mam dość humorów NM

[bez44]

Przyszłam wczoraj z pracy, zadowolona a w domu - cisza. NM ze swoim synem
byli oddać krew (potrzebna do operacji teściowej) i na zakupach.A poza tym
dzień jak co dzień. Zero reakcji, chęci rozmowy - jak zagadałm po obiedzie to
dowiedzialam się, że to JA mam zły humor. Prawdę mówiąc większej bzdury nie
słyszałam. Ale NM tak się zakręcił, że znalazł wytłumaczenie, dlaczego mam
zły humor - do tej pory nie rozumiem. No i w domu cały dzień martwa cisza.
Tzn. NM rozmawiał ze swoim synem, ale ze mną nie. Mam czasami tego dośc i
chętnie bym się nieraz wypisała. Ale jest mi bliski i dobry i kocham go. Ale
tak trudno jest czasami z nim

[lilith76]

Wiem coś o tym, bo mam w domu maniaka internetowych gier, który jak zasiądzie do kompa, to wstaje na siku, bo nawet je przed monitorem. Wyolbrzymiam, bo jak trzeba to pozmywa, upierze i zrobi coś w domu, ale generalnie mam wrażenie, że zamyka się we własnym świecie. W dodatku jego sześcioletni syn zaczyna być jego klonem i mam czasami w domu dwóch Alienów.
Problem w tym, że kobieta buduje więź poprzez rozmowę, a facet poprzez - cholera wie co. Dla niego dom, to miejsce gdzie już nie musi utrzymywać więzi, bo to musiał robić cały dzień w pracy. W efekcie kobieta ma poczucie obcości i oddalenia wzajemnego, gdy on sobie po prostu odpoczywa.
To ładnie brzmii jako teoria, ale sama doskonale wiem, że w praktyce chciałoby się tego faceta wytargać za kudły. Kiedyś nawet wpisałam mu w komórkę przypomnienie: "20.00-21.00 czas dla kobiety".
Przychodziło mi do głowy sprytny pomysł zabronienia mu siedzenia tyle przed komputerem, ale wtedy on mógłby mi wyrzucać, że co chwila gdzieś wychodzę z domu, wyjeżdżam z koleżankami i teraz mam siedzieć na tyłku przy domowym ognisku. Pewnie bym się zadławiła.
Ja mam swój margines niezależności i z bólem zębów pozwalam mu na jego margines.

[bez44]

ja rozumiem, ale czemu nie powie,po ludzku, że ma marny humor, bo mu krwi
utoczyli? przecież zrozumiem. A nie obnoszenie się z miną po domu, a dzisiaj
usłyszałm, że przeciez wyciągał łapkę do mnie bo zadał mi jedno pytanie. Do
domu nie chcwe się wracać . A jego syn? całymi dniami siedzi przed komputerm
(19 lat!!!!!!!!!!!!!!!!!!) szału mozna dostać. A NM zasuwa w domu. Ja mojego
poganiam do roboty, ale czasami słyszę, czemu zawsze on ma tyrac? na co mu
mówię, że nic mu się nie stanie, a mnie pomoże. A jak ja się mam prosić, a
potem czekać godzinami na zrobienie rzeczy, która zajmuje 5 minut to dziękuję
od razu.

[dominika303]

bez i tu robisz zle!!!!!!!!!!!
poproś pasierba lub NM o pomoc i poczekaj na efekty!!
po godzinie grzecznie przypomnij!!
jak nie poskutkuje to ty tez tej czynności nie rób poprostu!!ale w żadnym
wypadku nie zwalaj całej odpowiedzialności za dom na siebie i swoje
dziecko!!!!!!!!!!!!!

trochę asortywnosci przydałoby ci sie liznąć lub chociaz trochę więcej
stanowczości!

Ale masz już sposób na lenistwo panów, jak czegoś nie zrobią o co ich poprosisz
to ty tego tez nie rób pod żadnym pozorem, choćby nie wiem co!! no i co z tego
że wanna będzie nie umyta przez tydzień - najwyżej będziesz w niej brałą tylko
prysznic, i co z tego że kosz ze śmieciami przepełniony, najwyżej postaw obok
następny worek na śmieci i tam wrzucaj odpadki, jak brud i smród zacznie kłóc
w oczy i nęcić nosek to może pasierb i NM sami zadeklarują pomoc!! w każdym
bądz razie warto spróbować.
pozdrawiam
P.S.
Rozumiem, że ty jako kobieta możesz zle się czuć w takim bałaganie, ale na
miłość boską ci panowie tez mają łapki i tez moga coś zrobić pożytecznego dla
domu oprócz gry na kompie.

