Zostałam mamą wcześniaka.

[aska1972]

Moja córeczka urodziła się 6 dni temu w wyniku oddzielenia łożyska w 30 tc. Ważyła 1400, teraz jest na cepapie, ma wylewy 2 st, i bardzo duży przewód botala, na razie leczony farmakologicznie. Ja dzisiaj wyszłam ze szpitala i czuje się kompletnie zagubiona. Strasznie targają mną emocje, obwiniam się że za mało na siebie uważałam, tak bardzo chciałabym cofnąć czas...może macie jakieś dobre rady jak sobie to wszystko poukładać?

[szalicja]

Hm... skupić się na laktacji To bardzo ważne dla malutkiej. Bądź przy niej,
dotykaj jeśli możesz, ale nie muskaj bo to niemiłe,raczej trzymaj ją pełną
dłonią za pupcię albo na pleckach, obejmij dłonią główkę...czytaj jej bajeczki,
śpiewaj, mów. Będzie czuła, że jesteś przy niej

[mama-cudownego-misia]

Witaj, Asiu.
Jestem mamą 3-letniej dziś Małgosi, urodzonej praktycznie w tym samym
wieku ciążowym, z wagą 1200 g, wylewami III stopnia, drożnym botallem
i kilkoma innymi problemami - dzisiaj zdrowej, normalnej panny. Bywa
różnie, czeka Cię na pewno wiele ciężkich dni, strasznie dużo
chodzenia po lekarzach, konsultacji u neurologów, okulistów, być może
kardiologów, psychologów i innych. Może się zdarzyć, że będziecie
musieli małą rehabilitować, chociaż wylewy II stopnia często nie
zostawiają śladów albo bardzo niewielkie. Ale 1400 g i 30 t.c. to już
całkiem nieźle.
Tu i teraz możesz przede wszystkim dużo bywać u malutkiej, kangurować
ją, głaskać, przytulać (jeśli oczywiście wolno - zapytaj lekarza
prowadzącego). To ważne, żeby czuła, że mama jest obok. Warto też
zadbać o laktację, bo wcześniaki karmione mlekiem mamy lepiej sobie
radzą - jeśli możesz, kup laktator elektryczny medeli, są
bezkonkurencyjne. Jak już troszkę dojdziesz do siebie, rozglądnij się
też za najpotrzebniejszymi zakupami, przede wszystkim ciuszkami w
rozmiarze 50 i 56 (trzeba wyprać w proszku dla niemowląt i wyprasować
- przydadzą się jeszcze w szpitalu) i monitorem oddechu.
Poza tym dbaj o siebie, pamiętaj o zdrowym jedzeniu, o piciu, bo
będziesz potrzebowała sił, żeby się zająć małą i ją karmić. I wiem,
ze to trudne, ale nie gryź się tym, co by było gdyby. Prawdopodobnie
i tak niczego byś nie zmieniła, nawet leżąc plackiem przez całą
ciążę.
Jeśli chcesz, możesz napisać, skąd jesteś, na pewno w Twojej okolicy
znajdą się mamy, które Ci pomogą.
Trzymaj się i pisz, co u Was

[b.wspaniala]

Ja urodziłam 14.04.2010 mojego synka w 24 tc. ważył 700g wylew II i III stopnia
na dzień, dzisiejszy wchłonięte ale nie wiadomo jakie konsekwencje przyniosą.
Jest po laserowym zabiegu oczu - do kontroli za kilka dni. Przewód Botalla
zamknął się na szczęście sam.
Bardzo ciężko mi było, że tak sie stało i że to spotkało właśnie mnie, tak jak
pisze tu jedna z uczestniczek tego forum skupiłam się na laktacji - wczoraj
minęły trzy miesiące a ja nadal małego karmię swoim mlekiem i przystawiam go do
piersi za tydzień wychodzimy do domu.
Wiem, że czeka nas ciężka praca nad nim żeby był normalnym i szczęśliwym
dzieckiem ale wierze w to mocno że tak będzie.
Życzę Tobie abyś nigdy nie przestawała wierzyć ze będzie dobrze nie załamuj się
i nie dręcz pytaniami dlaczego? bo to i tak nic nie da teraz musisz mieć dożo
siły i wiary w to że naprawdę będzie dobrze. Ja jeszcze sie nie otrząsnęłam z
tego wszystkiego tak do końca i czasami płacze tak żeby nikt nie widział bo nie
można okazywać swojej słabości trzeba być twardym i nie poddawać się. Ja mam 5
letnią córeczkę i ona też mi dodaje sił żeby wierzyć ze będzie miała
pełnosprawnego braciszka choć bardzo się boje co przyniósł wylew III stopnia.
Pozdrawiam WSZYSTKIE mamy wcześniaków. Trzymajcie się kobitki i nie traćcie
nigdy wiary w to ze będzie dobrze - to dla Waszych dzieciaczków - wierzcie.
basia
P.S. przepraszam za może chaotyczną treść wypowiedzi, ale tego co przeszłam nie
da się opisać w kilku słowach a nie chciałam zanudzać.

[mama-cudownego-misia]

Akurat na tym forum absolutnie nie zanudzasz.

[ag0000]

Witaj,jak to sobie poukładać wszystko?....na to wszystko trzeba czasu,czasem
dużo czasu i moc wiary ze będzie dobrze jak tylko może dla Twojego dziecka.Ważna
niewątpliwie jest laktacja,ale jak się nie uda to tez nie tragedia,tak było i w
moim przypadku,ale próbuj odciągać pokarm i dostarczać go małej na bieżąco do
szpitala,lub też można mrozić,a jak będzie już można przystawiać małą do piersi
to nie wahaj się.
Emocje są mocne i pamiętaj nie możesz się obwiniać,to już :minęło" i
najważniejsze to skupić się teraz na córeczce,dostarczać wiele
miłości,czułości,dotykać,głaskać,śpiewać piosenki,czytać bajeczki,to jest
wielkim motorkiem napędowym naszych maluszków,a już największym miłość,wiara i
nadzieja we własne dziecko
Ja z biegiem doświadczenia wiem o czym mówię/piszę
Moja córa ma już 2,8 latek i powiem że na dzień dzisiejszy wyszła z wcześniactwa
obronną ręką,podąża śladem rówieśników i zdobywa kolejne wierzchołki gór swojego
życia Miała również wylewy 2 i 3/4st,które ładnie się wchłonęły,rop 3st.
zabieg-laser i nosi okularki i lekko zezuje,rehabilitowana od samego początku do
drugiego roku życia,łatwo nie było,ale dala radę i my też naprawdę miała
szczęście moja córcia,wiele przeszła,ale i wiele ją ominęło.
Kochana mamusi życzę Tobie byś nie traciła wiary i była silna,naprawdę wszystko
może być dobrze i bardzo mocno tego Wam życzę,a jak będzie trzeba to
będę/będziemy dalej odpowiadać na twoje pytania i pocieszać jeśli będzie trzeba

[karro80]

Z mojej bardzo racjonalistycznej perspektywy:
-niestety teraz będzie huśtawka, bo nie dość, że martwisz, się o
córkę to jeszcze sprawa hormonów, z którymi często nie radzą sobie
nawet kobitki rodzące wielkie i zdrowe bobasy
-pozwól sobie na emocje,można trochę poplakać itp, ale nie wchodź w
to za głęboko, czasem mów sobie, że to tylko hormony
-nie daj sobie wmówić, że coś powinnaś lub że to twoja wina - jeśli
np nie masz potrzeby być w szpitlu non stop przy dziecku, to jest
twoja sprawa, nikogo innego, co prawda mówi się, że dziecko tego
potrzebuje, ale zazwyczaj bardzij to matka poptrzebuje "być
przydatna", bo wczesniaki dość dużo spią i nie trzeba ich nadmiernie
stymulować - jeśli sprawai ci przyjemność bycie z dzieckiem, to
bądż, tylko nie zaniedbuj siebie, bo to ty bedziesz musiała
być "fesh" jak dziecię będzie już w domu i trzeba będzie biegać z
nim po lekarzach(nawet jeśli dziecię wydaje się być zdrowe, ma
zlecone multum konsultacji i wizyt, żeby niczego nie zaniedbać)
- ja o siebie dbałam, ba zabespieczyłam się na wszelkie okazje i co?
24 tydzień, więc to nie jest wykładnia
- pytaj lekarzy o wszytko, bądź upierdliwa, pilnuj kontroli
okulistycznych -to bardz ważne jest

Ja np czas "szpitalny" ojomowy(bo na patologii juz musiałam być)
wykorzystłam do nabrania sił, kupienia niezbędnych rzeczy,
poczytaniu o rehabilitacji(w sumie wiekoszs wczesniaków jest prze\z
pewien czas rehabilitowana) i ogólnie podeszłam do tematu: problem -
wczesniactwo, aha, zobaczymy jak to się rozwiązuje,co z czym itp -
przez pewien czas odciągnaie mleka, jakby ci sę udao podtrzymac
laktację to cudnie by było, walcz, ale jak polegniesz to się nie
zadręczaj, bywa i tak

[aneciamamawiki]

WitaJ Asiu w naszym gronie.
Masz coreczke wagowo urodzona podobnie jak moja corcia- ktora ma juz
4 latka.
Kochana ciezki przed Toba czas ale głowka do góry, Twoja coreczka
jest silna dziewczynka i napewno doskonale sobie poradzi.Nie mozesz
miec wyrzutow sumienia, bo to nie twoja wina ze urodzilas wczesniej,
wiem ciezki jest sie z tym pogodzic ale niestety taka kobieca natura
ze czasem nie dajemy rady donosic.Nie obwiniaj sie, jestes i
bedziesz cudowna mama dla swojego skara- musisz w to
uwierzyc,Trzymam kciuki za was i pozdrawiam cieplo

[mama_kasia_77]

Asiu,z tego co widzę jesteś z Krakowa,napisz proszę,w którym szpitalu leży Twoja
córeczka.

[lazy_lou]

my tez z 30/31 tyg.

dzis 3.5 roku, super wielki i wspanialy facet.
skromnie dodam ze wybitnie przystojny

A tak serio- dbaj o siebie. i nie daj sie wpedzic w spirale
DLACZEGO, CO BY BYLO GDYBY itp.
Tego nie wie nikt.
moja ciaza byla ksiazkowa i dupa- wody odeszly i dowidzenia.
"przyczyna nieznana".

Zyj chwila, na wszystko przyjdzie czas. Nie zamartwiaj sie na zapas-
moze byc bardzo dobrze, chociaz na bank nie bez poslizgow...
A jak bedziesz miala jakies pytania- wal tutaj jak w dym. Zawsze
ktos ci cos podpowie, zrozumie...

Ja tu siedze od 3.5 roku niemal
mimo ze temat juz mnie troche nie dotyczy


trzymajcie sie.

[zurawska.barbara]

Witaj!
Jestem mamą Stasia, 31tc, 1650gr, wylewy I/II stopnia i właściwie w
szpitalu żadnych więcej problemów poważniejszych po urodzeniu nie
miał.
Wiem ze z perspektywy czasu (Staś ma 3 latka) łatwo jest tak napisać,
ale doskonale też wiem jak Ci cieżko....
Najlepsza recepta to nie myślec tylko robić swoje.
Staraj sie nie rozpaczać, to i tak już nic nie da. Skup się na tym
żeby jak najlepiej zaopiekować sie dzieckiem i sobą. Stało sie i
koniec, Twoje zadanie to odnaleźć sie w tej sytuacji, pomóc dziecku.
Dasz radę jak my wszystkie, łatwo pewnie nie bedzie. Czasem
przychodzi nam sie zmierzać z rzeczami które na pierwszy rzut oka nas
przerastają.
Trzymam kciuki, będę pamiętać o Was w modlitwie.

[anjazzielonego]

Asiu!

ja jestem "prawie" z Krakowa; jakbyś czego potrzebowała, o coś chciała zapytać - pisz na: [e-mail]

Moje córki - bliźniaczki urodziły się w 31 tc (1340 i 1500 g) po całkowitym odklejeniu łożyska; musiały przetrzymać transport 50 km dalej, co było b. dużym obciążeniem - początki były ciężkie - na pewno pierwsze tygodnie to ciągle krok do przodu, ale i zaraz krok do tyłu, jak to u wcześniaków.

Czeka Was parę tygodni pobytu w szpitalu, potem masa badań, wizyt, kontroli - taki wcześniaczy maraton trwa co najmniej co roku.

Ujastek to b. dobry szpital, dobrze wyposażony, ze świetnym personelem. Rodziły tam moje koleżanki, w tym 2 lekarki; tam urodziły się trojaczki koleżanki męża (najmniejsze dziecko ważyło około 800 g) - dziś to "zwyczajne" dwulatki.


Moje córeczki mają już prawie 4 lata. Są zdrowe, mądre, takie, jak inne dzieci.....

To nie Twoja wina, że Córeczka urodziła się w 31 tc!!!!

Rozumiem, że zadręczasz się, czemu nie udało się dotrzymać do późniejszego terminu - ale gdy ja czasem tak mówiłam, że czemu moje dziewczynki nie urodziły się w 37-38 tc, teściowa - pielęgniarka dziecięca - powiedziała coś mądrego: że wcześniactwo, mimo wszystkich problemów, płaczu, lęku o dziecko, to SZANSA na ŻYCIE.

