a co o Rilli

[madzialena16]

to moja ulubiona książka z wszystkich montgomery. nie jest tak ckliwa,
romantyczna. to już nie słodka opowieśc ale poważna książka.dzięki niej na
poważnie zaczęłam interesować sie I wojną. kiedy mam chandrę rilla natychmiast
działa. a co wy oniej sądzicie??? jeśli ktoś chciałby prywatnie pogadać o
książkach montgomery lub o czymkolwiek innym zapraszam na gg:9765022

[aniazsk]

"Rilla ze Złotego Brzegu" to moja ulubiona część serii. Ja po jej przeczytania w
ogóle zaczęłąm sie interesować wojnami. Wcześniej nie oglądałam żadnych
wojennych filmów (z wyjątkiem czterech pancernych) ani nie czytałam żadnych
książek o wojnie. A teraz czasem mi się zdarza. Ta część była na prawdę świetna...

[biljana]

mi ta ksiazka wydaje sie prawdziwsza zyciowo niz inne. poza tym kilka scen juz
od wielu lat nieodmiennie mnie wzrusza.... no i na chandre- lekarstwo murowane:)

[annah11]

Fakt ze antidotum na chandre. Zgadzam sie....

[nchyb]

Rilla to też jedna z moich ulubionych częsci, a co do antidotum na chandrę -
przyznaję, że przy złym humorze świetnie sprawdzały się psoty Tadzia - z Ani z
Avonlea... :-)

[crissy]

I pies Wtorek... To się nazywa przywiązanie i miłość...

[laura-gomez]

bardzo lubię te książkę, głównie za Rillę i Krzysia Forda, syna mojej ulubionej
bohaterki

[laura-gomez]

laura-gomez napisała:

> bardzo lubię te książkę, głównie za Rillę i Krzysia Forda, syna mojej
ulubionej
>
> bohaterki

a poza tym ksiązka ta jest dojrzała i wzuszająca, opowiada o tym, jakim
strasznym przezyciem jest wojna, nie tylko dla tych którzy walczą, ale także
dla zon, matek, sióstr, czy narzeczonych, które z utęsknieniem czekają na
powrót ukochanych mężczyzn i badzo cierpią, jesli on nie nastepuje.
bardzo żałuję, że Walter zginął, bo to jeden z moich ulubionych bohaterów,
niezwykle wrażliwy i dzielny chłopak. żal mi tez Uny, która skrycie sie w nim
podkochiwała
zachowanie Wtorka pokazuje, jakie psy sa wierne i jak bardzo przywiązują się do
ludzi
i na koniec wątek miłosny Rilli i Krzysia - bardzo udany moim zdaniem; Autorka
wykorzystała częsty w literaturze motyw: zakochuja się w sobie przyjaciele z
dzieciństwa

[biljana]

laura-gomez napisała:

> i na koniec wątek miłosny Rilli i Krzysia - bardzo udany moim zdaniem; Autorka
> wykorzystała częsty w literaturze motyw: zakochuja się w sobie przyjaciele z
> dzieciństwa

tu sie nie zgodze. Rilla i Krzys owszem, znali sie od dziecinstwa, ale nie mozna
w zadnym razie powiedziec, ze sie przyjaznili. Wręcz przeciwnie, w paru
miejscach jest podkreslane, ze Krzys przyjaznil sie ze Walterem i Jimem oraz
starszymi dziewczynkami, a Rilla nie byla zaliczna nigdy do ich towarzystwa, ze
wzgledu na różnice wieku.
Z reszta Krzys - az do pamietnego balu w latarni morskiej - uwazal Rillę za
dziecko. Dopiero tamtego wieczoru dostrzegł w niej kobiete, tak jakby ją
pierwszy raz robaczyl. A dla Rilli bylo to cos w rodzaju spelnienia marzen
dziewczynki, ktora podkochuje sie np. w aktorze (czyli kims idealnym, ale
absolutnie poza zasięgiem)a on nagle zwraca na nią uwagę.

