pytanie do kobiet

[sorrowm]

jestem DDA Nienawidze meżczyzn ani nie wierze w ich ojcowskie uczucia gardze
nimi jak tylko moge jak widze tatusia z dzieckiem to mnie krew zalewa
Wczesniej tak nie mialam, facet to facet i tyle ale teraz?? Czy to samo
minie?? Mysle juz troche o dziecku ale wole je wychowac sama bez chłopa w domu!

[isiafisia]

Nie, to samo nie minie. Może trafisz na kogoś, kto będzie w stanie odmienić
Twoje spojrzenie na mężczyzn, ale to prawie jak licznie na cud.
Rozumiem Cię, bo sama mam trochę podobnie. Ale nie do końca tak jak Ty. Większy
uraz niż do mężczyzn mam do związków, a zwłaszcza małżeństwa. Lubię niektórych
facetów, czasami nawet się zakochuję - ale to bardzo bardzo rzadko się zdarza i
zawsze nieprzypadkowo dotyczy mężczyzn dla mnie nieosiągalnych.
Gdy słyszę o małżeństwie, cierpnie mi skóra. Kompletnie tego nie czuję.
Małżeństwo moich rodziców było tak katastroficznym nieporozumieniem, że do dziś
na panny młode patrzę z rodzajem żalu i współczucia. Nic by mnie bardziej nie
zdziwiło niż własne zamążpójscie. Kojarzy mi się to wyłącznie z pułapką, utratą
wolnosci, zatraceniem siebie. Nie chcę zakładać rodziny, mieć dzieci. Nie
interesuje mnie to. Ale chciałabym mieć kogoś bliskiego czasami. No ale mogę
sobie chcieć....
Jeśli chcesz, żeby to minęło, zdecydowanie powinnaś poszukać czyjejś pomocy.

[anciax]

Ja mam inaczej.
Ja nawet nie chce miec dzieci [nie lubie ich po prostu]. Nie umiem zaufac nikomu
w realu. Muli mnie na widok par. A jak widze kogos trzymajacego sie za reke albo
jakas rodzine, to czuje zazdrosc pomieszana z zalem i rozgoryczeniam.
Faceci nadal mi sie podobaja, mam do nich slabosc, ale i wielki dystans. Nie
pozwalam im zblizac sie do siebie i sama reguluje te odleglosc. Taki uraz.
A z drugiej strony chcialabym pozbyc sie tej obawy, ze zostane skrzywdzona i
umiec zaufac. Potrzebuje bliskosci i poczucia bazpieczenstwa.

[sorrowm]

dziekuje za odpowiedzi
isiafisia co do malzenstw to mam tak jak Ty tak mi sie wydaje Miesza sie we mnie
uczucie zazdrosci z nienawiscia i pogardą Mam gdzies te ich puste i wymuszane
uczucia nie wierze w nie Uwielbiam dzieci a przynajmnije tak mialam do czasu
pracuje z nimi i mam ich teraz dosyc, rodziców tych dzieci jeszcze bardziej. Jak
udają, że są szczesliwi a tak naparawde maja je gdzies Czasem cisnie mi sie na
jezyk zeby to powiedziec ale nigdy tego nie zrobie
Przykro mi ze nie masz kogos bliskiego ja mam ale coraz czesciej mysle o
wolnosci kiedys marzylam o dziecku teraz nie Malezenstwo bylo jak marzenie teraz
nie.

anciax mi kiedys na widok par serce pekalo bo chcialam byc z kims ale teraz
czuje podobnie Rzygac mi sie chce na ich widok
Boze dlaczego jestem taka zła????

[agnieszkaep]

Tak czytam to forum, te wszystkie wypowiedzi... i przeraża mnie to, że DDA jest się zawsze... że to nigdy nie minie
A kiedyś myślałam,że jak sobie pewne sprawy uświadomie i nazwę po imieniu, okreslę co było złe i od czego chce mi się wyć - że będzie mi lepiej.
Nie jest...
DDA to jak sieć... może się troche poluźnić,może sprawiać wrażenie, że już jesteśmy wolni... ale to tylko złudzenie

