syn mojego m i problemy z jego babką

[wiola101]

Młody znów ma nawrót choroby. Do tej pory babka dawała mu leki aby nie moczył
sie w nocy. zawsze gdy był u nas, my ich mu nie dawaliśmy i młody bardzo
żadko miał mokre noce ale teraz oprócz leków dała jeszcze pampersy bo znów
jest nawrót. Dziewczyny ja juz nie wiem jak dotrzec do tej wstrętnej baby.
Bez wiedzy i uzgodnienia z ojcem ( wiemy to z nieoficjalnych źródeł)
przeprowqdziła sie z dzieciakami w inne miejsce, zmieniła mu szkołę. Z
drugiej strony w apelacji pisze że tego nie wolno robić ze względu na postępy
w leczeniu. Wywiera na nim presje i przedstawia mu czarne wizje mieszkania z
nami. Był 2 tyg. na mazurach z matki siostrą która też wychowuje dzieci
żelazna reką więc może i to sie troszke przyczyniło. Matki nie widzi juz od 3
m-cy a babka uważa że wszystko jest wpożądku. Sprawa jest 22 września.
Kurcze ile ten dzieciak musi jeszcze znięść? On potrzebuje stabilizacji i
poczucia bezpieczeństwa ale w tej chwili to tylko jedna wielka szarpanina
między babką, matką i ojcem
Kurcze musiałam się wygadać bo az żółć mi się ulewa.
Czuje sie bezilna i nie wiem jak mu pomóc.

[reksia]

Moim zdaniem można to zrobić tylko w jeden sposób.Dobry prawnik ,ale taki z
pasja a nie wiecznie "potrzebującym portfelem" i oddać sprawę do sądu.
Bo rozumię,że nie mówimy o zapaleniu pęcherza,ale mówimy o poważnie
zaniedbywanym dziecku,dziecku krzywdzonym w ogromny sposób emocjonalnie.

Ze swojej strony,to co można zrobić dla ZANIEDBYWANEGO W POWAŻNY SPOSÓB
dzieciaka to:
1.Zacząć współpracować z psychologiem i pod jego kierownictwem starać się
wspomóc dzieciaka,korzystać na bierząco z jego pomocy i pomysłów na wsparcie
dziecka w takiej sytuacji.Czynne działanie i jak najbardziej fachowy udział w
tych działaniach.Sięganie do konkretnej wiedzy,a nie dziwnych porad
zaciągniętych w 100 miejscach.

2. Zebranie konkretnych dowodów,jak największej ich liczby świadczących o tym
że dziecku dzieje się krzywda i ostra współpraca z adwokatem.Sprawa z buta i to
jak najszybciej ,jeśli są to poważne i rzeczywiste zaniedbania ,na drogę sądową
i kurator,kurator i jeszcze raz dobry kurator.

3. Jesli chodzi o dobro dziecka to korzystać ze wszystkich możliwych
środków ,wiadomo prawnych,ale jeśli zajdzie kiedykolwiek jakiekolwiek
podejrzenie,że sprawa jest już zbyt poważna,a dziecku grozi FAKTYCZNE
niebezpieczeństwo to bez skrupułów posuwać się do działań moim zdaniem nawet
poza prawem.Urzędnicy co niektórzy są faktycznie oporni,leniwi i bez
podstawowej wiedzy lub z natury są ignorantami,a dzieciak życie i zdrowie ma
tylko jedno .Moim zdaniem w takiej sytuacji nie cofać się przed niczym.Czasem
nawet i lisem zostać,czasem głupiej babce pychol kasą zatkać(bo zazwyczaj takim
osobą zależy na kasie,którą przy okazji otrzymują i z której się utrzymują)
Dzieciakowi pomóc i konkretnie się nim zająć.Podstawa to samemu być pewnym,że
wie się,co się robi i dlaczego.

