i znowu ja:(

[mamalgosia]

Sion napisała: "wierzę, że Bóg zna granice naszych możliwości".

Mój stan się nie poprawia, znoszę to bardzo źle, zupełnie sobie nie
radzę.
I dziś lekarka stwierdza u Starszego powiększony węzeł chłonny
nadobojczykowy. Jestem przerazona, nie wiem już co mam ze sobą
zrobić, jak to wszystko unieść. Ma skierowanie na badania, ponoć te
węzły poniżej szyi są groźne, nawet nie chcę szukać, sprawdzać, boję
się, STRASZNIE SIĘ BOJĘ i już nie wiem jak się trzymać((
Codziennie jestem kilka godzin na zabiegach, u lekarzy, załatwiam
skierowania, biorę leki - to ze sobą. I nie ma poprawy. I to
zmartwienie o Synka przekracza moje umiejętności niesienia, NIE CHCĘ
JUŻ!!!!!!!

Błagam o modlitwę

[aka21]

Mamalgosiu, pamiętam o Tobie...

[sion2]

I ja Kasiu codzinnie ciebie polecam Jezusowi, zeby dal Ci sile i
zmniejszył lęk.
Wierze że Bóg jest dobry i nie chce naszego cierpienia. Jesli jest
ciag trudnych wydarzen musi byc w tym zbieg wielu czynnikow:
dzialania szatana, konsekwencji naszych wyborow kiedys tam, moze
proby na jaka Bog wystawia... nie wiem co jeszcze. I na pewno lęk
psychiczny jest sprawa w duzej czesci naszej osobowosci a
niekoniecznie zeslany przez Boga - kazdy inaczej reaguje na to samo
zagrozenie.
Dostalam kiedys od Marzek taki cytat - stoi u mnie na regale wraz ze
zdjeciem Samuela :
"Albowiem wiem, jakie mysli mam o was - mowi Pan - mysli o pokoju, a
nie o niedoli, aby zgotowac wam przyszłosc i natchnac nadzieją" Jer
29,11

wiec teraz przekonuję Boga aby postapil wedlug tego co Sam obiecal

[paszczakowna1]

I ja będę pamiętać.

I wiesz, ja nie jestem lekarzem, ale z tego co wiem, dzieciom węzły chłonne,
nawet nadobojczykowe, mogą się powiększać od byle czego (infekcja taka czy
inna). U dorosłego byłoby to b. niepokojące (zwłaszcza jeśli prawy), ale dzieci
są inne...

[twoj_aniol_stroz]

jestem

[mama_kasia]

oczywiście

[sulla]

Mamalgosiu jestem, pamiętam codziennie.

[nati1011]

Mamalgosiu pamietam codziennie. Nie martw sie na zapas. Powiekszenie
wezłów chłonnych bywa objawem choroby, ale najczęsciej to tylko
objaw infekcji.

[felixa05]

I ja się melduję.

[aetas]

jestem Kasiu i bardzo mocno też przytulam Ciebie

[mader1]

znowu jestem. nieprzerwanie

[kochmama]

Ja też Małgosiu jestem z Toba w modlitwie i mocno Cie przytulam.Mój
synek 2 lata temu miał wezły chłonne tak powiekszone jak dwa
baloniki po antybiotyku ustąpiły wierze że będzie tak samo u Twojego
synka.

[brucha]

Dostałam dzisiaj pocztę z takim linkiem:

www.p-w-n.de/Troszcz%20sie%20Ty%20druk.htm
PS
będę pamiętać w modlitwie

[mary_ann]

cały czas

[mamalgosia]

Bardzo dziękuję. I znowu zapewniam, ze w chwilach, gdy potrafię się
modlić, to modlitwa jest w Waszych intencjach

[franula]

i ja.

