Schrony przeciwatomowe ...

[imagiro]

w piwnicach blokow budowanych w latach 50-tych ... wyjscie bylo na podworko
z takiego jakiegos wylazu ... bawilismy sie na tym.

[horpyna4]

No, a jak zaczęto budować warszawskie metro, to specjaliści wojskowi też je
potraktowali jako schron przeciwatomowy. Widziałam wtedy jakieś opracowanie
pełne zachwytów, jak to się świetnie nadaje.

[tamsin]

nie wiem czy to byly przeciwatomowe, ale moje osiedle budowano w latach 1963-
1964, wiec w bardzo "goracym" okresie zimnej wojny, na podworku mielismy
wejscie do schronu, ale co tam w srodku i jak, na ile osob to nie wiedzielismy,
choc nas bardzo korcilo wlamac sie przez kraty i wreszcie zobaczyc. Mysle, ze
jakies dzieci to nawet i zrobily, ale ja ze wzgledu na nietoperze wkrecajace
sie we wlosy, absolutnie na zejscie do tego schronu nie dalam sie namowic ;-)
A we Wroclawiu, skad pochodze, schronow i bunkrow nigdy nie brakowalo, chociaz
nie byly one na pewno przeciwatomowe :-)

[horpyna4]

A czy ktoś z Was pamięta takie filmy, na których pokazywano, jak należy się
zachować podczas ataku atomowego? Puszczano je między innymi w szkołach,
możliwe, że i zakładach pracy, ale ja jeszcze wtedy chodziłam do szkoły.
I właśnie z tamtych czasów pochodzi dowcip, co trzeba zrobić w razie ataku
atomowego: należy owinąć się białym prześcieradłem i powoli czołgać w kierunku
cmentarza.

[anitkashe]

a ja pamiętam zwiedzanie w ramach PO takiego schronu w Łodzi pod jakąś fabryką.
hala ogromna, z mnóstwem jarzeniówek, maskami p/gaz itp...
i pamietam też te filmy jak się zachować w razie wybuchu atomowego (schować się
za stogiem siana - to mi utkwiło w pamięci- ale tu koło mnie stogów jak na
lekarstwo ;O)))))

[zoraz]

No właśnie, śmichy chichy, ale na ziemiach "poniemieckich" sporo schronów i jakoś nigdy to nikogo nie śmieszyło. Nie, żebym zaraz straszyć chciała, ale zapobiegliwość, ważna cecha.

[tamsin]

rowniez znalezienie "niewypalow" nalezalo do porzadku dziennego..pamietam nawet
byl jakis film, o tym jak dzieciaki znalazly "niewypal" i sobie postanowili go
odpalic, chyba wrzucaja do ogniska, oczywiscie nie skonczylo sie to najlepiej.

Poniemieckie

[samica1]

Zgadza się. U nas podobno można przejść całe miasto od dworca aż za Odrę. Włazy
są w parkach, pod ważnymi przedwojennymi budynkami i... koło jednej publicznej
toalety. Te miejsca można poznać po wywietrznikach - takie niby-słupki z
daszkami. Jeden z tych parkowych kiedyś został pozbawiony metalowych drzwi i co
odważniejsze dzieciaki próbowały tam włazić, ale po iluś schodkach rezygnowały,
bo ciemno.
A w szkołach tych nowoczesnych, z lat 60. i 70. gdzie miałam przyjemność bywać,
zawsze prędzej czy później odkrywało się Tajemnicze Drzwi Zamykane na Jakieś
Wielkie Pokrętło.

[luccio1]

Był taki w piwnicach mojej szkoły. Tam w piwnicy była także szatnia - więc
codziennie po zmianie butów na pantofle przechodziłem obok masywnych drzwi,
stale zamkniętych na grube sztaby głucho zaśrubowane. Nad drzwiami wisiała
hermetyczna lampa, która - jak pamiętam - nigdy nie świeciła.

[cereusfoto]

Pamiętam w Krakowie we wczesnych latach 80 tych starą kamienicę z początku XX
wieku lub nawet starszą. W sieni był napis ze strzałką w dół: DO SCHRONU. Brrr -
zawsze mnie ogarniał jakiś strach. Nie wiem czemu - może dlatego, że byłam
małym dzieckiem, a może dlatego, że to wejście do schronu było niewidoczne i
prowadziło po ciemnych schodach w dół. Brrr.

[edavenpo]

W moim miescie rodzinnym byl schron w centrum miasta. Niewielkie miasto ale byla
spora jednostka wojskowa i lotnisko wiec schron byl podobno spory.

Teraz na miejscu schronu jest McDonalds.

Slowem, od zelaznej kurtyny i komunizmu prosto do fast-foodow i kapitalizmu ;-)