Nigdy bym na to mojemu synowi nie pozwoliła !

[mader1]

w innym wątku padło to zdanie...
Mam dzieci w różnym wieku, co jest bardzo... miłe... ale pozwala mi dostrzec
pewne komplikacje, więc świetnie nadaję się do tego forum, gdzie podobno nie
sposób otrzymać prostą odpowiedź )))
Staram się tak wychować dzieci, żeby czegoś, co dla mnie nie do pomyślenia,
nie zrobiły.
We wczesnym dzieciństwie prośbą lub groźbą albo czasowym przytrzymaniem łapek,
mogę synowi czy córce " nie pozwolić"...
Ale... generalnie dobrze jest wytłumaczyć, jeżeli może już zrozumieć, bo jest
coraz starsze i coraz bardziej samodzielne.
Dać dobry przykład mogę... ale jak zabronić ?
Nie chciałabym, żeby któraś z moich córek czy mój syn mieszkali z chłopakiem/
dziewczyną bez ślubu czy nawet bez wspólnego mieszkania współżyli przed
ślubem... Staram się im to wytłumaczyć.
Ale... jak mogłabym " nie pozwolić" ? No oczywiście, mogę powiedzieć swoje
zdanie, wyrazić dezaprobatę, ale poza tym, co ?

[verdana]

Nigdy bym nie pozwoliła - to dotyczy małego dziecka. Nie pozwalałam
ogladac niektorych programów, nie pozwolilam kupic 7-latkowi
bluzeczki reklamujacej papierosy.
Natomiast, jako matka dwojga doroslych dzieci po prostu nie
wyobrazam sobie ani technicznie, ani moralnie sytuacji, gdy nie
pozwalam im na coś, bo mi się nie podoba. Moge dyskretnie
powiedzieć "wiesz, moim zdaniem...", ale tyle i tylko tyle.
Wyobrazam sobie sytuację, ze ktores z doroslych dzieci dokonuje
wyboru, ktory jest az tak nie do przyjecia, ze zrywam kontakty, ale
to musialby byc wybór ciężko krzywdzacy inna osobę, nic innego do
glowy mi nie wpada.

[arwena_11]

Można powiedzieć, że sie nie podoba, nie dać przyzwolenia. A więc
właśnie nie przyjmowac w domu.
Poza tym ważnym aspektem jest chyba samodzielność. Bo jak są na tyle
dorośli aby mieszkać razem, to niech wynajmą sobie mieszkanie, idą
do pracy itd. a nie wyciągają rekę do rodziców.
Mojej mamy znajoma, wybudowała sobie domek na działce pod Warszawą.
W mieszkaniu w Warszawie mieszkała jej studiująca córka. Znajoma
płaciła czynsz, dawała na jedzenie itd. Pewnego pieknego dnia, córka
oznajmiła, że zamieszka z chłopakiem. No i się zaczęlo. Plan ogólnie
mieli sprytny. Mama płaci czynsz, daje papu ( podobnie jak jego
rodzice ), a oni bawią sie "w dom". No i wielkie zdziwienie było,
gdy onazało się, że tak cudownie nie będzie, bo mama się nie zgadza
na "zalegalizowane kurestwo" ( sory za wyrażenie, ale to są słowa
znajomej mojej mamy). Powiedziała im, że jak chcą razem mieszkać, to
ona im wynajmie to mieszkanie za kwotę X, nie da ani grosza na
jedzenie i inne potrzeby. Niech sobie zapracują. No i co sie
okazało? Nagle świat przestał być taki różowy. Studia, praca,
obowiązki domowe ( no bo trzeba było samemu poprać, )to nie
sielanka. Szybko przestali być dorośli i po miesiącu potulnie
wrócili do poprzednich warunków. Kilka lat później wzięli ślub, ale
byli po studiach, mieli pracę.

Dlatego myślę, że dorosłemu dziecku, też można "zabronić", a jak sie
nie posłucha, to musi ponieść konsekwencje swoich czynów. Jak każdy
dorosły człowiek. Nie można być dorosłym do jednych rzeczy a
dzieckiem w innych.

[nati1011]

o właśnie.

Zamknąc w domu nie zamknę, ale na pewno odmówiłabym finansowania
zwiazku na kocią łapę. Chcą być samodzielni i dorośli - to na swoją
odpowiedzialność.

[verdana]

No, przepraszam bardzo.
Doroslemu człowiekowi nie można "zabronić", tylko można najwyzej - i
slusznie- nie finansować tego, co uwazamy za niesłuszne. Czy
powiedzieć "mnie się to nie podoba".
Z tym, ze trzeba pamiętać, ze dorosły czlowiek nie powinien sluchać
mamusi. Jesli wychowamy dziecko tak, ze w doroslym życiu będzie bało
się zrobić coś co nam nie odpowiada, to nigdy nie wychowamy
prawdziwie odpowiedzialnego doroslego, czlowieka ktory dobrze pelni
rolę małzonka i rodzica. Pozostanie dzieckiem na zawsze.
Człowiek dorosly, jak glosi doskonaa definicja, to ten co robi cos i
nie mysli "co powie na to mama".
Poaz tym rozumiem, ze pewnych rzeczy tolerować nie mozna, ale bardzo
nie lubię sterowania ludźmi przy pomocy pieniedzy. A bardziej niz
spanie z ukochanym bez ślubu oburza mnie matka, mowiaca o corce,
ktora spi z wlasnym chłopakiem "kurwa". Bez porownania bardziej.

[nati1011]

verdana napisała:
A bardziej niz
> spanie z ukochanym bez ślubu oburza mnie matka, mowiaca o corce,
> ktora spi z wlasnym chłopakiem "kurwa". Bez porownania bardziej.

padło słowo "kurestwo" a nie kurwa - to jednak znaczna róznica.

Osoba współżyjąca poza małżeństwem jest cudzołożnikiem. Więc
uprawnione jest stwierdzenie, ze jest to cudzołóstwo. Kurestwo to
zbyt mocne słowo.

> Człowiek dorosly, jak glosi doskonaa definicja, to ten co robi cos
i
> nie mysli "co powie na to mama".

Tu się mylisz. Człowiek dorosły nie może robić co mu się chce. Musi
myśleć co powie nie tylko mama, ale małżonek, dziecko, sąsiad.... A
jeżlei robi coś czego wstydzi sie przed matką, to może po prostu źle
robi... może

[verdana]

Co robi dziewczyna uprawiajaca kurewstwo???
Człowiek dorosły ma się kierować tym, co uwaza za słuszne, o czym
jest głęboko przekonany - ma sie kierować własnym sumieniem, ew.
wlasną wiarą, a nie opinią ludzką. Jesli to, co robi jest zgodne z
jego przekonaniami i sumieniem, a niezgodne z opinią mamusi, to na
pewno nie powinien kierowac się tą ostatnią.

[dominikjandomin]

verdana napisała:

> Co robi dziewczyna uprawiajaca kurewstwo???

Świadczy za pieniądze (lub inne dobra, niekoniecznie materialne) usługi seksualne.

Spanie z chłopakiem na ogół się w tym nie mieści, tu masz całkowitą rację.

[a_weasley]

dominikjandomin napisał:

> verdana napisała:

>> Co robi dziewczyna uprawiajaca kurewstwo???

> Świadczy za pieniądze (lub inne dobra,
> niekoniecznie materialne) usługi seksualne.