[ruda110]

Kasiu
nie wiem czy słyszałaś o nowennie do Matki Bożej z Pompei zwanej modlitwą
"niedoodparcia" . Wielu, którzy ją odmawiali, dostąpiło wielu łask od Matki
Bożej w sprawach trudnych i po ludzku bez wyjścia. Polega ona na odmawianiu
przez kolejne 54 dni wszystkich trzech części Różańca Św. Pierwsza część
Nowenny, błagalna, trwa 27 dni, kolejne 27 dni należą do części dziękczynnej. Ja
dopiero trzeci dzień ją odmawiam i wierzę, że Matka Boża wysłucha mojej prośby.
Jeśli Ty albo ktoś inny będziecie zainteresowani podam modlitwy, które wchodzą w
jej skład. Można też wrzucić w wyszukiwarkę hasło "nowenna pompejska" i poczytać
skąd się wzięła i dlaczego nie trwa jak inne nowenny 9 dni, ale 54. Będę
pamiętała o Tobie w modlitwie.

[mamalgosia]

Dziękuję raz jeszcze.
Ja chyba powoli zaskoczyłam na leki. Mam zestaw trzech leków - jest
to co prawda tylko leczenie objawowe, ale wreszcie chyba zaczyna
przynosić ulgę. Były już takie dni, że bolało mniej, ale dziś już
drugi dzień, kiedy ból jest do zniesienia i da się z nim żyć, więc
rodzi to nadzieję, że chociaż funkcjonowac fizycznie będę mogła. A
na decyzje, na leczenie - na to jeszcze musze poczekać. Na razie
mgła, nie wiadomo, co zadecydować, bo z trzech proponowanych wyjść
żadne nie wydaje się dobre. Czekam więc na jakieś ukazanie ścieżki.
Trudne to dla mnie bardzo. Ale jest łatwiej gdy boli mniej, to
zdecydowanie. Tak więc dzięki Bogu za to, a Wam za pamięć. I proszę
dalej!
W poniedzialek podstawowe badania Starszego, to wazniejsze teraz

[mader1]

pamiętam.

[nati1011]

jestem, pamiętam. Mam nadzieję, że bedzie dobrze.

[aetas]

Kasik, jestem, trzymaj sie kochana

[sylwia0405]

Również jestem cały czas i pamiętam

[atama]

Cały czas pamiętam.

[neafilipowa]

Jestem, pamiętam.

Synek

[mamalgosia]

Podstawowe badania morfologii, OB i rozmazu wykazują odchylenia od
normy, ale nie ma zmodyfikowanych limfocytów, a to podobno
najistotniejsze. Tak więc wezeł będzie obserwowany, na razie Synek
dostaje antybiotyk. Już nie czuję się taka przerażona.

[sylwia0405]

Chwała Panu Trzymaj się mamałgosiu

[mader1]

tak myslałam, taką miałam nadzieję. Jedno z głowy.

[paszczakowna1]

Cieszę się.

[nati1011]

Dzieki Bogu. To pewnie tylko jakaś infekcja. Trzymaj sie Mamalgosiu.

prośba Mamalgosi

[kasiagleb]

w imieniu Mamalgosi bardzo proszę o modlitwę w intencji Jej
Starszego Synka, niestety sprawa węzła chlonnego jest nadal
nierozwiązana i strach znowu nie daje żyć

Kasia

[sion2]

Modle sie nadal.

[aetas]

jestem

[nati1011]

pamiętam

[aka21]

i ja

[neafilipowa]

Jestem.

[mamalgosia]

Wczoraj nie mogłam sama napisać.
Lekarka dała skierowanie do chirurga onkologa, żeby to obejrzał.
Idziemy prywatnie, bo nie chcemy i nie jesteśmy w stanie czekać na
nfz. Bardzo się boję. Jutro na 17tą. Proszę o modlitwę, a ja po raz
kolejny zapewniam o swojej za Was

[mamalgosia]

Dalsze badania w poniedziałek rano i we wtorek po południu.
nie wiem jak sobie z tym radzić.
O sobie już nie piszę

[ekan13]

Mamałogosiu jestem z Tobą.
Ja mam zawsze taką niezachwianą wiarę, że Bóg nie daje nam nic ponadto, co jestesmy w stanie udźwignąć i dlatego wbrew temu co czasem piszesz o "swoim nieradzeniu" jestem przekonana, że masz niezmierzone pokłady wewnętrznej siły. Ja obiecuje wspomóc Twe siły goracą modlitwą...