Czasem nie można czekać, czasem natura wie, że to ostatni moment, by ratować dziecko, mimo, że tak wcześnie, bo czekanie tylko pogorszy sytuację....

Ładną ma wagę Twoja Córeczka
A jak ma na imię?

Mam nadzieję, że wszystko będzie u Was dobrze.....
Trzymaj się i w razie czego pytaj, na pewno chętnie pomożemy.

[misiekjasiek]

Witaj,
dziewczyny już wszystko napisały, ja tylko dodam od siebie:
nie próbuj nic układać, to wszystko samo się ułoży. Nie rozpamiętuj,
nie myśl, nie zadręczaj się. Malutka wyczuje złe emocje.
W tych ciężkich dniach bardzo pomagało mi forum (czytanie, na
pisanie nie miałam za bardzo siły) i historie z wcześniaka,
oczywiście te z happy endem.
Chyba jednym zgodnym głosem wszystkie możemy Ci powiedzieć, że
najważniejsza jest wiara w to, że będzie dobrze. Tego się trzymaj.
Czeka was ciężki czas, ale na pewno dacie radę

U nas wylewy też były, dodatkowo masa torbieli, u Jaśka początkowo
podejrzenie wodogłowia. Dzisiaj jest stan po i w zasadzie po
wylewach nie ma śladu. Wszystko się wchłonęło. Czego i wam życzę z
całego serca.
-------
Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g)
31 tc, ur. 17.10.2009 r.

[aska1972]

Dziękuję za tak ciepłe przyjęcie, cieszę się, że będę mogła Was zamęczać pytaniami. Chociaż na obecną chwilę mam taką pustkę w głowie, że poza pytaniem "dlaczego" nic innego nie przychodzi mi do głowy. Ciężko zbieram się po operacji, może przez te upały. Na razie walczę o mleko, ale jest coraz gorzej mimo, że odciągam w miarę regularnie mleka jest coraz mniej. Poprzednie dzieci rodziłam duże wszystkie w okolicach 4 kg, i piersi zawsze wyrabiały normę, więc myślałam że teraz nie będzie problemu, ale jednak widać, bez dziecka przy piersi to nie działa. W ogóle nie miałam nawału mlecznego, nie czuję tego mrowienia w piersiach. Na razie się nie poddaję, ale czarno to widzę.
Postanowiłam, że porozmawiam z psychologiem, bo sama chyba nie dam rady, mimo wspaniałego wsparcia męża i dzieci. Może któraś z Was zna kogoś sensownego w Krakowie?
Chciałam jeszcze napisać, że moja malutka miała już swój debiut w TV. Kto chętny to zapraszam do oglądania. Moja córeczka jest pokazana jako drugi wcześniak, taka długa chudzinka w inkubatorze z cepapem i w białej czapeczce, ma robione echo serca.

www.tvp.pl/krakow/informacja/kronika/wideo/15-vii-2010-godz1730/2109647

[mama-cudownego-misia]

Niestety bez dziecka jest trudno utrzymać laktację, jeden neonatolog
mi mówił, że nawet trudniej, jak się już miało dzieci. Do tego
dochodzi stres, wycieńczenie po operacji... Masz prawo nie utrzymać
laktacji. Na szczęście tak naprawdę te mleka modyfikowane dla
wcześniaków są bardzo dobre, poza tym zawsze możesz spróbować
karmienia mieszanego - trochę Twojego, a reszta modyfikowanego - może
z czasem przystawisz małą do piersi i Ci się laktacja znowu rozkręci.

A masz już imię dla małej?

[bootylicious1985]

modlę się za Twoją kruszynkę. wierzę gorąco że wszytsko będzie
dobrze!
jeśli chodzi o pokarm ja tez nie miałam nawału i też myślałam że nic
z tego- na początku prawie nic nie mogłam ściągnąć. potem miałam aż
za dużo- szkoda tylko że moja Ala pogardziła cycusiem- traktowała go
jak zabawkę
trzymam za Was kciuki!

[misiekjasiek]

Ja o pokarm nawet nie walczyłam, po cc w ogóle nic się nie pojawiło,
potem w drugiej dobie (już na sepsie) próbowałam ściągać laktatorem
i najwięcej to było jakieś 20 ml. Może to był też wynik mojego
ogólnego osłabienia, dostawałam wtedy miliony antybiotyków i nie
miałam na nic siły. Nie widziałam dzieci i nie miałam laktacji.
Nie jestem ani gorącą zwolenniczką ani przeciwniczką naturalnego
karmienia, ale sama wiedziałam, że nic z tego. Nie wykarmię dwójki,
choćby nie wiem co.
Lekarze też nic nie mówili o pokarmie, zresztą ważniejsze było
ratowanie życia dzieciom.
Jak Jasiek leżał już na zielonej sali dorwała mnie ta narwana
laktacyjna, wyciągnęła cycka, ścisnęła i udowodniła, że mam "fajny
pokarm".
Ja nie podtrzymałam laktacji, nie walczyłam o nią. Chłopaki są od
początku na butli i trzymają się świetnie. Nie żałuję.
Może następne dziecko uda mi się wykarmić, tego sobie życzę
-------
Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g)
31 tc, ur. 17.10.2009 r.

[misiekjasiek]

Obejrzałam film, wspomnienia wróciły i się rozkleiłam. Twoja
córeczka jest taka malutka, patrzę na moich wielkoludów i nie chce
mi się wierzyć, że byli tacy sami! Trzymaj się Asia, czas tak szybko
leci, niedługo będziesz miała małą w domu.
Jaki ruch na oddziale, u nas na Klinicznej tak nie było.
W tle rozmowy z mamą bliźniaków wył pulsoksymetr, aż dostałam gęsiej
skórki
Jasiek i Misiek też wystąpili w tv lokalnej, było nagranie dot.
zapotrzebowania na respiratory. Oglądali moi rodzice, ja potem
miałam poszukać w necie, ale w sumie... może lepiej nie.
-------
Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g)
31 tc, ur. 17.10.2009 r.

[kasienka-5]

ja tez mam podobne przezycia jak wy dziewczyny. mam blixniaczki z 34 tc. może
nie są tak wczesnie urodzone jak wasze maluchy, ale tezmiałam kłopoty z
laktacja. Pierwszy tydz masakra, ściaganie mleka po pół godz każda pierś i 10 ml
i tak co pare godz. wyłam przy tym laktatorze, a inne matki nosiły dla swoich
dzieci na intensywna terapie po cale pojemniki. Potem wróciłam do domu, a małe
zostały w szpitalu. Godzinny dojazd, stres, że ja w domu, a one same w szpitalu
jeszcze pogorszyło. Po 10 dniach jedna wyszła Zosia, ale niestety gardziła moim
cycem ;P. ja dalej walczylam, ściagalam mleko dla Tosi w szpitalu. I tak
nastepny tydz, jedno dziecko w domu, drugie w szpitalu. Po 2 miesiacach nie
miałam wcale mleka. Smieje sie, że mój rekord to 50 ml z obu piersi. niezły nie
Z perspektywy czasu, chyba musiało tak być. Małe są od początku na butli i
trzymaja sie swietnie, wiec glowa do gory. Powodzenia

[olaaa-calineczka]

witamywiem ze nie jest latwo kazda z nas towienie zadreczaj sie ze to twoja
wina ja podobnie ja karro dbalam o siebie i tyz 24/25 nie udalo sie .wiec nie ma
reguly dbaj o siebie i staraj sie myslec pozytywnie na capapie tojuz
cosmalutka da rade i wie m ze tak trudno myslec pozytywnie odwiedzaj
kanguruj gadaj tak na pocieszenie ten okro[pny czas kiedys sie
skonczytrzymamy kciuki pisz co u ciebie

[liti]

Trudno mi sobie wyobrazić co przechodzisz bo ja od połowy ciąży wiedziałam, że
jest źle, więc nie zaskoczył mnie nagły poród- no, nie tak bardzo; ja o
wcześniakach wiedziałam tyle, że jak ma kilo to będzie dobrze... i jakoś nie
zamartwiałam się na początku; potem trzeba było dużo cierpliwości, żeby wszystko
się ułozyło tak jak trzeba. Aktualnie mam zdrowe dziecko 3lata, pozdrawiam i
"donoś nam " tutaj co i jak. Trzymam kciuki;

[anjazzielonego]

Asiu,

jeszcze dodam, co na pewno już wiesz, ale lepiej zdołowanej Mamie powtarzać to częściej:

Mała urodziła się po 30 tc, z fajną wagą, już prawie tydzień za Wami - to same plusy, no i nie jest na respiratorze.

Myśl pozytywnie, nie zadręczaj się ani pokarmem, ani wczesnym porodem.

Próbuj odciągać, ale nic na siłę - miliony dzieci są na butli i co z tego???

[ag0000]

A pro po utrzymania laktacji,doskonale wiem/wiemy wszystkie jak trudno jest to
utrzymać,ale próbuj i nie poddawaj się,wiem że nie które mamy aby przy ściąganiu
pokarmu było łatwiej to stawiały sobie na przeciw zdjęcie swojej kruszynki i to
w jakiś sposób pomagało im.Ja również dwójkę pierwszych córek wykarmiłam piersią
po 9-10msc i nie miałam z tym żadnego problemu i donosiłam je do końca i wielkie
baby mi sie rodziły(4100 i 4500kg.) ,a tu taka niespodzianka i mam skrajnego
wcześniaka i cała reszta Ja osobiście ściągałam pokarm co dwie godzinki juz
od momentu jak tylko się podniosłam po cc,ciężko było i to bardzo ciężko,pokarmu
zlatywało po dwie kropelki,przerobiłam różne odciągacze,ale ręcznie mi najlepiej
wychodziło.I tak dotrwałam do 4 miesięcy,pokarm był podawany wiadomo początkowo
sondą,a później butelką i były próby przystawiania do piersi,ale mała nie dawała
rady,a ja za wszelka cenę pragnęłam aby mała sama ssała.Do tego moja córa miała
wysokie podniebienie ,język podklejał się jej do podniebienia i uciekał
dodatkowo do tyłu,koniec końców mała była na butli-z moim pokarmem i masażami
jamy ustnej i twarzy w celu lepszego odruchu ssania(to wszystko logopeda od
takich maluszków nam pokazał i wyjaśnił co i jak) Jednak później okazało się że
mała na moim pokarmie nic nie przybiera i kazali zostać na mleku sztucznym dla
wcześniaków i tak to było u nas.

[aska1972]

Byliśmy dzisiaj u malutkiej i na razie bz, ale przeżyłam chyba najgorsze 30 sek w moim życiu. Mała nagle przestała oddychać, znieruchomiała, rączki zrobiły się sine... wszystkie urządzenia zaczęły piszczeć, nie wiedziałam co mam robić, na szczęście szybko podeszła pielęgniarka i troszkę potrzepała małą i wszystko zaczęło wracać do normy. Ja mało nie padłam na zawał a pielęgniarka ze stoickim spokojem i uśmiechem na twarzy wytłumaczyła mi, że mała za mocno zasnęła i zapomniała oddychać! Matko! Jak ja się przestraszyłam, teraz się cały czas denerwuje czy to się nie powtórzy i co będzie jak nie będzie pielęgniarki w pobliżu? Czy da się temu jakoś zapobiegać? Wiem, że są gorsze rzeczy, ale to wyglądało tak okropnie...
P.S.
Chciałam Was jeszcze przeprosić, że wywołałam bolesne wspomnienia dając link do reportażu. Nie pomyślałam, bo teraz jakoś ciężko mi się myśli, raz jeszcze przepraszam.

[mama-cudownego-misia]

Takie bezdechy wynikają z niedojrzałości układu nerwowego, przejdą w
miarę, jak mała będzie dojrzewać i dorastać do wagi urodzeniowej. Ma
je wiele wcześniaków.
Na wszelki wypadek kup koniecznie do domu monitor oddechu, najlepiej
chyba taki pod materacyk, bo ten przypinany do pieluszki starszemu
niemowlakowi będzie przeszkadzał w obrotach (a wcześniak powinien
mieć włączany monitor przy spaniu przez cały pierwszy rok życia).
I nie martw się, pielęgniarki ZAWSZE są w pobliżu, a te alarmy są tak
nastawione, że włączają się, gdy saturacja spada, ale jeszcze nie ma
jakiegoś wielkiego zagrożenia. Pielęgniarka zdąży.

[misiekjasiek]

Coś Ty, nie przepraszaj, nie wywołałaś złych wspomnień. To coś
innego, po prostu żal pomieszany z radością (że już jest ok). Z
drugiej strony takie maluchy zawsze będą działać na mnie jak
wyciskacze łez, bo jak tu nie płakać...
Mała miała bezdech wcześniaczy, to się zdarza. Tak jak pisze Beata,
pielęgniarka zdąży. Zaufaj im. To ich codzienna praca.
Mój Michu dusił się statystycznie 4-5 razy dziennie, wyszedł do domu
na tlenie i takie akcje też się zdarzały. Ale nie martw się, lekarze
nie wypuszczą małej, dopóki bezdechy nie ustąpią.
Przyjęte jest, że jeśli od ostatniego bezdechu minie 8 dni, więcej
się nie zdarzy.
Jednak wszystko jest możliwe, dlatego powinnaś zaopatrzyć się w
monitor bezdechu. U nas było tak, że lekarze poinformowali 2
tygodnie przed planowanym wyjściem, żeby go kupić. Używamy cały
czas, teraz już tylko w nocy.
-------
Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g)
31 tc, ur. 17.10.2009 r.

