wspólne wakacje - porażka

[annjen]

miało być tak pięknie... tymczasem Młody wiecznie naburmuszony, znudzony,
chwilami przestawał się odzywać i reagować na moje pytania czy próby
zagadnięcia. po powrocie do domu na szczęscie mu się poprawiło. ale tym razem
mocno niepokoi mnie postawa mojego męża. w obecności syna (24 godz. na dobę
przez tydzień) zero okazywania uczuć, żadnego cieplejszego słowa, ewentualnie
ironiczne uwagi. i niezwracanie uwagi na to, co mówię, co chciałabym robić,
zobaczyć itp., zmiany planów bez uzgadniania ze mną. pewnego wieczoru podczas
spaceru po promenadzie wstąpiłam do butiku, gdzie na wyprzedaży znalazłam
śliczny żakiecik za 1/5 ceny. tego jednego wieczoru nie wzięłam ze sobą
pieniędzy. (zawsze kupuję sobie rzeczy za swoje). powiedziałam męzowi, że
jutro po ten żakiet wrócę, jeśli wcześniej nikt go nie kupi. Młody na to:
"przecież tata ma pieniadze", a tata nic... wspomniałam potem jeszcze podczas
kolacji o tym zakiecie, wtedy rzucił niechętnie: "no to ci kupię", ale nie
chciałam, by robił mi łaskę. tymczasem Młodemu nigdy nie odmawia, zawsze daje
mu kasę na wszystkie zachcianki (np. w czasie, gdy mierzyłam żakiet kupił
Młodemu koszulkę). dla mnie szkoda mu było 11 euro... dodam, że absolutnie nie
narzeka na brak pieniędzy. oczywiście następnego dnia nieszczęsnego żakietu
nie było, więc wygarnęłam męzowi, że mógł mi POŻYCZYĆ i strzeliłam focha. nie
wiem, czy ja jestem zazdrosna o dziecko, czy wyszłam za du.ka? dodam, że nasze
stosunki finansowe są dość dziwne, mamy intercyzę i nie rozmawiamy o kasie,
(nie wiem, jakie on ma dochody, ale niemałe, ja zarabiam znacznie mniej).
ponoszę sporą część kosztów utrzymania i nie liczę, ile przeznaczam na jego
dziecko. wakacje finansował on. czasem jesteśmy na zakupach i coś mi się
spodoba, waham się głosno czy kupić, bo trochę mi szkoda pieniedzy. on mówi
"skoro ci sie podoba, to sobie kup", ale nigdy się nie wychyli, żeby mi coś
sfinansować. nie żałuje pieniędzy na dom, syna, auta, gadżety, natomiast moje
zachcianki go nie interesują. dodam jeszcze, że kiedy musiałam zapłacić sporą
sumę wierzycielom mojego eksa, bez słowa dał mi kasę, mówiąc: "kiedyś mi
oddasz". no i nie wiem, czy to są normalne relacje, bo nachodzi mnie myśl, że
on jest ze mną, bo mu się to opłaca. ma gospodynię domową lepszą niż
poprzednia pani na przychodne, bo darmową, (zresztą bardzo dbam o dom),
dopilnowane dziecko, ma się z kim pokazać (jestem raczej "wyjściową" kobietą i
sporo młodszą od niego), no i w łóżku jest nam super... a ja chodzę na
rzęsach, żeby im nic nie brakowało, tylko sama chwilami czuję się
wykorzystywana... jak to widzicie?

[mampy-tanie]

tak jak Ty

[333a13]

Nie powiem "uciekaj", bo to już Twój mąż, więc lepszym słowem chyba
jest: "walcz o Was". Dziwi mnie, że niektóre kobiety na siłę starają
się udowodnić sobie i wszystkim wokół, że są niezależne, że dają
sobie radę itd. Czy pomyślałaś kiedyś co będzie jak zachorujesz albo
stracisz pracę? Jak urodzisz dziecko i nie będziesz miała żadnego
swojego dochodu? Będziesz prosić Pana męża o pieniądze na lizaka dla
dziecka albo na podpaski? Co zrobisz jak stwierdzi, że musisz sobie
poradzić sama albo Twoje potrzeby są bezsensowne i nieuzasadnione???
Dla własnego bezpieczeństwa kobiet i ich dzieci jestem za: wspólnymi
finansami w rodzinie, za wychowaniem faceta tak, by nie pytał na co,
po co i dlaczego i nie wyliczał kobiecie każdego grosza. Zachowanie
Twojego męża moim zdaniem świadczy albo o skąpstwie, albo braku
zaufania, lub też może jest wynikiem jakichś wcześniejszych
doświadczeń... Piszesz, że Twój mąż jest dobrze sytuowany... Ty z
kolei zarabiasz mniej i większość tego co masz wydajesz na dom... A
pomyślałaś co będzie jak Wam razem "nie wyjdzie"??? Znowu możesz
skończyć jak nie z długami to z pustym kontem... Możesz
powiedzieć: "jestem młoda, niezależna, dam radę". Ale nie zawsze w
życiu jest różowo, jak do tego dojdzie Twoje własne dziecko do
utrzymania to wogóle może się okazać, że będziesz zdana na łaskę i
niełaskę Pana i Władcy. Moja rada jest taka: zacznij myśleć o sobie,
ogranicz do niezbędnego minimum Twój wkład we wspólne gospodarstwo
domowe i zabezpiecz swoją przyszłość. Przyzwyczajaj męża do tego, że
on w wielu sytuacjach płaci. Pokaż mu, że nie wydajesz jego
pieniędzy na pierdoły żeby nabrał do Ciebie większego zaufania.
Zamiast fochów, że Ci czegoś nie kupił i się nie domyślił: że Twoje
zdanie pt. "ładny żakiet, może wrócę po niego jutro", powiedz mu
wprost: Kochanie ślicznie w tym będę dla Ciebie wyglądała, ale nie
wzięłam pieniędzy, może zrobisz mi prezent? albo wprost: daj mi
proszę tyle i tyle a rozliczymy się w domu... Skoro jesteście
małżeństwem, to nikt nikomu ŁASKI nie robi, bo albo gracie we
wspólnej drużynie, albo wcześniej czy później zejdziecie z boiska.
Więc nie traktuj wszystkiego emocjonalnie i nie unoś się przesadnymi
ambicjami, bo "słodkim idiotkom" w życiu jest po prostu lepiej. Poza
tym czasem przymileniem się i załatwieniem sprawy na okrędkę w
pokojowy sposób możesz uzyskać więcej niż destruktywnymi kłótniami.

[333a13]

Co do znudzonego i marudnego dziecka, to poczytaj sobie posty... to
raczej norma...
Co do okazywania uczuć przez facetów i ich zachowania względem
dzieci też jest masa wątków... Z mojego doświadczenia wynika, że
czasem facetowi wszystko trzeba wytłumaczyć jak krowie na rowie,
żeby zauważył że coś jest nie tak...

[annjen]

moja mama też mi zawsze radzi, zebym sobie odpuściła ambicje i zabezpieczyła się
na przyszłość. niestety, sama nie bardzo wierzy w to, co mówi, bo ma identyczny
charakter jak ja co prawda u niej problem nie dotyczy relacji z ojcem, tylko z
moim bratem, z którym mają wspólny dom. jesli chodzi o mnie, to obiecuję sobie,
że będę miała oszczędnosci, kiedy przestanę utrzymywać swoje mieszkanie, bo to
jakby nie było prawie 1000 co miesiąc. na razie muszę je mieć, bo praca wymaga
ode mnie, abym tam pomieszkiwała, poza tym od września, jak już pisałam, Młody
ma się tam przenieść.

[333a13]

W moim rodzinnym domu była zawsze wspólna kasa, ojciec oddawał mamie wypłatę i
ona wszystkim zawiadywała. Jak nie oddał tyle by wystarczyło na potrzeby rodziny
bo np. zabalował z kolegami to dostał na obiad jakąś cienką zupkę i jadł chleb z
dżemem (co innego jak nie miał pracy z nieswojej winy). Mój NM, mimo że nie
mieszkamy razem też dał mi "dostępy" do swojego konta. Nigdy tego nie nadużywam,
ale trzymam jakąś tam dyscyplinę finansową, której efekty NM zobaczył jak po
roku zmienił sobie samochód Nie wyobrażam sobie posiadania osobnej kasy w
małżeństwie, chyba że byłaby to moja rezerwa na czarną godzinę

[annjen]

wiesz, mój mąż prowadzi firmę i wypłaty jako takiej do domu nie przynosi. na
początku proponował, że będzie mi dawał 2 tys. miesięcznie na prowadzenie domu,
ale to jakoś nie wyszło, nie pamiętam dokładnie dlaczego. biorę od niego
pieniądze tylko wtedy, gdy robimy z Młodym zakupy dla niego. pozostałe zakupy
robimy albo wspólnie, (wtedy płaci mąż), albo ja sama (ponieważ gotuję i
prowadzę dom, więc częściej kupuję sama). no i kiedy jesteśmy w moim mieszkaniu,
to wtedy nawet gdy jesteśmy na zakupach wspólnie, to płacę ja. i to jest dla
mnie nieprzyjemne, bo tam mnie sprzedawczynie znają i myślą sobie pewnie, co za
frajer chodzi ze mną na zakupy i patrzy, jak kobieta płaci. albo scenka sprzed
chwili: byliśmy w saloniku prasowym, on wybrał coś dla siebie, ja dla siebie. on
podszedł pierwszy do kasy, ja tuż za nim. on zapłacił za swoją gazetę, ja
musiałam osobno za swoją. takie sytuacje mnie krepują i są dla mnie bardzo
przykre. kurczę. to jest dojrzały facet, mający o sobie mniemanie, ze jest
poważny, szanowany i kulturę wyniósł z domu, strasznie głupio mi zwracać mu uwagę.

[annjen]

dodam jeszcze, że nie wiem, czy takie zachowania wynikają z niewiedzy (trudno
jednak w to uwierzyć), czy z wyrachowania. on i tak zarzuca mi, że go ciągle
temperuję, nie chcę przesadzić z tym pouczaniem. poza tym pobraliśmy się, kiedy
on już miał obecna pozycję materialną, ja jakoś tak uważam, że nie należy mi się
korzystanie z jego dorobku, gdyż jest on efektem jego zdolnosci i ciezkiej
pracy. ja sama dostaję tyle za swoją pracę, ile jestem warta. ja po prostu nie
rozumiem, jak ktoś, kto kocha drugą osobę, może NIE CHCIEĆ dzielić się z nią tym
co ma...

[capa_negra]

to jest dojrzały facet, mający o sobie mniemanie, ze jest
> poważny, szanowany i kulturę wyniósł z domu, strasznie głupio mi
zwracać mu uwa
> gę.

A powinnaś, oj powinnaś.
I powinnaś sobie dobrze przemyslec wasze stosunki finansowe.

