw]

trinity_2011 napisała:

> Uslyszalam ze mam spieprza
> c i powinnam sie leczyc ( chyba niestety na tyle bedzie tego zwiazku

Ze masz przepraszam co???
trzeba bylo powiedziec, ze panu zeby sp*** to zoneczki skoro tak za nia teskni i strasznie potrzebuje ja ze wszystkiego wyreczac. Spakoj sie i wracaj do domu. ten zwiazek nie ma sensu.
Nie wyobrazam sobie, zeby partner rzucil do mnie takim tekstem. ten koles Cie nie szanuje i to nie nie zmieni kak wiodac. Lepiej odejdz poki nie przywiazalas sie bardziej i nie macie dzieci.

[joanpp77]

Niech by moj sprobowal takiego tekstu to razem z naszym wspolnym synem szukal by nas juz po drugiej stronie oceanu. Trinity szanuj sie , bo jesli sie nie bedziesz szanowala , nikt CIe nie bedzie szanowal....

[edw-ina]

Czytając ten fragment wątku, przypomniałam sobie rozmowę, jaką odbyłam pewien czas temu z dobrym kolegą. Był wówczas kilka miesięcy po rozstaniu, nie po rozwodzie, lecz po ponad 12- letnim związku. Właśnie kupował nowe mieszkanie, był bardzo podekscytowany nowym życiem. I w takcie wieczoru przy piwie poinformował mnie, że ma kogoś i jest bardzo fajnie. Ok. Po czym okazało się, że dziewczyna jest mężatką. Zdziwiłam się ostro, bo tego konkretnego faceta miałam zawsze za niemal nieuleczalnego romantyka, który bardzo poważnie traktuje związek. No i w kwestii związku się nie myliłam, ale usłyszałam coś mniej więcej takiego: - słuchaj, ja jej do niczego nie zmuszam, ani niczego nie ryzykuję. Najwyżej to, że w gębę dostanę od jej męża. Fajnie jest, seks jest super i z dreszczykiem i nie ryzykuję, że to się przerodzi w coś poważnego. Po co mam jakiejś dziewczynie ściemniać, skoro wiem, że nie chcę się wiązać. Pobyć z kimś, obudzić się przy nim - tak. Ale to jeszcze nie znaczy, że mam robić dla niej miejsce w swojej szafie i na swoim koncie.
Może i to było w jakiś tam sposób uczciwe. Może. Zdaje się, że nie mi oceniać.

[trinity_2011]

edw-ina napisała:

> Czytając ten fragment wątku, przypomniałam sobie rozmowę, jaką odbyłam pewien c
> zas temu z dobrym kolegą. Był wówczas kilka miesięcy po rozstaniu, nie po rozwo
> dzie, lecz po ponad 12- letnim związku. Właśnie kupował nowe mieszkanie, był ba
> rdzo podekscytowany nowym życiem. I w takcie wieczoru przy piwie poinformował m
> nie, że ma kogoś i jest bardzo fajnie. Ok. Po czym okazało się, że dziewczyna j
> est mężatką. Zdziwiłam się ostro, bo tego konkretnego faceta miałam zawsze za n
> iemal nieuleczalnego romantyka, który bardzo poważnie traktuje związek. No i w
> kwestii związku się nie myliłam, ale usłyszałam coś mniej więcej takiego: - słu
> chaj, ja jej do niczego nie zmuszam, ani niczego nie ryzykuję. Najwyżej to, że
> w gębę dostanę od jej męża. Fajnie jest, seks jest super i z dreszczykiem i nie
> ryzykuję, że to się przerodzi w coś poważnego. Po co mam jakiejś dziewczynie ś
> ciemniać, skoro wiem, że nie chcę się wiązać. Pobyć z kimś, obudzić się przy ni
> m - tak. Ale to jeszcze nie znaczy, że mam robić dla niej miejsce w swojej szaf
> ie i na swoim koncie.
> Może i to było w jakiś tam sposób uczciwe. Może. Zdaje się, że nie mi oceniać.

Rozumiem, co piszesz, ale jak sie tego dowiedziec, ze tak wlasnie jest, ze moj partner nie mysli o mnie na powaznie? Ze chce miec ladna kobietke, do pojscia do lozka, odciazenia finansowego i pozalenia sie... nic wiecej?

Moze to glupie pytanie, bo pewnie uslysze - usiadz i z nim szczerze pogadaj. Albo - a jak czujesz?

Siadam z nim i gadam i slysze, ze najpier musi sie miedzy nami ustabilizowac i ze ja musze zmienic podejscie do jego ex-zycia. A ja mu mowie, ze oboje za to jestesmy odpowiedzialni? A on mi mowi, ze ja. Wiec ja mu mowie, ze jak mi tak mowisz, to dla mnie jest jasne ze nie chcesz tego zycia wspolnego, bo ty wniosles w nasz zwiazek niejako ta historie i wlasnie dlatego rowniez jak ja jestes odpowiedzialny na staranie sie o harmonie w naszym zwiazku.

A ja czuje roznie. Jak slysze ze on chce miec ze mna 1 dziecko, to mi serce rozdziera - bo ja czuje, ze to dla niego taki niby uklon w moja strone, ale ze to on za bardzo tego dziecka nie chce miec. A juz drugie, to w ogole bedzie zagrozenie dla jego dzieci, bo w koncu one musza miec wszystko...

Jakos to wszystko zagmatwalo mi sie
Chyba musze pojsc poszukaj jakiejs pomocy...

[edw-ina]

Jak to sprawdzić? Hm..., pozwolić się gonić.
Moja przyjaciółka twierdzi, że facet to najprostsze w obsłudze urządzenie, jakie wymyślono. Wystarczy, aby wierzył, że to on wpadł na wszystkie pomysły, to dzięki niemu jest super, a dodatkowo by wiedział, że zdobył największe trofeum, a będzie szczęśliwy. Oczywiście jest to traktowanie dorosłego człowieka jak rozbuchanego 3-letniego źrebaka, ale pewne części tej wiedzy są jak najbardziej do wykorzystania.
Przestań omawiać wszystko, kiedy coś ci nie pasuje po prostu zajmij się sobą. Nie miej zawsze dla niego czasu, nie obawiaj się kontaktów z innymi facetami. Przy okazji bądź radosna. Wyluzuj i nie daj mu tej satysfakcji, że jest całym twoim życiem i jedynym możliwym wyborem. Ty możesz być z nim, ale równie dobrze możesz poślubić (nie wiem, kto tam teraz jest na topie, ja się zatrzymałam na erze Brada Pitta, więc tylko jego mogę przywołać) Pitta, a on bez wątpienia będzie nosił cię na rękach. Facet musi wiedzieć, że gra o wysoką stawkę. Po co mu kobieta, która jęczy, płacze, którą można poniżać, a ona i tak z nim zostanie? On chce najwyższy "gatunek" kobiety, a taki przecież nie beczy, a na słowa "spieprzaj" przynajmniej wylewa na szanownego gościa całą zawartość butelki szampana i wychodzi z wysoko podniesioną głową.
Niestety, jeśli chce się wygrać dobrą pulę, to trzeba zaryzykować trochę żetonów

[altz]

Święta racja, każdy lubi być doceniany. Kobieta w sumie tez jest prosta w obsłudze.
Kolega mówi, że czasami kupi impulsem kwiatek i da żonie, a ta szczęśliwa. Kwiatek za 3 zł, normalnie pieniądze idą w dużych kwotach, ale liczy się taki feudalny gest.

Z tym liczeniem się z drugą osobą, to też prawda. Nikt nie lubi osób w kiepskim stanie, lepiej się funkcjonuje z osobami, które mają własne życie, nie boją się zmian i nowych wyzwań, niż z płaczkiem osobą bez sukcesów.
Jak kobieta mówi, że odejdzie, to się bez złośliwości pokazuje drzwi i pomaga pakować walizki.
Gdy się człowiek sam nie szanuje, to trudno, żeby druga osoba go szanowała, mało jest takich dojrzałych osób, wiele osób działa na zasadzie zwierzęcych instynktów, pomimo całej tej otoczki pięknych i mądrych słów, to mechanizm jest bardzo prymitywny, taki zwierzęcy.

gwoli ścisłości

[edw-ina]

Nie nakłaniam cię do stosowania gierek i udawania kogoś, kim nie jesteś. Nie nakłaniam do szafowania słowami: dziesięciu takich, jak ty czeka w kolejce; jak nie zrobisz czegoś tam, to się wyprowadzam itp. Nie. Zachęcam cię do zbudowania poczucia własnej wartości, zrozumienia swoich potrzeb i umiejętności życia dla siebie. To będzie z korzyścią dla ciebie, twojego związku (niezależnie od tego, z kim ten związek byłby) i twojego otoczenia. Pewna asertywność wynikająca z poczucia własnej wartości pozwala inaczej, mnie destrukcyjnie reagować na sytuacje stresogenne. Ja wiem, że łatwo powiedzieć, gorzej zrobić. Dla mnie takim przełomem była świadomość, że nie musimy być razem, to jest nasz wspólny wybór, więc i nasza wspólna praca. Jeśli któreś się wyłamie na czas dłuższy niż spowodowany obiektywnymi problemami, to nie ma zmiłuj. Nie mamy siebie na własność. A życie jest tak cholernie krótkie i tak trudne do przewidzenia, że nie ma co na siłę walczyć o stracone sprawy, bo jeszcze się człowiek obudzi jako zgorzkniały starzec, który tylko do siebie będzie mógł mieć pretensje, że życie przeciekło mu między palcami.