To co możesz zrobić,to zakasać rękawy i wziąść się rzetelnie i konkretnie za
rozwiązywanie problemu.
Gdy masz do czynienia z poważnymi zaniedbaniami i działaniami na szkodę
dziecka to nie ma na co czekać,należy przemyśleć,odpowiedzieć sobie na
pytanie "co należy zrobić i co można zrobić dla dzieciaka,dlaczego to robię? i
czy mam siłę ,by jeśli podejmę walkę o to dziecko wytrwać do końca ?",podjąc
konkretne decyzje,obmyśleć strategię działania i DZIAŁAĆ!!!

Powiem coś ostrego,jeśli pozwolisz,ale nie traktuj tego zbyt personalnie proszę-
"Na co Ci porady? Szukasz rozgrzeszenia z tego,że do tej pory nic konkretnego
nie zostało zrobione?"


Pozdrawiam gorąco i życzę powodzonka Trzymam kciuki

Oj Reksia...

[kicia031]

Sama mowilas, ze czesto najpierw warczysz, a potem myslisz, ale prosze pohamuj
sie dziewczyno i nie dokladaj Wioli, ktora jest godnym podziwu przykladem
przyzwoitej, odpowiedzialnej, troskliwej macochy.
Przeczytaj wczesniejsze watki Wioli, prosze...

A wam Wiolu zycze powodzenia i zalatwienia w koncu tych spraw. Naprawde mocna
trzymam za was kciuki, choc szzerze mowiac to co piszesz jest tak straszne, ze
nie wiem nawet jak ci poradzic.

[reksia]

kicia031 napisała:

> Sama mowilas, ze czesto najpierw warczysz, a potem myslisz, ale prosze
pohamuj
> sie dziewczyno i nie dokladaj Wioli, ktora jest godnym podziwu przykladem
> przyzwoitej, odpowiedzialnej, troskliwej macochy.
> Przeczytaj wczesniejsze watki Wioli, prosze...


Faktycznie tu masz rację nie czytałam żadnego wcześniejszego wątku Wioli i
serdecznie przepraszam jeśli czymkolwiek mogłabym ją urazić.Z tym że ja
chciałam ją wesprzeć,a nie urazić.Zmobilizować do działania a nie od działania
odstraszyć.Być może w mym warczeniu zrobiłam to nieudolnie ,ale ja BARDZO MOCNO
TRZYMAM KCIUKI ZA WIOLĘ (I TRZYMAŁAM TAK MOCNO JUŻ PO PRZECZYTANIU PIERWSZYCH
ZDAŃ NAPISANYCH POWYŻEJ PRZEZ WIOLĘ) z tego powodu że widziałam że jest to
osoba która walczy o słabszego,walczy o dobro dziecka.

WIOLU mam nadzieję że odczułaś moje dobre intencje,ja trzymam za Ciebie
kciuki,życzę powodzenia.

[kasia_kasia13]

> "Na co Ci porady? Szukasz rozgrzeszenia z tego,że do tej pory nic konkretnego
> nie zostało zrobione?"


Widze, ze kolezanka Reksia znowu (podobnie jak na Nowej Rodzince) wypowiada sie
na temat, o ktorym nie ma zielonego pojecia.

[chalsia]

no własnie, już Reksi raz pisałam, by wzięła na wstrzymanie i najpierw się
zastanowiła zanim cos napisze. Wali jak cepem na oślep.
Chalsia

[gosza26]

wiesz co o stałym kontacie z psychologiem ci już pisałam. Ale niestety narazie nie możecie zrobić nic. Jeśli wyrok sie uprawomocni(czyli apelacja zostanie oddalona), ojciec zabierze Młodego i niech bardzo sztywno przestrzega terminu kontaków z babką. Jesli będzie starszy i nie będzie chciał nie zmuszać go.

Najlepiej gdybyście mogli w spokoju, zdala od wszytkich "robiących zamęt" w głowach wszych i młodego, mieszkać i wychowywac dzieci.
Bez tego podstawowego warunku wszelkie sposoby jak najlepiej podzielić sie obowiązkami, i inne praktyczne porady sprowadzą was do tego,że będziecie musieli się od siebie odciąć
-ty od młodego, ze względu na babke i matkę,
-mąż od ciebie ze wzgl. na twoją matkę.
każda kroplę skałę drąży.....