Mam koleżankę.
Pół życa była z męzem za granicą - on składał na kupkę, ona
utrzymywla dom.
Potem on był sam za granicą, a ona miała jakis tam marny dochód(
renta) i "przelew" któtry ledwo starczał na bierzące wydatki.
Gdybys popatrzyła z zewnątrz na ich styl zycia to tylko kibelka na
pilota nie mają.
Ale gdybyś ich posłuchała....to włos sie staje
1. wszystko jest jego
2. ona nie ma dostępu do zadnego konta
3. nie wie ile on zarabia
4. ma partycypowac w kosztach utrzymania domu .... z 500 zł renty
5. etc....

I pytanie na inteligencję : co kladzie się na stole gdy mąż wraca do
domu????

Zupe???
Błąd.
Paragon fiskalny ..... za paliwo na dowod ze się kasę męzowską
wydało na to na co mąz kazał.

Ja wiem, ze twoja sytuacje w szczegółach nie jest taka sama, ale...
naprawdę dobrze sobie przemysl stosunki finansowe panujące w twoim
małzeństwie, zeby się za parę lat nie okazało ze zostałaś z goła
d... i zalewasz smutki piwem...jak to czyni moja koleżanka

[mahadeva]

strasznie głupio zwracac uwage? żebrać tzn? nie dziwie sie, ze Ci
głupio
i co Cie obchodza sprzedawczynie w sklepie osiedlowym?
moze wychodze na 'feministke', ale uwazam, ze kobieta i mezczyzna sa
rownoprawnymi partnerami i kobieta wcale nie musi sie sprzedawac za
błyskotki

[nsc23]

Annjen, rano po nocy, w ktora sie poznalismy poszlismy do sklepu z Grubym. On
kupowal jakas pasze na sniadanie i ja tez. Stanelam za nim do kasy i oddzielilam
swoje rzeczy przegrodka, zeby za siebie zaplacic - Gruby bez slowa zabral ta
przegrodke, popukal sie w czolo i za mnie zaplacil - w malzenstwie/zwiazku
dlugoterminowym moim zdaniem nie ma miejsca na takie scenki

[annjen]

gdy okazało się, ze tego żakietu już nie ma, powiedziałam mu, że oczekiwałam, iż
zaoferuje mi POŻYCZKĘ. podkreśliłam, że kiedy on nie ma przy sobie pieniędzy, to
ja płacę i nie robię z tego problemu. Młody obecny przy tej rozmowie dodał, że
za jego zakupy równiez płacę, gdy on nie ma pieniedzy. ale do męża chyba nie
dotarło.

[jayin]

Jeśli masz taki układ jak masz, to po prostu płać tylko za swoje. Za wspólne mieszkanie - połowę. A jak młody zamieszka u ciebie - to powiedz mężowi, że za twoje mieszkanie musi dołożyć "w imieniu młodego" odpowiednią część na utrzymanie i opłacenie mieszkania.

Skoro twój mąż tak rozgranicza "twoje-moje", a nic do niego nie dociera, to zacznij robić tak samo. Jak kupujesz na obiad coś - to kup sobie. A do męża zadzwoń i spytaj się: "Co ci kochanie kupić na obiad?" - ON pewnie powie coś w stylu: "Dzisiaj bym zjadł karkówkę w sosie...", no to ty wtedy: "Nie ma sprawy, kochanie. Oddasz mi pieniądze za karkówkę wieczorem w domu." albo "Zostaw mi pieniądze na tą karkówkę, bo rano idę na zakupy". I tyle.

Scenka z żakietem - matkobosko.. Niedomyślność faceta to jedno. Można wybaczyć. Ale po wyjaśnieniu mu co i jak - zachowanie po prostu mało "mężowskie". Bardziej "biznesowe", niż rodzinne...

U nas kasa jest wspólna. W naszym przypadku na razie to ja zarabiam dużo więcej, niż mój mąż. Ale bywało i tak kiedyś, na początku, że to on przynosił 3 razy więcej kasy niż ja, jeśli wypalił jakiś dobry biznes. W niedalekiej przyszłości szykuje się znowy zmiana - on zacznie zarabiać wiecej ode mnie. Nigdy nie było sytuacji kiedy jedno drugiemu wyraznie wypominało, albo sugerowało, że zarabia wiecej i "wara od moich pieniedzy", nie było i nie jest tak, że ja sobie kupuję łososia i pięć żakietów, a mąż wcina kaszankę i chodzi w jednych dżinsach. On ma wiecej kasy - on kupuje wiecej, dla siebie, dla mnie, dla domu. Ja mam wiecej - robię to ja. Proste i zdrowe (chyba).

Wspolny dom, wspolne łóżko, wspolny stół - wspolna kasa. Rodzina.

A nie firma z Panem Derektorem i Pracownikami Podległymi. Albo system monarchii finansowej.

[chalsia]

> Bardziej "biznesowe", niż rodzinne...

może być i biznesowe - byleby było UCZCIWE (czyli np.
proporcjonalne do przychodów).

[edw-ina]

A w jaki sposób płacicie za mieszkanie? Rachunki, czynsz itp? Bo
jestem w stanie zrózumieć, jeśli twój M opłaca to wszystko plus
jakieś dodatkowe ekstrasy, a Ty powiedzmy zaopatrujesz dom w
jedzenie.
I zgadzam się z dziewczynami, bardziej myśl o swoich pieniądzach,
jeśli mąż dobrze zarabia, to niech on poniesię większą część
kosztów. Lub może proporcjonalnie? Każdy jakąś tam część wypłaty. I
dowiedz się ile on konretnie zarabia, to nie jest sprawa, o której w
małżeństwie nie należy rozmawiać. Przeciwnie.

[annjen]

mamy dwa mieszkania - ja płacę za swoje, on za swoje.

[edw-ina]

a co macie wspólne? Mieszkania oddzielne, konta oddzielne, dziecka wspólnego nie
macie (nie wiem czy planujecie), kurczę, może chociaż kota macie wspólnego?
Nie traktuj tego jako ataku, po prostu nie rozumiem jak można żyć w małżeństwie
bez wspólnoty. Z M nawet kiedy nie byliśmy jeszcze małżeństwem mieliśmy masę
rzeczy wspólnych. Nie wyobrażam sobie, żeby M np. mówił "mój samochód", chociaż
faktycznie jest jego, bo ja złotówki do niego nie dołożyłam. Mówi "nasz
samochód", "nasz kot", "nasz pies", "nasze brudy w praniu" bo to jest NASZE życie.
Annjen, nie przeszkadza Ci ta rozdzielność wszystkiego?

[annjen]

dom mamy jeden, moje mieszkanie to tylko "hotel". tak teraz sobie myslę, że ja
sama mam podświadomą potrzebę dzielenia (tak mi zostało po poprzednim
małzenstwie, którego skutki finansowe do dziś ponoszę), i to mąż czesto
poprawia mnie, kiedy mówię "moje", "twoje", a o aucie, które mi kupił, mówi
twoje auto". to ja chyba szukam potwierdzenia, że jestem samodzielna. z drugiej
strony na początku naszej znajomości przeszkadzało mi, że on jest lepiej
sytuowany ode mnie i facet dużo musiał się nastarać, żebym się do niego
przekonała. i chyba cały czas chcę jemu czy sobie udowodnić, że nie interesują
mnie jego pieniądze.

[edw-ina]

Hm, no nawet Cię rozumiem. Kiedy wiązałam się z M on już miał ustaloną pozycję
itp. Ja dopiero zaczęłam pierwszą pracę i przy nim czułam się troszkę jak
kopciuszek. W tej chwili to moja kariera mocno poszła do przodu, pojawiły się
dobre pieniądze itp. I tak jak wcześniej dzieliły nas jego zarobki, tak w pewnej
chwili zaczęły dzielić moje. Ale po usilnym powtarzaniu jak mantry
nasze-nasze-nasze, jest lepiej.
Piszesz, że potrzebujesz samodzielności (rozumiem), ale z drugiej strony
chciałabyś żeby twój M bardziej o Ciebie dbał. Więc daj mu na to szansę.

[nsc23]

"Kochanie ślicznie w tym będę dla Ciebie wyglądała, ale nie
wzięłam pieniędzy, może zrobisz mi prezent?"

Z wiekszoscia Twojego postu sie zgadzam, ale ten cytat wywolal u mnie wysypke
alergiczna. W zyciu bym nawet nie pomyslala, zeby tak do Grubego powiedziec. Nie
jestem laseczka na pokaz, zeby sie dla Grubego stroic. W ogole jakis ten tekst
lewy. Raczej powiedzialabym 'Gruby nie mialbys troche kasy pozyczyc na fajowy
zakiet?' a Gruby by mi dal kase i powiedzial, ze nie musze oddawac ale teksty
o tym, ze bede ladnie wygladac dla niego sa dla mnie nie do przejscia.

[annjen]

dla mnie też

[chalsia]

> "Kochanie ślicznie w tym będę dla Ciebie wyglądała, ale nie
> wzięłam pieniędzy, może zrobisz mi prezent?"

nsc23 napisała:

> ten cytat wywolal u mnie wysypke
> alergiczna.

We mnie też. Nienawidzę manipulacji. I miałabym zero szacunku do
osoby, która dałaby się w ten sposób zmanipulować.

[333a13]

A właściwie to dlaczego nie wyszła Wam kwestia 2000 zł na utrzymanie
domu??? Ja to widzę tak: dostajesz przelew na konto - najlepiej na
wspólne i z tego konta tylko i wyłącznie płacisz. Oczywiście coś tam
od siebie zawsze możesz dołożyć czy przelać, ale weź pod uwagę to,
że oprócz pracy to jeszcze dom prowadzisz, więc nie musisz wcale
dokładać tyle co mąż (jak już chcecie się tak strasznie rozliczać).
Jak Ci brakuje tych 2 tys., to pokazujesz mężusiowi rachunki i
mówisz, że to nie wystarcza... Jeśli chodzi o zakupy dla Młodego to
albo je sobie odpuść (bo to w końcu nie Twoje dziecko) albo zbieraj
wszystkie paragony i rozliczaj się z mężem (oczywiście poza Młodym,
bo dziecku nic do spraw dorosłych). Jeśli masz problemy z
pilnowaniem dyscypliny finansowej zrób sobie miesięczne zlecenie
stałe na jakąś lokatę i pieniążki które możesz odłożyć nie będą
kusiły Cię na koncie. Co stoi na przeszkodzie żeby uskutecznić takie
rozwiązania??? Nie będziecie się wtedy kłócić, nie będzie spięć itd.
a Ty będziesz zabezpieczona na czarną godzinę...

to nie fair.

