Neapol :)

[Gość: Monada]

Na poczatku sierpnia wyjezdzam na dwa tygodnie do Neapolu :)) Pierwszy raz! :)
Bardzo prosze o rady, co zobaczyc, czego nie ominac, gdzie zjesc i co
ciekawego robic :) Ach, no i jeszcze prozaiczny problem... Jak jest z cenami
jedzonka i innych niezbednych do przetrwania rzeczy? :)
Milo mi tez bedzie poczytac Wasze opinie na temat miasta :)
Pozdrawiam i bardzo licze na odzew :)
Monada

[marghe_72]

Neapolu nie znam ni w ząb:) ale mogę poradzić, zebyś sie ruszyla poza miasto -
mozesz np.wsiąsć w kolekj Circumvesuviana i przejechać sie do Sorrento. Na
Twoim miejscu pojechałamym na Ischię i na Capri (koniecznie wjedź na
Anacapri).. do Amalfi, do Positano.. do Pompei, Ercolanum.. Oj, trochę tego
jest:)
Chyba niedawno był podobny wątek na tym forum, poszperaj.
A jedzenie.. Pizza:))) (i nie tylko)

M.

[Gość: Fredzio]

Stary Neapol to coś wspaniałego, w moich wspomnieniach oznaczyłem go *****:
Agropoli: Pobudka o 6.00, śniadanie i na dworzec FS (30 min. lekkim krokiem),
gdzie wczoraj kupiliśmy bilety w kiosku z gazetami (po 22000₤ adesta e
ritorno). Pociąg czyściutki, jedzie cicho i szybko, bardzo wygodne siedzenia
(„lotnicze”), w ubikacji jest papier. W 1½ godz. jesteśmy na Napoli Centrale
(typowy terminal) i idziemy zwiedzać. Wrażenie ogólnego bałaganu i
zaśmiecenia, ulice wąskie, a te szerokie też zapchane samochodami, skuterami i
pieszymi, wszyscy solidarnie poruszają się wg jedynego obowiązującego tu prawa
tj. „aby do przodu”, przy czym skuterowcy są ponad wszelkimi prawami, nie
zdziwiłbym się, gdyby jeździli po ścianach domów. No, może jeszcze przeważnie
przestrzega się czerwonego światła, z czego skutery są najwyraźniej też
zwolnione. Trochę błądzimy i zatrzymujemy się na cappuccino już o 10.30, tuż
obok Porta Capuana: dwie masywne wieże połączone dość filigranowym łukiem.
Potem zwiedzamy kolejne kościoły przeważnie o barokowym wyposażeniu.
Przedzieramy się przez ulice, najczęściej bez wyraźnie wydzielonych chodników,
przez gąszcz ludzi i pojazdów. Zdumiewa, że na naszych oczach nikt się nie
zderza, nie najeżdża, ani nie przewraca, za to praktycznie nie można znaleźć
samochodu czy skutera bez wgnieceń, a co najmniej zadrapań. Ale ma to wraz z
otoczeniem równie obdrapanych murów swoisty urok: klawo, jak cholera!
Duomo: przed katedrą jarmark, sporo policji, front w remoncie. Wnętrze
trzynawowe (pełny barok), w centralnej nawie wypełnionej rozśpiewanym tłumem
(„alleluja, alleluja”) trwa nabożeństwo, bokami snują się zwiedzający, z psem
na linewce włącznie. Kaplica św. Januarego (S. Gennaro) otwarta, co się
podobno rzadko zdarza. W domu z zestawienia dzisiejszej daty z wyczytanym w
przewodniku opisem święta św. Januarego (cud z krwią) dochodzimy do wniosku,
że właśnie trafiliśmy dokładnie w dzień cudu, a z radosnych pień wynika, że
się udał. Po drugiej stronie nawy bazylikowy kościół St. Restituta, bardzo
stary z bizantyjskimi mozaikami w bocznej kaplicy, całość bardzo duża, gotycka
z włoskim akcentem czyli płaskim stropem, wspartym na greckich kolumnach.
Spotykamy wiele kościołów „w domach”: wejścia do nich są w szeregowej
zabudowie, a wchodzi się przez długi korytarz i dopiero w głębi jest kościół
(np. S. Paolo Maggiore, który na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie szerokiego
korytarza, ale w głębi zakręca o 180º), jest on tytularną bazyliką, choć
architektonicznie zupełnie jej nie przypomina. I jeszcze ogromny kościół S.
Lorenzo Maggiore z resztkami starej mozaiki oraz kościół S. Giovanni a
Carbonara z ogromną kopułą i bogatym barokowym wystrojem. Potem jeszcze
zespół kościelno-klasztorny S. Chiara, do którego musieliśmy się wracać, bo za
pierwszym razem akurat zamykali go na przerwę, na szczęście tylko do 14.30, a
na dodatek okazało się, że seniorzy nie płacą. Wspaniały krużganek ozdobiony
na ścianach dużymi freskami ze scenami biblijnymi, dziedziniec-ogród i
kolumnami i płotkami pokrytymi majoliką – coś niezwykłego. Bardzo to ładne i
ciekawe, a całość odseparowana od świata murem o wysokości chyba 10 m . Ma to
być najcichsze miejsce w Neapolu: właśnie kończą koszenie trawy spalinową
kosiarką. Obok muzeum: resztki fryzu (w czasie wojny były tu duże
zniszczenia), dużo rzeźb, relikwiarzy, złotogłowy. Kościół oglądamy tylko z
zewnątrz, bo w nim przerwa trwa do 17.00.
Dochodzimy do Castel Nuovo, czyli pałacowego zamku Andegawenów, a koło niego
korzystamy z McDonaldsa (tj.z WC, to chyba jedyny w Europie brudny WC
McDonaldsa), a z ławeczek na skwerku do zjedzenia śniadania. Upał skutecznie
łagodzony wiatrem od morza (spod zamku widać port), w wąskich uliczkach wręcz
chłodno i po to je widocznie tak zbudowano. Domy tu obdrapane, niekiedy
częściowo lub całkowicie opuszczone, w każdym razie na takie wyglądają.
Przeciwległe domy często połączone gankami, a niekiedy łukami z oknami, które
nie bardzo się tłumaczą. No i wszędzie suszy się bielizna. Na starym mieście
trwa straganowy handel wszystkim, widać sporo wietnamczyków (czy podobnych) z
elektroniką, a murzynów z wyrobami skórzanymi. Ale i handel żywym towarem
czyli wszelakimi zwierzakami, w tym na Piazza Garibaldi widziałem dwa urocze
kotki-buraski, błagające rozdzierającym miauczeniem o wykupienie z klatki. I
wszędzie śmieci.
Naprzeciw S. Chiary opisany jest kościół Gesu Nuovo, ale mamy spore kłopoty z
odnalezieniem go, w końcu znajdujemy, ale do dziś nie wiem co znaczyło w tym
wypadku „naprzeciw”. Kościół do obejrzenia tylko z zewnątrz, ale godny tego ze
względu na wyjątkową fakturę i wygląd fasady, jakby boniowanej, czarnej i
będącej pozostałością po pałacu, który tu kiedyś stał. Przed nim jedna z
licznych ozdobnych kolumn, stawianych w podzięce za ustąpienie zarazy. Zresztą
nie jest to specjalność neapolitańska, bo taka kolumna stoi we Wiedniu, w
Traiskirchen, a jak się potem przekonaliśmy, także w Mikulovie"
Itp.

