Sprawa ma się tak: nie mam prawdziwej przyjaciółki.
Jest jedna taka,która mnie lubi,od 4 klasy się kolegujemy-przyjaźnimy,ale ona coraz bardziej mnie denerwuje.Problem w tym,że na nią żadne aluzje ani nic nie działa. Kiedyś (stosunkowo niedawno) się pokłóciłyśmy i po cichu miałam nadzieję,że wreszcie da mi spokój,ale... Bardzo długo -jak na mnie - się z nią nie godziłam i myślałam,że w końcu odpuści i stwierdzi,ze to poniżej jej godności się tak przede mną płaszczyć,no le w końcu uległam i jest zgoda... Nazwijmy ją...Ania. Mam jeszcze,hmm,powiedzmy Kasię,Alę,Olę i Martę.
Kasia: jest raz miła,raz mnie obraża,więc... Wiecie.
Ala-ta to tak mnie wpienia,że... No bo dzisiaj (chodzimy do szkoły w soboty,przed spr.
) przyszłam ubrana w czerwoną tunikę. A że u nas w szkole można chodzić tylko w stonowanych kolorach (granatowy,ciemnozielony,szary,czarny,biały...) to w sobotę chciałam sobie raz przyjść czerwonym,właściwie bordo. No a ona do mnie:
-A wiesz,że nie wolno w czerwonym...?
-Wiem,ale dziś nie ma dyrektorki,więc mogę.
-Taaa,jasne,na pewno nie miałaś w szafie innych ubrań,nie? Masz całą szfę czerwonych.
-Mam inne,ale mam dziś nastrój na czerwony...
No ona się tylko na mnie tak spojrzała z pogardą i... Jezu,myślałam,że ją uduszę.
Ola- Jej najlepsza przyjaciółka to Marta. Kiedy ja chcę do nich podejść i pogadać to ona od razu:
-Chodź Marta,muszę ci coś powiedzieć.
Marta- Bardzo ją lubię,ma te same zainteresowania co ja i w ogóle. Bez Olki zachowujemy się jak najlepsze przyjaciółki,ale kiedy ona przyjdzie wszystko się zmienia,ja schodzę na drugi lub nawet 3 plan.
Pomóżcie,jak odepchnąć trochę od siebie Anką,a przybliżyć się z Martą. A i co dogadać tej wrednej Alce i Kaśce,bo czasem (czytaj:zazwyczaj) mi dokuczają albo jak ganiam się z Martą albo biję na gąbki od tablicy (
) to wrzeszczą
garnij się!! Boże,co ty masz 2 lata?!
Proszę o pomoc! To dla mnie bardzo ważne!
PS. Chwała za to temu kto to przeczytał.