Dodam tylko, że mając taką świadomość wlaczę każdego dnia - ale chyba się tylko miotam...
ale mam chociaż świadomość,że to ode mnie zależy jakim człowiekiem będzie mój synek i dla niego warto
żeby chociaż on miał szczęśliwe dziecińswto - a szczęśliwe dzieciństwo to podstawa, fundament

przepraszam za te myśli nieuczesane, ale tak mi jakoś czasem cieżko jest

[sorrowm]

agnieszkaep Twoje myśli są zrozumiane i to jak:( Piszesz, że masz synka i wiesz
zazdroszcze Ci bo moze to jest sposób dla mnie żeby z tego wyjść dać miłość,
spokój, cieplo wlasnemu dziecku ale wiem też, że coś siedzi we mnie, to coś to
piętno z przeszłosci Boje sie, że przez to nie bedzie tak jakbym chciała.
Czy jestes samotną matka? Ja inaczej nie wyobrazam sobie w miare szczesliwego
domu Facet kojarzy mi sie z krzykiem, strachem i złem.
Napewno jestes cudowną matką Pozdrawiam Was

sorrowm

[agnieszkaep]

u mnie w domu piła matka a ojciec był w porządku, w związku z tym łatwiej (nie bez problemu, zaznaczam) łatwiej było mi budować relacje damsko-męskie
Pijąca kobieta też może zgotować horror w domu...
I tak ciężko o tym mówić... bo przecież zawszepije facet... pijący facet to wręcz "naturalne"
Po prostu nigdy nie mogło mi to przejść przez gardło - moja matka pije
Nawet jak spotkałam się z inną osobą DDA, która mówiła o ojcu - ja nie mogłam się przełamać... nie mogłam powiedziećo matce.
W moim odczuciu - subiektywnym - pijąca kobieta wydaje się być obrzydliwsza...
Dlatego jak spotkałam męża,takiego radosnego, z normalnego domu, takiego po prostu normalnego - to byłam oczarowana :)Przyczepiłam się jak wampir energetyczny. Był moim oparciem, pzrepustką do "normalnego" życia. Oczywiście wtedy tego tak nie widziałam :) Po latach jest łatwiej analizować -a ja "uwielbiam" analizować...
Długo mu nie mówiłam, no bo jak to powiedzieć...wstydziłam się
Ale musiał widzieć, na pewno zauważył coś... ale nigdy nie pytał
Rzecz nazwałam po imieniu jakieś 3 lata temu
I choćnie wi tak naprawdę co to znaczy, choćnigdy nie zrozumie jak to jest...wiem, że próbuje i mnie wspiera.
A bywam naprawdę trudna czasami...
Ale obiecałam sobie, że matka mnie nie pokona i że będę walczyć
Bo to moje życie i wiem najważniejszą rzecz - jak nazywa się wróg.

Wiesz... właśnie syn dodał mi sił.
Bo gdy już myślę, że nie dam rady... uśmiechnie się i mam znowu siłę:)

Ehh... mogłabym pisać i pisać...

[sorrowm]

Faktycznie Twoja sytuacja było nieco inna ze wzgledu, ze to matka piła To
cudownie, że znalazlas kogos takiego kto Cie wspiera Jestem tez z kims ale źle
go czasami oceniam i nie wiem czy bedziemy razem czy sie poddam. Pomogł mi wyjsc
z tabletek co bylo dla mnie kiedys nie do pomyslenia teraz chce chronic mnie
przed ojczymem Niestety taki mi sie trafił ojciec jak i jego nastepca:/ dlatego
trudno jest mi utrzymywac kontakty w takiej chorej sytuacji. Juz po pierwszym
spotkaniu moj partner zobaczył kim jest moj ojczym juz tam nie jezdzi i nie chce
zebym ja tam jezdzila Moze kiedys sie z tamtąd wyrwe calkiem Chcemy gdzies dalej
zamieszkac ale te moje obawy:/ ze moze lepiej samej.
Moja mama z czasem rowniez zaczela pic ale jednak nie doprowadzala sie az do
takiego stanu.
Mam nadzieje ze bedziesz szczesliwa (chyba juz jestes) przeszlość zostaw gdzies
daleko (postarajmy sie)

[mary320]

ja chce mieć dziecko. znajdę dawce. nie wierzę w miłość ani facetów.choć w głębi
duszy chciałabym wierzyć, że jest inaczej. wcześniej myślałam, że mam po prostu
pecha do facetów...ale teraz już wiem, że to DDA wybiera.
po prostu pięknie. dość, że dzieciństwo zrypane to jeszcze reszta życia
zapowiada się przecudownie!!! żyć nie umierać..a ja już nie mam sił walczyć
stale o to aby normalnie żyć.