[konstancja16]

zarabiasz znacznie mniej i ponosisz znaczna czesc utrzymania domu?
i robisz prezenty Mlodemu, a facet Tobie skapi? za swoja gazete
tylko placi?

stosunki finansowe to delikatna sprawa i - moim zdaniem - nie ma
jednego dobrego rozwiazania dla wszystkich (wspolne, rowno
podzielone, nierowno podzielone). ale kazda rodzina powinna sobie
wypracowac taki uklad, z uwglednieniem wszystkich okolicznosci, w
ktorym kazdy bedzie sie przyczynial do funkcjonowania rodzinnego
biznesu i nikt nie bedzie sie czul pokrzywdzony. jesli nie
zrobiliscie tego na poczatku albo zrobiliscie to tak, ze nie czujesz
sie z tym dobrze to kajecik na stol i przeorganizowac wszystko
najwyzszy czas. nie mozesz inwestowac na maksa i kasy i energii w
zwiazek jesli z drugiej strony zaangazowanie jest na 30%.

u nas jest tak, ze ja jestem starsza, mam wieksze doswiadczenie
zawodowe i wiecej zarabiam. NM mniej i studiuje jeszcze na boku.
wiec mam nadzieje, ze kiedys bedzie zarabial wiecej, ale bez
gwarancji oczywiscie. no i on ma dziecko na utrzymaniu, a ja nie.
wiec generalnie ja mam lepsza sytuacje finansowa. jak
zamieszkalismy razem to zalozylismy wspolne konto (rownolegle do
osobnych) na ktore co miesiac wplacamy na potrzeby domu i wspolnego
zycia (restauracje, wakacje, wyjazdy w weekendy). ja wplacam
wiecej. ale jak NM dostanie jakas extra premie albo jak planujemy
jakis dalszy wyjazd to doklada, na miare mozliwosci. nie mam
poczucia, ze trace na tym, bo to na przyklad, ze mieszkamy tam gdzie
mieszkamy to moj kaprys, NM mial swoje mieszkanie i moglismy tam
zostac co na pewno zmniejszyloby wydatki na dom. ale nie pakuje tez
we wspolne konto calej pensji (tak mniej wiecej 1/4 do 1/5). i NM
podobnie, chociaz nigdy tego matematycznie nie liczylismy. to
rozwiazanie sie sprawdza i jak robimy wspolne zakupy (albo osobno,
ale dla domu) to placimy z konta wspolnego. kazde z nas ma dostep i
karte do wspolnego konta wiec nie ma znaczenia kto technicznie
placi. u nas ten schemat funkcjonuje bez zarzutu od paru lat.

no, a co do naburmuszonego nastolatka na wakacjach to moze hormony
okresu dojrzewania? nawet nie chce myslec jak to bedzie, na
razie 'nasz' pieciolatek jest zachwycony kazda podroza, czy to
samolotem czy wozem drabiniastym. czy na wies czy do lasu czy do
miasta.

[mahadeva]

wydaje mi sie, ze autorka nie pisala, ze utrzymuje dom finansowo,
oprocz rzadkich wydatkow na jedzenie, ale raczej 'fizycznie',
prezenty dla malego to tez raczej drobiazgi, natomiast autorka
oczekuje, ze skoro maz duzo zarabia, to bedzie spelnial jej
zachcianki, a ona bedzie lezec i pachniec, no i wykonywac prace
gospodarskie, ze ktore naleza jej sie diamenty
my kobiety same stawiamy sie w gorszej sytuacji wyciagajac od faceta
kase, jak tu radza kolezanki

[konstancja16]

to niech Ci sie nie wydaje tylko przeczytaj.

autorka napisala: 'ponoszę sporą część kosztów utrzymania i nie
liczę, ile przeznaczam na jego
dziecko'

KOSZTOW utrzymania. nie wiem skad wzielas 'rzadkie wydatki na
jedzenie' skoro w dalszej czesci jest mowa o tym, ze robi czeste
zakupy bo to ona gotuje. konfabulujesz troche.

[annjen]

bo mahadeva mnie nie lubi

[annjen]

nie, to nie jest tak. ja robię zakupy codziennie, mąż idzie ze mną kiedy czegoś
tam brakuje. nie zamierzam leżeć i pachnieć, pracuję zawodowo, (choć wiąże się
to z kursowaniem na dystansie 100 km i gdyby nie moje ambicje, podjęłabym pracę
w firmie męża na miejscu,)utrzymuję swoje mieszkanie, prowadzę dom (przedtem
była pani, która to robiła, ale kiedy odeszła, ja podjęłam się tego obowiązku).
kiedy mąż nie ma przy sobie kasy, spokojnie finansuję zakupy, wiec nie rozumiem,
dlaczego to nie działa w drugą stronę. no i na wino za 100 zł też by mnie
było stać, więc chyba nie jest z moimi finansami tak źle.

[mahadeva]

jakies absurdalne rzeczy piszesz! naprawde czujesz sie gosposia?
gdzie szacunek do siebie?? przeciez to jest ZWIAZEK DWOCH OSOB!
jesli uwazasz, ze on za malo przykłada sie do utrzymania domu, to
kaz mu tez sprzadtac, kupowac, gotowac - zyjemy w 21 wieku,
obowiazkami sie dzielimy
ale najwazniejsze: dlaczego masz roszczeniowa postawe wobec jego
ciezko zarobionej kasy? a Ty kupujesz mu cos? jakim prawem od niego
wymagasz? chcesz to sobie zarob! powinnas byc wdzieczna, ze
zaplacicl za Twoj wyjazd nad morze!
on ma obowiazek utrzymania dziecka, ale nie dorosłej baby, ktora ma
dwie reca i glowe, no chyba ze tez jestes dzieckiem i jeszcze
wyjsciwowa gosposia... żal

[edw-ina]

Jeżeli są małżeństwem i nie mają rozdzielności majątkowej, to wszystko co jest
jego jest również jej i odwrotnie. Innymi słowy jeżeli mąż ma firmę, to również
żona ma firmę i jego przychody z niej należą się również jej i odwrotnie.
I ma obowiązek utrzymania nie tylko dziecka, ale i żony. Sprawdź w prawie cywilnym.

[konstancja16]

akurat maja rozdzielnosc majatkowa, przeciez napisala w pierwszym
poscie. ale rozdzielnosc to nie kupowanie po pol bochenka chleba
kazdy.

no a z ta postawa roszczeniowa to przedmowczyni pojechaaaala.
autorka sie napalila na zakiet za 11 euro i chciala od chlopa
WYLUDZIC. zamiast sobie zarobic. niezle.

[mahadeva]

nie chodzi o 11 euro tylko o ogolna postawe, zreszta rady kolezanek
dotycza calego wspolnego zycia i obowiazkow finansowych meza
mysle, ze autorce tez nei chodzilo o jeden zakiet, bo wtedy to tylko
po prostu zwykle nieporozumienie i zaden problem
nie wiem dlaczego nie zapytala wprost o pozycznie kasy, facetom
trzeba jasno mowic
zreszta ja tylko namawiam do wiekszego szanowania siebie
sama mam ten problem, ze facet zarabia wiecej, a ja odpuscilam
kariere, zeby byc z nim, ale teraz mala kasa zaczyna mi przeszkadzac
i zamierzam znow pracowac wiecej, a nie zastanawiam sie jak doic
faceta

[edw-ina]

faktycznie, ta rozdzielność mi umknęła. Ale jak dla mnie rozdzielność nie
zmienia faktu, że żyjemy razem i razem dzielmy wydatki, a nie wyliczamy sobie. A
swoją drogą nieźle o facecie świadczy takie zachowanie.
Cholera, ja strasznie lubię czasami coś dostać. M z każdego wyjazdu coś mi
przywozi i to zwykle coś "kobiecego" - jakąś torebkę, buciki, szal - ogólnie coś
co mu wpadnie w oko. Ma nawet w portfelu kartkę z rozmiarami. I chociaż na braki
finansowe nie narzekam i mogę sobie kupić sama, to jest to zwyczajnie bardzo
fajny gest mówiący - pamiętam o tobie.
Też mu zawsze coś przywożę, robiąc zakupy pamiętam o nim. Może trzeba tamtemu
panu uświadomić, że to zwyczajnie miły gest jest, jak buziak na pożegnanie.

[mahadeva]

ona pisze, ze jakas intercyza jest
ale ok, tylko ja mysle, ze prawo to jedna rzecz, a prawo moralne i
inne wartosci - druga rzecz
wydawalo mi sie, ze jestesmy ludzmi, mamy wlasny rozum i godnosc
owszem, moze ona ma prawo żadac pieniedzy od meza
ale nie wiem, czy milosc meza bedzie od tego rosla... czy nie
znajdzie sobie kiedys kobiety, ktora jest silna i niezalezna i nie
ogranicza sie od swiadczenia uslug gospodarskich w zamian za
pieniadze
jesli facet jest ciapa, to bedzie sie dawal tak doic, ale co to za
frajda miec faceta ciape

[edw-ina]

jesli facet jest ciapa, to bedzie sie dawal tak doic, ale co to za
> frajda miec faceta ciape

hm, facet ciapa to facet, który niczego nie potrafi. Mężczyzna, jeśli ma zasady,
utrzymuje dom. I to nie jest dojenie, tylko "dokładanie się" do rodziny. Czy
dojeniem ze strony mężczyzny uznajesz fakt, że np. dba, by mąż miał czyste
koszule w szafie i zdrowo się odżywiał?
Poza tym przynajmniej ci mężczyźni, których znam, czuliby się właśnie jak ciapy,
gdyby nie mogli dbać o własne kobiety. I zwykle nie zostawiają kobiet, które w
pewnym stopniu dają się sobą opiekować, za to często te, które na każdym kroku
podkreślają swoją samodzielność.
Mój M powiedział to kiedyś mniej więcej tak: jeśli kobiety rodzą dzieci i je
wychowują, to mężczyzna musi przynajmniej zadbać o to, by miały dach nad głową i
co jeść. Jeśli kobieta zacznie to sobie wszystko zapewniać sama, to po co jej
mężczyzna?

[333a13]

ja chyba śnię czytając posty niektórych osób... związek partnerski 2
osób powinien polegać m.in. na wzajemnym zaufaniu, szacunku do
drugiej osoby oraz chęci dzielenia się tym co się ma najlepszego. W
tym przypadku autorka wątku daje "wszystko" bez wzajemności... Para
dwojga ludzi może się rozliczać co do grosza, za gazety, chleb, czy
wakacje nad morzem, ale wtedy jest to układ czysto biznesowy gdzie
liczy się bilans bardzo wymiernych zysków i strat. Mahadeva piszesz
o jakimś wyciąganiu kasy od faceta, równouprawnieniu i
niezależności. Gratuluję Ci podejścia bo Twój męszczyzna będzie miał
bardzo proste zadanie zadbania tylko o siebie, bo swoje potrzeby
sama zaspokoisz o ile będziesz zawsze w pełni sił przy sprzyjającej
sytuacji gospodarczej, czego oczywiście z całego serca Ci życzę.
Uważam, że owszem nie należy być w życiu pasożytem, ale zajmowanie
się domem czy też wychowywanie dzieci to też ciężka praca. Poza tym
nie każdy jest super wykształcony i nie każdy ma możliwość wysoko
płatnej pracy, która zaspokaja podstawowe potrzeby wraz z np. ratami
za mieszkanie. Dlatego uważam, że po to dwoje ludzi się ze sobą
wiąże by m.in. sobie wzajemnie pomagać niezależnie od okoliczności.
Więc jeśli facet nie ma tego we krwi, to trzeba jak najszybciej nad
tym pracować, a nie gniewać się i tak jak proponuje Mahadeva grać
super niezależną babkę, bo to rozleniwia męszczyznę uczy, że nie
trzeba się zbytnio starać... Nie wiem ile masz lat Mahadeva, ale
życie zaskakuje nas różnymi niespodziankami i nie zawsze jesteśmy w
pełni sił i sprawności by o siebie zadbać. A mając pod bokiem
faceta "niewychowanego", skupionego na swoich potrzebach i swojej
kasie, bez odruchu pomocy i myślenia o drugiej osobie bilans układu
biznesowego, który tutaj propagujesz wychodzi na minus.

