Podręczniki

[i2h2]

Temat rzeka i sama nie wiem, od czego zacząć.
Brzydkie. Brzydotą inna niż jeszcze kilka lat temu, ale niestety brzydkie.
Ciężkie: zważyłam komplet do polskiego do IV klasy - z zeszytem (w miękkiej okładce) ponad kilogram. Raz, że papier z tych cięższych, dwa, że jedna książka na cały rok.
Czytelność: większość wygląda tak, jakby to była zemsta za trudy szkolne grafika/redaktora etc.
No i ta kuriozalna (przynajmniej dla mnie) wypowiedź jakiegoś pana, że one są za ładne i za kolorowe, bo z tych uboższych też by się dzieci mogły uczyć, a tak czy inaczej uczą się niechętnie, a przynajmniej taniej by było (wybaczcie tę dziwną składnię, ale mam do tego, co dzieci noszą na plecach i tego, co pan mówił o oszczędnościach, stosunek coraz bardziej emocjonalny...).
Proszę o jaskółki wdzięku i lekkości, przemyślane itp. Najlepiej właśnie te z nowej podstawy programowej, bo przecież teoretycznie najnowsze, pomyślane pod kątem dziecka "z dnia dzisiejszego" i jego percepcji...

[abepe]

U nas w tym roku Entliczek-pentliczek dla pięciolatków i Gra w kolory dla trzeciej klasy. Pierwsze - wiadomo - klasa. Drugie moim zdaniem powyżej przeciętnej.
Ale i tak najbardziej nadal cieszy mnie podręcznik gry na gitarze z ilustracjami M. Flis!
Gitara pierwsza klasa. Okładka trochę ciasna i duszna, ale wnętrze zrobione za smakiem.

[i2h2]

Ja w ogóle ilustracje Małgosi bardzo lubię :-)

[steffa]

Współczuję. Ale się nie wypowiem, bo mój syn nie ma w szkole podręczników. Tu na forum mówiło się, że te z Nowej Ery są ''ładniejsze''. Są? Mam w domu zeszyty i nasze gwiazdy tam ilustrowały. :)

[beataj02]

Są ładniejsze. My w II kl mamy "Nowe już w szkole", ale pani dodatkowo wzięła dwa ćwiczenia z Didasko i zdecydowanie Era jest sympatyczniejsza dla oka. Dzieciaki ją lubią i chwalą, zwłaszcza gdy porównują z równoległą klasą, która "idzie" WSiPem. W książkach Ery są takie plastelinowe albo sznurkowe stworki, słodkie, a jednocześnie nie infantylne.

[anpes]

Mamy, z tego co pamiętam:
Tajemnice przyrody, Nowej Ery oczywiście - w zasadzie praktycznie same zdjęcia, ilu. mało i schematyczne
bonito.pl/k-90201873-tajemnice-przyrody-klasa-4-podrecznik-z-plyta-cd
Historia wczoraj i dziś, też NE - bonito.pl/k-48265093-historia-i-spoleczenstwo-wczoraj-i-dzis-klasa-4-podrecznik-z-plyta-cd-rom
też właściwie same zdjęcia
Polski to hmm tez NE bonito.pl/k-47492192-slowa-na-start-klasa-4-podrecznik-do-ksztalcenia-literackiego-i-kulturowego
Beznadziejny jak mam być szczera, ale co do szaty graficznej to mam do niej zupełnie obojętny stosunek - jest nijaka.
Pamiętam, że jeszcze zaskoczył mnie podręcznik do muzyki - jest tak skomplikowany i ma tak dużo wiadomości, że jestem w szoku.
Nie zapominajmy, że jest dla dzieci, którym zlikwidowano w klasach 1-3 osobną muzykę z "prawdziwym nauczycielem od muzyki" ...

A waga to już zupełnie inna bajka...