[ag0000]

Mamusiu tak jak MCM pisze to jest prawda i koniecznie-dla swojego spokoju
również monitor oddechu.Moja córa jak i wszystkie wcześniaki też miała takie
bezdechy,bo zapominała o oddychaniu,bo ciężko jej było jeść z cyca i butli,bo
było jej błogo u mamusi na piersi jak kangurowaliśmy się i w domku również się
zdarzyło ale już sporadycznie i zbiegiem jak mała rosła to się uspokoiło.Zawsze
w szpitalu były pielęgniarki które były gotowe do działania i uczyły nas jak
trzeba w takich sytuacjach postępować.Wiem że takie sytuacje są przerażające ale
to minie,u naszej małej ciągle jakieś alarmy się włączały bo mała tak szalała,że
odpinała sobie elektrody,rozintubowała się i tak sie kręciła że musieli ją nawet
"wyciszać" na pewien czas (usypiali ją) aby nie stwarzała sobie sama zagrożenia
życia.
Jeszcze jedno,pamiętaj nie przepraszaj za nic,nawet za to że na nowo w nas
odżywają jakieś wspomnienia,to będzie nam już zawsze towarzyszyło i nic na to
nie poradzimy,czasem tylko to może mniej nas już boli,a i tak już zostaniemy
lekko "zwichrowane" na punkcie naszych dzieci i ich zdrowia,a czasem to nawet
"palma" nam odbija łagodnie mówiąc
Pamiętaj pozytywnie się nastawiaj i to wszystko przekazuj malutkiej aby dodawać
jej siły do walki

[aneciamamawiki]

Nie przepraszaj kazda z nas to przechodzila i doskonale cie
rozumiemy
kup monitor oddechu bo to pozwoli ci spokojnie spac i zapewni
bezpieczenstwo malenstwu.
Obejrzalam twoja galerie- masz sliczne dzieci gratuluje.Moge cie
tylko pocieszyc ze Twoja coreczka jest na wygranej pozycji- ma
rodzenstwo dzieki ktoremu bedzie sie super rozwijac i nadrabiac
braki w tempie ekspresowympozdrawiam

[mamaigiiemilki]

trzymam kciuki za córeczkę - na pewno będzie dobrze

a chciałam napisać ci coś odnośnie karmienia piersią - pamiętam jak
walczyłam o pokarm, ściągałam laktatorem elektrycznym ale to było
jednak mało dla dwóch cór; a wszędzie na ścianach wisiały plakaty
jakie to karmienie naturalne jest ważne itp. ...to było strasznie
dołujące...i w końcu dałam sobie spokój, kupiłam mieszankę; i chyba
dziewczynom krzywda się nie stała, odpukać nie chorują(ale ja
postawiłam też na hartowanie, spacery w każdą pogodę i
nieprzegrzewanie- ale to już nan inny post)także nie zadręczaj
się, pediatra ewentualnie poleci ci mieszanke dla wcześniaków;
pozdrawiam serdecznie;

[karolinaikonrad]

Trzymam kciuki za Malutką i wierzę, że będzie dobrze, ściskam

[nastjaa]

Witaj Asiu,

Właśnie przeczytałam caly Twój wątek
Filmik mnie naprawdę wzruszył - niesamowite jak te wspomnienia
powaracają (i nie przepraszaj za to - nas mamy wcześniaków
wzruszają różne rzeczy ).

Rok temu kiedy na świat przyszła moja córeczka (29/30tc, 870 gramów)
czytałam to forum i szukałam nadziei. To naprawdę pomaga. Sama nie
wiem jak przetrzymałabym te 4 miesiące. Pamiętam, że zazdrościłam
dziewczynom, ktore miały już to wszystko za sobą. Dziś mam w domu
śliczną zdrową roczną córeczkę.

Co do bezdechów (ewentualnie spadków saturacji)- to normalne,
wkrótce sama będziesz wiedziala jak sobzcie poradzić. Większość
wcześniaków wychodząc do domu już ich nie ma, ale tak jak dziewczyny
piszą- dla swojego spokoju zaopatrzcie się w monitor.

Poza tym pisz nam jak najczęściej jak się ma mała, ile waży, czy
wylewy się wchłaniają. Będziemy ją wszystkie dopingować. Nie raz sie
przekonałyśmy, że to forum potrafi zdziałać cuda

[aska1972]

Raport
Mimo niedzieli dzień pełen informacji, pierwsza i najgorsza jest taka, że wyszło
z posiewów, iż Mała urodziła się z wrodzonym zapaleniem płuc wywołanym jakimś
"tralalalaplazmocośtam" którym zaraziła się ode mnie . Pani doktor
tłumaczyła, że jest to twór ni bakteria ni wirus, ale groźne dlatego Mała ma 2
antybiotyki. Na szczęście działają i powoli schodzą z tlenem w dól, teraz ma 23
chyba %. No i wiadomość, która mnie powaliła z nóg, Malutka je 8 x 9 ml i
pięknie trawi, nie ma zalegań, robi kupki. A ja myślałam, że ona nadal je 6x3
(wcześniej miała zalegania). Zmobilizowało mnie to do większej walki o mleko, bo
teraz widzę, że to ma sens. Fajnie dzisiaj było, bo saturacja wysoka, nic nie
piszczało, Mała rozrabiała w inkubatorze, tak odpychała się nóżkami od gniazdka,
że aż się na boki przewracała. Ja już nie boję się jej dotykać.
Oj potrzebowałam tego bardzo.

[mama-cudownego-misia]

Super wieści!
Słuchaj, a Mała ma już jakieś imię? Żebyśmy wiedziały, za kogo kciuki
trzymać

[mamaolisia]

Asiu bardzo się cieszę że takie wieści od malutkiej nam przekazujesz.
Trzymam kciuki za Was.

[anjazzielonego]

No właśnie.
My tu w kółko, jak ma na imię, a Ty nic!!

[karro80]

chyba większość naszych maluchów miala wrodzone zapalenie płuc, taki
standard w "pakiecie'niestety, ale slicznie trawi, to jest ważne, po
oddechu drugie najważniejsze z początku.

A co do piszczenia -czasem też piszczy bo:
czujnik sie poluzował
dziecię wierzgnęło wesoło
czujnik się zużył

[mamaduo]

hej
moje dzieci urodzily sie w 31 tc - wczoraj skonczyly dwa latka. Ominelo nas
bardzo wczesniaczych przezyc, ale i tak bylo chwilami bardzo ciezko - na pewno
czeka Cie duzo pracy o duzp wizyt lekarskich. Z opisu wynika ze z Mala nie jest
zle wrodzone zapalenie pluc w tym szpitalu, w ktorym ja rodzilam, miala
polowa dzieci (donoszonych rowniez). Trzymam kciuki za coreczke

[niuniadr]

Asiu, bardzo nas ciesza takie wiesci i oby ich było jak najwięcej.
Mocno wierzymy, że małej się uda i trzymamy za Was kciuki. Daj znać,
co tam u małej królewny. Poczatki są zawsze ciężkie, bo nikt nie
planuje zostać rodzicem wcześniaka, ale niestety czasem, się tak
dzieje i nie mamy na to wpływu, jednak zobaczysz, że z kazdym dniem
będzie lepiej.
Ściskam

[anna_fv]

Dla pokrzepienia ...jestem mamą bliźniaków z 25tc, dziś mają roczek
(korygowany), już chodzą, są zdrowe i rozwijają się super. Wszyscy
lekarze zgodnie twierdzą, że nigdy nie rozpoznali by w nich
skrajnych wcześniaków.
A ich warunki startowe byly dużo gorsze niż Twojej córeczki, ważyly
prawie polowę mniej, mialy gorsze wcześniacze przypadlości. Dlatego
glowa do góry, powinno być wszystko dobrze.

Bardzo ważne, że mala dobrze trawi, teraz przybieranie na wadze jest
bardzo ważne. Choć to teraz wydaje się bardzo odlegle, zobaczysz, że
niedlugo zabierzesz ją do domu

[szalicja]

Asiu, ja jeszcze o tym karmieniu... U mnie dużo zrobiła motywacja, ze będę
karmić i już, no i achy i achy lekarza prowadzącego, który chwalił mnie za każdą
kropelkę mleka. Może odciągaj częściej? Ja odciągałam co 3 godziny przez całą
dobę i doiłam się przez pół godziny elektrycznym laktatorem Medela. Zawsze
ustawiałam na maksa heh. Na początku to nie były duże ilości, ale z czasem
pokarmu było coraz więcej. Może to jest inaczej, niż przy terminowym porodzie? W
końcu to finał z zaskoczenia...Daj sobie czas, ale nie poddawaj się. Jasne, że
to nie będzie koniec świata karmić mieszanką, ale fajnie byłoby jednak, gdyby Ci
się udało utrzymać laktację. Ja też z czasem dokarmiałam mieszanką, ale karmiłam
puki mogłam również naturalnym mlekiem i na samym naturalnym był do 4 -go miesiąca.

[chiyo28]

asia, wspieram z całych sił...

[dysia83]

Niedawno przeżywałam to samo co ty. U mnie również wspomnienia, i to jeszcze nie odległe, wróciły. Z powodu przedwcześnie odklejającego się łożyska miałam cesarkę w 33/34 tc- było to 16 kwietnia 2010. Emil ważył 2020g, w ostatniej chwili go uratowano bo łożysko było już całkiem oddzielone. Przez pierwsze 12 godzin wszystko było super-oddychał samodzielnie, waga całkiem niezła itd...a potem okazało się, że ma zapalenie płuc i jest niewydolny oddechowo. Podłączono go do respiratora, nie trawił mojego pokarmu, lekarze nie chcieli mi dawać nadziei, że będzie dobrze. Dostawał 2 antybiotyki, z powodu anemii miał mieć transfuzję uzupełniającą.
Pod respiratorem był 6 dób, w inkubatorze 10, potem przeniesiono go na salę z mniej intensywnym nadzorem gdzie przeleżał kolejne 2 tygodnie. W sumie w szpitalu spędził prawie miesiąc. A teraz ma skończone 3 miesiące, rozwija się prawidłowo-tak jak jego rówieśnicy urodzeni w terminie. Potrafi już utrzymać główkę na przedramionach, uśmiecha się świadomie, gaworzy. Obeszło się bez retinopatii, słuch również w porządku. Fakt, że jest mniejszy-teraz waży 4600 g ale to mało istotne. Mamy problem z anemią- transfuzja nas ominęła, przyjmuje żelazo ale niedawno znowu hemoglobina strasznie nam spadła- do 7,9 więc już myślałam, że nie obędzie się bez przetaczania-na szczęście kolejny raz się obronił, po tygodniu było już 8,7. Mamy masę wizyt u lekarzy różnych specjalności ale jak na razie wszystko jest ok i ztego się cieszymy.
Jeśli chodzi o karmienie-u mnie pokarm pojawił się w 3-ej dobie po porodzie. Myślę, że moje psychiczne nastawienie odegrało tu wąną rolę- pierwszego syna karmiłam tylko i wyłącznie piersią więc teraz wmówiłam sobie, że również tak musi być. I pokarm pojawił się i to w nadmiarze. Ważne żeby go ściągać co 3 godziny, nawet w nocy.
Głowa do góry. Dziewczynki podobno są silniejsze- co u nas na oddziale się sprawdziło. Jeszcze chwilka i będziesz mieć maleństwo w domu.

[fryzzia]

nasz Krzysiek ma urodzeniowe 18 miesiecy a caly czas pytam siebie dlaczego?
czemu to dziecko mialo taki start ?
my mielismy duuuzo szczescia ale i tak nadal ciezko sobie to poukladac ....

kochamy go bardzo, dotykamy, przytulamy i ..niestety rozpieszczamy malego
terroryste zepsulismy chyba go totalnie .. ale to jedyne co dla niego
moglismy wtedy i teraz zrobic .

dbaj o siebie i corcie. dotykaj, czytaj , spiewaj i badz ... walcz o mleko ale
jak sie nie uda to tez nie tragedia .

trzymamy kciuki

[aska1972]

Dzisiaj ciąg dalszy dobrych wiadomości, zrósł się przewód botala, jak na razie wygląda bardzo dobrze, mała wygląda coraz lepiej, co prawda dzisiaj znów miała bezdech, ale już wiedziałam co robić i wszystko szybko wróciło do normy. W piątek kontrola głowy i posiewów. Dzisiaj też dostałam podwójną niespodziankę, najpierw pielęgniarka pozwoliła mi Małą przebrać, a potem w pampersie zobaczyłam piękną noworodkową kupę. Taka mała śmierdząca rzecz a tyle radości
Teraz najwięcej nerwów to będzie z tymi wylewami, ale wierzę, że ten mój maleńki cud da radę.
Odnośnie imienia... hmmm... problem mamy... Maleńka jest "no name" póki co. Każda propozycja mile widziana.