Wydaje mi się to zbyt wąską definicją. Wymiana informacji genetycznej z często
zmienianymi partnerami dla przyjemności, czyli tzw. seks bez zobowiązań, w mojej
definicji k****stwa mieści się jak najbardziej.

[verdana]

Ale seks z jednym partnerem, przez wiele lat chyba sie jednak nie
kwalifikuje. No, chyba że to sponsoring.

[mamalgosia]

czy tu nie ma żadnej cenzury, że "kurwa" przechodzi?)

[verdana]

Bo to takie porządne forum, ze cenzor nawet nie zagląda.

ewolucja...

[mader1]

no od tych czasów

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16182&w=66514423&a=66573882
są pewne postępy )))))
Ale co dziwnego... myślałaś, że pisząc na TYM forum to słowo, samo jego użycie
czyni Cię najgorszą , a gdy wpiszesz je w wyszukiwarkę, na początku listy są
dwie moderatorki ))))

[mamalgosia]

mader, nie żyjesz!

[mader1]

mamalgosia napisała:

> mader, nie żyjesz!

jej ! Ty to napisałaś poważnie. Już się boję, ale załóżmy osobny wątek na ten
temat ))))

[nati1011]

ej dziewczyny wyhamujcie. Dzisiaj piątek, dzień pokutny, a ja przez
was od rana boki zrywam. Winnyścnie dziś grzechów cudzych w postaci
nie zachowania powagi dnia )))

piątek

[mamalgosia]

A myśmy sobie z Chłopcami w samochodzie śpiewali:
Jutro sobota - nie trzeba iść do szkoły!
Jutro sobota - nie trzeba isć do pracy!
Jutro sobota - nie trzeba isć do przedszkola!

Wiem, że tekst wielce skomplikowany, ale jaki miły sercu.
Niestety u nas w szkole dziś ostatni dzień skróconych lekcji
koniec laby

[mamalgosia]

Nie, nie zakładaj osobnego wątku, bo wiesz, że wtedy sprawa
rozejdzie się po kościach))

[anndelumester]

> Z tym, ze trzeba pamiętać, ze dorosły czlowiek nie powinien
sluchać
> mamusi. Jesli wychowamy dziecko tak, ze w doroslym życiu będzie
bało
> się zrobić coś co nam nie odpowiada, to nigdy nie wychowamy
> prawdziwie odpowiedzialnego doroslego, czlowieka ktory dobrze
pelni
> rolę małzonka i rodzica. Pozostanie dzieckiem na zawsze.
> Człowiek dorosly, jak glosi doskonaa definicja, to ten co robi cos
i
> nie mysli "co powie na to mama".
Święte słowa.
To jest najwieksza krzywda jaka mozna zrobić swojemu dziecku - nie
dac mu się uczyć na blędach i nie pozwolic dorosnąć.

[mader1]

To jest dla mnie oczywiste, że mówię otwarcie, starając się... chyba... nie
ranić... czego nie akceptuję. Zresztą chyba w normalnych rodzinach tzn. takich,
w których się rozmawia, dla dzieci jest jasne, co dla rodziców jest grzechem,
złem...
Chciałabym potrafić przekonać moje dzieci, że coś jest dla katolika "złe" i to
więcej niż, że mi się nie podoba, to jest " złe" bo jest " grzechem" z całą jego
konsekwencją.
No i oczywiście nie zamierzałabym finansować czegoś, co jest złe...
To oczywiste, tego nie muszę robić, tu zgoda.
Ale dorosły sam podejmuje decyzje.

[decylia]

Sama jestem w wieku licealno - studenckim, więc mogę powiedzieć, jak to wygląda
z "młodzieżowej" perspektywy.
Wielu rodziców deklaruje "nigdy bym nie pozwoliła".
A potem wychodzą do pracy na 8(+n) lub więcej godzin i zostawiają nastoletnie
dziecko sam na sam z czterema ścianami. Potem brakuje im czasu na zwykłą
rozmowę. I nadal deklarują, że zabraniają (!) swojemu dziecku współżyć
seksualnie z chłopakiem/dziewczyną.
Na ile to pomaga?
No cóż, niewiele...
Jedna dziewczyna od ponad pół roku współżyje ze swoim chłopakiem, co
śmieszniejsze rodzice byli w pokoju obok... A teraz, razem z córką podejmują
decyzje o jej przyszłości zabraniając zdawać na wymarzony kierunek studiów.
Uciekają się, do rozmów z nauczycielami, żeby zabronili jej zdawać maturę z
przedmiotów potrzebnych na ten kierunek. To jest FARSA!
Więcej zrobiliby, gdyby z nią porozmawiali, niż zabraniając jej cokolwiek.

[otryt]

decylia napisała:

>Jedna dziewczyna od ponad pół roku współżyje ze swoim chłopakiem, co
>śmieszniejsze rodzice byli w pokoju obok...

Rodzice są jak nietoperze! Niedowidzą, niedosłysza a wszystkiego sie
czepiają. - Dowcip sprawdza się co do joty!

[verdana]

)) Nie słyszalam, lecę powtórzyc dzieciom!!!!!!

[otryt]

Nie bądźmy nietoperzami

[mader1]

Spali

[mamalgosia]

albo pisali na forum WwW

[mader1]

chyba nie, bo niewierzący są ))))))) choć... są u nas niewierzący

[mamalgosia]

Nie lubię pisać o właśnej sferze seksualnej, ale wyznam, że ja do
dziś nie odważyłabym się współżyć, gdyby rodzice byli w pokoju obok

mamalgosiu błagam!

[sion2]

twoje wpisy i wątki wywołuja u mnie szeroki usmiech a nawet smiech
(zyczliwy) baaaaardzo czesto wiec BLAGAM nigdy juz nie odchodz z
forum!

[mamalgosia]

Sion, nawet nie wiesz, jak mnie ucieszyły Twoje słowa))


P.S. Ja znowu lecę trzeci antyb na gardło, masz jakiś lepszy sposób?
Pokonali Twoje?

[sion2]

nie pokonali, czekam na wynik wymazu teraz, ciagle troche
temperatury i strach ze nie bedzie operacji w terminie pozwalajacym
jeszcze cos z mojej nogi dobrego wycisnac...

[mamalgosia]

No patrz... U mnie wymaz wyszedł ok, ale to wymaz z migdałków, a
ja to mam głębiej. Ciekawe, że po antybiotyku przechodzi - np na 3
dni.
Bardzo Cię proszę, jak Ci coś wymyślą, to zapodaj mi ten sposób.
Oczywiście z bolącym gardłem można żyć (mnie - w przeciwieństwie do
Ciebie - nic poza tym nie jest), ale trochę mnie to denerwuje, już
ponad pół roku.
Acha, ja byłam krojona z takim gardłem i nic się złego nie stało.

[direta]

Mamałgosiu a próbowałas Citrosept?
Czasem działa. Zwłaszcza jesli nie stosujesz za często.
ja mam w historii choroby mojego dizecka sytuację gdy nie zadziałał antybiotyk
a mi nie chciało się iśc po kolejny i spróbowałam citrosept. I pomogło
nadspodziewanie szybko.

