polskie jeansy

[zona_jarka]

Mieliście takie marki jak Elpo, Odra itd? Chyba nazywano je "teksasy"

[luccio1]

Miałem.
Nie pamiętam, jaka to była firma (zdaje mi się, że jakaś małą spółdzielnia na
Stradomiu, która szyła z materiału dżinsowego, także na miarę).
Moje ubranko był to komplet: spodnie + kurtka. Spodnie zniszczyły się wcześniej,
kurtkę nosiłem jeszcze na początku I roku studiów.
Potem były jeszcze jakieś spodnie z dżinsopodobnego materiału, które się wytarły
natychmiast, a po jednym sezonie letnim nie nadawały się już do niczego.
Oryginalne markowe Levi Strauss'y przywiozłem w r. 1981 z Wiednia.

[zona_jarka]

Pierwsze wranglery to chyba był rok 76 nabyłem w peweksie nie bardzo
były na miarę ale cóż liczyło się "manie" takich portek. Był jeszcze
w owych czasach materiał zwany "dewetyna" i z tego też szyło się
jeansy.

[woman-in-love]

a my z moim chłopakiem kupowalismy płótno żaglowe, grube i sztywne, mialo kolor
ecru, wiec na zimową edycję zanosilo się do ufarbowania. czasami płótno uzywane
do produkcji plandek. I szył nam znakomite jeansy domorosły geniusz, na wsi
podkaliskiej.

[tamsin]

moje pierwsze polskie jeansy, nieznanej marki, zakupilam w
podstawowce. bylo to moje najbardziej eleganckie ubranie wraz z
ciemnogranatowym golfem oraz ciemnogranatowymi chodakami! Jeansy
byly rowniez w ciemnogranatowym kolorze, do tego niesamowicie
sztywne, ze na poczatku mialam problemy z siadaniem w lawce.

[horpyna4]

Nosiłam "Odry" i bardzo je sobie chwaliłam. To były chyba pierwsze
dobrze skrojone spodnie do nabycia w peerelowskich sklepach
państwowych. No i przy tym dość tanie.

[fettinia]

Odra-szariki scieralne:D Tak nosilam:)Pozniej mama szyla ze zdobycznego
scieralnego materialu:D Pierwsze prawdziwe dzinsy byly kupione w Pewexie:)Oj
chyba z 16 lat mialam:)

[robin153]

Ja strasznie chcialam aby te opolskie texasy byly takie wytarte jak mojej
kolezanki, ktorej mama przywiz;a dzinsy z Wloch. Wiec zaczelam wycierac te moje
Odry pumeksem, oczywiscie wytarlam dziure.

Rzeczywiscie przez lata na Stradomskiej (gdzie obok mioeszkalam w bramie z Kinem
Warszawa:)) byl sklep z teksasami, i tam tez te Odry nabywalam.

[kowaliska]

Oczywiście że miałam teksasy. Do tego elastyczny pasek z zatrzaskową klamerką i
napisem ELPO-JEANS na całej długości.
Nie lubiłam tych spodni, były tak żałośnie żałosne...
W siódmej klasie doczekałam się prawdziwych wranglerów. W życiu nie mogłabym
mieć czegoś takiego gdyby nie... nasza stara poczciwa "syrenka" ;)
Po prostu pewnego dnia okazało się, że na parkingu przed blokiem ktoś nam
staruszkę uszkodził swoim samochodem. Tato trochę sie zmartwił, ale jako
mechanik samochodowy miał znajomych blacharzy którzy mu szybciutko szkodę
naprawili za przysłowiowe pół litra.
Za to za jakiś czas przyszedł list z zagranicy z przeprosinami, a w środku
kilkanaście dolarów.
Moja mama (kochana!) od razu zadecydowała, że za to kupimy dla mnie spodnie w
peweksie. Okazało sie to wcale nie takie proste. Fasony były jakieś nie bardzo,
niemodne (wtedy wchodziła już moda na "rurki" a tamte były strasznie szerokie i
brzydkie).
Jak zwykle nieocenione stały sie znajomości. Sąsiadka mojej babci, Pani Roma,
pracowała w tym peweksie i obiecała "trzymać rękę na pulsie". Musiałam poczekać
parę tygodni, ale opłaciło się: Upolowała piękne, wąskie, obcisłe wranglery.
W dodatku w związku z jakimiś tam okolicznościami one były przecenione i
starczyło na dwie pary na raz! Skakałam z radości!
Z początku nie mogłam sie w nie wbić i mama była skłonna je oddać, ale gdzie
tam!!! Ubrałam na leżąco, jakoś się dopięłam. Pani Roma mnie poparła, że tak ma
być i one sie rozbiją.
Oczywiście że się rozbiły i służyły mi jeszcze kilka dobrych lat.
Po każdym praniu oglądałam je dokładnie żeby sprawdzić czy już sie wytarły. A te
ufarbowane nogi na niebiesko! Teraz już nie ma takich spodni.

[marywita]

Szariki

Do dziś mam wielki sentyment do dżinsu i w nim chodzę...
może to jakiś kompleks z młodości

[ewa9717]

Też śmigałam w szarikach, bo mama się zaparła i powiedziała, ze
cięzko zapracowanych dolarów na portki dla amerykańskich robotników
rolnych nie wyda i drogą kupna nabyła mi w Pewexie ...kremplinę na
kostium. Na szczęscie ciocia z Reichu poratowała spodniami :-)))