SZOK Jak powinno wygladac badanie okulistyczne?

[szalona-matematyczka]

Jak powinno wygladac badanie okulistyczne dziecka? Dzis przezylam SZOK!!!! Naszkicuje moj problem: dziecko urodzone 9 tygodni za wczesnie. Termin urodzenia: 1 luty 2012, planowany porod mial byc 8 kwietnia 2012. Wiec dziecko male. Przed wypisaniem ze szpitala (poczatek marca) odbylo sie badanie okulistyczne w szpitalu, nic zlego nie wykryto. Podczas tego badania pielegniarka trzymala glowke dziecka, lekarka badala, ja bylam tylko obecna tzn. nic nie robilam (oczywiscie poza uspokojeniem dziecka po badaniu). Potem bylo badanie oka na poczatku kwietnia i nic nie wykryto (rowniez pielegniarka trzyma dziecko). Potem szpital powiedzial, ze juz sie dzieckiem nie zajmuja i dal nam liste lekarzy okulistow specjalizujacych sie we wczesniakach. Polecono nam pojsc tak 4-6 tygodni pozniej jeszcze raz do okulisty by sie upewnic ze rzeczywiscie jest wszystko OK. Wiec poszlismy teraz do jednej lekarki a ona ma wypasiona praktyke itp. i zakropila oczki dziecka, po jakims czasie wezwala nas (ja+maz+dziecko) do gabinetu i pwiedziala, ze ja mam trzymac glowke dziecka (!!!!!!) a ona bedzie badala. Dziecko jak tylko polozono je na lezance to zwymiotowalo (mimo, ze jadlo dobre 2h wczesniej, wiec mysle ze ze stresu, bo ona te badania juz zna). Ja mowie okulistce, ze nie jestem w stanie trzymac dziecka, bo sie boje (kazdy, kto widzial takie badanie, wie jak dziecko krzyczy i sie szarpie), moj maz absolutnie sie nie zgodzil na robienie za pielegniarke. Okulistka ma pielegniarke w gabinecie ale ona tego nie chciala robic, a okulistka poinformowala nas, ze "zawsze trzymaja dziecko rodzice". Ta sama okulistka jest na liscie ze szpitala, ze rzekomo specjalizuje sie we wczesniakach!!!! A nie ma pielegniarki umiejacej trzymac dziecko!!!! Wyszlismy wiec z gabinetu bez badania!!!! Teraz rozmawialam z mama i mama mowi, ze dobrze ze sie nie zgodzilam, bo jakbym trzymala dziecko i by mi sie dziecko wyrwalo i doszloby do uszkodzenia oka (bo juz byly by w oku jakies przyrzady) to ja bym byla winna i nawet nie moglabym podac lekarki do sadu za uszkodzenie dziecka.
Pytanie 1: Jak wygladalo u was takie badanie tak malego dziecka? Dodam, ze moje dziecko ma teraz 3,5 miesiaca (koryg. wiek: 1,5 miesiaca). KTO TRZYMAL DZIECKO?????
Pytanie 2: Od jakiego wieku nie trzeba trzymac dziecka, bo okulista moze spokojnie spojrzec w oko dziecka. (Dla osob posiadajacych juz dzieci moze byc to naiwne pytanie, ale pytanie to zadaje, bo to moje pierwsze dziecko, wiec sie nie orientuje)

[wimperga]

Ja trzymałam oczywiście a czasem mój mąż.

[helka.pentelka]

Jeśli ta pani dr miała dwuczłonowe nazwisko a w nim literkę p, to sugeruję trzymać się daleko.
Normalny okulista ma pomoc, rodzic nie bierze czynnego udziału w badaniu.

[szalona-matematyczka]

helka.pentelka napisała:

> Jeśli ta pani dr miała dwuczłonowe nazwisko a w nim literkę p, to sugeruję trzy
> mać się daleko.
> Normalny okulista ma pomoc, rodzic nie bierze czynnego udziału w badaniu.

To bylo w Niemczech, wiec to raczej nie ta pani z dwuczlonowym nazwiskiem. Tez mi sie wydaje, ze normalny okulista ma pomoc, tym bardziej ze ta pani reklamuje sie jako specjalista od malych dzieci, wczesniakow (choc w poczekalni widzialam raczej osoby po 40). Ja nie jestem w stanie trzymac dziecka, nie tylko psychicznie ale i fizycznie, bo Ania ma prawie 5 kg wagi i jest naprawde silna.

