Zaczyna się...

[kamyczek_0]

Mamy jesień.W zeszłym roku depresja w tym okresie,w tym pomimo spodziewanej
depresji zapukała hipo.Silna... Trochę głupot narobiłam.
Wdałam się w niepotrzebną mega dyskusję,opindalam wszystkich,którzy akurat są
pod ręką.Rachunki za tel stacjonarny i komórkę zabiją mojego męża ;/ zanim on
zabije mnie Sama zwiększyłam sobie dawkę Ketipinoru.Do tej pory brałam
malusieńką-zawsze gwałtownie i bardzo szybko reaguję na nawet najmniejszą
dawkę więc od niej zaczęłyśmy.Poza tym zawsze dopadają mnie skutki
ubocze-działania niepożądane.Jedynym lekiem ok jest Lamo.Przeżyłam wejście na
kwetiapinę jakoś cudem po 3 tyg.mdłości.
Lęk ogromny,czasem nie mogę usiedzieć na miejscu.Okropnie mnie nosi.Ręce
drżą.Podpieram się uspokajaczami,które chociaż na moment mnie otępiają i w ten
sposób mogę zasnąć i jeść.
Od wczoraj zwiększyłam tą dawkę Keti.Szybko reaguję na każdy lek,więc mam
nadzieję ,że tym razem tak będzie i szybko mnie ściągnie na przyzwoity
poziom.Skonsultuję to jeszcze z moją psych.,ale pewnie podpisze się pod tym.
Mam tylko cholerną nadzieję (tylko nią),że nie wywijam większych głupot i nie
wplączę się w nowe sytuacje.Chwilami doświadczam świadomości,że przegięłam.Tak
jak teraz.To szybkie,nędzne chwile.
Mąż mnie stopuje,chociaż nie wie że to hipo(a może mańka-chociaż ona kojarzy
mi się ostrymi jazdami.Być może to tylko mój złudny pogląd).
Nie wie,bo nie rozmawiam z nim na temat choroby.Sama jestem pewnie sobie
winna,że potem nie potrafi mi pomóc.Jedna rozmowa nie załatwiła przecież tego
problemu.
W tym stanie potrzebuję mocnej akceptacji,za wszelką cenę.Nawet ośmieszenia
się.Waszej także.

[kamyczek_0]

Czy w hipo ktoś z Was zdaje sobie sprawę z tego,że się pogrąża ściągając na
siebie kłopoty i warcząc na wszystkich?
Mam takie momenty,właśnie teraz w tych minutach.Potem zapominam i baluję dalej
To pewnie stan mieszany.Mam zmienne zdanie,zmienne poglądy w rym
czasie...wobec wszystkiego.Trochę jak chorągiewka.

[ikar113]

U mnie jest trochę inaczej- jak wpadam w górkę, to nie bardzo zdaję
sobie sprawę z tego, co wyczyniam i jakie to będzie miało
konsekwencje. Tym bardziej, że wtedy czuję się zypełnie zdrowy i
odstawiam leki, a nie ma mnie kto upilnować. Potem przychodzi
straaaszny dół i ponoszenie odpowiedzialności za wszystko co się
działo.
Co do Twojego obecnego stanu- spokojnie łykaj ten Ketipinor, to
naprawdę świetny dodatkowy stabilizator i przy okazji uspokajacz,
stosowałem go przez długi czas,dopóki mój nowy konował nie
stwierdził, że lepszy będzie Tisercin
Czekam aż wrócę do swojego miasta i do swojego stałego lekarza, i
wrócę do swojego starego zestawu leków, który bardziej mi pomagał
niż ten obecny.
A zmienne zdanie i poglądy mam zawsze, niezależnie od stanu...

[dzedlajga]

ja latem mialam nie hipo ale regularna manie i mimo to mialam przeblyski normalnosci

np noca wypisywalam tu takie rzeczy, ze az szkoda slow, a rano to wszystko
odkrecalam Co wcale nie przeszkadzalo mi nastepnej nocy robic tego samego,
lub jeszcze czegos gorszego

wydaje mi sie, ze duzo tu zalezy od tego, ze mamy swiadomosc choroby i ona
czasem mimo wszystko dochodzi do glosu

podczas pierwszej manii myslalam o sobie "wariatka" ale mimo to nie mialam
zadnego hamowania ani refleksji nad tym co robie i co sie ze mna dzieje. Tym
razem byly chociaz te przeblyski i podczas jednego z nich kazalam taksowkarzowi
zawiezc sie do szpitala

[kamyczek_0]

Cholera najgorsze są te moje rachunki A to wpieprzanie się w dyskusje
niepotrzebne i wypalające i prawie na śmierć i życie.Irytacja do granic.I
oczywiście każdy powinien w tym czasie czytać w moich myślach.Wredna jestem wtedy.
Mam nadzieję,że będzie lepiej.Lamo zadziałało u mnie po 3 dawkach,pomimo
wmawiania sobie,że to totalne gówno i nie ma bata-nie zdziała cudów.W ogóle to
po co mi leki.
Jutro powinno być lepiej.Trochę otumaniona jestem różnościami uspakającymi.Na
pociesznie...rozwijam Krówkę z papierka,a tam napis:"Nie poddawaj się!" Wedel
wie,co powiedzieć(napisać)człowiekowi ;D