[mamalgosia]

Pożarłam jakieś 15 różnych bezreceptowych środków (zanim dostałam
antybiotyki, w przerwach, po, szkoda gadać), ale citroseptu nie!
Przejdę sie dzisiaj do apteki, zobaczę ile to kosztuje. Skoro tak
mówisz, to warto spróbować

direta

[mamalgosia]

Poczytałam ulotkę - co prawda nic tam o gardle i tak jakoś opis w
ogóle nie pasuje, ale postanowiłam Ci zaufać Kupione kropelki,
które należy rozpuścić w płynie - najlepiej w soku owocowym lub...
herbacie z melisy

[direta]

mamalgosia napisała:

> Poczytałam ulotkę - co prawda nic tam o gardle i tak jakoś opis w
> ogóle nie pasuje, ale postanowiłam Ci zaufać Kupione kropelki,
> które należy rozpuścić w płynie - najlepiej w soku owocowym lub...
> herbacie z melisy

Ja robie tak: Parzę mocną herbatę miętową (moze być tez septosan lub melisa,
choć melisa chyba najsłabiej maskuje smak, albo herbata ziołowa zawierajaca
miętę i tymianek. Zwykla herbatka miętowa wystarczy) ja parzę torebkę na pół
szklanki ale może być torebka na niepełną szklankę (jak jest mniej a ktoś nie
przepada za ziołowymi to szybciej wypije, nie zdąży mi nie smakować).
Przykrywam czymś żeby się dobrze zaparzyła i czekam aż lekko ostygnie (do
temperatury jaką lubię pić, ja piję mocno ciepłą ale nie gorącą i takąż daję
dziecku). Do takiej podstudzonej wkraplam na oko, zależnie od tego komu i na co,
ok 10 kropli (jak dorosły i bardziej chory to wiecej jak dziecko to ciut mniej,
ale mój spokojnie te 10 a nawet 15 kropli wypije) biorę łyżeczkę miodu, mieszam
aż miód się rozpuści i daję do wypicia duszkiem.
Dla siebie to robię nawet bez miodu, jak się spieszę chociaż z miodem moim
zdaniem lepsze i dodatkowo działa zdrowotnie. Chyba że ktoś uczulony.
Co do soku owocowego, to nie każdy może być. Dobry jest pomarańczowy i wszystkie
mające jako bazę sok z pomaranczy (sok 100%, nie napój! tej pomaranczy ma byc
sporo a nie rozcienczona)
Z jabłkowym jest potwornie gorzkie. Z grejpfrutowym - dla koneserów. Ja
lubię, ale nie kazdemu to pasuje.
Na gardło polecałabym Ci jeszcze do tego pić mielone siemię lniane - można
dostac w aptece. Działa osłaniająco na podrażnione gardło.

napisz czy u Ciebie Citrosept zadziałał.Z moich obserwacji wynika, że najlepsze
efekty daje u ludzi ktorzy go wcześniej nie stosowali lub stosowali dawno temu.
Potem organizm się przyzwyczaja. No i zdarzają sie osoby uczulone.

[mamalgosia]

A to z tą melisą i sokiem chodzi tylko o to, by zamskować smak??? To
dla mnie to nie ma znaczenia, lubię gorzkie rzeczy. myślałam, że o
jakieś reakcje między składnikami (korzystne) chodzi.
Oczywiście poinformuję Cię. na razie wypiłam wczoraj wieczorem i
dzisiaj rano. 15 i 16 kropli. Gardło boli bz ale może za szybko
jeszcze na efekty

[nati1011]

mamalgosia napisała:

> Nie lubię pisać o właśnej sferze seksualnej, ale wyznam, że ja do
> dziś nie odważyłabym się współżyć, gdyby rodzice byli w pokoju
obok

ja też ))

[mamalgosia]

ale już prędzej gdyby oni byli obok, niż Ty Daleko Ci do nietoperza

[nati1011]

bliżej niż myślisz: ledwo widzę, czepiam się wszystkiego, tylko
słuch mam w miarę )))

[nati1011]

a tak wogóle, to ja jestem klasycznym przykładem zasady, ze w
policji powinni pracować byli złodzieje )

Sama kiedyś nieźle nabroiłam, to wiem czym to grozi w
konsekwencji ))

Nie wiesz, ze najzajadliwszymi wrogami palących są byli palacze?

[mamalgosia]

Wiem, wiem. Neofityzm bywa groźny.
Mam jedną dziedzinę, w której osiągnęłam pewien sukces (tzn trochę
to on się sam osiągnął) i wiem, że zdarza mi się patrzeć z pewną
wyższością na osoby, które tego nie pokonały. Brzydko bardzo, bardzo
brzydko. Wstydzę się tego i czynię to w skrytości, ale to nie
umniejsza mojej winy

[moniowiec]

heh, ja to nawet słuch mam kiepski
i do tego latam po domu

co do dyskusji - z własnego doświadczenia wiem że samo "nie wolno bo nie" nic nie daje, a "nie wolno (i tu dlaczego)" ma 50% szans na powodzenie. będę stosować to drugie.

mi rodzice pozwolili (ale chyba to było spowodowane tęsknotą jak byłam w UK) na mieszkanie z chłopakiem-narzeczonym. ale ślub już był w przygotowaniu, obydwoje pracowaliśmy (ja jeszcze kończyłam szkołę), mieszkaliśmy daleko od domów rodzinnych - utrzymanie samodzielnie. dziś jestesmy szczęśliwym małżeństwem (z trochę mniej szczęśliwymi moimi rodzicami, ale to już inna sprawa...)

sama byłam dużym wychowawczym problemem i wiem że zakazany owoc bardzie smakuje. szczególnie nastolatkom i prawie dorosłym. dzieci jeszcze się wychowuje, wiec można zakazać czegoś na jakiś czas, bo wiadomo, że jak będzie kusić to kiedyś przekroczy grnicę zakazu. przykład: koledzy z podstawówki oglądali porno u jednego z nich (jako jedyny mial taki kanał) chociaz im nie było wolno, za to mój mąż mógł w domu piwo wypić i poza domem nie wypił nawet łyka alkoholu do 18 roku życia. nie tęsknił za tym bo mógł posmakować w domu (wiem, nie wszystko tak się da)

[mamalgosia]

skąd te 50% szans?

[mader1]

> Nie lubię pisać o właśnej sferze seksualnej, ale wyznam, że ja do
> dziś nie odważyłabym się współżyć, gdyby rodzice byli w pokoju obok

wiadomo , wierząca ! Tak wychowana ! ))))

[capriglione]

A co z częstą skądinąd sytuacją mieszkania młodego małżeństwa w mieszkaniu z
rodzicami? ) Celibat?

Akurat niedawno brałam udział w rozmowie osobą, która była do niedawna w takiej
sytuacji. Otóż koleżanka ta zrobiła statystykę wraz ze swą mamą, z którą jest w
bardzo dobrym kontakcie, i bezapelacyjnie wyszło, że Rodzice (wiek ok. 55 lat)
współżyli ok. dwukrotnie częściej niż Młodzi za ścianą! Ależ koleżanka im
zazdrościła braku pruderii)

[nati1011]

capriglione napisała:

> A co z częstą skądinąd sytuacją mieszkania młodego małżeństwa w
mieszkaniu z
> rodzicami? ) Celibat?

Och przecież to w żartach było ) Jest to jednak troche krepujące
dla obu stron. Dlatego się powszechnie uważa, ze dorosłe dzieci nie
powinny mieszkać z rodzicami )

[verdana]

No, to ja mam sytuację odwrotną. Współżycie z własnym , legalnym
mężem w mieszkaniu, gdzie są dorosłe dzieci też do luksusów nie
należy, co nie oznacza, ze zamierzam rezygnować.
Jako matki młodszych dzieci wyobraźcie sobie sytuacje, gdy dorosłą
córkę nalezy odesłac spać, by rodzicom nie przeszkadzała.
Po długich przepychankach i pytaniach "dlaczego mam iść spać, jestem
dorosła", ktoregos dnia nie wytrzymałam i odpowiedziałam "Żebyś nie
była dzieckiem rozwiedzionych rodziców".
Na takie dictum corka na pierwszą wzmianke idzie spać, ile razy
proszę.

