walka o wiarę

[mama_kasia]

Jak rozumiecie walkę o wiarę?

"Sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej, abym ja, czy to gdy przybędę i ujrzę was, czy też będąc z daleka, mógł usłyszeć o was, że trwacie mocno w jednym duchu, jednym sercem walcząc wspólnie o wiarę w Ewangelię, i w niczym nie dajecie się zastraszyć przeciwnikom." (Flp 1, 27-28a)

[mmk9]

Oczywiście jako walkę ze sobą, o to, żeby mi się chciało tę wiarę pielęgnować,
rozwijać i umacniać wtedy, kiedy nie dzieje sie nic takiego, że trzeba leciec w
prośby "Panie Boze daj mi to czy tamto". Kiedy jest tak zwyczajnie, codziennie,
nudnawo i dzień za dniem się przelewa w pelnej obojętności na sprawy wieczne.
Kiedy trzeba dziękować Bogu za to, ze nie ma tej "trwogi", co to wiadomo...Za
dobrze mamy w sumie, tak myślę, warto by to docenić.

[mama_kasia]

To jeszcze podrążę temat.
A walka wspólna o wiarę w Ewangelię? A walka o wiarę drugiego człowieka?

[izzunia1]

O wiare drugiego czlowieka to chyba tylko pozostaje sie modlic. Tak jak to
robila sw. Monika - matka sw. Augustyna (chyba do dzis nie wiem, ktore z nich
jest swiete dzieki ktoremu). Wiara to laska, jakos nie bardzo widze "walke o
laske". Tak jak w St.Testamencie, kiedy Pan Bog zatwardza serce faraona, zeby
jeszcze wieksza okazala sie chwala Pana, tak nie do nas nalezy decyzja kto ma
wierzyc a kto nie.
A ja mam swiadczyc swoim zyciem, ze Jezus Chrystus zyje i kocha tez tego, kto
Go odrzuca. Tylko tyle i az tyle.
A tak naprawde to tylko Kosciol ma wiare. I moge o nia prosic dla siebie tylko
tam.

[aka21]

A ja mam swiadczyc swoim zyciem, ze Jezus Chrystus zyje i kocha tez tego, kto
> Go odrzuca. Tylko tyle i az tyle.
Też dla mnie jest to chyba najważniejsze!

Tą wspólną walkę o wiarę rozumiem także jako wzajemne wspieranie się wtedy gdy
ktoś się "chwieje", gdy traci siły, przeżywa trudności. To czas wspierania
modlitwą, ale także bycia z tą osobą, służenia swoim czasem. Może to bardziej
jest walka o wytrwanie w wierze? Ja czasem tego potrzebuję...

[mama_kasia]

Tak, Aka.
Myślę też, że ważne jest uświadomienie sobie, że wiara
drugiego człowieka, szczególnie tego blisko nas, nie powinna
być nam obojętna.

do mmk9- slicznie to ujelas:)

[dorotkak]

taka wlasnie walke tocze, sama bym tego nigdy lepiej nie ujela!!

[mader1]

czasem nie jest lekko. Zwłaszcza, że tę wiarę czasem się nam " wypomina" - "
taka wierząca, a... " tak załamała się chorobą, problemami finansowymi itd. itp.
Wydaje się, że nie do końca dajemy radę - bo wiemy, że święci jeszcze nie
jesteśmy...
Czasem pokusa wygląda bardzo szlachetnie " Panie, chyba nie świadczę o Tobie
dobrze, chyba nie potrafię być dobrym chrześcijaninem..."

[svistak]

jest taka piesn:
chocby figi nie zakwitly,a urodzaj winnic by znikl, oliwy owoc chybilby, rola
dala marny plon, chocby wszystkie owce wybil ktos a w oborach brakloby krow-
jednak w Panu radosc bede mial (*2), rozraduje sie w Bogu zbawienia mego: Skala
moja jest Bog!

walka o wiare: pilnuje SWEGO serca-nawet jesli zwatpie, upadne-podnosze wzrok
na Jezusa, podnosze sie i...ide dalej za Nim
... czasem kogos kto sie zachwial- podepre...czasem pociagne, pokaze kierunek...

s.

--
"Bo nawet gdybym byla calkowiecie sparalizowana-zawsze moge jeszcze KOCHAC"