A co Wy macie? Chyba, że wyjdzie, iż moje poczucie estetyki jest do bani ;)

[madagalia]

Moja córka trafiła do zerówki. Właśnie skończyła 5 lat a pakiet ma dla 6-latków z nowej ery "Bawię się i przygotowuję do szkoły". Okładki odpychające, ale środek całkiem przyjemny. Podoba nam się obu. Córkę bardzo ucieszyło odnalezienie kaczki Katastrofy na jednej ze stron. W domu mamy też Entliczka dla 5-latków, bo jest cudny

[sylwina76]

Moje dzieci korzystają z podręczników Nowej Ery. Córka z pakietu "Szkoła nas woła" (zerówka), syn (III klasa) "Nowe już w szkole". Ja jestem bardzo zadowolona; Ewa Poklewska-Koziełło, Agnieszka Żelewska, Elżbieta Wasiuczyńska, Agata Dudek, Piotr Fąfrowicz, Ignacy Czwartos...
Teksty zaś m.in Wojciecha Widłaka, Zofii Staneckiej, Pawła Beręsowicza. W każdym razie oczy mnie nie bolą od przeglądania podręczników :)

[i2h2]

Historia ta sama, reszta inna, ale nie będę teraz grzebać w biurku i plecaku. Rzecz nie w estetyce, co w małej czytelności i braku takiego przyciągnięcia oka czymś ciekawym, zaskakującym. Muszę je sobie rozebrać na czynniki pierwsze i tymi analizami rzucić.
Waga... na razie poprosiłam w szkole, żeby wszyscy nauczyciele mówili, co można zostawić w szafkach, a co trzeba wziąć do domu, żeby lekcje odrobić :-) Apel spotkał się z pełnym zrozumieniem (zresztą część nauczycieli tak robi), bo tu chodzą dzieci z całej Warszawy i dojeżdżają często komunikacją miejską.
Przymierzam się do stworzenia dekalogu podręcznika idealnego. Tylko czy wydawcy, okopani często na swoich pozycjach, w ogóle zauważą, że coś trzeba zmienić? Wątpię.

[i2h2]

Ładniejsze są te dla młodszych, od czwartej klasy są "doroślejsze": na mój gust za szeroki łam, nieciekawa czcionka, jakieś takie blade i bez wyrazu. Dziwnie podobne do tych gimnazjalnych i licealnych. Już bardziej przyjazny jest WSiP (przynajmniej wizualnie), chociaż podpadli mi teczką do plastyki, która jest wyłącznie narzędziem drenowania portfela, w dodatku mało wygodnym w użytkowaniu (ciekawam, czy ktoś, kto ją wymyślił, wpadł na to, jak wpychać do dużej sztywnej tektury prace).

[nikkori]

Nooo, teczka plastyczna to porazka, fakt - mialo byc tak pięknie (kalki, papiery akwarelowe, zloto, srebro, narzedzia, piekne pudelko z uchwytami) - a wyszlo jak zwykle ;)

[i2h2]

Zobacz, a gdyby(ście) poszli tropem tych naszych dawnych bloków A3 bodajże, z zakładką do wkładania kartek, z bardzo solidnej tektury i z tasiemkowymi uchwytami, to przynajmniej by się przydawało do noszenia prac, niezależnie od zużycia tego, co w środku. Przynajmniej do okładki podręcznika dzieci pieją ;-)

[abepe]

Zastałam dzisiaj mojego trzecioklasistę studiującego kolejne części swojego zestawu "Gra w kolory". Bo ciekawe.

[nikkori]

Iwona, prawda jest taka, ze w Wiadomym Wydawnictwie grafik sobie, szef grafikow sobie, a produkcja (czyt. finanse) sobie. Po prostu o zmianie planow (z powodu kalkulacji finansowych) wzgledem opakowania i zawartosci teczki nikt z produkcji nie raczyl zawiadomic osob najbardziej zainteresowanych (autorzy cyklu oraz szefowie graficzni). A okladka poszla do druku bez retuszu. Ruja, poróbstwo i badziew...