[nsc23]

Mahadeva, a Ty czytasz czasem cudze posty, czy tylko swoje?
Gdzie tu jest napisane, ze kobieta ma jakiekolwiek wymierne korzysci z bycia
'gosposia'? Przeciez caly problem opisany w watku polega na tym, ze annjen czuje
sie wykorzystywana - nie byloby problemu, gdyby maz utrzymywal chalupe
finansowo, albo obsypywal ja prezentami w zamian za prace - przynajmniej
wiedzialaby na czym stoi. A tak to i kasa i praca sa na jej ramionach. Uwazasz,
ze to jest ok?

[annjen]

tak moja droga, kupuję i zawsze staram się słuchać, co by mu sprawił
przyjemność, co lubi... nie liczę się z kosztami - na miarę swoich możliwości
oczywiście - kiedy chcę mu sprawić przyjemność. dlatego przykro mi, że z jego
strony tego nie ma. ale na pomysł, by zasponsorować facetowi wyjazd do Chamonix
na swoje własne urodziny to ja bym nie wpadła!

[kicia031]

czy ja jestem zazdrosna o dziecko, czy wyszłam za du.ka?

Wyszlas za dupka.

Zanim zaczne swoja tyrade, powiem, ze jestem feministka. I
orendowniczka rownouprawnienia. jednak rownouprawneinie nie oznacza
urawnilowki pod haslem kazdy to samo, niezaleznie od zdolnosci,
mozliwosci i indywidualanych preferencji.

IMHO jest afera, ktora jest w pewnym sensie z tego rownouprawnienia
wylaczona - erotyka. Tutaj podkreslanie roznic miedzy kobieta a
mezczyzna pelni znaczenie zasadnicze, bo z tego rodzi sie pozadanie
i milosc. MEZCZYZNA zdobywa kobiete obsypujac ja podarunkami
(niekoniecznie kosztownymi, chodzi o sam gest). KOBIETA ma inne
sposoby odzwzajemniania sie i reagowania na zoloty mezczyzny.
Dle wieksszosci z nas juz nieco za pozno (choc ja wierze nie tylkow
druga, ale i trzecia, czwarta i piata szanse ;-p), ale warto
naprawde na etapie zalotow przyjrzec sie dokladnie zachowaniu faceta
i ocenic, czy on zabiega, czy tez uwaza ze wszystko mu sie nalezy.

Natomiast sytuacja, w ktorej powinno wystepowac rownouptawnienie, to
dzielenie kosztow utrzymania rodziny.2 tysiace miesiecznie na zakupy
zywnosciowo-gospodarcze to suma rozsadna, my wydajemy wiecej, no ale
nas jest wiecej + jeszcze 2 psy - ale z kolei zyjemy bardzo
skromnie. Mysle, ze swobodnie mozesz oczekiwac takiego wkladu od
swojego meza, sama dokladajac do tego ewentualne 500 - 800pln, bo w
koncu zaloze sie, ze zresz mniej niz dorosly facet i nastolatek.

Zostalas juz wykorzystana przez Ex meza - naprawde nie wyciagnelas z
tego zadnych wnioskow?

PS

[kicia031]

najgorsze jest to, ze nawet pasierb widzi, jak beznadziejnie
traktuje cie jego ojciec.

[joanna-walencja]

kicia031 napisała: najgorsze jest to, ze nawet pasierb widzi, jak
beznadziejnie traktuje cie jego ojciec.

Chyba przesadzilas. Maz jej kupil samochod, dal pieniadze na
splacenie dlugow bylego meza, ze o wakacjach nie wspomne. Czy tak
wyglada beznadziejne traktowanie??

[annjen]

jeśli chodzi o samochód, to miałam własny, ale uznał, że jego żona nie będzie
jeździć byle czym no i w poważnych sprawach mogę na niego liczyć - kiedy
chorowałam, opiekował się mną i wydał sporo kasy na "dowody wdzięczności",
zresztą nie powiedział mi, ile. jeśli chodzi o wakacje, na początku naszej
znajomości, kiedy gdzieś wyjeżdżaliśmy, powiedziałam mu, że w tej chwili nie
stać mnie, aby partycypować w kosztach i on wyraźnie powiedział, że to nie jest
moja działka. tylko takie drobiazgi wyprowadzają mnie z równowagi... tak sobie
myślę, że to chyba w sporej czesci moja wina...

[konstancja16]

joanna-walencja napisała:
>> Maz jej kupil samochod, dal pieniadze na
splacenie dlugow bylego meza, ze o wakacjach nie wspomne.

...ze o wakacjach nie wspomne.... ozesz. jakiz wielkoduszny
sponsor. zonie na wakacje dolozyl. czy doplacil zeby byla z nim,
bo inaczej musialby na laski wydawac? i doplate za jedynke uiscic.

daj spokoj kobito. jesli swieza para ma nierowna sytuacje finansowa
to ten bogatszy/ta bogatsza moze se leciec do club med all inclusive
na bali. ale sama. a 'biedniejsza' strona pojedzie do cioci zosi
do wachocka na dzialke. ciekawe kto sie bedzie lepiej bawil.

moga tez wybrac opcje posrednia i spedzic te wakacje razem. i moze
weselej? to jest kompromis, a nie sponsoring.

takie dylematy (czy se pojechac samemu ale do pieciu gwiazdek czy we
dwojke do czterech) to moze miec naprawde swieza para. ale nie
malzenstwo, partnerzy. chyba ze ja nie rozumiem slow malzenstwo,
partnerstwo.


jak bylam mloda niewypierzona studentka to jezdzilam autostopem.
rodzice mi dali ekstrasa na trzy miesiace: 120 dolarow co mieli
zadolowane. w latach 90tych podroz po Francji, Wloszech czy
Holandii to nie bylo to samo co dzis. ja mialam tego zaskorniaka,
ale jezdzilam z kolezanka co nic nie miala poza tym co sama
zaoszczedzila. raz, ze jej rodzice nie mieli zadolowanych 120
dolarow (tylko 40), dwa ze sie obrazili ze autostopem jedziemy
(ryzyko takie). a sam bilet do Paryza (najtanszy nawet) to juz
pewnie z 80 dolcow by wyszlo. wiec sila rzeczy ja sie
dostosowywalam do mozliwosci finansowych towarzyszki podrozy. owoce
na targu kupowalysmy, parowki z przeceny w carrefourze. namiot
rozbijalysmy na dziko. to byly najbardziej zajebiste wakacje mojego
zycia. jakbym sama pojechala z ta moja nedzna kupka dolarow to
pewnie bym sie wynudzila jak mops.

kasa fajna rzecz. ale to nie wszystko. i trzeba umiec sie
dzielic. bo inaczej to sobie mozna tymi banknotami tylek
podetrzec.

---
Wielka fortuna zależy od szczęścia. Mała - od pracy.

[nsc23]

Dokladnie tak.
Ja pojechalam do Chin zaraz po poznaniu Grubego. Ani nie za bardzo bylo go jak
wziac, ani jeszcze nie chcialam go rodzinie przedstawiac, wiec polecialam sama,
on zostal w domu.
Rok pozniej jechalam z rodzina do Hiszpanii. W nie mial kasy na te wakacje - nie
bylo nawet dyskusji, zaplacil tylko za przeloty, zostal przygarniety.
Rok pozniej tez pojechalismy razem na wakacje, mimo ze W byl splukany, rowniez
moi rodzice nie wyobrazali sobie, ze my pojedziemy na egzotyczne wakacje, a on
bedzie siedzial w domu.
W tym roku wakacje byly u nas (koniec moich studiow), a potem ja dalam noge do
Stanow - tu przyczyna mojego samotnego wyjazdu byla prosta, Gruby nie dostal wizy.
Jak zaczne zarabiac, to bedzie identycznie - jezeli W nie bedzie mial kasy, to
za niego zaplace, najwyzej bedziemy jezdzic do Blackpool, tez mi ajwaj. W tym
roku jedziemy pierwszy raz sami we dwojke (po ponad 3 latach znajomosci,
najwyzszy czas ), za kase calkiem wspolna zaoszczedzona w sposob opisany
przeze mnie powyzej. Wklad prawie po rowno - W wrzucil tam spora czesc swojej
premii, wiec on ma troche wiekszy wklad niz ja.

Moim zdaniem nie powinno byc tak, ze ktos z laski zabiera na wakacje, a potem
wypomina - Albo jedziemy razem, albo bujaj sie sam, ale jak wrocisz to zamki
beda wymienione.
Zreszta, co to za wakacje bez polowka? Ja sie za Grubym stesknilam jak szalona w
Stanach i powiedzialam, ze nigdy wiecej (Stanow i wakacji bez Grubego).

[annjen]

w naszym przypadku nie ma mowy o osobnych wyjazdach, nikt mi nie wypomina ani
nie liczy pieniędzy, które na mnie wydaje, po prostu czasem zdarzają się takie
sytuacje, kiedy mąż zachowuje się jak przeciwieństwo dżentelmena (nie chcę
używać słów bardziej dosadnych, bo i tak mam kaca moralnego, że go tu obsmarowuję).

[nsc23]

Mysle, ze skoro sytuacja Ci ewidentnie nie pasuje, to pora usiasc i pogadac co i
jak.
Nie wyobrazam sobie takiej sytuacji jak u Ciebie, ze wszystko osobno. My
malzenstwem nie jestesmy, ale nagromadzilismy sobie kupe wspolnych rzeczy -
nawet jezeli sa to pierdoly typu toster i odkurzacz, ale jednak razem je
kupujemy, razem planujemy te wydatki, razem wyciagamy kase.
Sytuacje finansowa mamy mniej wiecej rowna, mimo ze ja mam dochody mniejsze, ale
W ma wiecej zobowiazan. Wydajemy na mieszkanie dokladnie tyle samo (nie wiem czy
opisywalam nasz system, mam niejasne wrazenie, ze tak, ale niech bedzie napisze
jeszcze raz - W placi rachunki i czynsz, ja kupuje pasze i takie tam, pod koniec
miesiaca podliczam kto ile wydal, poniewaz ja zazwyczaj wydaje mniej to wrzucam
reszte na konto o nazwie 'wakacje' albo odpisuje Grubemu z dlugu jaki u mnie ma
od bardzo dawna).
Samochod utrzymuje ja, chyba, ze gdzies wyjatkowo duzo woze Grubego to mi kupi
benzyny troche, ale to nie czesciej niz raz na miesiac bak wychodzi.