[Gość: Lechu]

Potwierdzam w calej rozciaglosci rady Marghe. Dodam oczywiscie Wezuwiusz.
Na kazdy z wymienionych przez niego punktow potrzeba co najmniej jednego dnia.

Jezeli masz dosc czasu, polecam bardzo goraco wypad na Wyspy Liparyjskie (Eolskie).Jest linia promowa z Napoli.
Volcano, Panarea (slynie z dyskotek i dolce vita), Lipari (najstarsza laznia swiata - 5000 tys. lat) i wspaniale przezycie wejscia na Stromboli i wieczornych obserwacji wulkanu (Stromboli jest wulkanem pulsujacym, pluje dosc bezpiecznie co ok. 20 minut ogniem i glazami, ale w tym roku napedzil ludziom podobno nie lada bobu, bo rozdarl sie znacznie mocniej).

Niestety, na poczatku sierpnia jest tam dantejski tlok i scisk. Zarcie drogie i raczej takie sobie. Lepiej jadac w Napoli.

Na Ischii (nie pamietam juz miejsca, dosc droga knajpa) pilem najlepsze biale vino della casa jakie udalo mi sie spröbowac w zyciu.
Regula: najtansze jedzenie jest na ladzie. Im dalej na wyspy, tym drozej.

Po Neapolu poruszaj sie kolejka. Zapomnij o samochodzie, chyba, ze olewasz szramy ma karoserii.

[Gość: Fredzio]

I koniecznie Pestum!