[i2h2]

Myślisz, że ja się nie domyślam?
A okładka (podręcznika) jest moim zdaniem świetna treściowo: pokazuje dzieciom, że można się bawić dziełami sztuki, że to dla nich (gdyby była reprodukcja, to by może w ogóle nie została zauważona, a tak dziewczynka z pluszakiem wzbudziła, przynajmniej u nas, dyskusję i chęć naśladownictw, czyli, jak dla mnie, cel edukacyjny został osiągnięty, bo żeby naśladować kolejne, trzeba je będzie przeanalizować). Żeby nie było, że zachwycam się całością: treści nie znam, a leży w szkole - nie będę się dziecku do szafki włamywać ;-) Mam nadzieję, że równie inspirująca i bardzo Cię proszę, jeśli jest inaczej, nie wyprowadzaj mnie z błędu ;-P

[azyli]

Moi obaj (1 i 3 klasa) idą programem Gra w Kolory Wyd. Juka. Uważam, ze nie jest zła. Młodszy ma nową wersję, co ciekawe w podreczniku nie ma wcale zmian w tresci (przejrzałam strona po stronie), jedynie niektóre ilustracje są wymienione i odświezone czcionki tytułów. Nowe ilustracje wg mnie są ciekawsze, ale czy to powód, aby nazywac to nowym wydaniem???

[anndelumester]

MAC - Nasza klasa - trzeci rok bolą mnie oczy od grafiki i BŁĘDÓW!!!
Książki do kształcenia słuchu za to przyjemne
www.euterpe.pl/shop/index.php?route=product/category&path=60_72

[abepe]

anndelumester napisała:

> Książki do kształcenia słuchu za to przyjemne
> www.euterpe.pl/shop/index.php?route=product/category&path=60_72

Właśnie, to samo wydawnictwo i autorki co w podręczniku gitary mojego syna. Trochę żałuję, że nie mamy książek do kształcenia słuchu. Może wreszcie zdecyduję się i kupię? Humor poprawiła mi recenzja nowego solfeża, w której skrytykowano stary, ten, z którego uczy się mój syn (i jakoś dobrze mu idzie:)

[anndelumester]

To dobrze, że dobrze.
Moje dziecko szczerze nienawidzi całej idei kształcenia słuchu. Rytmikę lubi, instrument znosi :D

[tymianek21]

W tym roku mój syn zaczął 1 klasę. Na spotkaniu dowiedzieliśmy się że mają kupić Grę w kolory- niestety wydawnictwo wprowadziło w tym roku nowe wydanie o czym nie poinformowano rodziców na zebraniu w szkole. Efekt: część dzieci ma stare wydanie a część nowe. Wyobraźcie sobie teraz zamieszanie w klasie. Część dzieci czyta czytankę a potem inne dzieci czytają czytankę z inną treścią. Potem pani pokazuje podręcznik i mówi "a teraz słuchają dzieci które mają na rysunku chłopca w niebieskiej bluzce" a potem pani mówi: "a teraz słuchają te które maja dziewczynkę" itp. Chaos i zamieszanie. A jeśli chodzi o podręcznik. Syn bardzo narzekał że na fotografiach z zawodami nie ma "ani śmieciarza ani żołnierza ani pilota tylko jakiś burmistrz a kto chce byś jakimś burmistrzem????"

[skarolina]

> Trochę żałuję, że nie mamy książek do kształcenia słuchu. Może wreszcie zdecyduję
> się i kupię? Humor poprawiła mi recenzja nowego solfeża, w której skrytyk
> owano stary, ten, z którego uczy się mój syn (i jakoś dobrze mu idzie:)

Ja wręcz przeciwnie - cieszę się, że młoda jest w grupie, która z tych książek korzystać nie musi (druga połowa jej klasy i owszem, musi). Oglądałam toto i jedyne co wnosi do edukacji muzycznej, to ciężar do dźwigania. Poza tym - zupełnie zbędna rzecz.

