zlosc

[mamamisiasia]

czy tez tak macie? Takie uczucie zlosci, ze az mnie dlawi w gardle. Na
wszystko i codziennie. Najlepsze jest to, ze ludzie postrzegaja mnie za osobe
bardzo spokojna i zrownowazona. Tak sie zastanawiam czy moje problemy z
gardlem nie wynikaja wlasnie z tego. Czy mozna sie tego pozbyc?

[harina]

Też tak mam.
Nie wiem w 100% z zcego to wynika,ale prawda jest taka,że każdy wysiłkiem jest w
stanie nad sobą zapanować. Ja dopiero zaczynam pracę nad sobą. Czasami siedzę,
dokoła nic się nie dzieje, a ja czuję że zaraz zacznę wrzeszczeć, mam ochotę coś
rozwalić o ścianę... Straszne uczucie, pomieszanie żalu,bezradności, frustracji
i agresji. Najczęsciej wtedy wybucham płaczem, jestem agresywna i zaczepna w
stosunku do innych, choć wiem,że nalezy wówczas sięusunąć na bok i zająć się
czymś konstruktywnym.

[ladynemeyeth]

Też mam podobnie, ale nauczyłam się juz wyrażać swój gniew w taki
sposób, żeby nikomu nie zagrażać. Jak mi się jeszcze zdarzy kogoś
urazić, to po prostu przepraszam - nie biczuję siebie za to.
Moje sposoby to:
- napisać o wszystkim, co mnie wkurza i nie przebierać w słowach
- kiedy jestem sama w domu, mogę to po prostu wykrzyczeć i w ogóle
mogę się wykrzyczeć i wywrzeszczeć
- sprzątam mieszkanie i w ten sposób się wyżywam
- idę na siłownię i daję sobie w kość, żeby się jak najbardziej
zmęczyć
- w skrajnych przypadkach walę w poduszki albo poduszkami o łóżko,
żeby rozładować swój gniew
- pomaga mi również to, że usiądę spokojnie, wyciszę się i po prostu
akceptuję swoją złość, obserwuję ją i ona się neutralizuje.
Ale to nie jest jednorazowa robota. Pokładów złości jest we mnie
bardzo wiele i jak w kopalni - docieram do coraz to nowych warstw.
Każdy problem, jaki w sobie rozpracowuję łączy się z tym, że na
pewno napotkam na złość, gniew i bunt w sobie. Nie ma się czego bać.
Ta złość miała swoje uzasadnienie w przeszłości i miałą mnie
chronić, a teraz przyszedł moment, żeby na zawsze ją z siebie
wypuścić, bo nie jest mi już do niczego potrzebna, i w pelni siebie
zaakceptować.

[fajny.piotrek25]

Ja tez tak mam i wiem ze sie musźe z tym zmagac az ulzy , szukam w sobie spokoju i sie wyciszam ale roznie to bywa z tym

[estutweh]

Dokladnie to samo mam. A najgorzej, jak nie mam sie jak wyzyc, po prostu mnie
nosi. Zlosci mam w sobie mnostwo, chyba cala jestem z niej zbudowana. Wszystko
mnie denerwuje, placzace, drzace buzie dzieci, huk przejezdzajacych ciezarowek,
brak zaparzonej herbaty, brak zrozumienia. No wszystko, caly ten swiat.

[guzmania]

Złośc wrosła w moje życie, stała się częścią mnie. Ujawnia się na
każdym kroku, bez powodu, konkretnej przyczyny,jest nie do
zniesienia. Czasem nie mogę wytrzymac sama ze sobą.

[ladynemeyeth]

I właśnie ta część Ciebie - ta wypełniona złością - domaga się
akceptacji, wysłuchania, zrozumienia. Tzreba dać jej ujście, wtedy
się uspokoi!
Wiem z autopsji!

[rrosemary]

w gardle to ja tego nie czuję, ale złości mnie bardzo dużo rzeczy, po prostu
"Dzień Świra". Ludzie myślą o mnie bardzo pozytywnie, a we mnie aż kipi, czasem
naprawdę się boję, że komuś coś zrobię, jak mnie wkurzy. Co prawda to wszystko
siedzi w środku, jakoś nie uzewnętrzniam tego za bardzo, ale czasem...jak mnie
coś nagle wkurzy to czuję taką energię w krzyżu, taką kulę ognia, która
eksploduje, zalewa mi ciało, para leci w górę, uderza do głowy aż robi mi się
ciemno przed oczami (a raczej biało) i po chwili czuję tylko galopujące serce i
moc. Lubię ten stan jako fizjologiczny, ale czasem, naprawdę boję się, że wpadnę
w amok i coś komuś zrobię.