W przykladzie podanym przez Ciebie nie byloby dyskusji - W wyjalby portfel i by
zaplacil, nie sadze, zebysmy sie potem o takie kwoty rozliczali, chyba ze
hurtowo na koniec miesiaca.

Mowiac szczerze, po tym jak opisalas calosc to chyba mialabym podobne uczucia do
Ciebie - czulabym sie w tym ukladzie co najmniej dziwnie.

[annjen]

czasem bywa tak, że brakuje mi gotówki, a nie mogę płacić kartą, czy nie mam
odpowiedniego nominału, wtedy nie ma problemu, pytam, czy może mi pożyczyć i
potem mu oddaję. nigdy nie mówi, że nie trzeba, chyba że krępuje mnie oddawanie
20 zł to mu kładę na wierchu portfela, który leży na półce... bo ja nienawidzę
takiego liczenia się. w sytuacji na wakacjach nie poprosiłam o pożyczkę, bo
oczekiwałam, że facet zachowa się właśnie jak facet, chyba chciałam go sprawdzić...

[nsc23]

annjen, ale czy Wyscie o tym rozmawiali w ogole?
Moze pora posadzic faceta przy stole i na spokojnie mu powiedziec, co i jak.

[annjen]

temat pieniędzy pojawia się czasem w naszych rozmowach, ale nigdy nie
opracowaliśmy dokładnie warunków finansowania w naszym małżeństwie. na początku
ustaliliśmy, że zawieramy intercyzę (jego inicjatywa, ale gdyby nie on, ja bym
to zaproponowała), potem były jakieś przymiarki do ustalenia reguł dzielenia
kosztów na życie, ale nic konkretnego to nie przyniosło. kilka razy mówiłam mu,
że mam sporo wydatków (wtedy spłacałam Eksa) i że gdyby coś to czy mogę liczyć
na wsparcie. oczywiście odpowiedź twierdząca i nic poza tym. kiedyś miałam
zablokowane konto przez komornika, dopóki nie zapłacę pewnego zobowiązania Eksa
- mąż dał mi kasę na moje wydatki, po uruchomieniu konta mu oddałam. kiedyś
powiedziałam, że przydałoby mi się to czy tamto, ale boję się, że mi nie
wystarczy kasy do pierwszego - odpowiedź: to są twoje wydatki. był pomysł, że on
będzie wrzucał do pojemniczka w kuchni kasę na dom (tak było, gdy prowadziła dom
pani do pomocy, rozliczała się potem z rachunków), a ja mam z tego korzystać.
raz wzięłam, nie uzupełnił, nie prosiłam... czasem wydaje mi się, że on nie wie,
ile kosztuje utrzymanie domu, choć liczyć umie niby perfekcyjnie. dobrze wie,
ile zarabiam, ile wynoszą moje opłaty za mieszkanie, a jednocześnie mówi:
przecież takie opłaty to drobiazg... mam wrazenie, że do niego pewne informacje
nie docierają. a na posadzenie przy stole i wyłożenie kawy na ławę w tych
okolicznościach nie jestem w stanie się zdobyć...

[mampy-tanie]

Gratulacje, masz bardzo bogatego utrzymanka. Czy chociaż zarobi na swoje utrzymanie? Mam na myśli: czy ładnie sprząta dom, smacznie gotuje, sprawdza się w łóżku? Że też Cię stać, przecież niewiele zarabiasz...?

P.S. Skoro umie dobrze liczyć, to - zapewniam - doliczy się, że mu koszty utrzymania spadły. A pani do sprzątania ma natychmiast wrócić! Czy też na siłę chcesz być świętsza od papieża?

[edw-ina]

Przykro mi, ale zgadzam się z dziewczynami. Twojemu mężowi jest
nieprzeciętnie wygodnie i w dodatku kasy na tym nie traci. Piszesz,
że Ty robisz zakupy, ty sprzątasz, gotujesz itp i w dodatku sama to
opłacasz. Po pierwsze powinna wrócić sprzątaczka, jeśli was na to
stać. Z pewnością masz wiele fajniejszych pomysłów na spędzanie
czasu niż ganianie ze szmatą. Po drugie za tę kobietę powinien
zapłacić twój facet, szczególnie jeśli sam nie wykazuje żadnych
chęci zajęcia się domem.
Poza tym dobrze by było, żeby twój M jednak zajął się domem, inaczej
nie doceni twojej pracy. Poza tym nie ożenił się chyba z tobą, żebyś
mu sprzątała i się nim opiekowała, bo ułomny zdaje się nie jest i
opiekunki nie wymaga.
Dobrze by było, by sam robił część zakupów, lub umówcie się, że
danego dnia to on robi obiad (u mnie się sprawdziło, nie dość, że
polubił gotowanie, to w dodatku wie ile wysiłku kosztuje codzienny
obiad), a jak ty go robisz, to on sprząta. Podziel te wszystkie
obowiązku między was oboje i koszty również bardziej
proporcjonalnie. Nie rozumiem dlaczego on miałby sobie odkładać
forsę, bo na ileś tam rzeczy nie wydaje, a do ciebie wyskakiwać z
tekstem "to twój problem".
Wybacz, ale jak przeczytałam "kiedyś
> powiedziałam, że przydałoby mi się to czy tamto, ale boję się, że
mi nie
> wystarczy kasy do pierwszego - odpowiedź: to są twoje wydatki." -
to zęby mi zaczęły zgrzytać.
walcz o swoje kobieto!

[annjen]

teraz nie bardzo jest sens zatrudniać kogokolwiek, bo od września Młody przenosi
się do mojego mieszkania (będzie miał stamtąd blizej do szkoły), ja też tam będę
przez większą część tygodnia, a mąż będzie pewnie do nas przyjeżdżał. poza tym
wszystkim macie rację, tylko ja nie wiem, jak się wziać za reformy... do niego
niewiele dociera, bałaganu w domu nie widzi, więc nie ma sensu sprzątać.
gotowanie odpada, bo nie umie i pracuje min. do 16. pamiętam, jak mieli być na
obiedzie goście z jego rodziny. urobiłam się po łokcie, bo wiadomo, tesciowa
wszystko zlustruje, a on nawet palcem nie kiwnął, tylko pytał, po co ja to
wszystko robię. ale gdy potem pokazywał mamusi całe mieszkanie łącznie z
zawartoscią szafek w kuchni i szafy na buty, to we mnie jakby piorun uderzył.
zapytałam, co by było, gdybym tam nie posprzątała, ale on uważa, że chwalił się
konstrukcją mebli, a teściowa patrzyła na rozwiązania techniczne... to stary
facet i obawiam się, że niereformowalny...

[kicia031]

gotowanie odpada, bo nie umie i pracuje min. do 16.

No patrz, a ja pracuje duzo dluzej o gotuje. i co dziwniejsze,
korona mi z glowy nie spadla.

A tak powaznie, to nie obraz sie, ale IMHO ty masz chyba calkowicie
zle w glowie! Z powodu duzo mniejszego kalibru wykroczen finansowych
mojego chlopa o malo sie zesmy nie rozstali, a ty lykasz takie
skandaliczne zachowanie?
Jak mozesz sie spodziewac szacunku do siebie, jesli sama tego
szacunku nie masz?

[konstancja16]

fakt, ze z ta praca do 16 to autorka pojechala. szczerze mowiac,
nie znam nikogo kto by pracowal do 16. ostatnia z tego pokolenia
byla moja mama, ale ona dojezdzala godzine (tramwaj i trolejbus z
przesiadka). wiec wychodzila z domu o 7 rano i wracala o 17. i
wtedy startowala do garow przy pomocy meza i dwojki dzieci
(zazwyczaj mielismy stale obowiazki w stylu zakupy, obranie
niesmiertelnych polskich ziemniakow, rozmrozenie kurola,
przygotowanie salatki).

a ja sama (wciaz sie uwazam za 'nowe' pokolenie, ale moze juz
nieslusznie, bo swoje latka tez mam) swego czasu pracowalam ciezko i
do pozna. ale teraz mam juz luzik i wyrobiona pozycje to moge byc w
domu i przed 18. o ile nie wetkne sobie dodatkowych zajec. tylko
po co tak sie spieszyc, co mozna robic w domu tak wczesnie? moze
jak sie ma dziecko male to sie czlowiek spieszy, ale z tego co
zrozumialam to Annjen nie ma.... moglaby sobie spokojnie po pracy
na aerobic albo do kosmetyczki pojsc. albo na kurs judo,
ormianskiej kultury lub wloskiego jezyka. a nie do garow i
sprzatania gonic. skoro jeszcze na dodatek partner uwaza, ze 'po co
to wszystko?'.

ja rozumiem, ze mozna sie maniacko starac o dom, pod warunkiem, ze:
a) pozostali domownicy tez sie staraja; i / lub b) ktos to docenia
i komus to sprawia radoche.

ale tak cos z tego wychodzi, ze Annjen sie stara, bo jej sie wydaje,
ze powinna. i ze to cos zagwarantuje. szczesliwosc w malzenstwie
wiekuista? no, nie wiem.

[kicia031]

ja rozumiem, ze mozna sie maniacko starac o dom,

No moglabym ostatecznie maniackie stranie sie o wlasny dom, nie o
cudzy, umowmy sie

>
> ale tak cos z tego wychodzi, ze Annjen sie stara, bo jej sie
wydaje,
> ze powinna. i ze to cos zagwarantuje. szczesliwosc w malzenstwie
> wiekuista? no, nie wiem.

A ja wiem - im bardziej sie kobieta stara, tym wieksza pogarde budzi
w mezczyznie.

[konstancja16]

no, z pogarda to moze przesada. ja ostatnio zaczelam bardziej dbac
o dom, bo do wrzesnia mam wiecej czasu. i nie spotkalam sie na
razie z pogarda. spotkalam sie za to z ogromnym zdziwieniem. i
niedowierzeniam. 'to naprawde Ty? dobrze sie czujesz?' ))

i wlasciwie z wdziecznoscia tez sie spotkalam.

jak w zeszlym roku ja zapierdzielalam jak motorek (zawodowo i
naukowo) to mialam: wyprane i rozwieszone pranie (bez prasowania,
niestety) i czesto lunch na nastepny dzien przygotowany i zapakowany
do pracy oraz owoce na drugie sniadanie. zakupy zrobione. teraz ja
mam lekkie przestoje (mniej obowiazkow w pracy), a NM troche
bardziej nerwowy okres. wiec nie widze nic zdroznego w tym, ze
teraz ja czesciej zmywarke oprozniam, a w zeszlym tygodniu
przygotowalam nawet odjazdowego kurczaka w sosie z mleczka
kokosowego. oboje mielismy na dwa dni. i uslyszalam 'wielkie
dzieki' od NM. i 'strasznie sie ciesze, ze mam lunch na jutro'.

bo to nie jest codzienna rzecz, ze tylko jedna strona zapierdala.