[nati1011]

))

Moja, prawie dorosła już wtedy, koleżanka, jak usłyszała, zart
rodziców, że może się jeszcze o rodzeństwo postarają, przez długie
miesiące skutecznie im te starania uniemożliwiła )

[capriglione]

W ogóle czasem zdarza się, że dla dorastających dzieci seks rodziców budzi jakiś
wewnętrzny sprzeciw. Czym to tłumaczyć?

[verdana]

Bo człowiek gorzszy sie dwa razy.
Raz, gdy uświadamia sbie, ze rodzice jeszcze to robią. Dwa - gdy
uswiadamia sobie, ze dzieci już to robią.

[capriglione]

verdana napisała:

> Bo człowiek gorzszy sie dwa razy.
> Raz, gdy uświadamia sbie, ze rodzice jeszcze to robią. Dwa - gdy
> uswiadamia sobie, ze dzieci już to robią.

Ot i cała filozofia )

[direta]

capriglione napisała:

> verdana napisała:
>
> > Bo człowiek gorzszy sie dwa razy.
> > Raz, gdy uświadamia sbie, ze rodzice jeszcze to robią. Dwa - gdy
> > uswiadamia sobie, ze dzieci już to robią.
>
> Ot i cała filozofia )

A ja słyszałam, że pierwszy raz gdy odkrywa, że rodzice też To robią. A drugi
gdy odkrywa, że rodzice jeszcze To robią.

[capriglione]

)

[mader1]

Veradana ! Niech Cię uściskam ! ))))
Z rodzicami poślubie ani dnia nie mieszkalismy za to... dzieci...)))
Ja kiedyś opierającej się córce powiedziałam " wyobraź sobie, że tato jest moim
ukochanym. Wyobraź sobie, że chcielibyśmy zostać przez trochę sami " Spojrzała
niedowierzająco ))) ale teraz łatwiej przychodzi jej "udawanie się do swojego
pokoju" , "ile razy proszę" !

[capriglione]

Maderku i Verdanko (jeśli wolno mi zdrobnić)
Ale czy te teksty do dzieci/córek, które są w takim wieku, że już wiedzą o co
chodzi, Was nie krępują, tzn. ta świadomość, że córka wie, że teraz mama z
tatą...???

[verdana]

Nie.
Niech córka ( a przedtem syn) wiedza, ze można być 25 lat po ślubie
i nadal ze soba sypiać. Jedna z bardziej kształcących informacji.
Zreztą, moje dzieci wiedziały w wieku 10 i 7 lat, ze zaliczylismy
wpadkę. A wpadki skądś się biorą....

[capriglione]

Czy "owoc wpadki" ma również tę świadomość?

[verdana]

Ma. Jako też swiadomość, ze był najlepszym błędem lekarskim
wszechczasów.

[capriglione]

verdana napisała:

> Ma. Jako też swiadomość, ze był najlepszym błędem lekarskim
> wszechczasów.

Super!

[mader1]

najbardziej obe strony krępuje pierwsza rozmowa na " te" tematy...
Ale ja miałam prosto. Przyszedł do mnie 7 lat młodszy brat z książeczką " Co
chłopiec wiedzieć powinien ?" jak miał z 14 lat ?
( zdążył zanim się od rodziców wyprowadziłam)... do naszych rodziców to nie miał
po co iść.I...i... porozmawiałam z nim. Nic trudniejszego nie mogło mnie w życiu
spotkać ))))
Potem było tylko łatwiej ))))
W konwencji żartu, zabawy... nie...)))

[capriglione]

To jeszcze wszystko przede mną
Nie mniej trochę czymś innym jest chyba "uświadomienie" dzieci w sensie ogólnym
(ciąża, poczęcie itd.), a czym innym danie do zrozumienia, że rodzice właśnie
życzyliby sobie nieco samotności we dwoje... Właśnie chyba z tym miałabym
najwięcej problemu, kiedyś tam.

[verdana]

Teoretycznie tak. Ale okazuje się, ze to dziaa, i wbrew pozorom nikt
sie nie gorszy i nie jest zbulwersowany.

[decylia]

No OK, idę już spać...

Kiedy już się stało...

[direta]

decylia napisała:


> Jedna dziewczyna od ponad pół roku współżyje ze swoim chłopakiem, co
> śmieszniejsze rodzice byli w pokoju obok...

No właśnie. Co byście zrobili gdyby Wasze dziecko zaprosiło osobę płci
przeciwnej, a Wy będąc w pokoju obok powzięlibyście podejrzenia, że oni
niekoniecznie uczą się matematyki?

Albo np pukacie bo macie do dziecka jakąś sprawę a z pokoju dobiega "chwileczkę!"?

Albo nawet przez roztargnienie wchodzicie bez pukania i przyłapujecie ich w
sytuacji nie budzącej wątpliwości?

Jaka byłaby Wasza reakcja na sytuację 1, 2 i 3
I jaka Waszym zdaniem reakcja powinna być?

[sion2]

A co powiecie na odwrotna sytuacje: gdy rodzice musza utrzymywac
dziecko dorosle, ktore jest chore i niepelnosprawne, ktore zarabia
albo w ogole albo kilkaset zlotych na miesiac - czy rodzice w takiej
sytuacji maja prawo decydowac o zyciu tego dziecka "bo ja cię
utrzymuję"? zakladajac sytuacje faktycznie "losową" a nie
lenistwo "dziecięcia"?

[nati1011]

argument: ja cię utrzymuję nigdy nie jest podstawą do decydowania o
drugim człowieku.

Za dziecko decyduję nie dlatego, ze go utrzymuję, ale dlatego, zę
taka rola rodzica, by dziecko wychować. Dorosłego z zasady sie nie
wychowuje. Tak samo nie wychowuje sie starych niedołężnych rodziców,
choć się nimi opiekuje i utrzymuje.

[verdana]

Nie.
Ja utrzymuje na razie syna, całkowicie pelnosprawnego, bo skonczył
psychologie i uznał, ze jesli nie odbedzie porzadnego stażu, to jego
pomoc ludziom będzie szkodliwa i nieuczciwa. Wobec tego rok byl na
moim całkowitym utrzymaniu.
Oczywiscie, on o to nie prosił, ani tego nie wymuszal.
Pieniądze nie mogą być absolutnie żadnym elementem wychowania -
wymuszanie przy pomocy pieniedzy zachowania doroslego dziecka sa po
prostu obrzydliwą forma szantażu, w momencie gdy dorosłe dziecko nie
ma zadnych innych szans utrzymania się.