[wiola101]

Oj moja droga, świete słowa piszesz. Ja już w tej chwili obserwuje że moje
stosunki z męzem sie pogarszają. Zaczelismy byc wobec siebie nerwowi, częściej
się kłócimy i czasem wydaje mi się że nie rozumiemy tego co do siebie mówimy.
Jest coraz gorzej. Oczywiście sie staramy robic to tak aby nikt tego nie
słyszał przede wszystkim dzieci- ale jest coraz gorzej. Ja ciągle go poganiam
aby jak najszybciej przynajmniej dół zrobił bysmy z młodym zamieszkali u
siebie, czasem uzywam argumentów takich że to jemu powinno bardziej zależeć niż
mi na oddzielnym mieszkaniu bo to jego syn - mąż mój twierdzi że wykozystuje to
sytuacje i szantażuje go ciągle przypominając że to już za chwile będzie. Mnie
denerwuje to że często jest tak mało konkretny np w postawie do mlodego, podaje
mu jakies wymijające odpowiedzi i dzieciak ten czasem czuje że wieksze oparcie
ma we mnie niz we własnym ojcu. On jednak twierdzi że nic nie chce robić bez
mojej wiedzy dlatego tez często nie wie jak ma odpowiadac synowi np terminy
spotkań itp. Ja skolei uwazam ze przez takie postepowanie próbuje zepchnąc na
mnie cięzar wychowywania młodego a ja tego nie chcę ( przynajmniej narazie)
powiedziałam mu że ja mogę pomóc mu w wychowywaniu syna ale on ma rodziców , ma
ojca, matkę a ja nie chcę sie do tego wtrącać. Chcę aby mój mąz poczól że ma
troje dzieci a ja dwoje i niech on za całą trójke będzie odpowiedzialny. mój
mąz był zaskoczony moja postawą a dla mnie to jest takie oczywiste.
Ja nie twierdze ze dobrze myslę i znając mój charakter oraz zaangazowanie w
calą sprawę zmienie zdanie i bedę chciała w pełni uczestniczyc we wszystkim co
dotyczy młodego ale na dzień dzisiejszy mam taka własnie postawę. Czasem - może
jakas głupia jestem- chciałabym, aby mój mąż docenił to co robie dla niego i
jego dziecka, aby czasem powiedział mi jak bardzo mnie kocha za wszystko, że
jest ze mnie dumny itp. niestety takich żeczy od nich nie słysze a gdy zaczynam
coś o tym mówić to słyszę że znów go szantażuje, że za to to ja bym chciała aby
cały czas leżał u moich stóp?
trace i siłe i wiarę w lepsze jutro.

[gosza26]

jesteście zmęczeni, oboje. Wtedy łatwiej o słowa, które ranią i trudniej o doceninie tej drugiej osoby.
Twój punkt wiedzenia jest właściwy, wpierasz męża w jego decyzji, a to już i tak bardzo dużo. Masz dwoje dzieci i niezbyt przychylną Ci rodzinę w tym wyborze, o którym cały czas piszemy.
To może wykańczać.
Argumentując przyspieszenie budowy, nie używaj słów faktycznie, które są emocjonalnym szantażem. Mów raczej, bo i to prawda, że cała Wasza rodzina potrzebuje spokoju.
A bace właśnie chodzi o to,że zmęczony ojciec odpuści.

jesli skoczy się sprawa w sądzie powoli przyjdzie czas,żeby to wszytko ogarnąć. Narazie "nie wychylaj się" przed męża, nawet jesli jemu wydaje się to sposób, w który powinnaś mu pomóc. Zapłacisz za to wysoką i cene i "braknie" cię na potem.