[ewelajnawrocek]

Po wyjsciu ze szpitala małego trzymał mąż przy badaniu, ja stałam pod gabinetem i ryczałam a teraz mały ma 3,5 roku i jak mu babka zakrapiała oczy to mały się mega darł i tez go mąż trzymał dosłownie na siłe;/

[alicjontko]

U nas w przychodni neonatologicznej, czyli jak Alicja była malutka, po wypisie ze szpitala to ja trzymałam, tak mnie poproszono, ja też tak wolałam. Tam miała chyba dwukrotnie oczy badane. na następnym badaniu, po ukończeniu roku trzymała pielęgniarka razem ze mną. najgorsze było badanie jak miała ponad 1.5 roku ponieważ dziecko skrepowali jak w kaftanie bezpieczeństwa, zawiązali jej ręce na plecach i to była masakra. ja bym na to nie pozwoliła ale to mąż z nią był. Gdyby była taka konieczność sama bym trzymała bo to było jak dla mnie nieludzkie i chyba przerażająco stresujące dla i tak ciągle stresowanego badaniami dziecka

[mamusianatusi]

szalona-matematyczka napisała:

> helka.pentelka napisała:
>
> > Jeśli ta pani dr miała dwuczłonowe nazwisko a w nim literkę p, to sugeruj
> ę trzy
> > mać się daleko.
> > Normalny okulista ma pomoc, rodzic nie bierze czynnego udziału w badaniu.
>
>
> To bylo w Niemczech, wiec to raczej nie ta pani z dwuczlonowym nazwiskiem. Tez
> mi sie wydaje, ze normalny okulista ma pomoc, tym bardziej ze ta pani reklamuje
> sie jako specjalista od malych dzieci, wczesniakow (choc w poczekalni widziala
> m raczej osoby po 40). Ja nie jestem w stanie trzymac dziecka, nie tylko psychi
> cznie ale i fizycznie, bo Ania ma prawie 5 kg wagi i jest naprawde silna.


My jeździmy do Szczecina-jest specjalistką od wcześniaków,ale i dorosłym robi lasery na oczy,więc nie dziwi mnie to,ze w poczekalni byli pacjenci 40 letni.
A co do badania dziecka-Krzysia w Poznaniu trzymali studenci,a dr badała,my rodzice staliśmy obok,Natalię w Szczecinie trzymałam razem z mężem.
Z Natusią na badaniu z rozszerzaniem powiek ostatni raz byliśmy coś około 7 mies. życia-wszystko było ok ,kolejne badania odbywały się bezboleśnie.

[zbiszkopcik]

U nas pielegniarka trzymala, my mielismy byc przy badaniu. I Twoja mama ma racje, gdyby cos sie stalo...

[finch18]

U nas trzymała zawsze pielęgniarka, a ja albo mąż staliśmy obok. Tylko raz, jak Mała miała już ponad rok, lekarz kazał mi trzymać za rękę i mówić, żeby ją uspokoić, ale w sumie to i tak trzymała pielęgniarka. Mąż zaproponował wtedy, że może on dziecko potrzyma, to będzie spokojniejsze, ale lekarz powiedział, że absolutnie nie, bo pielęgniarka ma w tym doświadczenie, a rodzic nie, i że pielęgniarka wie, co robić, a rodzic niekoniecznie zareaguje właściwie.

[mama-cudownego-misia]

Tak samo wyglądało. Inaczej się przecież nie da. Był rzyg, było metalowe coś wsadzane pod powieki, żeby je rozewrzeć, był wrzask, ze się szyby trzęsły. Oczywiście też trzymałam. Przecież niemowlaka nie przekonasz, zeby sam dał sobie oko oglądnąć...

[dziennik-niecodziennik]

mam córkę urodzoną za wczesnie o 8 tygodni, wiec podobną do Ciebie. pod kontrolą okulistyczną, jak kazdy wczesniak, od początku, pierwsze badanie miala w wieku bodajże trzech tygodni.

> Pytanie 1: Jak wygladalo u was takie badanie tak malego dziecka? Dodam, ze m
> oje dziecko ma teraz 3,5 miesiaca (koryg. wiek: 1,5 miesiaca). KTO TRZYMAL DZIE
> CKO?????

od poczatku córkę do badania trzymam ja. co więcej - trzymam ją na wiekszosci badan, nie tylko okulistycznych, chyba ze konieczna jest jakas superspecjalna pomoc typu unieruchomienie dziecka w bardzo konkretnej pozycji. przytrzymanie dziecka leżącego żeby nie rzucało główką i żeby lekarka mogła poświecic mu w oko lampką skomplikowane nei jest, a dziecko sie o wiele mneij denerwuje gdy przytrzymuje je rodzic a nie obca baba.
poczekaj na pobieranie krwi...