[marta_i_koty]

Może Nina? (od nine-dziewięc)

[kiri77]

Dziewczyny juz wszytko powiedzialy i podpisuje sie pod wszytkim rekami i
nogami Moj Kacper z 30 tc i 890 gram wiec waga Twojej malutkiej dla mnie
rewelka i napewno sobie poradzi dziewczyny sa silniejsze (podobno)
Trzymam mocno kciuki za malutka

[karro80]

Ładne

[mamaduo]

Paulinka

[bootylicious1985]

super wieści! oby tylko takie wypełniały Twoje posty
P.S.Nina podoba mi się bardzo
dodam że ja mam córusię Alicję. może Ala Wam się spodoba?
trzymamy z Alutką kciuki za Twoją kruszynkę!

[janeel]

A moze Wiktoria? Dość popularne, ale piękne imię.
Poza tym Maleńka jest już po pierwszych zwycięstwach
I oby tak dalej! Trzymam kciuki!

[aska1972]

Imię wybrane:
jest piękna, delikatna a jednocześnie silna jak....
Róża
mąż pojechał zarejestrować: Róża Teresa.
Alicje Wiktorię już mamy. Różyczka to nasza siódma córeczka dlatego ciężko było z imieniem.

[mama.ady]

widziałam ten program w teleekspresie moje gratulacje! mieszkam przystanek od
Ujastka i niestety mam złe wspomnienia z tego szpitala, a wcześniactwo to krzyż
dla jednych tak ciężki i przytłaczający, że na zawsze zgina kark a dla innych to
doświadczenie jedno z wielu...życzę Malutkiej żeby wraz z wyjściem do domu ten
etap się zamknął i nie wracał w postaci powikłań powcześniaczych, a Tobie siły i
cierpliwości, pozdrawiam mama Ady

[mama.ady]

w Kronice oczywiście widziałam i zdziwiłam się, że nie znam tych lekarzy, bo
moja rodziła się na Kopernika

[chiyo28]

super wiadomości co do imienia to też mam Paulinkę

Looknij sobie naszą Zochnę

[attache1974]

Proponuje wpisać w wyszukiwaczce forumowej wszystkie wątki
niejakiego attach1974 (oczywiście te o wcześniakach). Poczytaj sobie
o Zochnie, w skrócie 1400 gramm tylko i aż wylewy krwi do mózgu 3 na
4 stopień, wodogłowie pokrwotoczne, groźba zastawki.
A dziś
Zochna budzi się o 5:50 tata już się wyśpałam wstawaj ja chcę do
baci zadzwonić. No to dzwonimy o 6 rano - i Zochna nawija - Bacia ja
już nie śpię wyjdź po mnie przed dom, ale bacia to dopiero za chilkę
masz jeszcze kilka minut.
No i z kąd ona takie teksty zna.

[attache1974]

teksty attache1974 się mi gdzieś e podziało.

[mam-ann]

gratuluję córy
mała Róża to kawał baby 1400 to duży wcześniaczek, jestem na 100% pewna że da sobie ze wszystkim radę

7 cór.. to ile masz dzieciaków? wszystko Twoje? jestem pełna podziwu!

[kj-78]

Chyba z sygnaturki wynika, ze dzieciaczkow 9! Jestem pelna uznania i
podziwu Trzymam kciuki za Rozyczke i pozdrawiam serdecznie.

[aska1972]

Dzisiaj ciąg dalszy dobrych wiadomości. Jedzenie zwiększone, tlen zmniejszony. Teraz ma 21%, to chyba dobrze?
Martwią mnie jednak te wylewy, czy to będzie miało bardzo negatywny wpływ na przyszłość?
A dzieci mam 9. Tak jak w sygnaturce. Wszystkie moje własne, rodzone (raz bliźniaki). Wszystkie rodzone w terminie z wagami mniej więcej 4 kg, nawet bliźniaczki ważyły 3,3 i 3,4 kg, także Różyczka to dla mnie ogromne wyzwanie.

[bootylicious1985]

MEGA ZARĄBISTY SZACUN za 9 dzieci
a tak wogólę to brawo dla malutkiej że tak pięknie sobie
radzi!!!!!!!jest taka dzielna!

[mama-cudownego-misia]

> Różyczka to dla mnie ogromne wyzwanie.
O, tak już lepiej
Już Ci to pisałam na PW, ale generalnie II stopień najczęściej albo
nie zostawia śladów, albo zostawia lekkie, takie, z którymi przy
odrobinie rehabilitacji i stymulacji dacie sobie radę.

[karro80]

Róża też mi się podoba
Aaa i normalnie niesamowita waga Twoich bliźniaków - u nas w
szpitalu była dzieczyna z terminowymi i to jak na bliźnięta dośc
dużymi bo 2,5 i 3 i to już każdy podziwiał.

[joannapa]

ja mam braci blizniaków - urodzeni w terminie (jeden kleszczowo,
drugi pośladkowo)z waga 3200 i 3600

wylewy

[mam-ann]

Asiu, wylewami się nie przejmuj,
mózg jest teraz bar4dzo plastyczny i taki wylew nie czyni tyle szkód co u dorosłego - z ukształtowanym mózgiem.
ogólnie lekarzer mówią że I i II stiopnień nie pozostawia śladów, III, IV tak,
ale z doświadczenia wiem że dzieciaczki po III/IV są dużo zdrowsze od mojego synka, więc - wylewy to nie wyrok, wchłoną się a mózg się ukształtuje do końca a to co tam mógł zniszczyć zastąpi inna część mózgu - ten narząd jest bardzo zdolny

[marcelinka24]

wcześniaczki to silne dzieciaczki

[marcelinka24]

ps. widziałam filmik Przywołał wspomnienia, ale dla Marcelki przeżyła bym to
jeszcze raz

[bartuska]

Gratuluje 9 szczęścia!
Super wieści! Malutka naprawdę nieźle sobie radzi
Mój synek z 32 tc. też miał wylewy II stopnia, teraz nie ma już po nich śladu.
Miał kłopoty z napięciem mięśniowym, ale rehabilitacja już prawie wszystko
wyrównała. Niedawno skończył roczek i rozwija się bardzo dobrze, siada,
raczkuje, wstaje, chodzi przy meblach. Czekamy na pierwsze samodzielne kroczki.
Psycholog oceniła jego rozwój na zgodny z wiekiem urodzeniowym.
Trzymamy kciuki żeby wszystko szło w jak najlepszym kierunku.

[aska1972]

Dzisiaj u Malutkiej trochę gorzej
miała zwiększony tlen a mimo to saturacja spadała niebezpiecznie nisko,
oddychała tak nierówno i nerwowo. Panie pielęgniarki uspokajały, że tak też może
być. Być może tak reaguje na zwiększone jedzenie, albo na pogodę, kto wie?
Ja przez to też dzisiaj słabsza

[mama-cudownego-misia]

Takie dołki i górki będą jeszcze długo. Już samo oddychanie,
trawienie to dla przedwcześnie urodzonego malucha nie lada wysiłek.
Życzę Ci, żeby jutro było lepiej.

[ag0000]

Tak jest to z naszymi wcześniakami,raz wielki krok do przodu,a potem dwa do tyłu,ale pamiętaj mimo wszystko nie poddawaj się chociaż wiem że to jest dołujące,zobaczysz że jeszcze nie raz zaskoczy was i to pozytywnie Bądź dobrej myśli i wiary i przy okazji jak będziesz u córci to powiedz jej do uszka ,że ciocie forumowe trzymają za nią kciuki i już nie długo chcą zobaczyć zdjęcie okruszka w objęciach mamy

[olaaa-calineczka]

my tez trzymamymooocno

[aska1972]

Wczoraj podjęli próbę odłączenia od cepapu, ale Mała nie dała rady
Ile to może potrwać? Czy ona się nie przyzwyczai, że coś jej pomaga?
I co teraz? Oczy? Uszy? Czego się mogę spodziewać?
Z dobrych wiadomości, to takie, że sukcesywnie zwiększają jedzenie i nie ma zalegań. Jak dobrze pójdzie to w przyszłym tyg zejdą z pozajelitowego. Na szczęście udało mi się rozkręcić laktację. Odciągam 60 ml na jedno posiedzenie. I na koniec waga 1540.

[mama-cudownego-misia]

Wiesz, dzieciaki bardzo często wracają na CPAP czy nawet na respirator.
Czasem i po kilka-kilkanaście razy, czasem po kilku godzinach, a czasem
po kilku dniach. Po prostu są jeszcze za słabe. Ale każde odłączenie to
jest jakieś ćwiczenie i szansa, ze tym razem zaskoczy. W końcu się uda.
I nie, nie przyzwyczai się
Waga śliczna.

[mama-cudownego-misia]

Acha, wiesz, że do Twojego mleka można za zgodą lekarza
prowadzącego dodawać
Bebilon BMF,
taki dodatek zwiększający kaloryczność mleka i ilość zawartego w nim
białka. Szpitale zwykle tego nie mają, ale jak dostaniesz receptę, to
możesz zamówić w aptece. Albo na bazarku zapytaj, dziewczyny często
mają po kilka saszetek z czasów szpitalnych.
Ale podaj tylko jeśli lekarz prowadzący wyrazi zgodę.

O, tu masz w okazyjnej cenie

[mama-cudownego-misia]

forum.gazeta.pl/forum/w,15302,87455385,113612650,Sprzedam_Bebilon_BMF_18_saszetek_gratis.html
To się naprawdę przydaje.

[olaaa-calineczka]

[donmari-2]

Witaj! Przykro, że musiałaś dołączyć do takiego forum,ale witamy na pokładzie!
Ja urodzona w tym samym wieku ciążowym, masa 1300 g, dużo wcześniaczych
przypadłości, w 15 mies. zdiagnozowane(niestety!) mpdz i związane z nim
atrakcje:wada wzroku, operacja ścięgien Achillesa, obniżona sprawność manualna,
niewielka wada wymowy(skorygowana)zez zbieżny skorygowany w wieku 3, 5 roku. A
dziś? Mam 19 lat, nie wyszłam z wcześniactwa co prawda całkowicie(noszę okulary,
teraz akurat mam też obrzęk lewej nogi, który latem często mi się
przytrafia)miałam w zeszłym roku podejrzenie choroby
Leśniowskiego-Crohna-została ona także wykluczona, ale skończyłam normalne
liceum, zdałam maturę, i dostałam się na studia. Trzymam jednak kciuki, aby
Róża wyszła z wcześniactwa obronną ręką. I-jak już jedna z forumowiczek
pisała-gratuluję przychówku i Twojej świetnej formy!

[aska1972]

Dzisiaj mam doła
niby nie dzieje się nic złego, ale jakoś tak dopadło mnie zwątpienie, że to się kiedyś skończy.
Przychodzę do szpitala a tam na wskaźniku 29%tlenu (wczoraj 21) Różyczka niespokojna, na każdy dotyk reaguje tikami nerwowymi, ja stoję bezradna, nie wiem co robić? Zastanawiam się czyje to dziecko właściwie jest? Moje czy szpitala? Co ja mogę? Potrzymać ją za nóżkę w godz 12-15 i tyle. W ogóle nie znam tego dziecka, jest takie "nie moje" Czuję się okradziona, co za bezsens...
Dobrze,że mleko chociaż płynie.

[jolantusia1]

każda z nas ma takie doły, to normalne, ale staraj się byc silna dla Różyczki.
Ona da radę, to że dziś ma trochę więcej tlenu to jeszcze nie znaczy że dzieje
się coś złego, może po prostu się zmęczyła. Poza tym mi tłumaczyli że dzieci na
cpapie są bardziej nerwowe, moj mały dostawał leki uspokajające, był
niedotykalski. Uspokoił się dopiero jak zwalił sobie cpap z nosa i tlen mu
leciał na policzek, a jak słodko spał wtedy i dawał się dotykac. Jutro będzie
nowy dzień i będzie lepiej. Pozdrawiam

[mama-cudownego-misia]

Może się dziewczyna zmęczyła, albo pogoda jej nie służy. I tak
świetnie sobie radzi, przyznaj.
Na razie możesz niewiele, ale pomyśl, ile będziesz mogła, musiała
zrobić, jak już z tego szpitala wyjdziecie. Nie chodzi tu tylko o
dziesiątki wizyt u lekarzy i rehabilitantów, setki ćwiczeń w domu.
Chodzi też, przede wszystkim, o nauczenie dziecka dobrego dotyku. Jak
już wrócisz z maluszkiem do domu, będzie znał właściwie tylko ból -
do tego bólu będzie być może uciekał w przyszłości, w momentach
stresowych gryząc się po rękach czy tłukąc łebkiem w ścianę. Ten ból
sprawi prawdopodobnie, że przynajmniej w pierwszym okresie życia
będzie bardzo wytrzymała, jakby znieczulona, niewrażliwa na
pobieranie krwi czy bolesne badania.
Twoim bardzo ważnym zadaniem, takim, które tylko Ty możesz wykonać,
jest nauczenie Różyczki dotykiem, przytuleniem, ciepłem, masażem,
noszeniem, że jest coś poza bólem i stresem, coś fajnego i dobrego,
czego warto szukać.
Nic na siłę, wcześniaki często w tym "przedporodowym" okresie źle
reagują na dotyk typu głaskanie i mizianie. Nie wolno im też wkładać
palca w rączkę. Ale możesz bardzo delikatnie położyć rękę na jej
główce czy potrzymać stópkę. Patrz na tętno, na saturację, naucz się
takiego dotyku, który jej nie szkodzi. A jak na razie się nie da
dotykać, to może czytanie bajek albo śpiewanie pomoże? Nie wstydź
się, ona od dawna zna i kojarzy Twój głos, a skoro jest taka
niespokojna, to pewnie nie jest za bardzo przyśpiona...