[konstatacja]

Dziewczyny, a sprbujcie to odwrocic.
Wyobrazcie sobie dokladnie te same slowa, ktore tu przywolujecie,
tylko w formie meskiej: jakbyscie sie czuly, gdybyscie uslyszaly to
od nieznajomego mezczyzny? Gdyby taki slowotok wyszedl z jego ust na
sam wasz widok, kiedy jeszcze nie mial szansy was poznac? Jak byscie
zareagowaly na kogos takiego?
Podejrzewam, ze zadna z was nie mialaby ochoty na nastepne spotkanie
i zrodzilby sie w was rodzaj emocjonalnego wstretu do takiej osoby i
chec, zeby sie odsunac.
Takie opinie, tylko wyrazane przez mezczyzn, to mizoginia. Takie
opinie, wiele z was moze to prawdopodobnie powiedziec, wzbudzaja
lustrzana reakcje u drugiej strony.
Teraz pytanie - ale skoro takie slowa nie sa wyrazane na glos, to
przeciez nikt o nich nie wie, prawda?
Nie do konca. Jest jeszcze jezyk ciala, sposob, w jaki sie
wyslawiamy, sposob ubierania i ten poczciwy fakt, czy staramy sie
estetycznie wygladac w obecnosci mezczyzn - c- jest tez wyrazem
szacunku dla drugiej strony - i na koncu, najwazniejsze, czy bedac
juz w ich obecnosci przezywamy sytuacje, w ktorej jestesmy taka,
jaka ona jest - czy widzimy tego, kot przed nami stoi, czy patrzymy
tylko na nasze wyobrazenia - widzimy tylko przeszlosc, a nie
terazniejszosc.
Obawiam sie, ze kobiety DDA same sa woda na swoj mlyn.
Byron Katie, jedna z amerykanskich autorek ksiazek o sensie zycia i
tym jak zyc, twierdzi, ze nasze mysli, nasze przekonania sa jak
rozkaz dla rozumu, ktory interpretuje rzeczywistosc.
Wiec jesli jestem w danej sytuacji i pojawia sie u mnie przekonanie -
mezczyzni to manipulujacy agresorzy - zadaniem mojego rozumu jest
zauwazenie takich eleemntow w zachowaniu rozmowcy, ktore to
przekonanie potwierdza - tzn. tak je zinterpretuja. To sie czesto
dzieje przez nieswiadoma prowokacje: nagle, w takiej rozmowie macie
ochote na prychniecie w nieodpowiednim momencie, spojrzenie na druga
osobe z wieksza surowoscia, zlekcewazenie jej chwilowo czy
potraktowanie protekcjonalnie - i nagle widzicie reakcje - tylko
jedyne, co wasz rozum zauwaza, co wam mowi, to "wlasnie. Mialam
racje. Rozmawia ze mna, a rozglada sie za innymi kobietami na sali -
pewnie chce poderwac kazda, ktora bedzie na tyle glupia i nie
zauwazy jego strategii i da sie poderwac."
Podczas, gdy rozmowca moze chciec sie instynkownie gdzies odsunac,
schowac, bo odczytal zamkniecie, niechec i rodzaj negatywnej energii.
Nie zuwazajac wlasnego zachowania, wlasnych reakcji, wlasnych
dzialan, w umysle udowodnilyscie sobie racje.
Czy zadnej z was nie zastanawia, ze jakims sposobem prawie 100%
kobiet DDA spotyka wlasnie tych "niedobrych" mezczyzn w ktoryms
momencie swojego zycia? No bo czemu akutar DDA? Skoro oni sa
wszedzie - to chyba innym tez to sie powinno przytrafiac z rowna
czestotliwoscia. Skoro oni sa wszedzie i wszyscy tak sie zachowuja,
to jakim cudem jeszcze ta naiwnosc w spoleczenstwie istnieje, ze za
maz szczsliwie wyjsc jednak mozna? Skac Ci glupi autorzy ksiazek
motywujacych do zycia? Przeciez wy WIECIE, jak to jest. Wiecie mimo
tego, ze nigdy lub prawie nigdy nie dalyscie drugiej stronie szansy.