[mader1]

decydować o życiu dziecka " bo Cię utrzymuję" ?
Jeżeli to jest dorosły, to... no... nie... nie potrafiłabym go ubezwłasnowolnić.
Ale skoro poruszyłaś tę kwestię - całkowitego uzależnienia materialnego
dorosłego dziecka od rodziców. Czy gdyby w oczach wierzących rodziców dziecko
chciało pieniądze na rzecz zdecydowanie złą, powinno je dostać ?
Niektórym rodzicom zresztą nie potrzeba władzy ekonomicznej, żeby starać się
wymuszać posłuszeństwo u dorosłych dzieci. Mają " subtelniejsze metody" - płacz,
obrażanie się, histeria,urojone choroby w razie nieposłuszeństwa

[verdana]

Jakby ktokolwiek chciał od kogokowiek pieniądze na rzecz złą nie
powinien ich dostać. Niezaleznie od wiary, pokrewieństwa i wieku.
Choc po napisaniu tego zdania naszła mnie refleksja - za wyjątkiem
osob dorosłych, ktore z przyczyn zdrowotnych zarabiac nie mogą. One
powinny po prostu dostawać pieniądze na wlasne wydatki, nawet jesli
rodzice tych wydatkow nie aprobują. Bo inaczej to jest okropne
uzaleznienie od rodziców.

[sion2]

nie, nie mysle ze w takiej sytuacji dziecko nie powinno
prosic/żądać/oczekiwac pieniedzy na cos niezgodnego ze
swiatopogladem rodzicow tzn ja bym nie potrafila
moim zdaniem jednak jakies ograniczenie musi byc np. dziecko żąda
pieniedzy na cos co je niszczy i tym samym poglebia chorobe i nie
pozwala podjac pracy - rodzice maja prawo weta wtedy, albo dziecko
żąda kasy na hobby a nie robi nic zeby samemu zarobic

ale mnie chodzi o zwykle sytuacje, moja matka uwaza ze moze rządzic
moim zyciem dopoki wydaje jej pieniadze, ojciec na szczescie nie a
to on glownie zarabia ale jednak... czasami ciezka atmosfera
zwlaszcza ze mnie argument pt jestes ciezarem powala psychicznie...
nie powiem zeby byl to najwiekszy problem, dlatego ze jednak cos tam
zarabiam i staram sie jak moge a moje dolegliwosci nie są urojone, a
poza tym jednak doroslosc to tez pewna samodzielnosc psychiczna mimo
czasem zaleznosci materialnej...
tylko wlasnie trudno czasem rodzicom wyhamowac, mysle ze nie tylko
moim...
mimo wszystko, moge powiedziec ze mam swoje zycie

[verdana]

Problem w tym, ze to nie dziecko. Tylko dorosły. Dorosły ma prawo
decydowac o sobie, nawet jeśli sobie szkodzi.
Bardzo ci współczuję - naprawde, nie mam słów. Pieniądze jako
argumet to dla mnie forma szantazu.

sionku...

[mader1]

bardzo Ci współczuję, bo te argumenty są nieludzkie i Cię osłabiają i ranią.
Niestety, mam wrażenie, że są osoby - matki czy ojcowie- którzy niezależnie od
sytuacji, chcą " postawić na swoim". Może mniej by Cię to bolało, ale niestety,
skoro mama ma taką tendencję, to i tak starałaby się Twoim życiem rządzić. "
Wypracowałaby" sobie jakiś inny skuteczny sposób

[sion2]

mader1 napisała:

> bardzo Ci współczuję, bo te argumenty są nieludzkie i Cię
osłabiają i ranią.
> Niestety, mam wrażenie, że są osoby - matki czy ojcowie- którzy
niezależnie od
> sytuacji, chcą " postawić na swoim". Może mniej by Cię to bolało,
ale niestety,
> skoro mama ma taką tendencję, to i tak starałaby się Twoim życiem
rządzić. "
> Wypracowałaby" sobie jakiś inny skuteczny sposób


owszem owszem ona z tych co musza rzadzic zyciem innych ale nie
tylko moim, syna czy meza takze...
ale mimo wszystko uwazam ze wypracowalam spora samodzielnosc... gdy
tylko zaczelam zarabiac po studiach gdy bylam zdrowa to bylo
inaczej...
teraz ja sama mam wielkie wyrzuty sumienia, bo dalabym wszystko zeby
utrzymywac sie sama, nie chce byc klopotem... ale wiem ze do pewnych
spraw matka wtracac sie nie ma prawa i kropka... licze na to ze
kiedys los sie odmieni, bardzo bym chciala pomagac rodzicom a nie
byc ciezarem

[mader1]

> teraz ja sama mam wielkie wyrzuty sumienia, bo dalabym wszystko zeby
> utrzymywac sie sama, nie chce byc klopotem...

Jesteś chora i to nie Twoja wina.

[mamalgosia]

cha cha cha <śmiech z sarkazmem>
Nie kto inny jak sion napisała mi te słowa, gdy w wakacje musiałam
wziąć od mamy pieniądze na leczenie, bo były potrzebne JUŻ i
NATYCHMIAST a nie mieliśmy. I bardzo źle sie z tym czułam

[sion2]

mamalgosia napisała:

> cha cha cha <śmiech z sarkazmem>
> Nie kto inny jak sion napisała mi te słowa, gdy w wakacje musiałam
> wziąć od mamy pieniądze na leczenie, bo były potrzebne JUŻ i
> NATYCHMIAST a nie mieliśmy. I bardzo źle sie z tym czułam

Ty mi tu nie aspiruj do porównywania sie )
Kasiu ty pracujesz, masz dzieci i męża - slowem nie jestes
bezuzyteczna i masz prawo do pomocy innych i brania pieniedzy jak
nie starczy ci na leczenie
ja nie jestem uzyteczna, wiem wiem ze tez mam prawo itd ale jednak
moja osoba to same klopoty dla otoczenia a ty to co innego

[nati1011]

żaden człowiek nie jest bezużyteczny. Nawet nie wiesz, jak wiele
dajesz innym. Takze na tym forum. To też jest dar: dać komuś okazję
do modlitwy, czy pomocy. Może nawet wiekszy dar niż pomóc komuś. To
trudny dar - wymagający pokory od obu stron. Ale te trudne dary
rodzą najpiękniejsze owoce.

[mader1]

no nie, Sion, tyle Cię uczyli teologii, antropologii chrześcijańskiej i Ty
teraz człowieka jego użytecznością mierzysz ? "Krew w piach" !
Innych -rodziców, rodzeństwo, małżonka byś tak mierzyła ?
Ty jesteś Człowiekiem chora czy zdrowa, zarabiająca czy nie.
Zobacz, czy Ty się na tym forum od innych różnisz ?

[mamalgosia]

No tak - jestem użyteczna, a Ty nie. To mi się bardzo podoba.
Pracuję zawodowo i przynosze do domu 1200 zł (nie, po podwyżce i z
nowym dodatkiem funkcyjnym chyba 1310) - to właśnie jest moja
użyteczność.
Obie wiemy, że nie o to chodzi. I obie wiemy, że nie tym się mierzy
wartość drugiego człowieka.
Ale wiedzieć - to jedno, a czuć - to drugie.
Powiem Ci, że tym bardziej Ciebie podziwiam. Bo własnie ja dlatego
teraz pracuję - dla tych 1300 zł Bo choć lubię swoją pracę, to
teraz - gdy mam w domu jeszcze małego Synka - 3 latkowi w wydaniu
moich dzieci nie jest łatwo w przedszkolu (i drugiego też jeszcze
wcale nie dorosłego) to bym chętnie jeszcze nie pracowała. I właśnei
o tę "użyteczność" mi chodzi. Może to jest jakieś zakompleksienie,
może op prostu te wszystkie choroby za długo trwają... Za dużo idzie
na mnie wydatków. Więc gdy tylko mogę, to pracuję zawodowo. Przykro
mi tu wyjaśniać te pobudki, ale wiem, że to akurat rozumiesz bardzo
dobrze((

[verdana]

Sionku, zlituj się - dlaczego wyrzuty sumienia?????
Wyrzuty sumienia za wlasną chorobe, no daj spokój.
Gdy się ma dziecko, to trzeba liczyć się także z tym, ze może być
ono chore. Decyzja o posiadaniu dziecka to decyzja na cale życie. I
naprawde, jesli trzeba utrzymywac chore dziecko, to trzeba i już. To
nie jest takie znowu okropne - mlodsze dziecko utrzymuje się bez
skargi, wiec można.
Naprawde, nie wyobrazam sobie, aby moje chore dziecko moglo być dla
mnie ciężarem tylko dlatego, ze musze je utrzymywać. Samo to, ze
można sobie pogaac z dorosłym, udanym dzieckiem jest bezcenne i
zadne pieniadze nie moga z mojego dziecka zrobić "ciężaru".

