Dzieciate macochy weekendowe

[pom]

Jak spędzacie czas, kiedy dzieci M przyjeżdżaja do Was?
Staracie się, by wszyscy - czyli dzieci Wasze plus dzieci M były razem?
Czy czas dla pasierbiątek wyklucza wspólne spędzanie czasu?
Jak to organozuja Wasi M?
I czy jeśli podczas pobytu pasierbów nie macie wrązenia, że z waszym wspólnym
dzieckiem jesteście osamotnione?

[chalsia]

ja się za "swoją" nexię nie wypowiem ale wiem, co następuje:
- większość soboty nexi nie ma bo pracuje, więc eks zajmuje się obydwojgiem
swoich dzieci (naszym i ich) = dzieci są non stop razem,
- w niedzielę dzieci są non-stop razem, ale kto się nimi zajmuje - nie wiem,
jednak większość czasu spędzają wszyscy razem do kupy.
Chalsia

[mamaika]

Jako była weekendowa odpowiem jak to dawniej bywało, przyjeżdzała tylko
najmłodsza bo starsza byla na nie . Chłop dostawał syndromu spikiego i
obskakiwał , rzecz jasna liczyło się tylko to co panna chce robić i na co ma
ochotę , naszego syna w tymże czasie chłop niejako odganiał od siebie . Owszem
czułam się osamotniona . Kiedyś o tym jako weekendowa napisałam , bo na chłopa
w końcu naskoczyłam i ..usłyszałam,że nasz syn to ma nas tutaj dwoje a ona
tylko jego na co odparłam ,że jak przyjeżdza to nasz syn ma tylko mnie. Trochę
do chłopa dotarło. Niemniej z perspektywy czasu jakże straszliwie tęsknię do
czasu bycia macochą tylko weekendową

[khaldum]

Spędzamy czas razem, wszyscy i staramy się by nie było to całodobowe siedzenie w
domu. Moja Rurka nie może się doczekać kolejnej wizyty chłopaków NM.
Obowiązki dzielimy, w sobotę jest grupowe zajmowanie się domem, czyli część
idzie na polowanie /zakupy/ np ja z chłopakami, a Rurka z NM sprząta dom.

Wychodzimy z założenia, że wszystkie dzieci są nasze i nie ma jakiś extrasów dla
chłopców dlatego , że są na weekend z ojcem.
Jako macoch weekendowa nie mam i nie miałam nigdy w trakcie wizyty dzieci NM
uczucia osamotnienia.
Pojawiają się takowe czasami, jak exiara zmieni plany /np "wyda" chłopców w
sobotę w południe, a nie w piątek wieczorem/ i dzieci nie dojadą na weekend do
nas. NM, zostaje w ich miejscowości na weekend. To są chyba pozostałości po
syndromie samotnej matki którą byłam 4 lata.

pozdrawiam

[swieta_1]

Wtedy, kiedy MAła bywała u nas, a rzcej z nami, bywaliśmy wszyscy razem. Były wspólne wyjazdy, wieczorami albo czytanie książek albo gra towarzyska, wspólne wygłupy. W dzień też razem, Mała z Młodym lubiła gdzieś pójść. Na kompleksie basenów, najczęściej to ja byłam "uziemniona"- bo tak chciała, mój M w tym czasie szalał po zjeżdżalniach z Młodym. Ech... ale było super, szkoda że się nie wróci, nie ma szans na powtórkę.

[zielnaa]

generalnie razem, tj. od czasu przywiezienia Małego do domu dzieci szaleja
razem. Chyba, ze Mały ma jakieś zajęcia, na które ojciec musi go odwieźć, a nas
one nie dotyczą/nie interesują/kolidują z naszymi (tj. moimi lub dzieci)
planami, wtedy się rozdzielamy.
a.

[marioladabr]

Mój M. nie za często przywozi dzieci do nas, raczej sam stara się organizować
im czas i włącza w to naszego syna - mam dzieki temu czas wolny i mogę się z
kumpelą na plotki swobodnie spotkać. A jeśłi już do nas przyjeżdżają to moja
rola ogranicza się do zrobienia obiadu. Nie zamierzam matkować dzieciom, tym
bardziej że najstarszy jest w wieku mojego brata... raczej jestem dla nich
koleżanką (przynajmniej takiem mam pobożne życzenie). A nasz synek uwielbia
swoich braci i bardzo lubi do nich jeździć z tatusiem. Na szczęście już exia
nie ma nic przeciw temu. Rozbroił ją tym, że mówił do niej "mamusiu" jak miał 2
latka...

[morskie_oko]

Jak jeszcze nie byłam macochą całodobową, to wyglądało to tak, że część czasu
mąż starał się spędzać z synem sam, część o ile się to udawało spędzana była
też z moją córką (np. wyjście do McDonalda, wesołego miasteczka) a część we
czwórkę - np. jak padał deszcz i siedzieliśmy w domu, to organizowaliśmy jakieś
wspólne z dziećmi zajęcia, albo jak wyjeżdzaliśmy całą rodziną. Nie mamy
wspólnego dziecka, ale wydaje mi się, że wyglądałoby to podobnie.

Myślę, że to dość naturalne, że jak ojciec ma na dłużej dzieci tylko w weekend,
to chce im jakoś wynagrodzić ten brak siebie na codzień i nadrobić czas i może
wtedy czujesz się odstawiona na bok, albo czujesz, że Wasze wspólne dziecko
jest tak odstawione. Być może wynika to też z różnicy wieku - jeśli dzieci męża
to nastolatkowie a Wasze to maluch (przepraszam ale nie kojarzę w jakim wieku
jest Twoje dziecko) to za bardzo nie ma jak połączyć wspólnego czasu, choć
pewnie część rzeczy można robić wspólnie.

[kicia031]

Razem spedzamy czas, o ile corka chlopa i moj starszy synek tego chca. A czesto
nie chca byc z wapniakami i maluchem, i same organizuja sobie czas.
Czasami ja zostawialam chlopa z maluchem i urywam sie gdzies ze starszymi, albo
tylko z corka chlopa w babskich sprawach zakupowych.
Oglonie nie moge narzekac, ale nasze starsze dzieci sa juz duze i moze to tez
pomaga.

[malgorzatka37]

Ogólnie nie lubię tych wspólnych weekendów i zdecydowanie lepiej się czuję, gdy
jesteśmy sami. Kiedy jest Mała stale absorbuje M., zamęcza różnymi tam
pierdołami. Ja biore Małą tylko na 1 dzień w tygodniu. Ponieważ nie jest to
dużo staram się zacisnąć zęby i jakoś to przejść. Chodź czasami jest ciężko i
tak naprawdę człowiek myśli, że może nie potrzebnie ładował się w ten
układ.Może ktoś ma pomysł na polubienie 10-letniej pasierbicy?

[mamaika]

Mam, pomysl jak by to było mieć dwie na co dzień

do Mamaiki

[malgorzatka37]

Masz 2 pasierbice całodobowo? Jeśli tak i jakoś przędziesz, to ja chyba jestem
z tych zołzowatych macoch z Kopciuszka, skoro buntuje się na moja sytuację.

[mamaika]

Teraz akurat lepiej ale korzystam z dobrodziejstw terapi . Wrzuć na luz
choć to czasem trudne . A dziewczyny pojedyńczo tez mam inne niż razem w
duecie . I szalenie tęsknię do czasów , kiedy byłam tzw. weekendową . Ot
życie .