I wiem, że to wszystko jest jak zły sen . Niewiele możesz na to
poradzić poza wypłakaniem się, otrzepaniem i pójściem do szpitala
dnia następnego.
Trzymaj się...

[mama_kasia_77]

Asieńko,
wczesną mamusią jestem dopiero od dwóch miesięcy ale kiedy przeczytałam Twój
post zobaczyłam w nim siebie sprzed kilkunastu dni.Asiu,nie masz się czym
przejmować,moja córeczka jest na CEPAP-ie prawie trzy tygodnie i też jeszcze nie
zanosi się na to aby szybko pozbyła się "słoniowej trąby".

Przerabiałam DOKŁADNIE to samo co Ty.Moja schorowana Juleczka,pokłuta do granic
możliwości,otoczona czterema pompami,na których uwieszone było 8 strzykawek
tłoczących non stop antybiotyki i środki przeciwbólowe,reagowała nerwowo na
każdą moją próbę dotyku.Mimo iż zostałam uprzedzona w jaki sposób mam ją
dotykać(całą dłonią,tak jak pisały Ci inne mamusie),widziałam,że mój dotyk nie
jest dla niej tym czym chciałabym aby był.
Z dnia na dzień wcale nie było lepiej...każde dotknięcie małego ciałka
wywoływało u małej paniczną reakcję połączoną z gwałtownym skurczem oskrzeli a
co za tym idzie z lecącą natychmiast na łeb na szyję saturacją.Po kilku dniach
nad inkubatorem Julii pojawiła się karteczka "PROSZĘ NIE PRZESZKADZAĆ
DZIECKU",to oznaczało,że dozwolony jest tylko konieczny dotyk pielęgnacyjny.Mnie
i mojemu mężowi nie wolno było jej dotykać.
To był jakiś koszmar,przychodziliśmy na oddział,staliśmy koło
inkubatora,patrzyliśmy na nią,ja ze łzami w oczach ukradkiem głaskałam szklany
domek mojej córki,nic więcej nie mogliśmy zrobić.Nie takie macierzyństwo
znałam,nie takiego macierzyństwa się spodziewałam,zniosłam to koszmarnie.

Wszystko zaczęło się zmieniać wraz z poprawą zdrowia Julki czyli całkiem
niedawno.Najpierw została przeniesiona do otwartego inkubatora.Boże jak ja się
cieszyłam!!!Miałam ją wreszcie bardzo blisko i bez tej szklanej bariery,która do
tej pory dzieliła mnie od mojego maleństwa.Była jeszcze na respi ale mogliśmy
już ją dotykać i co dziwne,nie wiązało się to już ze spadkami saturacji.Nie
muszę chyba mówić jak bardzo cieszyłam się kiedy któregoś dnia,oprócz otwartego
inkubatora zobaczyliśmy jeszcze niebieską maseczkę zamiast rury w maleńkim
gardełku.Tego dnia po raz pierwszy usłyszałam jej cichutki,jeszcze bardzo
"skrzeczący" ale jakże cudowny głosik.Tego samego dnia całkiem z zaskoczenia
dostałam ją do kangurowania!
Wtedy wszystko się zmieniło,"obce"dziecko stało się takie moje,jakie nigdy
jeszcze nie było .Teraz moja córcia waży już ponad 1700 gram,nie ma już tych
wielkich strzykawek więc codziennie dostaję ją w objęcia i trzymam tak długo jak
mogę.Po pięć,sześć godzin każdego dnia tulę to małe ciałko zawinięte w cieplutki
kocyk i patrzę w te wielkie oczyska,takie kochane...Uwielbiam te pierwsze
nieświadome jeszcze uśmiechy,uwielbiam przebieranie pieluszek a wczoraj po raz
pierwszy pozwolono mi podać jej butlę.Na początku też tak jak Ty czułam się
"okradziona",z brzucha,z ostatnich trzech miesięcy ciąży,z pięknej chwili
narodzin i pierwszych chwil z maleństwem...

Uwierz mi,Asiu,pokochasz Różyczkę tak jak wszystkie swoje dzieciątka,to co teraz
przezywasz to chyba normalny etap w życiu każdej wcześniaczej mamy.A co do
CEPAP-u ... kiedyś moja Julka miała 22% tlenu,następnego dnia 32%.Ja,urodzona
pesymistyczna panikara,jak tylko to zobaczyłam pobiegłam do lekarza zapytać co
się dzieje.I co się dowiedziałam?Pani doktor powiedziała mi,ze Julka jest
stabilna,nie dzieje się nic niepokojącego a zapotrzebowanie na tlen zmienia się
w ciągu dnia w zależności od aktywności maleństwa.Pielęgniarki obserwują
saturację i w razie takiej potrzeby regulują poziom tlenu.I tak przykładowo
kiedy spokojnie śpi ma 24%,kiedy leży na brzuszku ma 22%(Julce w pozycji na
brzuszku lepiej się oddycha),kiedy wykonywane są przy niej liczne czynności
pielęgnacyjne,tlen jest na poziomie ok 27%,kiedy jest wymęczona np.badaniem
okulistycznym tlen ma podkręcany na ok 29-30% itd.
Tak więc to,że Róża miała go dzisiaj na poziomie 29% wcale nie oznacza,że z jej
zdrowiem jest gorzej niż wczoraj,może po prostu zadziałał jakiś czynnik,który
spowodował,ze chwilowo potrzebowała go więcej ale to absolutnie o niczym nie
przesądza.
Zobaczysz,skoro była już pierwsza próba odłączenie od Cepap-u to wkrótce będzie
następna i w końcu się uda.Musisz tylko w to wierzyć bo Twoja wiara jest jej
teraz bardzo potrzebna.
Pamiętam o Was każdego dnia.Zobaczysz,że lada dzień wszystko zacznie się zmieniać.

[aska1972]

Kasiu,
dziękuję, że dzielisz się ze mną swoimi przeżyciami.
Wszystkim dziewczynom dziękuję za każde słowo pocieszenia.
Cieszę się, że jest to forum, Wy mnie przynajmniej rozumiecie.

[karro80]

Mojej w ogóle nie możnaq było dotykać, bo saturacja spadała, także
poteałam troche jak kołek i do domu.
A to nawet nie są tiki, ona ma niedojrzały układ nerwoy i po prostu
reaguje w ten sposb, a bedzie twoje, oj będzie, może faktycznie
cięzej się"nauczyć" takiego dziecka(ja nie mam proównania)), ale
potem się mało co pamięta z tego.
29% to nie duzo jest -21% to jest tyle ile w powietrzu, więc młoda
sobie świetnie radzi, z, że czasem troche więcej tlenu potrzebuje -
na razie jest jeszcze mała i musi "potrenować" oddychanie.

[nastjaa]

Ehh, pamiętam to uczucie. Ale za to jak mała wyjdzie do domu to
poczujesz jak bardzo jest Twoja. Na razie musi ta myśl podtrzymywać
Cię na duchu.

[karolinaikonrad]

Wiem, że teraz jest ci bardzo trudno ale to minie. Mój synek też nie
najlepiej reagował na mój dotyk. Pełna nadziei i chęci przychodziłam
codziennie do szpitala i widziałam jak inne dzieci spokojnie znoszą
przewijanie , kangurowanie, głaskanie. a tymczasem mój malutki sie
prężył, popłakiwał, kurczył nóżki a przy przewijaniu po prostu
głośno krzyczał. I od razu mówię, że nie skończyło się to zaraz po
powrocie do domu. Bał się dotyku. Bał się kąpieli, przy przewijaniu
histeria straszna, ja w płaczu i on też w płaczu. Dużo dało mi
forum, poczytałam sobie o przejściach i doświadczeniach innych
dziewczyn. Starałam się żyć nadzieją, że to minie. Trwało to około 3-
4 miesiące od urodzenia ale minęło.
A Twoje emocje są naturalne i chyba wiele mam wcześniaków ich
doświadczało. My nie dostałyśmy różowych bobasów na piersi po
urodzeniu i nie leżałyśmy z nimi ciesząc się chwilą. Nie będę pisać
jakie emocje miałam w sercu jak pierwszy raz zobaczyłam synka ale ty
w swoich nie jesteś odosobniona.


<a rel="nofollow"
href="fotoforum.gazeta.pl/5,2,karolinaikonrad.html"
target="_blank">Bruno-mój kochany synek</a>

[anna_sla]

Asiu ja też się tak czułam, dokładnie tak jak opisujesz. A kiedy mi już ją
"oddali" udzielili "instrukcji obsługi" do własnego dziecka. Tak zaczęła się
moja depresja. Nie daj się jej. Mnie wymaltretowała przez 9 m-cy, a nasze mamy
utrwalały mnie w niej..

[aska1972]

Co zrobić, żeby nie dać się depresji?
Dzisiaj totalnie mnie dobiło, że Mała ma zalegania i zmniejszone jedzenie. A
przecież to nie koniec świata...
Nie radze sobie z emocjami, cały czas ryczę.

[ag0000]

Po prostu popłacz sobie,nic złego w tym nie ma,a musi być też upust własnych emocji.Jak sama mówisz,to nie koniec świata z tym zaleganiem,też się to zdarza wielu maluszkom,moja córa miała nawet wstrzymany pokarm na parę dni bo było podejrzenie problemu z jelitkami i tak naprawdę musiała ostro zakroić dietę a takie zalegania zdarzały się jej kilka razy.
Łatwo nie jest i nikt nam nie obiecał że będzie ,ale głowa do góry zaświeci słoneczko i w waszym życiu
Pozdrawiam

[mama_kasia_77]

Asiu,zmniejszone jedzenie to naprawdę nie koniec świata,nie wiem czy jest wcześniak,który tego nie przerabiał.Moja Julka też ma to za sobą.Przezywałam to bardzo ponieważ trawienie było jedyną "rzeczą",która jako tako funkcjonowała w malutkim ciałku Julki,wszystko inne było nie tak -oddychanie,krążenie,morfologia do tego te wszystkie infekcje.I tylko o trawieniu mówiono nam,że jest w porządku...do czasu.Jadła już 18 ml na jeden posiłek co na takiego malucha było ilością ogromną kiedy nagle okazało się,ze są zalegania.Jedzonko zostało ograniczone aż któregoś dnia przychodzę a na inkubatorze czerwona karteczka z przekreślonym wizerunkiem dzieciaczka z butelką i napisem DZIECKO NIE KARMIONE.Lekarka powiedziała nam,że są zielone zalegania,brzuszek jest bardzo wzdęty i na razie przechodzą na żywienie pozajelitowe.Ryczałam pół dnia bo oto posypała się ostatnia rzecz,która funkcjonowała.I co?Po trzech dniach "głodówki" mojego dziecka,czerwona karteczka zniknęła i znów zaczęła dostawać mleko,najpierw 1ml,potem 2,3,5 itd.Zalegań więcej nie było a dzisiaj pochłania 37 ml co 3 godziny i mam nadzieję,ze już nic się w tej kwestii nie posypie.Tak więc Asiu,głowa do góry,nawet jeśli Wam też przytrafi się taka przymusowa dietka to nic się nie przejmuj.Nasze dzieciaczki urodziły się sporo za wczesnie,ich jelitka,tak jak cała reszta, też potrzebują trochę czasu.

[mama_kasia_77]

A co do depresji,rycz jeśli to Ci pomaga.Ja też ryczę,teraz już trochę mniej ale
na początku to była jakaś masakra.Nie spałam,nie jadłam i ciągle ryczałam,to
chyba normalny etap tej naszej wczesniaczej historii.Trzymam kciuki za Was
obie,zobaczysz w końcu zaczną przychodzić te dobre wiadomości,łącznie z tą,że
zabierasz Różyczkę do domu.Powiem Ci,że ja teraz dużo bym dała,żeby moja Julia
urodziła się w 30 tygodniu ciąży...

[anna_sla]

Asiu mi głównie dużo pomogły pielęgniarki na OIOMie. Jako, że to zdarzyło się
mojemu pierwszemu dziecku byłam chyba 100 razy bardziej spanikowana, zielona i
niedoświadczona. Nie wiem co mi do głowy strzeliło, ale jak widziałam ten
inkubator to mi się bardziej kojarzył ze szklaną trumną niż z urządzeniem
ratującym życie. To pielęgniarki poprzestawiały mi w głowie i ustawiły na
właściwy tor. Ja byłam wtedy jeszcze na oddziale w szpitalu, kategorycznie
zabraniały mi siedzenia w swoim pokoju, kazały mi przychodzić do dziecka, bo
inaczej zwariuję. I taka była prawda. Ja tam wariowałam, byłam na salach z
matkami mającymi dzieci przy sobie, nie mogłam nawet płakać. Płakałam tylko tyle
na ile zamknęłam się w toalecie. Musiałam wszystko dusić w sobie. Dlatego
zaczęłam więcej tam siedzieć. Dupa mnie bolała, szwy bolały (aż pielęgniarki
stwierdziły, że teraz przeginam w drugą stronę ), ale siedziałam na tym
twardym krześle Wiem, że masz jeszcze 8-mkę dzieci, ale spróbuj
wygospodarować sobie więcej czasu na przebywanie z córką. Może znajdziesz taką
możliwość? Ona tego naprawdę potrzebuje.

