andrzej585858
29.03.18, 12:51
"Mamy więc oznaczone dwa czasy: jeden przez Zmartwychwstanie Pana, drugi po Jego Zmartwychwstaniu, jeden, w którym żyjemy, drugi - w którym - jak ufamy - znajdziemy się" - tak opisuje nasze zycie św. Augustyn w jednej z swoich mów.
Jesteśmy świadkami największego cudu, i wiemy już, że tylko od nas i naszego życia zależy jaki będzie ten nasz drugi czas.
Wielkanoc to nie tylko czas radości, to także czas na refleksję, gdyż nieustannie musimy pamiętać słowa zapisane przez Psalmistę:
" Twe ręce mnie uczyniły i ukształtowały
obdarz mnie rozumem, bym się nauczył Twoich przykazań." - Ps 119, 73
Do tych słów wspaniały komentarz napisał św. Hilary z Poitiers. Komentarz, którego fragment, chciałbym przytoczyć. Zwłaszcza teraz, kiedy człowieczeństwo traktuje się jak zycie na poziomie biologii, gdy coraz bardziej powszechny jest permisywizm moralny, przed którym tam mocno przestrzegał św. Jan Paweł II .
Warto więc powrócić do korzeni i dlatego też proponuję lekturę komentarza św. Hilarego z Poitiers :
"Powszechnie się uważa, że wśród wszystkich ziemskich dzieł Bożych nie ma dzieła pożyteczniejszego i okazalszego niż człowiek. Chociaż bowiem niektóre z nich sa piękne i przyozdobione, co wprawdzie świadczy o wielkości Tego, który je stworzył tak slicznymi, ale korzyści ze swojego wyglądu i ze swej budowy nie wynoszą żadnej. Mamy tu na myśli te stworzenia poddane człowiekowi... Są one piękne. Ale co im z tego przyjdzie w oceanie albo na lądzie, albo w sferach podniebnych, albo w powietrzu, że w tych właśnie środowiskach zostały stworzone takimi właśnie jakimi są? Co innego człowiek. Cokolwiek w nim jest, przynosi mu pożytek. On jest na ziemi jedyną rozumną istotą żyjącą, rozumiejącą, osądzającą i odczuwającą zarazem. A wszystkie cechy, jakimi się odznacza, do tego jednego zmierzają, by z nich - i ze wszystkich innych - korzystał, a korzystał po to, by poznać i czcić Tego, który jest w nim sprawcą i stwórcą tak wielkich dóbr.
Stąd owo wielkie i niezwykłe powiedzenie Salomona: "Człowiek jest istotą wielką i cennym jest mąż miłosierny, ale męża wiernego któż znajdzie?" - Prz 20,6. Cóż bowiem jest tak trudne i wymaga wielkiego wysiłku, jak znalezienie tego, kto pamiętałby, że został stworzony na obraz i podobienstwo Boże, kto badając Pismo Święte, poznałby charakter swojej duszy i ciała, zrozumiałby, jakie jest ich pochodzenie i natura, wreszcie w jakim celu został stworzony i się urodził. Otóż z tych właśnie powodów człowiek jest istotą wielką. Kiedy jednak zaniedbawszy poznanie wspomnianych przed chwilą spraw, popada w grzechy, zatraca nazwę człowieka, uznany zostaje za niegodnego nazywać się człowiekiem który został stworzony na obraz i podobieństwo Boże. Zgodnie natomiast z prorockimi i ewangelicznymi zarzutami, nazywa się go już to wężem, już to pokoleniem żmijowym, już to koniem albo mułem, już to lisem, gdy zaś odstąpił od swojej niewinności, to i właściwego mu imienia zostaje pozbawiony".
św. Hilary z Poitiers - "Traktat do Psalmu 118" - PSP t.69, s. 108.
Mocne słowa, ale naprawdę słowa warte refleksji - czym tak naprawdę jest nasze człowieczeństwo?
