Rozpada się moje małżeństwo!

[alinaw1]

A co to ma wspólnego z homeopatią? Ano- dużo. Nasz synek choruje. Od kiedy
zaczęły się jego zdrowotne problemy- w naszym małżeństwie też zaczęło się
psuć. Generalnie jest tak, że mąż zarzuca mi małą dbałość o dziecko, nie chce
słyszeć o homeopatii, bo się nie sprawdziła (a przecież skoro dziecko choruje
od października, a my byliśmy u homeop. z prawdziwego zdarzenia 6 maja- to
chyba nie ma co liczyć od razu na efekty?!). Byliśmy we trójkę u homeopatki.
Mój mąż prawie ją wyśmiał, wszysko komentuje (np. złośliwie dyplomy wiszące
na ścianach w jej gabinecie...itd). Synek wziął dziś tzrecią zalecaną dawkę
SULFUR 30, nie daję mu innych specyfików czekając na rady lekarki- homeop.
Jutro mąż z synkiem wyjeżdżają na wakacje nad morze (razem z mamą męża- byłą
pielęgniarką, propagatorką leków, antybiotyków, szczepionek itd...). Boję
się, że tam, beze mnie zaczną synkowi coś wciskać. Płakać mi się chce...
Chodzimy do różnych specjalistów i nie ma jednolitej oceny stanu zdrowia
synka, są różne teorie, różne propozycje, ale mój zatroskany mąż winę zwala
tylko na homeopatię (choć żaden otolaryngolog i laryngolog nie pomógł).
Oczywiście stan zdrowia naszego synka to moja wina bo wierzę w jakieś
historyjki pani od"dyplomów za 150 zł". Już nie mam siły na dyskusje...

Właściwie mało homeopatyczne to będzie ale szczere

[astria1]

Alinko !


> od października, a my byliśmy u homeop. z prawdziwego zdarzenia 6 maja- to
> chyba nie ma co liczyć od razu na efekty?!)

własnie ! to za szybko zeby coś już powiedzieć..

> Jutro mąż z synkiem wyjeżdżają na wakacje nad morze (razem z mamą męża- byłą
> pielęgniarką, propagatorką leków, antybiotyków, szczepionek itd...). Boję
> się, że tam, beze mnie zaczną synkowi coś wciskać.
> Płakać mi się chce...

Wcale Ci się nie dziwię :(( ja też to cieńko widzę - wygląda mi na to ze mogą
coś Ci napsuc ..

> Chodzimy do różnych specjalistów i nie ma jednolitej oceny stanu zdrowia
> synka, są różne teorie, różne propozycje, ale mój zatroskany mąż winę zwala
> tylko na homeopatię (choć żaden otolaryngolog i laryngolog nie pomógł).

> Oczywiście stan zdrowia naszego synka to moja wina bo wierzę w jakieś
> historyjki pani od"dyplomów za 150 zł". Już nie mam siły na dyskusje...

Alina skoro napisałaś na forum to odpiszę co odczułam czytając Twoją
wiadomość - jakoś mi tak dziwnie ale nie rozumiem takiego zachowania się obojgu
małżonków.
Mam wrażenie że ktoś w Waszym małżeństwie probuje dominować zapewne moze być to
wlasnie Twoj mąż, tylko dlaczego zachowuje sie w taki sposob?

W/g mnie jestes wspaniałą matką i do tego naprawdę troskliwą - pamiętam Ciebie
z pierwszych postów jakie wysłałaś na nasze forum i właśnie taką Ciebie
odczułam.
Mam wrażenie że wasze dziecko jest karta przetargową w waszym małżenstwie ze
jak się juz nie ma do czego doczepić to najlepiej to zrobić za pomocą dziecka.

Alina czas pokazę kto z Was ma rację - ja wiem ze Ty jestes tu na mocnej
pozycji ale wierz mi ze naprawdę nie rozumiem postępowania Twojego męza który
podważa jakies zasady którymi się kierujecie. Ta wizyta u homeopaty i sposob
jego zachowania to własnie jest powód dlaczego tak myslę. Biegacie po lekarzach
i tak pewnie biegać bedziecie przez parę lat i macie tak zamiar przez ten czas
udowadniac sobie kto ma rację ?

Alina to coś się dzieje w was obojgu a dziecko to jedynie ta karta -
przepraszam napewno nie chcialas tego uslyszec ale moze powinnaś zrobić ten
pierwszy krok i usiaśc i porozmawiać z meżem i ządać od niego aby dla dobra
Waszego małżeństwa pomógł Tobie i sobie odnależć tę radość która napewo kiedys
była między wami - sposobu abyście razem umieli stawiać czoła takim wlasciwie
prozaicznym problemom a nie udawadniać sobie kto ma rację...

Jako matka jestem przy Tobie - postaraj się być silniejsza, stanowcza bo wiem
ze takie potrafimy być gdy w grę wchodzi zdrowie naszych dzieci...

