jakby zaczeło się

[tylko_bez_ciebie]

mamy 2 dzieci, mieszkanie, samochód, pralki, 2 dzieci, lodówkę, 2
dzieci.....2 dzieci...2 dzieci. I dla tej dwójki najdroższych mi
ludzików chciałam to jakoś przetrwać, dawałam szansę prawie 5 lat.
Żeby miały DOM, tatusia i mamusię, żeby miały RODZINĘ. Już nie mogę,
bo widzę,że tylko ja się staram, a on to tylko wykorzystuje, bo jest
przekonany, że dla dobra dzieci będę TO wszystko znosić zawsze.
Zobaczyłam i upewniłam się, że cierpią przez niego i samo bycie
razem nie daje im szczęscia. Pierwszy krok za mna- umówiłam się z
adwokatem. Większość z Was wie co czuję. Tyle lat czuje się raniona,
oszukiwana, sponiewierana, a dziś...poczułam się jakby....winna?, że
to zrobiłam.

coś mi się od 2 w oczach pokręciło

[aron95]

2+2+2 jest 6 chyba że dwie pralki i 2 lodówki .
Tu nie wymagamy chwalenia się stanem posiadania

Po czym poznałaś że dzieci 2 lub 6 cierpią

[tylko_bez_ciebie]

aron95 napisał:

> 2+2+2 jest 6 chyba że dwie pralki i 2 lodówki .
> Tu nie wymagamy chwalenia się stanem posiadania
>
> Po czym poznałaś że dzieci 2 lub 6 cierpią
oczywiście wyliczanie sprzętów nie miało na celu chwalenie sie
czymkolwiek i to chyba jest jasne dla wszystkich oprócz Ciebie.
Kwestia powtarzania wątku o 2 dzieci miała świadczyć o tym że
własnie o tych dzieciach myślę na okrągło (pomiędzy innymi
przemysleniami)Jesli nie było to oczywiste, mogę przeprosić za
pisanie pod wpływem wielkich emocji, ale to forum jest podobno dla
ludzi w takim stanie( no moze między innymi)Jesli chcesz odpowiedzi
na pytanie jak mama rozpoznaje, że jej dziecko cierpi - nie nalezy
Ci sie ta odpowiedz, bo świadczy to o tym że nie masz pojęcia o co
pytzsz

Gratuluję odwagi...

[tricolour]

.. od czegos musiałas zacząć. "Winą" się nie przejmuj, bo winny jest leń, co nie
dbał o związek. Twoja "wina" to zwyczajna konsekwecja...

[z_mazur]

Te negatywne uczucia będziesz czuła.
Poczucie winy, zastanawianie się, czy zrobiło się wszystko, czy
naprawdę nie dało się jeszcze wytrzymać.

Jak piszesz, większość z nas tutaj na tym forum przeżywało coś
podobnego.

Zbyt mało wiem o Twoim związku by go oceniać, ale każdy ma jakąś
swoją granicę odporności i cierpliwości, jeśli zostanie ona
przekroczona... Czasem nie pozostaje nic innego.

[wania46]

Te uczucia to stad,ze ciagle to Ty jestes odpowiedzialna i ciagle Ty(i niestety
tylko Ty)zastanawiasz sie czy dobrze robisz.I to jest normalne u doroslego
czlowieka.Ja nadrabialam za dwoje przez ponad 20 lat.Moj maz do tej pory nie
moze uwierzyc,ze go opuscilam,tak sie biedactwo przyzwyczail.

[tylko_bez_ciebie]

po prostu dziekuje za te słowa. Mój mąż tez nie wierzy. Stwierdza to
otwarcie i ukradkiem. Tyle razy robił świństwa...i co? I nic, wiec
niby dlaczego tym razem, pozdrawiam

[a.niech.to]

Pewnie uważa, że MOŻNA pobić słabszego albo podstępnie kogoś
oszukać, szukając uzasadnienia w stwierdzeniu, że mogli się przecież
wybronić, a jeśli nie - to ich sprawa/strata. Czasem należy nazwać
rzeczy po imieniu, bez zbędnych analiz tego, co oczywiste. Takie
rozumowanie/postępowanie to pospolite świństwo. Przywykł, korzysta.
Nie chcę Ciebie urazić, więc zmilczę co o nim i jemu podobnych myślę.

[magnolia101]

Juz 4 rok jestem po rozwodzie.Przerabiałam wieloletnią "walkę" o
małżeństwo, rozmowy typu "ja o chlebie on o niebie", a po złożeniu
pozwu poczucie winy, że taka wredna jestem, że nie daję juz szans
związkowi.Jakiś czas ciągnęło się to za mną.Jeszcze mąż nagle stał
się taki dobry, a gdy nie skutkowało nagle poważnie zachorował i
położył się do szpitala.Na szczęście nie dałam się zwieść.Nie było
łatwo psychicznie,ale poradziłam sobie.Ty też dasz radę .Powodzenia

[plujeczka]

u mnie było odwrotnie , maz złozył pozew , ja tego nie zrobiłam
poniewaz on zniknał , pozostawił nas bez srodków do zycia, musiałam
podjać heroiczna walke o utrzymanie domu, dziecka, zwierzaka itp-
dziś walka trwa 2 lat ale jestem na swój sposób szczęsliwa ,że momo
wszysto widzę małe światełko w koncu tunelu a co najwazniejsze
odzyskałam imie dawniej byłam albo k...albo szmata...badż dzielna Pa