[f-olka]

Mamalgosiu, czy poza modlitwą mogę Ci jakoś pomóc?
Czegoś potrzebujesz?

[mader1]

jestem

[neafilipowa]

Jestem. Trzymajcie się wszyscy.

[nati1011]

mamalgosiu jestem - pisz proszę jeżeli można ci jeszcze jakoś pomóc.

dziękuję

[mamalgosia]

Dziękuję Wam za ten odzew. I za ten szturm na niebo.
Bardzo nam ciężko

[mama_kasia]

jestem

[anngal]

Mamałgosiu, nie wiem, jak Ci pomóc, tym bardziej,że jesteś mi
bliska. Kiedy czytam Twoje słowa, mam wrażenie, że piszę ja sama.
Chciałabym przekazać Ci moje doświadczenia i przekonania, abyś mogła
łatwiej znieść swoje lęki.

Wiem, że jeżeli chodzi o dziecko, to jesteśmy nawet w stanie
odwrócić się od Boga, ale wtedy stajemy się jeszcze bardziej
samotni. Proszę Cię, postaraj się, wbrew oporom, oddać Bogu to
wszystko, zrzucić z siebie, bo i tak niewiele możesz
( przepraszam)a On jest w stanie momentalnie zmienić wszystko, co
nam się wydaje trudne.

Może On chce Twojego zaufania, wbrew wszystkiemu. Może On nie
chce ,żebyś sama dźwigała to wszystko i tak Cię doświadcza, aby
wreszcie stał Ci się tak potrzebny, że nie będziesz miała już siły i
oddasz Mu swoje zmartwienia i nie będziesz polegała na sobie. (Tak
było u mnie)

Bo nam się wydaje,że gdybyśmy zrobili to lub tamto, wtedy wszystko
się uda i nieustannie się zadręczamy, czy wszystko co trzeba już
zrobiliśmy.(Stąd nasze nerwice- tak mi się wydaje) A to nie tak. My
mamy się starać a i tak Bóg rozdaje karty. On chce, żebyśmy sobie to
uświadomili i zaufali Mu. Dał nam wolną wolę i nie może nas zmusić
do kochania i zaufania a chce być nam potrzebny. Chce uczestniczyć w
naszym życiu tak naprawdę, bo nas kocha, chociaz my nie rozumiemy
tej miłości.

Ja sama próbuję się uczyć tego zaufania, jak Abraham, gdy poszedł z
Izaakiem na górę, aby go złożyć w ofierze. I o takie zaufanie będę
się modlić dla Ciebie oraz o wewnętrzne przekonanie, że Bóg Cię nie
skrzywdzi. O zdrowie dla Twojego Synka przede wszystkim. Przepraszam
Cię za język i być może różne niedelikatności w tekście.

[mamalgosia]

Nie, anngal, nigdy nie mam wrażenia, że dam sobie radę sama. Od
zawsze wiem, że jestem słaba, a od jakiegoś czasu bardzo dogłębnie
odczułam, na jak wiele spraw nie mam żadnego wpływu.
To coś zupełnie innego, ciężko mi to wyrazić słowami. Może
najbardziej zbliżyłam się do zwerbalizowania myśli w wątku sion, ale
i tam to niejasne.