----

[obecna_xyz]

Nie znałam Cię dotąd Kamyczku, ale teraz jest mi bardzo miło. Wg
mnie masz rozwiniętą manię. Należą Ci się solidne neuroleptyki w
terapeutycznch dawkach (Olanzapina, Kwietapina, Rispolept)
stabilizatory obok (Lamotrygina, Karbamazepina,Walproinian,Lit).Jak
długo masz rozpoznanie chad i jak długo chorujesz?
Piszę nie w tej sprawie: zaszokowało mnie, że mąż jest nie
wtajemniczony. On MUSI być ze szczegółami i na bieżąco informowany.
Mój mnie wspiera, opiekuje się, czuwa i czasem czai, czy aby nie
jakaś wpadka. Do wylewnych rozmów korzystam tylko z bezpłatnaego
Skypa.Pozdrawiam.N

[kamyczek_0]

Biorę Lamitrin 2x200mg plus Ketipinor 2x25mg - wiem mała dawka Keti,ale tak jak
pisałam szybko i gwałtownie reaguję na leki i małe dawki wystarczają
wszędzie.Lamo to wyjątek-zawsze nawet jak chorowałam na epilepsję działał na
mnie super i tylko z nim jako jedynym lekiem w moim życiu(obojętnie na co)nie
było problemu.Reszta stabilizatorów to była porażka.Ketipinor przeżyłam,ale 3
tyg.wchodzenia nawet na tak MAŁĄ dawkę było ciężkie.

Chad stwierdzony dokładnie rok temu-październik.W zasadzie w tym miesiącu rok
temu zaczęły się problemy z czymś co nie było już powrotem depresji (1 epizod)
jak się okazało.Diagnoza taka na bank chyba w styczniu-musiałabym zerknąć na
papiery.Wiedziałam sama,że to raczej nie depresja.Obstawiałam nerwicę.Teraz
wiem,ze była hipo i depresja.Ale wtedy myślałam,że hipo jest normalnym
stanem-taka już jestem i nie sądziłam,że ten wg.mnie normalny stan to objaw
choroby.Dletego tylko okres depresji mnie zaniepokoił.
Moja lek.myślała już o Chadzie,bo zaczęłam współpracę z nią wcześniej ok rok
szybciej z powodu w/w depresji-tego 1go epizodu.Potem spokój,aż do pierwszego
jak się okazało rzutu Chadu.
Myślę,że ten pierwszy epizod depresji to już były narodziny chadu.
Obcnie ultraszybkie zmiany.Hipo była teraz dłuższa,ale to ze względu na kłopoty.
Zwiększyłam ten Ketipior -będzie ok.Już jest lepiej

[kamyczek_0]

Wiesz co,chyba nigdy tak nie rozmawiałam z nim objaśniając mu z kim ma do
czynienia... Nie taką mnie "wziął"."Inwentarz"nie przewidywał pozycji pt.Chad.
Zamieściłam ikonkę z linkiem do afektywnych.pl z info nt.choroby.
Nie zajrzał...tak myślę...nie pytałam.Może myślał,że to materiały potrzebne mi
na zajęcia.Z drugiej strony wie,że ciekawe art,wciągam do folderu,którego info
wykorzystuję na zajęciach-zawsze coś się przydaje.
Nie dałabym rady rozmawiać z nim o chorobie.Tchórzę,bo wolałabym żeby moja
psych.go poinformowała co i jak.Dlatego chciałabym go ze sobą zabrać.
On wie,że bywają dni kiedy źle się czuję.Wtedy sam pyta "źle się czujesz?".W
zasadzie w słowie "źle" nie wiadomo dokładnie co się mieści.Gdyby to była
nerwica... psychoza,choroba maniakalna brzmi okropnie.Dla mnie tak
brzmiało.Myślałam,że czeka mnie szpital itp.
Depresja-to brzmi łagodniej,lepiej.Często słyszymy o niej nawet w
mediach.Wiedział,że miałam depresję kiedy ją przechodziłam.Wiedział,że biorę
psychotropy.
No więc co może być gorszego? Do tego słowa się przyzwyczaił.Wiedział z czym to
się je.
Wiesz...ja po prostu nie potrafię z nim o tym rozmawiać.Nie przechodzi mi to
przez gardło.To dziwne,bo mówimy o swoich uczuciach.Jednak TE uczucia związane z
chadem są tematem tabu.Moją hipo uważa pewnie za stan normalny,tzn.pewnie myśli
że taka jestem.Raz weselsza, pełna wigoru-łagodne słowa,a raz przybita.
Obecnie go nie ma,więc nie widział stanu w jakim byłam.Tłumię to w sobie.Nie
wiem,skąd ten strach... Może boję się,że mógłby mnie zostawić.Dobrym pomysłem
byłby właśnie film z S.Fry'em.Jednak potrzebuję wersji przetłumaczonej.
Nigdy nie pytał o treśc moich wizyt u psych.Jednak gdy gorzej się czułam sam
mówił,żebym może zadzwoniła do niej.Może wizyta u niej mi pomoże.Albo sama go
informowałam,że idę do niej i podawałam termin.Wiedział,a jednak jak mówię,nie
pytał co jest grane.