[mamalgosia]

A ja BARDZO DOBRZE sion rozumiem

I zawsze czuję wyrzut sumienia, gdy np mój Mąż kupuje raz na dwa
lata buty i wybiera za 80 zł,a nie za 200, a ja potem "lekką ręką"
na wizytę lekarską wydaję 100((

[nati1011]

Sion, to wszystko po coś jest. Wiem, ze Ci cieżko. Pewnie każdemu by
było. Ale to nie Twoja wina. A dziecko dla kochających rodziców
nigdy nie jest cieżarem. Nawet dorosłe, zwłaszcza chore. A to, ze
czasem ponarzekają? Mnie też się zdarza. A przecież kocham swoje
dzieci nad życie i na myśl by mi nie przyszło mieć pretensji o
wysiłek, pieniadze czy nieprzespane noce. To, ze jesteś dorosła nie
sprawia, ze przestałaś być dzieckiem swoich rodziców. Nadal cie
kochają. Choć może nie zawsze potrafia tą miłość okazać.

[sion2]

no dzieki dzieki za te slowa wszystkim szczegolnie verdanie
ale coz - moja mama nie jest normalna ) serio piszę, ona jest
okropnie poraniona zyciowo i sama chora ciezko od 18 roku zycia,
teoretycznie powinno to rodzic wspolczucie ale u niej zrodzilo
maksymalne skoncentrowanie na sobie
ja wiem czemu ona przeze mnie cierpim zabieram jej nalezne miejsce w
domu, gdyz jak twierdzi "jest chora a nie ma warunkow zeby sie
polozyc i wszyscy kolo niej chodzili tylko ona musi wokol doroslej
corki" - fakt mialam 3 operacje po ktorych wiele tygodni musiala
mnie myc i dawac jedzenie do łózka a teraz bedzie 4 operacja i
jeszcze te inne dolegliwosci co mnie powalily doslownie od polowy
sierpnia... ja ją rozumiem ona jest sama po chorobie nowotworowej,
ma zakrzepice, naprawde czasem ledwo zyje
ale gdy rzuca "argument" o utrzymywaniu to niestety jest awantura,
wlasciwie to jest upokarzanie wlasnego dziecka...
wiem ze mnie kocha i przede wszystkim ja ją kocham, staram sie i
moze kiedys wynagrodze jej caly trud jaki ma przeze mnie...
wyrzuty sumienia mam nie tyle ze jestem chora tylko ze nie udalo mi
sie w ciagu 5 lat znalezc stalego zatrudnienia, ze zycie przecieka
mi przez palce i widze ze trace nabyte umiejetnosci zawodowe, a
cokolwiek chcce zaczac zaraz krzyzuja sie plany
teraz od wrzesnia mialam zaczac nauke angielskiego a raczej wielkie
przypominanie sobie tego co kiedys umialam - jednak te zawroty glowy
z nudnosciami i potworne napiecie w tygodniu przed operacja po
prostu mnie wykonczylo totalnie i znowu czuje niesmak, żal
ze "mialas cos zmienic, za cos sie wziac i co?"

sorki za zasmiecanie wątku
bylam ciekawa jak byscie jako rodzice zareagowali, dobrze sie
upewnic mimo wszystko ze matka racji nie ma...

[mama_kasia]

Sionku Przykro mi. Pamiętam cały czas o Tobie.

[neafilipowa]

Sion, podziwiam Cię z wielu powodów, ale nie wolno Ci pisać,że jesteś ciężarem, kłopotem czy osobą bezużyteczną.
A co do Twojej mamy... dziękuję Bogu za to, jaką była moja.

[magdalaena1977]

sion2 napisała:
> wyrzuty sumienia mam nie tyle ze jestem chora tylko ze nie udalo mi
> sie w ciagu 5 lat znalezc stalego zatrudnienia, ze zycie przecieka
> mi przez palce i widze ze trace nabyte umiejetnosci zawodowe, a
> cokolwiek chcce zaczac zaraz krzyzuja sie plany
Sionku, a nie masz szans na jakąś rentę (czy miałaś jakiś staż pracy po studiach
?), rentę socjalną, zasiłek z pomocy społecznej ? alimenty na dzieci ? Tak,
żebyś miała SWOJE pieniądze, nawet jeśli rodzice dokładają więcej.

[nordynka1]

smutno..
ściskam Ciebie

[sion2]

renty nie mam mimo umiarkowanego stopnia niepelnosprawnosci (obecnie
do 2010 roku) bo zabraklo mi 6 tyg (tak tak) okresu skladkowego,
sądziłam sie juz w sądzie z ZUSem
zasilek mi nie przysluguije bo mieszkam z rodzicami i zarobiki taty
+ renta mamy podzielone na trzy osoby w gospodarstwie daja wynik
powyzej dochodu od ktorego taki zasilek by mi przyslugiwal
smieszne jest to ze gdyby nie rodzice zylabym z zasilkow z MOPSow i
one bylyby wyzsza niz ewentualna moja renta )))

[magdalaena1977]

sion2 napisała:

> renty nie mam mimo umiarkowanego stopnia niepelnosprawnosci
> (obecnie do 2010 roku) bo zabraklo mi 6 tyg (tak tak) okresu
> skladkowego,
Współczuję
Niestety ludzie przeważnie nie są świadomi i nie pilnują swojego stażu.
a może renta socjalna - jeśli nie jesteś zdolna do pracy, a choroba ma początki
w dzieciństwie ?
www.zus.pl/default.asp?p=4&id=406
jak chcesz napisz na priv.

[mamalgosia]

Nie, parwa nie mają. I my to wszyscy oczywiście wiemy.

Ale myślę, że sprawa może być delikatniejsza. Raczej w biorcy może
się rodzić jakieś poczucie winy, że bierze a brać już nie powinien,
więc może robić chociaż tyle, że dawcy się w jakiś sposób słuchać.
Niestety znam to uczucie z autopsji.

[verdana]

Każdy zna.
Ale co innego wlasne poczucie winy, a co innego jego wymuszanie.

[nati1011]

nie pozwoliłabym dziecku bez ślubu spać w moim domu z "sympatią".
Nienormalna jest dla mnie zgoda rodziców, ze nastolatki śpią pod ich
dachem w jednym łóżku. Dotyczy to też dorosłych dzieci. Gdyby mój 30
letni syn przjechał z dziewczyną, to w moim domu musieli by spać
oddzielnie.

Nie pozwoliłabym na palenie w naszym domu - bo u nas sie nie pali.

