odpoczynek

[mamalgosia]

O zmęczeniu wątek był. Nie wiem, czy był o odpoczynku. A że lato,
wakacje, czas urlopów...

"Wypoczynek oznacza odejście od zajęć powszednich, oderwanie się od
zwyczajnych trudów dnia, tygodnia i roku. Odejście i oderwanie się
od tego wszystkiego, co można wyrazić symbolem "Marta". Chodzi o to,
ażeby wypoczynek nie był odejściem w próżnię, aby nie był tylko
pustką. Wtedy nie będzie naprawdę wypoczynkiem.
Chodzi o to, ażeby był wypełniony spotkaniem. Mam na myśli - i
owszem - spotkanie z przyrodą, z górami, z morzem, lasem. Człowiek w
umiejętnym obcowaniu z przyrodą odzyskuje spokój, ucisza się
wewnętrznie, ale to jeszcze nie wszystko co można powiedzieć o
odpoczynku. Trzeba żeby został on wypełniony nową treścią - ową
treścią, jaką się wyraża w symbolu "Maria". "Maria" oznacza
spotkanie z Chrystusem, spotkanie z Bogiem. Oznacza otwarcie
wewnętrznego wzroku duszy na Jego obecność w świecie, otwarcie
wewnętrznego słuchu na Słowo Jego Prawdy"

Tak mówił o odpoczynku Jan Paweł II.

Czy umiecie dobrze opoczywać?
Jak odpoczywacie? Leżąc w ogródku z książką i kawą? Patrząc na
morze? jeżdżąc na rolkach, rowerze, konno? Spacerując, maszerując,
biegając? Plewiąc grządki, kosząc trawę? Siedząc na Rynku z
papierosem i piwem?
Opowiedzcie

[sion2]

Odpoczywam słuchajac i ogldajac Piccolo Coro, film na kompie z
przyjaciółką, kosząc trawę (udalo mi sie dwa razy w tym roku miec
odpowiednia forme aby poddac sie temu zajeciu cale 20 min), pielac
grządki, czytajac dobra ksiazkę.
A co mi poradzicie na przymusowy 6-letni odpoczynek do któregho
dostaję już... nie bede sie wyrażać na świątobliwym forum...
Jak byc aktywnym gdy dusza pełna energii, zapału i potrzeby ruchu a
ciało musi lezec i cierpiec?

[magdalaena1977]

sion2 napisała:

> A co mi poradzicie na przymusowy 6-letni odpoczynek do któregho
> dostaję już... nie bede sie wyrażać na świątobliwym forum...
Przytulam Cię cieplutko - chociaż dzisiaj to może raczej z takim lekkim
klimatyzowanym ochłodzeniem

Myślę, że to nie jest odpoczynek. To jak niechodzenie do pracy przez
bezrobotnego i człowieka na urlopie.

[mamalgosia]

Zgadzam się, że to nie jest odpoczynek

[mader1]

spacerując, idąc godzinami
oglądając zachody słońca - gdziekolwiek - i potem słuchając odgłosów nocy.
oglądając nowe miejsca
z książką, szczególnie wieczorem, gdy wszystkie obowiązki wykonane
plewiąc grządki tylko przez pierwsze dwie godziny - po dwóch godzinach zaczyna
się praca, zwłaszcza, jak plecy i ręce bolą )))
z piwem, kawą, wodą, winem może być, ale najbardziej z filiżanką herbaty

[mamalgosia]

Czekałam na Twoje słowa o ogródku

A chodzenie mi też dobrze robi. Dużo i długo

[ewa_g96]

Trudno mi się odpoczywa nic nie robiąc - niby rozkładam się w fotelu w ogródku a
po chwili już mnie nosi
Lubię odpoczywać czynnie, jeszcze w Polsce mój ulubiony czas` to włóczenie się z
dziećmi po lesie, wsłuchiwanie w przyrodę. Teraz odpoczywam pieląc grządki,
słuchając kosów, patrząc przez okno na światełka usiane w oddali, obserwując jak
bawi się najmłodszy - ot takie krótkie chwile które ładują mi akumulatory. Nie
umiem nic nie robić.
-


Miki
Kamilka Dominik

[minerwamcg]

mamalgosia napisała:

> Siedząc na Rynku z
> papierosem i piwem?

Wszystko poza papierosem się zgadza! Ogródek knajpiany na Rynku czy
przy Plantach, piwo czy inna zimna ciecz, niespieszne spoglądanie na
spacerujących obok ludzi... Nie umiałabym tak odpoczywać ZAWSZE, bo
prędzej czy później zapragnę zielonej trawki i lasu, ale jest to
jedna z rzeczy, które dają mi sporą radość.

