ile czekać?

[ola993311]

jak długo trzeba czekać żeby być juz pewnym że dziecko bedzie zyło? chodzi mi
o dzieciaczki 24-26 tc.

[agnieszka282882]

Witam moja Ola urodziła się w 25-tygodniu ciąży ważyła 650 g lekarze
ze szpitala w którym rodziłam twierdzili że to poronienie byli
zdziwieni kiedy mała po ranimacij sama zapłakała i machała nóżkami
potem przewiezli ja do odpowiedniego szpitala lekarze powiedzieli że
jak przeżyje 3 doby to już ma duże szanse przeżyc cały czas z mężem
wieżyliśmy że będzie dobrze teraz mała ma 3,5 roczku.

[ola993311]

moja mała nie wydaje żadnych odłosów ani płaczu ani innych za to mach rączkami i
wierci sie, nie dawali jej doby a zyje juz 8 dobe, wierze że da rade, ale
lekarze mówia że za 2 miesiace mogą cos powiedzieć, strasznie ciężko tak czekac.

[ola993311]

agnieszko czy Twoja mała jest zdrowa? nie wiem jak jest potem z takimi
wcześniakami, nade wszystko chce żeby żyła, tylko myśle o tym czy przypadkiem
nie będzie ciężkich powikłań, marze zeby zyła i była zdrowa, chociaż cokolwiek
bedzie będziemy ją kochać nad życie.

[ciesia]

Nasz Kacperek urodzil sie w 26+5tc. Jedyne co moge Ci powiedziec, to
to, ze musisz uzbroic sie w cierpliwosc bo to bedzie trwalo dosyc
dlugo. Nasz malec wazyl 715g i wyszedl ze szpitala po 4 miesiacach,
chociaz 2 tygodnie po nim urodzila sie dziewczynka wazaca 500g,
ktora wyszla do domku 3 tygodnie przed nim. On przez bardzo dlugi
czas potrzebowal tlenu mala Henrika duzo wczeniej sie go pozbyla,
tylko u niej problemem byla nauka jedzenia.Z powiklaniami jest
roznie, czasem wiecej czasem mniej ale wczesniactwo z tym sie
niestety nieodlacznie wiaze. Nasz maly mial najwieksze problemy z
oddychaniem i dysplazje oraz problem z oczkami(laser w maju), teraz
na szczescie wszystko jest juz dobrze i mam nadzieje, ze tak
zostanie.Przed Wami jeszcze dlugo droga i az mi sie plakac chce jak
sobie wszystko przypominam, chwile przerazajace ale i takie gdziue
serce promienialo i wlasnie takich Wam zycze jak najwiecej. Kazde
dziecko jest inne, musisz miec bardzo duzo cierpliwosci, sily,
nadzieji i wiary, ze wszystko bedzie dobrze, czego Wam z calego
serca zycze.

[yulia19791]

Jestem mamą Bartka z 27 tyg., 650g. W szpitalu byliśmy od 11
września do 27 listopada. Pewność, że będzie ok zyskaliśmy tak
naprawdę dopiero po odejściu z respiratora. A tak na dobre dopiero
kiedy już nie potrzebował tlenu, by samemu oddychać. Życzymy dużo
siły. Musicie się uzbroić w cierpliwość. Przed Wami na pewno ciężkie
chwile. U nas jednak finał okazał się szczęśliwy. Życzymy tego
samego.
julia k.

[jolantusia1]

tak jak napisały dziewczyny musisz uzbroić sie w cierpliwość. Ja tej
pewności właściwie nie miałam dopóki małego nie wypisali do domu (ur
28tc 800g), ale troche odetchnęłam jak wyszedł z intensywnej po 5
tygodniach. Tu na forum są wcześniaczki które urodziły się w 24-25
tc a nawet wcześniej i całkiem dobrze sobie radzą, zreszta znam
chłopca dziś 10 latka, który urodził się z waga 650g w 25tc i nawet
go nie próbowali ratować ale dziecko płakało więc umieścili go w
inkubatorze podłączyli pod aparaturę. Dziś jest zupełnie zdrowy.
Rehabilitacja potrafi zdziałać cuda. Trzymam kciuki za maleństwo i
ciebie żebyś miała dużo sił na to wszystko. Pozdrawiam

[78goska]