[wiola101]

Zmęczeni jestesmy i to bardzo, a stan niepewności który trwa juz tyle czasu
wykańcza mnie jeszcze bardziej. Chciałabym stanąc z boku i nie angażować si
ewcale ale nie potrafię. Za miesiąc sprawa, jest napisana odpowiedx na apelację
jeszcze trzeba dołączyc zaswiadczenie ze szkoły o tym że młody został wypisany
z niej przez babkę. Mój m. wie o tym jak również wie że zalatwic to musi on
osobiście. Jak narazie nie robi nic w tym kierunku a mnie juz cholera bierze bo
to powinno już byc dawno załatwione. własnie to mnie denerwuje w nim.

[m-m-m]

Mój m. wie o tym jak również wie że zalatwic to musi on
osobiście. Jak narazie nie robi nic w tym kierunku a mnie juz cholera bierze


Znam to z autopsji. Jedyna rada: dać sobie spokój. Nie Twoje dziecko. Jeśli tak
się przejmujesz, bardziej niż on jako rodziciel to nie dziwne, że z łatwością
zepchnąłby na ciebie wychowanie jego syna z poprzedniego związku.

[wiola101]

Kurcze, ale jak mam to zrobić? jak sie odciąć i nie angazować sie w sprawy tego
dziecka? Ten chłopak ma dopiero 9 lat i zwichrowane zycie przez dorosłych.
Matka olała dzieci i wyjechała kilka m-cy temu do Angli, babka sadystka wierzy
w powodzenie wychowywania żelazną ręką a ojciec mało konkretny

[mangolda]

Wiola,
Ten dzieciak u was też nie bedzie mial warunków. Najlepsza dla niego jest
rodzina zastępcza. Ty daj sobie spokój, obce dziecko to nie twój klopot.

[m-m-m]

Może to lata treningu w moim przypadku: ale zajmować się czymś innym i starać
sie NIE mysleć o tamtym dziecku.
Ja miałam tak, że jak chciałam wprowadzić jakieś moje udoskonalenia wychowawcze
wobec pasierba i M. był im obojetny lub przeciwny to mówiłam sobie, że to on
jest ojcem i nie może być tak, że ja bardziej się denerwuję od owego ojca.
Świata nie zbawię i nie ma sensu uszczęśliwiać dziecka wbrew lub przy obojętnej
postawie jego rodziciela.

[m-m-m]

Ja skolei uwazam ze przez takie postepowanie próbuje zepchnąc na
mnie cięzar wychowywania młodego a ja tego nie chcę ( przynajmniej narazie)
powiedziałam mu że ja mogę pomóc mu w wychowywaniu syna ale on ma rodziców , ma
ojca, matkę a ja nie chcę sie do tego wtrącać. Chcę aby mój mąz poczól że ma
troje dzieci a ja dwoje i niech on za całą trójke będzie odpowiedzialny. mój
mąz był zaskoczony moja postawą a dla mnie to jest takie oczywiste.


Wiolu, ja i tak Cię podziwiam: bronisz jego syna przed Twoją matką i to uważam,
za naprawdę wielki gest wobec tego dziecka. A mąż Cię nie docenia: nic nowego.
Jakimś wspaniałym cudem faceci uważaja, że zastapimy matki ich dzieciom. Dla
nich to żaden problem, a dodatkowo wygoda: on nie próbuje, on po prostu spycha
na Ciebie odpowiedzialnośc wychowawczą za jego dziecko. Nie daj się.
...Jak miną emocje i będziecie mieli spokojniejszą chwilę to musisz z nim
rozmawiać i trzymać się kursu, że on jednak przesadził z tym Twoim
zaangażowaniem. I tak dajesz jego dziecku dużo wiecej niż średnia krajowa
macoch. A to, że nigdy to nie będzie tyle co gdybyś była jego matką to
oczywiste.
To, że mąż jest zaskoczony to trochę się nie dziwię - w postach na naszym forum
też nie raz podkrślalaś jak bardzo Ci na tamtym dziecku zależy i wrażenie z ich
lektury było takie, że faktycznie chcesz być dla niego jak matka. Takie
odniosłam wrażenie ja, postronny obserwator forum, a co dopiero mąż bedący z
Tobą na co dzień i całkiem realnie.