[erillzw]

Chciałam tylko dodać, że budowanie swojej wartości gdy w zwiazku się ja burzy jest katorgą i nie zawsze kończy sie sukcesem jesli jednostka nie jest silna. Jesli znałas swoja wartosc wczesniej i nagle sie ona podburzyła to jest to kwestia kilku ruchow ktore przede wszystkim wlacza niezalenosc i posiadania wlasnego swiata, jesli nie mialo sie jej przed zwiazkiem to zeby sie na rzesach stawalo w zwiazku sie jej nie osiagnie. Wiem, ze to brutalne ale trudno jest budowac cokolwiek na temat swojej samoooceny i wartosci gdy osoba ktora jest nam najblizsza non stop nas torpeduje. To jest trudne jak sie uderza w cos co juz jest i moze konstrukcja zachwiac a co dopiero jak uderza w proznie i sprowadza do parteru.

Ja juz napisalam autorce, ze pan jest dziwnym niedojorzalym elementem ktory kupuje sobie wyrzuty sumienia i nie liczy sie ze zdaniem autorki. Poza tym teksy jakie jej posprzedawal skutecznie sykwalifikuja go jako partnera. ja wiem, ze latwo sie mowi i w ogole a jak przychodzi w zyciu realnym to sa schody. Wiem, znam, przerabialam. Kiedys tez mnie ktos posprowadzal do partneru roznymi teksatmi ale zwiazek rozpadl sie w ciagu kwartalu jak tylko owe zaczely sie pojawiac. Wiec da sie, choc wiem jak to jest trudne szczegolnie gdy sie odwraca cale swoje zycie do gory nogami by z kim byc.

[tully.makker]

Moj zwiazek byl na dnie. Nawet tutaj zdarzalo mi sie pisac o strasznych rzeczach, ktore sobie robilismy i mowilismy (oczywiscie nie musze dodawac, ze wiekszosc robil ON, hehe), kto ciekawy, jest wyszukiwarka.

A jednak, stosujac to, o czym pisze edwina i tym podobne rzeczy, udalo sie nam z tego wyjsc na prosta. To, o czym ja pisze, o czym pisze edwina, to nie sa rzeczy wydumane czy wymyslone - to sa rzeczy, ktore dzialaja i ktore sprawiaja, ze OBOJE partnerzy sa razem szczesliwsi, czuja sie bardziej doceniani, no zwyczajnie jest im lepiej.

A cala rzecz opiera sie na prostej terapii behawioralnej - nie chodzi o to, zeby zmieniac swoje mysli czy uczucia - na poczatku zmieniamy zachowania. Kiedy sie usmiechamy, nawet sztucznie, praca miesni twarzy pobudza w mozgu osrodek odpowiedzialny za przezywanie radosci i robi sie nam przyjemniej. Kiedy zachowujemy sie w jakistam sposob i dostajemy feedback ze to dziala, nie tylko ugruntowuja sie pozadane zachowania, ale tez poglady i uczucia im towarzyszace.

Wszedzie trabia, jak wazna jest komunikacja w zwiazku, i jest wazna. wlacznie z umiejetnoscia niewerbalnych sygnalow jakie sobie przekazujemy co chwile. A moze nawet glownie to ostatnie? Poczucie pewnosci siebie jako kobiety, szacunek, jaki dla siebie mamy emanuje z nas i sprawia, ze mezczyzna nie tylko czuje sie dobrze w naszym towrzystwie, ale i zyskuje motywacje do dzialania, by nas uszcesciwiac. I nie ajcie sie zwiesc - facet swietnie wie, czego chce jego kobieta, bo to za skomplikowane nie jest. A jak nie wie, to zapyta - tylko najpierw musi chciec, a na pojawienie sie checi nie maja wplywu szczere rozmowy i inne o jakze czesto rekomendowane sposoby.

[trinity_2011]

OK., dzięki.

Cenne rady...

[edw-ina]

Erillzw, to nawet nie jest trudne, tylko cholernie trudne. Ale warto spróbować. Napiszę tak: ja mam wybuchowy temperament, a mój facet jest bardziej uparty niż stado osłów. Przez pewien, wcale nie tak krótki czas, potrafił mnie trzymać w szachu. Bo np. wynikła ostra sprzeczka, on się wkurzał i wychodził z domu, a ja w tym domu zostawałam. Kiedy wracał - był od wejścia na lepszej pozycji, bo to on wrócił, a ja czekałam. teraz wiem, że kiedy dochodzi do takiej sytuacji po prostu muszę wyjść. Choćby mi się nie chciało, muszę wyjść dla własnego dobra. Pójść do kina, do fryzjera, kupić nową parę butów - obojętne, byle nie zostać w domu, byle się odseparować, nie wkręcać, nie zastanawiać się, o której wróci, nie rozważać po raz tysięczny tego samego zdania.
Tak samo jest z przyjaciółmi - większość z kręgu moich najbliższych znajomych/przyjaciół to faceci. Kiedyś wydawało mi się, że M może czuć się z tym źle, więc niejako to przed nim ukrywałam. Przestałam. Mówię, że spotykam się z tym, z tamtym idę na piwo, z tym do galerii, a z tym właśnie zamierzam pogadać przez telefon, chociaż jest godzina 23. Na kilka uwag dt. tego odpowiedziałam spokojnie, że przecież to z nim jestem, już dokonałam wyboru faceta, ale to nie oznacza, że wykreślę ze swego życia ludzi, których lubię, cenię i szanuję, tylko dlatego, że noszą spodnie.
Kiedy M przegina - mówię mu o tym, a nie mam nadzieję, że się domyśli. Ale staram się jak najmniej robić za niego. On również nauczył się, że ja na niego nie zaczekam. W sensie: ja chcę iść na koncert, on nie. Jeszcze kiedyś pewnie byłoby mi smutno, ale bym nie poszła. Teraz po prostu idę, nie namawiam M, nie marudzę. Idę i dobrze się bawię. Przez wcześniejszy trzy lata nie był ze mną na tylu koncertach, co przez ostatnie rok i to bez mojego zachęcania. Jest coś w tym, że im bardziej skupiasz się na sobie, tym bardziej inni zauważają twoje potrzeby. Dziwne to, ale jakoś tak funkcjonuje.

[altz]

Dobre podejście, przydałoby się to przenieść na dorastające dzieci.
Moja kobieta zaczyna tak robić, zauważyła problem, przełamała się i dzięki temu żyje jej się dużo lepiej z dziećmi, a i z byłym mężem lepiej się dogaduje.

[trinity_2011]

> Nie nakłaniam cię do stosowania gierek i udawania kogoś, kim nie jesteś. Nie na
> kłaniam do szafowania słowami: dziesięciu takich, jak ty czeka w kolejce; jak n
> ie zrobisz czegoś tam, to się wyprowadzam itp. Nie. Zachęcam cię do zbudowania
> poczucia własnej wartości, zrozumienia swoich potrzeb i umiejętności życia dla
> siebie. To będzie z korzyścią dla ciebie, twojego związku (niezależnie od tego,
> z kim ten związek byłby) i twojego otoczenia. Pewna asertywność wynikająca z p
> oczucia własnej wartości pozwala inaczej, mnie destrukcyjnie reagować na sytuac
> je stresogenne. Ja wiem, że łatwo powiedzieć, gorzej zrobić. Dla mnie takim prz
> ełomem była świadomość, że nie musimy być razem, to jest nasz wspólny wybór, wi
> ęc i nasza wspólna praca. Jeśli któreś się wyłamie na czas dłuższy niż spowodow
> any obiektywnymi problemami, to nie ma zmiłuj. Nie mamy siebie na własność. A ż
> ycie jest tak cholernie krótkie i tak trudne do przewidzenia, że nie ma co na s
> iłę walczyć o stracone sprawy, bo jeszcze się człowiek obudzi jako zgorzkniały
> starzec, który tylko do siebie będzie mógł mieć pretensje, że życie przeciekło
> mu między palcami.