To pielęgniarki uświadamiały mi jak ważny jest mój głos, bo tylko tak można było
kontynuować tą przerwaną więź, kazały mi śpiewać, czytać książeczki na głos
(było mi strasznie głupio na początku, potem już nie), jak bardzo ważne są moje
emocje, bo córka je odbiera. I tak było. W pierwszym tygodniu kiedy z dnia na
dzień czułam się coraz gorzej, Magda również. Też były powroty większego
stężenia tlenu itp. Walczyła o życie, tak mi mówili. Potem jak już mi się co
nieco w głowie rozjaśniło zaczęłam więcej optymizmu w sobie znajdować wtedy i
ona z dnia na dzień robiła coraz większe postępy. I byłoby dobrze gdyby nie to,
że nasze mamy robiły to co robiły co tylko jeszcze bardziej mnie dołowało a
mogło być już lepiej, byłyśmy już obie w domu z ulgą, nadzieją.

Co możesz robić? Przede wszystkim dużo odpoczywać to rozjaśnia umysł (mi
pielęgniarki odmówiły nocnego karmienia piersią kiedy już mogłam to robić - one
dobrze widziały w jakim jestem stanie). Nie hamuj płaczu, musisz to wypłakać,
rozładować, ale przede wszystkim musisz znajdować w sobie siłę. Nie grać tego
tylko czuć. Musisz sobie to wszystko poukładać, nie myśleć w kategoriach
dlaczego mi się to trafiło. Po prostu, trafiło się, trafiło nie tylko mi, teraz
muszę nauczyć się z tym żyć. TO dopiero początek drogi.. a jesteś silną kobietą
i wierzę, że przypomnisz sobie tą siłę, którą teraz przytępiły trochę
emocje/hormony. Musisz przestawić tryb myślenia z "jak dzisiaj przeżyć" na "co
mogę dziś zrobić by pomóc swemu dziecku", bo tak naprawdę nie jesteśmy do końca
bezradne. Siła umysłu jest naprawdę potężną siłą.

[mama-cudownego-misia]

U mnie nie było tak idealnie
Po porodzie nawet nie widziałam małej, od razu ją przejęła
neonatolożka, potem ją wywieźli do innego szpitala, a jak po 5 dniach
zobaczyłam tego poowijaego kablami sinego kurczaka w plastikowym
pudełku, to właściwie nie czułam z nią żadnej więzi. Grzecznie
uruchamiałam 8x dziennie dojarkę, grzecznie woziłam do szpitala
mleko, postałam minutę przy inkubatorku, zerknęłam do karty, poszłam
pogadać z lekarzem i wracałam do domu. A w domu... staraliśmy się
udawać, że nic się nie stało, chodziliśmy do kina, do restauracji, na
randki, robiłam zlecenia... Jak we śnie.
I w ogóle nie byłam przygotowana na ten pierwszy dotyk. Młoda miała
wtedy jakieś 1700 g, pielęgniarce wylała się w inkubatorze sól
fizjologiczna z nawilżacza i po raz pierwszy dostałam ją na chwilę na
ręce. To było takie "chwilo trwaj", ale wcale nie piękne czy
wzniosłe, było ogłuszające poczucie utraty i jednocześnie poczucie
odnalezienia, które nie zostawiało już miejsca na nic innego - ani na
ucieczkę, ani na bunt, tylko na pokorę wobec tego kontraktu na całe
życie. A potem mi ją zabrali i wsadzili do pudełka na kolejny
tydzień, żebym ją mogła lizać przez szybkę . Ale dopiero od tego
momentu mi jej brakowało.

[ag0000]

Kochana zobaczysz że mina te złe chwile,nie ma tu takiej osoby,która by tego nie doświadczyła-DOŁA ,ale zawsze wychodzi nam później słoneczko,mniejsze czasem większe,ale pamiętaj głowa do góry.Jak ty sie smucisz to i córcia też odbiera Twoje złe emocje i podobnie reaguje.Możesz w takich sytuacjach czule jeszcze bardziej przemawiać do niuni,że to nic,każdy potrzebuje czasem sobie po kaprysić,ale to mnie bo mamusia bardzo kocha swoje maleństwo i będzie zawsze przy nim To takie jedne z wielu słów,jakie możemy mówić naszym maluchom
Moja córa po przejściu z respiratora na cepap wytrzymała tylko 6 godz. i znowu wróciła na respir.na prawie dwa msc bo miała lenia do oddychania samej , i tak dopiero po podaniu kolejnych sterydów ruszyła i poszło już łatwiej.
Głowa do góry w modlitwie pamiętam o Twojej córci i przesyłam masę dobrych fluidów dla całej waszej rodzinki

[olaaa-calineczka]

kazda z nas miala dola ja jak juz zaczynalam wierzyc ze bedziemy w domu do
ajkowi sie rura zatkala zatrzymanie krazenia itp oiom i znowu respi znowu ten
sam koszmar ale moja to bardziej skrajna a Rozyczka idzie do przodu maly mi
kroczkamo ale idzie po prostu badz gadaj powoli dotykaj takie wczesniaczki
wrazliwe sa ale czuja mame gdzies podswiadomiejak masz ochote placz a potem
idz do szpitala ja ryczalam czesto ale pomyslalamze tren koszmar kiedys sie
skonczy i bedzie tylko jakzly senbedzie dobrze musi byc wczesniaczkisa
niesamowicie silne i Roza da rade a kto jak nie my mATKI bedziemy w to wierzyc
mimo ze nie jest latwo;JESTDO PRZODUJA TO CUESZYLAM SIE JAK GLUPIA NAWET Z
MALUTKIEGO POSTEPU BO kazdy krok w tyl topilam w lzach trzymaj sie i pisz do
nas mi pomagalo a dziewczyny wiedza jak pocieszyckochane satrzymamy kciuki
Ola i Maja 24/25tc p.s sliczne imie

[mamaduo]

Kazda z nas to chyba przezyla..ja wylam przed inkubatorami,
wycodzilam na korytarz, plakalm w autobusie, wszedzie. Dwa razy
mieli Kasie wypisywac do domu i dwa razy cofali, bo raz sie okazalo,
ze problem z jelitami, a drugi, ze potrzebna jest jeszcze jedna
transfucja krwi. Myslalam ze swiat mi sie zawali. Nie mowiac o
Jakubie, ktory dwa razy byl rzenoszony do lozeczka i dwa razy wracal
do inkubatora, bo sobie nie radzil. Niestety, musisz sie
przygotowac, ze beda wzloty i upadki, ze dziecko pojdzie dwa kroki
do przodu, a potem trzy kroki w tyl. Ale musisz wierzyc, ze wyjdzie
na prosta.

[misiekjasiek]

Kochana, ja przy moich chłopcach na OIOMie czułam się jak pies przy
budzie, nikomu niepotrzebny. Pielęgniarki znały lepiej moich synów i
miały większe do nich prawa, niestety tak już jest.
Tłumaczyłam to sobie tym, że moje dzieci są tam dla własnego dobra,
że tu chodzi o ratowanie ich życia. Przeżyliśmy te dwa miesiące
rozłąki, chociaż było naprawdę ciężko. Momentami w domu czułam, że
nie mam dzieci. Bałam się, jak odbuduję więź z nimi...
Nic się nie martw, to wszystko mija. Córka będzie naprawdę TWOJA i
nic tego nie zmieni.
Pozwolę sobie nawet na dosyć odważną tezę, że my, mamy wcześniaków -
jesteśmy mocniej związane ze swoimi dziećmi, (może nie bardziej ale)
inaczej je kochamy, inaczej na nie patrzymy.
Tego, co musimy przejść nie życzę nikomu, jednak po powrocie dziecka
do domu odrabiamy z nawiązką.
Pamiętam te wszystkie spadki saturacji, odroczenia powrotu do domu,
wreszcie (dla mnie wtedy wyrok) decyzja o przewiezieniu na Polanki i
wyjście do domu z tlenem, pamiętam ten koszmarny wyrzut sumienia, że
Jaś jest w domu i nie jeździmy do Michała - to zostaje i będę
pamiętać do końca życia, ale widok pierwszych uśmiechów, pierwszych
ząbków, pierwszych normalnych kup , patrzenie jak rosną i wychodzą
z wcześniactwa jest po prostu piękniejszy i przysłania te słabsze
strony.
Co do CPAPu, skok paru procent tlenu to naprawdę niewiele, są
słabsze i lepsze dni. To tak jak waga, czasami dziecko przybiera i
czasami traci, czasami dostaje więcej jedzonka, czasami mniej. Ja
też przeżywałam takie rzeczy, ale miałam rozmowę z pewną mądrą
pielęgniarką. Uświadomiła mi, że powinnam energię przeznaczyć na co
innego, bo 10 ml czy 100 gram w tą czy w tą nie robi różnicy a ze
mnie schodzi powietrze.
Miała całkowitą rację, chociaż dni na OIOMie upływają głównie na
szczegółach, to jednak całość jest najważniejsza.
-------
Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g)
31 tc, ur. 17.10.2009 r.

[mamaduo]

a jesli chodzi o macierzynskie uczucia, to ja sie w ogole nie
czulam, ze jestem matka bardzo dlugo. Jak byli w szpitalu, to wrecz
trudno mi bylo uwierzyc ze to sa dzieci i ze to sa moje dzieci. A po
wyjsciu do domu balam sie cokolwiek przy nich zrobic, bo byli tacy
mali - pierwszy raz ich wykaoalam w wanience jak mieli juz kilka
dobrych miesiecy. I balam sie, ze zaraz ich strace wiec tlumilam w
sobie dlugo taka spontanicza milosc. ALe przyszlo wszystko i
najgorsze minelo, na szczescie udalo mi sie pokonac depresje czy
raczej nie wpasc w nia. Do tej pory czasami patrze na nich jak na
stworki z innej planety, nierzeczywiste. ALe sa, sa moje i czuje sie
jak prawdziwa mama - tez sie tak poczujesz. To Twoje malenstwo i
najbardziej Cie potrzebujace.

[tolka11]

Asiu. Ty jesteś na wielodzietnych, prawda? Tak jakoś cie kojarzę
Witaj.
Mam przerwę krótkąi smutna w wakacjowaniu sie to wpadłam, patrzę, a
tu taki maluch.
Mój Miłosz z 28 tc, teraz siedmioletni. Niepełnosprawny, ale
najfajniejszy na swiecie. Mój syn.
Ten czas teraz jest dla ciebie najtrudniejszy, bo obcy, nieznany,
nieoswojony.
Zawsze było tak: poród i maluch do mamy, a potem razem do domu. A tu
taki zonk, takie oderwanie i jeszcze człowiek nic nie rozumie,
wszystko takie niepewne, niejasne.
Wszyscy mamy to za sobą. Takie bywa zycie. Zaskakujące i trudne. Ale
przeciez do oswojenia. Różyczka radzi sobie całkiem nieźle i
naprawdę to jeszcze nie trwa długo. Choć dla ciebie to wieczność.
WEiesz mój Miłosz był na respi 40 dni, potem 14 dni tlenoterapia. A
i tak jest to średnio długi wynik na tym forum.
Dużo by pisać co przeszlismy i przechodzimy. Nieważne. Wazne, żeby u
malutkiej było ok.
Będę pamietała w modlitwie. Przytulam mocno.

[aska1972]

Dzisiaj znowu gorzej, ale bez tragedii. Zalegania coraz większe, tlen 35%. Lekarz podejrzewał infekcje, ale wyniki z krwi dobre. Maleńka dostała jakieś lekarstwo na poprawę trawienia, a ja się zastanawiam czy nie przedobrzyli, bo dodają jej ten bebilon, może za dużo tego?
I mam pytanie o monitor oddechu- jaki kupić?
Przed nami zakup całej wcześniaczej wyprawki, podpowiedzcie, drogie mamy co może się przydać?

[mama-cudownego-misia]

Nie kupuj takiego doczepianego do pieluchy - takie to się nadają dla
dzieci b.małych albo z dużymi problemami neurologicznymi, które mają
bezdechy również w dzień. No chyba, żebyś chciała spać z dzieckiem w
łóżku, ale wtedy mu będzie z czasem przeszkadzać w obracaniu się.
Jeśli planujesz łóżeczko, zostaje Ci angelcare albo babysense, oba
dobre, oba sobie radzą ze standardowym materacykiem.

[misiekjasiek]

Polecam Angelcare.
Tak jak MCM odradzam przyczepiane do pieluszki, wg mnie pieniądze
wyrzucone w błoto.
My mamy dwa rodzaje Angelcare (numerów Ci nie powiem, pudła w
piwnicy), jeden niebieski bez niani, drugi zielony z nianią i
bajerami typu ile temperatury w pokoju (nie powiem, przydaje się).
Niebieskie są na baterie paluszkowe AA, bateria trzyma długo.
Używamy codziennie w nocy (wcześniej też w dzień), trzyma jakieś 3-4
miesiące. Można ustawiać czułość, to też dobre, bo na wysokiej
czułości łapie nawet wirowanie pralki i wibracje z klatki
schodowej :o
Zielone są z nianią i gorąco polecam, jeśli planujesz przenieść
malucha do drugiego pokoju. Mam mocny sen i gdyby nie niania, nie
słyszałabym połowy nocnego marudzenia
Cena jak cena, kupowałam na Allegro. Przedstawiłam naszą sytuację
sprzedawcy (bliźniaki, wcześniaki, kupuję bo muszę a nie dlatego, że
chcę sobie modnie pokoik przystroić) i dostałam dużą zniżkę

Wyprawka raczej standardowa, oprócz monitora oddechu reszta
normalnie, ubranka, kosmetyki itd. Nie kupuj żadnych gniazdek,
maluch wychodzący do domu nie potrzebuje takich bajerów.
-------
Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g)
31 tc, ur. 17.10.2009 r.

