Łuki segmentowe. do orto.

[tomciopaluch6]

Wiele razy z uznaniem wypowiadał się Pan o technice leczenia za pomocą łuków
segmentowych, pisał Pan, że żeby przeprowadzić tego typu leczenie potrzeba
dużego doświadczenia ortodonty i ogólnie, że jest to jedna z trudniejszych
jak nie najtrudniejszy sposobów leczenia w ortodoncji i że nie wiele osob w
kraju potrafi przeprowadzić tego typu lecznie. Pisze to, bo ostatnio
strasznie zdziwił mnie ortodonta do którego poszedłem na konsultacje, bo
chciałbym się w końcu zabrać za moje krzywe zęby. Mianowicie stwierdził On,
że mam niewielkkie stłocznie zębów w związku z tym zastosuje u mnie łuki
segmentowe!!
Upewniłem się czy przypadkiem się nie przejezyczył, zaprzeczył i zaczął
omawiać dalszy plan leczenia. A ja nie chciałam się spycjalnie dopytywać, bo
nie byłem pewny czy to nie mi się coś pomyliło z tymi łukami segmenttowymi
ale po powrocie do domu okazało się, że to jednak te same łuki o których
wcześniej czytałem na tej stronie. Mam do Pana prośbe czy mógłby Pan napisac
coś więcej o tej technice segmentowej na czym mniej więcej polega i dlaczego
właściwie jest taka trudna? I czy to możliwe, żeby ją zastosować w moim
przypadku?
Dziękuje z góry i pozdrawiam

[ortodonta]

Pański lekarz miał być może na myśli łuki fragmentaryczne, czyli aparat
założony, np od kła do kła. czyli raczej mamy w Pańskim przypadku leczenie
bezekstrakcyjne, tymczasem problemy zaczynają się gdy trzeba zamknąć luki po
ekstrakcji zz.

w technice łuku prostego, którą stosuje większość z nas, przesuwanie zębów
polega na "ciągnięciu" ich po łuku ortodontycznym jak po szynie.


problem w tym, że centrum oporu /CR/ zęba jest oddalone /znajduje się w kości/
około 10mm od punktu przyłożenia siły /zamka/.

w związku z tym powstaje moment siły, który powoduje obracanie zęba wokół CR,
co klinicznie objawia się pochylaniem zęba w kierunku luki poekstrakcyjnej.

w technice łuku prostego b trudno jest uzyskać równoległe, osiowe przesunięcie
zęba. zęby pochylają się do luki, korzenie nie sa ustawione równolegle.

technika łuków segmentowych, rozwiązuje ten problem. dzięki zastosowaniu
specjalnych pętli, sprężyn można nie tylko przyłożyć odpowiednią siłę do zęba
ale i odpowiedni moment obrotowy, który przeciwdziała pochylaniu się zęba,
dzięki czemy ząb jest przemieszczany osiowo.

głównum probelem tej techniki jest duża ilość zmiennych, które trzeba
przewidzieć i kontrolować. stąd łatwo o powikłania, gdy doświadczenia brak.