[verdana]

Nie jest nienormalna, tylko oparta na innej moralnosci. Owszem,
rozumiem, ze może byc nie do przyjecia dla ludzi wierzacych - to
całkowicie rozumiem i rozumiem ich niezgodę na takie zachowanie pod
własnym dachem.
Inni natomiast nie widza w tym nic zlego - ja na przyklad.
Oczywiscie, jest róznica, czy chodzi o młode nastolatki, czy dwoje
19-letnich studentów.

[capriglione]

nati1011 napisała:

> nie pozwoliłabym dziecku bez ślubu spać w moim domu z "sympatią".
> Nienormalna jest dla mnie zgoda rodziców, ze nastolatki śpią pod ich
> dachem w jednym łóżku. Dotyczy to też dorosłych dzieci. Gdyby mój 30
> letni syn przjechał z dziewczyną, to w moim domu musieli by spać

Nati - Twoje słowa w swym tonie, a co za tym idzie poglądy, należą do jednych z
najbardziej radykalnych, jakie słyszałam
Nie mogę się jednak z nimi utożsamić, zbyt wiele bowiem w swym życiu usłyszałam
tego typu wypowiedzi (niekoniecznie odnoszących się do seksu), które rozmijały
się z postawą Miłości, Zgody, Pokoju.
Dlatego chyba nie potrafię myśleć aż tak radykalnie.
A co gdy moja córeczka dorośnie? Zobaczymy... Jeśli kogoś pokocha, chyba nie
mogłabym "zabronić" jej "tego".
> oddzielnie.
>
> Nie pozwoliłabym na palenie w naszym domu - bo u nas sie nie pali.

[nati1011]

capriglione napisała:

> Nati - Twoje słowa w swym tonie, a co za tym idzie poglądy, należą
do jednych z
> najbardziej radykalnych, jakie słyszałam


W moim domu ja jestem gospodynią i ja ustalam reguły. Dzieci i
goście musza je zaakceptować. Oczywiście nie będę w stanie zabronić
dziecku współżycia przed ślubem. Mam nadzieję, zę samo bedzie tego
chciało, ale jeżeli nie, to mojej zgody na to nie dostanie. Może
nawet mieszkać z "patrnerem" razem, ale u mnie nie dosteną oddzielne
posłania )

> Nie mogę się jednak z nimi utożsamić, zbyt wiele bowiem w swym
życiu usłyszałam
> tego typu wypowiedzi (niekoniecznie odnoszących się do seksu),
które rozmijały
> się z postawą Miłości, Zgody, Pokoju.

współżycie bez ślubu jest grzechem. Zgoda na grzech nie ma nic
wspólnego z Miłością, Zgodą i pokojem

[verdana]

" W moim domu ja jestem gospodynią i ja ustalam reguły. Dzieci i
> goście musza je zaakceptować"
Nati, na pierwszy rzut oka to zdanie ma sens, ale taka postawa jest
ostatecznie do przyjecia w przypadku malych dzieci - bo wtedy
rodzice i tak nimi kierują.
W przypadku dzieci starszych taka postawa jest groźna dla rodziny.
Zwroć uwagę co wynika z Twojego postu - to Twój, jedynie Twój dom i
obcy - do ktorych zakiczasz i dzieci i gosci - musza się
podporzadkować.
To oznacza, ze dzieci nie są we wlasnym domu u siebie - sa u Ciebie.
Czyli Twój dom nie jest w pełni ich domem. A z cudzego domu, z
cudzymi wyłącznie regułami, ucieka się jak najszybciej.
Człowiek, także mlody, chce mieć dom, gdzie jest u siebie, nie u
kogos.

[nati1011]

Verdana - ten dom należy i do mnie i do dzieci, ale w sytuacji
spornej, to moje (i męża) zdanie jest decydujące. Chyba jeszcze
bardziej powinna cie przerażać sytuacja, gdy to rodzice czują
sie "nie u siebie" we własnym domu, gdzie dzieci narzuciły
nieakceptowalne dla nich reguły.

[verdana]

W domu obie strony powinny byż u siebie. W przypadku mlodszych
dzieci masz rację. Ze starszymi, niemal doroslymi lub doroslymi
dziećmi pewne sprawy załatwie sie polubownie, nie przez nakazy.

[mama_kasia]

Ale jak polubownie się nie da, to jednak rodzic ma prawo
pewnych rzeczy zakazać, szczególnie w przypadku dorosłych dzieci,
które mogłby już same o sobie stanowić i spróbować żyć
poza rodzinnym domem.

[mama_kasia]

A tu jeszcze Nati pisała o dorosłych dzieciach, którzy
przyjeżdżają w gości.

[capriglione]

nati1011 napisała:

> współżycie bez ślubu jest grzechem. Zgoda na grzech nie ma nic
> wspólnego z Miłością, Zgodą i pokojem
Może i jest (wg mnie nie zawsze, ale nie o tym chcę pisać). Chodzi mi raczej o
ten radykalizm wypowiedzi, który mnie przeraża. Nie ograniczam swoich odczuć
jedynie do Twoich wypowiedzi Nati, mówię ogólnie, że nazywanie np. każdego
współżycia poza małżeństwem "k...." jest dla mnie nie do zaakceptowania.
Oczywiście szanuję osoby, które podejmują decyzję o niewspółżyciu, jednak nigdy
nie odważyłabym potępiać osoby wyrażające inne poglądy w tej kwestii, zaczynając
od niepuszczania ich do swego domu (zresztą musiałabym zerwać z takim
nastawieniem chyba większość kontaktów towarzyskich. W sumie wszystkie moje
bliskie koleżanki, o ile nie są zamężne lub samotne, mieszkają ze swymi
chłopakami. A są mi przecież bliskie).

[nati1011]

Chrześcijańśtwo jest wogóle dość radykalne )

Bardzo mi się podobało jedno kazanie, gdzie była mowa o
przykazaniach. Ksiadz użył porównania z kluczami. Jeżlei bedziemy
przestrzegać nawet 9 przykazań, a jedno uznamy za nieistotne, to
choćbyśmy otworzyli 9 zamków na 10 to i tak drzwi nie puszczą.

i przepraszam bardzo, ale ja niekogo k... nie nazwałam.

[capriglione]

nati1011 napisała:
> i przepraszam bardzo, ale ja niekogo k... nie nazwałam.
I ja tak nie twierdziłam: "Nie ograniczam swoich odczuć
jedynie do Twoich wypowiedzi Nati, mówię ogólnie, że nazywanie np. każdego
współżycia poza małżeństwem "k...." jest dla mnie nie do zaakceptowania."

[nordynka1]

capriglione napisała:

> nati1011 napisała:
>
> > nie pozwoliłabym dziecku bez ślubu spać w moim domu
z "sympatią".
> > Nienormalna jest dla mnie zgoda rodziców, ze nastolatki śpią pod
ich
> > dachem w jednym łóżku. Dotyczy to też dorosłych dzieci. Gdyby
mój 30
> > letni syn przjechał z dziewczyną, to w moim domu musieli by spać

> Nati - Twoje słowa w swym tonie, a co za tym idzie poglądy, należą
do jednych z
> najbardziej radykalnych, jakie słyszałam

dlaczego?