[dysia83]

Ja mam taki
ssl.allegro.pl/item1155166942_monitor_oddechu_angelcare_ac300_promoc_wys_0_zl.html
i jestem zadowolona. Działa bez zarzutu mimo, że Emil ma gruby materac w łóżeczku.
Nam bardzo przydała się wkładka do fotelika dla wcześniaczków- kupiliśmy Kiddopotamus, dostępna na allegro. Używamy jej też do leżaczka. Zainwestowaliśmy też w wagę dla niemowląt.
Poza tym wszystko co potrzebne dla każdego noworodka. Jako mama dziewięciorga dzieci wiesz najlepiej co się przydaje .
P.S. Mój Emil również dość długo nie trawił ale nie dostawał żadnych leków wspomagających trawienie. Lekarze zapewniali mnie, że dzieci prędzej czy później zaczynają sobie radzić z pokarmem.

[misiekjasiek]

Asia, chyba w temacie Kasi rozprawiałyśmy na temat wyprawki i
monitorów. Ja jestem zadowolona z Angelcare, polecam.
Ale fajnie, cieszę się, że nareszcie myślisz o wyprawce
-------
Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g)
31 tc, ur. 17.10.2009 r.

[ewik74]

Hejka. Tak jak ty miałam dylemat co kupić wcześniakowi i szukałam
info na wielu forach. Ze "specjalnych" (w cudzysłowiu) produktów
kupiłam tylko MONITOR ODDECHU ANGELCARE AC300 (to taki biało
niebieski bez niani)Polecam ci go z czystym sumieniem. Pozostałe
rzeczy mam po starszym dziecku, tylko pare musiałam dokupić bo się
zniszczyly w piwnicy(przewijak, nozyczki do paznokci, torba do
wózka) ale to oczywiście standardowe wyposażenie noworodkowe. Z
ubranek naparwde dzidzia szybko wyrasta - nam nie polecano kupowania
wcześniaczych ciuszków i teraz widzę że mieli rację. Z
niecodziennych rzeczy (nie używałam tego przy donoszonym dziecku)
pożyczyłam od koleżanki wagę niemowlęcą, żeby monitorowac
przybywanie maluszka i kupiłam maleńkie pieluszki - dla dzieci od
2kg.

[nastjaa]

Co do monitórów to podpisuję się pod tym co napisala MCM
Może dodalabym (ale to już droższa inwestycja, a ja mam spore
mieszkanie) monitor z nianią, ale ja to maniaczka - marzył mi się
nawet taki z ekranikiem, żeby małą widzieć
Mi brakowalo wagi, ale z drugiej strony - posiadając wagę trzeba
uważać, żeby ni popaść w paranoję.
Moja mała po wyjściu nie miała większych problemów, więc taka jak
pisala ewik- potrzebowalam już tylko standardowe rzeczy (ubranka,
rzeczy do pielęgnacji, wózek, fotlik samochodowy itd.). W naszym
przypadku mala nie wyrasta szybko z ubranek (tzn. szybko wyszła z
rozmiaru 50 i chyba 56), natomiast obecnie ma 13 miesięcy i nadal
nosi 68-74 *na szczęście tego rozmiaru nakupowałam jeszcze w ciąży,
bo ja maniaczka ciuchów . Napewno warto kupować ciuszki przyduże -
starczą na dłużej.

[mama-cudownego-misia]

MCM ma angelcare swoją drogą i z ręką na sercu poleca.
Waga też dobra rzecz, my ważyliśmy tylko 1-2 razy dziennie
I 7 termometrów, żeby móc wyciagnąć srednią

[olaaa-calineczka]

my tez anilka mamydobry i sprawdzonyi wazymy tyz nie czesto 2 razy dziennie

[nastjaa]

mama-cudownego-misia napisała:

> I 7 termometrów, żeby móc wyciagnąć srednią


Hehe, ja mierzylam do tej pory dwoma Niestety jeden z nich mi się
potłukł (kurna jak to się pisze ??? ) ale obiecuję sobie, że w
końcu zainwestuję w termometr z prawdziwego zdarzenia i przede
wszystkim szybko mierzący

[mama-cudownego-misia]

> Hehe, ja mierzylam do tej pory dwoma Niestety jeden z nich mi
się
> potłukł (kurna jak to się pisze ???
Rozbił

Tak naprawdę mamy 3 - mierzący temp. w uchu, w uchu i na czole, i
tylko na czole. Wszystkie porządnych firm, a każdy daje inny wynik. I
do tej pory nie wiem, który jest zrąbany
Przypuszczam, ze taki zwykły szklany by był najdokładniejszy, ale Miś
jest bardzo waleczny i se nie da go nigdzie wsadzić.

[misiekjasiek]

Hehe, termometr ważna rzecz. Mierzę takim do czoła i ucha, ale
zawsze sprawdzam jeszcze zwykłym elektronicznym
Rtęciowego nie mamy, jestem znana z szybkości ich tłuczenia (zresztą
taki termometr jest niebezpieczny, szkło + rtęć = nieciekawie)
Dobrze przygotuj apteczkę, tj. sprawy kolkowe (Bobotic, Esputicon,
nie kupuj cudownych kropli z Niemiec bo mają identyczny skład jak
Bobotic); coś na gorączkę np. Ibufen w syropie, czopki z
paracetamolem; coś na biegunkę i uzupełnienie elektrolitów Orsalit,
Smecta; sól fizjologiczna; frida do noska; fiolet.
Zestaw zawsze się przydaje, najczęściej w nocy.
PS. Polecam stronę doz.pl można zamówić leki, szczepionki i nie
tylko o wiele taniej i odebrać w tradycyjnej aptece. Ja na naszych
stonkach uzbierałam już tyle punktów, że mam za nie gofrownicę
-------
Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g)
31 tc, ur. 17.10.2009 r.

[ewik74]

Heh no właśnie. My z mężem ustaliliśmy, że ważymy się raz w
tygodniu - w niedzielę a doatkowo w każdą "rocznicę" urodzin dzidzi
(czyli 27 każdego miesiąca). Trochę kusilo na poczatku aby
ważyćczęściej ale zwalczyłam tą chęć A termometru wogóle nie
używałam jeszcze a jak bede używać to tylko ten rtęciowy zwykły do
pu.. Mam taki do ucha to pokazuje jakieś kosmiczne temperatury. Z
tymi lekami na kolki, biegunkę to się wstrzymaja póki co. Może
dziecie nie mieć wogóle kolek, biegunkę może mieć ale np. w wieku 2
lat i smecta czy jakieś inne leki będą już przeterminowane.
Przeciwgorączkowe to się używa od pewnego wieku dziecka i po pół
roku taki niezużyty a rozpoczęty syrop trzeba wyrzucić.Tak samo nie
polecam kupowowania od razu odciągacza i butelek do karmienia bo
może się uda piersią a potem to kubek niekapek na soczki
(przynajmnije ja tak miałam z 1 dziecięciem) i łyżeczka na papki.

[misiekjasiek]

Niby tak, ale ja np. wolę wydać te parę groszy chociażby na czopki
przeciwbólowe niż latać po nocy i szukać otwartej apteki. Nie musi
też kupować wszystkiego, może jedno z dwóch, np. Smectę można dostać
na saszetki, jedna nie zaszkodzi.
-------
Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g)
31 tc, ur. 17.10.2009 r.

[olaaa-calineczka]

w sumie misiekjasiek ma racje lepiej miec cos w domu w razie ,,w,, ja takiego
pakietu nie mialam ale -pierwsze co nie liczac soli eferalgan w czopkach i
infacol tak na wszelki wypadek no i sie przydalo jedno i drugiezwlaszcza ze
eferalganem faszeruje tyz Gadzinejak goraczke ma

[mama-cudownego-misia]

Eee, raz na 2 lata mi się te 8 zł za czopki z paracetamolem może
zmarnować. Smecta jest niezniszczalna, ma b. długą datę ważności, ale
leki na kolki faktycznie można kupić w razie potrzeby.
Moja dzieciowa apteczka podstawowa zawiera:
- nurofen i peracetamol w czopkach (stanowczo łatwiejsze w użyciu) +
to samo w syropkach na wypadek biegunki,
- sól fizjologiczną w ampułkach,
- euphorbium i nasivin do noska,
- fenistil na ugryzienia,
- emlę na szczepienia i pobieranie krwi,
- wodę utlenioną na "kuku" (to raczej od momentu, kiedy raczkuje),
- jałowe gaziki i plaster
- smectę, orsalit, marchwianko-kleik Hipp ORS 200 na biegunkę
- enterol, dicoflor30, trilac albo inny probiotyk
- pentacrem, bepanthene, linomag, tormentiol, tantum rosa na pupę
Ze sprzętu mamy termometry i nebulizator (warto mieć).

Nie jestem natomiast przekonana do szklanego termometru. Już
pomijając makabryczną historię jednej mamusi, co to chciała wywołać
kupkę, a stłukła termometr rtęciowy w odbycie niemowlaka, takie
termometry się zwyczajnie nie sprawdzają: w czasie choroby musisz
czasem mierzyć temperaturę, gdy dziecko śpi, i wtedy je budzisz.
Starsze dzieci mogą się wyrywać, bronić, co w przypadku "wsadzania w
p..." może jednak spowodować jakiś uraz. No i wreszcie rtęciowy
termometr może się stłuc, a wierz mi, że rtęć cholernie trudno
pozbierać. Nie możesz pominąć nawet "kuleczki", bo opary rtęci są
toksyczne.
Moja "kolekcja" termometrów różni się wynikami mniej więcej o 0,2
stopnia (nie między uchem a czołem, tylko kiedy się dwoma
termometrami bada temp. np. w uchu). To nie jest tragedia. Moim
zdaniem dobry termometr bezdotykowy to podstawa dla spokoju i
komfortu dziecka.

[aska1972]

U Różyczki bz. Dalej cepap, dalej zalegania. Dzisiaj przy mnie pielęgniarka zmieniała małej czapeczkę, i na moment rozebrała ją ze "słonia". Pierwszy raz zobaczyłam jak wygląda moje dziecko i jednocześnie się załamałam, bo zobaczyłam jak ciężko oddycha bez wspomagania. Wyglądało to okropnie. Czy ona kiedyś będzie zdrowa?
A w ogóle to na OION-ie mają obecnie 14 wcześniaków, mieli jakąś "szaloną noc". Mam nadzieję, że pielęgniarki ogarną to wszystko. Wykończę się nerwowo do jutra.

[misiekjasiek]

Dzisiaj trudno pisać cokolwiek pozytywnego, bo w obliczu śmierci
Laury słowa "będzie dobrze" brzmią jak gorzki banał.
Ale Ty nam się Asia nie wykańczaj, nie możesz!
Różyczka jeszcze nie jest gotowa na samodzielne oddychanie, dlatego
jest na CPAPie. Ale małym kroczkami do przodu, powoli z niego
zejdzie. Dla mnie widok ciężko oddychających chłopaków był okropny,
klatka piersiowa zapadała się aż do pleców (takie miałam wrażenie),
jakby między żebrami była ogromna dziura... Ale tak jest, trzeba
przez to przejść.
Pytasz, czy będzie zdrowa.
Wg mnie Malutka idzie duuużymi krokami do przodu i ja mam ogromną
nadzieję, że będzie zdrowa. Nie łam się, nie zamartwiaj. Wejdź na
stronę wcześniaka i poczytaj historie (ale zrób wcześniej
staranną "selekcję", czytaj TYLKO te z happy endem. Drastycznie, ale
możesz przeczytać 10 dobrych, trafić na jednego wcześniaczka z
późniejszymi problemami i znowu się podłamać. Na takie historie czas
przyjdzie później)
Może to głupie, ale...
Zejście Michała z respiratora było dla mnie tak dużym szokiem, że
jak zobaczyłam go na słoniku dostałam napadu histerycznego śmiechu.
Widziałam wcześniej maluchy na CPAPie, Jasiek też na nim był. Byłam
tak przyzwyczajona do rurki, do szumu respiratora, w tym czasie 2
razy nie udało się przejść na słonika... nie miałam już sił. I ten
wyczekany, wymodlony widok Misia na słoniku rozbawił mnie do łez.
Przy całej tej tragicznej sytuacji CPAP i czapeczka wyglądają
komicznie, opowiadałam Miśkowi, że teraz to już na bank nie wraca na
respirator.
Było mi oczywiście wstyd, że śmieję się z własnego dziecka, ale ta
sytuacja pozwoliła mi się rozładować i iść dalej.
-------
Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g)
31 tc, ur. 17.10.2009 r.