> Pytanie 2: Od jakiego wieku nie trzeba trzymac dziecka, bo okulista moze spokoj
> nie spojrzec w oko dziecka.

zalezy od dziecka, na ostatniej wizycie na poczekalni byla siedmiolatka ktora w koncu wyszla z gabinetu bez badania, bo ni cholere jej sie nie dalo ani przytrzymac, ani przekonac, ani przekupic, ani nic...

[szalona-matematyczka]

dziennik-niecodziennik napisała:

> poczekaj na pobieranie krwi...

Akurat Ania miala juz wielokrotnie pobierana krew i praktycznie nie plakala, a jesli juz to 2 sekundy. Przy badaniach okulistycznych bardzo placze. Nawet po badaniu placze i trudno ja uspokoic.

[mama-cudownego-misia]

Eeech... Bo to jest tak, że każdej z nas się serce kraje. Mi się w kieszeni nie tylko nóż, ale cały arsenał otwierała, jak mi dziecia dziabali po 5-6 razy (bo zrosty), abo jak jej wsadzali tę zalotkę do powiek w oko. Albo jeszcze jak jej rehabilitant netoperka robił, zwieszając ją za nogi głową w dół, i jak ona wtedy do mnie wołąła "mama, mama", a potem zrozumiała, ze ja jej nie pomogę i wyła "tata" (tata uciekał do poczekalni, a ja musiałam przełknąć poczucie, ze ją zawiodłam i nie obroniłam, i jakoś wytrzymać).
badania i procedury medyczne potrafią być wyjątkowo przykre dla malucha. Ale na to nic nie można poradzić, wszystko to ejst robione dla dobra malucha i dlatego musisz trzymać emocje na wodzy. Trudno, masz wcześniaka i to jest sytuacja wyjątkowa. Jesteś dorosła, musisz umieć schować emocje do kieszeni i wybrać mniejsze zło. A akurat przy badaniu oka mniejsze zło to jest dać zbadać, niż uciec z gabinetu, bo badanie jest straszne (no jest, trudno, trzeba je przejść). Nie pamiętam już, w jakim wieku jest Twoje dziecko - jeśli to kontrola po roku, to pół biedy, ale jeśli siatkówka się jeszcze unaczynia, to konsekwencje niebadania mogą być fatalne. Z oślepnięciem włącznie...

[carmita80]

Oj. Na szczescie moj syn (29 tydzien) nigdy nie musial miec przeprowadzanych tak traumatycznych badan, krew mial pobierana ostatni raz w czasie gdy byl w szpitalu po urodzeniu, po wyjsciu do domu nigdy nie bylo juz takiej potrzeby. W czasie standardowych wizyt u pediatry co kilka miesiecy przez pierwsze dwa lata zycia to on go rozbieral, ogladal itd. rozmawiajac przy tym ze mna o dziecku. Podczas szczepien to ja trzymalam dziecko oraz podczas usypiania malego przed zalozenien drenow. Zaraz po wybudzeniu ok. 10 minut pielegniarka a potem ja. Pomoc rodzica wydaje sie jednak dosc naturalna.

[mama-cudownego-misia]

Eee... No ale jak, oczek mu nie badali?

[carmita80]

mama-cudownego-misia napisała:

> Eee... No ale jak, oczek mu nie badali?

Badali ok. 6-7 tygodnia po urodzeniu, zakropili mu uczy a potem specjalista odciagnal delikatnie powieki czyms plastikowym, okraglym a drugi zaswiecil ostrym swiatlem, wszystko trwalo kilka minut a maly nawet nie plakal. Powiedziano mi wczesniej jak to bedzie wygladalo ale nie proszono o trzymanie dziecka, po badaniu ponformowano, ze retinopatii nie znaleziono. Wiecej Wiecej spotkan z okulistami nie mial. Dzis ma 4.5 roku i wlasnie w ubieglym tygodniu w szkole mieli rutynowe badanie wzroku przed rozpoczeciem we wrzesniu pierwszej klasy, dostalam raport ze, jest w porzadku. Maly zreszta czyta, pisze itd. i nie zauwazylam problemow gfy robimy zadania domowe, nauczycielka tez nie zglaszala. Syn zreszta opowiadal o tym tescie, cos na temat zrenic, cos ze rosna, ze byla pani ze specjalna kamera i on wodzil za zielonym swiatlem itd.