Recenzja mnie ubawiła - nie przypominam sobie gęsiej skórki przy Lasockim - jazda zaczynała się dopiero przy Dziewulskiej i Dzielskiej, ale za to, jak się przebrnęło to matura z kształcenia to była pestka :)

Jeśli chodzi o podręczniki - wolę się nie wypowiadać, bo co ja myślę o dzisiejszych podręcznikach, to się do publikacji nie nadaje :)

[i2h2]

Dawaj, Skarolina, dawaj, może kogoś ruszy, jak tu piąty tom SJP stworzymy ;-)
Była taka konferencja wiosną, gdzie nadzieja mi przygasła, bo wrażenie, jakie stamtąd wyniosłam, to było kompletne zagubienie wydawców. Niby o e-podręczniki chodziło, ale tak naprawdę prawie nikt nie wiedział o co chodzi, jaki można mieć na to pomysł, po co to właściwie...

[skarolina]

No a co ja mogę myśleć:

- zero treści - ale to nie wina podręczników, tylko programu, informacje, zwłaszcza w klasach 4-6 tak pobieżne i szczątkowe, że szkoda gadać, nauczyciele w większości nie czują potrzeby, żeby wychodzić poza podręcznikowe treści,

- pismo obrazkowe niemalże,

- ćwiczenia, może i ładne graficznie, ale kompletnie pozbawiające inwencji i samodzielnej pracy,

- co roku zmiana wydania polegająca na kosmetycznych poprawkach, wymuszająca zakup nowego egzemplarza i uniemożliwiająca odsprzedaż,

- piękne okładki, gładziutki papier ważący chyba z tonę - ostatnio moja gimnazjalistka (1 kl., 160 cm wzrostu, 40 kg wagi) zostawiła plecak na środku przedpokoju, chciałam go eleganckim ruchem wyeksmitować do właściwego pomieszczenia - elegancja ruchów padła pod ciężarem

W związku z tym mam własny projekt e-podręczników - zakupiłam właśnie skaner, muszę się tylko nauczyć dobrze nim operować, tak, żeby po skanowaniu wychodził z niego gotowy pdf i posadzę młodą do skanowania jej własnych podręczników, żeby potem przerzucić je na jej osobistego kindla. Ok, nie będzie tak ślicznie, będzie szaro, niewielkim drukiem i strona dzielona na 3. Ale będzie lekko. Gdybyż ten skaner mógł jeszcze w treści ingerować...


-

[abepe]

skarolina napisała:


> Ja wręcz przeciwnie - cieszę się, że młoda jest w grupie, która z tych książek
> korzystać nie musi (druga połowa jej klasy i owszem, musi). Oglądałam toto i je
> dyne co wnosi do edukacji muzycznej, to ciężar do dźwigania. Poza tym - zupełni
> e zbędna rzecz.

A! To dziękuję za opinię. Muszę znaleźć gdzieś w realu i zajrzeć. Myślałam, że może mój syn by chciał mieć takie kompendium wiedzy, żeby samodzielnie sprawdzać zamiast nas pytać.


> Recenzja mnie ubawiła - nie przypominam sobie gęsiej skórki przy Lasockim - jaz
> da zaczynała się dopiero przy Dziewulskiej i Dzielskiej, ale za to, jak się prz
> ebrnęło to matura z kształcenia to była pestka :)

Ja pamiętam ze swojego kształcenia tzw. duży solfeż. Ale kto był autorem???? Innych podręczników z muzycznej I stopnia nie pamiętam.