[nastjaa]

Nie wiem sama co napisać Asiu mam nadzieję, że zalegania u
Różyczki szybko miną. Niestety tym trudniej mi pocieszać, bo u nas
zalegania zawsze zaczynały infekcję bakteryjną. Mam nadzieję, ze nic
u malej się nie rozwinie. Co do oddychania to sama pamietam jak
trudne jest czekanie, ale niestety w przypadku naszych wczesniaków
trzeba czekać, czekać i jeszcze raz czekać. A nasze maluchy później
nam wszystko wynagradzają woja obenością.

[mama-cudownego-misia]

Joasiu, tak jak pisze MisiekJasiek, wszystkie jesteśmy wstrząśnięte
śmiercią córeczki naszej forumowej koleżanki, i wszystkie zapewnienia
zabrzmią teraz jak banał. Ale bez zmian to na dzień dzisiejszy dobre
wieści, a Ty doczekasz się jeszcze swojej malutkiej, zobaczysz. A te
"dziwne" oddechy z zapadającą się klatką prędzej czy później miną.
Pielęgniarki też sobie poradzą, znają się na swojej robocie, chociaż
pewnie będą mieć ciężką nockę.
Na razie idź spać i nie myśl za dużo. Też już sobie idę z forum, bo
straszno tu dziś i źle . Jutro może będzie lepszy dzień...

[moniek7935]

Ja jeszcze nie udzielałam się w Twoim wątku. Jestem mamą Krzysia z
34tc i Marysi z 27 tc.Kiedy przeczytałam Twoje posty wszystko
stanęło mi przed oczami, wszystko wróciło... Nasza Marysia też
wracała pod CEPAP bo nie dawała sobie rady bez wspomagania. Też
bardzo mnie to dołowało i też pamiętam swoje przerażenie kiedy
leżała sobie w inkubatorze taka marmurkowo sina i kiedy oddychała,
miało się wrażenie że jej żebra dotykają kręgosłupa. Nie mogłam na
to patrzeć. Też miała bezdechy, męczyły ją prawie do samego wyjścia
ze szpitala. Bardzo się bałam, że w domu też tak będzie i że nie dam
rady przywrócić jej oddechu. Marysia ma prawie rok i siedem miesięcy
a ja nadal używam monitora oddechu (mamy angelcare). To już moje
psychiczne uzależnienie ale powoli z tym walczę i już nawet udaje mi
się go nie zabierać ze sobą kiedy gdzieś wyjeżdżamy. Niełatwo mi
dziś Cię pocieszyć bo zamarłam poprostu na tę tragicznę wiadomość o
śmierci córeczki naszej koleżanki ale myślę o Was, trzymam kciuki.
Jest tu naprawdę wiele przykładów na to, że Wasza historia ma szansę
zakończyć się happy endem. Mocno wierzę, że Wam sie uda!!!

[mama_kasia_77]

Asiu,o jak ja dobrze Cię rozumiem...ja teraz bardzo boję się aby nie było
problemów z powrotem na CEPAP,nie mówiąc już o tym jak bardzo marzę aby w końcu
mogła samodzielnie oddychać.Czasem mam wrażenie,że to się nigdy nie stanie.
Dzielne te nasze córy a mamy mają takie wątpiące
Pozdrawiam Cię Asiu,i Twoją dzielną córeczkę też.

[jolantusia1]

Asiu wiem jak ci ciężko, sama pamiętam dobrze (a minęły pond 4 lata) jak mały
miał zalegania, które nigdy się nie chciały skończyć, był na cpapie
nieskończenie długo, przyplątało mu się zapalenie płuc, martwicze zapalenie
jelit i inne ale dał radę i wierzę że twoje dziecię da radę, choć wczorajsze
wieści o Laurze mogły podłamać. Trzymajcie się i cierpliwości, niestety nie
idzie to zazwyczaj tak szybko jak byśmy chciały. Pisz co u was. Pozdrawiam i
przesyłam pozytywne fluidy

[aska1972]

Dziękuję Wam za wsparcie.
Dzisiaj niestety dzień złych wiadomości:
anemia-więc przetaczali krew,
szmery w sercu-echo serca pokazało, że otworzył się przewód botala, w poniedziałek konsultacja kardiologiczna i decyzja: czekamy albo operacja,
i najgorsza, Mała ma jakieś grzyby wywołujące posocznicę, włączyli agresywne leczenie, ale wiecie jak jest...
Tracę powoli nadzieję tak bardzo się boję

[mama_kasia_77]

Asiu,nie wiem czy Cię to pocieszy ale moja Julka krew miała przetaczaną nie
raz,nawet jeszcze w ostatnim tygodniu było to konieczne bo morfologia wyszła
kiepska.Tak naprawdę to wszystkie wcześniaczki,z których mamami rozmawiałam na
oddziale miały krew przetaczaną chociaż raz.Co do posocznicy to też niestety
zdarza się często,wcześniaki nie mają praktycznie żadnej odporności i jak to
powiedziała pani doktor nie potrafią utrzymać infekcji w jednym miejscu dlatego
często bakterie pojawiające się np.w płucach po krótkim czasie znajdują się też
we krwi i mamy posocznicę.Moja Jula posocznicę miała już 3 razy,pierwszą
kilkanaście dni po urodzeniu.Trzecia z nich była właśnie pochodzenia grzybiczego
- to niestety też normalka w wyjałowionym antybiotykami organizmie.

Trzymaj się,Asiu,obie z Różyczką się trzymajcie.Dobrze wiem co czujesz,dobrze
znam ten strach...dzisiaj usłyszałam,że znów w oskrzelach Julki pojawiła się
wydzielina,znów badają czy to przypadkiem nie kolejna infekcja.Czasem tak jak
Tobie brakuje mi sił,nie tak miało być...

A co do Bottala,nam też mówiono o zabiegu ale wcześniej spróbowano go zamknąć
farmakologicznie.Za drugim razem się udało.Bądź dobrej myśli.

[donmari-2]

Rzadko udzielam się w wątku, ale kibicuję Róży. Jestem z Wami
myślami, Bądźcie dobrej myśli- Nie mogę napisać, że "będzie dobrze"
po tym, gdy wczoraj weszłam na forum i przeczytałam co się stało z
Laurą... U wcześniaków często zdarzają się takie "huśtawki"
dotyczące stanu zdrowia. Przesyłam mnóstwo pozytywnych fluidów dla
Różyczki. Trzymaj się, malutka!

[mama-cudownego-misia]

Joasiu, chyba każdy wcześniak tutaj miał przetaczaną krew. Już choćby
te badania, codzienna morfologia, co parę godzin gazometria,
sprawiają, że krew przetoczyć trzeba. Ale to nie jest jakaś groźna
operacja, wiesz?
Gorzej z Botallem i z tym grzybem, ale mam nadzieję, ze i z tym sobie
szybko poradzą, a operacja nie będzie potrzebna (kilka dzieciaków tu
na forum miało zresztą operacyjnie zamykany, i wszystkie się
pozbierały).
Ściskam. Nie trać nadziei. Wiara może gór nie przenosi, ale nadzieja
pozwala przetrwać kolejny dzień, a tylko to możesz na razie zrobić.

[tolka11]

Asiu. Nie wiem na ile szukałaś na forum, na ile masz czasu i chęci.
Wkleję historię mojego Miłosza - sredniaka i pierwszego wczesniaka,
któremu krew przetaczali wiele, wiele razy.
Miłosz urodził się nagle w 28 tygodniu ciąży 6 lat temu. Dlaczego?
Teraz już wiemy, ze przyczyną była infekcja wewnątrzmaciczna i
konflikt serologiczny - przeciwciała narastały i niszczyły malucha.
Wazył 880 gram i dostał 1 pkt Apgar. Urodził się w zamartwicy, nie
oddychał, nie ruszał się.
Co przeszedł? Przez 40 dni był pod respiratorem, miał zapalenie
płuc, zapalenie otrzewnej, 3 transfuzje wymienne, wylewy krwi do
mózgu II/III stopnia, wodogłowie pokrwotoczne, wadę mózgu, brak
odbioru w lewym uchu, miał też przepuklinę pachwinową obustronną.
Spędził na oddziale 70 dni. Wypisano go w stanie wegetatywnym bez
rokowań. Wszyscy mi współczuli. A ja uparcie przez łzy powtarzałam:
dasz radę synku, dasz radę.
Zaraz po powrocie do domu okazało się, że w lewym oku ma retinopatię
V stopnia (nieodwracalna utrata wzroku) i jaskrę, a w prawym
retinopatię III stopnia. Pomoc znaleźliśmy w Warszawie. 2 x
przeszedł operacje lewego oka, usunięto jaskrę i częściowo
przyklejono siatkówkę. na lewe oko widział zarysy do 1,5 m. W prawym
ma wadę wzroku - niedużą.
Pierwszy rok to było: 2 operacje usunięcia przepukliny, 2 operacje
oka, rezonans mózgu, który wykazał, że wodogłowie zanikło
samoistnie. Słuch ma rewelacyjny, wczesniakom często rozwija się
później.
Przez 10 m-cy, mimo rehabilitacji Vojtą, młody pozostawał w stanie
wegetatywnym, bez ruchu, bez kontaktu. Potem przeszlismy na NDT
Bobath. I ruszyło fizycznie: jak miał 14 m-cy chodził. Mówić zaczął
w wieku 3 lat. Sikać na nocnik w wieku 3,5 lat.
W wieku 5 lat okazało się, że jaskra zaatakowała ponownie lewe oko,
szukaliśmy pomocy na całym świecie. Nikt nie może pomóc. Oko jest w
zaniku.
Miłosz jest fajnym siedmiolatkiem, w wieku 6,5 roku zdiagnozowano u
niegi auztyzm, ale nie jest żle, bo w większości obszarów zaburzenia
są do opanowania. Wymaga pomocy logopedy i neurologopedy - kłopoty z
mówieniem. Teraz idzie do I klasy. Nasz fajny mały mężczyzna.

[nastjaa]

Asiu, nie wiem czy uda mi się Ciebie pocieszyć, ale spróbuję...

Moja mała urodzona 29/30tc z wagą 870 gramów. Początkowo było ok.,
szybko zaczęła samodzielnie oddychać. Hardcore zaczął się potem i
trwał kolejne 3 miesiące (w sumie mała w szpitalu była 3miesiace i 3
tygodnie). Przetrzymała (juz nie pamietam dokładnie), ale conajmniej
4 zakażenia (może nawet 5lub6) bakteryjne :były gronkowce,
paciorkowce, klebsiella pneumonie, zapalenie pluc, martwicze
zapalenie jelit, 4 niedrozności porażenne jelit. Miała nawet
wyznaczoną operację na zamknięcie botala na środę rano, a botal
zamknął się we wtorek wieczorem. Miała wylew 2 stopnia. Teraz po
roku jest zdrową (choć malutką) dziewczynką - raczkuje, chodzi przy
meblach.

Wiesz, nie zapewnie Cię, że obędzie się bez operacji, ale trzymam
kciuki za malutką. Niestety ale stan zdrowia naszych wcześniaków
poprawia się długo, a zepsuć potrafi się w kilka chwil, do tego
zmora wszystkicch szpitali - to te właśnie infekcje bakteryjne.

Wracaj do zrówka Różyczko!!!

[nastjaa]

A przetoczeń krwi było chyba 8 - mala zawsze się po nich
poprawiała

[olaaa-calineczka]

u nas w sumie 10 transfuzji było Maja bardzo sie anemizowala botal nas ominal
sam sie domknal rop 2stopien wylewy 2/3 stopien zapalenie pluc gronkowiec ogolne
zakazenie (ode mnie)odma opłucnowa obustronna wzmozone napiecie miesniowe w
koncu tracheostomia zrobiona potem zatrzymanie akcji serca ale moja coreczka
zyjei powoli dochodzi do siebie wazy juz 4200 i po 3 mies intensywnej
rehabilitacji widac efekty choc nie wiem co bedzie dalej ciwsze sie
malymisukcesami mojej Calineczki Kluseczki Ola mama Majki 24/25tc 600gram 30 cm

[aska1972]

Jutro o 7.30 Różyczka jedzie na operację przewodu botala do Prokocimia.
Lekarka pociesza, że będzie dobrze, że będzie silniejsza, ale ja nie potrafię się nie martwić. Jeszcze na dodatek od wczoraj mam gorączkę. Jak nie urok to przemarsz wojsk.

[anjazzielonego]

Asia,

trzymamy kciuki, by wszystko poszło dobrze...

[mama_kasia_77]

Asiu,
na oddziale,gdzie leży moja Julcia jest dziewczynka,która tydzień temu miała ten
zabieg w prokocimiu.Wszystko jest ok,szybko wróciła na oddział i słyszałam
dzisiaj jak pani doktor mówiła mamie dziewczynki,że stan małej zdecydowanie się
poprawił.Tak więc głowa do góry,codziennie o Was myślę i trzymam kciuki.

[donmari-2]

Asiu, trzymamy kciuki! Jak już będzie po wszystkim napisz, co u Róży!

[mama-cudownego-misia]

Trzymam kciuki.

[aneciamamawiki]

Trzymam kciuki za Rozyczke!napisz prosze jak malenstwo

[jolantusia1]

trzymam kciuki za Różyczkę. A martwić się będziesz nawet przy kichnięciu.
Trzymajcie się