Aaaaaa!!!!!!

[verdana]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=46&w=88260103&a=88355665

[cacko33]

piękne! i straszne...

[anndelumester]

Caly wateczek sliczniutki :/

[i2h2]

Oj tak, ten wątek omijam, zeby się nie denerwować. Równie dobrze
byłoby pytać o prezenty dla rudowłosych i piegowatych...
A refleksja książkowa stanowi piękna puentę ;-)

[abepe]

A co - może znacie jakies dzieci, które się cieszą z książek?
Przyznajcie się - kupujecie dzieciom książki, żeby zaspokoić własne
ambicje i szantażujecie psychicznie, żeby się cieszyły!

[uziba]

Moją 2,5 letnią córkę czytanie książek bardzo cieszy, ale
zastanawiam się, czy "autentycznie" ją cieszy...

[gopio1]

Moje się tam cieszą autentycznie. W tym roku w listach do Świętego Mikołaja
padło 5 tytułów książek o których ponoć maaaaarzą. Plus jeszcze kilka ogólników
- o piratach ;)

cieszyć się - autentycznie

[uziba]

Gopio, chyba mnie nie zrozumiałaś...
Moja córka ma 2 lata z małym haczykiem i nie sądzę, aby tak małe
dziecko nasiąkło na tyle rozmaitymi konwensami, abym mógł
podejrzewać, że jej RADOŚĆ którą okazuje w rozmaitych sytuacjach
może nie być autentyczna..
Myślę, że "autentyczna radość" w przypadku dwu i pół latki to jednak
masło maślane :)

[abepe]

Uffffffff, przeczytałam jeszcze Twoją wypowiedź i ulżyło mi. W
pierwszym momencie zrozumiałam, że Twoje dwuletnie dziecko jest tak
nasiąknięte konwenansami, że nie umiesz ocenić, kiedy się
autentycznie cieszy.

Jeszcze jedna kawa i zrozumiałam właściwie:)))

Masz racje w przypadku malucha miłość, radość, gniew, obraza zawsze
bywają autentyczne.
Ale może autorka postu z forum "Starsze dziecko" obawiała się, że
radość dziesięciolatka z powodu otrzymania książki - jest tylko
grzecznościowa.

Moja starsze nieco ma trochę ponad pięć i radość nadal jest
autentyczna (choć czasem książkę w pierwszym momencie odkłada i leci
do zabawek lub słodyczy i dlatego na prezent staram się wybierać to,
co od razu trafi do serca) i mam nadzieję, że przez następne lata to
się nie zmieni.

[hankam]

Nie wiem, czy moją dziesięcioletnią córkę książki cieszą. Nie
okazuje specjanej radości, nie skacze dookoła stołu, tylko po prostu
bierze i czyta. Albo od deski do deski, albo po paru rozdziałach
odkłada ze słowami "to głupie".

[zona_mi]

Tak, to bolesne.

[anials]

Z tego wniosek, że dziecko należy przyzwyczajać do książki wcześnie
tak jak do mycia rączek, jedzenia łyżeczką, wołania siusiu itp.
Wtedy czytanie książek jest czynnością zwykłą, codzienną, naturalną.
Nooo, ale jeśli zaczyna się dopiero od wieku szkolnego to faktycznie
może się kojarzyć z przykrym obowiązkiem :-(

[abepe]

anials napisała:

> Z tego wniosek, że dziecko należy przyzwyczajać do książki
wcześnie
> tak jak do mycia rączek, jedzenia łyżeczką, wołania siusiu itp.

Wcześniej, wcześniej!:)

[anndelumester]

Tez tak uwazam, ale znam takich, co uważaja ze to okropny snobizm
h eh ehe

OK

[anials]

dobra, wcześniej - wtedy gdy uczy się rozpoznawać ukochane twarze:
mama, tata, babcia, dziadzio, książka ;-)

[abepe]

Ukochane twarze - pięknie:))
Moje młodsze siusiu nie woła (mama nie woła!), rączek samo nie myje,
je owszem samo od 3 miesięcy ale "twarz" książki rozpoznaje i bada
dokładnie od bardzo, bardzo dawna. Starsze też tak chyba miało, ale
już nie pamiętam, bo to takie codzienne i oczywiste:))

[agamamaoli]

Ja mam inne problemy: moje dzieci dostają książi ot tak, coś
zobaczę, podpatrzę na forum i kupuję - nie są odbierane przez nich
jako prezenty.
Chociaż wiele je cieszy, szczególnie starszą - wczoraj zrobiła
awanturę babci, że ta schowała jej Nero Corleone i nie mogła dalej
ze mną czytać - zachowywała się podobno wyjątkowo histerycznie.
Biedna babcia wypierała się i miała rację bo ta cała kocia historia
wpadła Oli pod łóżko. Oj podpasował jej ten charakterny kotek.
Natomiast z młodym jest inna sprawa - ma dużo książeczek
odpowiednich do wieku, ale przeważnie na dobranoc chce żeby mu
czytać o PINGU - i nic więcej - po trzy cztery razy. Mam dość tego
pingu!!!

