do bioracych lamitrin

[fiziunia1]

Kurcze, znowu chce mi sie ciagle spac, nie mam podwyzszonego nastroju,
ani nawet obnizonego, znow ta apatia i powaga;/ Myslalam ze na
lamitrinie juz tego nie doswiadcze a tu po kilkunastu dniach powrot
Czy wy, bedac na lamitrinie tez miewacie czasem takie ciezkie dni- z
nadmierna sennoscia, apatia?? Czy jest szansa ze wroca te cudowne dni z
podwyzszonym nastrojem>????

[drugikoniecswiata]

Kobieto, weź sobie na wstrzymanie; jeśli chcesz być na haju, to łykaj amfetaminę
czy inną extasę i już, proste jak drut. Tak, w życiu mamy takie dni, kiedy humor
jest gorszy, i takie, kiedy jest lepszy. właściwe działanie stabilizatorów
ocenia się w perspektywie kilkumiesięcznej, nie kilkudniowej. Powiem ci więcej:
od 7 lat nie mogę ustawić leków tak, żeby działały jak powinny i od jakiś 4 żyję
na permanentnej huśtawce. 3 dni spania po 15h to już nawet nie zauważam, robię
to co muszę i przez resztę czasu śpię. Piszesz tu od jakiegoś czasu i jakbyś nie
zauważyła, że mijasz się z rozumieniem tej choroby. Może to kwestia wieku, nie
wiem, ale mnie te pytania jak wrócić do stanu (hipo)manii zaczynają wku...wiać.
Mam wrażenie, że chciałabyś żyć w wiecznym cyrku. Za każdą manię ceną jest
depresja, na tym polega dynamika chad. Zastanów się, czy naprawdę chcesz tę cenę
płacić.

[fiziunia1]

ale mnie te pytania jak wrócić do stanu (hipo)manii zaczynają
wku...wiać.
Mam wrażenie, że chciałabyś żyć w wiecznym cyrku.

A gdzie ja w moim poscie napisalam ze chce ciagla hipomanie????Chce
byc stabilna ale nie senna, nie zamulona i nie apatyczna!!!!!Bo to
uciazliwe objawy i chyba nie sa symptomami zdrowia???I jeszcze jedno-
co twoim zdaniem znaczy stabilizacja?Bo rozumiem ze wg ciebie to
powaga i slabe emocje?

[fiziunia1]

A podwyzszony nastroj nalezal do moich cech osobowosci a nie zawsze do
objawow choroby.

[kamyczek_0]

Fiziu, również mogłabym się podpisać pod słowami Matrioszki. Tak odbieram Twoje
posty Tęsknota za hipo. Cecha osobowości:podwyższony nastrój. Tak myślałam
przez długie lata. A tu zonk. baaardzo ciężko zaakceptować to, że to nie JA. To
chad. Tęsknisz i tyle. Może sobie nie zdajesz z tego sprawy, ale to bije s
Twoich postów
Lamitrin biorę rok. Poprawy nie poczujesz po kilku dniach. Jest lepiej, ale
dobranie dawki jest ciężki. W jednym tygodniu muszę brać 2x200mg Lamitrinu, w
innym tylko 300 lub 200mg. Zależy od nastroju. Sama balansuję i próbuję dobrać
odpowiednią dawkę. Powyżej 400mg na dobę mija się celem, bo już nie spełnia
swojej funkcji. Mam dyspensę na samoregulację leków to pewnej dawki.
Zastanów się nad naszymi słowami Przeanalizuj zachowanie. Uważam, że to co
uważasz za ułamek siebie nie jest Tobą, tylko chadem.
Ja na prawdę przez naście lat(analizując okres dorastania)myślałam, że jestem
wesołkiem, przebojową laską. to określało mnie. Niestety to była hipo.

[drugikoniecswiata]

Nazwa "podwyższony nastrój" mówi sama za siebie - jeśli napiszesz "dobry
nastrój", to zrozumiem, używasz konkretnego terminu który jest ewidentnym
objawem choroby. Nie wiem, czy kamyczek ma rację, pisząc "to nie ja, to hipo", w
moim odczuciu do zmiany dobrego nastroju, optymizmu, napędu życiowego w
"patologię" dochodzi już po wyzwoleniu choroby jako takiej, wcześniej często
funkcjonuje się na granicy albo tuż przed nią. Pytanie kiedy to ostatnie
nastąpiło nie jest oczywiste, bo jak zmiana była stopniowa, to delikatne sygnały
trudno zauważyć, ja np. w odniesieniu do siebie nie mam do końca jasności, bo im
dalej (szczególnie w terapię), to tym więcej widzę takich zajawek z czasów
"sprzed".