[mamalgosia]

Też kiedyś znajdowałam przyjemność w obserwowaniu ludzi. Np na
deptaku w Świnoujściu.

[mama_kasia]

Tak widzę odpoczynek, jak opisywał papież

Odpoczęłam. Byłam w górach. Przeszłam od Wielkiej Raczy do
Przegibka i od Mładej Hory przez Rycerzową znowu do Przegibka.
Byłam w Małej Fatrze. Odwiedziłam Dolinę Kvaczańską.
I nie sama, a z mężem i dziećmi
Tak, spotkałam Boga - w aniołach, które nas strzegły, gdy piorun trzasnął raptownie; gdy lało, a my akurat mieliśmy przerwę w
schronisku; gdy znalazły taką akurat dla nas kwaterę; gdy jechaliśmy
z północy na południe i z powrotem. Spotkałam Boga w miłości
rodziny, gdy mimo różnych chęci, dochodziliśmy do kompromisu, gdy
potrafiliśmy siebie nawzajem zrozumieć (mimo jęków).

I najdziwniejsze ze spotkań z Bogiem. ...Przed kolejną wycieczką
musieliśmy ściągnąć zdjęcia z aparatu (tak, bez opamiętania
zapełniłam 2-gigową kartę ). Pani w Rajczy robiła to
bardzo długo. Trzeba było czekać. Podeszło do nas dwoje młodych
osób, z wizerunkiem Jezusa na piersi i Biblią Tysiąclecia w ręku.
Byli na oazie, zapraszali pod kościół na pantomimę i mszę. Dawali
też fragment z Pisma Świętego. Do tej pory nie mam pojęcia, czemu
mąż dostał fragment o wdowach i sierotach, którymi opiekuje
się Bóg. On mówił, że daje mu to wsparcie
Spieszyliśmy się w góry. Właśnie robiła się pogoda, za 20 minut
zdjęcia miały być zgrane na płytę. Przedstawiliśmy się, że też
jesteśmy we wspólnocie, pogadaliśmy chwilkę i na koniec, że na
mszę jednak nie przyjdziemy, bo w góry gnamy.
Poszliśmy na pantomimę.
Potem, za 5 minut, miała być msza. Wiedziałam, że to przecież
nic takiego, że przecież chodzimy do kościoła, że jesteśmy jakoś
tam blisko Boga. ...W zakładzie fotograficznym okazało się, że
trzeba jeszcze czekać 20 minut. - To może pójdziemy na mszę? -
zaproponowałam. Dziewczynki bez problemu, ale mąż, syn... Mąż,
że on już zna te oazowe msze, że długie, że i tak mamy do tyłu
ileś tam godzin ), syn ostro, że tego nie było w planie.
Bunt na całego.
...Przyznaję, byłam stanowcza Dla mnie było jasne - dostaliśmy
ten czas w prezencie, to wezwanie Boże było tak oczywiste, czytelne
dla mnie. To był właśnie nasz odpoczynek! Tam, w kościele, na
mszy, tu, teraz mieliśmy się znaleźć! ...Przekonałam ich )))
Do kościoła weszłam na chwilkę przed rozpoczęciem Eucharystii
(myślałam, że się spóźnimy).
Nie wiem, jak wyglądają msze oazowe (których obawiał się mój mąż),
ale ta była porządnie liturgicznie sprawowana - jakbym była u siebie
we wspólnocie ) - czego nie omieszkałam mężowi wypomnieć )))

Dziękuję Dziękuję Ci Boże za ten czas odpoczynku i że tak
cudownie nam się ukazałeś

[mamalgosia]

mama_kasia napisała:


>
> Odpoczęłam. Byłam w górach. Przeszłam od Wielkiej Raczy do
> Przegibka i od Mładej Hory przez Rycerzową znowu do Przegibka.
Wielka Racza jest dla mnie teren wielu, bardzo wielu wspomnień. A
wszystkie piękne i miłe Z czasów szkolnych najpierw, a potem z
kółkiem przedmiotowym - cóż to za wspaniała ekipa była! Teraz
chadzam na ich śluby i chrzty ich dzieci Zaprawiona w tatrzańskich
bojach mimo wszystko stwierdzam, że podejście na Wlk Raczę jest
mordercze) A na Przegibku nadal myszy?

[mamalgosia]

mama_kasia napisała:
Mąż,
> że on już zna te oazowe msze, że długie, że i tak mamy do tyłu
> ileś tam godzin ), syn ostro, że tego nie było w planie.
> Bunt na całego.

jakoś nie przypuszczałam, że w Waszej rodzinie może mieć coś takiego
miejsce