[bronka29]

smutne, ale sporo w tym prawdy. Dziewczyny, żebyście ujrzały obliczę mojego
12-letniego chrześniaka gdy obdarowałam go książką. I ten ton głosu "ooo
książka?". A dziś ma lat 18 i z dumą mówi - "ja przeczytałam w życiu może z 5
książek" a jak imponuje tym swojej dziewczynie.
Jeśli moja Lilka wyrośnie na taką dziunię to sobie strzelę z korkowca.

[verdana]

Jak Twoje dziecko - jak moje kolejne- będzie zawalało szkołę, bo
czyta, zamiast robić durne lekcje, to też sobie strzelisz.... A
jakos nie mam serca zabrac książki i kazać powtarzać fizykę.

[mama_kasia]

A
> jakos nie mam serca zabrac książki i kazać powtarzać fizykę.


A ja mam :) Obowiązek ważna rzecz.

[abepe]

mama_kasia napisała:

> A
> > jakos nie mam serca zabrac książki i kazać powtarzać fizykę.
>
>
> A ja mam :) Obowiązek ważna rzecz.

Fizyki nie odrabiamy, ale jak już czas do łóżka to kończę czytanie i
już!
Okrutna w ogóle jestem - dziś zarządziłam rysowanie mimo protestów
i wprowadziłam nakaz codziennego rysowania (ile lat można czekać, aż
mu się zachce, trudno - będziemy ćwiczyć, nie kochac rysowanie, w
końcu trzeba będzie kiedyś zacząć pisać:(

[verdana]

Jak zaczęłam egzekwowac wszystkie szkolne obowiazki, to moje dziecko
konczylo odrabiać lekcje o 21-22. Wraca ze szkoly ok. 16, trzy razy
w tygodniu zajecia dodatkowe. Na czytanie nie starczało czasu, na
odpoczynek tez nie.
Obowiazek wazna rzecz, zgadzam się, pod warunkiem, że nie zamienia
sie w absurd. Ciekawe ile z nas jest w stanie pracować z krotkimi
przerwami od 9 rano do dziewiatej wieczorem...

[ingutka]

Bardzo to smutne i przykre. Zawsze mi żal, kiedy książki są
traktowane jako element wyposażenia dziecka, który trzeba mieć i nic
więcej typu: lalkę barbi już mam, książkę już mam i wystarczy.
Myślę, że dla dziecka w każdym wieku można znaleźć ciekawą książkę,
kwestia tylko dobrania tematyku. Nie wierzę, że nic takiego
dzieciaka nie wciągnie, tyle jest do wyboru!

PS. Moja czterolatka woli książeczkę od bajki w tv. Młodszy to
człowiek czynu, ale już ma swoją ulubioną ksiązeczkę, ładuje się na
kolana i każe sobie czytać. Nie uważam tego za coś niezwykłego,
cieszy mnie to, ale ksiązki to naturalna część życia, jak mycie
zębów :)

[klaryma]

moja córka ma koleżanke, zawsze mi sie jej rodzice żalili, że ona
nie lubi czytać, nie wiedza dlaczego, bo przecież w domu są ksiązki,
oni czytają itp. W dzień zakończenia roku szkolnego (a była to V
klasa) koleżanka ta zaproponowała mojej córce wspólne wyjście do
księgarni, bo tata dał jej pieniadze, żeby sobie w nagrodę za
świadectwo kupiła ksiazkę. Dałam mojej tez pieniadze i poszły. Po
powrocie, ta koleżanka powiedziała nam, ze to jest jej pierwsza
ksiązka w życiu, którą sama wybrała, bo to tej pory czytała to, co
wybrał dla niej...tata. Jak sie pewnie domyslacie, serwował 11-
latce, to co sam uwielbiał bedąc chłopcem - Winnetou, Pan
samochodzik, Tomki itp. Biedna dziewczynka pierwszy raz dostała
wtedy w rekę książkę (tzn. kupiła sobie) taką "dziewczyńską".
Powiedziała potem mojej córce, ze to była pierwsza ksiązka w życiu,
która jej się podobała.
Tak więc czasm to sam rodzic moze skutecznie zabic w dziecku miłość
do książki.