Tak czy siak, oczekiwać, że po tym, jak zaczniesz brać leki, wszystko wróci do
normy, to mniej więcej tak, jakby po złamaniu nogi i wsadzeniu jej w gips dziwić
się, że nie da się biegać. No nie da się. Najpierw musi się zrosnąć, a potem
jeszcze zwykle potrzebna jest długa rehabilitacja. Często chodzić się trzeba
uczyć na nowo, nie tylko długodystansowo biegać. Rozumiem wściekłość, rozumiem
żal, rozumiem smutek, rozumiem tęsknotę za tym bieganiem - ale jakbyś mi tu z
nogą w gipsie codziennie pytała, dlaczego nie możesz wystartować w maratonie, to
bym była tak samo wku...wiona. Możesz. Na własną odpowiedzialność.

Rozumiem powtarzanie tego samego pytania non stop przez 5 latkę ("daleko
jeszcze??"), ale ty masz lat więcej niż 5. Ileś razy dostałaś odpowiedź. Mam
wątpliwości, i chyba nie tylko ja, czy ty chcesz się (wy)leczyć, czy mieć
wiecznie dobry humor. To nie jest kompatybilne, to pierwsze wymaga pracy i
czasu. To jest poważna choroba i tyle. Smutne, ale tak. Naturalne, że nie
umiesz się z tym od razu pogodzić, może i nigdy się nie pogodzisz, ale spróbuj
przynajmniej wyhamować i daj sobie trochę czasu na dojście do formy.

Może zajrzyj do książki Moniki Ramirez-Basco "Zaburzenia afektywne dwubiegunowe
- podręcznik pacjenta"? Pokazuje dużo związków między fazami choroby a życiem i
uczy konkretnych strategii.

To nie chodzi o to, że podwyższony nastrój jest zły. Jest dobry, jest pyszny,
jest cudowny - tyle, że jeśli doszło do ujawnienia się chad, to ZAWSZE za
hipomanię ceną będzie depresja, taka jest dynamika tej choroby. Może kiedyś tak
u ciebie nie było, teraz prawdopodobnie będzie. Zrób sobie rachunek strat i
zysków, w przypadku większości osób piszących na forum jest on jasny. Jeśli
depresja i psychotyczna mania ci nie przeszkadza, to eksperymentuj sobie z tymi
lekami do woli, tylko nie pytaj nas, czy dobrze to robisz. Nie robisz.

[drugikoniecswiata]

A, i jeszcze jedno pytanie. To, czym jest normalny nastrój, zmienia się też z
czasem i wiekiem. Jeśli dobrze pamiętam, masz -naście lat, weź pod uwagę, że
pewien okres życia właśnie pozostawiasz za sobą. Oraz że oprócz chad przeżywasz
wahania nastroju naturalne dla ludzi w wieku dojrzewania, jedno nasila drugie. I
jeszcze jesteś kobietą, dochodzi funkcjonowanie w rytmie cyklu, nie tylko pms,
ale też np. lepsza forma w pierwszej fazie i najlepsza w okresie owulacji.

I tak, zwykle z wiekiem się mniej bądź więcej poważnieje. Normalne jest
doświadczenie takich wahań, nad którymi potrafi się zapanować, a nie
niedoświadczenie ich w ogóle. Moja terapeutka mówiła: "księżyc nie jest non-stop
w pełni, on w niej bywa". Dotyczyło to dynamiki związków, ale równie dobrze może
dotyczyć życia i nastroju. Myślę, że to dobre porównanie.

BTW wie ktoś, co się dzieje z daifak / bellis?

[fiziunia1]

To nie chodzi o to, że podwyższony nastrój jest zły. Jest dobry,
jest pyszny,
jest cudowny - tyle, że jeśli doszło do ujawnienia się chad, to
ZAWSZE za
hipomanię ceną będzie depresja, taka jest dynamika tej choroby.

