binge eating

[Gość: Baba-ja]

Oczywiscie nikt mi nie pomoze, bo kogo obchodzila by 25-letnia baba, ktora wpda
w ciagi jedzeniowe. Ostatnio prawie codziennie. Zycie jest jest dobre, nawet
bardzo dobre....tylko to jedzenie. Baba jest caly czas glodna i caly czas
wpieprza. Nie widac tego co prawda po niej bo katuje sie chodzeniem na dlugie
dystanse. I tak w kolko.
Baba ta byla juz u psychologa i psychaitry. Nawet miala regularna terapie..
Potem byla poprawa i koniec terapii. A teraz od nowa.
Nie wierze w psychologow, bo jak ja mowie; "Jem jak swinka", to Pani psycholog
mowi albo:
a) to z nerwow i przejdzie
albo;
B) no nie jedz tyle.
albo
C) jedz owoce gdy masz ciag. (Och gdybyz na owocach sie konczylo)
albo:
d) boisz sie sexu (Nieprawda,

No i tak mecze sie juz 6 lat, odwiedzjac psychologow, psychiatrow, dietetyczki,
Anonimowych Grubasow, ksiezy, wrozow. Mam tego dosc i chetnie bym sobie
umarla. Niestety nie mam zylki samobojczej wiec pewnie tak sie bede meczyc do
poznej starosci. Umre z przejedzenia pewnie, bo moje 59-kilowe cialko tego juz
nie wytrzyma

[mimoza]

Nie wiem czy będę mogła ci pomóc, ponieważ piszesz o terapiach itp. i wygląda
to bardzo poważnie. Przynajmniej na piśmie. Mi się czasami wydaje że też się
objadam trochę przesadnie, ale mnie nigdy to nie skłoniło do pójścia do
psychologa. Szczególnie kiedy przychodzę z pracy, to z wilczym apetytem dopadam
do lodówki. Ale ja znalazałam sposób na to żeby nie jeść. Nie robię zakupów,
kupuję tylko niezbędne rzeczy i to nie w nadmiarze a raczej w niedomiarze. Nie
zachodzę głodna do sklepów spożywczych, nie zatrzymuję się przy budkach z hot
dogami. Staram się w pracy coś przekąsić, aby głód po powrocie do domu nie był
wielki. I jakoś się udaje. Powodzenia.

[Gość: cleo]

ja miałam takie objawy w jednej z faz depresji. pomogła kuracja lekiem Seroxat -
wiem że stosuje się go też w terapii bulimii. oczywiście musi przepisać go
psychiatra, jeśli uzna że jest wskazany. wielu psychiatrów nie zna nowych
leków, uznaje tylko stare. dlatego trzeba się dowiedzieć jakie jest podejście
danego lekarza do tych leków.

[Gość: mala]

Podobnie jak Mimoza, staram sie nie zapelniac lodowki. Gorzej jest, jak pojade
do rodzicow. Wtedy wszystko jest pod dostatkiem. Aby nie jesc, staram sie nie
siedziec w domu, bo jak juz zalegne na lozeczku, jem jednym ciagiem albo co
chwile. W ruchu nie czuje tak glodu, jak siedzac na miejscu. Od momentu, gdy
zaczelam sie ostro odchudzac w wieku ok. 18 lat, do dzis (a mam rowniez 25 lat)
jedzenie to moje przeklenstwo. Zawsze staralam sama sobie pomoc, z roznym
skutkiem zreszta.

[Gość: 55-latka]

Serdecznie wspolczuje, bo sama mam ten problem od moze 25 lat. Chodzilam przez
wiele lat do psychologa, czytam wszystko na ten temat co mi wpadnie w reke.
Wiem, ze w moim przypadku to wynik bardzo nieudanego malzenstwa, braku czulosci
itd. Cierpie od lat, mam wrazenie, ze to niemal rozdwojenie jazni. Z jednej
strony jestem szalenie madra i wyksztalcona osoba, ktora wszystkim daje dobre
rady, a z drugiej malym obzartuchem, ktory wieczorowa pora wyjada wszystko z
lodowki. Sa jednak okresy kiedy uda mi sie pohamowac na kilka miesiecy, chudne
wtedy i jestem szczesliwa. Trzymaj sie i nie daj sie. Pusta lodowka to tez
rozwiazanie, ale problem lezy duzo glebiej. To oznaka niezadowolenia z siebie,
swojej relacji z najblizszymi, zaleznosci od kogos itd. Polscy psychologowie
jeszcze nie znaja dobrze problemu, bo to choroba cywilizacji.

[Gość: kotka]

Przeczytaj ksiażke Dr.Jana Kwasniewskiego "dieta optymalna". Zachowywałam się
tak jak Ty. Wrzucałam w siebie żarcie jak do worka. Próbowałam przejsć na
wegetarianizm ale to nie tedy droga. Teraz jem optymalnie i jest super. jem dwa
posiłki dziennie i nie jestem głodna, w ogóle nie mysle o żarciu. Po przejsciu
na żywienie optymalne "zaczęłam jesć żeby żyć" ( pozbyłam się wielu problemów
zdrowotnych) a wczesniej wydawało mi się że "żyję po to zeby jesc" . zyczę
powodzenia.

[monika.antepowicz]

Czy nie przyjmuje Pani żadnych leków hormonalnych? Czasem przy progestgenach
występują takie objawy. Cześć leków stosowanych w leczeniu depresji hamuje
łaknienie.A- i jeszcze jedno. Proszę spróbowac intensywnego wysiłku fizycznego-
na przykład gdy się jest głodnym i przez godzinę pływa- podnosi sie poziom
gliukozy i nie ma chęci na jedzenie. MA