Dzięki
Wszystko prawda. Gorzej to zrobić

[trinity_2011]

> Jak to sprawdzić? Hm..., pozwolić się gonić.
> Moja przyjaciółka twierdzi, że facet to najprostsze w obsłudze urządzenie, jaki
> e wymyślono. Wystarczy, aby wierzył, że to on wpadł na wszystkie pomysły, to dz
> ięki niemu jest super, a dodatkowo by wiedział, że zdobył największe trofeum, a
> będzie szczęśliwy. Oczywiście jest to traktowanie dorosłego człowieka jak rozb
> uchanego 3-letniego źrebaka, ale pewne części tej wiedzy są jak najbardziej do
> wykorzystania.
> Przestań omawiać wszystko, kiedy coś ci nie pasuje po prostu zajmij się sobą. N
> ie miej zawsze dla niego czasu, nie obawiaj się kontaktów z innymi facetami. Pr
> zy okazji bądź radosna. Wyluzuj i nie daj mu tej satysfakcji, że jest całym two
> im życiem i jedynym możliwym wyborem. Ty możesz być z nim, ale równie dobrze mo
> żesz poślubić (nie wiem, kto tam teraz jest na topie, ja się zatrzymałam na erz
> e Brada Pitta, więc tylko jego mogę przywołać) Pitta, a on bez wątpienia będzie
> nosił cię na rękach. Facet musi wiedzieć, że gra o wysoką stawkę. Po co mu kob
> ieta, która jęczy, płacze, którą można poniżać, a ona i tak z nim zostanie? On
> chce najwyższy "gatunek" kobiety, a taki przecież nie beczy, a na słowa "spiepr
> zaj" przynajmniej wylewa na szanownego gościa całą zawartość butelki szampana i
> wychodzi z wysoko podniesioną głową.
> Niestety, jeśli chce się wygrać dobrą pulę, to trzeba zaryzykować trochę żetonó
> w

Zachecilyscie mnie dziewczyny do dzialania i do checi zmiany mojego zycia... Zobaczymy co z Tego wyjdzie... Wszystko wskazuje na to, ze ladnie powyzej opisana przez edwine strategia jest jedynym slusznym sposobem dzialania. W koncu otworzylam sie przed swoja mama i powiedzialam jej o problemach, jakie mam - dokladnie to samo mi powiedziala. Bilans ostatnich dni jest taki:

- moj nm planowal urlop ze swoimi dziecmi (poczatek sierpnia). Zazwyczaj jezdzilismy oddzielnie - on z dziecmi (mi nie starczalo urlopu), a pozniej ja i on - zazwyczaj gdzies w dalekie zakatki swiata, na dlugo. W tym roku wymyslilam wydawalo mi sie kreatywny plan - zaoszczedzenia dodatkowych dni (specjalna procedura w firmie) i zaproponowalam mu, ze moze razem w 4 pojedziamy na urlop. NM sie ucieszyl, ja zaczelam zalatwiac procedure. Okazalo sie, ze w czas kiedy on mial zaplanowany urlop z dziecmi, to ja nie moge jechac, bo kolezanka z teamu jedzie w tym czasie (standardowy urlop), wiec ja bym mogla przesunac o 2 tygodnie. Zaproponowalam to swojemu nm, zeby przelozyc o 2 tygodnie, na co uslyszalam NO WAY!!!! Zamurowalo mnie. Znowu zostalam oskarzona ze jestem najgorsza, zazdrosna, etc. Staralam sie jechac wspolnie na urlop - wymyslic sposob, a tylko dlatego ze moj partner mnozy problemy i wprost mowi, ze nie przesunie swojego urlopu, niestety nie pojedziemy. Najpierw bylo mi strasznie smutno. Czulam ze dalam z siebie wszystko, a w zamian uslyszalam: no trudno, pojade sam + nie do konca sie staralas + nie zmienie swoich planow...

- pogadalam z mama i mi wlasnie poradzila to co edwina. Zajac sie soba. Olac, niech jedzie sam. W tym czasie cos porobic fajnego. Przestac sie go wypytywac - zobaczymy...

- dodatkow pomyslalam sobie, ze z checia zobacze swoja siostre w weekend. Mowie swojemu partnerowi dzisiaj, ze chce na weekend pojechac do siostry - nm ma na weekend dzieci, na co slysze, ze on nie wie co jest w tym zwiazku, ze on musi planowac swoje spotkania z dziecmi, etc...ciagle problemy... masakra jakas...

No i zobaczymy co z tego wyjdzie...

[erillzw]

Zaraz zaraz ale z czego wyszły te pretensje i inwektywy o zazdrosc? Z tego., ze Ciebie zataklo, ze on tego nie przelozy? czy z tego ze cos mu powiedzialas? Bo jakos sorrki ale nie wydaje mi sie, by na milczenie ktos zaczal tego typu rzeczy opowiadac. Co mu powiedzialas, ze go tak zmierzilo?
Poza tym z drugiej strony po trosze jestem w stanie zrozumiec niechec fdo zmiany planow bo nie wiemy my tu na forum czy twoj partner nie ma przypadkiem tez urlopu juz poukladanego tak, zeby potem ktos mogl jechac, nie wiemy czy matka z dziecmi nie zaplanowala juz czegos po tych dwoch tygodniach, etc. Nie obrazalabym sie o to, ze nie moze przesunac tego terminu bo jest zbyt wiele osob od tego zaleznych. Ale o to, ze mi wmawia ze sie nie staram wystarczajaco to juz bym sie wkurzyla.
A tego watku z siastra nie lapie.

[trinity_2011]

erillzw napisała:

> Zaraz zaraz ale z czego wyszły te pretensje i inwektywy o zazdrosc? Z tego., ze
> Ciebie zataklo, ze on tego nie przelozy? czy z tego ze cos mu powiedzialas? Bo
> jakos sorrki ale nie wydaje mi sie, by na milczenie ktos zaczal tego typu rzec
> zy opowiadac. Co mu powiedzialas, ze go tak zmierzilo?
> Poza tym z drugiej strony po trosze jestem w stanie zrozumiec niechec fdo zmian
> y planow bo nie wiemy my tu na forum czy twoj partner nie ma przypadkiem tez ur
> lopu juz poukladanego tak, zeby potem ktos mogl jechac, nie wiemy czy matka z d
> ziecmi nie zaplanowala juz czegos po tych dwoch tygodniach, etc. Nie obrazalaby
> m sie o to, ze nie moze przesunac tego terminu bo jest zbyt wiele osob od tego
> zaleznych. Ale o to, ze mi wmawia ze sie nie staram wystarczajaco to juz bym si
> e wkurzyla.
> A tego watku z siastra nie lapie.

Planow nie ma - to znaczy, nie ma nic zabookowanego, wszystko w fazie pomyslow poki co...
Ex ma jakies plany, ale dzieci mozna np. podrzucic do dziadkow. Mozna chociaz sprobowac - rozumiesz? O to mi chodzi, zeby podjac probe, a nie mowic - skoro ci nie wyszlo to trudno, ja nie zmienie swoich planow.

A z siostra to mi chodzi o to ze chce do niej jechac na weekend, a moj partner ma pretencje, ze nagle mu daje znac. Ze on dzieci planuje z wyprzedzeniem, etc.
A ja mam ochote pobyc sama z siostra, na co nie dostaje wsparcia tylko fochy, ze jego opuszczam i z dnia na dzien daje znac...

[edw-ina]

Z siostrą to sądzę o to, że autorka wątku chce mieć własne plany, niezależne od faceta. I bardzo dobrze. Odnośnie urlopu i nerwów: wiesz, u nich może być już na tyle zaogniona sytuacja, że byle drobiazg może wywołać sprzeczkę. Poza tym zgadzam się z tym, że przeorganizowanie urlopu nie jest najłatwiejszą sprawą i zwykle dość trudno robi się to w ostatniej chwili. Ale ja bym to załatwiła zupełnie inaczej. Bym stwierdziła, że cóż, starałam się, nie wyszło, ale przynajmniej będę miała czas, by spotkać się z Kaśką, Ewką i Karolem, Marek prosił, żebym pomogła mu wybrać garnitur, Aneta robi dwudniową imprezę na działce, chętnie wpadnę, a poza tym przyda się nam kilka dni oddzielnie, przynajmniej za sobą zatęsknimy ps. i wiem, wredna jestem strasznie

[trinity_2011]

> Z siostrą to sądzę o to, że autorka wątku chce mieć własne plany, niezależne od
> faceta. I bardzo dobrze.
Dokładnie tak. On ma zaplanowane dzieci, a ja chciałabym pojechać do siostry.

