pytanie techniczne

[janeczka84]

Chcialabym sie zapytac gdzie moge znalezc informacje dotyczace dawkowania
antybiotykow, rodzaju leków itp przy przewleklej boleriozie- wiem ze byly juz
wielorkotnie podawane ale mam tak strasznie wolny internet ze szukanie tego
zajmuje mi cale wieki.Czy ktos moglby mi podac link?Bylabym bardzo wdzieczna.

[anna.zyg]

arkadiakrotoszyn.webpark.pl/data/borelioza2.htm
ANTYBIOTYKI

Przy leczeniu Bb. Stosuje się cztery kategorie antybiotyków ogólnego zastosowania.

Tetracykliny w tym doksycyklina i minocyklina przy zbyt małych dawkach działają
jedynie bakteriostatycznie. Przy zbyt małym stężeniu leku we krwi często
zdarzają się niepowodzenia w leczeniu zarówno wczesnych jak i późnych stadiów
choroby. Jednak wysokie dawki są źle tolerowane. Np. doksycyklina może być
bardzo skuteczna o ile osiągnie się wysoki poziom leku w organizmie przez duże
dawki doustne (300 do 600 mg dziennie) lub przez zastrzyki.

Penicyliny są bakteriobójcze. Tak jak można oczekiwać przy leczeniu infekcji
organizmem gram dodatnim jak Bb amoksycylina okazuje się bardziej skuteczna niż
penicylina V podawana doustnie. Z uwagi na jej krótki okres połowicznego trwania
i konieczność stosowania wysokich dawek amoksycylina podawana jest zwykle z
probenecidem. Ponieważ stężenia we krwi wahają się należy je kontrolować.

Do leczenia należy dobierać cefalosporyny najnowszej generacji: pierwsza
generacja leków jest nieskuteczna a druga porównywalna do amoksycyliny in-vitro
i in-vivo. Trzecia generacja jest obecnie najskuteczniejsza z uwagi na jej niski
MBC (0,6 dla ceftriaxone) i okazała się być skuteczna w przypadkach, w których
zawodzą penicyliny i tetracykliny. Cefuroxim axetil (ceftin) środek drugiej
generacji jest także skuteczny przeciw gronkowcom i tym sposobem także przeciw
atypicznym odmianom rumienia wędrującego (EM), które mogą występować jako
infekcja złożona z bardziej typowych czynników chorobotwórczych skóry oraz Bb. Z
uwagi na skutki uboczne tego środka w układzie pokarmowym jego wysokie koszty
nie jest on wykorzystywany w pierwszej kolejności.

Przy stosowaniu cefalosporyn trzeciej generacji należy przestrzegać
następujących zasad: Ceftriaxon jest podawany raz dziennie (korzystne przy
leczeniu domowym) ale z powodu 95% wydalania do żółci i skłonności do
krystalizacji może powodować kolki i zapalenie pęcherzyka żółciowego.
Wydzielanie w układzie pokarmowym ma znaczący wpływ na florę jelit. Problemy z
układem żółciowym i zakażeniem wtórnym mogą być zmniejszone jeżeli lek ten
podawany jest z przerwami np. po pięć dni z rzędu w ciągu tygodnia. Cefotaxime,
który musi być podawany co 12 a najlepiej co 8 godzin jest mniej wygodny ale ma
tylko 5% wydzielanie w żółci, nigdy nie wytrąca się w żółci oraz zwykle ma
mniejszy wpływ na florę jelit. Z doświadczeń niektórych lekarzy wynika, że jest
on bardziej skuteczny przy podawaniu w sposób ciągły (kroplówka) niż przy
pojedynczych dawkach.

Erytromycyna okazała się całkiem nieskuteczna w monoterapii. Zaawansowane
makrolidy i azalidy takie jak azitromycyna i claritromycyna mogą być źle
znoszone przy podawaniu doustnym z powodu zagrożenia drożdżakami i ze względu na
niską tolerancję układu pokarmowego przy wymaganych wysokich dawkach. Ponieważ
mają one wyjątkowo niski MBC i koncentrują się w tkankach oraz penetrują
komórki, teoretycznie powinny być idealnymi środkami. Jednak pierwsze wyniki
kliniczne rozczarowują, zwłaszcza przy podawaniu doustnym azitromycyny.
Sugerowano, że gdy Bb znajduje się wewnątrz komórki jest otoczona wodniczką i
pływa w płynie o niskim pH. Właśnie ta kwasowość może powodować nieskuteczność
w/w klasy antybiotyków. Dlatego też należy ją podawać razem z hydroxychlorokiną
lub amantadiną, które podnoszą stężenie pH i w ten sposób zwiększają skuteczność
tych środków. Nie wiadomo jednak, czy takie postępowanie zwiększa równocześnie
skuteczność erytromycyny w leczeniu LB. Innym wyjściem jest podawanie
azitromycyny w zastrzykach. Rezultaty są znakomite ale należy przygotować się na
gwałtowną reakcję Jarisch-Herxheimera.

W leczeniu pacjentów z Bb potwierdzono in vitro skuteczność również innych
środków. Zostały one wymienione w dalszej części tego opracowania.