[mama-cudownego-misia]

To jakoś mało razy badali...
Moja panna z 31 t.c. miała badanie w 2 czy 3 tygodniu życia, a potem co 2 tygodnie, aż się siatkówka unaczyniła, czyli w sumie 4 badania, z czego 2 już po wyjściu ze szpitala.
No ale może u twojego malucha się unaczyniła wcześniej? W każdym razie dobrze, ze taki ma sokoli wzrok

[carmita80]

mama-cudownego-misia napisała:

> To jakoś mało razy badali...
> Moja panna z 31 t.c. miała badanie w 2 czy 3 tygodniu życia, a potem co 2 tygod
> nie, aż się siatkówka unaczyniła, czyli w sumie 4 badania, z czego 2 już po wyj
> ściu ze szpitala.
> No ale może u twojego malucha się unaczyniła wcześniej? W każdym razie dobrze,
> ze taki ma sokoli wzrok

dzieki. U nas akurat bylo jedno badanie. Generalnie opieka byla na bardzo wysokim poziomie, niczego nie zaniedbano jak moge zaobserwowac po moim synu, przez wczesniactwo przeszlismy bez wiekszych problemow.

[malwisul]

> od poczatku córkę do badania trzymam ja. co więcej - trzymam ją na wiekszosci
> badan, nie tylko okulistycznych, chyba ze konieczna jest jakas superspecjalna p
> omoc typu unieruchomienie dziecka w bardzo konkretnej pozycji. przytrzymanie dz
> iecka leżącego żeby nie rzucało główką i żeby lekarka mogła poświecic mu w oko
> lampką skomplikowane nei jest, a dziecko sie o wiele mneij denerwuje gdy przytr
> zymuje je rodzic a nie obca baba.
> poczekaj na pobieranie krwi...

u nas na badaniu oka nie było źle, jedyne co utkwiło mi w pamięci do dziś to to że lekarka otworzyła małej oczy paznokciami (tipsami) ale samo badanie poszło bardzo szybko i prawie bez płaczu, a ja cały czas małej główkę trzymałam, gorzej jest na pobraniu krwi tam przeważnie małą trzymają nawet 2 pielęgniarki bo chociaż taka mała i delikatna to nagle dostaje "super" mocy i w pojedynkę nie da rady ją utrzymac... i raz pielęgniarki mnie wyprosiły jak mała była tak odwodniona że wenflon trzeba było na głowę zakładac ale ja ryczałam tak jak mała więc dobrze się stało bo jeszcze chwilę a bym się na nie chyba rzuciła

Nie zrozumieliscie mnie

[szalona-matematyczka]

bijou82 napisała:

> Miesiąc później to samo badanie miała w klinice w niemczech (greifswald) i tam
> wytłumaczono mi dokładnie na czym to badanie polega,do czego służą przyrządy i
> wtedy zrozumiałam że badanie to nie jest aż tak straszne na jakie wygląda,a np
> metalowe rozwórki (w niemczech niestosowane,ale w niemczech okulista miał do po
> mocy pielęgniarki lub drugiego lekarza,który rozwierał powieki przy użyciu jedy
> nie gazików osłaniających jego palce) są stosowane żeby lekarz mógł szybko i do
> kładnie obejrzeć dno oka

Ale ja mieszkam w NIEMCZECH i moja corka miala te metalowe rozworki. Moim problemem zreszta nie jest samo badanie, bo rozumiem jego sens. Moim problemem jest to, ze nie jestem w stanie trzymac glowki dziecka, bo sie boje ze go nie utrzymam i dziecko sie skaleczy. Moja NIEMIECKA okulistka nie ma pielegniarki, ktora chce trzymac dziecko. A ja nie chce, boje sie. Moj maz tez sie boi. I to bylo moje pytanie, czy norma jest ze rodzic musi (nacisk na MUSI) trzymac glowke dziecka, ktore wierzga i szarpie sie. Chcialam wiedziec jsak to u innych wyglada i okazuje sie, ze czesc z was byla u lekarzy, ktorzy maja pielegniarki umiejace przytrzymac dziecko. Czyli po prostu musze u siebie taka okulistke poszukac.

