pecherzyk owulacja naukowcy

[Gość: asia]

pomyslicie, ze oszalalam, ale powiedzcie mi, jezeli pecherzyk pekl (hura,
hura, hura, moj pierwszy od miesiecy pecherzyk) RANO lub WIECZOREM(usg
popoludniu pokazalo resztki plynu), to owulacja byla kiedy? rano lub
wieczorem? przeczytalam, ze nowe badania mowia, ze plemnik dopada jajko tylko
przed lub dokladnie w dniu owulacji. mysl, ze moglam sie spoznic doprowadza
mnie do szalenstwa. ehhhhh

[Gość: agi]

Nie panikuj!!! Gdyby tak bylo, to dzieci byloby naswiecie duzo mniej i metoda
kalendarzyka malzenskiego nie byla by taka zawodan))
Lepiej szybciutko mi donies co takiego zrobialaz, ze w koncu Ci pekl...sama
cierpliwosc, stymulacja, ziola??? Prosze odpowiedz!!!

[Gość: asia]

nie przydam ci sie nie zrobilam nic. chyba go po prostu przestraszylam - to
mial byc ostatni cykl bez niczego.

[Gość: agi]

asiu to znaczy, ze na samej obserwacji doszlo do pekniecia i tak dlugo Cie
obserowali (mowilas ze pierwszy od kilku miesiecy)
Ja bylam tylko miesiac i komorka niedojarzala i teraz lekarz powiedzial, ze
sprawdza jeszcze tylko raz, potem laparoskopia, potem stymulacja i inseminacja.
Jestem przerazona tym tempem i terz siedze w kucki i rycze, jak zawsze po
wizycie u lekarza. Dziewczyny jesli to czytacie napiszcie - jakie u Was bylo
tempo. Z jednej strony to dobrze, ze mnie nie zwodzi miesiacami, z dtrugiej
info, ze inseminacje maja 17% powodzenia tylko powoduje, ze szybciej, ale jakze
plytko oddycham...
sama nie wiem co dalej((

[bialka]

Cześć! Myślę, że w tak ważnej kwestii, trzeba się chyba skonsultować z innym
lekarzem. Fakt, każdy lekarz ma swoje tempo i wizję. Nie znam twojej sytuacji.
Ja leczę się już kilka lat, kilku lekarzy przeżyłam, różne opcje też.Moje
problemy wynikają z nieefektywności cholernych hormonów: brak owulacji,
pęcherzyka dominującego, pco. Raz udało mi się być w ciąży, po krótkiej (trzy
miesiące)i w porównaniu z innymi delikatnej kuracji: Progynova 2mg, Duphaston 1-
2 tabletki, Parlodel 1/4 tabletki. Niestety w ósmym tygodniu ciąży okazało
się, że na usg nie widać pracy serca. Po tygodniu powtórzyłam badanie i ta sama
diagnoza: ciąża obumarła. Po zabiegu oczywiście przerwa, potem bolerioza męża,
więc kolejnych kilka miesięcy czekania na sygnał do działania. Teraz od półtora
roku idę tą samą ścieżką co przed ciążą, tyle, że więcej Parlodelu; 1 tabletka
i nic. Doszły do tego problemy z małą ruchliwością plemników. Więc znowu
zawieszenie i kolejne badania. Wizję laparoskopii, jak też propozycję
stymulacji i inseminacji przeszłam, ale po konsultacjach z innymi lekarzami,
którzy raczej odradzali w moim przypadku laparoskopię, jako "interwencję
chirurgiczną, na którą zawsze jest czas" (lekarz ze szpitala na Inflanckiej i
moja obecna pani doktor Zalewska) i zalecali albo jeszcze czekać albo leczyć
się hormonalnie, w każdym razie wykorzystać wszystkie środki zanim przejdzie
się do tak zdecydowanych metod. Nie wiem jaka jest twoja sytuacja, ale może
naprawdę trzeba się wybrać do kogoś innego. Na mnie hormony zadziałały, mam
przed sobą jeszcze inne mocniejsze środki, np. closterbegyt i na razie jeszcze
wierzę, że mogę mieć dziecko bez mechanicznej interwencji. Jeżeli okaże się, że
nie, zdecyduję się brnąć w to dalej , na razie, czuję, że mogę jeszcze
poczekać, tyle już czekałam. No a mam 30 lat... U kogo się leczysz? Czy aby nie
u pana dr Walczaka? Może Smolarczyka? Znam obu i nie mam pozytywnego zdania,
mam negatywne... Przemyśl sobie pomysły twojego lekarza i może jednak
skonsultuj sytuację, wyniki, obserwacje z innym lekarzem. Moja lekarka
powiedziała mi na wstępie: Z tym co pani dolega można mieć dzieci, ale zajmie
nam to dwa, trzy lata. Odradzam laparoskopię, to niesie ryzyko i jest trochę
robieniem dziecka na żądanie. No, trzymaj się, bialka.