>Odnośnie urlopu i nerwów: wiesz, u nich może być już
> na tyle zaogniona sytuacja, że byle drobiazg może wywołać sprzeczkę. Poza tym z
> gadzam się z tym, że przeorganizowanie urlopu nie jest najłatwiejszą sprawą i z
> wykle dość trudno robi się to w ostatniej chwili.
Widzisz, mi chodzilo o pokazanie z jego strony jakiejs dobrej woli, checi... a nic tekiego nie bylo. Wyszlam na jedyna starajaca sie... a chyba tak to nie powinno w zwiazku wygladac...

>Ale ja bym to załatwiła zupeł
> nie inaczej. Bym stwierdziła, że cóż, starałam się, nie wyszło, ale przynajmnie
> j będę miała czas, by spotkać się z Kaśką, Ewką i Karolem, Marek prosił, żebym
> pomogła mu wybrać garnitur, Aneta robi dwudniową imprezę na działce, chętnie wp
> adnę, a poza tym przyda się nam kilka dni oddzielnie, przynajmniej za sobą zat
> ęsknimy ps. i wiem, wredna jestem strasznie

Slysze co mowisz, ja musze sie tego niestety nauczyc jeszcze...

[trinity_2011]

> Zaraz zaraz ale z czego wyszły te pretensje i inwektywy o zazdrosc? Z tego., ze
> Ciebie zataklo, ze on tego nie przelozy? czy z tego ze cos mu powiedzialas? Bo
> jakos sorrki ale nie wydaje mi sie, by na milczenie ktos zaczal tego typu rzec
> zy opowiadac. Co mu powiedzialas, ze go tak zmierzilo?

Nie zgadzałam sie z jego argumentami, ze praca, ze plany trzeba zmieniac, ze duze ryzyko niepowodzenia. Dla mnie to tylko wymowki, bo w przeszlosci nei raz bylo tak, ze jak na czyms mu zalezalo, to potrafil to wlasnie tak ustawic: w pracy, z rodzicami, zeby dzieci popilnowali, etc. Po prostu nie chcialo mu sie i mnie to boli...

no cóż:)

[sofija_biala]

Trzymam kciuki za konsekwencję
Podczytuję wątek i zdecydowanie zgadzam się z dziewczynami.
Szkoda, że musisz zabierać się za metody, które (odnoszę takie wrażenie) nie są do końca "Twoje", ale czasem chłopem trzeba potrząsnąć
Bo choć uważam, że w kilku sprawach jesteś przewrażliwiona, to z druguej strony, Twój partner chyba nic nie robi, żebyś poczułą się w tym związku pewniej.

I albo po takim zimnym prysznicu, jaki zaczęłaś mu sprawiać, on oprzytomnieje i zacznie dbać również o CIebie albo TY zdobędziesz dostatecznie dużo argumentów za tym, by jednak poszukać kogoś innego.
W każdej z tych sytuacji będzie lepiej, niż teraz.

[rybkka24]

poniekąd rozumiem trinity Twojego faceta.Ty każesz mu z wyprzedzeniem się deklarować kiedy będą dzieci natomiast Ty z dnia na dzień oznajmiasz mu swoje plany w ramach samodzielności i niezależności.
jak z plany z dnia na dzień to z obu stron powinny być akceptowalne.

> Bo choć uważam, że w kilku sprawach jesteś przewrażliwiona, to z druguej strony
> , Twój partner chyba nic nie robi, żebyś poczułą się w tym związku pewniej.

też tak uważam i więcej, może tak być że przewrażliwienie wynika właśnie z "zaniedbania" autorki i jej poczucia że jest drugoplanowa, mniej ważna
u mnie osobiście po tym jak facet zaczął bardziej się o mnie starać moja wyrozumiałość zaczęła puchnąć ale do pewnych granic of cours

[trinity_2011]

> poniekąd rozumiem trinity Twojego faceta.Ty każesz mu z wyprzedzeniem się dekla
> rować kiedy będą dzieci natomiast Ty z dnia na dzień oznajmiasz mu swoje plany
> w ramach samodzielności i niezależności.
> jak z plany z dnia na dzień to z obu stron powinny być akceptowalne.

Okej, nie raz nie dwa plany z dziećmi są zmieniane. Ostatnio w poniedziałek się dowiedziałam, że jest przesunięcie dzieci z wtorku na środę. Też miałam plany. Trudno.

> też tak uważam i więcej, może tak być że przewrażliwienie wynika właśnie z "zan
> iedbania" autorki i jej poczucia że jest drugoplanowa, mniej ważna
> u mnie osobiście po tym jak facet zaczął bardziej się o mnie starać moja wyrozu
> miałość zaczęła puchnąć ale do pewnych granic of cours

Zobaczymy. Póki co jest niekończąca męczarnia. Bo problemem teraz jest wszystko. Zgranie logistyki i ustalenie, o której w niedzielę się spotykamy, żeby dalej jechać razem do pracy...
są fochy, odgrywanie się, po prostu masakra

[trinity_2011]

> Trzymam kciuki za konsekwencję
> Podczytuję wątek i zdecydowanie zgadzam się z dziewczynami.
> Szkoda, że musisz zabierać się za metody, które (odnoszę takie wrażenie) nie są
> do końca "Twoje", ale czasem chłopem trzeba potrząsnąć
> Bo choć uważam, że w kilku sprawach jesteś przewrażliwiona, to z druguej strony
> , Twój partner chyba nic nie robi, żebyś poczułą się w tym związku pewniej.
>
> I albo po takim zimnym prysznicu, jaki zaczęłaś mu sprawiać, on oprzytomnieje i
> zacznie dbać również o CIebie albo TY zdobędziesz dostatecznie dużo argumentów
> za tym, by jednak poszukać kogoś innego.
> W każdej z tych sytuacji będzie lepiej, niż teraz.

No dokładnie, swiete slowa... Zobaczymy, poki co jade na weekend do siostry, a pozniej sie zobaczy...

Sama nie wiem czy do mnie pasuja te metody czy nie... Mi sie zawsze one wydawaly takie wyrachowane i wydawalo mi sie ze to pewien rodzaj gry, a w partnerstwie tak nie powinno byc, ze trzeba kogos rozgrywac, dawac mu do zrozumienia, etc... Ze sie komunikuje, i ten drugi stara sie po proatu jakos wziac to pod uwage... No trudno, czlowiek sie uczy cale zycie...
Dotychczasowe moje metody zawiodly. I moj martner sie zle czuje i ja.

Moze to sie zmieni...

smiesznostka o ex (zeby sobie ulzyc)

[trinity_2011]

A z "przyrodniczysz smiesznostek" to nasza ex ostatnio wpadla na kolejny wspanialy pomysl. Zapytala mojego nm, jak odwozil dzieci, czy umie nastroic gitare? (Dobrze zolza wie, ze umie bo gral za ich wspolnego zycia i stroil). Chodzilo jej o to, zeby on jej nastroil gitare...

Jak mnie to babsko wkurza, ze stara sie robic jakies podchodzy.
Moj nm powiedzial, ze w internecie jest jak moze to sobie zrobic... Ech, co za babsko...

[edw-ina]

nie uważam, że twoja ex jest śmieszna. Raczej twój facet (prawdopodobnie przez twoje ciosanie mu kołów na głowie) zachował się śmiesznie i małostkowo. Jeśli nie mógł to zrobić bez szkody dla kogokolwiek, bez jakiejś wielkiej straty czasu (gitarę, nawet najbardziej rozstrojoną, stroi się 5 min, to nie fortepian), to raczej tekst o internecie był żałosny.
Można żyć na dobrej stopie nawet po rozstaniu. Można cenić i szanować osobę, z którą się było, choć wcale nie chce się już z nią być. Niedawno musiałam stworzyć duży projekt. Część graficzną powierzyłam mojemu ex. Zrobiłam to z premedytacją, bo wiem, że jest jednym z najlepszych grafików w tym kraju, jeśli nie w UE. I wiedziałam, że mogę mu w 100 proc. zaufać. Inny mój ex do tej pory wysyła mi pierwsze wersje swoich literackich wypocin, ponieważ ceni moje zdanie. I gdyby M mi powiedział, że on sobie tego nie życzy, że ja nie mam prawa, gdyby nastawiał mnie przeciwko, to wojna między nami przybrałaby kształt desantu na plaże Normandii.