Prawdziwym wyzwaniem i jedoczesnie rozwiazaniem tego zakletego kola
jet tzw. zycie tu i teraz. Jestes w sytuacji - zobacz to, co sie
dzieje w danej sytuacji, zobacz to, z kim rozmawiasz w danej
sytuacji, kto to jest.
Ile z nas pamieta dziennie jaka ekspedientka obsluguje dzisiaj w
osiedlowym sklepie spozywczym? Jakiego koloru szef czy
wspolpracownik ma dzisiaj koszule? Jak sie nazywa jego dziewczyna?
Jak wyglada dzisiaj trawnik na rogu - czy zostal obciety, czy nie?
Bzdety, ale jednak cwiczenie - idac ulica do pracy/samochodu -
zauwazasz ulice, nie swoj wlasny "film" w glowie o mowiacy CI o tym,
jak dzisiaj w pracy bedzie. Kupujac bilet do kina, zauwazasz ta
chwile - bycia na korytarzu i obserwowania jacy inni ludzie ida z
toba do kina. Rozmawiajac z kims nowopoznanym przy winie
obserwujesz, sluchasz i zauwazasz jego wyjatkowosc - innosc od
innych szesciu miliardow ludzi na tej ziemi.

Proste?

[kajda28]

ja strasznie "idealizuje" facetów, dla mnie mężczyzna to taki który nie czuje,
nie męczy się, nic nie sprawia mu bólu. Nie wiem dokładnie jak to napisać, ale
nawet ich wady są takie męskie, a więc normalne że czasami rani i trzeba
wybaczyć, a najlepiej nawet nie zwrócić na to uwagi bo to normalne, przecież.
Tego nauczyłam się w domu rodzinnym, aby wybaczyć coś co ktoś robi nagminnie-
znaczy wybaczyć alkohol tacie - bo to przecież normalne że on pije, i będzie pić
więc po co się o to kłócić, po co marnować czas na jakieś obrażanie, pokazywanie
że to zabolało... . Tak postępowałam w moim domu:( trzeba doceniać tylko te
chwile dobre, wyłapywać je i się cieszyć że i my w nich uczestniczymy... . i nie
pamiętać złych, bo to bez sensu, nie jest twórcze, nikt poza mną już i tak tego
nie pamięta, nikt nie mówi.
ale mam doła, co? jakoś ostatnio coraz więcej takich dni, chwil. Przestaje
wierzyć ze kiedykolwiek będę umiała normalnie myśleć, czuć, funkcjonować. :(

[konst.ancja]

To "niepamietanie" złych chwil jest spychaniem ich do
podświadomości, co po jakims czasie wywala w postaci depresji,
ataków agresji, złości itp. Trzeba to wydobyc na powierzchnię i
jeszcze raz przeżyc, przepracowac emocje. Dopiero wtedy się od tego
uwolnisz. Najbezpieczniej jest zacząć z terapeutą. Terapa dla DDA
jest w ośrodkach NFZ bezpłatna.

[kajda28]

wiem co znaczy "niepamiętanie", wiem jak to działa, wiem co powoduje. Tylko
gdzie te ataki agresji, złości???? nigdy tego nie było... nigdy nie pozwalam
sobie aby nie panować nad sobą, aby zachować się tak jak nie powinnam, aby
emocje kierowały mną, żebym nad nimi nie kontrolowała.
miała tylko raz ataki złości, histerii, jak zwał tak zwał, kiedy rozpadało się
moje małżeństwo i dwa dni było b. dobrze a jeden dzień b. zły i tak na przemian-
tylko tego nie wytrzymywałam (jeden dzień, kiedy chciałam coś zrobić ,
wiedziałam że nie jest to nic złego, a byłam pewna że później będzie
wykorzystane to przeciwko mnie).
nie pamiętam nawet żebym komuś powiedziała coś w złości czego później bym żałowała.

[konst.ancja]

Skoro jestes DDA, to jest prawie pewne, że wyparłas te emocje do
podświadomości, nie pozwalając sobie na ich przeżywanie. Poczytaj
sobie to, może więcej ci się rozjasni: www.parpa.pl/index.php?
option=com_content&task=view&id=204&Itemid=11 .