[nsc23]

Szkoda Konstancja, ze nie mieszkasz na Wyspach, mialabym fajna znajoma
A tak na serio to zgadzam sie z Toba w 100% i u nas tez to tak wyglada - czasem
W ma wiecej czasu, czasem ja. Sa pewne stale obowiazki (na przyklad Gruby nie
widzi sensu prasowania ciuchow, wiec ja to robie, bo nie moge na niego takiego
wymietolonego patrzec - jak juz jednak wyprasuje, to i wdziecznosc widze ),
ale ogolnie to jak ktores z nas ma wiecej czasu, to i wiecej robi - na przyklad
mnie ostatnio wzielo na ten chleb domowy i pieklam, ale wdziecznosc na twarzy W
i jego zapewnienia, ze jest najpyszniejszy na swiecie, sa tego warte. Jakby mial
burkac, ze tylko balagan robie w kuchni, to po pierwszym razie by sie skonczylo.

[annjen]

bo Wy jesteście z tego nowego pokolenia, jak napisała Konstancja ja pochodzę z
tradycyjnej rodziny, podobnie zresztą jak mój mąż, i ciężko byłoby się nam
przestawić na inny podział. z tego co wiem, jednym z powodów rozwodu mojego męża
z Eksią było to, że nie dbała o dom ani o dziecko. nie boję się, że gdy ja sobie
odpuszczę, to mnie rzuci, bo sam często podkreśla, że przesadzam. fakt, że ja
czasem pracuję i do 20 i wtedy nocuję u siebie, ale obiad moi mają zawsze do
odgrzania. poza tym, że facet siedzi w firmie do 16, to jeszcze przynosi robotę
do domu, czasem ma spotkania po południu... nie mam lekko, obiektywnie rzecz
biorąc, ale nie obowiązki domowe mi przeszkadzają. zresztą kiedy mam nawał pracy
zawodowej, to minimalizuję wysiłki. tylko ja chyba jestem niereformowalna.
wczoraj wybieralismy się do rodziny i ja mówię "no widzisz, ten żakiet*** dziś
by mi się przydał jak znalazł. widziałam u nas inny podobny, ale już nie za
takie pieniądze." on na to: "to ci dołożę", a ja: "nie, nie wiem, czy go chcę".
chyba pogrążyłam się całkiem w Waszych oczach, ale jak mną potrząśniecie, to
może odważę się na radykalne cięcia. bo już intensywnie myślę.

[nsc23]

Pokolenie-szmokolenie, kolejna wymowka annjen. Jezeli Ty jestes z tradycyjnej
rodziny, to moi rodzice pewnie tymbardziej, a problemu nie maja. Wez sie kobieto
w garsc, zamiast sie uzalac - w sumie rozumiem, ze chcialas sie wygadac, ale co
Ci ktos cos powie, to masz wymowke, ze to nie do konca tak - oprocz narzekania
powinnas jeszcze uskutecznic jakies akcje, czyny czy cos, bo inaczej nic sie nie
zmieni.

tylko ja chyba jestem niereformowalna.
> wczoraj wybieralismy się do rodziny i ja mówię "no widzisz, ten żakiet*** dziś
> by mi się przydał jak znalazł. widziałam u nas inny podobny, ale już nie za
> takie pieniądze." on na to: "to ci dołożę", a ja: "nie, nie wiem, czy go chcę".

Z wielkiej laski to ja tez bym nie chciala.

tradycja w rozumieniu waszej rodziny

[kicia031]

ja pochodzę
> z
> tradycyjnej rodziny, podobnie zresztą jak mój mąż, i ciężko byłoby
się nam
> przestawić na inny podział.

Jakas nowa wershja tradycji, jak widze: ty pracujesz na dwoch
etatach, utrzymujesz dom, a maz ma rozdzielnosc majatkowa i swoja
kase dla siebie. A jak umrze, pasierb wykopie cie z domu do twojego
mieszkania i zostaniesz bez grosza przy duszy.

Ale najbardziej przerazajace jest to, ze juz 2 raz dajesz sie tak
robic w bambuko.

konstancjo, juz wyjasniam

[kicia031]

> no, z pogarda to moze przesada. ja ostatnio zaczelam bardziej dbac
> o dom, bo do wrzesnia mam wiecej czasu. i nie spotkalam sie na
> razie z pogarda. spotkalam sie za to z ogromnym zdziwieniem. i
> niedowierzeniam. 'to naprawde Ty? dobrze sie czujesz?' ))
>
> i wlasciwie z wdziecznoscia tez sie spotkalam.

Nie chodzi o to, co robisz. Ja tez prowadze dom (bo chlopa jednak te
2 - 4 dni w tygodniu nie ma, choc jak jest, to na ogol wlacza sie
aktywnie), chodzi o nastawienie. Jesli kobieta podchodzi do zwiazku
z poczucie,m, ze musi sie starac i zasuwac, i skrecac sie w chinskie
8, i nie umie stawiac jasnych wymagan, czego oczekuje, jesli
pozwalal sie zle to traktowac, i sadzi, ze zalatwi sprawe stratajac
sie jeszcze bardziej i robiac jeszcze wiecej, to niestety - bardzo
to niesprawiedliwe - nie budzi wdziecznosci, tylko pogarde.
My sadzimy facetow wlasna miara - u wielu kobiet reakcja na dobroc i
zyczliwosc jest wdziecznosc. u mezczynz - niekoniecznie, chyba ze
najpierw sie ich ustawilo do pionu i wiedza, ze robisz to, bo
chcesz, a nie dlatego, ze sie boisz ich utraty, czy tez nie masz do
siebie szacunku.

I to jest odpowiedz na pytanie Why men love bitches )

[edw-ina]

Annjen - po pierwsze reformowalny jest każdy, tylko jeśli jest mu
wygodnie to znajdzie tysiąc wymówek, by niczego nie zmieniać.
Przeczytaj jak sama go tłumaczysz: do niego
> niewiele dociera, bałaganu w domu nie widzi, więc nie ma sensu
sprzątać.
> gotowanie odpada, bo nie umie i pracuje min. do 16.

Jeśli bałaganu nie widzi, to sprzątnij tylko po sobie i zaciśnij
zęby. Gotować nie umie więc odpada? Żartujesz chyba!? Dwie lewe
rączki ma i okulary z nosa tak strasznie spadają, że przepisu w
książce nie przeczyta???
A z tą pracą to już pojechałaś totalnie. To o której Ty wracasz, że
jego min. 16 uważasz za późną? Ja jak uda mi się wyjść o 16 jestem
super hiper szczęśliwa. Ale mniejsza o to.
Mówisz, że nie wiesz jak się zabrać za reformy. Ja bym to załatwiła
prosto z mostu, choć z drugiej strony w ogóle nie wyobrażam sobie
takiej sytuacji. Lecz jeśli nie chcesz z nim omówić całości
zagadnienia, to rób to krok po kroku. - kochanie, jutro wrócę
później z pracy, zrób zakupy, bo w lodówce jest pusto.
Albo: jestem zajęta, czy możesz mi pomóc i pokroić cebulę/skoczyć do
sklepu po sok/ pilnować, żeby sos się nie przypalił - w to miejce
wpisz co chcesz.
Albo: cieszę się, że obiad ci smakował, ale jestem taka zmęczona
teraz. Może ty posprzątasz po obiedzie?
Kobieto, nie daj z siebie robić sprzątaczki, kucharki i kochanki w
jednym. W dodatku takiej, której można powiedzieć "twoje wydatki,
twój problem" (wybacz, ale strasznie ten tekst zapamiętałam). Jeśli
twój facet czegoś chce, to niech sam ruszy swoj szanowny tyłek i ci
pomoże!!!
A z tekstem o pokazywaniu szafek to mnie rozbroiłaś. I co, ty
biegałaś trzy dni ze szmatą, żeby on się mógł pochwalić?
Oszalałaś?????? I pewnie jeszcze po zakupy do sklepu biegałaś i
spędziłaś dzień w garach, żeby on mógł mamusię ugościć?
Jeśli facet czegoś chce, ma się też wykazać!!!!!!!!!!
I jeszcze jedno - co on robi, kiedy ty pichcisz obiadek, sprzątasz,
prasujesz itp.? Bo mnie szlag trafiał jak widziałam własnego M
zajętego kolejną zabawką, kiedy ja gotowałam, zmywałam itp. I m.in.
dlatego zaczął dostawać zadania. Było: ja teraz gotuję, więc ty
rozwieś pranie/ odkurz mieszkanie czy cokolwiek było w tym momecie
potrzebne. Później jeszcze nauczył się gotować, bo kiedy ja zaczęłam
później wracać z pracy, ktoś musiał.

[annjen]

> Jeśli bałaganu nie widzi, to sprzątnij tylko po sobie i zaciśnij
> zęby.

kiedyś tak zrobiłam, ale ja długo nie wytrzymam...
> A z tą pracą to już pojechałaś totalnie. To o której Ty wracasz, że
> jego min. 16 uważasz za późną?

pracuję w róznych godzinach, częściowo w domu.

> Mówisz, że nie wiesz jak się zabrać za reformy. Ja bym to załatwiła
> prosto z mostu, choć z drugiej strony w ogóle nie wyobrażam sobie
> takiej sytuacji.

no właśnie ja niby też wiem jak, ale nie wyobrażam sobie, żebym miała to zrobić

Lecz jeśli nie chcesz z nim omówić całości
> zagadnienia, to rób to krok po kroku. - kochanie, jutro wrócę
> później z pracy, zrób zakupy, bo w lodówce jest pusto.
> Albo: jestem zajęta, czy możesz mi pomóc i pokroić cebulę/skoczyć do
> sklepu po sok/ pilnować, żeby sos się nie przypalił - w to miejce
> wpisz co chcesz.
> Albo: cieszę się, że obiad ci smakował, ale jestem taka zmęczona
> teraz. Może ty posprzątasz po obiedzie?

zdarza mi się tak robić, gdy nie mam czasu lub źle się czuję


> A z tekstem o pokazywaniu szafek to mnie rozbroiłaś. I co, ty
> biegałaś trzy dni ze szmatą, żeby on się mógł pochwalić?
> Oszalałaś?????? I pewnie jeszcze po zakupy do sklepu biegałaś i
> spędziłaś dzień w garach, żeby on mógł mamusię ugościć?

dokładnie tak było, a kiedy wieczorem w sobotę przed imprezą padałam na pysk i
chciałam wyegzekwować obiecaną wcześniej pomoc, to mąż się jakoś tak "źle poczuł"...