Sądzę,że tak jak mówią lekarze - po 2 m-cach coś będą mogli
powiedzieć.Ja poczułam się bezpiecznie dopiero jak dzidzię odłączyli
od sprzętów - głównie wkłucia ( chociaż jakiś strach o dziecko
gdzieś jest ciągle). Niestety to czekanie jest właśnie najgorsze,
jeśli dzień w dzień stan jest bez zmian.A z drugiej strony bez zmian
znaczy że się nie pogarsza i to jest dobra wiadomość.Nie zastanawiaj
się jak długo jeszcze, bo się wykończysz, teraz macie przed sobą
czas życia z dnia na dzień, żyj tylko tym co dzisiaj, mów do
dzidzi,STARAJ SIĘ UTRZYMAĆ MLEKO -bo to będzie najlepszy pokarm dla
jej niedojrzałych jelitek no i oczywiście maleńka bardzo potrzebuje
przeciwciał.
Nie wydaje dżwięków bo jest na respiratorze, nic nie usłyszysz
dopoki jej nie odłączą.Moja jeszcze jakiś czas po odłączeniu nie
wydawała dźwięków.
trzymam kciuki i życzę dużo siły
pisz co u malutkiej

[hankam]

Wszystko prawda, skup się na odciąganiu pokarmu, to się wielu
dziewczynom udaje. A będziesz miała dodatkowo poczucie, że robisz
coś cennego dla Martynki. I mow do niej siedź przy inkubatorze i
mów - dzieci to wiedzą.

[agnieszka282882]

Olu musisz myślec że wszystko będzie dobrze ja po porodzie płakałam
trzy dni nie magłam dośc do siebie a gdy ja zodaczyłam to prawie
zędlałam po rozmowie z lekarzem nie wiele rozumiałam nie rozmawiałam
o jej stanie z nikim tylko z mężem chodziłam jak w chipnozie nawet
znajomi nie poruszali przy mnie tematu Oli bo zaraz zaczynałam
płakac. Nie miałam dostępu do internetu dopiero po miesiącu jak mała
przybierała na wadze zaczęłam o niej mówic a gdy ważyła 900g
pozwolili mi ja położyc sobie na piersi myślałam ze serce mi
wyskoczy ale Ola była spokojna przyległa do mnie i wtedy wiedziałam
że wszystko będzie dobrze.Przeszła operacje przetaczanie krwi kilka
kreyzysów ale wyszła z tego teraz problemy z oddychaniem czy
codzienna rehabilitacja to myśl że jesteśmy coraz bliżej
wyzdrowienia. Wam też się napewno uda. Powodzenia

[tartulina]

Tak jak piszą dziewczyny musisz być cierpliwa, wytrwała i silna, bo lekarze długo nie chcą mówić o szansach dziecka. Stan stabilny to juz bardzo dużo, potem zejście z respiratora, następnie awans na oddział Patologii Noworodka i wyjście do domku. Musisz wierzyć, że wszystko będzie dobrze, bo wiara czyni ogromne cuda! Martynka jest silna i da sobie radę. Mocno trzymam za Was kciuki. Pozdrawiam. Agnieszka

[tabaluga0]

moj szymek urodzil sie w 25 tc, z waga 750g, gdy myslelismy ze juz
bedzie ok, bo wyniki byly dobre i odstawili wszystkie leki, minąl
juz prawie drugi miesiac i waga byla ponad 1 kg to z godziny na
godzine zaczal nam umkerac na rekach, mial sepse, ktorej nie mozna
przewidziec.Wiec nigdy nie mozna byc pewnym ze juz bedzie ok na 100%
dopoki nie wyjdzie sie do domku.
Ale mam nadzieje ze zycie oszczedzi wam przykrych niespodzianek i
bedzie ok.

[bzet]

Witam,
ja mam podobne doświadczenia jak tabaluga0, mój syn (940 g 33/34 tc)
radził sobie doskonale z typowymi wcesniaczymi dolegliwościami
(niestety niektóre rzeczy są nieuniknione), szybko opóścił OIOM i
gdy mysłałam, że jest juz dobrze, stablinie i nie będę wjeżdżać na 8
piętro szpitla z bijącym sercem, to dopadł go gronkowiec i sepsa.
Tak, że wtedy zrozumiałam, iż względny spokój ducha będzie gdy
Tymek wyjedzie do szpitala. Powodzenia i dużo sił bo to cięki okres
w waszym zyciu lecz przede wszystkich trzeba mocno wierzyć, że
wszystko bedzie dobrze.
bzet

Tymon ma rok! fotoforum.gazeta.pl/5,2,bzet.html