[mama_kasia]

A ja się zastanawiam, bo są dzieci znajome do obdarowania, które
nie cieszą się z książek. Dowiedziałam się o jednej
dziewczynce ostatnio, 8-latce, która według jej mamy książek
nie lubi, a ja jej książki co roku dawałam :( I teraz mi głupio.
Dawałam, bo wydawało mi się, że nawet jeśli rodzice nie czytają, to
ona jednak sobie poczyta. Ale to nie tak. Czytała słabo, rodzice
jej nie czytali i jak miały ją książki cieszyć?
Ale wiem, że bajka napisana specjalnie dla niej, o niej częściowo,
ucieszyła ją bardzo.
Może jednak przemycać jej książki? Może jak będzie jej się czytało
coraz lepiej, to książki będą fajnym prezentem?

ps.I żeby nie było - oprócz książki był zawsze jeszcze
jakiś zdecyodwanie radujący ją drobiazg - już taka okropna
nie byłam. A książki naprawdę dobre i radosne w kolorach, przyciągające, np. "Pan Kuleczka".

[siostraheli]

Pamiętam, jakie potworne rozczarowanie przeżył kiedyś syn mojego szwagra, kiedy dostał od nas w prezencie komunijnym encyklopedię sześciotomową. A starzy sie chyba obrazili. Jak można dać dziecku taki głupi prezent, a nie rower albo konsole do gier. Było to jakies 10 czy 12 lat temu i tę encyklopedię trzeba było zdobyć gdzieś z wielkim trudem. Fakt, że była to aluzja, bo wcześniej chodzili pożyczać od nas;-)

[spacey1]

Ja nie wiem, czym wy sie bulwersujecie. osoba, która zadała to pytanie o książki
zadała je raczej z ubolewaniem bazując na doświadczeniach z własnymi dziećmi.
Sama lubi czytać. Nigdzie w tym wątku nie ma piętnowania książek jako prezentu.
A niestety, sama maniaczka czytania, obserwuję z żalem, że dzieci pochłaniające
ksiazki to rzadkość obecnie. Że Wasze akurat uwielbiają książki to raczej
zebrana w jednym miejscu grupa wyjątków, niż próba reprezentatywna
społeczeństwa. Co mam powiedzieć ja, jako sie rzekło maniaczka książek, która
całe życie (edukacja w kierunku księgarstwa i całe życie zawodowe, już ponad 20
lat) związała z książkami, kiedy widzę, że moje latorośle na razie przedkładają
inne rozrywki nad czytanie? Chyba nie sądzicie, że nie zrobiłam wszystkiego, aby
im tę miłość zaszczepić. Na razie skutki są mierne. Raz jeszcze powiem -
wypowiedzi w piętnowanym wątku raczej mówią z ubolewaniem o tym kierunku, w
jakim zmierza swiat i nie ma tu się czym bulwersować, żadna z forumek tam nie
powiedziała "nie dawajcie ksiazek, to obciach w tych czasach".

[abepe]

Spacey - ale przecież nie chodzi o to, żeby każdy przedkładal
czytanie nad inne rozrywki czy pasje. Jest wiele ciekawych,
pięknych, wciągających rzeczy, gdyby wszyscy tylko czytali, byłoby
nudno.

W tym wątku chodzi raczej o zdziwienie zdziwieniem, że książka może
dziecko cieszyc. Czy Twoje dzieci odrzucają książki i chwalą się
tym, że nie czytają? Czy po prostu czytają mniej, niż byś chciała?

Myślę, że gdyby czytających dzieci byłaby garstka - nie powstawałyby
nowe wydawnictwa i działy dziecięce w księgarniach.

Ja, póki co ciesze się z radości moich dzieci (starszy wczoraj
wyprosił zamianę kary, jaką miał byc brak książki na dobranoc, na
brak słodyczy przez cały dzień:) Ale ucieszę się, gdy z czasem
zaczną szukac innych pasji.

(BTW - mój mąż na wieśc, że dostałam podwyżkę orzekł - o, fajnie, to
kup szybko dla G. tę książkę, którą mi wczoraj pokazywałaś:)