[nchyb]

> Z reszta Krzys - az do pamietnego balu w latarni morskiej - uwazal Rillę za
> dziecko. Dopiero tamtego wieczoru dostrzegł w niej kobiete, tak jakby ją
> pierwszy raz robaczyl. A dla Rilli bylo to cos w rodzaju spelnienia marzen
z doświadczenia Wam powiem, to takie typowe. Małe dziewczynki podkochują się w
kolegach i przyjaciołach swoich starszych braci i kuzynów. Ci w nich widzą
przez długie lata zawsze dzieci i nagły błysk, ta mała siostrzyczka czy kuzynka
przyjaciela nagle okazuje się cudowną kobietą...
To w życiu prawdziwym tak często się zdarza!

[biljana]

nchyb napisała:


> z doświadczenia Wam powiem, to takie typowe. Małe dziewczynki podkochują się w
> kolegach i przyjaciołach swoich starszych braci i kuzynów. Ci w nich widzą
> przez długie lata zawsze dzieci i nagły błysk, ta mała siostrzyczka czy kuzynka
>
> przyjaciela nagle okazuje się cudowną kobietą...
> To w życiu prawdziwym tak często się zdarza!

jasne, ze sie zdarza. Ja polemizowalam tylko z teza, ze uczucie Rilli i Krzysia,
to stara przyjazn z dziecinstwa przerodzona w romans.

[laura-gomez]

biljana napisała:

Ja polemizowalam tylko z teza, ze uczucie Rilli i Krzysia
> ,
> to stara przyjazn z dziecinstwa przerodzona w romans.

w sumie masz rację, źle się wyraziłam, zastosowałam tak zwany skrót myślowy.
Chodziło mi o to, że Krzys i Rilla znali się od dziecka, a ich rodziny się
przyjaźniły.
Ewa i Ania chyba nigdy nie podejrzewały, że ich dzieci kiedyś się w sobie
zakochają:)

[ab7777]

ale to dosc typowe dla ksiazek Lucy ,wlasciwie kazda z bohaterek zakochala sie
w przyjacielu z dziecinstwa.Mysle ,zreszta ,ze Ewa czy Ania mogly potajemnie
marzyc o tym z,eby zwiazac swoje rodziny jeszcze blizej.

[carolina.pietrzak]

Ja też bardzo lubię Rillę, ale w życiu nie nazwałabym jej poważną książką. Dla mnie to takie typowe romansidło trochę pomieszane z 1 wojną światową, gdzie wszyscy nagle wszystko rzucają i żyją tylko wojną, w której Kanada nawet nie powinna brać udziału.

[julia_na_wysokim_balkonie]

Typowe romansidło? Ale jak pięknie i z wyczuciem pokazane dojrzewanie Rilli...

[1karo_ka]

I gotowy scenariusz na całkiem dobry film.

[aniadm]

Ale przecież brała. To nie jest fikcja literacka.
Wszystkiego nie rzucali - pola się same nie zaorały, zboże nie zebrało, dobytek też się sam nie oporządził. Pod tym względem życie toczyło się bez zmian. Tylko trudniej, bo rąk do pracy było mniej. Natomiast skoro wiele rodzin miało synów czy braci za oceanem na wojnie, to co dziwnego, że zaprzątało to ich myśli?

[pi.asia]

Romansidło? A ileż tam tego romansu? Jedna rozmowa Rilli z Krzysiem na zabawie, jedna scena pożegnania, zresztą kapitalnie napisana, z cudowną Zuzanną, Krzysiem duszącym się ze śmiechu i wściekłą/zrozpaczoną Rillą, i na koniec dosłownie kilka linijek o tym, że Rilla poczuła się samotna w pustym domu, po wyjeździe sióstr i braci, wiedząc, że Krzyś już wrócił i NIE PRZYSZEDŁ do niej, i wtedy ta niespodziewana wizyta Krzysia i Rillowe "Tak, Ks-sysiu", mówiące więcej o jej uczuciach, niż wielostronicowe opisy!
Dodam na marginesie, że sny Gertrudy Oliver to autentyczne sny Lucy Maud Montgomery. Ta książka ma więcej wspólnego z rzeczywistością, niż się wydaje na pierwszy rzut oka. Uwielbiam ją!