[beba2]

No i nie bój się tak bardzo. Może teściowa nie będzie ingerować z jakimiś
silnymi lekami ( pewnie kocha Wasze dziecko i nie chce mu zaszkodzić umyślnie ).
Poza tym terapia akademicka nie wyklucza się z homeopatią, a w pewnych
chorobach wręcz się uzupełniają. Może nie będzie tak źle...
Cóż można jeszcze dodać. Trzymaj się... Ja wiem, że choroba dziecka wpływa na
życie całej rodziny jako wspólnoty, ale tez na pojedynczych członków. Pomimo
wszystko postaraj się trochę wyciszyć. Jeśli Twój mąż tak podchodzi do sprawy,
to nie sądzę, aby udało Ci się go zreformować. Wytłumacz tylko, że próbujesz
wszelkich sposobów leczenia. Bo skoro medycyna konwencjonalna nie dała rady, to
przecież nie mozesz siedzieć z założonymi rękami i czekać na cud, patrząc jak
dziecko cierpi. obisz to w końcu dla dobra dziecka. Na taki argument Twoj mąż
nie powinien być głuchy. Jeśli on nie wierzy w skuteczność homeo. to nie
przekonuj go na siłę. Po prostu rób swoje, podawaj dziecku kulki i czekajcie na
efekty, które mam nadzieję niedługo się objawią.
Pozdrawiam i łączę się z Tobą w Mamusiowej Trosce o Nasze Maluchy :)))

Uśmiechnij się :)..... chociaż troszkę.

[radiesteta1]

Witaj.
Jeśli mnie przeczucie nie myli to wydaje mi się, że to Twój mąż w tej chwili
potrzebuje więcej pomocy. Może to brzmi paradoksalnie ale coś mi mówi, że to on
teraz potrzebuje bardziej uzdrowienia. W nim coś się załamało. To dla niego
jest katastrofa i jako prawdziwy twardziel (a przecież takiego chyba odgrywa)
będzie się tak właśnie jak piszesz zachowywał.
A uzdrowić go w tej sytuacji możesz tylko Ty. Wzmocnij najpier jego, później
małżeństwo a dopiero później dziecko. Zawsze we dwoje macie wieksze szanse na
wszystko.
Pozdrawiam ciepło i życzę powodzenia.

[alinaw1]

za te dobre słowa. Każdy z Was ma pewnie rację. Pewnie coś jest nie tak, a
choroba Stasia "wzmocniła" tę nienormalną sytuację. Bardzo konkretny błąd
nastąpił z początkiem wiosny kiedy to leczyliśmy małego u znanego (ponoć)
laryngologa stosującego homeopatię. Trochę zdziwiła mnie terapia polegająca na
przepisaniu aż 8 leków (po 10 lub 5 kulek dziennie) + silne inne leki
syntetyczne. Napisałam o swoich wątpliwościach na tym forum i też
podzieliliście się swymi obawami co do takiego leczenia. Ta homeopatka, u
której byliśmy 6 maja była w lekkim szoku i stwierdziła, że organizm małego
może przechodzić różne zawirowania po takim leczeniu i mocno skrytykowała takie
leczenie. Chyba dopiero wtedy zrozumiałam, że wśród homeopatów są też (podobnie
jak wśród akademickich medyków) totalne pomyłki. To mojego męża niemal
rozwścieczyło! Dawaliśmy jakieś kulki przez prawie 2 miesiące i w efekcie
pogorszyliśmy sprawę! Jaka jest więc gwarancja, że i tym razem nie będzie
pomyłki?

[alinaw1]

C.d. I być może ten brak cierpliwości + naciski babci robią swoje. Nie rozumiem
tylko dlaczego tyle złości i szyderstwa kieruje w stronę tej homeopatki
prawdziwej? Dla niego to tylko sprzedaż złudzeń...Nie twierdzę, że akurat za
jej sprawą stanie się cud, albo że tylko"kulki" będą pomocą. Przecież sama
homeopatka radzi ciągle konsultować się z pediatrą i laryngologiem, nie rości
sobie prawa monopolisty...Rzeczywiście wyglądaq to teraz tak, że Staś staje się
piłeczką pingpongową między nami. Jakaś paranoja! Kiedyś pojechali razem do
lekarza, który przepisał augmentin. To był pierwszy i póki co jedyny antybiotyk
w życiu naszego dziecka. Po 2 tygodniach objawy totalnie się zmniejszyły, nie
było wycieków ani kaszlu. Mąż zachwalał lekarza i lek. ("No widzisz, te twoje
magiczne kulki możesz sobie połykać a nie wciskać dziecku"), ale po 2
tygodniach sytuacja wróciła do normy (czyli choroby), antybiotyk zadziałał więc
tymczasowo, złagodził objawy ale nie wyleczył. Mogłabym długo opisywać różne
zdarzenia, komentarze itd, nie chcę Was zanudzać. Ostatnia dawka leku 21
czerwca. Może dam znać, czy pozabijamy się do tego czasu, czy poddam się, a
może zdarzy się cud? Alina

[astria1]

Alina :)) ja w takim razie trzymam kciuki za ten CUD !! nie zabijajcie się bo
ko wam te paczki bedzie nosił do więzienia :-) chyba ze My z forum dyzur
ustawimy :-) ale jak co :-) to trzymam kciuki i daj nam znac... jak by nie było
mamy takie poczucie ze to i nas dotyczy :-)

pzdr
Anna