[wiola101]

własnie moim błędem jest to że przez lata przyzwyczaiłam go do tego że to ja
pamietałam o małego urodzinach, imieninach, dzień dziecka to ja organizowałam
naszym dzieciom jak równiez wszelkigo innego rodzaju atrakcje. Oczywiscie mąz
jak najbardziej był wszedzie obecny ale nigdy, nic co tyczyło sie młodego nie
wypłynęło z jego inicjatywy.Cały czas zalezy mi na młodym i chciałabym dla
niego jak najlepiej a moim marzeniem jest aby nasze stosunki były jak
najbardziej przyjacielskie jednak nie chcę aby ciężar wychowania go spadł na
mnie. Może jestem tchórzem, może boje sie odpowiedzialności - nie wiem.

[m-m-m]

Nie jesteś tchórzem Wiolu i naprawdę NIE musisz brać na siebie
odpowiedzialności za tamto dziecko. I nie miej najmniejszych wyrzutów sumienia!
Wszystko co dla niego robisz - czynisz to absolutnie dobrowolnie. Teraz mąż
jest zaskoczony, ale z czasem przyzwyczai się i co prawda zachwycony nie
będzie, ale w końcu to zaakceptuje. Nie daj się, trzymam kciuki.

[mangolda]

wiola101 napisała:

(...) Ja już w tej chwili obserwuje że moje
> stosunki z męzem sie pogarszają. (...) Ja ciągle go poganiam
> aby jak najszybciej przynajmniej dół zrobił bysmy z młodym zamieszkali u
> siebie, czasem uzywam argumentów takich że to jemu powinno bardziej zależeć niż
>
> mi na oddzielnym mieszkaniu bo to jego syn - mąż mój twierdzi że wykozystuje to
>
> sytuacje i szantażuje go ciągle przypominając że to już za chwile będzie. (...)
. Ja skolei uwazam ze przez takie postepowanie próbuje zepchnąc na
> mnie cięzar wychowywania młodego (...) Chcę aby mój mąz poczól że ma
> troje dzieci a ja dwoje i niech on za całą trójke będzie odpowiedzialny. mój
> mąz był zaskoczony moja postawą a (...)słyszę że znów go szantażuje,

Moim zdaniem jemu w ogóle na tym synu nie zależy, tylko wstydzi się do tego
przyznać. Koszmar to sie dopiero zacznie kiedy ten dzieciak zamieszka z wami.
Stracisz wtedy męża i matkę, zostaniesz sama z 3 dzieci, w tym jedno obce.

mój m i jego syn

[wiola101]

Oczywiście rady mangoldy sa nie dla mnie. Mojemu męzowi napewno zależy na
dziecku tylko jest mało konkretny w tym, co robi. Ja oczywiście będę sie starać
odizolować w miarę od tego całego rozgardiasza ale niewiem czy mi sie to uda.
Bo własnie z Wami pisze o tych sprawach a w miedzy czasie pisze lub dzwonie do
młodego z pytaniem jak mu mija dzień, czy dziś nocka była sucha itp. Oczywiście
po rannej awanturze z M. nie rozmawiam ale młody mi mówił że tata też do niego
dzwonił. Wiem też że młody mnie bardzo lubi i na wszelakie powazne pogaduchy
częściej przychodzi do mnie a nie do ojca ( z naszą córka jest tak samo) tato
jest do wygłupiania i żartownia, do kąpieli na basenie i nad morzem. Do wozenia
i przywożenia ze szkoły( bo z tata bezpieczniej). Tato ma wiecej cierpliwości
przy odrabianiu lekcji. (
ale w praktyce częściej robi to mama) Natomiast mama jest od sprzątania,
przygotowania jedzenia, prania i prasowania oraz do przyjmowania wszelkich
smutków, niepowodzeń itd. Tak samo jest z nasza córka, i młodym. Nawet nasz
mały roczniaczek zachowuje sie tak że jak uda mu sie zrobić coś nowego to
krzyczy Tata, tata a kiedy jest mu smutno i źle to woła maaaama, maaaama.