[mama-cudownego-misia]

Nie wiem, jak to jest w Niemczech, może akurat znajdziesz i nie będziecie mieć jakiegoś długiego terminu oczekiwania.
Jakby to było w Polsce, to bym powiedziała, ze to nieodpowiedzialność zostawiać dziecko bez badania tylko dlatego, że jesteście oboje wrażliwcami. Bo generalnie złapać dziecko za łepek i przytrzymać to żadna filozofia, i to nie w samej czynności kłopot, tylko w Waszych oporach. No ale w Polsce byście na termin badania u innego okulisty czekali z miesiąc-dwa, a w tym czasie nie wiadomo co by się mogło z oczkami stać.
Ale może Ci się uda to szybko, sprawnie i po Twojej myśli załatwić. Czego Ci serdecznie życzę

[mamaantonki]

U nas jest różnie, ale zazwyczaj dwie osoby trzymają dziecko. Jedna przytrzymuje rączki przy ciele, a druga trzyma główkę. CZasem jest tak, że ja trzymam rączki a pielęgniarka główkę, czasem mąż trzyma rączki a ja główkę.

Byłam po wypisie 4 razy na takim badaniu - ostatnio 2 mies temu. Mała zachwycona nie była, ale na żadnym nie płakała, boję się co będzie we wrześniu na kolejnym. Bo teraz już stawia większy opór. Choć na rehabilitacji zawsze się stawiała, a na tym badaniu jakoś nie. EKG serca jej się podoba, nawet jak jej neurologopeda grzebała w buzi, to nie jęknęła.
A jak jej buzię kremuję to drze się w niebogłosy. Miała okres antyubieraniowy Przeszło jej i padło na kremowanie buzi. A u lekarzy aniołek..Ot taka natura

[adusia29tc]

Po wypisie kazano oczka badać co 2 tygodnie (góra). Zadzwoniłam do Kalisza, powiedziałam o co chodzi i nie było problemu z przyjęciem (nie trzeba mieć skierowania). Badanie mi się nie podobało, ja trzymałam główkę, a lekarka badała, bez rozpórek i stwierdziłam, że chyba nie dokładnie. Na następne badanie umówiłam się już we Wrocławiu w Ośrodku Leczenia Retinopatii Wcześniaczej przy szpitalu na Kamieńskiego, nie było żadnego problemu z terminem. Pielęgniarka, która nas zapisywała poszła się spytać lekarza czy może nas jeszcze zapisać, a on jej powiedział, że musi bo te badania są bardzo ważne! i to dokładnie co 2 tygodnie najpóźniej. I tu badanie było Ok, pielęgniarka owijała maluszka, tak żeby się nie ruszał, trzymała główkę a lekarka badała, dokładnie!. Byliśmy jeszcze 2x nic się nie działo i jak Ada skończyła 3 m-ce skończyliśmy badania A więc wszystko zależy od miejsca, gdzie się trafi, ale badanie nie możesz lekceważyć, z tego co wiem na początku jest ważne trzymanie się terminów, Retinopatia, to paskudztwo

[milkaplp]

Karolina miała już 10 konsultacji okulistycznych i za każdym razem głowę trzymała pielęgniarka. Mała jest zawsze zawijana w takie jak by prześcieradło żeby unieruchomić jej ręce i pielęgniarka trzyma jej główkę. Nawet przy zakraplaniu ja nie muszę trzymać małej.

bijou

[wyspa-ela]

mam pytanie do Ciebie czy mieliście coś więcej robione w klinice w niemczech niż tylko badanie wzroku? bo my się zastanawiamy nad badaniami wzroku w DE czy PL tzn. młody raczej będzie miał operację czy tam zabieg na korekcję zeza.

U nas podobnie

[zdunia1979]

Moich chłopców tzrzymała pielęgniarka. Ja stałam z boku i faktycznie strach mnie paraliżował. Potem tzn jak chłopcy mieli już kilka miesięcy to podczas wizyt trzymaliśmu już ich we dwoje (taka walka ) A teraz jak mają ponad 3 latka jest lepiej i ostatnia wizyta była super, bez walki. Teraz jedziemy w sobotę i zobaczymy jak będzie!
A tak pomyślałam,że jeśli się boisz to może trzymaj maleństwo w rożku czy w innym "zawijaku". To jest stabilniej i może bardziej komfortowo dla ciebie będzie.

[misiekjasiek]

U nas za każdym razem przy badaniu była pielęgniarka, trzeba było mieć ze sobą zawsze kocyk, którym szczelnie otulała dziecko (tak, żeby nie mogło się ruszyć) i pielęgniarka asystowała, trzymała główkę a dr robiła badanie.
NIGDY nie zostaliśmy poproszeni o trzymanie dziecka. Nawet wtedy, gdy Michaś był na tlenie. Wręcz przeciwnie, słyszeliśmy, że jeśli jest to dla nas za trudne - możemy poczekać na korytarzu.
Tak samo było, gdy Michał leżał w szpitalu i badała go inna okulistka, również miała do pomocy pielęgniarkę a ja siedziałam z boku.
U starszych dzieci nie ma rozwórek, więc do tej pory chłopcy siedzieli u mnie na kolanach. We wtorek mamy wizytę u okulistki, u której jeszcze nie byliśmy - ale pewnie też będą siedzieć na kolanach (u starszych dzieci jest inaczej, więcej można wytłumaczyć no i osoba mamy/taty jest teraz bardzo ważna przy każdym badaniu).