[skarolina]

I mały i duży solfeż były autorstwa Lasockiego :)

--
Dzieciaki ze szkół muzycznych

[abepe]

skarolina napisała:

> I mały i duży solfeż były autorstwa Lasockiego :)

A! Mój gdzieś zaginął. Z przyjemnością przypominam sobie śpiewanie z solfeża i śpiewam z synem:)

[skarolina]

> A! Mój gdzieś zaginął. Z przyjemnością przypominam sobie śpiewanie z solfeża i
> śpiewam z synem:)

Ale że co? Nie masz gęsiej skórki? ;)

[abepe]

skarolina napisała:

> > A! Mój gdzieś zaginął. Z przyjemnością przypominam sobie śpiewanie z solf
> eża i
> > śpiewam z synem:)
>
> Ale że co? Nie masz gęsiej skórki? ;)

A no nie:)) A młodszy dostaje drewniane cymbały i pałę, które mu w niemowlęctwie kupiłam i sprawdza czy trafiamy ze starszym w dobry dźwięk, gdy nie jesteśmy pewni (jednak trochę zapomniałam przez te 25 lat;), zabawa na całego.

[poemi123]

Moja 6-latka w pierwszej klasie korzysta z Odkrywam siebie. Ogólne wrażenie - ktoś to cudo w Wordzie złożył i gotowe cliparty powstawiał. Brzydkie, nudne. A w zerówce był cudny Entliczek. Tęsknimy obie.
Ale prawdziwy szok to siedmiorog.pl/k2468_lektury_w_klasie_ii___nasza_szkola_
To coś będzie obowiązywało w klasie II. Gdy to zobaczyłam, zamurowało mnie. I mam cichą nadzieję, że to jakaś pomyłka.

[zuzannao]

Patrzę na podręczniki z dwóch punktów widzenia: od strony użytkownika i twórcy. Od strony użytkownika: po pożegnaniu z bardzo udaną serią Nowej Ery, w tym roku przytłoczył mnie ciężar i ilość. Nie rozumiem dlaczego do takich przedmiotów jak muzyka czy religia potrzeba AŻ tyle (do muzyki: podręcznik, ćwiczenia, zeszyt nutowy i zwykły w kratkę, do religi zeszyt A4, podręcznik i karty pracy). Duża czcionka, mnóstwo grafiki, niektóre książki nawet całkiem ładne, ale mało treści. Jakieś to infantylne, niby więcej, a jednak mniej. To tak pobieżnie, bo analizować poszczególne tomy mogę w nieskończoność:)
Od strony twórcy dzielę wydawnictwa na trzy rodzaje: te, które przysyłają dokładną makietę, w którą należy się wpasować z ilustracjami; te, które nie przysyłają makiety, a z otrzymanymi ilustracjami robią, co chcą (zmniejszają, powieększają, obracają itp.) oraz te, które przysyłają makietę, a potem i tak robią, co chcą;) Jak można się spodziewać, w dwóch ostatnich przypadkach wpływ poszczególnych ilustratorów na ostateczny wygląd książki jest żaden. Chociaż i w pierwszym przypadku bywa trudno: ostatnio dostałam do zrobienia ilustrację do tekstu, w którym rozmawiają ze sobą dwie osoby, a zaznaczone w makiecie miejsce na obrazek było poziome, podłużne i przypominało węża boa lub dżdżownicę.

[i2h2]

zuzannao napisała:
> ostatnio dostałam do zrobienia ilustrację do tekstu, w
> którym rozmawiają ze sobą dwie osoby, a zaznaczone w makiecie miejsce na obrazek
> było poziome, podłużne i przypominało węża boa lub dżdżownicę.
Wyobraziłam sobie wpasowanie dwóch osób w dżdżownicę. A potem usiłowałam dopasować do tego treść. Wyszła mi Wisłocka albo inny Lew-Starowicz.

[zuzannao]

No ale to nie był podręcznik przysposobienia do życia w rodzinie:)

[i2h2]

Mam obawy, ze tam by nie pozwolili na niektóre ilustracje ;-)

[zuzannao]

Ale wyobraź sobie, jak wielka jest siła forum: jeszcze tego samego dnia, kiedy poskarżyłam się na format dżdżownicy, dostałam pozwolenie na przekomponowanie jej w pionie;)

[i2h2]

Marzysz ;-)
Może po prostu ktoś skąposzczetów nie lubi.

[zuzannao]

Ja nie marzę - ja wiem:)