[m-m-m]

Natomiast mama jest od sprzątania,
przygotowania jedzenia, prania i prasowania



?!?

Nie żartuj. Ja myślałam, że ptriarchat umarł dawno. Ja sobie takiej postawy nie
wyobrażam w swoim wydaniu. Mało emaptyczna wobec wygodnictwa facetów po prostu
jestem.

[wiola101]

Ja chyba żeczywiscie jestem trochę staroświecka ale cóż tak zopstałam
wychowana. No własnie a jak to wygląda u Ciebie. Czy masz własne dziecko , bądx
wspólne z męzem oprócz pasierba? a jeżeli nie to jak by wyglądały obowiazki
jeżeli to dziecko by było?

[chalsia]

z tego punktu widzenia to się cieszę, że jestem samodzielną mamą - bo nie ma
podziału ról. Mama jest i od smutków i sprzątania i sadzenia kwiatków i
robienia śniadania i kąpieli i łowienia ryb i wygłupiania i wyścigów w bieganiu
i grania we frisbee itd itd.
Chalsia

[m-m-m]

Nie, nie mamy własnych dzieci. Mój pasierb ma już 17 lat więc siłą rzeczy nie
byłby konkuencją dla wspólnego z M. A wychowana jestem na osobę asertywną i w
przciewieństwie do moje teściowej-męczennicy ja mam zupełnie inny pogląd na
świat. Oczywiście postawa matki -Polki jest wygodna: można tego rodzica
drenować ile wlezie, a jeszcze szanowny drenowany z sił rodzic ma wyrzuty
sumienia, że może za mało daje się drenować. Ja jak nastałam to z mety
zarządziłam (a wtedy pasierb miał 9 lat) podział obowiązków w domu i stopniowe
go usamodzielnianie (jego tatusia zresztą też). Oj, były cyrki, były...panowie
nie zamierzali dobrowolnie oddać pola wygodnictwa. Nie ustapiłam i nie
pozwoliłam wzbudzić w sobie poczucia winy. Ja uważam, że dziecko trzeba
wychowywać, a nie się dla niego poświęcać. Wychowywać tak by w pewnym momencie
powiedzieć: basta jesteś dorosły radź sobie sam/sama. Możesz przyjśc do mnie po
poradę i wsparcie, ale to Twoje życie i ja Cię z niego nie zwolnię. Poza tym ja
uważam, że rodzic po wychowaniu swoich dzieci też ma prawo do odpoczynku i
absolutnie nie musi brać udziału w wychowaniu, czy utrzymaniu wnuków.

[wiola101]

Wiesz co, zazdroszcze ci czasem twojego podejścia do zycia ale róznimy sie
bardzo i ja bym tak nie mogła. Ja uwielbiam spędzac czas z dzieciakami ( nie
tylko swoimi bo czesto do mnie zagladaja dzieci siostry i brata) Mam z nimi
dobry kontakt i jestem raczej ich starsza siostrą niz ciotką. Lubie z nimi grać
w piłe, karty. Razem rysujemy a dorastająca młodziez opowiada mi o swoich
malych miłostkach. Moja 14 letnia siostrzenica (zreszta ukochana przezemnie)jak
przyjeżdza to pierwsze co robi bierze się za porzadki domowe tylko po to abym
miała czas wieczorem na spacer z nią i na pogaduchy.Mój 12 chrześniak chętnie
zajmuję się naszym roczniaczkiem tylko po to abym go pochwaliła jak swietnie
sobie daje radę z małym. Chłopcy mojego nieżyjącego barata uwielbiaja mojego
meza. Maja z nim wiele tematów tych tez całkiem męskich do poruszenia. W naszym
w domu zawsze było mnóstwo dzieci no a teraz to juz prawie młodzież

[reksia]

Zjadliwe babeczki jesteście ,a ja jestem tu od niedawna i naprawdę nie znałam
wątku Wioli.Wypowiedziałam się tylko na temat tego,co należało by zrobić w
momencie gdy ma się do czynienia z obserwacją sytuacji w której widzi się
kompletnie zaniedbanego dzieciaka.
A ja do jaśnie Pań mam pytanko Dlaczego wyciągacie z mej wypowiedzi tylko
jedno prowokująco napisane zdanie a nie bierzecie całej wypowiedzi pod uwagę????
hm???