> I jeszcze jedno - co on robi, kiedy ty pichcisz obiadek, sprzątasz,
> prasujesz itp.? Bo mnie szlag trafiał jak widziałam własnego M
> zajętego kolejną zabawką, kiedy ja gotowałam, zmywałam itp.

jakbym widziała mojego...

I m.in. choć czasem rzeczywiscie pracuje.

> dlatego zaczął dostawać zadania. Było: ja teraz gotuję, więc ty
> rozwieś pranie/ odkurz mieszkanie czy cokolwiek było w tym momecie
> potrzebne. Później jeszcze nauczył się gotować, bo kiedy ja zaczęłam
> później wracać z pracy, ktoś musiał.

mój najwyżej kupi danie z garmażerki, którego ja nie ruszę... wiesz, był czas,
kiedy mieszkał sam z synem i nie miał nikogo do pomocy, a dziecko było mało
samodzielne... wtedy sam prowadził dom i jakoś sobie musieli dawać radę.
ale ja cały czas podkreślam: nie chodzi mi o podział obowiązków, bo z tym sobie
radzę. wkurza mnie, gdy facet nie potrafi się zachować jak mąż/dżentelmen
głownie w sprawach finansowych. chyba te jego wyskoki, których przykłady
podałam, sprawiają, że wiele razy czuję się upokorzona. nie liczę,że będzie
mnie utrzymywał, żyjąc sama ze swojej pensji chyba lepiej bym sobie radziła, niż
z nim.

[edw-ina]

Przeczytaj, co Ci napisała nsc23 - ogólnie rozleniwiłaś chłopa w każdej kwestii. Będziesz pilnowała, żeby żyć tylko ze swoich pieniędzy, nie wpadnie na to, że Ci nie starcza, bo o tym nie mówisz. Widzi, że sprzątasz/gotujesz i jakoś na twarz nie padasz, to nie chce mu się rączek podnieść.
Ja też jestem samodzielna, a mimo wszystko kilka razy się uniosłam. Mój M miał jakąś ekstra forsę i padło: on sobie kupi to, kupi tamto itd. Że bywam nerwowa i na język nie choruję, wkurzyłam się i powiedziałam, czy nie wpadł na to, że mógłby coś również sprezentować mi? W końcu ja jak mam ekstra forsę pamiętam o nim. Coś tam pomarudził, ja stwierdziłam, że tematu nie było, ale kilka dni później zabrał mnie na obiad, a kiedy w witrynie zobaczyłam fajną kieckę, to mi ją kupił. Niby nic, stać mnie na nią było, ale miło, że to M mi ją kupił.
Dlatego Annjen zacznij mówić, czasami może nawet krzyczeć (to ściema, że grzeczne dziewczynki idą do nieba, choć jeśli tak, to wcześniej same sobie piekło fundują). I przede wszystkim się nie przejmuj. Nie ma czasu pomóc ci przy gotowaniu? Co tam, zrobisz sobie sałatkę, wystarczy. Nie widzi bałaganu? To sprzątaj tylko w sypialni, by mieć gdzie uciec, kiedy już brud z każdego kąta wyłazi. Nie wpadł na to, że nie masz pieniędzy? Kiedy on ich nie ma nie płać tak łatwo, nie unoś się honorem, tylko przypomnij, że dałaś mu stówkę czy dwie na coś tam. Nie musisz kupować prezentów jego synowi, wystarczy, że o niego dbasz. Nie musisz biegać ze szczotką i gotować, bo ma przyjść jego mamusia. Można zamówić catering, a szanowny małżonek może za to zapłacić. A jak "źle się poczuje", kiedy powinien pomóc, to sugeruję byś następnym razem dostała ataku tak strasznej migreny, że przez tydzień przed wizytą będziesz leżała w łóżku.
Jak nie zawalczysz o swoje to niczego nie dostaniesz. Powiedz mi kto, może poza kobietą, jest w stanie zrezygnować z układu, w którym jest mu zwyczajnie wygodnie???

[dyderko]

Mam zupełnie inny układ, wszystko jest wspólne, poza częścią, którą
comiesięcznie odprowadzamy sobie na własne konta by mieć kawałek
grosza naprawdę własnego (ja nie wnikam na co wydaje swoje
pieniądze, on nic nie mówi widząc u mnie piętnaste kolczyki). Całość
naszych funduszy leży na wspólnym koncie które prowadzę ja (bom
lepiej zorganizowana) ale do którego on ma pełny wgląd i prawo
głosu. Mimo tego że on to swoje w sumie nieduże „kieszonkowe” wydaje
na siebie i na swoje dzieci (bo tylko prezenty „z okazji” idą ze
wspólnego budżetu) potrafi mnie zaskoczyć kupując mi coś z własnej
woli i kasy, bo pomyślał że mi się spodoba, czy też jeśli mam na coś
zachciankę a nie mam akurat pieniędzy (nasze własne pieniądze
naprawdę są nieduże) a on ma to nigdy nie zdarzyło się żeby nie
zapłacił za mnie (bez określania że pożyczka czy że zwrócę).
Nie wyobrażam sobie bym musiała go specjalnie prosić o pożyczkę.
Natomiast wyobraziłam sobie że nie mogę w takich sprawach na jego
pomoc liczyć... po takim numerze, jak przez Ciebie opisany zwłaszcza
przy takich układach finansowych, mój pan słyszałby często
komunikat „widziałam rzecz która Ci się podoba, możesz sobie kupić
ją w...”, „dawno nie robiłam Ci kotletów jak chcesz na pojutrze to
jutro kup mięso, i pamiętaj że skończyła się też bułka
tarta”. „Twojemu synowi podobała się koszulka, którą widzieliśmy w
sklepie na drugim końcu miasta”. Do tego wyliczyłabym dokładnie ile
wydaję na życie i zażądałabym wkładu połowy, bez wpływu tego wkładu
na konto rodzina przechodziłaby systematycznie w połowie miesiąca na
obgryzanie resztek.
A, jest jeszcze kwestia zachowania się przy młodym. Twój mąż będąc
ojcem ma obowiązek pokazać swojemu synowi jak powinny kształtować
się stosunki w dobrym związku. To co pokazuje synowi to on pewnie
będzie powielał we własnym związku. Czy on ma tego świadomość?

[dyderko]

Kiedyś gdzieś przeczytałam ze marzeniem współczesnego mężczyzny jest
utrzymać kobietę za jej własne pieniądze. Nie za współczesny ten
Twój...?

A Ty nie unoś się dumą, obowiązek utrzymania domu spoczywa na Was
obojgu. Jak nie umiesz powiedzieć że trzeba dołożyć do kubeczka to
po prostu pewnego dnia nie kup nic i skwituj „moje pieniądze już
przejedliśmy a w kubeczku nie ma nic od ...”.

Facetowi trzeba mówić wprost

[natasza39]

99% chłopów nie kuma podtekstów, aluzji, niedomówień.
Im trzeba mówić wprost. Tak samo w uczuciach, w zyciu w finansach.
Jak mu nie powiesz, że Ci nie wystarcza na zycie, to on Ci nie
dołoży. Jak do tej pory sobie radziłas i nie zwracałaś mu tyłka
cenami zarcia, to nie licz na to, że on sie sam od siebie
zainteresuje. Jak do tej pory on co"pozyczał" a Ty mu bez szemrania
oddawałaś, to pewnie myśli, że Ty taka niezalezna finansowo jesteś i
tak wolisz.
Facetowi mówi się wprost o co kamman, bo inaczej nie zakuma.
Dopiero po prostym wyartykułowaniu o co chodzi i co Cię boli i
dalszym nie zastosowaniu sie osobnika do Twoich wytycznych mozna
zastosowac srodki łagodnego przymusu.
Np. chca obiad? Zakupić ziemniaki, skwasić mleko dnia poprzedniego i
podac na obiad mówiąc, ze nie starczyło ci na nic więcej.
Mozna posłać z listą raz, czy dwa na zakupy. Niech wie ile co
kosztuje, bo oni zazwyczaj nie maja pojęcia ile kosztuja podstawowe
rzeczy. Po powrocie jeszcze opieprzyć, że przepłacił i wyłożyć gdzie
jakie promocje się poluje, aby nie przepłacić.
Brudno? A niech będzie. Niektóre meżczyzny tak juz maja, że
wyobrażaja sobie, że śmieci się w tajemniczy sposób dematerializują,
a o tym, ze gacie i skarpetki nalezy prać, suszyć, składać i wkładac
do szafy przypimnaja sobie wtedy, gdy nie mają juz czystych.
Każdy człowiek, a płeć męska w szczególności jest wygodnicka.
Do dobrego przyzwyczaja się moment, a oduczyć takiego, jednego z
drugim jest bolesne.

Zycze powodzenia w oduczaniu męskiej czesci domu od dobrego i
nauczeniu partnerstwa.

---------------------------------------------------------------------
Szarańcza jest plagą, chociaż jeden owad nie stanowi plagi. Podobnie
jest z głupcami.

troche odbiegamy od tematu....

[konstancja16]

natasza39 napisała:

"Każdy człowiek, a płeć męska w szczególności jest wygodnicka".

ja mysle, ze kazdy, bez "w szczegolnosci". tyle tylko, ze u malych
dziewczynek to wygodnictwo sie tepi i wyrabia poczucie
odpowiedzialnosci za dom, rodzine. a u chlopcow to wygodnictwo sie
pielegnuje. tradition. pamietam z wlasnego domu, gdzie bylo nas
dwoje dzieci: moj starszy brat i ja. dlaczego do nakrywania do
stolu, sprzatania, zmywania to ja bylam w pierwszym rzedzie wzywana,
a nie moj brachol? tradition. chlopiec sie bawi, odrabia lekcje.
tatus oglada telewizje. obaj panowie sa 'zajeci'. a baby
zapierdzielaja w kuchni i podaja posilek. a nastepnie sprzataja.

moja babcia jeszcze sie tak dawala, ale i moja mama sama sobie
sciagala na glowe bardziej odpowiedzialne prace, chociaz pracowala
zawodowo na 100% i zarabiala lepiej od taty. ja sie buntowalam i
tak mi zostalo. moge troche podlubac w kuchni jak mam czas i
natchnienie, ale nie w sytuacji kiedy jakies swiete krowy, ktorym
zawsze sie balagan sam dematerializowal, leza na tapczanie i
pachna.

Niezaleznie mam wrazenie, ze odbiegamy od tematu. Annjen wyraznie
napisala, ze nie chce uczyc chlopa partnerstwa (moze to nas wkurzac,
ale to ich zycie). jej problem dotyczyl ukladu finansowego w
rodzinie. skoro ona wklada tyle wysilku osobistego to jest dla mnie
oczywiste, ze jej maz powinnien ponosic koszty finansowe. no i
powrot do pani do pomocy tez mi sie wydaje uzasadniony. zupelnie
nie rozumiem dlaczego z niej zrezygnowalas (tzn domyslam sie, na
pewno sprzatasz LEPIEJ i DOKLADNIEJ. tylko dlaczego za darmo?). a
jesli teraz Ty i Mlody bedziecie wiecej czasu spedzac w Twoim
mieszkaniu to logicznie byloby kogos zatrudnic tam. no, chyba ze
Mlody jest tak samodzielny i pomocny przy sprzataniu, ze nie
bedziesz musiala sie przy nim narobic. w ogole omowiliscie jakos
koszty mieszkania Mlodego w Twoim mieszkaniu? czy jego ojciec
przejmuje czesc oplat? czy teraz jeszcze oprocz zakupow w domu
Twojego Meza bedziesz obslugiwac i utrzymywac jego syna? slowo
daje, zawsze chcialam miec prawdziwa Matke-Polke za zone...

