William Golding

[sumbor]

Ciekawy pisarz; emocje i subtelny sposób ich wyrażenia we 'Władcy much' i
Spadkobiercach sprawiły, że mam ochotę lepiej poznać jego twórczość. Liczę na
opinie o tym pisarzu i jego książkach.

[abranova]

Służę uprzejmie :)
Jeden z mojego Top 5 ulubionych pisarzy, od jakiegoś czasu spadł z 1 miejsca, bo
przeczytałam właściwie wszystkie jego książki przetłumaczone na polski i potem
bardziej pracowałam nad skompletowaniem kolekcji niż wracałam do poszczególnych
powieści. bo nie jest to łatwa ani jasna proza. Zaczęłam poznawać książki pana
Goldinga w wieku lat kilkunastu, najpierw zupełnie nieświadomie od
"Spadkobierców" właśnie i "Wieży" a później jak skojarzyłam kogo czytałam,
sięgnęłam po "Władce much". Dalej już leciałam z kolejnymi powieściami, które
akurat wtedy były w Polsce kolejno wydawane. I przyznaję się bez bicia, że do
dzisiaj nie rozumiem o co w niektórych fragmentach chodziło ;) Sama nie jestem
pewna co mnie przyciąga do jego książek, bo są chwilami mroczne i okrutne a ja
mam słabe nerwy, bo są mocno przesycone duchem i symboliką chrześcijaństwa a ja
jestem niewierząca...Chyba najbardziej hipnotyzuje język, w którym każde zdanie
jest skonstruowane z poetycką niemal starannością. Autor tak sugestywnie opisuje
świat otaczający jego bohaterów, że niektóre opisy czy sceny przechowuję w
pamięci z taką dokładnością, jakbym widziała je na filmie czy na obrazie - a
przecież Golding podsunął je tylko mojej wyobraźni.
Twórczość pisarza podzieliłabym na dwie grupy. Do pierwszej należą książki z
historycznym czy też nieco abstrakcyjnym, zupełnie odautorskim tłem, takie jak
"Spadkobiercy" i "Władca", które czytałaś, zbiór opowiadań "Bóg skorpion",
morska trylogia czy też jego ostatnia powieść "Dwoisty język" lub "Chytrus". Są
one w mojej ocenie nieco bardziej przystępne i opowiadają bardziej o ludzkiej
naturze niż kreślą portrety psychologiczne konkretnych bohaterów.
W drugiej grupie mamy do czynienia z powieściami bardziej współczesnymi,
odnoszącymi się do wydarzeń pamiętanych przez autora osobiście, jak druga wojna
światowa i rozgrywającymi się w dokładnie określonej przestrzeni, londyńskich
ulicach sprzed kilkudziesięciu lat itp. Tu właśnie przede wszystkim śledzimy
życiowe losy bohaterów, ich psychikę i przemyślenia oraz bardzo subiektywne
przeżycia (genialna scena z więzienia w "Siłą bezwładu"!)Nic jednak nie jest
podane nam wprost na tacy jak w pozytywistycznej powieści, większości rzeczy
musimy się domyślać, czytać między wierszami i przedzierać się przez symbolikę
snów, wizji i objawień.
Do tej grupy nie przystaje trochę najbardziej współczesna powieść Goldinga
"Papierowi ludzie", gdzie mamy do czynienia nawet z satyrą i poczuciem humoru ;)
Gdy ktoś już pozna dobrze klimat prozy tego angielskiego pisarza i poczuje
admiracje do jego osoby, to polecam zbiór jego esejów w książce "Ruchomy cel", w
której można rozpływać się nad błyskotliwością i talentem językowym autora.
Miłej lektury!

[vertigo5]

"Widzialna ciemność", "Wieża" i "Spadkobiercy" są najlepsze z jego
dorobku