MONITOROWANIE TERAPII

Stężenia leków należy kontrolować do momentu znalezienia najlepiej przyjmowanej
dawki a i zawsze w chwili zmiany reżimu leczenia. Przy leczeniu zastrzykami
wykonuje się morfologię krwi i próby wątrobowe co najmniej 2 razy w miesiącu
podczas nasilania się objawów razem z analizą moczu wykonywanymi co miesiąc.


DOBÓR ANTYBIOTYKÓW

PODAWANIE DOUSTNE: zawsze sprawdź poziom leku we krwi jeżeli używasz leków
zaznaczonych * i dostosuj dawkę tak aby poziom szczytowy wynosił kilkanaście
(ok. 15) a minimalny ponad pięć. Z uwagi na to niżej podane dawki będą musiały
zostać zwiększone. W pierwszej kolejności należy brać pod uwagę doksycyklinę z
uwagi na Ehrlichia.

*Amoksycylina – Dorośli: 1g co 8 godzin plus probenecid 500 mg co 8 godzin
często wymagane są dawki do 6 g dziennie. Kobiety w ciąży: 1 g co 6 godzin
następnie skorygować dawkę. Dzieci 50 mg/kg/dzień podzielone na dawki co 8 godzin.

* Doksycyklina – 100 mg dziennie po jedzeniu, często niezbędne dawki do 600 mg
dziennie gdyż doxycyklina jest skuteczna tylko przy dużych stężeniach we krwi.
Nie podawać dzieciom i kobietom w ciąży. Jeżeli poziom leku jest za niski przy
stosowaniu w/w dawek podawać w zastrzykach.

* Cefuroxim axetil – podawany doustnie jest alternatywą gdy zawodzi amoxycylina
i doksycyklina. Użyteczny w wyrzutach skórnych EM połączonych ze zwykłymi
czynnikami chorobowymi skóry. Dorośli i kobiety w ciąży 1g co 12 godzin
następnie skorygować

Dzieci: 125 do 500 mg co 12 godzin zależnie od wagi.

Tetracyklina – Tylko dla dorosłych – nie podawać kobietom w ciąży 500 mg
podawane w dawkach 3 razy dziennie do 1 raz dziennie.

Erytromycyna – słaba skuteczność – nie zalecana.

Azitromycyna – Dorośli 500 do 1200 mg dziennie. Młodzież 250 do 500 g dziennie z
dodatkiem hydroxychlorokina w ilości 200 – 400 mg/dzień lub amantadina 100 –
200 mg / dzień. Nie stosować u kobiet w ciąży i u małych dzieci.

Claritromycyna - Dorośli 250 do 500 mg co 6 godzin z dodatkiem
hydroxychlorokina w ilości 200 – 400 mg/dzień lub amantadina 100 – 200
mg/dzień. Nie stosować u kobiet w ciąży i u dzieci.

Augmentin – nie można przekraczać trzech tabletek dziennie z uwagi na kwas
klawulanowy dlatego należy podawać z amoksycyliną.

Chlorampenikol – nie zalecany jako nie przebadany i potencjalnie toksyczny.

Metronidazol patrz rozdział następny: 500 to 1500 mg dziennie w dawkach
podzielonych. Wyłącznie dorośli.



PODAWANIE DOŻYLNE

Ceftriaxon – Ryzyko powstania kamicy żółciowej można zmniejszyć poprzez okresowe
przerywanie podawania leku (np. infuzja przez pięć kolejnych dni w tygodniu).

Dorośli i kobiety w ciąży: 2g na 24 godziny. Dla chorych o dużej masie ciała lub
w ostrych przypadkach do 4 g dziennie.Dzieci 75 mg/kg/dzień do 2 g/dzień.

Cefotaxim – podobna skuteczność do ceftriaxon nie powoduje komplikacji układu
żółciowego. Dorośli i kobiety w ciąży: 2g co 8 godzin dawka może wynosić nawet
12 g dziennie. Należy brać pod uwagę ciągłą infuzję. Dzieci: 90 do 180 mg/kg
dziennie podawane (najlepiej) co 6 godzin lub co 8 godzin nie przekraczać 12 g
dziennie.

* Doksycyklina – wymaga żyły centralnej ponieważ jest żrąca.

Zaskakująco skuteczna zapewne dlatego, że przy wstrzykiwaniu osiąga się większe
stężenia leku w organizmie. Zawsze należy mierzyć stężenia leku. Dorośli 400 mg
na 24 godziny następnie skorygować na podstawie mierzonego poziomu leku we krwi.
Nie stosować u kobiet w ciąży i u małych dzieci.

Azitromycyna wymaga żyły centralnej ponieważ jest żrąca. Dawka: 500 do 1000 mg
dziennie dla młodzieży i dorosłych.

Penicylina G IV– podawana dożylnie ma znikomą skuteczność i nie jest zalecana.

Benzatin penicylin – zaskakująco skuteczna przy podawaniu domięśniowym jako
alternatywa dla terapii doustnej. Może wymagać rozpoczęcia od małych dawek
ponieważ zachodzą