Masz absolutnie całkowitą rację, że się nie zgodziłaś na trzymanie dziecka z/w na jego bezpieczeństwo. Tutaj nie chodzi o stres, bo to się da zrobić, ale o samą technikę - jak trzymać dziecko, żeby mu nie zrobić krzywdy. To nie jest zakrapianie oczu, podczas którego można pomóc pielęgniarce i trzymać dziecku rączki/tułów.
I co to znaczy, że pielęgniarka "nie chciała tego robić"? Poszukaj innej poradni i może z góry przy rejestracji pytaj o to, czy przy badaniu asystuje pielęgniarka (być może będą się dziwić, bo to jest/powinno być normalne)
-----
Justyna & Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g) 31 tc, ur. 10.2009 r.

[misiekjasiek]

Co do płaczu, chłopcy oczywiście też bardzo płakali przy badaniu i serce się krajało. Dr wytłumaczyła nam, że samo badanie dziecka nie boli - rozwórki mogą być nieprzyjemne ale dziecko płacze głównie z powodu skrępowania (faktycznie, zaczynali wyć, jak tylko pielęgniarka unieruchamiała ich w pieluszce)
-----
Justyna & Jaś (1740 g) i Michaś (1540 g) 31 tc, ur. 10.2009 r.

bijou82, adres kliniki w Greifswaldzie???

[szalona-matematyczka]

Bijou82, ja oczywiscie bede u mnie szukala innego lekarza. Termin raczej dostane szybko, bo dziecko jest Privatpatient, a lekarze lubia takich pacjentow, bo wieksze rachunki moga wystawiac. Ale jestem taka zdesperowana, ze jesli nie znajde to bym pojechala do tej kliniki w Greifswaldzie. Pisalas, ze nie stosowano tam rozporek (dobrze zrozumialam?) i ze okulista miał do pomocy pielęgniarki lub drugiego lekarza,który rozwierał powieki przy użyciu jedynie gazików osłaniających jego palce. To mi sie bardzo podobalo, szczegolnie ze kompetentne osoby trzymaja dziecko (ja sama sie boje, ze dziecko mi sie wyrwie do tego gdy te rozporki beda w oku i ze zranie dziecko). Dlatego mam wielka prosbe: Podaj mi prosze adres kliniki i najlepiej nazwisko okulisty, ktory tak fajnie te badanie robil. Byc moze jak u siebie nikogo sensownego nie znajde to tam pojade. To nie jest tak daleko ode mnie a Ania bardzo dobrze znosi jazde samochodem - juz jezdzilismy nawet 3-4 h i od razu usypia (budzi sie jak samochod staje i wylaczam motor).

[zuzu-and-more]

Oczywiście że ja trzymałam dziecko, na pewno nie dałabym Zuzi trzymać jakiejś pielęgniarce, ponieważ mała była bardzo silna i jeszcze by jej krzywde zrobiła. samo badanie nie było przyjemne (nie mówie tu o dziecku bo to oczywiste) - widoki były okropne. Ale to nie tobie ma być dobrze i wygodnie tylko chodzi tu o zdrowie dziecka i dla niego powinnaś współpracowac z lekarzem. Zresztą dziecko w pewnym stopniu lepiej znosi badanie jesli mama jest przy nim a nie obca baba trzyma je!

[mama_janka007]

z jakiego rejonu niemiec jestes? mieszkamy obecnie na bawarii i mamy kontrole okulistyczne co 6 miesiecy, moze moglabym ci cos doradzic.

[wyspa-ela]

oooo ja też jestem na Bawarii, chętnie skorzystam z Twoich rad bo jakoś mam złe doświadczenia z wizyty u okulisty właśnie tutaj, i mam mieszane uczucia czy badać dalej młodego w pl czy de. może przejdziemy na priv? albo na maile albo na telefon co Ty na to?