[anngal]

Mamałgosiu, chyba sie nie zrozumiałysmy. Czytałam Twoje słowa i
doskonale Cię rozumiem, bo mam tak samo.Nie zarzucam Ci,że polegasz
na sobie. Chodzi mi o to, że podświadomie, mimo że znamy swoją
słabość,że ofiarujemy wszystko Bogu, to tak naprawdę działamy tak
jakby wszystko od nas zależało. Zrozumiałam to i odczułam na
rekolekcjach po katechezach neokatechumenalnych. Przez 2 tygodnie po
nich czułam się jak w raju, nic nie było mnie w stanie wyprowadzić
mnie z równowagi, miałam w sobie taką ufność, jakiej nigdy nie
doświadczyłam, nikt nie był w stanie mnie zranić, dlatego Ci pisałam
o zaufaniu. Jednak widać się myliłam. Życzę Wam wszystkiego
najlepszego.

[mamalgosia]

Słusznie piszesz o zaufaniu. I nie mylisz się.
Przepraszam, że nie potrafię opisać swoich myśli, a słowa moje jakoś
nie wystarczają (inna rzecz, że tak dokładnie to nawet ja sama
swoich myśli nie znam).
Nieraz pisałam, że trudno mi zaufać Bogu. I to jest prawda - tu się
nie mylisz. Natomiast często ufności pokładanej w Bogu przeciwstawia
się ufność pokładaną w sobie (spotkałam się z tym często i tak
również odczytałam Twój post - być może zbyt czarno biało). A u mnie
to też nie wchodzi w grę. Trudno wierzyć we własne siły, gdy się
wie, że się ich nie ma.
Nie wiem, czy to nie jeszcze gorsza sytuacja. Bo znam pare pewnych
siebie osób - oczywiście dotykają je też jakieś nieszczęścia, ale
łatwiej im je znieść. A szczególnie takie codzienne, zwyczajne
troski.

Synek - cd

[mamalgosia]

Duże nadzieje, że to nic groźnego. Dziś czuję ulgę i staram się nie
myśleć co będzie dalej. Dzisiejsze prognozy są dobre!

Nigdy, nigdy nie przypuszczałam, z czym wiąże się macierzyństwo...

Dziękuję i pamiętam o Was! Wszystkich w podziękowaniu zanoszę pod
chmury

[nati1011]

Mamalgosiu przerabiałam to z córką dokładnie rok temu a sama na
początku roku. Było powiększenie wezłów chłonnych, kóre podobno
powiększają sie wyłacznie przy nowotworze. Do tego inne objawy.
Dość, ze lakarz był pewien, ze to musi być nowotwór. I o ile u małej
w grę wchodziła jeszce jakaś tam infekcja, o tyle u mnie objawy były
naprawde jednoznaczne. Po dokładnych badaniach okazało sie jednak,
ze w obu przypadkach winne były infekcje a nie rozrost nowotworowy.

Po prostu sam fakt, ze dana choroba zawsze daje okreslony objaw nie
oznacza jescze, ze objaw zawsze jest objawem tej konkretnej choroby.

Bedzie dobrze - pamietam o Was. A czy ty czujesz sie lepiej?

[verdana]

Mamalgosiu, ja takie rzeczy przerabiałam juz kilkakrotnie.
Skierowanie do onkologa jest coraz powsechniejsze - i dobrze. Nie
dlatego kieruje sie do onkologa, bo lekarz jest pewny, ze to cos
złego, ale dlatego, ze nie jest na 100% pewny, czy jest OK i woli
sprawdzić. Obawiam się, ze jeszcze nieraz czeka to i Ciebie i nas
wzystkich.
Pamiętaj też, ze onkolodzy zajmują się wszelkimi guzami i
przerostami tkanki, a nie tylko nowotworami. Ja przez ponad 20 lat
bylam pod opieka poradni onkologicznej, mimo ze nie miałam
nowotworu.
Wiem, ze to trudno, ale staraj się tak nie denerwowac i nie
przewidywac najczarniejszych scenariuszy. Ja też tak robie, ale na
razie zaden sie ie sprawdził - prcz jednego - czyli tego, ze w
rezultacie czarnych mysli mam nerwicę i stalam się hipochondryczką.

verdana

[mamalgosia]

verdano, dziękuję za Twój post!

