Witam Was,nie wiedziałam, jak nazwać ten nowy wątek. Podczytują
forum już od długiego czasu, to i postanowiłam przestać być
anonimowa
Karmię mojego Malucha już prawie 23miesiące. Początki były trudne,
ale z pomocą Pani Moniki, forum Karmienie piersią, a potem tego
forum, dałam radę.
Ostatnio jednak zaczęłam myśleć o odstawieniu Malucha, bo
zauważyłam, że pocieszeniem, ukojeniem, usypiaczem, itd. jest dla
niego nie moja osoba, ale ssanie właśnie - ssanie, które zaczęło się
wydłuuużżać do nawet dobrej pół godziny. Jakoś wspomniałam o
odstawieniu mężowi, a on mi na to, że jak to? -
przecież tego z
nim nie skonsultowałam! No, zdziwiłam się, ale po namyśle, nie
robiłam afery(jak by nie było widać, że mnie wspiera
). Karmimy
się nadal, ale tylko nad ranem i wieczorem, nie do spania i nie dla
uspokojenia. Gdzieś mam w planach odstawienie, ale jak widzę radość
Malucha na słowo mleko, to mam póki co wątpliwości.
Musicie wiedzieć, że też jestem kosmitą w swoim otoczeniu, różnych
uwag się nasłuchałam, różniaste teorie poznałam. Z karmieniem się
nie obnoszę, kto wie, ten wie. Przykro mi tylko, kiedy widzę, jak
moje znajome mamy rezygnują z karmienia, bo nie będą się poświęcać,
albo dziecko za często i za długo ssie, albo budzi się w nocy, albo
bo są uwiązane, itp.; do tego, jeszcze pediatrzy, których poglądy
nt. karmienia nijak mają się do zaleceń wyłącznie piersią do końca 6
mż i np. soczki każą wprowadzać po 4 miesiącu.
P.S. kiedy w szkole rodzenia był zajęcia poświęcone karmieniu
piersią byłam chora i nie mogłam w nich uczestniczyć. Poszedł mąż i
przyniósł mi kilka stron notatek!! I to było niesamowite. Z drugiej
strony trafiliśmy na świetną położną - Panią Ewę Janiuk. Naprawdę
postępowa kobieta.
Pozdrawiam Was serdecznie!