Przecież ci ludzie z jakiegoś powodu ze sobą byli, prawda? Coś w sobie lubili, cenili, kochali. Jeśli to nie była czysta chuć, która zamroczyła całkowicie, to poza tworzeniem podstawowej komórki społecznej mieli ze sobą coś wspólnego. Kiedyś ochrzaniłam swojego faceta za gadki w stylu: ex to była taka, siaka i gdyby nie ona, to ja byłbym szczęśliwy itd. Uświadomiłam mu, że gdyby nie ta konkretna ex, to on nie byłby tym konkretnym człowiekiem. Ponieważ przy niej się zmienił, nabrał nowych cech, pewne rozwinął itd. Życie z kimś nas kształtuje i twój facet, gdyby nie ta śmieszna baba, też byłby inny. Tylko wcale nie jest to takie pewne, czy lepszy.

[trinity_2011]

Sorry edwina - jesli nastrojenie jest takie proste, to ex moze to sobie sama zrobic - nie musi nikogo prosic o pomoc i robic podchodow, wiedzac ze nm to potrafi.

I powiem tak. Tez przyjaznilam sie ze swoimi ex, odwiedzialm ich, radzilam sie, rozmawialismy o pracy, zapraszalismy sie na urodziny, etc. Teraz tak nie jest, co pisalam wczesniej, bo kontakty pozrywalam.
Rozumiem Twoja relacje. Ale wybacz, rozstanie mojego nm z ex nie bylo najlepsze, ex wiele rzeczy zlych o mnie/nm nagadala dzieciom i rodzinie nm: padaly teksty, zeby dzieci spadaly do ojcal, ze chce zaszkodzic mamusi, ze jak bedzie mial nowe dzieci to juz nimi nie bedzie sie zajmowal, etc.

Dlatego nie uważam, ze ta osoba, po tym wszystkim, teraz powinna przychodzic i robic maslane oczy, zeby nm pomogl. Inaczej jak ludzie sie po prostu rozstaja, w kulturze, etc. Tu tak nie bylo.

Dodatkowo uwazam, ze to jej zycie. Pisalam o tym. Jej dom, jej gitara, jej zycie - niech zaprasza stroiciela, jak nie umie...
Trudno...

[edw-ina]

ja już nic nie rozumiem. wcześniej tylko zastanawiałaś się, co może się wydarzyć, twierdząc przy okazji, że nic złego w relacjach twój NM i jego ex nie zaszło, teraz ona cię wyzywała..., to jakieś strasznie zagmatwane.

Poza tym myślę, że poszukaj faceta nie z odzysku. Bo zawsze będzie jakaś ex, zawsze będzie jakaś relacja, zawsze będą takie czy inne potrzeby dzieci. Nie ustawisz wszystkiego. A po co wciąż się stresować? Dla krótkich chwil, kiedy się nie stresujesz? Aż tyle są warte?

[trinity_2011]

Aktualnie stosunki miedzy ex a nm wygladaja ok, w znaczeniu ze ex nie wyzywa, buntuje, etc. Jak zaczelismy sie spotykac 2 lata temu to tak nie bylo, stad moim zdaniem to lekko niezrozumiale ze teraz chce pomocy od ojca dzieci o ktorym mowila dzieciom ze tatus z domu nas wyrzuci.

A co do drugiej czesci, to przemysliwuje to...

[joanpp77]

tully.makker napisała:

> ... ze ojciec ma wobec dzieci obowiazek alimentacyjny. I oznacza on nie tylko w
> yplacanie alimentow, ktore na ogol sa w raczej smiesznej wysokosci w stosunku d
> o potrzeb (tak, moj chlop tez placi alimenty w smiesznej wysokosci, IMHO, jakby
> ktos mial watpliwosci).
> Oznacza to rowniez obowiazek wykonywania prac okolofdzieciowych, do jakich zali
> cza sie np wywiadowki, wizyty lekarskie, transport dziecka na zajecia pozalekcy
> jne, zakupy, montaz mebli czy remont pokoju dziecka.

Ex mojego M bardzo ciezko walczyla o to by byc glownym opiekunem dziecka ,(chciala nawet uzyskac zakaz widywania sie ojca z dzieckiem , na co sad sie nie zgodzil) a dzis gdy dziecko choruje mamuska nie ma czasu zajac sie nim tylko z 40C prowadzi do przedszkola, to M jezdzi z nim po lekarzach...i moglabym wymieniac w nieskonczonosc... to znaczy ze coz Ex ma nie brac odpowiedzialnosci za swoje dziwaczenia w czasie rozwodu , wiedziala na co sie godzi i co podpisuje, wtedy jej pasowalo by jak najbardziej odegrac sie na M ?

> Czyzbyscie uwazaly, ze te wszystkie obowiazki z natury rzeczy powinna wykonywac
> matka, a jedyna rola ojca jest irytowanie nowej partnerki obecnoscia dziecka w
> ich domu w celach rozrywkowych? OPIEKA NAD DZIECKIEM TO CIEZKA ORKA - I OBOWI
> AZEK JEJ WYKONYWNIA SPOCZYWA NA OBOJGU RODZICACH.
>
Dzieki Bogu moj M ma umowe seperacyjna i baaaaaaaaaaaaardzo wysokie alimenty , ktore mamuska przepuszcza na taxowki i swoje potrzeby a dziecko chodzi ubrane jak bezdomny. Zgodze sie z Toba , ze opieka nad dzieckiem to ciezka orka, ale nie robmy z ex meczenniczek, bo niestety jak w przypadku Ex mojego M to bardzo wyrafinowana kobieta, ktora posluguje ise dzieckiem jak bronia.

[erillzw]

joanpp77 napisała:
> Dzieki Bogu moj M ma umowe seperacyjna i baaaaaaaaaaaaardzo wysokie alimenty ,
> ktore mamuska przepuszcza na taxowki i swoje potrzeby a dziecko chodzi ubrane
> jak bezdomny. Zgodze sie z Toba , ze opieka nad dzieckiem to ciezka orka, ale
> nie robmy z ex meczenniczek, bo niestety jak w przypadku Ex mojego M to bardzo
> wyrafinowana kobieta, ktora posluguje ise dzieckiem jak bronia.

Dobrze, ze ktos to zauwazył. jakos tak panuje przekonanie, ze ex to biedna, meczennica, znikad pomocy i trzeba jej kosztem siebie pomagac. Pomoc to mozna jej z ludzkej przyzwoitosci. A ta nie ma nic wspolnego z rola dojnej krowy jak to sie niektorym exiom wydaje o ich ex mezach.

[karolana]

Tully, wszystko pięknie, ale jeśli szanowna mamusia robi wszystko aby doprowadzić do tego, że dzieci ojca widują max 72 godziny w miesiącu, dąży do tego by być JEDYNYM opiekunem prawnym dziecka, z całym szacunkiem, ale NIECH SIĘ WALI.
Obowiązki mają rację bytu, kiedy w ślad za nimi idą PRAWA.
Nie może być tak, że ojciec ma płacić alimenty, być na gwizdek, a kiedy on chce po prostu pobyć z dzieckiem, dostaje tekst "to nie jest twój czas".
Skoro mamusia SAMA zabiega o maksymalne ograniczenie czasu, jaki dziecko spędza z ojcem, musi się liczyć z tym, że poza tym czasem ojca dla dziecka (czytaj dla jej wygody) po prostu NIE BĘDZIE.
Chyba proste, co?

[polifonia1983]

Karolana, już cię pytałam kiedyś, czy my mamy tę samą ex?

[karolana]

Ehh, co układ to inna odpowiedź.
U mnie byłoby tak:

> 1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy
> byłoby nie okej?

Z mojego punktu widzenia - nie okej. Dzieciary mają swoje miejsce w naszym domu, ex nie pomagała w remoncie tego domu, nie partycypowała ani finansowo, ani czasowo w przygotowaniu miejsca dla dzieci u nas. Mm prowadzi ze mną gospodarstwo domowe, jego ex prowadzi sobie swoje gospodarstwo domowe i jeśli czegoś potrzebuje, musi sobie poradzić. Jak sobie nie radzi, jej brocha. Inna sytuacja byłaby, gdyby mm i jego ex łączyły jakieś układy przyjacielsko-koleżeńskie. Nie łączą.

> 2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?

"Nasza" ex dostaje piany jak słyszy o mnie, a ja mam wielce krwiożercze zamiary wobec niej. Święta są żeby było miło, a nie żeby było sztucznie. Więc nie okej.

> 3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex p
> oszła do banku po kredyt?

Nie okej. I tak przepuszcza kasę z alimentów.

> 4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?