[mama_janka007]

chetnie tylko akurat przed chwila wrocilismy z polski i musze poszkac jakiegos miejsca w ktorym moge pasc bezglosnie i w ktorym nikt nie bedzie probowal mnie reanimowac

[wyspa-ela]

ok pewnie jeszcze dochodzisz do siebie więc jakby co, daj znać jak się będziemy komunikować

[lazy_lou]

bylam u 2 roznych i zawsze ja trzymalam glowe. Mialam wybor i chcialam bo wydawalo mi sie Synu bedzie czul sie bezpieczniej niz jak bedzie w lapach jakiejs obcej baby. NA samo rozwórkowanie nie patrzylam, bo fakt ze to nic milego, ale trwa przeciez krotko i JEST KONIECZNE.

Nie jestem jakims kulturysta, ale nie wierze zeby dorosla osoba nie utrzymala glowy niemowlaka- zwlaszcza jesli inna osoba trzyma reszte ciala- bo "wicie sie" zaczyna sie od ruchu cialem

Przy pobieraniu krwi, dozylnych antybiotykach tez trzymam ja - mimo ze na widok igly robie sie "miętka" - ale Synu boi sie i tak, i moja odwaga- chocby udawana- musze dac mu wsparcie- tak to czytam.
Widzialam pare razy w szpiatalach ze dzieci ktorych rodzice graja ze nic sie nie stalo i "oj tam, bedzie dobrze" boja sie mnieji lzej przechodza cala traume szpitalna, niz dzieci mamus trzesacych sie nad nimi i placzacymi razem z nimi. Bo dla dziecka matka jest ochrona i opoka- i jesli ta opoka placze i nie daje rady- znaczy : jest naprawde ZLE.
Wiec w sytuacjach kryzysowych robie dobra mine do zlej gry- chocbym potem miala plakac w kiblu- to nie przy badaniu, nie przy dziecku.

Ale oczywiscie- masz prawo poszukac lekarza ktoremu powierzysz trzymanie dziecka przy badaniu.

[mamusianatusi]

lazy_lou napisała:

> bylam u 2 roznych i zawsze ja trzymalam glowe. Mialam wybor i chcialam b
> o wydawalo mi sie Synu bedzie czul sie bezpieczniej niz jak bedzie w lapach jak
> iejs obcej baby. NA samo rozwórkowanie nie patrzylam, bo fakt ze to nic milego,
> ale trwa przeciez krotko i JEST KONIECZNE.
>
> Nie jestem jakims kulturysta, ale nie wierze zeby dorosla osoba nie utrzymala g
> lowy niemowlaka- zwlaszcza jesli inna osoba trzyma reszte ciala- bo "wicie sie"
> zaczyna sie od ruchu cialem
>
> Przy pobieraniu krwi, dozylnych antybiotykach tez trzymam ja - mimo ze na widok
> igly robie sie "miętka" - ale Synu boi sie i tak, i moja odwaga- chocby udawan
> a- musze dac mu wsparcie- tak to czytam.
> Widzialam pare razy w szpiatalach ze dzieci ktorych rodzice graja ze nic sie ni
> e stalo i "oj tam, bedzie dobrze" boja sie mnieji lzej przechodza cala traume s
> zpitalna, niz dzieci mamus trzesacych sie nad nimi i placzacymi razem z nimi.
> Bo dla dziecka matka jest ochrona i opoka- i jesli ta opoka placze i nie daje r
> ady- znaczy : jest naprawde ZLE.
> Wiec w sytuacjach kryzysowych robie dobra mine do zlej gry- chocbym potem miala
> plakac w kiblu- to nie przy badaniu, nie przy dziecku.
>
> Ale oczywiscie- masz prawo poszukac lekarza ktoremu powierzysz trzymanie dzieck
> a przy badaniu.



zgadzam się z Tobą ,choć aż tak twarda jak Ty nie jestem-bywało że i wraz z dzieckiem płakałam (ale to z niemocy pomocy) trzymając je :p zwłaszcza w momencie,kiedy to próbowano się maluszkowi wkłuć wenflonem w żyłę (której nie ma...) jednego dnia po kilkanaście razy.... Ale nie ma co porównywać trzymania niemowlaczka do innych czynów ekstremalnych...

[jak47]

w szpitalu nie było mnie przy badaniu, po szpitalu byłam raz na NFZ i pielęgniarka trzymała, potem prywatnie i też pielęgniarka trzymała. nikt nawet nie sugerował, że ja mam trzymać, mało tego (wcale nie czuje się wyrodną matką z tego powodu) podczas badania w gabinecie był mój mąż, a ja zostawałam po drzwiami, bo nie byłam w stanie patrzeć na to i nie ryczeć. za pierwszym razem ryczałam pod drzwiami.