[m-jak-magi]

moze wlasnie dlatego ze ostatnio bardzo czesto prowokujesz i warczysz reksiu -
vide watek khaldum
- to nie jest zjadliwe ???
poza tym jesli nie czytasz watkow a atakujesz kogos w niezbyt przyjemny sposob
to zawsze musisz sie liczyc z tym ze spotka sie to z krytyka wielu forumowiczek

[reksia]

m-jak-magi napisała:

> moze wlasnie dlatego ze ostatnio bardzo czesto prowokujesz i warczysz reksiu -

> vide watek khaldum
> - to nie jest zjadliwe ???
> poza tym jesli nie czytasz watkow a atakujesz kogos w niezbyt przyjemny
sposob
> to zawsze musisz sie liczyc z tym ze spotka sie to z krytyka wielu
forumowiczek
>


kumam ,ale z mojej strony proszę też o zrozumienie .Ja nie śledzę na necie kto
jest kim.Wyrażam zdanie na dany akurat rzucony temat.Nie chcę oceniać
poszczególnych osób.Rzucony jest temat a ja wyrażam swoje zdanie na dany w tym
momencie problem.Ja nie chcę śledzić wpisów poszczególnych osób i wyrażać
swoich sympatii czy antypatii.Wypowiadam się zawsze na temat który mnie
poruszył czy zbulwersował lub na tematy które mnie też dotyczą,bo analogiczne
problemy mam w swoim życiu i potrzebuję się wygadać.
Raz jeszcze podkreślam nie chcę śledzić ciągu wpisów kolejnych osób,staram się
wyrażać swoje zdanie na dany li tylko temat w danym wątku.

[m-jak-magi]

masz do tego wszelkie prawo - korzystaj z forum tak jak ci wygodnie.
chcialam ci jednak powiedziec ze takie sa tutaj zwyczaje

[chalsia]

Wszystko OK POD WARUNKIEM, że zbastujesz trochę w kwestii FORMY wypowiedzi.
Jest taka dobra metoda,m jeśli jakiś post wzbudza w Tobie wielkie (i agresywne)
emocje - pisz wtedy na niego odpowiedź dopiero nastepnego dnia po przeczytaniu.
Chalsia

[reksia]

Wiolu trzymam za Ciebie bardzo mocno kciuki,za to by jak najprędzej wyklarowała
się Twoja sytuacja.Z całego serducha życzę powodzenia.Proszę o wybaczenie,jeśli
czymkolwiek uraziłam Cię w mojej wypowiedzi,ale ja nie czytałam ani jednego
Twojego wcześniejszego wątku i wogóle nie odebrałam Cię jako konkretnej osoby
li tylko pisałam na temat problemu.Na temat sytuacji w których macochy muszą
uczestniczyć siłą rzeczy w obserwacji sytuacji w których w drastyczny sposób
zaniedbywane jest dziecko,a one nie mogą nic zrobić,ze względu na to,że są
tylko macochami w tym układzie.WIOLU TRZYMAM KCIUKI

Dziękuję

[wiola101]

Dziekuje Wam wszystkim za słowa pocieszenia.
Reksiu, nie mam do Ciebie żadnego żalu bo mimo że Twoja słowa tak jak m-m-m sa
czasem ostre to wiem że mówione sa po to aby wezprzec, pomóc spojrzeć na
sytuacje w innym świetle. Wczoraj miałam lekka deprechę ale dzis jest troszkę
lepiej.
Jak wróciłam do domku mój mąz juz zawziecie siedział na budowie i ciężko
pracował do 22.00. Ja oczywiscie jestem cały czas nadąsana a on zagaduje do
mnie i chyba chcę aby było jak wcześniej. ja jeszcze się troszke podąsam, a co?
Niech nie bedzie tak łatwo