Chyba po to żeby ją zepchnąć z jakiegoś urwiska... Albo ona mnie

> 5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?

Nie. Żadnych wspólnych okazji. Never.

> 6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest ok
> ej, czy nie?

Dziecko ma komórkę. Niech samo informuje.

[trinity_2011]

> > 1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę
> , czy
> > byłoby nie okej?
>
> Z mojego punktu widzenia - nie okej. Dzieciary mają swoje miejsce w naszym domu
> , ex nie pomagała w remoncie tego domu, nie partycypowała ani finansowo, ani cz
> asowo w przygotowaniu miejsca dla dzieci u nas. Mm prowadzi ze mną gospodarstw
> o domowe, jego ex prowadzi sobie swoje gospodarstwo domowe i jeśli czegoś potrz
> ebuje, musi sobie poradzić. Jak sobie nie radzi, jej brocha. Inna sytuacja była
> by, gdyby mm i jego ex łączyły jakieś układy przyjacielsko-koleżeńskie. Nie łąc
> zą.

No a gdyby faktycznie to dziecko poprosiło ojca, to tak samo kategoryczna byłabyś?
Twój M też tak myśli?

> > 5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?
> Nie. Żadnych wspólnych okazji. Never.

Większość macoszek tutaj odpowiedziała, że to jest okej. Czemu dla Ciebie nie jest to okej? Jak Twój M z tym się czuje? Nie wierci Ci kołków na głowie?

[karolana]

trinity_2011 napisała:

>
> No a gdyby faktycznie to dziecko poprosiło ojca, to tak samo kategoryczna byłab
> yś?
> Twój M też tak myśli?

>
> Większość macoszek tutaj odpowiedziała, że to jest okej. Czemu dla Ciebie nie j
> est to okej? Jak Twój M z tym się czuje? Nie wierci Ci kołków na głowie?

Hurtem odpowiem na oba.
"Nasza" ex jest z tych, które dzieci traktują instrumentalnie do tego żeby dopierniczyć mm i mnie. Mm za to, że śmiał od niej (nie od dzieci!!) odejść, a mnie za to, że śmiem być z mm i na dodatek mieć dobry kontakt z dziećmi.
Mm unika ex jak morowego powietrza i nie chce z nią mieć nic wspólnego.
Unikanie exi to pomysł mm, nie mój. A robi to z tego powodu, że jeśli pojawi się u niej w domu, następnego dnia cały świat dowie się, że albo chciał się do niej dobierać, albo chciał do niej wrócić, albo ją pobił i zwyzywał.
Tak więc nie ma opcji żeby mm przekroczył exiowy próg, dla jego bezpieczeństwa i naszego spokoju.

[joanpp77]

> "Nasza" ex jest z tych, które dzieci traktują instrumentalnie do tego żeby dopi
> erniczyć mm i mnie. Mm za to, że śmiał od niej (nie od dzieci!!) odejść, a mnie
> za to, że śmiem być z mm i na dodatek mieć dobry kontakt z dziećmi.
> Mm unika ex jak morowego powietrza i nie chce z nią mieć nic wspólnego.
> Unikanie exi to pomysł mm, nie mój. A robi to z tego powodu, że jeśli pojawi si
> ę u niej w domu, następnego dnia cały świat dowie się, że albo chciał się do ni
> ej dobierać, albo chciał do niej wrócić, albo ją pobił i zwyzywał.
> Tak więc nie ma opcji żeby mm przekroczył exiowy próg, dla jego bezpieczeństwa
> i naszego spokoju.

Karolana zupelnie ma wrazenie ze piszesz o Ex mojego M....

[karolana]

joanpp77 napisała:

> Karolana zupelnie ma wrazenie ze piszesz o Ex mojego M....


Przerażające, prawda?

[altz]

Ja też nie wchodzę do domu Byłej, sam też do siebie nie zapraszam. Mógłbym przyjść i się przełamać w razie zagrożenia życia i mienia, typu pożar, zarwany dach, podejrzenie zaczadzenia itp.
Na prośbę o poradę odmówiłem, ponieważ nie byłem w tym niezbędny i nie była to taka wielka życiowa sprawa, są sklepy od porad. Zostałem za to ukarany finansowo, bo mi po prostu nie oddała czegoś. Jakiś mściwy typ mi się trafił, a z mściwymi typa najlepiej się wychodzi w dużym oddaleniu.

[trinity_2011]

> Ja też nie wchodzę do domu Byłej, sam też do siebie nie zapraszam.

Tak jak "przekazujecie" sobie dzieci?

> Mógłbym przy
> jść i się przełamać w razie zagrożenia życia i mienia, typu pożar, zarwany dach
> , podejrzenie zaczadzenia itp.

Wow, to i tak altruistyczne

[trinity_2011]

> Hurtem odpowiem na oba.
> "Nasza" ex jest z tych, które dzieci traktują instrumentalnie do tego żeby dopi
> erniczyć mm i mnie. Mm za to, że śmiał od niej (nie od dzieci!!) odejść, a mnie
> za to, że śmiem być z mm i na dodatek mieć dobry kontakt z dziećmi.
> Mm unika ex jak morowego powietrza i nie chce z nią mieć nic wspólnego.
> Unikanie exi to pomysł mm, nie mój. A robi to z tego powodu, że jeśli pojawi si
> ę u niej w domu, następnego dnia cały świat dowie się, że albo chciał się do ni
> ej dobierać, albo chciał do niej wrócić, albo ją pobił i zwyzywał.
> Tak więc nie ma opcji żeby mm przekroczył exiowy próg, dla jego bezpieczeństwa
> i naszego spokoju.

wow, nieźle...
jak Was czytam, to nasza ex nie jest taka zła

[joanpp77]

Ja powiem tak w podobnej niemal sytuacji jest ex mojego M jak Ex Twojego partnera, jest sama z mlodym i na poczatku probowala pewnych manewrow opisze to pod Twoimi punktami :
> 1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy
> byłoby nie okej?

Kiedys Ex zadzwonila, ze jej sie szuflada w kuchni popsula i czy M nie moze przyjechac, na co on jej jasno powiedzial , ze dostala caly dom i ona jest za niego i to co w nim odpowiedzialna( zreszta mojemu M nie wolno bylo mu wyniesc nawet rzeczy ktore dostal lub kupil, bo stwierdzila ze on ja okrada), ma to o co walczyla. Mamy dom i wiele rzeczy jest nie raz do naprawienia i mlody jak jest z nami zawsze pomaga M , nie raz M specjalnie czeka by mu pokazac jak cos dziala i jak cos naprawic.
Podobnie miala z termostatem do ogrzewania domu, gdzie wystarczylo wymienic baterie paluszki i wiele innych na co M powiedzial radz sobie sama. Jestes dorosla . Jak nie umiesz czegos dzwon po fachowca.
> 2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?

M wraz z Ex podpisal tak umowe separacyjna , ze mlody spedza swieta , dlugie weekendy itp na przemian raz z matka raz z nami.

> 3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex p
> oszła do banku po kredyt?
Tu nie ma takiej tradycji , ze tak powiem sa banki i idzie do banku jak jej brak kasy.

> 4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?
Kiedys doszlo do takiej sytuacji , ze ex zaprosila ( jak jeszcze mnie nie bylo ) na wspolny wypad z mlodym do zoo i M powiedzial, ze to byl pierwszy i ostatni raz, bo kobieta miala do niego tyle wyrzutow , ze stwierdzil, ze on nie chce ciagnac w ten sposob jakichkolwiek kontaktow,bo nie dlatego sie z nia rozwodzil , by rowniez pozniej spotykac sie i klocic a jeszcze , zeby dziecko widzialo obojga rodzicow w czasie potyczek , kiedy matka w dodatku nie panuje nad soba nawet w miejscach publicznych.
> 5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?

Podobnie jak Swieta i dlugie weekendy ustawione sa urodziny dziecka , raz spedza je z nami raz z matka.

> 6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest ok
> ej, czy nie?
OK.W umowie separacyjnej jest zaznaczone ze oboje M jaki Ex gdy wyjezdzaja z Mlodym maja obowiazek wczesniej powiedziec gdzie leca , szczegolnie gdy to jest zagraniczna wycieczka( zreszta tu M musi wydac zgode by ona wywiozla dziecko za granice i musi wiedziec gdzie) wlacznie z podaniem telefonow do osrodka lub hotelu. Ale nie zdarzylo sie by informowala ze dolecieli, raczej M dzwonil przewaznie do hotelu.

