Co pcha ludzi

[noida]

do oglądania rozdziudźganych zwłok ofiar wypadków samochodowych, do
przyglądania się butom ofiar wystających spod plastikowych worków, do
oglądania zdjęć z wojen, dzieci bez rąk i nóg, wyciąganych spod gruzów
budynków zawalonych w wyniku trzęsień ziemi? Dlaczego World Press Photo co
roku wygrywają zdjęcia z serii "Rozstrzelany przez rosyjskich żołnierzy
czeczeński partyzant" lub "Załamany 8-letni chłopczyk nad zwłokami swojej
matki. Powódź w Indiach"?
Po co przyjeżdżają fotoreporterzy i robią zdjęcia strażakom wyciągającym
zwłoki spod zawalonego dachu? Kto to ogląda? Dlaczego to jest "sensacja"?

Ja nie rozumiem.

[brunosch]

no bo to odstępstwo od szarej rzeczywistości. Przepraszam za sarkazm, ale zawsze
tłum biegł co sił pod szafot na rynku, żeby sobie popatrzeć jak ćwiartują czy
palą jakiegoś skazańca. Dodajmy, że bardzo często był to ich sąsiad czy znajomy.
Dziś mamy TV i kolorowe pisma, ale i tak co ruz pojawia się postulat mordowania
kogoś publicznie, na rynku.
***
Dziś w TVN24 odezwał się wybitnie miłosierny głos szefa Caritasu, że trzeba
surowo ukarać wszystkich winnych katastrofy w Katowicach.
Wszystkich. To znaczy od projektantów (i chyba także kupę luda, która
"poprawiała projekt"), tych co projekt zatwierdzili, budowniczych, aż po ciecia.
Jakżeż to poprawi samopoczucie Narodu!

[noida]

Hmmm... bo już wymyśliłam taką kulturalną odpowiedź, że może to fascynacja
śmiercią, która w końcu będzie udziałem nas wszystkich, ale co racja to racja-
co innego śmierć a co innego publiczne tortury i fałszywie współczujące "musiał
jeszcze żyć, jak się zapalił".

[beatanu]

noida napisała:

> Hmmm... bo już wymyśliłam taką kulturalną odpowiedź, że może to fascynacja
> śmiercią, która w końcu będzie udziałem nas wszystkich, ale co racja to racja
> co innego śmierć a co innego publiczne tortury i fałszywie
>współczujące "musiał jeszcze żyć, jak się zapalił".

Też mam wrażenie, że to rodzaj fascynacji śmiercią. Bo jest śmierć i śmierć.
Mało kogo podnieca powolne, czasami przepełnione cierpieniem fizycznym (o
duchowym nie wspomnę) umieranie schorowanego człowieka. Bo to takie
nieefektowne i nieestetyczne...

A śmierć nagła, zwłaszcza jeżeli jest to śmierć wielu osób naraz ma w sobie coś
z apokaliptycznej wizji. Fascynuje i przyciąga. Może po to tam ludzi ciągnie,
żeby z odczuciem ulgi powiedzieli sobie: to jeszcze nie moja kolej, jeszcze nie
teraz, całe sczęście, że to nie ja, nie moje dzieci, nie moja mama, nie moja
przyjaciółka... Myślę, że to bardzo ludzkie. I możemy się tym brzydzić i
potępiać w czambuł tłumy gapiów... ale to i tak nic nie zmieni. I to wcale nie
znaczy, że w tym tłumie obserwatorów stoją tylko żądni sensacji i krwi
nieszczęśnicy. w dzisiejszych czasach tłumy gapiów zwiększają się o miliony
telewidzów i internautów. Jakie są ich pobudki?

I wierzcie mi, czy chcę, czy nie chcę, poziom adrenaliny podnosi mi się bardzo,
a gdy jestem uczestniczką wyrywania śmierci pacjenta w sytuacji nagłej. I nie
jestem pewna, czy ma to tylko i wyłącznie związek z faktem, że jestem
odpowiedzialna w racji swojej profesji...

Beata wcale nie aniołopodobna i smutna od wczoraj bardzo

[eva.68]

A mnie od takich rzeczy odrzuca. Też mi smutno. Zastanawiam się przy okazji nad
konstrukcją świata itp. Ale patrzeć nie mogę. Może ktoś wie dlaczego?

[staua]

Nie wiem, i tez mnie to dziwi tak samo, jak Ciebie - wypadek powoduje, ze
wszyscy pasazerowie autobusu pchaja sie do okien, zeby zobaczyc... Tragedia
moze uswiadamia ludziom, jakie maja szczescie, ze sami o wlos jej unikneli, i
chca sobie to utrwalic w pamieci?
W Katowicach - kolejny przyklad glupoty i nieodpowiedzialnosci, straszne.

Ano właśnie...

[dr.krisk]

Też dla mnie to jest wielka jakaś niewiadoma. Sądzę, że chcą zajrzeć za Wielka
Czarną Kotarę, bo śmierć owszem przeraża, ale i fascynuje.

Kiedyś siedziałem w pociągu naprzeciwko jakiejś Rodziny Polskiej: ojciec (mały
myszowaty facecik) oraz matka + córeczka. Wsiedli, usiedli, pojedli, popili, a
potem ojciec rodziny wyciągnął z kieszeni paltocika czasopismo "Zły" i
rozpoczął je sumiennie przeglądać. Tu niezorientowanym należy wyjaśnić, że
czasopisemko owo zamieszczało dokładne opisy (wraz z wielkimi zdjęciami)
rozmaitych zbrodni, katastrof, itp. Cos dla koneserów rozkładających się ciał,
poderżnietych gardeł, uduszonych dziewczyn, itp.
I ten gnom obojętnie oraz bez żadnego skrępowania owe potworności oglądał! Do
dzis żałuję, żem go wtedy nie zbeształ - no ale co mu miałem powiedzieć?
Przedziwne rzeczy w człowieku śpią...

[brunosch]

fotografowanie strażaków i ekip ratowniczych jest jak najbardziej na miejscu -
bo to relacja z miejsca tragedii. Sanitariuszy niosących rannego - też, póki nie
najeżdża się obiektywem na zmiażdżoną twarz i nie robi zbliżeń obciętych rąk
wystających z rumowiska.
Natomiast przekroczeniem granicy (moralności? smaku? człowieczeństwa?) jest
epatowanie odbiorcy krwią i okrucieństwem, w czym celują korespondenci wojenni.
Po raz pierwszy zdano sobie z tego sprawę, gdy okazało się, że fotoreporter
ZAPŁACIŁ za to, aby dobrze wyszło zdjęcie egzekucji. Chodziło o to, żeby
nacisnąć spust równo z migawką, aby mieć dynamiczne zdjęcie pękającej głowy i
fontanny rozpryskującego się mózgu. Dziennikarz rzeczywiście miał kłopoty,
natomiast sprzedaż gazety rewelacyjnie wzrosła. Widać nie tylko wydawca był
zadowolony z takiej okładki - czytelnicy też.
U nas też jakiś Fakt, czy SE rąbnął na całą okładkę fotografię zwłok Milewicza.
I też zaszumiało, zahuczało szybko ucichło, bo ludziska pod kioskiem wyrywali
sobie tę gazetę.
***
Tak, ale nie ma tu odpowiedzi na pytanie "dlaczego z zachłannością oglądamy
najkrwawsze sceny".
Nie wiem, może atawizm? Może jak w naszej pra-sawannie nasze pra-stado znalazło
rozszarpane ciało pobratymca, to kupą lecieli popatrzeć, czy może nie da się coś
z tego zjeść? I stąd nasza krwio-żerczość?