[wyspa-ela]

kurczę zupełnie nie moje rejony, szkoda

[w-za-duzym-swiecie]

Moje dziecko nie jest wcześniakiem, ale z pewnych względów jest pod opieką okulistyczną od początku. Badamy się u wspaniałej okulistki, specjalizującej się w leczeniu oczek wcześniaków- dlatego się wypowiem. Najpierw pielęgniarka wkrapla krople do oczu. Robi to niesamowicie sprawnie i nawet jeśli dziecko zakwili, nie ma żadnych traum. Potem w gabinecie dziecko trzyma rodzic. ALE: pani doktor ma niebywałe podejście do dzieci, badanie robi błyskawicznie. Badanie nie jest koszmarem ani stresem. Owszem, zdarza się, że dziecko płacze- ale trwa to krótko. Pani doktor wytłumaczyła nam, że ma na zbadanie pierwszych kilka sekund, kiedy dziecko jeszcze z ciekawości patrzy. Że jak zaczyna płakać, jej jest trudno coś zobaczyć, bo zaciska oczki. I jej się ten jej plan zbadania przed płaczem udaje! Ściągają do niej rodzice wcześniaków z całej Polski. Sama stałam w kolejce za ludźmi, którzy jechali 4 godziny na badanie- i mieli zamiar zaraz po badaniu wracać do domu. Powiedzieli, że gotowi byliby jechać dwa razy dalej, byle komfort badania dla dziecka był właśnie taki. Że już nie wspomnę o tym, że pani doktor wszystko rodzicom cierpliwie tłumaczy.
U dobrego okulisty dziecięcego badanie nie jest traumatycznym przeżyciem.
I wtedy nie jest żadnym problemem, że trzymasz dziecko. Ja wolę trzymać moje dziecko sama, bo się wtedy nie boi.

[jak47]

ja nie wierze w to, że z rozwórkami dziecko nie będzie płakać. a jak drze się jakby je ze skóry obdzierano to rodzic się na maxa stresuje i dziecko też to wyczuwa. poza tym jestem sobie w stanie wyobrazić, że w tej sytuacji mama nie utrzyma główki dziecka, albo zachowa się w nieracjonalny sposób np. przerwie badanie...

[mama-cudownego-misia]

tia, wyobrazić to tez sobie to jestem w stanie, ale z drugiej strony rodzic jednak powinien sie kierować dobrem dziecka, a nie tylko uczuciami... Wyobrażasz sobie taką sytuację u nas we Wrocku? W 2 miejscach państwowo i w 2 prywatnie można zbadać małemu wcześniakowi oczka, ale terminy sa 2-3 tygodnie. Więc wychodzi sobie taka bida ze szpitala z nieunaczynioną siatkówką, dostaje termin na za 2 tygodnie, mamusia nie wytrzymuje psychicznie ucieka z dzieckiem, i co? Kolejne 2-3 tygodnie czekania na badanie gdzie indziej? Czyli przez ponad miesiąc nie wiesz, co się z tymi oczami dzieje. A jak się zrobi retinopatia?

To jest ten sam problem, co z vojtą. Obie wiemy, jak to wygląda. Nie znam paskudniejszej metody rehabilitacji i chyba we Wrocku za często ją się zaleca, bo niektóre dzieci by można bobathami traktować. Ale czasem zwyczajnie trzeba...

[jak47]

nie no ja nie mówię, że matka powinna uciekać i jechać przez pół kraju na badanie do innego miasta, ale nie rozumiem dlaczego pielęgniarka nie może przytrzymać dziecka w takiej sytuacji, kiedy matka nie daje rady.
coś w tym jest, ze np. chirurdzy nie operują swoich bliskich... chociaż to inna skala.

[mama-cudownego-misia]

Może akurat nie było żadnej pod ręką? Bo przypuszczam, że okulista raczej rodzicom na złość nie robi, jak mu panikują i proszą o pielęgniarkę. Szczególnie że on tez wie, jakie mogą być konsekwencje.

[szalona-matematyczka]

mama-cudownego-misia napisała:

> Może akurat nie było żadnej pod ręką? Bo przypuszczam, że okulista raczej rodzi
> com na złość nie robi, jak mu panikują i proszą o pielęgniarkę.

Pielegniarka byla (pisalam o tym na poczatku). Okulistka do tego reklamuje sie jako okulistka zajmujaca sie wczesniakami, wiec tym bardziej tego nie rozumiem.
Zreszta juz bylismy u okulisty (innego) - dziecko trzymala pielegniarka i wszystko odbylo sie krotko i sprawnie. Za uwagi dziekuje: wyglada na to, ze roznie jest u roznych okulistow.