[rybkka24]

Ad.1 raczej nie.
u matki, matka ponosi odpowiedzialność za dziecko i rzeczy związane z utrzymaniem domu, pokoju i rzeczy dziecka.u ojca, ojciec ponosi odpowiedzialność.swoją drogą malowanie to nie taka strasznie męska rzecz.ani skomplikowana.
ogólnie gospodarstwo domowe, samochód itp. eks jest jej sprawą.jeżeli nie daje rady stworzyć dziecku odpowiednich warunków mieszkaniowych/życiowych dziecko może przeprowadzić się do nm-a. malować pokój w celu "integracji" rodzicielskiej można u ojca również.czy trzeba to robić u matki?
Ad2. raczej nie.ex i nm maja dwa oddzielne życia w tym momencie.
Ad3. jeżeli nm-owi by nie brakowało a eks byłaby w porządku i oddała to czemu nie?
Ad4. nie po to się rozwodził facet żeby teraz wakacje spędzać z eks.
Ad5. jeżeli byłyby zorganizowane oficjalnie w jakimś miejscu ale ani nm ani ja nie mamy przyjemności z przebywania z eks ale dla dobra sprawy dałoby się przemęczyć.
Ad6. oczywiście jeżeli to byłby jakaś dalsza podróż a nie np. przysłowiowe 100 km za miasto.

jak tak to czytam mam wrażenie że facet niedawno się rozwiódł jakby to jeszcze wszystko było świeże.facet moim zdanie jest nad odpowiedzialny w stosunku do eks.
nie daje jej wziąć pełnej odpowiedzialność za swoją część życia tylko asekuruje bo samochód bo pomoc bo potrzeba.

[trinity_2011]

> jak tak to czytam mam wrażenie że facet niedawno się rozwiódł jakby to jeszcze
> wszystko było świeże.facet moim zdanie jest nad odpowiedzialny w stosunku do ek
> s.
> nie daje jej wziąć pełnej odpowiedzialność za swoją część życia tylko asekuruje
> bo samochód bo pomoc bo potrzeba.

Czemu sadzisz, ze jest nad odpowiedzialny? Nigdzie nie napisałam, że on robi te rzeczy, chociaż na pewno ma większą tolerancję na ex: dla niego jest ok naprawienie z synem szuflady - dla mnie mnie, dla niego jest ok dostanie w nocy od ex sms, ze doleciała z dziećmi. Ale na wspólne wakacje teraz by nie przystał - może jakby miała faceta i byśmy się wszyscy jakoś polubili...

Jak ja zadaję mu takie pytania, to słyszę, że on czuje się odpowiedzialny za dzieci a nie za nią. Co z jednej strony rozumiem, a z drugiej rodzą mi się demony w głowie...

Napisz, jak Ty to widzisz czytając to co pisałam wcześniej?

[kowalka33]

Myślę ze to się poukłada w jakiś sposób , po prostu tak będziesz żyć i tyle. Tak to jest , facet ma obowiązki i może nie jest draniem olewajacym własne dzieci , co niestety dla ciebie nie jest dobre. Czujesz sie niepewnie, głowę dam uciąć ze rozwód był niedawno , a rodzice twojego m nie tyle traktują ex jak boga co współczują i nie mogą pogodzić się z rozwodem , którego powodem (dla rodziny byłas pewnie ty), wiesz tak się mysli, wcale nie uwazam że to prawda.....

[erillzw]

trinity_2011 napisała:
> 1) Robienie dla Ex remontu

Od robienia remontu są ekipy. Absotulnie nie i na szczescie mój Mąz ma identyczne zdanie,

> lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy
> byłoby nie okej?

Z tym naprawaniem bywa róznie. Bo jesli jej siada net a on akurat ma dzien w ktorym odwozi małą to wtedy spoko, pomaga. Ale rzucanie wszystkiego bo ona ma problem nie wchodzi w gre - i ja nawet nie musiałam o tym mówic bo to mądry człowiek i wie gdzie wyznaczac granice. Chociaz pamietam kiedys sytuacje gdy to ex wydzwaniala, ze tam cos jej nie dziala i czy on moze przyjechac. Ale to bylo raz i po dosc konkretnym komunikacie odmownym sie nie powtorzylo.

> 2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?

Nie okej. Co to zabawa w dom?!?! Nie ma nic gorszego dla dziecka niz tego typu akcje. Lepiej jest spedzic jednej dzien u mamy a drugiego pojsc z tata ale nigdy w zyciu razem zeby rozpalac w dziecki nadzieje, ze bedzie jak dawniej. Kategoryczne nie. I to od strony slubnego.

> 3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex p
> oszła do banku po kredyt?

Nie zdazylo sie "pozyczanie" choc zdarzaly sie sytuacje i proby wyludzania, ktore zostaly skutecznie ukrocone. Obecnie ex ma na tyle honoru., ze sama bierze kredyt, ale tez jesli jest sytuacja mocno podbramkowa to zdarza sie, ze dostaje prezent. Ale tylko wtedy gdy to nie zgraza finansom.

> 4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?

Kategorycznie nie. ten sam rodzaj szopki co przy swietach.

> 5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?

Nie. Raczej dzien podzielony na dwie czesci gdzie rano dziecko jest z mama, wieczorem z tata.

> 6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest ok
> ej, czy nie?

Jest ok i nawet o to nie musi proscic moj maloznek bo takie informcje i bez tego dostaje. To uwazam za w pelni naturalne i normalne. To w koncu troska i chec upewnienia sie czy wszyscy sa bezpieczni.
> gdzie jednak przycisnąć,i
> swoje egzekwować i budować swoją rodzinę niejako bez Ex/stawiając Ex na uboczu?

No wybacz ale z zasady swoja rodzine budujesz bez ex i z nia na uboczu. Ona jest i bedzie bo jest mama ich wspolnego dziecka ale absolutnie nie moze byc tak by decyzje jakie zapadaja o Waszej rodzinie mialy jakos szczegolnie uwzgledniac jej osobe. Jedyna osoba ktora uwzgledniac musza to ich dziecko. Nikt wiecej.

[trinity_2011]

> Od robienia remontu są ekipy. Absotulnie nie i na szczescie mój Mąz ma identycz
> ne zdanie,

No moj nm te mi mowi, ze remontu by nie robil - pytam jak jest u was. Po jego wyprowadzeniu ex zrobila remont sama, za jego kase jeszcze co prawda, ale udalo jej sie zalatwic ekipe, ktora zrobila co trzeba, wiec widac ze jest zdolna, zeby sobie poradzic

> Z tym naprawaniem bywa róznie. Bo jesli jej siada net a on akurat ma dzien w kt
> orym odwozi małą to wtedy spoko, pomaga. Ale rzucanie wszystkiego bo ona ma pro
> blem nie wchodzi w gre - i ja nawet nie musiałam o tym mówic bo to mądry człowi
> ek i wie gdzie wyznaczac granice.

No moj nm tez mi mowi, ze jakby akurat odwozil dzieci to moglby w czyms pomoc jesli dziecko by go poprosilo, a tak to nie. Czyli w sumie to samo.

>Chociaz pamietam kiedys sytuacje gdy to ex wy
> dzwaniala, ze tam cos jej nie dziala i czy on moze przyjechac. Ale to bylo raz
> i po dosc konkretnym komunikacie odmownym sie nie powtorzylo.

U mnie raz ex zadzwonila jak przyszedl tam jakis fachowiec od tv i nie wiedzial, jak i co jest polaczone. Wtedy ex zadzonila i moj nm gadal z fachowcem. Ale po tym ustalilismy, ze to ostatni raz i ze wiecej takich zaszlych spraw nie ma, w ktorych on musi pomoc cos.

> Nie okej. Co to zabawa w dom?!?! Nie ma nic gorszego dla dziecka niz tego typu
> akcje. Lepiej jest spedzic jednej dzien u mamy a drugiego pojsc z tata ale nigd
> y w zyciu razem zeby rozpalac w dziecki nadzieje, ze bedzie jak dawniej. Katego
> ryczne nie. I to od strony slubnego.

Rozumiem. Mysle tak samo. Musze porozmawiac w tej sprawie z nm, czy on ma moze jakies plonne nadzieje, ze kiedys ja zasiade na wigilie z jego rodzicami i ex.

> Nie zdazylo sie "pozyczanie" choc zdarzaly sie sytuacje i proby wyludzania, kto
> re zostaly skutecznie ukrocone. Obecnie ex ma na tyle honoru., ze sama bierze k
> redyt, ale tez jesli jest sytuacja mocno podbramkowa to zdarza sie, ze dostaje
> prezent. Ale tylko wtedy gdy to nie zgraza finansom.

Próby wyłudzenia? Co to znaczy konkretnie w Twoim przypadku?