[annjen]

co do pani prowadzącej dom, to sama odeszła, bo dostała etat. ponieważ to było w
czasie, kiedy miałam mniej pracy i wkrótce urlop, zaproponowałam, żeby na razie
nie szukał nikogo, a potem się zobaczy... no i się zobaczyło, że ja gotuję
lepiej (obaj byli zgodni), sama zaś uznałam, ze ja sprzątam lepiej i tak
zostało. powiedzieć teraz "jednak poszukaj tej pani do pomocy" to jak przyznać
się do porażki... ale przede wszystkim ja nie bardzo lubiłam, kiedy obca baba
łaziła mi po mieszkaniu, poza tym sama dobrze gotuję i niełatwo mi dogodzić. co
do pobytu Młodego u mnie, to faktycznie nie ustaliliśmy jeszcze, na jakich to
będzie zasadach i nie bardzo liczę na to że mąż sie wychyli z jakąś propozycją.
na razie zapytał mnie tylko, jakie moim zdaniem Młody powinien dostać
kieszonkowe na to trochę-samodzielne życie. czy ma się za to również utrzymywać,
nie okreslono, ale pewnie jakieś konkrety wkrótce się pojawią.

[dyderko]

Przepraszam, ale czy Ty masz coś do gadania we własnym stadle? Nie
chodzi mi tu o kwotę na życie dla nie Twojego dziecka, ani o kwotę
jego kieszonkowego, chodzi mi o całą resztę, czy Ty masz cokolwiek
do powiedzenia, czy Twój głos tak bardzo się nie liczy że nawet nic
nie planujesz, bo i tak nikt nie wysłucha?

[konstancja16]

powiedzieć teraz "jednak poszukaj tej pani do pomocy" to jak
przyznać
się do porażki

co za bzdura!!!!! powiedziec 'jednak poszukaj tej pani do pomocy'
to wyartykulowac: 'jednak nie chce mi sie juz byc kucharka i
sprzataczka za darmo. tym bardziej, ze sie przekonalam, ze tobie to
zwisa i powiewa co sie w domu 'samo' robi'. chociaz wydaje mi sie,
ze Ty jednak chcesz ciagnac te dodatkowe funkcje, taki cel
ambicjonalny. 'uchetam sie, ale nie poprosze o pomoc ani sie nie
poskarze na niewdziecznosc'. moze niebiosa wynagrodza. czyz nie?

wiec ja tego nie mam. od poczatku mieszkania razem mamy pania do
pomocy. co ja gadam, ja mialam pania do pomocy nawet jak mieszkalam
sama! pani przychodzi od czasu do czasu, nie gotuje i nie prasuje,
ale ogarnia chate w miare regularnie. ja nie umiem dobrze sprzatac,
nie lubie i nie chce. mam malo wolnego czasu na ogol i jak go mam
to wole isc pobiegac, poplywac albo sie pobyczyc niz sprzatac. albo
isc do kina lub na piwo z NM.

ale znam doskonale typ kobiet, ktore nie usiedza na tylku jak jest
pylek kurzu na polce. mialam takie potworne ciotki i to jest chyba
trudno uleczalne. wiec nie ma co z tym walczyc wbrew sobie. wcale
nie musisz byc kobieta 'nowego pokolenia' jesli nie chcesz
sama. ale logiczne jest, ze jesli juz zapieprzasz w tym dwoch
domach, pierzesz, sprzatasz, prasujesz robisz zakupy i gotujesz
(plus praca normalna) to ktos komu tyle obowiazkow nagle odpada z
jego listy zadan nie przyjmuje tego jako cos naturalnego
(wynagrodzenie dla Ciebie ze masz teraz 'portki' w szafie, dodatkowe
do prania i prasowania ) tylko kurna chata jakos sie poczuwa do
czegos! do finansowania wspolnego zycia w wiekszej czesci, do
przejecia wiekszosci kosztow, do usmiechu i przytulenia 'kochanie,
ciesze sie ze ja i moj dzieciak mamy taki zajebisty dom DZIEKI
TOBIE'.

bo jesli nie to w imie czego sie tak napinac? przeciez Ty pracujesz
i zapieprzasz w domu, a Twoj maz pracuje i.... i co?

[annjen]

słowa zajebisty raczej nie użyją, bo oni są większymi wrogami wulgaryzmów niż
ja ale tak, zdarza mi się słyszeć podobne w treści komunikaty. a tak poza
tematem, to dzięki za zaangażowanie w mój problem, poza sensownymi radami fajnie
się Ciebie czyta

[annjen]

no i mamy kryzys w związku... nigdy nie myślałam serio o odejściu, a teraz
zaczynam, bo dotarło do mnie, ze to ja kocham i jestem gotowa poświecić
wszystko, a facet... wygodnie się ustawił, wziął sobie gospodynię i niańkę do
dziecka, formalnie jest ok, niewiele ryzykuje pod każdym względem. ponieważ jest
osobą inteligentną i zna się na ludziach, więc wie, że raczej go nie zostawię. a
ja... kolejny raz okazuje się, że swoją dobrocią tylko przyciągam cwaniaków, bez
skrupułów mnie wykorzystujących. wiecie co mnie pozbawiło złudzeń? w niedzielę
zdarzył się w mojej rodzinie tragiczny wypadek - zginęła siostra ojca i jej mąż.
przez kilka godzin żyli w szpitalu i pojechaliśmy tam z mężem zabierając moich
rodziców. w trakcie jazdy roztrzęsiona dużo mówiłam, i wtedy usłyszałam od męża:
"kłapiesz i kłapiesz, już się zamknij". przedwczoraj pojechałam do rodziców,
wczoraj wróciłam. chciałam trochę z nimi pobyć, bo ciężko im się pozbierać. mąż
mnie dość chętnie wyprawił. gadaliśmy przez telefon, ale nie zapytał, jak się
czuję ja czy rodzice... w zamian opowiadał długo i ze szczegółami o swoich
wygłupach off-roadowych. wczoraj wieczorem wróciłam (wcześniej przez telefon
upomniałam się o kolację, bo sam o tym nie pomyślał, że jak żona wraca z trasy
przed północą, to może by coś zjadła). widział, ze byłam zmęczona i smutna, ale
nie zapytał o nic, pogadał trochę o swoich wyczynach w terenie i poszedł do
komputera... nie muszę chyba dodawać, jak się czuję...

[nsc23]

Wiesz co Annjen? Zrozumialabym to zachowanie gdyby bylo wyjete z kontekstu -
trudna sytuacja, facet nie wie jak sie zachowac, glupio reaguje, wiadomo, ze
jest przykro, ale trudno - trzeba powiedziec, ze nie tego sie spodziewalas i
liczyc na to, ze nastepnym razem bedzie lepiej. ALE w kontekscie wszystkiego
innego chyba by mnie trafilo na amen. I tekst z klapaniem ponizej wszystkiego -
znajac siebie poplakalabym sie na miejscu, bo by mi nerwy puscily.
Albo posadz goscia i mu jednak wszystko wywal jak leci, albo nie wiem juz co.

jedyna reakcja - brak reakcji

[aurelia-k]

współczuję Ci bardzo... aż chciałabym powiedzieć, że może nie
wytrzymuje ciśnienia, ale spotykam się z podobnymi reakcjami. W
wykonaniu mojego partnera najlepszą reakcją na trudności (dowolnego
typu) jest unikanie, lekceważenie i ogólny brak kontaktu. I
przeczekanie, przecież od dawien dawna wiadomo, że problemy
rozwiązują się same, trzeba je tylko odpowiednio długo przetrzymać.
Wychodzą z tego całkiem zabawne sytuacje: jak sprawi mi przykrość to
się na mnie obraża, więc w domyśle powinnam rozwiązać tę
niedogodność, żeby wszystko wróciło do pogodnej i niczym niezmąconej
normy...wyjaśnienie prosto z jego ust: bo u mnie w domu nie
rozmawiało się o problemach, nie mam wzorców. Ręce opadają

[edw-ina]

Annjen, przede wszystkim moje szczere kondolencje. Płacz, złość się, wyrzuć to z
siebie i nie pozwól, by zostało.
odnośnie twojego M. Hm, ludzi poznajemy w kryzysowych sytuacjach. Wówczas dość
szybko wychodzi, kto jest przyjacielem, a kto nie. Jak minie najgorszy okres,
musisz (!!!!!!!!!!!!) przeprowadzić z mężem kategoryczną rozmowę. Być może nawet
taką prowadzącą do zakończenia tego związku. Bo jeśli nie możesz liczyć na niego
w trudnych sytuacjach, to nie jest ci osobą oddaną.
I jeszcze jedno - Ty pojechałaś wspomóc rodziców, a on pobawić się???
Ile ten człowiek ma lat? 15? Nawet jeśli ta wycieczka była od roku planowana, to
mógł sobie odpuścić.
Trzymaj się dziewczyno i nie zamykaj się w sobie.

[konstancja16]

wspolczuje Annjen. Tobie i Twojej Rodzinie.

'w mojej rodzinie tragiczny wypadek' + caly opis stosunku Twojego
meza do sytuacji dosc mocno wpisuje sie w podkreslony wczesniej
podzial na moje-twoje. moja rodzina, moje problemy. twoje konto,
twoje pieniadze.

odwroc sytuacje, gdyby cos podobnego zdarzylo sie w jego rodzinie?
jakie byloby Twoje zaangazowanie?

trzymaj sie i pobadz z Rodzinka, ktora Cie teraz potrzebuje bardziej
niz kiedykolwiek. potem, na spokojnie juz, rozstrzygniesz czy masz
w mezu przyjaciela i wsparcie jakie on ma u Ciebie. czy tylko
swiadczysz darmowe uslugi roznych rodzajow. jednostronnie dosc.

annjen

[kicia031]

szczere wyrazy wspolczucia. Trzymaj sie.

Wyrazy współczucia Annjen

[13monique_n]

Dla Ciebie i Twojej Rodziny. Trzymajcie sie razem, to trudny okres i
potrzebujecie wzajemnego wsparcia.

PS A mąż - hmmm, mój eks w podobnej sytuacji (śmierć mojej Babci)
zachował się podobnie - totalnie lekceważąc moje uczucia. To był
koniec ostateczny naszego związku. Już wyraźniej nie musiał mi
pokazywać, kim dla niego jestem i co dla niego znaczę.