[nati1011]

co nie zmienia faktu, że skierowanie pacjenta do onkologa - chwała
lekarzowi - wywołuje u tego pierwszego od osłabienia i palpitacji
serca do zawału włacznie

[verdana]

I jak wspomnialam wyżej - chroniczną hipochondrię.
Mnie skierowano do onkologa, gdy mialam 19 lat i bylam na praktykach
studenckich w obcym miescie. Wrogowi nie zyczę, choc oczywiscie
skonczylo sie na szybkim badaniu (moja matka wowczas czekala, jak
wszyscy, na to badanie pół roku, a ja dwa dni - najwyraźniej
budziłam moim wyglądem litość) . Od tego czsu wystarczy mi chrypka,
abym podejrzewala u siebie co najmniej raka krtani, siniak -
białaczke itd.
Ale za to jakos przetrwalam w zeszlym roku trzy tygodnie, kiedy
onkolog po operacji mial nie najlepsze prognozy dla mojego syna.
Jakies uodpornienie o 30 latach następuje widac.

[nati1011]

Ja już tez po mału się uodparniam - tym bardziej, ze czasem lekarze
sa zbyt asekuracyjni.

A przynajmniej w rozumie pamietam, ze 90-pare procent to jednak
tylko podejrzenia

[mamalgosia]

Niestety nie mogliśmy pójść wczoraj na planowane badanie (Synek miał
gorączkę, nie nadawał się do wywlekania go z domu, jazdy samochodem
i 2godzinnego czekania w poczekalni). Nie wiem, kiedy dostanę
następny termin.
Ciągle prosze o modlitwę

[nati1011]

pamietam - a ty pisz

[audita]

Ciagle masz moja modlitwę.

[anndelumester]

Dobrze że wiadomosci dobre!!
Myślę o Was ciepło

Pamiętajmy o Mamalgosi

[nati1011]

jej synku i całej rodzinie. Ciągle potrzebuje naszego wsparcia.

[mamalgosia]

Tak, wpisałam już w wątku modlitewnym.
Ciągle jesteśmy zawieszeni. Bywają dni, że lęk mniej mnie przygniata
i jakoś funkcjonuję. Ale bywa (jak np wczoraj i dziś), że jest
bardzo ciężko Ubiegłe wakacje przebiegły pod znakiem moich
zabiegów i oczekiwania na wyniki histopatologii. Myślałam, że te
wakacje będa odpoczynkiem psychicznym. Nie są. Dziś oprócz lęku
czuję żal i bunt(

Jutro kolejne wyniki badań z krwi.

[nati1011]

to normalne, ze masz dość. Żal i bunt są czymś naturlanym w trudnej
sytuacji. Trzeba czasu, by uporać się z własnymi odczuciami w
obliczu cieżkiej sytuacji.

Mam nadzieję, że na strachu się tylko skończy. Czy coś w tych
wynikach znaleźli? Czy tylko szukają na wszelki wypadek?

[anik801]

4 lata temu poszłam na usg bo bolała mnie pierś.Podczas usg okazało
się,że jest guzek.Do tego bardzo powiększony węzeł pachowy i szyjny!
Zaraz pobrano biopsję z 3 miejsc.Przez 3 dni żyłam w ogromnym
sresie! Wiadomo z czym się kojarzy guzek i jeszcze te węzły chłonne!
Moja córeczka była wtedy mała i zastanawiałam się co z nią będzie
jeśli okaże się najgorsze.Na szczęście to nic rakowego.Węzly chłonne
są często powiększone przy infekcjach(nawet takich,których za bardzo
nie odczuwamy).U dzieci węzły są często powiększone.Mój brat jako
dziecko ciągle miał węzły powywalane.

[mamachlopca1]

Dopiero teraz przeczytalam twoj post.jak dobrze wiem co czujesz...nie wiem na
jakim jestescie etapie diagnostyki ale to juz dlugo!moze cos ci podpowiedziec,
doradzic?ja przeciez to przeszlam...w razie czego pisz.i pamietam w modlitwe