> No wybacz ale z zasady swoja rodzine budujesz bez ex i z nia na uboczu. Ona jes
> t i bedzie bo jest mama ich wspolnego dziecka ale absolutnie nie moze byc tak b
> y decyzje jakie zapadaja o Waszej rodzinie mialy jakos szczegolnie uwzgledniac
> jej osobe. Jedyna osoba ktora uwzgledniac musza to ich dziecko. Nikt wiecej.

Hehehe...wybacz, że się zaśmieję. Miałam zawsze takie kategoryczne podejście i z chęcią nadal bym je miała, ale życie co nieco zweryfikowało. Jak dzieci są małe, to niestety siłą rzeczy trzeba uwzględniać osobę ex w pewien sposób - chociażby dopasowanie urlopowe...

[erillzw]

trinity_2011 napisała:
> Rozumiem. Mysle tak samo. Musze porozmawiac w tej sprawie z nm, czy on ma moze
> jakies plonne nadzieje, ze kiedys ja zasiade na wigilie z jego rodzicami i ex.

Moj maz w zyciu nie wpadl by na taki pomysl. A co tu dopiero mowic o nadziejach na realizację.

> Próby wyłudzenia? Co to znaczy konkretnie w Twoim przypadku?

To znaczy np. pani sie przeprwadza, wynajmuje nowe mieszkanie i nagle sie okazuje, ze nie ma na wakacje i tata powinen je zesponsorwac bo ona nie ma. A o wyproiwadzce wiedziala 4 miesiace przed terminem, to dosc czasu by z takich alimentow jakie dostaje odlozyc troche pieniedzy. Szczegolnie ze w tamtych czasach miala tez oplacane mieszkanie. Szybko i krotko zostalo powiedziane, ze dodatkowych funduszy nie bedzie i trzeba bylot o rozplanowac lepiej.

> Hehehe...wybacz, że się zaśmieję. Miałam zawsze takie kategoryczne podejście i
> z chęcią nadal bym je miała, ale życie co nieco zweryfikowało. Jak dzieci są ma
> łe, to niestety siłą rzeczy trzeba uwzględniać osobę ex w pewien sposób - choci
> ażby dopasowanie urlopowe...

Ale to wcale nie jest kategryczne podejscie. Tylko opisanie tego jak to wyglada u mnie. Nie ma sytuacji w ktorej potrzeby ex sa wazniejsze niz nasze/moje, nie ma sytuacji w ktorej jej potrzeby w ogole sa wazne jesli nie dotycza bezposrednio opieki nad dzieckiem. albo sytuacji w ktorych pomaga sie drugiemu z przyzwoitosci. I uwazam, ze to jest normalne i wlasciwie jedyne do zaakceptowania. Ex jest i bedzie zawsze bo jest mama ich wspolnego dziecka i na istnieniu oraz wymianie informacji dotyczacych dzieci konczy sie jej znaczenia dla naszej rodziny. Dlatego mowie o jej byciu na uboczu.

[trinity_2011]

> Moj maz w zyciu nie wpadl by na taki pomysl. A co tu dopiero mowic o nadziejach
> na realizację.

A mój nm nie wykluczył tego w przyszłości. Póki co wszystkie święta wielkanocne i boże narodzenie spędzaliśmy nawet bez dzieci, nie było też próby namówienia mnie na coś innego, ale mój NM mówi, że może kiedyś... Masakra jakaś.

> To znaczy np. pani sie przeprwadza, wynajmuje nowe mieszkanie i nagle sie okazu
> je, ze nie ma na wakacje i tata powinen je zesponsorwac bo ona nie ma. A o wypr
> oiwadzce wiedziala 4 miesiace przed terminem, to dosc czasu by z takich aliment
> ow jakie dostaje odlozyc troche pieniedzy. Szczegolnie ze w tamtych czasach mia
> la tez oplacane mieszkanie. Szybko i krotko zostalo powiedziane, ze dodatkowych
> funduszy nie bedzie i trzeba bylot o rozplanowac lepiej.

Acha. No fakt, u nas jeszcze nic takiego przez 2 lata nie było.

> Ale to wcale nie jest kategryczne podejscie. Tylko opisanie tego jak to wyglada
> u mnie. Nie ma sytuacji w ktorej potrzeby ex sa wazniejsze niz nasze/moje, nie
> ma sytuacji w ktorej jej potrzeby w ogole sa wazne jesli nie dotycza bezposred
> nio opieki nad dzieckiem. albo sytuacji w ktorych pomaga sie drugiemu z przyzwo
> itosci.

No tak, u nas jej potrzeby jako takie tez nigdy nie były brane pod uwagę, ale już poprzez dzieci to tak. W znaczeniu, jej wypadło coś ważnego albo czegoś nie zaplanowała a w danym dniu ona miała mieć dzieci i dzwoni/pisze, że nie da rady, i czy nm może wziąć na ten czas. To potrzeba jej czy dzieci? Chyba jednak jej - prawda?

[damajah]

1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy byłoby nie okej?
Ok jeśli jest to remont/naprawa w pokoju dziecka ew. pomoc w naprawie sprzętu który również dziecku jest do życia potrzebny (lodówka pralka itp)

2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?
Wspólne z Ex i dzieckiem oraz z nami ( ze mną i naszymi dziećmi) - do przyjęcia ale niezbyt chętnie. Wspólne święta mojego męża z Ex i ich córką bez nas - absolutnie nie do przyjęcia.

3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex poszła do banku po kredyt?
W ostateczności gdyby dziecko było zagrożone biedą pożyczka/darowizna - OK

4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?
Wspólny wyjazd na wakacje m, Ex i ich dziecka bez nas - totalnie niemożliwe. Wspólny wyjazd wszystkich - w ostateczności do przyjęcia. Wspólny wyjazd m Ex i ich dziecka w sprawie np zdrowotnej - OK, tak się już zdarzyło że jechali razem dosyć daleko do lekarza z dzieckiem - to oczywiste że tak trzeba.


5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?
OK w każdej konfiguracji

6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest okej, czy nie?
Ok, wręcz oczywiste.

[ajmj]

trinity_2011 napisała:

> Tak chcę się pozastawiać i podpytać o doświadczenia, na jakie kontakty/pomoc Wy
> "pozwalacie" / akceptujecie swoim chłopom z ex?
>
> 1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy
> byłoby nie okej?
> 2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?
> 3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex p
> oszła do banku po kredyt?
> 4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?
> 5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?
> 6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest ok
> ej, czy nie?

Z Ex pytasz
więc:
ad1. Zalezy od sytuacji, jak ma bardzo trudną finansową - można pomóc - jak najbardziej. Np opłacić malarza, itp.
ad2. Wspólne ale także z obecną/ym Partnerką/Partnerem - do przełknięcia.. aczkolwiek rozstanie musi być przepracowane
ad3. Pożyczka - jak najbardziej, była to bliska jakby nie było osoba i na pewno nie stroniłabym od pomocy
ad4. Wspólny wyjazd - tak, obecna Partnerka z dziećmi bez Byłej.
ad5. Wszyscy - patrz wyżej, ad2
ad6. Tak, bo chodzi o Dzieci czy doleciały bezpiecznie. A o Byłą? Obcemu źle nie życzymy..

Pozdr,

[ajmj]

Tym bardziej Byłej żonie

[optymist75]

trinity_2011 napisała:

> Tak chcę się pozastawiać i podpytać o doświadczenia, na jakie kontakty/pomoc Wy
> "pozwalacie" / akceptujecie swoim chłopom z ex?
>
> 1) Robienie dla Ex remontu lub naprawianie czegoś w domu Ex wchodzi w grę, czy
> byłoby nie okej?
> 2) Wspólne spędzanie świąt z Ex i dziećmi byłoby okej, czy raczej nie?
> 3) Pożyczanie pieniędzy Ex byłoby okej, czy raczej powiedziałybyście, żeby Ex p
> oszła do banku po kredyt?
> 4) Wspólny wyjazd z dziećmi i Ex?
> 5) Wspólne spędzanie urodzin dzieci?
> 6) Proszenie Ex o informacje, że bezpiecznie z dziećmi doleciała gdzieś jest ok
> ej, czy nie?
> Etc...
>
> Jestem młodą i nieopierzoną macochą. Często się miotam w stawianiu granic, stąd
> chciałabym wiedzieć, gdzie Wy/Większość stawia granice w tych kontaktach? Gdzi
> e nie przesadzić, żeby nie skrzywdzić dzieci i nm, a gdzie jednak przycisnąć,i
> swoje egzekwować i budować swoją rodzinę niejako bez Ex/stawiając Ex na uboczu?
>
>
> Z góry dzięki.

6 X NIE
pozdrawiam