[lilith76]

bez44
napiszę ci z własnego doświadczenia jako dziecka i jako gospodyni domowej. Kiedy byłam młoda raz, czy dwa zapytałam się mojej mamy, czy pomóc, a ona "typ matki Polki cierpiętnicy" przekonywała, że da sobie radę sama. Po jakimś czasie rutynowe pytania nudzą, więc już się ich nie zadaje. Ale gdyby tylko kazała mi coś zrobić, to zrobiłabym. Każdy w domu by zrobił, tylko czekał na jej słowo. Ale nie, ona musiała machać sama cierpiąc, że ma na głowie cały dom. Tzn w stosunku do ojca nie miała litości i obrzucała go zadaniami do wykonania

No właśnie, rozdziel zadania pomiędzy członków rodziny. Jeśli któryś nie zrobi ZOSTAW TO. Nawet jeśli to będzie oznaczać, że nic nie zjecie, bo wszystkie naczynia, garnki i sztućce leżą w zlewie - przypadek z mojego gospodarzenia w domu, kiedy to ja gotowałam, a M miał po tym z zmywać, wściekły ale w końcu pozmywał, bo nie miał w czym dzieciom obiad ugotować i podać.
Przez jakiś czas trzymało się w mojej głowie to potworne przekonanie, że dom to wizytówka gospodarności kobiety i brud w domu o mnie źle swiadczy, nawet jeśli nasyfił Niemąż. Wyleczyłam się z tego - dom to NASZA wizytówka, a jak goście potkną się o jego skarpetki i brudne podkoszulki, to będzie kiepsko o NIM świadczyć. Kropka.

bałaganiarstwo - długie

[braktalentu]

Historia niebieskiej torby IKEA.
Niebieska torba IKEA gniła sobie w garażu. Przez jakiś czas służyła jako worek
transportowy do liny wspinaczkowej, potem trzymał w niej swoje rzeczy Bronek -
grabaż, a w końcu trafiła na podłogę, między zamrażarkę, a pojemnik z
narzędziami. Smutno jej było w garażu i pusto, więc kiedy znów ktoś się nią
zainteresował uznała to za ciekawą odmianę. Cóż to się w niej nie znalazło...
Miseczki z resztkami musli przyozdobionymi pleśnią, pomarańczowy polar, kapcie,
kilka par brudnych skarpet, kubeczki najróżniejszej maści, szczotki do włosów,
zębów i butów, smycz psa, rozsypana karma dla kota, kartki z rysunkami i
butelki z wodą mineralną. Torba wędrowała. Rano z góry na dół, a wieczorem z
ładunkiem znowu na górę...

Młoda gospodyni z braku innych naczyń podała pomidorową z kluseczkami w
kubkach. Mąż niezmiernie zdzwiony zapytał o głębokie talerze i dowiedział się,
że leżą w niebieskiej torbie, w tym i w tym pokoju, na takim to a takim
łóżku... Bo młoda gospodyni nie potrafiła wytrzymać smrodu brudnych naczyń w
zlewie, a kolejne worki ze śmieciami wypadające z szafki przyprawiały ją o
rozpacz. Ale nie widziała też powodu dla którego tylko ona ma zawsze zmywać,
wyrzucać śmieci i sprzątać. Zamiast zostać męczennicą i za...jak dziki osioł
poradziła się koleżanek z forum. To One uświadomiły jej, że z bałaganiarstwa i
niechlujstwa można nigdy nie wyrosnąć. Nigdy, never. Postanowiła więc zadbać o
porządek wokół siebie, a bałagan przenosić do pokoju jego twórczyni, której
najwyraźniej nie przeszkadzał.

Jeżeli sądzicie, że historia zakończy się jak amerykański film dydaktyczny, to
się mylicie. Nikt, niczego się nie nauczył, ale za to wszyscy są szczęśliwi.
Torba, bo czuje się znowu potrzebna, gospodyni, bo nie sprząta nie swoich
rzeczy, pasierbica, bo nikt Jej dupy nie truje (poza M., który nie lubi zupy w
kubkach, ale teraz to już Jego problem)i M., którego nikt nie dręczy.

Wakacje się skończyły. Po dwóch miesiącach ciężkiej pracy torba odpoczywa w
pokoju na górze. W tym roku jednak brudne ciuchy pozostaną w swoich kątach.
Nikt nie umyje podłogi i nie zmieni pościeli. Pokój został zamknięty (może
później go jakoś uszczelnię, żeby robale nie wyłaziły-)) i czeka na wizytę
swojej lokatorki. Ten kto chce zjeść zupę pomidorową z kluseczkami w głębokim
talerzu musi tam wejść, odnaleźć talerz, przynieść go i umyć-)) A jak Mu się
nie podoba, to musi wymyślić inny sposób na utrzymanie talerzy w miejscu ich
przeznaczenia.

A młoda gospodyni ma teraz czas na robótki ręczne i popijanie herbatki ze
swojego kubeczka, strzeżonego jak oko w głowie. I tę formę wypoczynku
serdecznie poleca tym, którym życzy dobrze. Warto okazać uczucie pasierbom,
robiąc im szalik na drutach. W takim akademiku zimno może być jesienią-))

[nangaparbat3]

nikt nie ma obowiazku być w dobrym humorze. Niestety często uważamy, ze to
przeciwko nam, a to nieprawda, najczęściej z nami nie ma nic wspólnego.