[mamalgosia]

Pewna znajoma mojej mamy powiedziała, że nigdy nie pozwoli na to, by
jej syn (wtedy 26 letni, młody małżonek) stosował u swojego dziecka
(sic!) pampersy. Tylko tetra.
Rozśmieszyło nas to bardzo. I czy właśnie śmieszność niestety nie
jest najczęstszym efektem tego typu postępowania wobec dorosłych
dzieci? (a ciekawe: gdzie ta granica wieku...). Matka znajomego (lat
30) nie chciała by spotykał się z pewną dziewczyną (poprzednia
bardziej mu się podobała), więc gdy do niej się wybierał, wsiadła z
nim do samochodu i powiedziałą, że albo jedzie z nią albo wcale.
Przykładów mnóstwo.

Co to znaczy: nie pozwolić? Rozumiem, że nie zgodzić się na coś, nie
popierać tego, nie akceptować, wyrażać nadzieję (czy wręcz żądanie),
że ktoś tego czegoś nie zrobi.

Ale dziecko nie ma naszej woli, tylko swoją. I poniekąd wolną

[isma]

Najpierw uwaga od dyzurnej moderatorki.

Dyzurna moderatorka, pracujac jako jedyna niewiasta wsrod pieciu chlopa, slyszy
inkryminowane slowo dosc czesto. Sama nie uzywa, jakkolwiek czasem w emocjach
uzywa innych, mniej popularnych wyzwisk pod adresem calego otaczajacego swiata.
W emocjach.

Natomiast mysle, ze akurat w odniesieniu do slowa pisanego mozna sie ugryzc w
klawiature, i o to prosze.
Ale dorosli jestescie, zrobicie co uznacie za stosowne.

Swojej corce bym powiedziala to samo ;-P.

[ruda_kasia]

A ja chyba za dużo naoglądałam się historii studenckich i "zakazów"
wspólnego leżakowania, żebym uważała, że to ma sens. Zwłaszcza, że
powinna moim zdaniem wystarczyć informacja - nie podoba mi się, ale
rób co chcesz, i ewentualnie ponoś tego konsekwencje. Słabe więzy
mocniej trzymają. Ale ja może nietypowa jestem, nie zmuszam swojej 8
letniej córki do grania (sama wybrała szkołę muzyczną, ma talent,
nienawidzi grać), ale pilnuję, by nie łgała pani, że mama
nie "pilnuje" jej, skro robi wszystko, by danego dnia "zapomnieć" o
skrzypcach. I właśnie wczoraj rozmawiałam z koleżanką, która mówi,
że do głowy by jej nie przyszło, że syn mogłby jej nie posłuchać. A
ja uważam, że może i dobrze, że młoda mnie nie słucha (no bo raz
dziennie zawsze mówię - grać), bo jak obije sobie tyłeczek teraz, to
może z czasem będzie rozważniejsza. I niekoniecznie w kontekście -
zawsze słuchać mamy, ale brać pod uwagę że dlaczegoś mama mówi tak,
a nie inaczej. I ja bym powiedziała, żeby pewnych rzeczy nie robiła,
w myśl zasady krew nie woda raczej nie aranżowała sytuacji wspólnego
spania młodzieży/studentów, ale z drugiej strony mozna przez 3 lata
spać w jednym łóżku i nic (tak miał mój szwagier, jego dziewczyna
czasem nocowała, bo pracowała w hotelu i zmiany różnie jej się
kończyły, a miała daleko do domu, oboje byli w wieku powyżej 25
lat), z pobudek oględnie mówiąc innych niż czystość przedmałżeńska,
w końcu zas się rozstali. A można, jak moi znajomi, nie spac, bo
mama nie pozwala (studencka para z wizytą jednej z rodzin, w okresie
przednarzeczeńskim), a po jej wyjściu do pracy - hulaj dusza. Po co
komu taka hipokryzja. Wolę, żeby moje dziecko powiedziało - tak,
mamo, będę grzeszyć. A ja jej powiem, ok, sama poniesiesz tego
konsekwencję. W miarę możliwości okrasze to przykładami z własnego
życia.

[dominikjandomin]

mader1 napisała:


> Dać dobry przykład mogę... ale jak zabronić ?
> Nie chciałabym, żeby któraś z moich córek czy mój syn mieszkali z chłopakiem/
> dziewczyną bez ślubu czy nawet bez wspólnego mieszkania współżyli przed
> ślubem... Staram się im to wytłumaczyć.
> Ale... jak mogłabym " nie pozwolić" ? No oczywiście, mogę powiedzieć swoje
> zdanie, wyrazić dezaprobatę, ale poza tym, co ?

Jeśli twój dom, to jest to łatwe. Dana osoba się nie wprowadza i tyle. Jak się
wyprowadzi... no cóż, jest dorosły, MA PRAWO i OBOWIĄZEK dokonywać wyborów. I
ponosić ich konsekwencje.

[mader1]

też tak myślę.

[ekan13]

Mama mojej przyjaciółki oburzona tym, że ja w wieku 15 lat jeżdżę wiecznie na biwaki pod namioty (oczywiście z chłopakiem) powiedziała, że ona NIGDY by swojej córki nie puściła, a jej córka w wieku 16 sama się puściła (używam tego słowa ironicznie w tej konkretnej sytuacji)...w jej domu na 38 metrowym mieszkaniu, gdy ona była za scianą...i w wieku 17 lat została mamą.

Ja przez 2 lat żyłam na kocią łapę i nikt w owym czasie nie przekonałby mnie, że to zły pomysł. Rodzice nas nie utrzymywali i jedni i drudzy byli temu przeciwni. Gdy przyjeżdżałam do nich spalismy z wtedy "nie mężem" razem, bo było by hipokryzją kłaść nas osobno.
Miałam 150 argumentów na obronę swojej sytuacji przed innymi i przed Bogiem. Niektórzy z nas tak mają, że dorabiają sobie Boga do własnych pglądów i ja tak właśnie wymyśliłąm sobie Boga na własną miarę, który rozumiał, że przecież nie robię nic złego bo kocham, bo potrzebuję bliskości, a nie chcę przed Nim już teraz składać przysięgi by w razie czego Go nie zawieść, że wolę teraz przez jakiś czas Go nie przyjmować niż potem w razie niedanego małeństwa nie przyjmować Go do końca życia...
Teraz z perspektywy czasu wiem, że to było złe, że zadaliśmy naszym rodzicom ból, zwłaszcza, że lat temu 12 życie na kocią łapę nie było tak "normalne: jak teraz. Nie bedę zabraniać tego dzieciom, bo i jakież mam prawo, mogę jedynie przekazać własne przemyślenia i doświadczenia.
Dzisiaj mam 150 argumentów przeciwko temu by mieszkać na kocią łapę i w pamięci to, że wtedy i tak te same argumenty by do mnie dotarły...Każdy własnymi ścieżkami dochodzi do prawdy...

[mader1]

Myślę sobie, że Ty wtedy dorastałaś do swoich decyzji. Rodzice mówili Wam, co
sądzą a Wy zwyczajnie wzięliście odpowiedzialność za to, co robicie.
I to jest w porządku.
Co do wyjazdów i namiotów... wiesz, ja nie mówię " że nigdy bym"...
No właśnie, spoglądając i oglądając takie sytuacje, o których piszesz, nie mówię
" nigdy bym..."
Jak coś się dzieje, pytam o radę

[akado]

Ni pozwolić można małemu dziecku. Uczysz je zasad i wpajasz je aż do dorosłości. A potem - ten wyrośnięty człowiek bierze życie w swoje ręce i tyle. Możesz tylko wyrazić swoje zdanie, to wszystko.