Moja doktorka twierdzi, ze jesli bede brala dobrze dobrana dawke
stabilizatorow plus dobry antydepresant w wyzszych dawkach moge caly
czas byc w tym "fajnym" stanie bez przejscia w depresje. No i chyba
w koncu sie to udalo. Wlasnie wrocilam od siostry- nadal jestem
senna ale nastroj lepszy niz rano Czuje ze tak zostanie na dlugo.
Mysle ze lekka ciagla hipomania nie jest zla( nie mowie o manii i o
silniejszej hipomanii). W tym "fajnym" stanie panuje nad sobe, nie
wydaje niepotrzebnie pieniedzy, nie mowie glupot. Jestem poprostu
usmiechnieta, mam ochote do dzialania, do spotkan z ludzmi. I chyba
nie dowiem sie od nikogo nigdy czy to moj naturalny stan czy faza
choroby.Ale jesli moge utrzymac przez dlugi czas taki stan to chce
zeby tak zostalo. A.... i nie mam nascie lat, tylko juz prawie 23
Ale kocham mlodosc umyslu i dobra zabawe;]

[fiziunia1]

c.d.
Nie wiem kiedy u mnie zaczal sie chad bo z dziecinstwa pamietam
tylko same depresje, lęki, płacz, osamotnienie, z czasow
nastoletnich przewanie dobry nastroj, szybszy naped, wiek od 20 roku
zycia natomiast to czas kiedy zaczelam brac przerozne leki
(neurolpetyki,antydepresanty, teraz stabilizatory)ktore wplywaly na
moj stan umyslu. Teraz na antydepresantach i lamitrinie jestem
smieszna, nakrecona lekko, ale nie ciagle tylko wtedy kiedy chce
taka byc.

[fiziunia1]

Ejjj! Gdzie wcielo mojego posta?

[kamyczek_0]

O Bellis myślę Kilka razy śniła mi się, chociaż nie wiem jak wygląda.

[fiziunia1]

O Bellis myślę Kilka razy śniła mi się, chociaż nie wiem jak wygląda.

heee?

[38takatam]

Bellis...tez mysle

[38takatam]

Przeczytalam jeszcze raz posty w tym temacie.I wiecie...tak naszla
mnie refleksja...coz dziwic sie mlodziutkiej dziewczynie,ze nie chce
byc pod kreska...
Sama sie lapie na tym,ze nie moge zaakceptowac choroby.Ostatni
tydzien w dzikim pedzie sprzatalam mieszkanie(niezle
zapuszczone).Jakaz dumna bylam z siebie,poszlam do szkol
dzieciakow,pozalatwialam stare sprawy.Bylam
mila,usmiechnieta,szczesliwa.Kochalam mojego
faceta,dzieci,swiat.Muzyka na caly regulator i dziki taniec z
miotlom,albo mopem,albo scierkaBylo cudownie.Te kilka dni.
Po tych kilku dniach zjazd!!!Jakze
bolesny.Oslabienie,placz,smutek,duszy,bezsens
zycia.Ból,ból,ból.Tesknota.Poczulam sie oszukana.Ktory raz? Sto
piedziesiaty ósmy? Oszukana przez chad...Zostalo mi podstepnie
zabrane dobre zycie,dobry stan,dobry seks...

Wzielam wczoraj wiecej lamotryginy(zasegurowalam sie,Toba kamyczku i
wiem,ze troche nieodpowiedzialnie).
Nie mam pojecia czy to to,ale znowu jestem nad kresssssska i czuje
sie zajebiscie...Pojutrze mam komisje z konsultantem ZUS-u i chyba
nie wypadne najlepiej...ale jakos mie to nie przeraza,choc
powinno...Odwolam sie jakby co.Serdecznie pozdrawiam
Dzis niepoprawna,fruwajaca i kochajaca Was wszystkich Asiuni

[fiziunia1]

A im wieksza dawke lamitrinu sie bierze tym wieksze nakrecenie czy
wieksza "nuda"?

[38takatam]

Odkad biore lamitryn nie mam depresji.Jedynie zjazdy,kilkudniowe.Ale to
zalezy,chyba od rodzaju CHAD-u.Mam mieszany,wiec husta mnie rowno.Biore
dwke 150mg.i ketrel w zaleznosci(tu mam wolna reke,zalecenie lekarza)od
samopoczucia od 100-do300mg na noc.
Trzeba sie pogodzic...choc to takie trudne!

[38takatam]

"Najokrutniejszym przekleństwem choroby jest także świeta
obietnica:nigdy nie będziesz czuła się tak samo na stałe"


Terri Chaney

[kamyczek_0]

Lamitrinu mam stałą dawkę czyli na dobę 400mg. Kwetaipinę mogę regulować od
150-250mg w zależności od stanu rzeczy.

[fiziunia1]

Ja biore tylko 50mg lamitrinu na dobe.Jest ok, nie mam depresji tak jak
dawniej, czesciej mam za to stany pobudzenia lekkiego ktore
uwielbiama po góreczce bez depresji tylko ta powaga i normalnosc. I
nie wiem czy jeszcze zwiekszac ten lamitrin czy pozostac przy 50mg?
Doktorka zalecila mi brac 100mg, ale czy jest sens podwyzszania obecnej
dawki skoro jest dobrze?