[Gość: agnes]

czytam Wasze listy,przezylam laparoskopie,w ciagu 3 m-cy po niej zaszlam..
Dominka ma 4 lata. PCO mam nadal.Moim problemem jest hirsutyzm.. jesli moze
macie skuteczne sposoby walki z nim piszcie.Lekarz proponuje Cilest
prawdopodobnie na dlugie lata gdyz Diane35 brac zbyt dlugo nie mozna.Sama nie
wiem co robic.

[Gość: usia_1]

Ja dość szybko miałam zaleconą laparoskopię i nie żałuję, że się na nią
zgodziłam.Zabieg naprawdę nie jest straszny, a daje naprawdę dużo.Pozwala na
dokładną diagnozę i "posprzątanie brzucha". Ominie Cię przy okazji HSG i
leczenie na "chybił trafił" .Gdybym miała o wyboru jakąś koszmarną i
eksperymentalną kurację hormonalną i laparoskopię, to napewno wybrałabym
laparoskopię.Nie ma nic gorszego niż zawieszenie w próżni i czekanie że może
się uda. Dobra diagnoza o podstawa. Ja jestem zwolenniczką właśnie takiej opcji
najpierw solidna diagnoza,później skuteczne, trafione leczenie. Życzę spokoju i
dobrego wyboru.

do agi

[Gość: asia]

nieprecyzyjnie sie wyrazilam z tymi kilkoma miesiacami. przez kilka miesiecy
bylam pod stala opieka lekarza, ktory testowal rozne hipotezy niepowodzen, z
badan horm. wynikalo, ze owulacji nie ma, w innym cyklu - usg pokazalo, ze
pecherzyk nie rosnie. teraz, u nowej lekarki, robilam porzadna obserwacje
(regularne usg). po prostu ta poprzednia byla z tych uspokajajacych i nie
widziala potrzeby pospiechu.
pozdrawiam bardzo

do bialki

[Gość: agi]

No ja mam 28 lat i wlasciwie najpierw sie staralam dwa lata,. bez zadnych
wizyt, a od kilku miesiecy chodze do lekarza no i hormony okazaly sie ok, tylko
brak owulacji. lekarz zalecil laparoskopie, potem inseminacje. Teraz szykuje
sie na urlop i staram sie nie myslec o tym wszystkim. To tempo z jedenj strony
mi pasuje, zawsze to lepsze niz ciagle mowienie - ze moze sie uda bez liczego,
prosze probowac dalej (po 1,5 roku prob dostalam wlasnie taka sugestie), co
mialam probowac, skoro nie bylo jajeczka??? Przeciez to bez sensu...kzdy okres
przezywalam jak ta zabka, placzac w poduszke...kazdy opozniajacy sie przynosil
Mega nadzieje...bylam poddana takim hustawkom nastroju, ze w koncu malzenstwo
nasze zaczelo przechodzic kryzys(( Terz juz to wyprostowalismy...tyle, ze nie
wiem co dalej. Nie wiem jakie sa moje granice czasowe i psychofizyczne.
Zastanawiam sie i mysle, ze invitro odpada, ale jeszcze miesiac temu taka samo
myslalam o inseminacji, a teraz mysle, ze gdybym nie sprobowala, za kilka lat
moge miec do siebie o to zal i pretensje...z drugiej strony wciaz mysle, ze
skoro tak jest to to ma jakis swoj cel i sens...nie walczy sie przeciez z
natura.
Moj maz bardzo spokojnie do tego podchodzi, twierdzac, ze bezdzietne malzenstwa
tez moga byc szczesliwe i ze wlasciwie nie ma co cierpiec, tylko moze lepiej
odpuscic. Czemu jakos nikt nie zarejestrowal jeszcze domeny www.bezdzietni.pl???

[Gość: maxa]

Jestem 2 lata starsza i mam ponad 5 lat udręki za sobą. Dochodzę do całkiem
podobnych przemyśleń co ty. Muszę powiedzieć, że facetom łatwiej przychodzi
pogodzenie się z myślą o życiu bez dzieci, bo oni z natury nie są stworzeni do
rodzenia dzieci i macierzyństwa. Mój mąż już się z tym oswoił a ja wciąż nie
potrafię, szczególnie gdy wszędzie widzę dookoła małe dzieci albo ciężarne i
wyobrażam sobie , że to przecież mogłabym być ja. Znam przypadki zajść w ciążę
po zupełnym odstawieniu leczenia i przestania zajmowania się tym.Ale jak to
zrobić, Zeby o tym nie myśleć i się wyluzować?

[Gość: maxa]

Jestem 2 lata starsza i mam ponad 5 lat udręki za sobą. Dochodzę do całkiem
podobnych przemyśleń co ty. Muszę powiedzieć, że facetom łatwiej przychodzi
pogodzenie się z myślą o życiu bez dzieci, bo oni z natury nie są stworzeni do
rodzenia dzieci i macierzyństwa. Mój mąż już się z tym oswoił a ja wciąż nie
potrafię, szczególnie gdy wszędzie widzę dookoła małe dzieci albo ciężarne i
wyobrażam sobie , że to przecież mogłabym być ja. Znam przypadki zajść w ciążę
po zupełnym odstawieniu leczenia i przestania zajmowania się tym.Ale jak to
zrobić, Zeby o tym nie myśleć i się wyluzować?

[Gość: agnes]